Mamusia!
Tatuś!
Bingo!
Bluey!
Nie, wolę zimny budyń.
Naprawdę? Ohyda!
Nie podglądać prezentów!
Dlaczego nie?
Bo święty mikołaj nie daje prezentów niegrzecznym dzieciom.
A jak wchodzi do środka?
Nie ma komina.
Może przez werandę.
Tak!
Zabawmy się w werandowego mikołaja!
Tak!
Chodź, tatusiu!
Muffin, szybko. Musisz przeprosić.
Mikołaj patrzy!
On wie, czy byłaś grzeczna czy nie.
Nie dostaniesz prezentów!
Przepraszam!
Nie martw się, Muffin.
Akceptuję twoje przeprosiny.
Chodźmy!
-Bluey! -Przepraszam!
Ten odcinek Bluey nosi tytuł Werandowy mikołaj.
Tatusiu, bądź pierwszy werandowym mikołajem.
Dobrze.
Czas do łóżka, dzieci!
Mamy świąteczny poranek!
Hurra! Gwiazdka!
To oznacza, że dziś wieczorem przyjdzie werandowy mikołaj!
Hurra!
Daje prezenty tylko grzecznym dzieciom, które szybko zasną.
Dobranoc, tatusiu!
Żadnego podglądania, bo nie będzie prezentów.
Podglądałaś?
Nie! Ciągle śpię.
Nie podglądałam!
Lepiej się pilnuj!
Obudźcie się, dzieci! Już Gwiazdka!
Hurra!
Sprawdźcie, czy werandowy mikołaj coś wam zostawił!
Dostałam kulę śnieżną.
A ja krem do golenia.
A ja mam piórnik.
To mój piórnik!
Tatusiu!
Bingo, żadnego wyrywania. Dzięki.
Ale to moje!
Bluey dostała go dla zabawy. Później ci odda.
Dobrze. Przepraszam, Bluey.
Dobra robota, Bingo.
Nie chcę go.
Tatusiu, przeprosiłam ją, ale ona nie chce go wziąć.
Przyjmiesz jej przeprosiny?
Nie, a niby dlaczego?
Bo mikołaj nie przyniesie ci prezentów.
Mikołaj lubi dzieci, które przyjmują przeprosiny.
W porządku!
To było proste.
Teraz ktoś inny będzie werandowym mikołajem.
Złaź!
Tak!
Złaź!
Dobranoc, dzieci.
Żadnego podglądania, bo nie będzie prezentów.
Nie będziemy!
Co?
Niegrzeczne dzieci!
Podglądacie mikołaja!
Nie chcieliśmy!
Obudziłaś nas!
Nie dostaniecie prezentów!
Co?
Ale nas wrobiłaś!
Wyrzucę je do śmietnika!
Nie!
Przepraszamy, mikołaju.
Tak bardzo...
przepraszamy.
Prosimy, przyjmiesz nasze przeprosiny?
Przyjmę.
Hurra!
Dzięki, werandowy mikołaju!
Ale ze mnie grzeczne dziecko!
Gdybym była prawdziwym mikołajem, dałabym sobie mnóstwo prezentów.
Nie wiem, czy to tak działa.
Moja kolej!
Możesz być moją pomocnicą, Socks.
Dobranoc, dzieci.
Tylko śpijcie!
Tak, mamusiu!
Mój miś!
Puszczaj, łobuzie!
Mój miś.
Mój miś!
Socks!
Tatusiu, Socks mnie ugryzł!
Socks, nie gryziemy ludzi.
To nie jest miłe.
To nawet nie było przypadkiem!
Zrobiła to specjalnie bez powodu!
Już ją za to zganiłem.
Ale ona nawet nie przeprasza!
Ma dopiero roczek. Nie umie się jeszcze zachować.
Musimy ją nauczyć.
Może bawmy się dalej, co?
W porządku!
Dobrze.
Kto chce być werandowym mikołajem?
Ja.
Może być ciekawie, dzieciaki.
Poduszka!
Gdzie moja poduszka?
Gdzie mój kocyk?
Nie.
Święta!
Hurra!
Zajrzyjcie pod poduszki,
żeby sprawdzić, czy werandowy mikołaj wam coś przyniósł.
Majtki!
Takie coś!
Fasolka po bretońsku!
A co jest pod twoją poduszką, Socks?
Pewnie werandowy mikołaj
nie przynosi prezentów dzieciom, które gryzą ludzi.
Bluey!
Ugryzła mnie!
Bluey, powinnaś przeprosić Socks.
Nie zrobiłam nic złego!
Chciałam ją nauczyć, że mikołaj nie przynosi prezentów
niegrzecznym dzieciom.
Bluey, nie martw się,
czy mikołaj przyniesie ci prezenty.
Dlaczego?
Bo nie po to jesteśmy mili wobec innych.
A dlaczego?
Chodź z nami.
Dlatego.
Wyobraź sobie, że Socks zrobiła tobie to, co ty jej.
Cześć, Socks.
Przepraszam, że nie dałam ci prezentów.
Byłam na ciebie zła, bo mnie ugryzłaś
i nie przeprosiłaś.
Dobranoc, dzieci!
Dość tej podejrzanej konspiracji.
Dobranoc!
Nie!
Łapać go!
Werandowy mikołaj próbuje wykonywać swoją pracę!
Niegrzeczne dzieci!
Napisy: Marcin Łakomy