Mama!
MAMA
Tato!
TATA
Bingo!
Bluey!
Bluey, Calypso opowiada bajkę!
Pewnego razu był sobie stary pies, który całe życie siedział sobie
na skrzynce przy drodze i prosił o smakołyki.
Wstawaj, Snickers.
Pewnego dnia przyszedł do niego krasnal i powiedział.
„A próbowałeś zajrzeć do tej skrzyni,
na której siedziesz?”
„Nie, a po co?
Przecież jest pusta. Niczego w niej nie ma.”
Mogę siąść obok ciebie, Coco?
Ale krasnal nalegał, by pies otworzył skrzynię,
a gdy to zrobił, okazało się, że była pełna przysmaków!
Hej, to nie ma sensu!
Ten odcinek Bluey nazywa się „Maszyna do pisania.”
Dlaczego ten pies wcześniej nie zajrzał do skrzyni?
Nie jestem pewna.
To ja napiszę historyjkę, w której
od razu zagląda do skrzyni
i zjada wszystkie przysmaki.
Hej, a gdzie moja maszyna do pisania?
- Nie wiem. - Spytam Calypso.
Bez maszyny do pisania nie mogę być pisarką.
Hej, Snickers, co jest?
Każdy nauczył się siedzieć, tylko nie ja.
Ale jesteś jamnikiem.
Zajmie ci to więcej czasu.
- Dlaczego? - Bo jesteś dłuższy.
Nie cierpię być jamnikiem.
Chodź ze mną, poszukamy Calypso.
Może ona ci pomoże.
Dobrze, dzięki, Bluey.
Hej, Winton, co się stało?
Wszyscy ode mnie uciekają.
- To nieprawda. - Prawda!
Winton!
To chodź z nami, szukamy Calypso.
Może ona ci pomoże.
Dobrze, idę z wami.
O nie, to Anglicy!
Łucznicy, gotowi?
- Gotowi! - Celuj i strzelaj!
- Strzelaj!
Hej, strzelamy do was z łuków.
Nieprawdziwych!
Udajemy, że są prawdziwe.
Ale nie bawimy się z wami.
Idziemy do Calypso.ido
Szukam prawdziwej maszyny do pisania.
A czy możecie udawać, że są prawdziwe?
No dobrze.
To łucznicy, uciekajmy!
- Strzelaj!
Jak się przedostaniemy?
Snickers, musisz się przekraść chowając się za tymi drzewkami.
A potem, poczekaj na wzgórzu i zrób sam-wiesz-co.
Dobrze, idę.
Machaj łapkami, jamniku!
Oskrzydlają nas!
Pobiegnę do tych drzew.
A dlaczego ty, a nie ja?
Bo ty siedziałeś tego ranka na fotelu z przodu,
a była moja kolej,
bo przy śniadaniu pierwszy powiedziałem „siedzę z przodu”.
- No dobra. - Za Szkocję!
Za Szkocję!
Już idę.
A ty gdzie się schowałeś?
Co to było?
Czemu nie atakują?
- Nie wiem. - To ja idę na zwiad.
A dlaczego ty, a nie ja?
Bo ty siedziałeś tego ranka przy oknie,
choć jak wracaliśmy z ju-jitsu,
to ja pierwszy wołałem „przy oknie!”.
No dobra.
- Za Szkocję! - Za Szkocję!
- Jeden do nas idzie! - Co robimy?
Już wiem, jak przyjdzie, zapytamy go
o coś i wtedy zwieje.
Dobra.
Ale jakie pytanie?
Wszystko jedno.
Spytaj go, czy jest bezglutenowy.
No dobrze. Czekaj.
Ale dlaczego miałby zwiać, jeśli spytam, czy jest bezglutenowy?
Bo jesteś najeźdźcą z kosmosu.
A, świetnie.
A co to jest najeźdźcą z kosmosu.
To ktoś, kto wciska się na innych.
Tak jak ty teraz.
Większość staje trochę dalej,
a ty zawsze stajesz tuż obok.
- Bo jestem najeźdźcą z kosmosu? - Właśnie.
Czy to dlatego inni przede mną uciekają?
- Tak sądzę. Sprawdź. - Nie ruszać się!
- Czy jesteś bezglutenowy? - Winton, nie tak blisko!
No powiedz, czy jesteś bezglutenowy?
Haha, miałaś rację, Bluey!
Chodź!
Gdzie się schowałeś?
Hej!
Łucznicy, gotowi?
Jak przejdziemy w tym deszczu strzał?
- Weź tarczę! - Ale nie mam tarczy.
- Weź tę. - O, dzięki.
Trzymaj się blisko.
Hej, strzelam do was z łuku.
Tak, a ja je odbijam swoją tarczą.
O nie!
Hurra!
Chodź, Winton!
Na nich!
O nie, doganiają nas!
Snickers, już!
Turlający jamnik!
Uwielbiam być jamnikiem!
Brawo, Snickers!
Hej, Winton, zobacz!
Już nie jestem najeźdźcą z kosmosu!
Czekajcie, chcę jeszcze raz.
Cześć, Calypso.
Cześć, Bluey, jak mogę pomóc?
Nie umiem znaleźć maszyny do pisania.
Jesteś pisarką?
Tak.
Gdzieś tu musi być.
A jak się przedostałaś przez oddział łuczników?
Użyłam tarczy, zobacz.
Brzdęk-brzdęk. To świetna tarcza, naprawdę.
- Dzięki. -Dobrze, to gdzie ta maszyna?
A może pokażesz mi, jak działa maszyna do pisania?
Tik-tik-tik-czing!
To świetna maszyna do pisania.
No tak.
Dzięki, Calypso.
To idę pisać historyjkę.
Baw się dobrze!
Tłumaczenie napisów: Dawid Jankowiak