NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nikogo nie łączyć.
Szef Bobas
Jestem szef, Szef Bobas, szef Szef, Szef Bobas, szef, szef
Patrz, jak bobas rośnie, jak się pnie
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Raz na wózku, raz pod wózkiem Wiesz, jak jest
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Na głowie mam kołyskę, dom
Weź zmień pieluchę Gdzie mój śliniak, ziom?
Jak nie zapłacisz To mnie nie przekonasz
- Kto rządzi tu? - No ja, Szef Bobas
Pytanie: wolałabyś jeść swoje gile przez tydzień,
czy czyjeś przez cały dzień?
Skupcie się.
Mamy pilnować wroga, a ja nawet swojego nie znalazłam.
Często tutaj bywacie.
Nie widzieliście tego gostka?
Aktywny umysł wymaga skupienia!
Twoje gile - tydzień, czyjeś - dzień. Wybieraj!
- Witamy ponownie w... - Dobra, wybiorę pierwszy.
Moje gile. Simmons?
Moje. Nie, chwila!
Tak, na pewno moje.
Teraz ja! Wybieram czyjeś.
Obrzydliwe!
- Ble! - O fuj! Poważnie?
Wolę jeden dzień niż cały tydzień.
- Najedliście się? - O, szef!
- Witaj! - Ja pilnie pracuję!
Raportujcie. Zespół Mus jabłkowy?
U szczeniaczków cisza.
U Pyga i Tama też.
ZBK nie ma na placu zabaw. Gdzie go szukać?
To konsultant.
Pewnie pracuje w sklepie z krawatami
albo w fabryce śluzu.
- A to? - Sprzedamy samą ramkę.
To rodzice. Oddzwonię.
Wolę moje gile.
- Sorter kształtów? - Sprzedaj.
Nauczę go na plackach.
Czyli głównie pozna kółka.
Po co nam dwa kocyki?
Niebieski czy czerwony?
Wybrał czerwony. Co to znaczy?
Zna kolory. Sprzedajemy kredki.
Weźcie, co chcecie i wynocha. Niektórzy pracują.
I weź bobasa!
Wyprzedaż garażowa.
Sam środek wojny, a ja utknąłem w najgorszym sektorze rynku,
w stercie bibelotów.
No co ty? Wyprzedaż to fajna zabawa.
Popatrz, jak kręcę.
Co to, wyprzedaż?
Mam nadzieję, że macie zezwolenie.
Żartuję. Mam przerwę i chętnie coś kupię.
To moje, kochasiu.
- Muszę stąd wyjść. - Spokojnie. Zaraz skończymy.
W mig wrócisz do nudnej pracy.
Poproszę ten kapelusz.
- Bez usłyszenia jego historii? - Tak.
- Mam pieniądze. - Byłem na ostatnim roku.
Rządziły jazz i sushi.
- Filc bejcowano rtęcią i... - Wróci.
- Zaczekaj. - Nie mam czasu.
- Gdzie idziesz? - Załatwić sprawę.
Zastąpię rodziców i osobiście zajmę się sprzedażą.
Ale zawsze mówisz, że to dla gogusiów w gajerku z lumpeksu i aucie po wujku.
Jak wyglądam?
Jakbyś spał w ubraniu.
Świetnie.
Czerwony to dla Busków pechowy kolor.
Przypomina o mundurach Brytyjczyków podczas rewolucji.
No dobrze, ale ostrzegałam cię...
tak jak moja prababka ostrzegała generała Arnolda.
Na księcia Williama, pasuje mi!
Niezła furka, co? Wahasz się?
Będzie perełką w twojej kolekcji.
No, nie krępuj się. Śmiało.
- To kocyk! - I tani kostium na Halloween!
Nie! To ścierka!
Rajciu! Jaka chłonna!
I nadal sucha? Ale jak?
I ile kosztuje?
To wszystko za jedyne 5,99? Niesamowite!
Biorę!
Wyprzedaż garażowa!
Kubek z zimną kawą biorę ja!
Wy już coś macie, a on będzie mój!
Będę z nim paradował, wołając: „Czas na kawę!”.
Przejmuję go i kropka!
Co takiego? Koniec wyprzedaży?
Wziąć prowizję i iść do pracy?
Skoro tak mówicie.
Świetnie nam poszło!
Wszystkie zbędne graty, bibeloty i kurzołapy sprzedane!
I patrz, ile mamy kasiorki!
Kasa, kasa, kasa, kasiorka!
Ale że Tim ci oddał Mike'a Futbolistę!
- To jego ulubiona zabawka! - Nie sprzedałem go.
- Pewnie sam to zrobił. - Udzieliła mu się gorączka sprzedaży.
Co ja najlepszego zrobiłem!
Sprzedałem ulubioną zabawkę Tima!
Głęboki wdech i wchodzę.
Gdzie mój ukochany...
To tak szybko się działo. Głupia wyprzedaż!
Nie, to moja wina. Głupi ja.
- Nie chcę z tobą gadać. - Przepraszam!
Nie chciałem go sprzedać!
Możesz po prostu wyjść?
I tak nic na to nie poradzisz.
- Tim! - Dobra!
W takim razie posłucham piosenki o uczuciach!
Smutek tłamsi cię jak sweter
Czasem więc popłakać lepiej
Gdy w oczach łzy
Pozwól ulecieć im
Staci, Jimbo!
W końcu! Dostaliśmy cynk.
Kogo najpierw atakujemy?
Słuchajcie. Zaginęła ważna zabawka.
O nie!
Wszystkie ekipy do akcji.
To... sportowiec. Tego wzrostu.
Sportowiec? A co on ma do naszej wojny?
To... tajne.
Ma na głowie kask, a w ręku pewien owalny przedmiot.
- Futbolówkę? - Tak! Brawo, Staci.
Znajdźmy go. To nasz priorytet!
Robi się!
Mike Futbolista! To ta tajna zabawka?
OK, nie jest tajny, ale to, co powiem, tak.
Sprzedałem go.
To kup nowego.
Są w każdym sklepie.
Ale nie takie z przeżyciami, wspomnieniami
i duszą dopisaną przez Tima markerem!
- Przecież mamy wojnę! - Ale Tim jest załamany.
Nie skupię się na wojnie, póki nie odzyskam jego zabawki.
Szefie! Znalazłem go!
Już jadę! Nie spuszczaj go z oka.
Mike Futbolista jest bezcenny!
Sayonara, fabryko śluzu!
Zmykam podbijać świat.
Brawo tam na dole!
Niezła partia śluzu.
Gdzie Futbolista?
Przepraszam.
Wiem, że go masz.
To przypadek, czy chcecie wojny?
- My nie chcemy. - A ja tak.
Wezmę wszystkich wrogów i zrobię z nich kanapkę.
Odetnę skórkę i przekroję na pół!
Poznaliśmy go w jego domu.
Tak, na wyprzedaży.
Któryś z rodziców go wam kupił?
Tak! A potem pojechaliśmy
i wróciliśmy tutaj.
Oczywiście, żeby się bawić z kolegami.
- Nie do wiary! - Nie chcą wojny!
Zdziwiło mnie, że rozmawiam ze żłobkowiczem.
Czy jeśli kupię wam nowego Mike'a Futbolistę,
oddacie mi tego z wyprzedaży?
Pomidor.
I załatwione.
Co?
- Gdzie zabawka? - Tego szukasz?
Namierz go. A ja go dorwę.
Jest w wentylacji.
Wyczuwałem problemy.
A może to woda kolońska?
Dollop numer cztery.
To wszystko, czego ci trzeba.
Robisz w perfumach?
Nie. Sprzedaję Dollopa numer cztery.
- Przestań! - Nie mogę.
Przystojniacy zarabiają na powtarzaniu nazw,
by utknęły w głowach tych mniej urodziwych.
- Dollop numer cztery. - Jimbo!
- Wymsknęło mi się! - Działa!
Zapłać mi. Jestem ładny.
Chodzi tylko o kasę? Ile chcesz?
Dobrze wiesz ile.
Mówiłeś, że jest bezcenny?
Byłeś na podsłuchu!
Czego chcesz?
Jak to czego? Twojej posady.
ZBK, Naczelny.
Nieźle, co?
Nigdy!
W takim razie żegnam. Pa, pa.
Masz go?
Klik, klik, klik.
O rety! Jest w wentylacji.
- Znajdźcie zabawkę! - ZBK też?
- Bo mamy z nim wojnę? - Jasne. Obu.
Szybko!
Czuję Dollopa numer cztery.
- Słyszałem! - Tędy!
Dollop numer cztery!
Powiedziałbym, że mi miło,
ale gardzę tobą, więc powiem...
Psia kostka. Tego się nie spodziewałeś?
Gadaj!
Gdzie on jest?
Szefie...
Robisz dla szczeniaczków?
Nie stać ich na mnie. Sprawdzałem.
Pokazać retrospekcję? Proszę bardzo!
Uciekając, trochę się spociłem.
Stanąłem, by się psiknąć Dollopem numer cztery.
To wszystko, czego ci trzeba.
No nieźle!
Korporacja Bobas ma wszędzie wrogów.
Zamilcz!
Mus jabłkowy, do parku!
Chcesz psika? Jedzie od ciebie desperacją.
Dollop numer cztery!
- Co robisz? - Znajdę zabawkę!
Zostaw ją. Mamy ZBK.
Już nie macie.
Poszukasz ZBK, prawda?
W ostateczności. Najpierw odzyskam figurkę.
- Do później! - Co? Nie!
Resztki dla psa.
Zamawiamy na wynos.
Frankie, ruszaj.
Przynęta działa. Pamiętaj, suń i stań.
Suń i stań.
Co to?
O nie!
Frankie, w drugą stronę!
- Suń i stań! - Widziałeś, co mi zrobiły?
Powinnaś lepiej znosić ohydztwa, skoro wolisz czyjeś gile.
Kierowałam się krótszym czasem konsumpcji!
Co tu masz? Soczysty stek? Piłeczkę?
Ważną zabawkę, którą ukradłeś?
Złota rada: następnym razem lepiej uważaj,
żeby ktoś nie okradł też ciebie.
„Capnęliśmy Mike'a. Eluwina”.
To zdecydowanie ktoś, kto nie zna się na slangu.
Pyg i Tam.
Staci, zespół Kaczuszka ma być w gotowości.
Możemy wrócić do wojny?
A czy Mike wrócił do Tima?
Nie! Więc dawaj tu Kaczuszków!
Mój tatko mawiał,
że żonglerką zawsze zapewnisz jedzenie swojej rodzinie.
Nie! Bananem nie da się żonglować!
Istne szaleństwo, co nie?
Futbolista? Tak, to my.
To była bułka z masłem.
Myślałem, że trzymacie sztamę ze szczeniaczkami.
To wojna, brachu.
Chcemy przejąć wasze biuro i wreszcie to zrobimy.
A co chcecie za zabawkę?
Chcesz zawrzeć umowę?
Nie.
Negocjuję ją.
Dowal mu!
Z chęcią, panie Pyg.
Nie ma korzystania z fabryki.
Nie ma Futbolisty.
Będziecie korzystać, ale w filii i pod nadzorem.
W tygodniu?
W weekendy.
- Co drugi. - Każdy.
Zgoda!
Wygraliśmy?
Tak, biorąc pod uwagę, że nie mamy filii.
Zniknął!
Maria Maria żartuje?
Nie żartuję. Nie ma go! Ktoś zostawił to.
Pewnie ten, kto ukradł tego piłkarzyka.
Znaczy futbolistę.
I kto go teraz ma?
- Mops Drops! - ZBK!
To z psiego ubranka.
Nie, z poszetki ZBK!
Chyba.
Dorwiemy szczeniaka.
Odzyskamy zabawkę i dostaniemy to, co nasze.
Albo oddamy ją panu Ładnemu.
- Czyli nie szukamy ZBK? - Sam już nie wiem!
Wszystko gra?
Nie! Złamałem bratu serce i muszę odzyskać Mike'a,
a nie zrobię tego, bo wrogowie grają ze mną w głupiego Jasia!
Nie chcę być Jasiem i nie jestem głupi.
Musimy to przerwać.
Staci, zbierz wszystkich!
Tyloma pieluchami można by wysuszyć Missisipi!
- Chodzi o wojnę? - Mam nadzieję.
Kolejny dzień w pracy.
Bobasy i szczeniaki walczyły na boisku.
Czyli dzień jak co dzień.
Gwiazdy telewizji chciały nas wyeksmitować.
Czyli dzień jak co dzień.
Konsultant niepotrzebnie próbował coś naprawić.
Dzień jak co dzień w Korporacji Bobas.
Ale gdy ktoś wykorzystuje zabawkę mojego brata przeciwko mnie,
to już sprawa osobista.
Koniec z byciem miłym!
- Mamy wojnę czy nie? - Tak!
I przerwiemy ją, by znaleźć zabawkę Tima?
- Tak! - Na to wygląda.
Mike jest przynętą w grze w głupiego Jasia,
więc musimy ją wygrać.
Zaatakujemy ich na raz.
Odszukajcie swoje cele i do roboty.
Żółte 100% zakłada, że w domu też działam na 100%.
Ale tu nie chodzi o ciebie.
Każesz całej firmie szukać zabawki!
Wiem, ale nie mogę się skupić,
mając przed oczami spojrzenie Tima.
- Tak, nawaliłeś, ale... - A ty nazwałaś pieluchę od ospy.
Narzekałem wtedy? Nie.
Nie wypominam, ale też nie zapominam.
I z tego co pamiętam, to masz u mnie dług.
Aha. Czyli to tak?
Dzisiaj tak.
Mus jabłkowy gotowy.
Kaczuszka gotowa.
Przytulas gotowy.
Gdzie rodzice? Masz na to pieniążki?
Świetny wybór.
Chcesz może wody? Soczku?
Dobra, wchodźcie! Szybko!
Mus jabłkowy wchodzi.
- Pyg i Tam zwiewają. - Zatrzymajcie ZBK!
Czy ktoś coś widzi?
- Szczeniaczki biegną! - ZBK idzie na południe.
Widzę Mike'a Futbolistę. Mops Drops go ma!
- Tak! - Ja też widzę Mike'a.
- Chwila! ZBK też go ma. - To którego mamy odbić?
Zabawka Tima jest porysowana.
Widzicie ją?
Ciężko to zobaczyć podczas pogoni!
Sekundę.
Powiedziałem sekundę!
Ale jak?
Mike jest tutaj.
Był w skrzynce? Znowu?
Jest napis!
Odwołuję akcję!
- Mam zabawkę! - Co? Skąd?
Widocznie nawalili, ale ją mam.
Wracajcie. Widzimy się w firmie.
Odzyskałem Mike'a Futbolistę!
Aha, dzięki.
Dzięki? I tyle? Wiesz, co przeżyłem?
A kto mówił, że byłem zły o Mike'a?
Słucham? Byłeś wściekły...
- Danny wyjeżdża. - ...jak osa.
- Co takiego? - Jego tata widział podejrzany wóz.
Mówi, że to może być FBI.
Woli uważać, bo potrafią czytać w myślach.
- Od kiedy wiesz? - Od wyprzedaży.
Nie chcą zostawić śladu,
więc Danny poprosił, by sprzedać jego rzeczy.
- Rozumiem. - Wcale nie!
- Jesteś bobasem. - Właśnie.
Gdy ktoś zasłania mi oczy, myślę, że zniknął.
Teraz jesteś dla mnie na Neptunie.
Uf, jednak nie.
Serio? To brzmi jak nieustanny koszmar.
A czemu ciągle płaczemy?
Musimy do tego przywyknąć.
Szefie, zgłoś się!
Danny jeszcze nie wyjechał.
- Pójdę do niego, dobra? - Szefie, zgłoś się! To pilne!
I tak muszę do pracy.
- Co jest? - Nasze tutki zwariowały.
Co się dzieje?
Nie przyciągają bobasów do biura!
Dziwne.
Mój działa.
Staci?
Szukacie Mike'a? Wrócił do właściciela.
Jak to „wiecie”?
Poprzednia wizja była ściemą.
- Powiemy mu? - Jasne.
Dogadaliśmy się.
Trzy siły, trzy cele i jeden wspólny wróg.
Ojej. Czyli ty!
Plan był prosty: wkurzyć, podzielić, rozjuszyć, pokonać.
Bobasy znikają z Korporacji, a my ją przejmujemy.
I mamy co nasze.
Czyli całe biuro.
Każdy metr kwadratowy, każdy smoczek.
Staci, zgłoś się! To pułapka!
Tak, monitory też kontrolujemy.
A co najlepsze - mamy też i ciebie.
Porwiemy Szefa Bobasa i upadnie cała firma!
Ruszaj!
Witamy w Tycich Słodziakach.
Za co wyleciałeś?
Nie wyleciałem. Uciekłem.
Korporacja Bobas upadła.
Słabo.
Szef Bobas
Napisy: Joanna Worwa-Nowocin