Μαμά!
Μπαμπάς!
Μπίνγκο!
Μπλούι!
Μπλούι, η Καλυψώ λέει μια ιστορία!
Ήταν κάποτε ένας σκύλος που καθόταν σ' ένα μπαούλο
στην άκρη του δρόμου, για όλη του τη ζωή, ζητώντας λιχουδιές.
Σήκω, Σνίκερς.
Μια μέρα, ένα νανάκι είπε στον σκύλο, καθώς περνούσε
"Προσπάθησες να ανοίξεις το μπαούλο"
για να δεις τι έχει μέσα;"
"Όχι, και βέβαια, όχι."
"Δεν έχει τίποτα μέσα. Είναι άδειο."
Να κάτσω δίπλα σου, Κόκο;
Αλλά το νανάκι επέμενε να ανοίξει ο σκύλος το μπαούλο,
κι όταν το έκανε, ανακάλυψε ότι ήταν γεμάτο λιχουδιές!
Αυτό δεν βγάζει κανένα νόημα!
Το επεισόδιο
λέγεται "Γραφομηχανή".
Γιατί δεν άνοιγε το μπαούλο τόσο καιρό;
Δεν ξέρω.
Θα γράψω μια ιστορία
και θα το ανοίξει αμέσως
και θα τα φάει όλα.
Πού πήγε η γραφομηχανή;
-Δεν ξέρω. -Θα ρωτήσω την Καλυψώ.
Τι συγγραφέας θα γίνω χωρίς γραφομηχανή;
Τι συμβαίνει, Σνίκερς;
Όλοι έχουν μάθει να κάθονται, αλλά όχι εγώ.
Είσαι λουκάνικος.
Θα σου πάρει πιο πολύ.
-Γιατί; -Είσαι πιο μακρύς.
Χάλια τα σκυλιά-λουκάνικα.
Δεν έρχεσαι μαζί μου; Πάω στην Καλυψώ.
Ίσως σε βοηθήσει.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Γουίντον, τι συμβαίνει;
Όλοι με αποφεύγουν.
-Δεν είναι έτσι. -Κι όμως, είναι!
Γουίντον!
Έλα μαζί μας, πάμε στην Καλυψώ.
Ίσως σε βοηθήσει.
Εντάξει, πάμε, θα σας ακολουθήσω.
Ωχ, όχι! Οι Άγγλοι πλησιάζουν!
Τοξότες, έτοιμοι;
-Έτοιμοι! -Σημαδέψτε και πυρ!
Πυρ!
Σας ρίχνουμε βέλη.
Όχι αληθινά!
Πρέπει να προσποιηθείτε.
Δεν θέλουμε να παίξουμε.
Πάμε στην Καλυψώ.
Ψάχνω τη γραφομηχανή.
Θα προσποιηθείτε ότι είναι αληθινά βέλη;
Καλά.
Βέλη, πέστε κάτω!
Πυρ!
Πώς θα τους προσπεράσουμε;
Σνίκερς, αιφνιδίασέ τους από εκείνα τα δέντρα.
Περίμενε στην κορυφή και κάνε αυτό που ξέρεις.
Ναι, εντάξει.
Τρέξτε, μικρά λουκανικόποδα!
Πάνε να μας παραπλανήσουν!
Θα πάω κι εγώ στα λεπτά δέντρα.
Γιατί να πας εσύ στα δέντρα;
Γιατί έκατσες στην πίσω θέση το πρωί,
αν και ήταν η σειρά μου,
γιατί είπα "Πίσω θέση" στο πρωινό πριν από εσένα.
-Καλά, τότε. -Για τη Σκοτία!
Για τη Σκοτία!
Σου 'ρχομαι.
Πού είσαι;
Τι ήταν αυτό;
Γιατί δεν επιτίθενται;
-Δεν ξέρω. -Εγώ πάω για ανίχνευση.
Γιατί να πας εσύ;
Γιατί εσύ έκατσες πιο κοντά στη βρύση χθες βράδυ,
αν και είχα πει "Κοντά στη βρύση",
γυρνώντας από το ζίου ζίτσου.
Καλά, τότε.
Για τη Σκοτία!
-Έρχεται ένας! -Τι θα κάνουμε;
Το βρήκα, όταν έρθει, κάν' του μια ερώτηση
και θα φύγει μακριά.
Εντάξει.
Κάτσε, τι να ρωτήσω;
Ό,τι θες, δεν έχει σημασία.
Ρώτα αν τρώει γλουτένη.
Εντάξει. Μισό λεπτό.
Γιατί να φύγει όταν τον ρωτήσω αν τρώει γλουτένη;
Είσαι εισβολέας χώρου.
Εντάξει.
Μισό, τι είναι αυτό;
Όταν στέκεσαι πολύ κοντά.
Όπως κάνεις τώρα.
Ο κόσμος στέκεται σε τέτοια απόσταση,
αλλά εσύ έρχεσαι πολύ κοντά.
-Επειδή είμαι εισβολέας χώρου; -Ναι.
Γι' αυτό όλοι φεύγουν μακριά μου;
-Ναι, μάλλον, δοκίμασέ το. -Ακίνητοι!
-Τρως γλουτένη; -Μην πλησιάζεις τόσο!
Πες μου, τρως γλουτένη;
Είχες δίκιο, Μπλούι!
Έλα!
Πού είσαι;
Τοξότες, ετοιμαστείτε!
Πώς θα περάσουμε από τα βέλη;
-Με ασπίδα! -Μα δεν έχω ασπίδα.
-Πάρε αυτήν. -Ευχαριστώ.
Κρατήσου από εμένα.
Σου ρίχνω βέλη!
Κι εγώ τα αποκρούω με την ασπίδα μου.
Ωχ, όχι!
Ζήτω!
Έλα, Γουίντον!
Πιάστε τους!
Ωχ, όχι, μας πλησιάζουν!
Σνίκερς, τώρα!
Ρολάρισμα λουκάνικου!
Μ' αρέσει που είμαι σκύλος-λουκάνικο!
Ζήτω! Μπράβο, Σνίκερς!
Γουίντον, κοίτα!
Δεν είμαι εισβολέας χώρου!
Περιμένετε, παιδιά, ας ξαναπαίξουμε!
Γεια σου, Καλυψώ.
Γεια σου, Μπλούι, πώς να σε βοηθήσω;
Δεν βρίσκω τη γραφομηχανή.
Είσαι συγγραφέας;
Ναι.
Κάπου εδώ γύρω θα είναι.
Πώς πέρασες από τα τεριέ;
Με μια ασπίδα, βλέπεις;
Πολύ ωραία η ασπίδα σου.
-Ευχαριστώ. -Τώρα πού να 'ναι η γραφομηχανή;
Αν σου ζητούσα να μου δείξεις μια γραφομηχανή;
Υπέροχη γραφομηχανή, σωστά;
Ναι, είναι.
Ευχαριστώ.
Θα γράψω την ιστορία μου τώρα.
Καλά να περάσεις!
Υποτιτλισμός: Λία Κυνηγαλάκη