NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nikogo nie łączyć.
Szef Bobas
Jestem szef, Szef Bobas, szef Szef, Szef Bobas, szef, szef
Patrz, jak bobas rośnie, jak się pnie
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Raz na wózku, raz pod wózkiem Wiesz, jak jest
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Na głowie mam kołyskę, dom
Weź zmień pieluchę Gdzie mój śliniak, ziom?
Jak nie zapłacisz To mnie nie przekonasz
- Kto rządzi tu? - No ja, Szef Bobas
Wiesz co?
Cicho. Wróg nie śpi!
I dlatego chowasz się w forcie z poduszek?
Chodź, rodzice już...
Cicho. Wróg nie śpi!
Co?
Myślałem, że będziesz bardziej pomocny.
O czym ty mówisz?
O moim tygodniowym zawieszeniu.
Muszę szlifować w domu moje przywódcze zdolności,
co jest trudne, bo nie mam na kim.
Ty masz przepustkę.
- Ferie. - Pomóż mi.
Siedząc w domu, wypalam się zawodowo.
- Spokojnie. Za parę sekund to się zmieni. - Jak to?
Co jest? Czemu jestem w foteliku?
Ferie!
Najlepsze i najbardziej szalone wolne w roku.
Ferie!
Tylko mi nie mów, że jedziemy na wieś na Florydę.
Chicago, nadchodzimy!
Odwiedzimy Gigi i dziadka Eda!
Serio? Myślałem, że Gigi mieszka na jakimś wygwizdowie,
gdzie zajmują się obróbką metalu i gadają do mandolin.
I ma męża? To dobrze.
Tylko że moje morale spada.
Całusy to ostatnie, czego mi...
Pogramy w coś podczas jazdy?
Sama nie wiem, Tim.
Czy to oficjalny wniosek?
Ferie!
Powołał się na ferie.
Nie mamy wyjścia.
Jestem mama i niepotrzebna mi reklama
Ja jestem tata i działam jak armata
A ja jestem Tim, zaszalej z nim
Buda dla psa.
Psia kość.
Kość słoniowa.
Słoń-ce.
Cekiny.
Kinoman.
Przekąski już mamy i wam na nich zagramy
- Ale jazz - Tak, tak, ale będzie jazz
I solo na kabanosach!
Buga buga buga!
Ej, gdzie z tym kabanosem?
Patrzcie... oto Wietrzne Miasto.
Chicago, w stanie Illinois!
Na świętą stal i boski marmur!
Każdy z tych budynków to pomnik dla kapitalizmu.
Chcę najtłustszą pizzę i hot doga z furą dodatków!
Właśnie tego potrzebo...
- Przegapisz zjazd! - Zdążyłem.
Co? Czemu zjeżdżamy?
- Gigi i Wielki Ed mieszkają za miastem. - Nie!
Zawróćmy!
Daj mi tylko jeden dzień w tym biznesowym niebie!
Ale ja chcę do dziadków.
Ferie.
Powołujesz się na ferie w imię pracoholizmu?
Ferie.
Dobra, coś wymyślę.
Gigi!
Aleś ty urósł!
Dziadek też może liczyć na uścisk?
Wielki Ed!
Ledwo cię podrzuciłem.
Ile masz lat, 36?
Ach, czyli to ten mały szkrab.
Odepnij go. Ja mam za grube paluchy.
Ale ciebie da się podrzucać!
Lekki jak piórko.
Cześć, mamo.
Dobrze cię widzieć, Gigi.
Co chcecie robić?
Odpocząć po podróży.
- Może skoczymy... - Do miasta?
- Tim... - Oczywiście!
Odpocznijcie, a my ich zabierzemy.
Dokąd biegniesz?
Po drabinę.
Źle rzuciłem.
Na pewno sobie poradzicie?
Milcz i ciesz się darmową opieką.
Dokąd chcecie pojechać?
Nie jesz swojego hot doga?
Nie!
Kto dodaje pomidory?
Zostawię na pamiątkę.
Gigi nie mówiła, że taki z ciebie wiercipięta.
Byłbyś dobrą przynętą na rybę.
Może brat cię poniesie.
Proszę.
Weź hot doga. Ale nie jedz!
Nie dasz gryza Wielkiemu Edowi?
Nie.
Co za miejsce, Templeton! A ten zapach!
Na każdym rogu jedzenie, pełno śmieci,
no i te podziemne wyziewy!
Patrz! Gość ma dwie teczki!
- W obu rękach! - To tutaj.
Muszę zwrócić bluzkę.
Sklep w drapaczu chmur?
Olimp powiernictwa!
Pokaż mi, nauczaj mnie,
zrób ze mnie mistrza.
A ty dokąd?
Chyba go ciągnie do pracy.
Górne piętra są dla szych.
My zostajemy na dole.
Idźcie, ja przetestuję ten fotel.
Zwroty zajmują Gigi cały dzień.
Bo ci pracownicy są uparci jak osły.
Muszę się tu podszlifować.
- Zostanę z Edem. - Na pewno?
Ferie.
Dziadku, może zajmiesz się bobasem?
Jest śpiący.
Jasne, daj mi go. Dziadzio utuli.
Tak to można żyć, co nie?
Łatwizna. Aż mi prawie wstyd.
Gigi zaraz cię nauczy starych dobrych metod.
Ted i Janice są na nie za słabi.
Mów dalej.
Dzisiejsza lekcja: zwrot towaru.
Mam oddać damską bluzkę?
To zajęcie dla dorosłych i okrutnie nudne.
Nie moim sposobem.
Byłeś na rollercoasterze?
Tak! I zwymiotowałem. Czad!
W tym sklepie jest dokładnie tak samo.
Nieźle. Ferie.
Przepraszam, chcę to zwrócić.
Niestety 30 dni na zwrot już minęło.
Aha, dzięki, pa!
To było straszne. Dzięki za lekcję.
To nie koniec.
Lubisz uderzać w blat?
Zawsze chciałem to zrobić.
Żądam regulaminu zwrotów na piśmie!
- Proszę? - Oczywiście, już przynoszę.
Ach, te zwolnienia z KRUS, co nie?
Jesteś nowym gońcem?
Tak, to ja.
Od czegoś trzeba zacząć.
- Co nie? - Jasne.
Kawa i pączki są tam.
Tak.
O ile się dogadamy...
To co, umowa stoi?
Dobra, sprzedane!
Jak w domu.
- Jones, łap. - Ostrożnie.
- To dla Chakrabarti. - Dzięki.
Ej, Zalinski, to chyba rachunki!
To umowa fuzji Brecklecap-Grunion?
Dodaj klauzulę wyłączności o wsparcie dla reinwestycji.
O rety, niezły jesteś.
Biff Biedermann, spec od komunikacji w biznesie.
Ty jesteś...
Carlisle?
Nie wiem ktoś ty i skąd ten lipny wąsik,
ale to mój teren.
Luzuj majty, Carlisle.
Jestem tu przejazdem.
Chcę podrasować umiejętności,
póki mam urlop naukowy w Korporacji Bobas.
- Turysta? - Raczej Naczelny.
Proszę, proszę!
Ktoś tu chyba myśli, że ma platynowego pampersa.
Łap pączka i spadaj.
A jak nie posłuchasz, to szykuj się na wojnę.
Wojnę?
Dziękuję!
Co jest lepsze niż podbicie świata biznesu?
Pokonanie bobasa, który już podbił ten świat!
Właśnie zyskałeś rywala incognito.
Biff Biedermann nigdzie nie idzie.
W takim razie sam cię wyprowadzę.
A teraz znajdź coś bez sensu i ostro jej to wytknij.
Aha! Tu jest napisane „ubrania nienoszone”.
Nie można ich nosić na sobie czy w siatce?
To niejasne.
Nie można ich nosić i potem zwrócić,
tak jak chce twoja babcia.
Spróbujmy z ciut większą dozą szacunku.
Obie ciężko pracujemy, prawda?
Ja tak.
Pani jest klientką i to kiepską.
Czemu pani taka jest?
Przecież stoimy po tej samej stronie barykady!
Nie?
Twoja kolej.
To pierwsza pętla na rollercoasterze.
Poproś kierownika.
Może pani zawołać kierownika?
Jest zajęty.
Wie pani, co to ferie?
No jasne!
Poznałam mojego chłopaka na wsi na Florydzie.
A ja mam ferie i poproszę z kierownikiem.
Ferie!
No cóż, skoro tak, to nie mogę odmówić.
Sekundkę.
A ja na to: „Jak pojedziemy w góry,
to będziemy mieli z górki”.
- Zwycięstwo! - Zwycięstwo!
Kuvitsky, używacie papieru kredowego do poczty wewnętrznej?
Biedermann, na słówko.
Carlisle! To Kuvitsky, dyrektor generalny.
Wiem. Przecież tu pracuję.
Wybacz, Kuvitsky.
Ja nie żartuję. Spadaj!
Mogę zwolnić gońca w mig.
Tylko że ja już nie jestem gońcem.
Właśnie zostałem asystentem dyrektora generalnego.
Szukam cięć w budżecie.
Myślę o redukcji personelu, więc...
Mnie na pewno nie uda ci się zwolnić.
Założysz się?
Ale super!
Wezwałem kierownika!
Tak trzymaj.
Bez klientów nie ma sklepu.
Nie można dać im się tak traktować.
W czym mogę pomóc?
Steward Stefanek?
Witeczka, mały!
Mój ulubiony pasażer, który źle wymawia imię,
które ma przed samym nosem!
Jestem „Stevefan”.
- Znasz go? - Owszem!
Ten malec zrujnował moją karierę w przestworzach.
Utknąłem na parterze wieżowca.
Śmieszne, co nie?
Chwileczkę.
Drodzy klienci, promocja na dziale z bielizną.
Sprzedaje majty.
To jak mogę pomóc szanownemu klientowi?
Chciałbym to zwrócić.
Regulamin zabrania.
- Ferie... - Honorujemy jedynie Boże Narodzenie.
Ale brutal!
Tu masz napisane.
Zgodnie z regulaminem możesz zwolnić asystenta dyrektora.
Znajdź Biedermanna, to zakomunikuję mu to osobiście.
Kici, kici!
Muszę awansować!
Ta umowa mnie dobije!
Szefowa w stresie?
Dziękuję, bogowie handlu.
Hej, Garcia. Co się stało mojej ulubionej wiceprezes?
Dobija mnie umowa przejęcia tej sieci sklepów.
Nie mogę ich zamknąć.
Mogę zerknąć?
Wystarczy dokończyć fuzję z O'Keefe i po sprawie.
Sieć zamknie się w samo południe.
Ale...
Za jednym zamachem załatwiłeś nam przejęcie i fuzję!
Zająć pozycje do zwolnienia.
Oto nasz nowy dyrektor zarządzający działu fuzji i przejęć!
Odejdę, jak otrzymam zwrot.
Ale za tę bluzkę go nie otrzymasz, więc pa, pa.
Mam pomysł.
Odwróć jego uwagę, a ja tu narozrabiam.
Oddawaj krótkofalówkę!
Straszny ten wasz kierownik, co nie?
I to jeszcze jak.
Poradzić ci, jak mu utrzeć nosa?
Zastosowanie strategii wykupu lewarowanego
daje lepszą pozycję negocjacyjną,
ale też i większe szanse na przejęcie.
To nasza pani prezes.
Jesteś dyrektorem zarządzającym?
Jestem też pracowity, mądry i nieskromny.
Świetne.
Czy Biedermann nie byłby idealnym dyrektorem finansowym?
Serio? To jak prezes od forsy!
Jasne, zgadzam się!
Chodźmy.
Poznasz dyrektora operacyjnego.
Będziecie razem wypełniać moją wizję firmy.
O, tu jest.
To nasz nowy dyrektor finansowy.
Biedermann, Carlisle.
- Carlisle. - Biedermann.
Uciekam na mecz kosza.
- Zwycięstwo! - Zwycięstwo!
Czyli awansowałeś.
Widzę, że ostro grasz.
Może mam asa w rękawie?
Mój rękaw jest zrobiony z asów, więc podbij stawkę.
Zaczekam na twój ruch.
Ale przyznamy, że nie znamy się na pokerze?
Dobra... ale i tak cię wywalę.
Powodzenia i niech wygra lepszy przebieraniec.
Stace? Prześlij mi coś faksem do firmy w Chicago.
Przyjmij bluzkę, to oddam krótkofalówkę.
Bardzo chętnie tego nie zrobię.
Uwaga, klienci.
Naszemu kierownikowi na okrągło wali z japy,
więc dajemy 80% zniżki na okrągłe produkty.
Tak!
Bardzo mi przykro, ale piłek to nie obejmuje,
a mój oddech pachnie jak świeży poranek
i wie o tym każda z wielu, z którymi się całowałem!
- Masz minutę. - Dobrze.
A teraz powiedz to.
Wszyscy pracownicy proszeni do kasy,
by założyć związek zawodowy.
O nie!
Razem wywalczycie lepsze stawki, krótsze godziny pracy i szacunek!
To wy ustalacie zasady! Wy rządzicie.
Związek! Mówcie ze mną!
Związek!
Ej, smarku, przymierzalnia służy do przymierzania.
Natychmiast wyjdź.
Drodzy klienci.
- Stefanek jest w przymierzalni. - Nie!
Jeśli wytrzymacie z nim bez wymiotów, dostaniecie kupon na pastę!
Ten głośnik nie ustala regulaminu sklepu!
Związki!
Jednorożcowy alarm!
Próba uzwiązkowienia sklepu!
Nie powstrzymasz tego.
I myślicie, że to zmieni moją decyzję co do bluzki?
Teraz nie chodzi już jedynie o bluzkę.
Chodzi o sprawiedliwość!
Uczciwe warunki i płace na całym świecie!
Ale możesz przy okazji przyjąć bluzkę.
Nigdy!
McHennessy, mam tu coś ciekawego.
Biedermann, Carlisle twierdzi, że powinnam cię zwolnić.
Tak? Czyli nie chcesz zobaczyć, co tu mam?
Przygotowałem nową wizję
dla firmy Wszystkie i wszelkie interesy.
Świetnie. Mów.
- Co? - Każdy lubi nowe wizje.
Bobasy.
Ale...
Według najnowszych badań stają się one
jedyną kochaną przez ludzi rzeczą świecie.
Żółte 100% staje się faktem!
Taka nazwa.
W skrócie - bobasy są przyszłością tej firmy.
Światowy rynek nigdy nie był tak żądny przejęć, fuzji i inwestycji.
Biedermann, potrzebujemy cię.
Carlisle, prawie popełniłeś błąd.
Ale to bobas!
- Carlisle! - To bobas.
- Nie widzisz? - Bzdura.
Że dużo jęczy?
To prawdziwe niemowlę.
Taka jakby człowiecza larwa.
Świruje. Goo-ga-kai!
Przestańcie!
Co to za dzieciak? Gdzie Carlisle?
Ani słowa.
Zostaw! McHennessy, wytłumaczę ci to.
I co zrobiłeś?
Ale ja...
McHennessy, mamy problem z najnowszym przejęciem.
- Nic ci nie jest? - Nagle zaczęła tak mówić.
Jakby wybuchł jej mózg.
Skoro jej odbiło, ktoś musi ją zastąpić i to natychmiast.
Mamy kryzys.
Zgłaszam się na ochotnika.
Nie, ja jestem wyższy stopniem.
Obaj macie takie same prawa,
a regulamin jasno mówi, jak to rozwiązać.
Rzut monetą.
Orzeł!
Jest orzeł.
Biedermann, zostajesz prezesem firmy Wszystkie i wszelkie interesy.
Zabierzcie ją do lekarza.
- Zwycięstwo! - Zwycięstwo!
Co to za kryzys?
Zgodnie z twoją radą kupiliśmy tę sieć sklepów,
ale jakaś babcia z wnuczkiem przyszła zwrócić bluzkę
i pracownicy chcą założyć związek.
Dobrze, omówię to z dyrektorem operacyjnym.
Mam odejść z godnością, czy chcesz mnie upokorzyć?
To poważna firma, a nie jakieś zoo.
Nie dobijam przegranego.
Rób, co chcesz.
Co chcę?
Nigdy nie czułem się tak wyzwolony.
Byłem szefem Korporacji Bobas w Wichita
i bardzo chciałem uciec do Chicago.
W biurze niby było dobrze, ale...
Do sedna, Carlisle.
Nie obchodzą mnie twoje zwierzenia.
Ale... co zrobisz?
Mam posadę prezesa, miasto u mych stóp
i kryzys pracowniczy 20 pięter niżej.
Co zrobię?
Odejdę jako legenda.
- Co? - Związki!
Dobra. Dzięki.
Prezes pozwolił nam założyć związek!
Nie!
Wytrzymałem bez wymiotowania.
Gdzie moja pasta?
Może pani zwrócić bluzkę.
Mam też dołożyć darmowy sweter
i włoski garnitur dla bobasa.
Skąd wiedzą o boba...
No nie!
Pokazaliśmy im, Timmy!
Ferie!
Mój pamiątkowy hot dog!
Kupimy drugiego.
P.O. prezesa Biff Biedermann.
I już wyleciałem.
Szef Bobas - jeden, Chicago...
też jeden.
Wspaniałe miasto.
Kiedy przybył do Chicago
Mały był niczym ten bąk
Jednak stał się on legendą
Szefem Bobasem go zwą
Prezesem świetnym był ten skrzat
I lepszego nie zna świat
Oczarował całą firmę
I zarobek niezły dał
Pomógł też założyć związek
I każdemu pomagał
Bo to był on
Legendarny Szef Bobas
„Dawaj, Carlisle”! Nie odmówię.
Niesamowite miasto.
Widziałem szczura z nożem w buzi!
Ferie!
Teraz mogę wrócić do pracy na pełnych obrotach.
Piszę już nawet półroczny plan
wyniesienia firmy poza Żółte 100% w samiusieńką stratosferę.
Do zobaczenia, maluchu.
Jesteś fajniejszy niż kiedyś.
Nie dziwi was, że nie rośnie?
Powinniście go wziąć do lekarza.
No nic, miło było cię zobaczyć.
Szef Bobas
Napisy: Joanna Worwa-Nowocin