Mama!
MAMA
Tato!
TATA
Bingo!
BINGO
Bluey!
Ooo, dinozaur!
Jego buzia się otwiera i zamyka.
Tato, mogę to?
Jeśli zapłacisz.
Ale nie mam pieniążków.
- No to nie możesz. - Ale ja chcę.
No to pech.
To nieuczciwe.
Ja myślę, że całkiem uczciwe.
Zdejmijcie go, zdejmijcie!
- Lody! - Cześć, dzieciaki.
- Tato, chodźmy po lody! - Tato, chodźmy po lody!
- Idź dalej. - Czemu nie możemy wszyscy dostać lodów?
Nie, nikt nie dostanie lodów.
- Czemu nie? - Bo jedliście je wczoraj.
To już za dużo cukru.
- To nieuczciwe. - Zupełnie uczciwe.
To czemu Muffin je lody?
Muffin nie je lodów.
Dostałam lody!
- Widzisz? - Dzięki, brachu.
Dzieci, Muffin dostała lody,
bo dinozaur przyczepił jej się do włosów.
To był welociraptor.
Nieuczciwe.
A właśnie, że uczciwe.
Może Muffin da ci polizać lody?
Nie sądzę, chłopie.
Muffin, mogę polizać?
- Tato! - Dobrze, dobrze.
Kupię wam lody.
- Hurra, lody! - Hurra, lody!
Ten odcinek Bluey nazywa się „Lody.”
Zobacz, mają smak mango!
To najszczęśliwszy dzień w moim życiu!
O, to nasz prom, Muffin. Na razie, dziewczyny!
Cześć, Bluey! Cześć, Bingo!
Dzieci, wujek Stripe i Muffin
się żegnają.
Pa Muffin, pa wujku Truskawko.
- Na razie, brachu. - Muffy, musisz to skończyć,
zanim wejdziemy na prom.
- Dobra, wiecie, jaki chcecie smak? - Tak, ja chcę mango.
Raz o smaku mango.
Bardzo duże!
Poproszę bardzo małe, dziękuję.
- To nieuczciwe. - To bardzo uczciwe.
Bluey, a ty?
Nie wiem, co wybrać.
Chcę mango tak jak Bingo albo truskawkę.
- Czy mogę dwa smaki? - Nie.
- To nieuczciwe! - Zdecydowanie uczciwe.
Dobra, poproszę truskawkowe w rożku.
Zawsze mogę polizać lody Bingo!
- Sześć dolarów, poproszę. - Dziękuję!
A ty jaki smak bierzesz, tato?
Żaden. Chcę zostać szczupły.
Jeszcze moment.
Zaraz będzie.
- Gotowe! - No dobra, proszę jeszcze
podwójne czekoladowe w kubeczku, bardzo duże.
- Hurra! - No to mam problem.
- Zadowolone? - Tak!
- Dobrze. - A twoje są dobre, tato?
Tak, czekoladowe.
Bingo, mogę polizać twoje lody mango?
Zaczyna się.
Dobrze, jeśli dasz mi polizać swoje.
Jasne!
Nie za dużo!
Wcale nie chciałam dużo.
A właśnie, że tak!
Wystawiłaś cały język.
- Nieprawda. - Prawda!
Wystawiłaś, o tak…
Nieprawda, bo tak…
A właśnie, że tak…
Wcale nie! Tylko tyle.
A musisz wystawić tyle.
- Dobrze. - Tak lepiej.
Czekaj, jeśli ja poliżę pierwsza, a ty druga,
to weźmiesz więcej ode mnie!
Bluey.
- Wcale nie. - A właśnie, że tak!
Ty pierwsza, ja druga.
Ale wtedy ty weźmiesz więcej ode mnie!
Obiecuję, że nie.
- Weźmiesz. - Dzieciaki.
Dajcie spokój. Dogadajcie się.
Nie możemy być obie drugie.
Co robimy?
Wiem, poliżmy jednocześnie!
Dobry pomysł, Bingo!
- Gotowa? - Tak.
Czyli liżemy tyle samo, tak?
Dobrze. Pokaż, ile wystawisz języka.
- Tak może być.
Pokaż swój.
- U mnie jest dobrze? - Tak.
Tak dobrze.
Hej, wystawiłaś za dużo! - Nie, ale…
Bingo, nie tak bardzo.
Dzieci, co robicie?
- To za dużo. - Schowaj język, schowaj go.
Nie za dużo.
- Schowaj go. - Nie tak dużo.
Odsuń się!
To moje lody!
- O nie, roztopiły się! - Moje też!
Całe się roztopiły!
Tato, nasze lody się roztopiły.
Dziś jest gorąco. A wy biegałyście po słońcu.
Jak jest ciepło, to lody się topią.
Ale to nieuczciwe!
Ale tak jest zawsze.
Kupisz nam jeszcze lodów?
Nie ma mowy.
- Czemu nie? - To nie moja wina, że się roztopiły.
Zbyt długo czekałyście.
Czyli nie mamy niczego.
Cóż, dostałyście nauczkę.
Nie chcę nauczki.
Chcę lody.
No dobrze. Słuchajcie, możecie zjeść moje.
- Naprawdę? - Naprawdę?
Jasne, wcinajcie.
- Dzięki, tato! - Dzięki, tato!
Jedzmy po kolei.
Ty pierwsza. Jedz ile chcesz.
Dzięki, Bluey.
Dobre?
Tak! Twoja kolej.
- Wzięłam tylko trochę. - Dzięki, Bingo.
Brawo, dziewczyny.
Nawet lepsze niż mango.
No pewnie, czekoladowe.
Szkoda, tato, że ty nie miałeś.
Nie szkodzi. Nie muszę jeść.
W sumie to twoje zadanie, żeby oddawać nam lody.
Ach tak? A dlaczego?
Bo jesteś naszym tatą.
Niech będzie.
Tłumaczenie napisów: Dawid Jankowiak