Μαμά!
Μπαμπάς!
Μπίνγκο!
Μπλούι!
Κοντεύεις.
-Κοντεύεις! -Πάμε!
Μπράβο!
-Ναι! -Ναι!
Το έφτασα!
Φεύγω τώρα, μικρές.
Όχι!
Έχω δουλειά!
Όχι! Μη δουλέψεις!
Γρήγορα. Ας σκεφτούμε.
Πώς θα μείνει μαζί μας;
Σκέψου, Μπίνγκο.
Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα.
Το βρήκα!
Δεν μπορείς να φύγεις χωρίς να φας πρωινό, μπαμπά!
Θα σου φτιάχναμε πρωινό.
Ναι!
Πάντα μας λες να τρώμε πρωινό.
Σωστά.
Πάντα το λέω.
-Εντάξει. -Ζήτω!
Αυτό το επεισόδιο λέγεται Το Τραμπολίνο.
Θα φάω ένα τοστ.
Ζήτω! Τοστ!
Για να πάρω το ψωμί.
Τα πάω στην τοστιέρα.
Να η πρώτη φέτα ψωμί, να και η δεύτερη.
Θα διαβάσω την εφημερίδα μου
και θα περιμένω το τοστ μου να...
-Τι; -Έτοιμο το τοστ!
Δεν άργησε.
Είναι άψητο!
Ξανά την τοστιέρα!
Όχι. Πρέπει να φύγω.
Αποκλείεται! Πρέπει να πιεις λίγο...
Λίγο...
Δεν μπορώ να σκεφτώ!
-Χυμό! -Ναι, χυμό!
Χυμό! Χυμό!
Θα ήθελα να πιω λίγο χυμό.
-Ζήτω! -Ζήτω!
Τι έχουμε στο ψυγείο για να φτιάξουμε χυμό;
Τι είσαι εσύ;
Ανανάς!
Όχι, ένα μύρτιλο.
-Βατόμουρο! -Εντάξει.
Εσύ;
Ποιο φρούτο σ' αρέσει;
Η μπανάνα.
Είμαι μπανάνα!
Μπανάνα και μύρτιλα. Τέλεια!
-Βατόμουρα! -Βατόμουρα.
Βατόμουρα. Τέλεια!
Ας τα βάλουμε στον αποχυμωτή.
Ποιο φρούτο δεν σ' αρέσει;
Το πεπόνι.
Είμαι πεπόνι.
Κι εγώ μια μύγα.
Όχι!
Ας ανοίξω το καπάκι.
Τώρα τον βάζω στην πρίζα.
Εντάξει. Έτοιμο.
Βγάζω το καπάκι. Για να δούμε.
Πεπόνι και μύγες;
Ίου!
Ξανά τον χυμό!
Αρκετά έπαιξα, παιδιά.
Πρέπει να δουλέψω.
Όχι!
Πρέπει να φας...
-Αυγά! -Ναι!
Δεν τρώω υδατάνθρακες.
-Πιάνει! -Ναι!
Εντάξει. Θα φάω αυγά.
Ζήτω!
Γρήγορα.
Πρέπει να τα σπάσω στο τηγάνι.
Εύκολο ήταν αυτό.
Έσπασα το ένα.
Θα σπάσω και το άλλο.
Έχει σκληρό κέλυφος.
Θα 'ναι ελευθέρας βοσκής.
Έλα... τώρα... αυγό!
Θέλω πρωινό!
Επιτέλους.
Κάνε μας ομελέτα!
Έγινε.
Εντάξει. Ετοιμάστηκε το πρωινό μου.
Πρέπει να φύγω τώρα.
-Όχι! -Όχι!
Περίμενε!
Φύγετε!
Δεν φεύγεις!
Θα φύγω!
Τσίλι!
Ελάτε, παιδιά.
Πρέπει να τον αφήσετε.
Λυπάμαι, παιδιά.
Πραγματικά πρέπει να φύγω.
Μπαμπά;
Ναι;
Δεν θέλω να φύγεις.
Έλα δω, μικρή.
Θέλω να παίξεις μαζί μας.
Το ξέρω.
Πρέπει να πάω στη δουλειά, όμως.
Κι εσείς στη δικιά σας.
Τι; Δεν δουλεύω.
Κι όμως.
Αλήθεια; Δηλαδή;
Παίζεις παιχνίδια.
Φτιάχνεις το κρεβάτι σου
και στρώνεις το τραπέζι!
Μα το παιχνίδι είναι το πιο σημαντικό.
Εντάξει, μπαμπά.
Αντίο, μπαμπά.
Δεν ξέρω τι να παίξω, Μπλούι.
Το βρήκα. Έλα μαζί μου!
Θα σφίξω το λάστιχο!
Μπράβο, Μπίνγκο.
Τι θα συμβεί;
Δεν ξέρω.
-Έτοιμη; -Ναι!
Το ξεσφίγγω!
Το βρήκα! Να είμαστε μαρούλια!
Είμαστε σε μια σαλατιέρα!
Πλενόμαστε και μετά θα μας φάνε!
Ωραίο παιχνίδι αυτό.
Μαμά, έλα να φας σαλάτα για μεσημεριανό.
Ξέρουμε πόσο σου αρέσει.
-Εντάξει. -Ναι!
Ποια σκέφτηκε το παιχνίδι;
Εγώ!
Μπράβο, Μπλούι!
Υποτιτλισμός Θάλεια Χαλκιαδάκη