Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
Az kaldı.
-Az kaldı! -Hadi, Bluey!
Az kaldı! Oldu!
-Evet! -Evet!
Ulaştım!
Pekâlâ fıstıklar, ben gidiyorum.
Hayır!
Çalışmam gerek!
Hayır. Çalışmak yok!
Çabuk ol, Bingo. Bir plana ihtiyacımız var.
Babamızın kalmasını nasıl sağlayacağız?
Düşün, Bingo. Düşün.
Aklıma bir şey gelmiyor.
Buldum!
Ama baba, kahvaltı yapmadan gidemezsin!
Ha?
Sana kahvaltı hazırlayacağız.
Evet!
Her zaman dediğin gibi, kahvaltı etmek zorundasın.
Doğru.
Bunu hep derim.
-Tamam. -Oley!
Bluey'nin bu bölümünün adı Trambolin.
Tost yiyeceğim.
Oley, tost!
Biraz ekmek alacağım.
Şimdi bunları ekmek kızartma makinesine atacağım.
Bir numaralı ekmek ve iki numaralı ekmek.
Şimdi de gazete okuyup
tostumun mükemmel bir şekilde...
Ne? Tost hazır olmuş!
Çok sürmedi.
Bu tost daha pişmemiş!
Bir daha, ekmek kızartma makinesi!
Hayır, hayır. Gerçekten gitmem gerek.
Hayatta olmaz! Biraz...
Biraz...
Aklıma bir şey gelmiyor!
-Meyve suyu! -Evet, meyve suyu!
Meyve suyu! Meyve suyu!
Güzel bir meyve suyu isterim.
-Oley! -Oley!
Dolapta meyve suyu için ne var şimdi?
Nesin sen?
Ananas!
Hayır, Yaban mersini. Sapan.
-Sapan mersini! -Tamamdır.
Peki ya sen?
Hangi meyveyi seversin?
Muz.
Ben bir muzum!
Muz ve yaban mersini. Mükemmel!
-Sapan mersini! -Doğru, sapan mersini!
Sapan mersini. Mükemmel!
Tamam, bunları sıkacağa atalım.
Bir dakika. Hangi meyveyi sevmezsin?
Kavun.
Ben bir kavunum!
Evet, ben de sineğim.
Olamaz.
Tamam, kapağı kapatalım.
Pat! Şimdi sıkacağı çalıştıralım.
Tamam, hadi bakalım.
Kapağı açalım. Tadına bakalım!
Kavun ve sinek mi?
İğrenç!
-Bir daha meyve suyu! -Bir daha meyve suyu!
Hayır, çocuklar. Benden bu kadar.
İşe koyulmam lazım.
Hayır!
Biraz şey yemen lazım...
-Yumurta! -Evet!
Artık karbonhidrat tüketmediğime göre.
-İşe yarıyor! -İşe yarıyor!
Tamam. Biraz yumurta yiyeyim.
Oley!
Hızlıca.
Tamam, onları tavada kırmam gerek.
Bu yumurta kolaydı.
Bir yumurta kırıldı.
Diğerini de kırmam lazım.
Bunun kabuğu sertmiş.
Serbest gezen tavuk yumurtası olmalı.
Hadi, yumurta!
Kahvaltı istiyorum!
İşte böyle.
Bizi çırp!
Tamamdır.
Çırp, çırp, çırp!
Tamam. Kahvaltıyı da hallettik.
Şimdi işe gitmem lazım, çocuklar.
-Hayır! -Hayır!
Bekle!
Çekilin üzerimden!
Gidemezsin!
Giderim!
Chilli!
Hadi ama, çocuklar.
Babanızın işe gitmesine izin vermelisiniz.
Üzgünüm, çocuklar.
Gerçekten gitmem gerek.
Baba?
Evet, dostum?
Gitmeni istemiyorum.
Gel buraya, evlat.
Kalıp bizimle oynamanı istiyorum.
Biliyorum.
Ama gidip işimi yapmam lazım.
Sen de seninkileri yapmalısın.
Neyi? Benim işim yok ki.
Evet, var.
Gerçekten mi? Nedir?
Oyun bulmak.
Ve yatağını düzeltmek, bulaşıkları yıkamak
ve sofrayı kurmak!
Ama oyun bulmak düşündüğünden daha önemli.
Tamam, baba.
Güle güle, baba.
Bluey, ne oynayacağımı bilmiyorum.
Ben biliyorum. Benimle gel!
Ben hortumu bükeceğim!
İyi işti, Bingo.
Ne olacak?
Bilmiyorum.
-Hazır mısın? -Evet!
Bırak!
Buldum! Marul olabiliriz!
Bu da salata karıştırıcısı!
Evet. Yıkanıyoruz ve yenilmeye hazırız!
Eğlenceli bir oyuna benziyor.
Anne, gel ve öğle yemeği için salata ye!
Salatayı çok sevdiğini biliyoruz.
-Pekâlâ. -Evet!
Bu oyunu kim buldu?
Ben!
Aferin, Bluey!
Alt yazı çevirmeni: Fatih Kulaz