NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Miau.
Hullgar!
Jim!
- Jim! - Czemu mnie zostawiłaś?
Nie, nie!
Mam cię!
To się nie wydarzyło.
O nie.
Jak Artur będzie nas bronił?
- Excalibur zniszczony. - Nie wiedziałem.
Wypij to, panie.
Poczujesz się lepiej.
Siostro.
Zgromadź ludzi, panie.
Królestwo cię potrzebuje.
Jak my wszyscy.
Mój miecz roztrzaskany, moje królestwo też.
Wszystko zniszczone.
Naprawię Excalibur,
może to uleczy nasze złamane serca.
Z Excalibura zostały resztki, a Morgana...
To nie miało się wydarzyć.
Zrobiłeś to, co uznałeś za słuszne.
I co z tego wyszło? Historia się poplątała.
Przeze mnie zbłądziliśmy.
Morgana pomogła mi ocalić Jima, ale widziałam w niej tylko mrok.
Władamy tą samą magią.
Co to znaczy o mnie?
Steve.
Nie wstydź się łez.
To wielka strata.
Chodzi o to, że inni rycerze sądzą, że jestem słaby.
Wyśmiewali się ze mnie.
Powiedzieli, że nie dowiodłem męstwa.
A Galahad nazwał mnie łajzą.
To nie brzmi jak poważne problemy.
Camelot ogarnął chaos,
a Artur nie ma broni, by chronić królestwo.
I to się nazywa problem.
A nie może sobie kupić nowego miecza?
Bez Excalibura
Artur nie poprowadzi Camelotu na wojnę z Gunmarem.
- A to oznacza koniec ludzkości. - I nas.
- Nie wrócimy do domu. - Nie uratuję Jima.
- Naprawimy miecz, nie? - Tylko jedna osoba to potrafi.
- Muszę zabrać miecz do Pani z Jeziora. - Ona istnieje?
Zapewne przyda ci się pomoc w realizacji planu.
Może razem naprawimy sytuację.
- Zgadzam się. - Mogę...
Że co?
Wspaniale.
Nie zawiedziemy cię.
Ty, pilnuj pracowni.
Ty, zbierz resztki Excalibura.
- Wyjeżdżamy. - Brzmi jak misja!
Pokażę, na co mnie stać, zdobędę trofeum, uratuję damę.
- Plan Merlina zadziała? - Pomieszałem osie czasu.
Nie mamy wyboru, a moje ostatnie działania nie były owocne.
Nie możemy popełnić błędu.
- Musimy zaufać Merlinowi. - Oby Jim był bezpieczny.
Na pewno jest bezpieczny na łonie miłych trolli.
Łonie.
Blink?
- Miałem pokręcony sen. - Czyżby?
Utknąłem w przeszłości, a Steve miał burzę włosów i bródkę.
Wszystko cuchnęło, a Gunmar wciąż żył.
Gunmar Czarny ma się dobrze.
On ma urojenia.
Ocknij się!
Blinky, to ja, Jim!
Ostatni raz powtarzam,
że dla ciebie jestem Blinkous Galadrigal.
Mój koszmar trwa.
Miło mi cię poznać.
Wybacz memu bratu.
Twoja towarzyszka wykazała się wrogością po przebudzeniu.
Łatwo mnie wystraszyć.
Oczywiście, że tak.
Tam gdzie jest katastrofa, tam i Callista.
- Co to za miejsce? - Dwoza, bezpieczna przystań dla trolli.
Niektórych trolli.
Jak się czujesz? Możesz chodzić?
Staraliśmy się uleczyć twe rany.
- Chyba mogę. - Wspaniale.
- Czyli możesz odejść. - Bo ci podbiję resztę oczu.
Niestety wy, obcy, zwykle sprawiacie, że robi się...
groźnie.
- Nie chcemy tu mąciwód. - A co z bezpieczną przystanią?
Powinnaś się nauczyć od Morgany, że Magia Cieni wywołuje tylko ból.
Raczej unikam wody.
Ja zawsze mam ze sobą kąpielówki.
W sumie to kąpię się w stroju Adama.
To cmentarzysko statków.
To tutaj.
Myślałam, że Pani z Jeziora to legenda.
Ta Pani jak najbardziej istnieje.
Choć tylko Merlin się z nią spotykał.
Ponieważ jej moc przekracza wasze pojmowanie.
Pomogłem Arturowi wydobyć Excalibura z jej mitycznych wód
i zjednoczyć królestwo.
Hisirdouksie, podaj mi miecz.
Tak! Misja, misja!
Pilnujcie statku. Niebawem wrócę.
Co? Mamy czekać w wozie?
Mieliśmy to zrobić razem.
Cieszcie się, że zabrałem was z Camelotu.
Artur jest niestabilny, a lud się boi.
Myślałem, że mi ufasz.
Nie będę tu bezczynnie siedział.
A ja nie stracę kolejnego ucznia!
- Kto ośmiela się zakłócać mój sen... - To ja, Merlin.
- Otwierajcie, idioci. - To ty! Wchodź.
Zamknięte.
Przejdzie tylko mistrz czarów.
Żadnych amatorów, czyli ciebie.
Causa crepitoose!
Na więcej cię nie stać?
Zbliż się, żebym mógł ci odgryźć nogi.
Magia Merlina jest irytująca.
Gadające drzwi mają rację. Nie przebiję się.
Próbuj, bo Steve się zaraz rozbierze.
Za późno!
- Nie! Moje oczy! - Ten widok będzie mnie prześladował!
Oszczędzasz się, generale Aaarrr.
Pokaż mi swoją siłę.
Pokaż mi, czego powinna obawiać się ludzkość.
- Dobra walka, Miażdżyczerepie. - Tak, druhu.
Lecz wciąż mnie nie pokonałeś.
Gunmarze, Artur i jego wojska przeszli most Ściętej Głowy.
Polują na trolle uciekające do Dwozy.
Bular zaginął.
Zawsze zabijać posłańca.
Czyli ludzie pragną wojny.
Generale, przekaż trollom z Dwozy, że pora wybrać sojusznika.
A jeśli nie wybiorą nas, wybij ich.
Tak, Miażdżyczerepie.
Z przyjemnością.
Dzięki, Archie.
Trener Magik długo tam będzie?
Wieki na niego czekamy.
A jeśli potrzebuje pomocy?
Sezamie, otwórz się. Abrakadabra. Błagam.
Otwierajcie, durne drzwi.
A może ty otworzysz?
A może!
Boję się, że będę złym rycerzem.
Będziesz, ale bać się nie musisz.
Martwię się też, jaki jest cel mojego istnienia.
Merlin nie zna Magii Cieni.
Claire! Możesz otworzyć dla nas Portal Cieni.
No nie wiem.
- Nie mam berła. - Czarowałaś bez niego.
- Merlin mówił... - Ne ma go tu.
Nie chcę zostać nią!
A jeśli mrok mnie zdominuje jak Morganę?
Claire, rozumiem twój strach, ale nie jesteś nią.
To będzie twoja magia.
Ja nie otrzymałem daru do cieniomancji, ale ty go masz.
Jesteś zdolna do wielkich czynów.
Widziałem to.
Dobrze, Douxie, spróbuję.
Wytłumacz mi księgę zaklęć. Nie znam czarodziejowego.
Mam cię uczyć? Nawet siebie nie potrafię.
- Racja. - Dureń.
- Zamilcz. - Właśnie.
Dlaczego krzyczymy?
Właśnie.
Wystaw ręce w ten sposób.
Tam jest twój cel, twoja emocjonalna kotwica.
- Rozumiem. - Teraz zbierz magię wokół siebie.
To twoje drzwi do Mrocznej Strefy.
Tak jest, trzymaj się.
Claire.
Skup się.
Oczy na celu, umysł na kotwicy.
Dasz radę.
Boję się.
Magia to emocje.
Lęk nie może cię prowadzić. Wykorzystaj go.
Bądź wierna sobie.
To cię ochroni przed mrokiem.
- Doux? - Nie bój się, Claire.
To twoja magia.
Panujesz nad nią.
Skup się na celu.
Nie!
Nie.
Claire!
Doux, jak ją uratować?
Chwila, rozgryzę to.
- Będzie dobrze. - Przecież pożarł ją mrok!
Co my zrobimy?
Naprawdę mi się udało.
Poniekąd.
Morgana.
Tak mi przykro.
Boisz się, ale nie jesteś nią.
Lęk nie może cię prowadzić.
Bądź wierna sobie.
Lęk nie będzie mnie prowadził!
Jesteś ranna?
- Nic ci nie jest? - Daj jej odetchnąć.
Widziałam ją... Morganę, w wizji.
O do licha.
To była ona?
Czy poczucie winy, strach...
Mroczna Strefa to tajemnicze miejsce.
Zrozumiemy, jeśli nie chcesz wrócić.
Nie, mogę to zrobić.
Nic mi nie będzie.
Dzięki za pomoc, nauczycielu.
- To nie zadziała. - Prawda.
- Masz durnia za nauczyciela. - Masz kotwicę.
- Pozbądź się lęku. - Nie rób tego.
Nie, nie. Niedobrze.
Bardzo zły pomysł.
Tak, tak.
- Udało ci się! - Tak!
I to mi się podoba. Magia Cieni.
Nie zadziałało.
Szybko się nauczyła.
Miała odjazdowego nauczyciela.
Na co czekamy?
Magiczny miecz sam się nie naprawi.
- Do Pani. - Panowie przodem.
To będzie wasz koniec.
Do zo, durne drzwi.
Jak zimny budyń.
Oszukujecie, głupcy.
Nie zostawiajcie nas.
Zamknij się, nie jesteś sam.
Blink, Dictatious, jesteśmy po tej samej stronie.
- Pokażę wam. Widzicie? - Nic nie widzę.
Dlaczego udajesz, że się znamy?
Blinkousie, rozpoznajesz tego młodzieńca?
A co to jest?
- Szybko. - Przygotowania na trudne dni.
Jak zbierzemy dość zapasów, heroicznie ukryjemy się pod ziemią,
by doczekać końca wojny.
Was nie zapraszamy.
Nie będziecie walczyć?
Musicie, bierzecie udział w tej wojnie.
Kim jesteś, by mówić Blinkousowi, kiedy ma walczyć?
Jesteś strategiem, najmądrzejszym trollem, jakiego znam.
- Księgi to specjalność brata. - Słuchaj.
Gunmar zaatakuje pod Ściętą Głową. Macie pomóc ludziom.
Nie wiedziałem, że to nadworny błazen.
Taka jest historia. To się musi wydarzyć.
- Bo to historia. - A wy dokąd?
Tylko na chwilę. Muszę wywalić śmieci.
A co tam.
Nie możecie chować głów w piach.
Będziecie musieli wybrać strony.
Tak, z niecierpliwością na to czekamy.
- Liczymy, że pobyt był udany. - Widziałam lepsze wychodki.
Gałgany przybyły. Nastały trudne czasy.
- Zamknąć wrota! - A co tam.
- Za wcześnie, idioto. - Wpuszczaj!
- Jestem zbyt młody na śmierć. - Galadrigalowie muszą przetrwać.
Bracie, już po nas.
Aaarrr ma wiadomość.
Dołączcie do Gunmara lub gińcie.
- Jesteśmy. - Dzięki tobie.
To jezioro cuchnie jak wnętrzności.
To chyba tutaj.
Ale gdzie jest Merlin?
Potrafi o siebie zadbać.
Trzymajmy się planu i znajdźmy Panią.
Będzie dobrze.
Co jest?
Dalej, Steve. Ogarnij się.
Rycerze się nie boją.
To... to ona.
Jestem Panią, Nimue, Najstarszą z Wyroczni.
Dlaczego mnie poszukujecie?
Bądźcie mili dla bogini.
Załatwię to.
Potężna Pani z Jeziora.
Potrzebujemy twej pomocy.
I szukamy starego czarodzieja.
Mogę dać wam to, czego pragniecie.
Tylko ty możesz nam pomóc w misji.
Chcemy naprawić Excalibur i ocalić Camelot.
To nie tego naprawdę pożądacie.
Pragniesz przebaczenia swojego mistrza.
Ucieczka od poczucia winy.
- Potwierdzenie rycerstwa. - Co?
A ty pragniesz...
łososia?
Winny.
Serio, Arch?
Nie wy pierwsi staracie się mnie oszukać.
Nie jesteście godni.
Słuchajcie...
Pan Czary?
To nie jest Pani.
Poszukujecie, zabieracie,
wszystkich spotka ich ostateczna nagroda.
Dowiodę mego rycerstwa.
Będę chronił wać... państwa.
A masz!
Steve!
A teraz przejdźmy do waszych nagród.
Wypuść mnie, kobieto!
Drzwi miały rację.
Nie jestem rycerzem.
Jestem tylko...
pokarmem dla rybek.
Merl. Dobrze cię widzieć.
- Co tu robisz? - Negocjowałem.
Ale jeśli ty tu jesteś, to... Hisirdoux!
Takie małostkowe stworzenia pysznie smakują.
Z przykrością stwierdzam, że było pilnować statku.
Musimy ją pokonać, żeby naprawiła miecz!
I uwolnić Steve'a z wnętrza morskiego dziwaka.
Kurde mol.
Jesteś niegrzeczną Panią z Jeziora!
Udało mi się.
Jestem bohaterem.
Moja zemsta była taka pyszna.
Jaka zemsta?
Zaatakowałaś nas, paniusiu.
Dawno temu dałam mu ostrze,
a on uwięził mnie w tej jaskini, nie zostawiając nadziei.
Merlin cię tu uwięził?
Moje więzienie stanie się waszym grobem.
Pokonaj ją, inaczej wszyscy zginiemy!
Kto wtedy naprawi Excalibur?
Ona tego nie zrobi.
Co robimy, Douxie?
Tenebris exilium!
- Uwolniłeś panią mackę? - Zniszczyłeś miecz?
Na co czekasz? Odejdź.
Nie wiem, jak naprawić miecz...
ale wiem, że nie powinnaś tu tkwić.
Jesteś...
inny.
Dobry.
Ten dar musi zostać odwzajemniony.
Tego miecza należy być godnym.
Czyń nim dobro.
Trafi tam, gdzie jego miejsce.
Dziękuję, przerażająca Pani z Jeziora.
Do widzenia!
Wybacz, że niemal cię zabiłem, Pani Potwór.
Hisirdoux, coś ty narobił?
To Excalibur?
Tak.
Zapewniłem Camelotowi stabilność, jak planowałeś.
Musimy wracać do Camelotu, gdzie omówimy twoje błędy.
- Brawo, nauczycielu. - Zdobyłem trofeum.
Misja!
Biedna dziewczyna.
Spoczywaj w pokoju, młoda kobieto.
Niech duchy poprowadzą cię do domu.
Śmierć.
Obrzydliwe.
Twój czas nie dobiegł końca.
Dlaczego?
Bo zostaniesz naszą bohaterką.
Napisy: Marta Skowronek