Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
İyi uyuyun, çocuklar. Paskalya Tavşanı geliyor!
Acaba Pakalya keseine kaç yumurta bırakacak.
-Ya bizi yine unutursa? -Evet, geçen sene unuttuğu gibi.
Bunu daha önce konuşmuştuk. O sizi unutmadı. Sadece gecikti.
Bunu mektubunda açıklamıştı, hatırladın mı?
"Bluey ve Bingo, Paskalya yumurtaları geciktiği için üzgünüm.
Ailevi bir işim vardı. Ayrıntıya girmeyeyim.
Sevgiler, Paskalya Tavşanı."
Gördünüz mü? Meşgulmüş.
-Peki. -Söz veriyoruz bu sefer unutmayacak.
Tanrı'm
-Sabah temizleriz. -İyi geceler, çocuklar.
-Bluey? -Evet, Bingo?
-Paskalya Tavşanı niye sadece bizi unuttu? -Bilmiyorum.
-Sence bu sefer bizi hatırlar mı? -Bence, evet.
İyi geceler, Bingo.
Bluey'nin bu bölümünün adı "Easter".
Bu gün Paskalya! Bingo, uyan!
-O geldi mi? -Emin değilim. Hiç yumurta göremiyorum.
Benimki de boş! Bizi yine unuttu!
-Bekle! -O da ne?
-Bu bir kutu. -Yumurtalar içinde olmalı!
Boş.
Seninkine bir daha bakalım.
Burada bir şey var! Sadece B harfiymiş.
-O bizi umursamıyor. -Umursuyor, Bingo.
Bunlar yumurtaları sakladığı yerlerin ipuçları olabilir.
Buldum! Posta kutusu.
Posta kutusu!
Haydi!
-Yumurtalar orada mı? -Hayır. Bu bir tuzluk.
-Paskalya Tavşanından mı? -Evet!
Bak!
Paskalya Yumurtası.
-En sevdiğin renk ne? -Mavi, senin gibi.
Bu aşçı şapkalı bir yumurta.
-Ne anlama geliyor? -Aşçılar mutfakta çalışır.
-Belki yumurtalar mutfaktadır! -Evet!
Paskalya Tavşanı en sevdiğim rengi biliyor!
Bizi umursadığını söylemiştim.
Mutlu Paskalya...
Pardon, anne, Paskalya yumurtalarını arıyoruz!
-Her yerde olabilirler. -Bluey, bak. Bir yumurta!
Burada değiller.
Bir dakika, normal yumurtalara bak.
Paskalya Tavşanı normal yumurta değil, çikolatalı yumurtalar getirir
Biliyorum ama sonuncuya bak.
Yumurtaların birisi kivi.
Belki içinde çikolata vardır!
-Baba, bunun içinde çikolata var mı? -Bakalım.
Hayır. Çikolata yok.
Sanırım yumurtaların yerini biliyorum!
-Kivili Kilim. -Altına bakacağım.
Onları göremiyorum.
Belki de Paskalya Tavşanı diğer çocukları benden daha çok seviyor.
Hayır, Bingo, o seni seviyor
-sadece... -Bak!
-Bu bir ok! -Arka bahçeyi işaret ediyor!
Haydi!
Sen oraya bak.
-Bu kumdan kaleyi hatırlamıyorum. -Bingo?
Cennet ağacı çiçekleri normalde düz çizgiler halinde mi olur?
Genelde daha çok karmakarışık.
-Sanırım bu bir resim. -Ne resmi?
Bilmiyorum. Ama nasıl bulacağımızı biliyorum. Haydi!
-Bu bir kale! -Yumurtalar kalenin içinde olmalı!
Londra'da bir kale var.
-Havalimanına gitmemiz gerekiyor! -Hayır, Bluey, bence bu kale farklı.
Bence o kale bu olabilir.
-Bir şey buldum! -Çikolata mı?
Evet! Bir dakika.
Değilmiş. Tuvalet Kağıdı.
Bekle, bak! Yumurtalar!
Bir başka ipucu. Haydi!
-Sen oraya bak. -Burada hiç yumurta yok.
Olmalılar! Tuvalet kağıdının tuvalette olması gerek .
-Belki de. Olamaz! -Ne?
Babamın tuvaletinde olabilirler!
Bandit!
Berbat kokuyor!
-Diğer ipucunu nasıl bulacağız? -Birinin oraya girmesi gerekiyor.
-Ama çok kötü kokuyor, ölürüz! -Biliyorum!
Paskalya olmayacak.
Olacak, Bingo. İçeri giriyorum!
Berbat kokuyor.
Yapamayacağım!
Bir dakika!
Buldun mu?
Bunun ne olduğunu biliyorum!
Bu bizim penceremiz!
-Burada olmalılar! -Ama buraya zaten baktık.
-Anlamıyorum. -Ben anlıyorum.
Bizi yine unuttu.
Belki de haklısın, Bingo.
Benim hatam, Bluey.
-Ben küçük, unutulabilir bir çocuğum. -Hayır, değilsin, Bingo.
-Sen iyi bir çocuksun. -Gerçekten mi?
Evet, akıllısın.
-Kale ipucunu kendi başına çözdün! -Evet, çözdüm.
-Unutulabilir olan benim. -Değilsin! Sen cesursun.
-Babamın pis kokan tuvaletine girdin. -Evet, girdim.
-Biz unutulabilir çocuklar değiliz. -Biz hatırlanabilir çocuklarız.
Mutlu Paskalyalar, Bluey.
Mutlu Paskalyalar...
Bak!
Ayak izleri!
Tavşan ayak izleri!
Paskalya Tavşanı ayak izleri!
Bizi hatırlamış.
Tercüme: Eser Perkins