Μαμά!
Μπαμπάς!
Μπίνγκο!
Δεινόσαυρος!
Ανοιγοκλείνει το στόμα!
Μπαμπά, να το πάρουμε;
Αν το πληρώσεις εσύ.
Εγώ δεν έχω λεφτά.
-Δεν θα το πάρουμε. -Το θέλω.
Τότε είσαι πολύ άτυχη.
Δεν είναι δίκαιο.
Κι όμως είναι.
Πάρ' το από πάνω μου!
-Παγωτό! -Γεια σας, παιδιά.
Μπαμπά, να πάρουμε παγωτό!
-Περπατάμε τώρα. -Θέλουμε παγωτό.
Όχι, κανείς δεν θα φάει παγωτό.
-Γιατί; -Γιατί φάγατε χθες, μικρή.
Πολλή ζάχαρη.
-Δεν είναι δίκαιο. -Είναι.
Γιατί η Μάφιν θα πάρει παγωτό;
Η Μάφιν δεν θα πάρει παγωτό.
Πήρα παγωτό!
-Είδες; -Μας υποχρέωσες.
Η Μάφιν πήρε παγωτό,
γιατί χτύπησε πριν.
Από έναν βελοσιράπτορα.
Δεν είναι δίκαιο!
Είναι εντελώς δίκαιο!
Ίσως σας αφήσει να δοκιμάσετε;
Δεν παίζει να γίνει αυτό.
Να δοκιμάσω λίγο, Μάφιν;
-Μπαμπά! -Καλά, εντάξει.
Θα πάρετε παγωτό.
Ναι, παγωτό!
Έχουν μάνγκο!
Είναι η πιο χαρούμενη μέρα της ζωής μου!
Ήρθε το φέρι, Μάφιν. Τα λέμε, κορίτσια!
Γεια, Μπλούι! Γεια, Μπίνγκο!
Ο θείος Στράιπ και η Μάφιν
σας χαιρετούν.
Γεια, Μάφιν, γεια, θείε Φράουλα.
-Τα λέμε, φίλε. -Πρέπει να το φας
πριν μπούμε στο φέρι.
-Ξέρετε τι θέλετε; -Εγώ θέλω μάνγκο, παρακαλώ.
Ένα μάνγκο, παρακαλώ.
Έξτρα μεγάλο μέγεθος!
Έξτρα μικρό μέγεθος.
-Δεν είναι δίκαιο. -Είναι.
Εσύ, Μπλούι;
Δεν μπορώ να αποφασίσω.
Θέλω μάνγκο, όπως η Μπίνγκο, ή φράουλα.
-Να πάρω δύο γεύσεις; -Όχι.
-Δεν είναι δίκαιο! -Είναι.
Τότε θέλω φράουλα σε χωνάκι, παρακαλώ.
Θα δοκιμάσω κι απ' αυτό!
-Έξι δολάρια. -Ευχαριστώ!
Τι θα πάρεις, μπαμπά;
Δεν θα πάρω. Προσέχω τη φόρμα μου.
Μισό λεπτό.
Αργεί λίγο.
-Έτοιμο! -Δώστε μου
ένα μεγάλο με σοκολάτα.
-Ζήτω! -Είμαι εθισμένος.
-Ικανοποιημένες; -Ναι!
-Ωραία. -Σ' αρέσει;
Ναι, είναι σοκολάτα.
Μπίνγκο, να δοκιμάσω λίγο μάνγκο;
Αρχίσαμε.
Ναι, αλλά αν δοκιμάσω κι εγώ από το δικό σου.
Αμέ!
Όχι μεγάλη γλειψιά!
Δεν θα ήταν μεγάλη.
Θα ήταν!
Έβγαλες όλη τη γλώσσα.
-Δεν την έβγαλα. -Την έβγαλες!
Ήταν έτσι…
Όχι, ήταν μέχρι εδώ…
Όχι, ήταν μέχρι εδώ.
Δεν ήταν τόσο! Ήταν μέχρι εδώ.
Πρέπει να είναι μέχρι εδώ.
-Εντάξει. -Καλά είναι έτσι.
Αν δοκιμάσω πρώτη κι εσύ δοκιμάσεις μετά,
μπορεί να φας πιο πολύ από εμένα!
Μπλούι.
-Δεν θα το κάνω. -Θα το κάνεις!
Εσύ πρώτα, εγώ μετά.
Μα τότε θα φας εσύ περισσότερο.
Όχι, ορκίζομαι.
-Θα το κάνεις. -Παιδιά.
Ελάτε, λύστε το πια.
Πώς να το λύσουμε;
Τι θα κάνουμε;
Το βρήκα, να δοκιμάσουμε ταυτόχρονα!
Ναι, καλή ιδέα, Μπίνγκο!
-Είσαι έτοιμη; -Ναι.
Και οι δύο την ίδια ποσότητα, εντάξει;
Ναι. Δείξε μου πόσο θα βγάλεις τη γλώσσα.
Εντάξει μέχρι εκεί.
Δείξε μου τη δική σου.
-Είναι εντάξει; -Ναι.
Πολύ ωραία.
-Όχι, είναι πολύ έξω! -Όχι…
Όχι τόσο πολύ.
Παιδιά, τι κάνετε;
-Είναι πολύ έξω. -Η γλώσσα σου!
Μη φας πολύ.
-Όχι, κάνε πίσω. -Όχι τόσο πολύ.
Φύγετε από εδώ!
Το παγωτό μου!
-Έλιωσε! -Και το δικό μου!
Έλιωσαν και τα δύο!
Μπαμπά, τα παγωτά μας έλιωσαν.
Έχει ζέστη και τα είχατε στον ήλιο.
Γι' αυτό έλιωσαν.
Δεν είναι δίκαιο!
Είναι αρκετά δίκαιο.
Θα μας πάρεις κι άλλο;
Δεν υπάρχει περίπτωση.
-Γιατί; -Δεν φταίω εγώ που έλιωσαν.
Αργήσατε να τα φάτε.
Δηλαδή δεν θα πάρουμε τίποτα.
Πήρατε ένα πολύτιμο μάθημα.
Δεν θέλω ένα πολύτιμο μάθημα.
Θέλω ένα παγωτό.
Εντάξει. Μπορείτε να φάτε το δικό μου.
Αλήθεια;
Ναι, ορίστε.
Ναι! Ευχαριστούμε, μπαμπά!
Με τη σειρά.
Εσύ πρώτα. Φάε όσο θες.
Ευχαριστώ.
Καλό είναι;
Ναι! Σειρά σου.
-Έφαγα λίγο μόνο. -Ευχαριστώ.
Μπράβο σας, κορίτσια.
Καλύτερο κι απ' το μάνγκο.
Αφού είναι σοκολάτα!
Συγγνώμη που δεν τρως παγωτό, μπαμπά.
Δεν πειράζει, μικρή. Καλά είμαι.
Είναι δουλειά σου να μας δίνεις το παγωτό σου.
Ώστε έτσι; Και γιατί, παρακαλώ;
Γιατί είσαι ο μπαμπάκας.
Δίκαιο μου φαίνεται.
Υποτιτλισμός: Λία Κυνηγαλάκη