Mamusia!
Tatuś!
Bingo!
Bluey!
Zepsułeś nam zabawę, Rusty!
Zepsułeś mi zabawę!
Nie możesz się z nami bawić!
Jesteś wredny!
Dobrze. Uspokójcie się, dzieci.
Dowiedzmy się, co się stało.
Rusty, opowiedz swoją wersję historii.
Dobrze, Calypso.
Szedłem do Przytulnego Kącika...
Witajcie, drogie lekarki.
Sprzedajecie kule?
...gdy wszystkim odbiło!
Zaczęły na mnie krzyczeć.
Dziwne.
Tak.
Bluey, a jak to wyglądało z twojej strony?
Bawiłyśmy się w szpital dziecięcy.
Następna!
Pomagałyśmy rodzić dzieci.
Zaraz urodzi się dzidziuś!
Mam mokrą szmatkę.
Hop! To chłopiec!
Dzięki! Dam mu na imię Max.
Gratulacje. Następna!
To ja.
Indy chciała urodzić wcześniaka, takiego jak jej siostra.
Bluey, możemy udawać, że urodzę dziecko,
ale pojawiło się za wcześnie?
Pewnie.
Pani doktor, chyba zaraz urodzę!
Świetnie!
Ale czy nie ma pani urodzić popołudniu?
Tak, jest za wcześnie!
To wcześniak!
Ten odcinek Bluey nosi tytuł Wcześniak.
Trochę się martwię.
Wszystko będzie dobrze, Indy.
Mam mokrą szmatkę.
Już je widzę! Hop!
Hurra!
To chłopiec!
Nie, dziewczynka.
To znaczy dziewczynka!
Cześć.
Dam jej na imię Polly.
Świetnie! Kto następny?
Nie, Bluey!
Polly jest wcześniakiem,
więc musi dłużej zostać w szpitalu,
bo nadal jest bardzo malutka.
No tak.
Możemy się nią zająć.
Mogę użyć mokrej szmatki!
Dzięki, ale zanim ją dotkniecie,
musicie umyć ręce mydłem.
Jasne.
Tu się myje ręce.
Tak.
Ale musimy umieścić ją w...
takim akwarium z dziurkami.
Może w tym?
Tak!
Włożę Polly za ciebie.
Musisz najpierw umyć ręce.
No tak!
Zapomniałam!
Tu cię położę, Polly.
Podoba jej się lampka do czytania.
Świetnie. Co teraz, Indy?
Mamusie nie mogą zostawać tu na noc,
więc musicie mi powiedzieć, żebym poszła do domu spać.
Dobrze.
Ale będę udawać, że nie chcę zostawiać Polly.
Dobrze.
Dobrze, moja droga. Zajmiemy się nią.
Ale ja nie chcę zostawiać Polly!
Musisz być odważna jak nigdy dotąd.
Dobrze, będę odważna jak nigdy dotąd.
Dobranoc, Polly.
Będzie dobrze, Indy.
Zadbamy o nią.
Zasnęła!
Witajcie, drogie lekarki.
Sprzedajecie kule?
Rozumiem.
Przepraszam, Indy.
Nie wiedziałem, że Polly jest twoim wcześniakiem.
W porządku, Rusty.
Możesz się z nami bawić, jeśli chcesz.
Świetnie.
Musisz tylko przestrzegać zasad ich zabawy.
Tak, chodź.
Dobrze.
Zanim pójdziecie,
mogę wam zadać pytanie?
Pewnie!
Rusty, dlaczego szukałeś kul?
Razem z Coco
budowaliśmy zamek z klocków...
gdy pojawił się wielki smok.
Smok wrócił!
Ratuj się, kto może!
Codziennie przybywał, by zabrać jednego wieśniaka do zjedzenia.
Uciekaj, smoku!
Dajcie mi wieśniaka albo puszczę z dymem
całą osadę!
Rety, co zrobimy?
Mieszkańcy osady nie mieli wyboru.
Dawali smokowi ofiarę do pożarcia.
Aby zdecydować, kto to ma być,
stosowali wyliczankę.
Entliczek pentliczek,
czerwony stoliczek.
Na kogo wypadnie, na tego bęc!
Wybrali córkę króla!
„O nie!
Tak bardzo się martwię!
Ofiaruję zamek temu, kto ją zastąpi”.
Ale nikt nie chciał.
Ale córka króla była bardzo odważna.
Powiedziała królowi: „Żegnaj, ojcze.
Oboje musimy być odważni jak nigdy dotąd”.
Nie!
Hurra!
„Moja jedyna córka odeszła! Kto ją sprowadzi z powrotem?”
Ja, Wasza Wysokość.
Jestem rycerzem.
Nie boisz się?
Boję się, Wasza Wysokość, ale będę odważny jak nigdy dotąd.
I rycerz ruszył w drogę.
Dobranoc, Polly.
Tak!
Kiełbasiany smok!
Rozkazuję ci uwolnić córkę króla!
Nigdy!
Zaraz ją zjem!
Może weź lepiej ją.
Bardziej przypomina córkę.
Dobrze.
Odłóż ją!
Nie powstrzymasz mnie!
Rycerz zaatakował kiełbasianego smoka
ze wszystkich sił.
Tak!
Dzielny rycerz wygrał...
i uratował córkę króla.
Jesteś już bezpieczna.
Ale dzielny rycerz odniósł poważne rany.
Muszę się dostać do szpitala.
Tam jest.
Dzięki.
Witajcie, drogie lekarki.
Sprzedajecie kule?
Zabawmy się w rycerzy i smoki!
Tak!
Dobry z ciebie chłopak.
Rusty, zabawmy się w mamusie i tatusiów.
Dobrze.
Napisy: Marcin Łakomy