Mamusia!
Tatuś!
Bingo!
Bluey!
Gotowe.
Czy ktoś widział poduszki od sofy?
Bingo, spójrz!
Buduję dom.
Mam półki na książki i czytelnię.
Ja też taki zbuduję!
Tak, możemy być sąsiadkami.
Super pomysł!
Ten odcinek Bluey nosi tytuł Sąsiadki.
Tutaj.
Czy ktoś widział poduszki od sofy?
Mamusiu! Razem z Bingo jesteśmy sąsiadkami.
Wspaniale!
Chcesz się pobawić?
Możesz się wprowadzić obok Bingo, jeśli chcesz.
-Dobrze! -Hurra!
Gotowe.
Cześć, sąsiadko!
Cześć!
Witamy na ulicy Mulberry.
Czy ktoś widział poduszki od sofy?
Tatusiu, chcesz się wprowadzić na ulicę Mulberry?
Proszę odmów.
Pewnie.
Hurra!
Zamieszkam tuż obok mamusi.
Co za sąsiedztwo.
Gotowe.
Witaj, sąsiadko!
Halo!
Mam wpaść do klubu czytelnika?
Tak!
Wpadnij, sąsiadko.
Muszę zbudować ci stajnię, Buckles.
I gotowe.
Cześć, sąsiadko. Otwórzmy klub czytelnika.
Dobrze.
Myślisz, że gąsienica musiała zjeść
aż tak dużo...
Co to za hałas?
To mój sąsiad!
Jest dość hałaśliwy!
Spróbuję go grzecznie poprosić!
Przepraszam!
Mógłby się pan trochę uciszyć?
Spróbujmy jeszcze raz.
Cieszę się, że nie mam takiego sąsiada.
Bingo!
Co?
Poszerzyłaś swój dom o moją czytelnię!
Jest mi potrzeba dla zwierząt.
Halo?
Bingo zabrał mi czytelnię i nie chce mi jej oddać!
Próbowałaś ją grzecznie poprosić?
Jeszcze nie.
Co to za hałas?
To mój sąsiad!
On...
Cóż...
Nie wiem, co on robi!
Może się pan trochę uciszyć?
Zaraz oddzwonię.
Dobrze.
A ja spróbuję poprosić Bingo.
Na razie.
Cześć, sąsiadko.
Cześć.
Masz piękny dom.
Dzięki.
Ale jest pewien problem.
Twoja ściana jest tam, gdzie kiedyś była moja czytelnia.
Tak, potrzebowałam miejsca na stajnię Bucklesa.
Ale gdzie ja mam czytać?
Na przykład tam.
Pewnie tak.
Ale ja...
Dzyń, dzyń! Halo?
Tak, potrzebuję tych cegieł jutro rano.
Lepiej niech je dowiozą!
Puk, puk!
Proszę!
Próbowałam grzecznie zapytać, ale odmówiła!
Przepraszam! Musisz mówić głośniej!
Może chodźmy do domu!
Może chodźmy do twojego domu!
Zabrałaś mi całe podwórko!
Buckles urodziła źrebaki.
To niesprawiedliwe, Bingo!
Lubisz sianko?
Lubisz, maluszku!
Bingo!
Widzisz?
Widzę.
Co mam zrobić?
Co ty wyprawiasz?
Tnę piłą łańcuchową!
Ściąłeś moje drzewo!
Ale piłą łańcuchową.
Zniszczyłeś jej dach!
Nie, już taki był.
Nie był!
Był.
Przepraszam na chwilę, sąsiadko.
Czas położyć temu kres raz na zawsze.
Jak to zrobisz?
Grzecznie poproszę.
Przepraszam, sąsiedzie?
Zniszczyłeś mój dach,
więc chciałbym, żebyś był dobrym sąsiadem
i zrobił coś dla mnie.
Czyli co?
Napraw go, proszę.
Nie wydaje mi się, kochana.
Proszę...
napraw...
go.
No dobrze.
Mogę go zaraz naprawić.
Dziękuję, sąsiedzie.
Przepraszam.
Czasem czuję się taki samotny.
Chociaż cięcie piłą łańcuchową mnie relaksuje.
Może przydałoby ci się zwierzątko.
Dobrze.
Załatwmy teraz sprawę z Bingo.
Nie martw się, mamusiu. Spróbują ją grzecznie poprosić.
Tu was postawię, pingwinki.
Żelki.
Widzę, że trzymasz pingwiny w moim salonie.
Przepraszam, sąsiadko.
O co chodzi? Jestem zajęta.
Zabierz stąd te pingwiny.
Nie zamierzam.
Dobrze.
Zabiorę moje pingwinki.
Dziękuję, sąsiadko.
Ale gdzie będą mieszkać moje zwierzątka?
Mam pewien pomysł.
Cześć, sąsiadko!
Cześć!
O rany!
To wszystkie hałaśliwe rzeczy mojego sąsiada.
Tak, wymieniłam je na zwierzątka Bingo.
Jesteś taki piękny!
Taki śliczny!
Sama słodycz!
Ma pan cudowne zwierzątka, sąsiedzie!
Cicho!
Źrebaczek lubi ciszę!
Dobrze, przepraszam.
I gotowe!
Uwielbiam tę ulicę.
Napisy: Marcin Łakomy