Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
Evim çok şık.
Bluey, bu benim karavanım.
Merhaba, kâhya.
O bardak benim.
Muffin!
Oyun için kullanıyordum sadece!
Onu bana ver!
Kahvaltı hazır, hanımefendi.
O tava benim!
Muffin!
Hepsi benim!
Bluey'nin bu bölümünün adı Kampçılık.
İnanabiliyor musun?
kâhya bizi kovdu.
Ormanda yaşamak zorundayız.
Bu olmaz. Üç gündür banyo yapmadı.
Kokmayı seviyorum!
Güle güle, tatlı ve kokuşmuş aşçı.
Çalılardan ev yapmam gerek.
Bonjour.
Merhaba.
Tu veux jouer avec moi?
Ha?
Est-ce qu'on joue ensemble?
Neden bahsettiğini anlamıyorum.
Sağ ol.
Bunlar evim için.
kâhyam beni kovdu.
Oh! Une maison.C'est super!
On pourrait prendre les plantes pour faire les murs.
Evet. Onlar duvar olabilir.
Oh, c'est très beau!
Şimdi de yiyecek bulmamız gerek.
On pourrait planter cette graine pour faire pousser des fruits.
Evet, bu tohumu ekebiliriz.
Çiftçiler gibi!
Meyvesi olan koca bir ağaç olacak.
Ça va prendre beaucoup de temps pour grandir.
İşte.
Biraz zaman alabilir.
Hemen yiyebileceğimiz bir şey lazım.
Saklan!
Vahşi bir domuz!
Sanglier!
Bluey! Akşam yemeği!
Jean Luc!
C'est le dîner!
Yarın görüşür müyüz?
A demain.
Benim adım Bluey.
Salut, Bluey.
Moi, c'est Jean Luc.
Yarın görüşürüz, Jean Luc.
Jean Luc!
Ça va, Bluey?
Oynamaya hazır mısın?
Bugün vahşi domuzu yakalamamız lazım
yoksa kış için yiyecek bir şeyimiz olmayacak.
Je vais attrapper ses jambes!
Ben onu korkutacağım, sen de o kaçarken onu yakala!
Seni yaramaz domuz!
Planımız bu değildi, Jean Luc.
Onun önünü kesmen gerekiyordu.
Oh, j'ai pensé que tu veux venir de l'autre coté!
Akşam yemeği zamanı!
A plus tard!
Jean Luc!
Bonjour!
Aw, toujours rien!
Meyve ağacı daha çıkmamış.
O vahşi domuzu yakalamak için daha iyi bir plana ihtiyacımız var!
Ceci c'est notre dernière chance!
Bir fikrim var!
Bunu yapmayı bana babam öğretti.
Vahşi domuz.
Sanglier.
Ben.
Toi.
Sen.
Evet!
Onu arkadan yakalayacaksın!
-Bluey! -Jean Luc!
Güle güle, Jean Luc. Yarın görüşürüz.
Non, pas demain matin.
Au revoir, Bluey.
Küçük bir ağaç!
Jean Luc! Hemen gel!
Jean Luc?
Jean Luc!
Jean Luc?!
Anne, Jean Luc'ün nerede olduğunu biliyor musun?
Çadırı yerinde değildi.
Evet, toparlandıklarını gördüm.
Ne?
Bu sabah erkenden gitmiş olmalılar.
Gittiler mi yani?
Korkarım ki evet, tatlım.
Anne, işemem gerek.
Tamam, hadi çalılarda işeyelim.
Tavşan gece lambası nerede?
İşte burada.
Sen de işemek istiyor musun, Bluey?
Hayır ama yine de gelebilir miyim?
Ne kadar fazla, o kadar iyi.
Anne?
Evet?
Jean Luc neden gitmek zorundaydı?
Tatilleri bitmişti, tatlım.
Ama onunla oynamaya devam etmek istiyordum.
Arkadaşımdı.
Bak.
Bazen özel insanlar hayatımıza girer,
bir süreliğine kalır ve sonra gitmek zorundadırlar.
Üzücüymüş.
Öyle.
Ama beraberken mutluydun, değil mi?
Evet.
Beraber vahşi bir domuz yakaladık.
Buna değer.
Onu bir daha görecek miyim?
Bilemezsin.
Dünya sihirli bir yer.
Bitti.
Yıldızlar.
Çok güzel.
Bluey, o kitap benim!
Senin olduğunu biliyorum, Muffin.
Sadece ödünç alıyorum.
Merhaba, Bluey.
Alt yazı çevirmeni: Fatih Kulaz