Anne.
Baba.
Bingo.
Bluey.
Oldu. Toplandı.
-Bluey. -Ne oldu?
-Daha yeni topladım. ne yapıyorsun? -Panda yapbozu.
Ama baban sizi Trampolinium'a götürecekti.
Çok uzun sürmez. Parçalar büyük. Bak.
Tamam ama bitince toplayacağına söz ver.
Söz.
-Hadi,Trampolinium'a. -Yaşasın.
-Bluey. Yapboz. -Daha bitmedi ki.
-Baba, kütüphaneye gidelim mi? -Hayır. Trampolinium'a gidiyoruz.
-Ondan sonra gitsek? -Tamam. Sonra gidebiliriz.
-Söz mü? -Evet, söz.
Yaşasın!
-Gidiyoruz çocuklar. -Hayır.
-Hadi. Akşam yemeği saati geldi. -Bir dakika daha.
-21 dakikadır aynı şeyi diyorsunuz. -Koş Bingo.
Bu kadar. Geliyorum.
Hey. Gelin bakayım buraya. Yapmayın.
-Baba, kütüphaneye gidebilir miyiz? -Hayır, kapandı.
Ama Trampolinium'dan sonra gidebileceğimizi söylemiştin.
Evet ama düşündüğümden çok daha uzun kaldık.
-Ama söz vermiştin. -Yapma.
Bluey'nin bu bölümünün adı Verilen Sözler.
-İyi geceler çocuklar. -İyi geceler baba.
-Bana hâlâ kırgın mısın? -Kütüphaneye gideceğiz demiştin.
Kapanmıştı.
Söz verdin. Sözünü tutma gerekirdi.
Biliyorum ama...
-Bu yapboz neden hâlâ toplanmadı? -Çabuk, saklan.
-Nerede? -Kim nerede?
Panda yapbozunu toplayacağına dair verdiği sözü tutmayan çocuk.
Ne kadar ilginç. Bluey verdiği sözü tutmadı mı?
Sen sözünü tutmadın. Ben de tutmayabilirim.
-Ne? -Doğru. Babam sözünü tutmadı.
Kütüphane kapanmıştı.
-Bir söz verme sorunumuz var galiba. -Evet.
Tamam, bundan sonra hiç kimse hiçbir şey için söz vermeyecek.
-Bizi hep seveceğine söz vermiştin. -Çok da mantıklı konuşmadım galiba.
Bakın, söz verebilirsiniz ama tutmanız gerekiyor.
Evet, tamam. Bu daha mantıklı.
Bluey, bundan sonra verdiğimiz sözleri tutuyoruz.
-Ne olursa olsun. -Ne olursa olsun.
-Tamam. Herkese iyi geceler. -Panda yapbozu.
Hadi çocuklar. Acele edin.
Bu sabah Bingo'ya "Acele et." dediğime bana "Aceliyorum." dedi.
Baba, kütüphanede bizimle bebekçilik oynar mısın?
Acele edeceksen kütüphanede ne istersen oynarım.
-Söz mü? -Söz. Hadi.
Bingo, babam kütüphanede bebekçilik oynamaya söz verdi.
-Yaşasın. -Bir dakika. Bebekçilik ne?
Bebekçilik bu mu?
Evet. Dizlerinin üzerinde yürüyeceksin.
-Olmaz. -Söz sözdür.
İyi.
Pardon.
Buradayım.
-Merhaba. -Büyük çocuk kitabı ister ben.
-Dergilerin yanında. -Teşekkürler.
Pardon, kardeşime yardım eder misiniz lütfen?
-Tabii. Al bakalım delikanlı. -Bana oku.
-Çok komikti. -Ne demezsin.
-Sözünü tuttuğun için tebrikler. -Sağ ol.
Lafı gelmişken, Bluey, kitaplarımı çantana koyabilir miyim?
Tabii ki.
Laf etmeyeceğine söz ver. Sadece iki kitap.
-Söz veriyorum. -Güzel. Burada.
Ne?
-Bekleyin. Bu kitaplar çok ağır. -Teşekkürler Bluey. Süpersin.
Dinleyin. Söz vermeyi birbirinizi kandırmak için kullanamazsınız.
Söz vermek demek güven oluşturmak demektir.
Güven olmasa bunların hiçbiri mümkün olmazdı.
-Ne? Dünya mı olmazdı? -Hiçbir şey olmazdı.
-Kütüphane, yol, elektrik kablosu. -Elektrik kablosu mu?
Ondan çok emin değilim. Elektrik kablosu olurdu yine.
Hayır, olmazdı.
-Annen haklı. Artık kandırmaca yok. -Tamam.
-Çocuk parkında oynayabilir miyiz? -Evet, lütfen.
Tamam ama öğle yemeğine az kaldı. Ben söyleyince bırakacaksınız.
-Tamam anne. -Söz mü?
Söz veriyoruz.
Uçan tilki.
-Bence sıra bende. -Hayır, bende.
Bluey, yardım et.
-İyi misin Bingo? -İnemiyorum.
-Geldiğin yerden in. -Çok yüksek.
Bu sabah Bingo'ya "Sızlanıp durma." dedim.
O da bana "Ama yeni başladım." dedi.
-Anne, Bingo sıkıştı. -Olamaz.
-Hadi Bingo. Kucağıma atla. -İstemiyorum.
Korkma canım, seni tutacağım.
-Söz veriyor musun? -Veriyorum. Söz.
Bak ne güzel oldu.
-Sıra bende. -Bluey, yemek vakti. Gidiyoruz.
Bugün Bingo'ya boncuklarını toplamasını söyledim.
O da bana " O kadar ilginçmiyorum." dedi.
Biz uyurken bizden mi bahsediyorsunuz?
Yataklara!
Sizi hep seveceğime söz veriyorum.
Tercüme: Kerem Özdural