Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
Tık, tık, tık, çın!
Bluey, Calypso hikaye anlatıyor!
Bir zamanlar yol kenarında bir sandığa oturmuş
tüm hayatı boyunca ikramlık için yalvaran bir köpek vardı.
Ayağa kalk, Snickers.
Bir gün, bir cüce gelip yaşlı köpeğe dedi ki,
"Üstüne oturduğun o sandığın içinde ne var diye açmayı hiç denedin mi?"
"Hayır, tabii ki denemedim. İçinde bir şey yok. Boş o."
Yanına oturabilir miyim, Coco?
Ama cüce yaşlı köpeğin sandığı açması için ısrar etti
ve açtığında içinin atıştırmalık dolu olduğunu gördü.
Ne? Bu çok mantıksız.
Bluey'nin bu bölümünün adı "Typewriter".
Yaşlı köpek sandığa neden daha önce bakmamış?
Emin değilim.
Sandığa hemen bakıp atıştırmalıkları yediği bir hikaye yazacağım.
-Gerçek daktilo nereye gitti? -Bilmiyorum.
Gidip Calypso'ya sorayım.
Gerçek bir daktilo olmadan hikaye yazarı olamam.
Snickers, sorun ne?
Benden başka herkes oturmayı öğrendi.
Ama sen sosis köpeksin, oturabilmen daha uzun sürer.
-Neden? -Çünkü sen daha uzunsun.
Sosis köpek olmaktan nefret ediyorum.
Neden benimle Calypso'yu görmeye gelmiyorsun?
-Belki o da sana yardım eder. -Tamam. Teşekkürler, Bluey.
-Winton, neyin var? -Herkes benden kaçıyor.
-Hayır, kaçmıyorlar. -Kaçıyorlar!
Winton! Bizimle Calypso'yu görmeye gelsene. Belki yardımı olur.
Tamam, hadi gidelim, sizi takip edeyim!
Olamaz! İngilizler yaklaşıyor!
-Okçular, hazır olun! -Hazırız!
Bekle ve ateş!
Ve ateş!
Size yay ve ok atıyoruz.
-Gerçek değiller. -Onlar hayali gerçek.
Biz oyunun oynamıyoruz. Calypso'yu göreceğiz.
Gerçek daktiloyu arıyorum.
Lütfen, hayali gerçek olduklarını hayal eder misin?
Tamam.
Oklar! Yatın!
Yaşasın!
Ve ateş!
Onları nasıl geçeceğiz?
Snickers, o ince ağaçların arasından, etraflarından dolan.
Ve sonra tepede o bildiğin şeyi yapmak için bekle.
-Evet, tamam! -Küçük sosis köpek bacaklarınla koş!
-Etrafımızdan dolanmaya çalışıyorlar! -O ince ağaçlara gideceğim.
Neden ince ağaçlara gidiyorsun?
Çünkü sıra bende olmasına rağmen bagaj koltuğunda sen oturdun
çünkü kahvaltıda senden önce "Bagaj koltuğu!" demiştim.
-Peki. -İskoçya aşkına!
İskoçya aşkına!
Geliyorum!
Neredesin? O da neydi?
-Neden bize saldırmıyorlar? -Bilmiyorum.
-Keşif yapacağım. -Neden sen keşif yapıyorsun?
Çünkü sen dün gece musluğa yakın oturdun
Jiu-Jitsu'dan dönüşte ilk ben "musluğa yakın" dediğim halde.
-Peki. İskoçya aşkına! -İskoçya aşkına!
-Biri geliyor! -Ne yapacağız?
Buldum, geldiğinde ona bir soru sorarsan kaçar gider.
Tamam!
-Bekle, ne sorusu? -Herhangi bir soru. Önemi yok.
-Glütensiz miymiş diye sor. -Pekala.
Bekle. Glütensiz misin diye sorarsam niye kaçıp gitsin ki?
-Çünkü sen alan ihlalcisisin. -Tamam.
-Bir dakika, alan ihlalcisi ne? -Çok yakın duran kişi.
Şu an senin yaptığın gibi.
Çoğu insan bu kadar mesafede durur.
Ama sen durmuyorsun. Çok yakına geliyorsun.
-Alan ihlalcisi olduğum için mi? -Evet.
Demek herkes bunun için benden kaçıyor.
Evet, muhtemelen. Bir dene.
-Olduğun yerde kal! -Glütensiz misin?
Winton, çok yaklaşma!
Söylesene. Glütensiz misin?
-Haklısın, Bluey! -Hadi!
Neredesin?
Okçular, hazır olun!
Bu oklardan nasıl geçeceğiz? -Kalkan kullan!
Ama kalkanım yok!
-Bunu kullan. -Teşekkürler. Sıkı dur.
Size yay ve ok atıyorum!
Evet ben de onları kalkanımla sektiriyorum.
Olamaz!
Yaşasın! Hadi, Winton!
Yakala onları! Evet!
-Hayır, bize yetişiyorlar! -Snickers! Şimdi!
Sosis yuvarlanması!
-Sosis köpek olmaya bayılıyorum. -Yaşasın!
Çok iyiydi, Snickers!
Winton, bak.
Ben alan ihlalcisi değilim!
Bekleyin, çocuklar! Hadi bir daha oynayalım!
Selam, Calypso.
Selam, Bluey. Nasıl yardım edebilirim?
Gerçek daktiloyu bulamıyorum.
-Hikaye yazarı mı olacaksın? -Evet.
Buralarda bir yerlerdeydi.
Teriyerleri nasıl atlattınız?
Kalkan kullandım. Gördün mü?
-Bu güzel bir kalkan. -Teşekkürler!
Tamam, daktilo nerede?
Bana bir daktilo göstermeni istesem?
O çok hoş bir daktilo, değil mi?
Evet, öyle. Teşekkürler, Calypso.
Şimdi hikayemi yazacağım.
Tamam, iyi eğlenceler!
Tercüme: Eser Perkins