Mama!
Tata!
Bingo!
Bluey!
Proszę.
Miło było cię poznać, Ziggy.
-Powodzenia z... twoją apką. -Dzięki, Mort.
Cześć, tato.
Cześć.
-Hej, Bandit. -Mort.
Dawno nie byłeś w mieście.
Tak. Tu jest taki gwar.
Tylko zapłacę Ziggy'emu.
-Cześć, Mort! -Dokąd on jedzie?
Nie zapłaciłem.
Już dostał zapłatę.
Przez internet.
Ten internet naprawdę się rozwinął.
Przywitaj się z dziećmi, a my zrobimy kolację.
Może być. Co to jest apka?
Tytuł tego odcinka to "Telefony".
-Dzieci! -Dziadek!
No proszę.
Pobawisz się z nami?
No jasne!
-W co się bawicie? -W restaurację.
Byłem w restauracji.
-Musisz mieć telefon. -Nie mam.
-Co? -Możesz użyć tego.
-Zrobię nowy. -Dzięki, Bingo.
Tutaj mieszkasz.
Super. To mój dom.
Nie twój dom.
No tak. A czyj?
Ich.
Płacisz im telefonem, by mieć tu wakacje.
Włącz tę apkę.
Apka, tak. Słyszałem o nich. To proste.
Będziesz musiał za to zapłacić.
Wciśnij przycisk.
Ja pracuję w restauracji.
To pora kolacji i chcesz coś zjeść.
Jasne.
Patrz na mój telefon.
Super. Co potrafi?
Potrafi...
-Dobry wieczór. -Co tu robisz?
To nie restauracja?
-Tak. -Ale nie wchodzisz tu.
-Nie? -Zamawiasz przez telefon z domu.
Jasne. Już rozumiem.
Użyję telefonu.
Dzyń, dzyń.
-Halo? -Cześć.
Chciałbym zamówić jedzenie.
Dziadku! Nie dzwoni się do restauracji.
-Co? -Zamawiasz przez apkę.
Ale nie mam menu.
Jest w apce!
No dobrze.
Już mam. Chwileczkę.
Jaką restauracją jesteście?
Jak to?
Chińska czy włoska?
-Każda. -Możesz zamówić pizzę i burrito.
"Barino"?
Burrito!
Możesz dostać wszystko!
Dobrze.
Wszystko?
Z jakiegoś powodu to utrudnia sprawę.
Przepraszam.
Lepiej za to zapłacę.
Pomóc ci wybrać?
Nie trzeba.
Już wiem.
Ostre kiełbaski.
Ostre kiełbaski?
Dlaczego je zamawiasz?
Uwielbiam ostre kiełbaski.
-Mówiłyście, że macie wszystko. -Dobrze.
Ostre kiełbaski.
Dobry wieczór.
Przyszedłem odebrać kiełbaski.
Dziadku!
Nie odbierasz ich!
-Bingo je dostarczy. -No tak.
Dobrze.
Co słychać?
Miły wieczór?
Nie rozmawia się z dostawcą.
Dobrze. Przepraszam.
Dobrze to zrobiłem?
Tak, dziadku!
Super.
A teraz zjedzmy.
To dobre.
Mam tu jeść sam?
Możesz obejrzeć telewizję w telefonie.
Jest tam apka.
Dobrze.
-Na pewno dobrze się bawimy? -Tak.
No dobrze.
Każdy może zrobić taką apkę?
Tak.
I mogą robić cokolwiek?
-Tak. -Dobrze wiedzieć.
Pożyczam to.
Skończyłem kiełbaski.
Zjadłbym jakiś deser.
Pavlova!
Dostałam zamówienie na Pavlovą.
No dobrze.
Już prawie gotowa.
Gotowa!
Dobrze. Wrzucę ją tu.
-Krokodyl! -Co?
-Krokodyl w pudle! -Zabierz go!
Nie zbliżam się.
-Ktoś musi! -Hej!
Zrobiłem do tego apkę.
Wciśnij ten przycisk i zjawi się łowca krokodyli.
Tego nam trzeba!
Pobierz apkę!
Jaki to obrazek?
Mała głowa krokodyla.
-Dobrze. -Szybko!
Spieszę się!
Dobrze. Pobrałam ją.
-O, klient. -Pomocy!
Dobry wieczór.
Miły wieczór?
Jesteś łowcą krokodyli z apki?
-Jasne. -Możesz złapać krokodyla?
Oczywiście. Najpierw zabierzmy go na zewnątrz.
Nie chcemy go w domu.
-Co teraz? -Ty!
-Łap go za pysk! -Ja?
A ty?
Będę nadzorować.
Nie ruszaj się, Bingo. Mam go!
-Wskocz mu na grzbiet. -Mam go!
-Hurra! -Co teraz?
Mnie pytasz? Ty jesteś łowcą krokodyli.
Wciąż pracuję nad apką.
-Dziadku! -Dobrze.
Który z sąsiadów nie ma żadnych zwierząt?
Uwaga na jego głowę.
Zabierzcie to!
Hurra!
Pięć gwiazdek dla apki.
Dziękuję.
-Kolacja gotowa. -Kolacja!
Ostre kiełbaski.
-Pycha. -Pięknie.
Chodź.
Sporo się zmieniło od mojej ostatniej wizyty.
Tak.
Ale dzieci nadal są dziećmi.
Tekst polski: Michał Urbaniak