NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nikogo nie łączyć.
Szef Bobas
Jestem szef, Szef Bobas, szef Szef, Szef Bobas, szef, szef
Patrz, jak bobas rośnie, jak się pnie
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Raz na wózku, raz pod wózkiem Wiesz, jak jest
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Na głowie mam kołyskę, dom
Weź zmień pieluchę Gdzie mój śliniak, ziom?
Jak nie zapłacisz To mnie nie przekonasz
- Kto rządzi tu? - No ja, Szef Bobas
Następny punkt - brawa dla Amala za nowy proces zatwierdzania.
O 15% mniej papierkowej roboty?
Oj, ktoś tu nieźle daje czadu!
- Co? Znowu? - Koniec zebrania!
Skarbie, ja otworzę.
- Templeton? Mam dziesięć paczek... - Kaszki?
Wiem, że to nie pana wina,
ale musiała zajść jakaś pomyłka,
bo nie zamawialiśmy dziesięciu pudeł kaszki dla dzieci
i to cztery razy dziennie!
Będzie więcej dla mnie.
O rety, Ted.
- Twój maluch choruje? - Co?
Oto nasz życiodajny nektar!
Nie możemy się tak wiecznie ukrywać.
- Trzeba odbić Korporację. - I mam już plan.
Ale nie mam dostępu.
Tutek gotowy?
O niego pytasz?
Jeszcze nie.
Hejka, mam info z działu kadr: taczka z pieluchami znowu pełna.
Uczę się jeść brokuły!
- Już idę. - Czekaj, pójdę z tobą.
Simmons cały czas eksperymentuje,
ale trzeba naprawić system transportowy,
co jest możliwe jedynie z biura.
Nie możemy odzyskać Korporacji bez udania się do niej.
Na pewno da się ich jakoś wyrzucić.
Masz inny pomysł?
Nie, bo nie mogę się skupić,
gdy horda bobasów obsrywa nam piwnicę.
Nie mogę też mieć chwili przerwy,
bo jacyś żłobkowicze wydzierają się jak stado dzikich hien!
To nie są jacyś żłobkowicze.
To ci, co wynajmują biuro.
Niemożliwe.
- Biznes! - O, Szef Bobas!
Dziękujemy za prezenty!
- A te zwierzątka? - Oczywiście też dla was.
Błagam tylko, powiedz, jak się dostajecie z powrotem do pracusi?
Jak miałem urodzinki, bawiliśmy się mieczykami.
A możesz pokazać, jak tam wchodzicie?
Tak.
Do Korporacji są drugie drzwi?
To stare zapomniane wejście awaryjne przez sztuczne drzewo.
Prowadzi prosto do podziemi Korporacji Bobas.
I właśnie tędy wejdziemy!
Ale jeszcze nie weszliśmy.
Najpierw musimy ich załatwić.
Pójdę tam z małą grupką.
Wejdziemy przez podziemia, a potem prosto na górę do wieży kontroli.
Simmons mówi, że tam ulokowali zakłócacz naszej technologii.
Szukajcie dziwnych sprzętów.
Maszyn, ustrojstw, a nawet wihajstrów.
Na tentegesy nie zwracajcie uwagi.
Rozwalimy to ustrojstwo.
A gdy tutki znów zaczną działać, zaatakujemy wszyscy.
Złoczyńcy znikną, my osiągniemy Żółte 100%,
a ja odejdę na emeryturę w świetle chwały.
Szefie! Świetny plan i obyś mnie do niego nie wybrał,
ale czy nie byłoby szybciej, gdybyśmy od razu poszli wszyscy?
Póki wróg ma w garści nasze tutki,
może zaatakować znienacka i zniknąć.
Mamy szansę tylko w małej grupie.
Jimbo, Katja i Phil, Franka, Hendershot, Dondre, Trojaczki
i oczywiście Tim, bo ma doświadczenie i słodycze.
Reszta odwróci ich uwagę,
więc się szykujcie, bo dziś odbijemy Korporację Bobas!
Szefie, przepraszam, ale wymieniłeś wiele osób do tej swojej ekipy,
ale o mnie zapomniałeś?
Nie. Poprowadzisz pozostałych.
Nadal mścisz się za akcję z reklamą pieluch?
Czy znowu coś zrobiłam?
Co? Nie o to chodzi.
Potrzebuję cię tutaj.
Monitory też nam zakłócają.
Gdy nadejdzie pora ataku,
nie będziecie wiedzieć, czy nam się udało
i czy nie wylądujecie na Syberii
albo na innym wygwizdowie.
Uda nam się tylko wtedy, gdy obaj liderzy wiedzą,
że drugiemu także się uda.
A ja wiem, że tym drugim musisz być ty.
Mów, co mam robić.
Za godzinę, równo.
Zniszczę ten zakłócacz, choćby nie wiem co.
A my przyjdziemy.
- Żółte 100%. - Żółte 100%.
Tajne wejście jest podobno tutaj.
- Otwierane na ślinę? - Zupełnie jak nasza technologia.
Wchodzimy!
Patrzcie, te bobasy są w garniturkach!
Mali biznesmeni!
I nawet mają krawaciki.
O rety! Niech ktoś zrobi zdjęcie!
Biznes-mini! Chwyt marketingowy?
A może żłobek z poczuciem humoru i kiepską opieką?
Nawet jeśli, to co z tego? Rozkoszujmy się tym słodkim widokiem!
Jasne, że to sprawka Szefa Bobasa.
- Zniszczyć go! - Jestem za.
Rozdzielamy się, a ten, kto znajdzie, da znać pozostałym!
Załatwimy króla i szach mat.
Chyba. Szachy są dla tłuków.
- Świetny plan. - Chwileczkę, panie Pyg i panie Tam.
Wyczuwam tu manipulację mediami.
Szef Bobas coś kombinuje i chce odwrócić naszą uwagę.
Tylko czego mamy nie zauważyć?
- Nie ma nocnej lampki? - Co?
Jestem bobasem.
Nie łażę po korytarzach bez lampki.
W nich czyha Łowca cieni.
Tak, wszyscy wiemy, że on podobno istnieje.
Ale czy zjadł któregoś z nas?
Nie...
To dlatego, że nie mamy lampki.
Co się dzieje?
Blokujesz portal, a nie ma czasu. Właź wreszcie!
Bez nocnej lampki nie idę!
Są w podziemiach!
Za dużo światła!
Mam jednego!
Nie!
- Jesteś sam? - Złapali Hendershota.
Katję i Trojaczka też.
- Co teraz? - Nie mam jak ostrzec Staci.
Za 49 minut wszystkie bobasy wpakują się w kłopoty,
chyba że ktoś wejdzie na górę i rozwali zakłócacz.
Zawsze chciałem zostać „kimś”.
Chodźmy.
Gdy przejdę na emeryturę i zostanę zwykłym bobasem,
pilnuj, żebym nie miał paranoi z lampką nocną.
- Nie zapiszesz? - Co?
Będę obślinionym bachorem ze sklerozą.
- Zapisz to! - Dobra, nie krzycz!
I pod żadnym pozorem nie życzę sobie ubranek z durnymi napisami.
„Małpkę tatusia” ściągniesz natychmiast!
Możemy pogadać o tym później?
- To winda na dach? - Niestety nie.
Ale w biurze komitetu jest właz.
Dotrzemy do niego tymi windami.
Brawo, Stace.
Czy to ma jeszcze sens? I tak nas nakryli.
Co odróżnia starego golfistę od amatora?
- Umiejętność gry? - Wykończenie.
Templeton, do windy!
Mówiłeś, że właz jest w biurze.
Ale już wiedzą, że tam szliśmy.
Rozdzielimy ich i wrócimy później.
Niby kiedy?
Staci wpadnie z ekipą za 29 minut.
Według drogiego zegarka, który przechowasz, aż...
Przestań o tym gadać! Skup się!
Czysto.
Ależ mam gładziutką skórę.
Chciałbym się pocałować, ale nie sięgnę ustami.
Długo wymyślałeś to wejście?
Opracowałem też scenki „Nie widać ich”
oraz „Coś tu za cicho”.
Nie zaskoczycie mnie.
Allez!
Dondre, uciekłeś.
- Jest dwóch na... - Non!
Jesteście w świątyni gotowania,
a nie na ringu bokserskim.
Non!
A teraz zjemy jak cywilizowani ludzie.
Zgubiłem się.
- Au! - Nie wypada się spóźniać na obiad.
Wiesz, że stąd nie wyjdziesz, prawda?
Pomysł.
- Szef Bobas się poddaje. - Świetny plan!
Napisałam warunki kapitulacji, mówiąc to zdanie.
No weź, przecież wszyscy tego chcemy.
Szczeniaczki pozbędą się wroga...
My przerobimy to biuro na nowe studio filmowe.
A ja? Awansuję!
Na Naczelnego Korporacji Bobas.
Oczywiście przeniosę firmę na jakąś wyspę,
gdzie mają niskie podatki i zezwalają na operacje plastyczne dzieci.
Chcę mieć szósty dołeczek.
Policzek, policzek, broda, pupa, pupa, tajemnica.
Dla monsieur le banan mrożony w sekundę, idealny na bolące dziąsła.
Właśnie wyżyna mi się ząb,
a to zbawienna ochłoda.
I co, poddajesz się? Powiedz, że tak.
I tak nigdzie nie idziesz.
Szkoda waszego czasu i wysiłku, bo odchodzę z Korporacji Bobas.
Ale po was.
Jak na biznesmena słabo u ciebie z liczeniem.
Nasza mała armia z teleportacją kontra co?
Ty, pan Starszak? Francuziku, ciebie też liczyć?
Mówiłem już, że nie walczę w mojej świątyni.
Supcio.
Bo dałem Szefowi Bobasowi wszystko, czego mu trzeba.
- Nie! - Tak!
Idzie na górę! Ścigamy się?
Pójdę rakiem i powiem alfabet od tyłu.
Z, Y, X, W, U, T...
Pójdę do ciebie przez biuro.
Osiem minut.
Vive la Korporacja Bobas.
Szukajcie dziwnych rzeczy.
Maszyn, ustrojstw, a nawet...
Wihajstrów.
...D-C-B-A!
Templeton!
Gdzie ten właz?
Przepraszam, ale siedzicie na krzesełkach i tak śmiesznie wystają wam łapy.
Templeton?
Templeton!
Idź po zakłócacz. Zaraz będę.
Cześć, bobasku. Pobawimy się w berka?
Za godzinę, równo.
Zaraz będę.
Teraz!
Ojej!
Co takiego?
Gdzie Templeton?
Hej, psiaki, wiecie czego nie mają węże?
Łap!
- No i jestem. - Teraz?
Szefie! Co robimy z tymi bubkami?
Hendershot?
Tutki przeprogramowane. Walcie.
Kogo my tu mamy?
To ci z programu dla dzieci, którzy myślą, że są twardzielami,
bo udają akcent ze wschodniego Londynu.
Panowie Pyg i Tam bardzo proszą
o wyładowanie agresji na nich zamiast mnie.
To szlachetne z waszej strony.
To skórzana pielucha, potworze!
Fajnie tu!
- Szefie, patrz! - Znikające bobasy.
Nowe wspaniałe zjawisko, dzięki któremu poprzednie się przejadło.
Iluzja optyczna?
Kto wie?
Ale specjalnie dla państwa Kanał Ósmy będzie na okrągło puszczać te filmiki,
dopóki się wam nie znudzą.
- Super! - Wrzuć to na ekran.
- Żółte 100%. - Żółte 100%.
O nie, ktoś nauczył fretkę surfować, a ona robi to tak słodko.
Staci, szykuj ekipę.
Hendershot, ustal współrzędne.
Jak ta fretka nas pobije...
Co?
Odpuść już.
Ale fretka! I miłość!
Zawsze będzie jakaś fretka, chomik, albo... coś innego.
Sam nie chciałeś słyszeć o zwykłym bobasie.
Nie może zostać tak jak jest?
Bardzo bym chciał, bo będę tęsknił za dawnym tobą.
Ale i tak będziemy braćmi. Na zawsze.
I będę przy tobie.
Ostatnio tak mówiłeś i spadłem z budynku.
Ale cię złapałem. Nie mówiłem, że będę od razu.
Nie wiem, co się stanie.
Ale może być fajnie.
Daj mi dzień na imprezę pożegnalną.
Sam ją sobie zrobisz? To dziwne.
Jeden dzień. Obiecuję.
Twoja spinka?
Będzie ci pasować.
Będę za tobą tęsknił.
„Nie cierpię poranków”.
Świetne hasło.
Jednak jest „nie kradnij”? To pomyłka.
- Podobny. - Pozostań sobą, wielgusie.
Szefie, nie musisz...
Otwórz.
Nie potrzebujesz niczego od innych. Jesteś gotowa.
W poniedziałek oficjalka.
Dziękuję.
A ja tobie, Szefowo.
Templeton, chyba dałem komuś twój prezent.
To nic.
To była ostatnia butelka.
Zaraz powinno się zacząć.
Będziesz patrzył, jak się zmieniam w Theodora Lindsey Templetona?
A jak wciągnę rodzynkę nosem?
- Będę przy tobie. - To do ciebie.
Miałeś wyrzucić monitor.
- Tim? - Danny?
Jakiś bobas w gajerku dał mi pudełko z tym czymś i notką:
„Wciśnij, by posłuchać hitu”.
- Dziękuję. - To jak, gramy?
Trochę go zmieniłem. Nie masz mi za złe?
Nie. Wszystko się zmienia.
Raz i dwa i trzy i cztery...
Kumplu mój
Wiedz, że choć jesteś daleko gdzieś
Jestem tu
Nieważne, czy dobrze ci czy źle
Specjalista czy też nie
Nieważne, bo mam ciebie, a ty mnie
Bo kumple razem trzymają się
- Kocham cię - Ja ciebie też
- Czemu nikt tego nie mówi? - No właśnie
Nasza przyjaźń to najszczersze złoto
- Tak! - Duet zgrany stanowimy
Cieszę się, że jesteś kumplem mym
I na zawsze pozostanę kumplem twym
Szef Bobas
Napisy: Joanna Worwa-Nowocin