Anne.
Baba.
Bingo.
Bluey.
Aman. Ev işlerini çok sevmem.
Yapalım bitsin de dinleniriz.
-Kalk. -Ev işi.
-Buradan gidelim. -Kıpırdamayın.
Sırada burası var o yüzden battaniye kalesini kaldırmanızı istiyorum.
Ama oynuyoruz.
Toplamayı bitirdikten sonra oynarsınız.
Tamam, anne.
Bugünlük işin bitti, öyle mi?
-Şuna bir bak. -Ne oldu?
Bu çocuklar asla normal yürüyüşleriyle yürümüyor.
-Ne? -Bak. İzle.
-Gördün mü? -Ne demek istediğini anladım.
-Bak. Yine yapıyorlar. -Hadi. Yapacak çok iş var.
Olmaz, çocuklardan biri buradan tam bir sersem gibi yürümeden
geçene dek hiçbir şey yapmam.
-Bandit. -Şuna bak. Bu çocuklar kaçık.
Bunu kimden aldıklarını biliyorum.
-Bunu gerçekten yapıyorsun. -Bence yapmak zorundayım.
En azından kuralları belirle. Ev işine dönmen için ne olmalı?
Sadece birbirini takip eden normal adımlar.
-Çok şey istediğimi sanmıyorum. -Tamam.
Gördün mü? Bu iyi görünüyor. Hadi.
Kollarına bak. Bacaklarını takip ediyor.
Gerçekten mi?
Evet, diğer yönde hareket ederler. Bacaklarının tersine yani.
-Evet. Bu çılgınca. -İşte ben de bunu diyorum.
Çarşaflar.
Tamam, bu onun normal yürüyüşüne yakın bile değil.
Pekala, bekle. İşte başlıyoruz.
-Ayaklar, kollar tamam. Bence oldu. -Geri geri.
-İşte budur. -Bu zor.
Şuradan şuraya aynı çılgın yürüyüşe bile razıyım.
Ama bak. Üç metre içinde bir, iki, üç farklı yürüyüş.
-Bunu neden yapıyorlar? -Çünkü çılgınlar.
Çek çek kürekleri nehirden aşağı
Bu yürüyüş bile değil.
Ben çay yapacağım. Bir süre buradayız gibi görünüyor.
Fil mi?
-Kanguru mu? -Ne kaçırdım?
Tavuk. Hayvanlar alemini geziyoruz.
-Bu bir emu. -Ya da devekuşu? Koca bir ördek?
Ve bu da bir çeşit...
-Eşek. -Bazılarını yapmak çok zor görünüyor.
Biliyorum. Hiç yorulmuyorlar mı?
-İşte kazanan. -Vay canına. Bu çok etkileyici.
Bu nasıl yapılır ki? Ayakların ördek gibi paytak olmalı.
-Ama sonra içe döndürüyorsun. -Fır diye dönerken.
Evet, dönerken.
Evet, başardın, bebek. Bu iyi.
-Ayaklarım nasıl? -Evet. İyiler, bebek.
Tamam, işte. Dön. Aman. Başım döndü.
Bekle. Sanırım anladım.
Bunu yaparken "biyup biyup" demen gerek.
-Fır dönmüyorsun. Dönmelisin. -Evet.
Bluey, bak.
Ne yapıyorlar?
Bilmiyorum. Ama ev işine benzemiyor.
-Neler oluyor? -Çocuklar.
-Battaniye toplamıyor muydunuz? -Bitirdik.
-Ev işi yapmıyor muydunuz? -Başlamadık.
-Neden? -Sizin gibi yürümeye çalışıyoruz.
-Neden? -Bilmiyoruz.
-Evet. -Tamam.
Bize şu "Biyup biyup" yürüyüşünü gösterir misiniz?
Evet.
Tamam, ayakların açık başlıyorsun. Sonra içe döndürüyorsun. Dış. İç.
-Dış. İç. -Poponu biraz dışa çıkart.
-Dış. İç. -Anladın.
-Baba, ördek ayak yapman gerek. -Evet, unutmuşum.
Bir de "biyup biyup" demen lazım.
Evet, anne, yapıyorsun. Sen de, baba.
Yapıyorum.
-Başardınız. -Bravo, baba.
Ev hala berbat halde. Süpürme işini hiç yapmadık.
Ama artık ikimiz de biyup yürüyüşü yapabiliyoruz.
-Bence sorun değil. -Bence de.
İşlerimizi bitirdik, şimdi oyun oynayacağız.
-Oynayın, kızlar. İyi iş çıkardınız. -Güle güle.
-Bandit, bak. -Ne?
Bu normal mi?
Kollar sallanıyor. Ayaklar birbirini takip ediyor.
-Şimdi tamam mı? -Evet, galiba tamam.
-Evet. -Evet. Yaşasın.
Yetişkinler çok çılgın.
-Bunun anlamını biliyorsun. -Evet, biliyorum. Ev işine dönüyoruz.
-Evet. -Hadi yapalım bitsin.
Sonra da dinleniriz.
Tercüme: Eser Perkins