Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
Baba, en sevdiğin çocuğun kim? Ben mi Bingo mu?
En sevdiğim mi?
En hızlı koşanın ben olduğumu unutma.
Evet ama ben de ıslık çalabiliyorum.
Gördün mü?
Kim?
İkiniz de en sevdiğimsiniz.
Ama ben kendi kıçımı tekmeleyebiliyorum.
İzle!
Bak evlat, ebeveynler çocuklarını ayırmaz.
Neden?
Ayırmazlar işte.
Bir, iki...
Pekâlâ, şunu hemen halledelim.
Uyar mı, çocuklar?
Bingo, çocukçuluk oynayalım!
Evet!
Hayır, çocukçuluk olmasın!
Bluey'nin bu bölümünün adı Çocukçuluk.
Tamam, Bingo. Sen bir çocuksun ve adın Kardelen.
Ben de annen olacağım.
Tamam, anne!
Sen de Kardelen'in abisisin.
Senin adın da...
Diddums.
Diddums mı?
Onu ben alayım, Diddums!
Alışveriş yapmaya hazır mısın, Kardelen?
Evet, anne.
Arabayı anne tutacak, Diddums.
Çocuklar şunları kullanır.
Anne!
Oyalanmak yok, Diddums!
Tamam, anne!
Çikolata mı yoksa pembe mi, Kardelen?
İkisi de!
Tamam, tatlım.
Kardelen çikolatalı süte bayılır!
Anne, anne! Diddums sinsilik yapıyor!
Diddums! Ne cüretle!
Kim sana o yeşil şeyleri alabilirsin dedi?
Lütfen, anne. Biraz sebze alamaz mıyız?
Tabii ki hayır. Para babası değilim.
O zaman Kardelen nasıl çikolatalı süt alıyor?
Çünkü o çok tatlı!
Ne?
Şimdi onları yerine geri koy!
Merhaba, Bandit. Nasıl gidiyor?
Selam, Roko. Hiç sorma.
Neler oluyor, Diddums?
Yine arkadaşlarınla aylaklık mı ediyorsun?
Anne! Beni utandırıyorsun!
Hemen arabaya dön, küçük bey.
Tamam, anne.
Görüşürüz, Roko.
Merhaba, Roko.
Annen nasıl?
İyi, Bayan Heeler.
Açıkçası Diddums, inanamıyorum...
Bunu yere kim attı?
Diddums!
Ne? Ben atmadım!
Kardelen attı!
Kardelen böyle bir şeyi asla yapmaz!
Adil değil! Hep onun tarafını tutuyorsun!
Çünkü Kardelen bir melek ve sen çok yaramaz bir çocuksun.
Yaramaz bir çocuğum, değil mi?
Evet. Çok yaramaz bir çocuksun.
Yaramaz çocuk!
Tamam, o zaman.
Hey!
-Yaramaz çocuk! Yaramaz çocuk! -Diddums!
Hemen buraya gel!
-Yaramaz çocuk! -Keten tohumu, kabak çekirdeği...
badem unu... Evet, lütfen!
Kes şunu, Diddums!
Annenin dediğini yapacaksın!
Hayır! Yaramaz bir çocuğum!
Diddums!
Ceviz, pisilyum kabuğu, şekersiz çikolata...
Hiç fena olmaz!
Dur!
Onu yerine koy!
Hayır!
Baban bunu öğrenene kadar bekle!
Üçe kadar sayacağım, Diddums!
Bir...
İki...
İki buçuk...
Bu kadar yeter!
Eğilmen gerek.
Tamam.
Cezalısın, genç adam!
Şimdi bu tuvalet kağıdı koltuğunda otur
ve yaptıklarını bir güzel düşün.
Tuvalet kağıdı koltuğu mu?
Bu adil değil, anne!
Neden Kardelen ceza almıyor?
Yaramazlık yapan o.
Çünkü o en sevdiğim çocuğum.
Kardelen gerçekten en sevdiğin mi?
Evet. Kardelen en sevdiğim.
Anlıyorum.
Sen gelmemi söyleyene kadar burada oturacağım.
Şey... Evet.
İyi.
Yardımcı olabilir miyim?
Keşke olabilsen, dostum.
Bugün kart yok, tatlım. Onu yerine koy. Hadi.
Hayır! Kardelen kart istiyor!
Sanırım kardeşin tuvalet kâğıdı koltuğunda
yeteri kadar oturdu.
Hadi, Kardelen.
Kokuşmuş anne!
Kardelen!
Yaramaz bir çocuksun!
Şahsen artık tek katlı kullanamıyorum.
Hayır, delilik bu.
Görüşürüz, dostum.
Artık gelebilirsin, Diddums.
Güzel çünkü gerçekten utanç vericiydi.
Haklıydın.
Başından beri yaramazlık yapan Kardelen'di.
Sana inanmadığım ve onun en sevdiğim çocuğum
olduğunu söylediğim için özür dilerim.
Seni seviyorum, anne.
Diddums, arabayı sana emanet edebilir miyim?
Evet, anne.
Çünkü uğraşmam gereken yaramaz bir çocuk var!
Bugün çok yardımcı oldun, Diddums.
Anne! Beni utandırıyorsun.
Ne kadar iyi bir evladınız var, Bayan Heeler.
Teşekkürler, kasiyer hanım.
Kesinlikle en sevdiğim çocuğum.
Yani... İkisi de en sevdiğim demek istedim.
Bayan Heeler?
Teknede kürek çek
Uysalca akıntıda giderken
Kardelen!
Alt yazı çevirmeni: Fatih Kulaz