Reykjavik'e geldiğinizde pylsa kelimesini bilmeniz lazım.
Bu ne demek?
Sosisli sandviç zamanı! Evet!
İzlanda'da herkes sosisli için deliriyor.
Çok sevdikleri bir yemek.
-Paylaşalım mı? -Evet, lütfen.
İçinde her şey olanla
hafif ateşte pişen domuz ve kuzu etli olandan alalım.
Tanrım, inanılmaz.
Bunu geri alabilirim.
Muhteşem.
Bu biraz acılıymış.
Çok lezzetli!
-Sanırım en beğendiğim bu. -Benim de. Bunu beklemiyordum.
İşte bu yüzden ailemle seyahat ediyorum.
Başka sebebi yok.
Mutlu ve aç bir adam
Dolaşıyor dere tepe demeden
Anlamaya çalışıyor
Makarna, domuz, tavuk, kuzu sanatını
Size arabayla gelecek
Size uçakla gelecek
Sizin için şarkı söyleyecek
Sizin için dans edecek
Sizinle gülecek
Sizinle ağlayacak
Karşılığında istediği tek bir şey var
Birileri lütfen doyursun
Birisi
Biri Phil'i doyursun
Birileri doyursun onu hemen
İZLANDA
İzlanda'ya gideceğimizi ilk duyduğumda
içimden
"Çok soğuk olacak.
Çok uzakta, biraz da korkutucu bir yer" dedim.
Bir de dillerini gördüğünüzde "Eyvah" diyorsunuz.
Buradaki her isim çok uzun
ve benim gibi birinin bunları telaffuz etmesi çok zor.
Bana hep cesaretin yoksa buraya yemek yemeye gelinmez, dediler.
Ama yine de geldim ve bilin ne oldu?
"Sanki başka bir gezegen gibi" dediler ama hiç de öyle bir yer değil.
Buraya gelmek zor değil.
Haritada New York ve Avrupa arasında olduğunu görüyorum.
Artık sadece koyun kafasıyla fermente çürümüş köpek balığı yokmuş.
Bu da harika çünkü onları yemezdim.
Yani varım.
Monica ve Lily'yi de getiriyorum, onlar güzel bir tatil yaparken
ben de her zamanki gibi çok çalışacağım.
Yemekleri birazdan keşfedeceğiz
ama İzlanda'nın ruhu doğal harikalara bağlı olduğundan
yolculuğuma dışarıda başlayacağım.
Burada Gunnar Freyr Gunnarsson adında biri var.
Maceracı ve fotoğrafçı olan Gunnar
Instagram'dan bana mesaj attı.
Yıllardır İzlanda'ya gelmem gerektiğini söylüyordu.
Neredeyse her virajdan sonra başka bir şey görüyorsun.
İnsan burada araba sürerken hiç yorulmuyor.
Hiç böylesini görmedim.
Bir saatlik yolculukta dağlar, yanardağlar, yemyeşil çayırlar,
şelaleden akan nehirler, koyunlar, koçlar ve keçiler gördük.
National Geographic programı gibiydi.
Şurada atları görebilirsin. Evet, şuraya bak.
-Ve orada. -Vay canına!
Şu anda volkanik arazilerden geçiyoruz.
Buna benzer bir araziyi sadece Hawaii'de gördüm.
Dünyanın diğer ucundaki, yanardağın oluşturduğu başka bir yer.
Burası volkanların üzerinde yer alan, volkanların oluşturduğu bir arazi.
Şu anda ben burada otururken bir tanesi patlıyor.
Yaz olmasına rağmen burası biraz rüzgârlı ve soğuk.
Ama benim nasıl giyindiğime ve senin nasıl giyindiğine bak.
Gölün adı ne? Söylemek ister miyim?
Kleifarvatn Gölü.
O kadar zor değil. Kleifarvatn Gölü.
İzlanda'da doğada yapayalnız olmaya
ve tüm elementleri hissetmeye bayılıyorum.
Ama sıradan bir yer değil, hiçbir yerde olmayan eşsiz bir doğadayız.
Evet, aynen öyle.
-Şehirden yarım saat uzaktayız. -İnanılmaz.
İnanılmaz.
Buradaki mağarada sana küçük bir şey hazırladım.
Bunu daha önce duymuştum.
Vay canına, şuna bak!
Demek burada yaşıyorsun.
Kahve setin var.
-Evet. -Bilim deneyi gibi.
Manzara da harika.
Hadi bakalım.
-İzlandacada skál deriz. -Skál!
Skál dostum.
Bu hazırladığım şeye burada…
İzlandacada flatkaka deniyor.
Flatkaka!
Yani yassı kek demek ama bu kek değil, ekmek.
-Pide gibi. -Üstüne tereyağı sürüyoruz.
Biraz da kuzu füme.
Kuzu füme, füme jambona benziyor.
Evet, aynen.
-Füme tadına bayıldım. -Evet.
Veivarvatn Gölü'ndeki bir mağarada yemek yiyorum!
Söylediğinle alakası bile yok.
Kleifarvatn.
İlk seferde doğru söyledim. Neden onu kullanmıyoruz Richard?
Bu kurutulmuş balık. Daha önce yedin mi?
-Bu meşhur köpek balığı mı? -Hayır.
Meşhur köpek balığı değil.
Yiyecekleri tütsüleme, kurutma, salamura yöntemleriyle saklıyoruz.
Çok kuru bir dokusu var.
-Baccalà gibi. -Kurutulmuş etin balık versiyonu gibi.
Çok kuru olduğu için üstüne bol tereyağı koyuyoruz.
Bu arada ayakkabıma da o tereyağını koysan güzel olur.
Hadi bakalım.
Çok kuru.
Burada yediğin her şey Vikingler ve insanların asırlardır yediği
geleneksel İzlanda yemekleri.
Ayakkabım tereyağıyla güzel olur demiştim ya?
Bunu takma dişle denemeyin.
Ama her şeyi yutmak o kadar zor değil.
Neyse ki geleneksel İzlanda yemeklerinin bazıları yumuşak.
Kremalı ve böğürtlenli skyr yoğurdu gibi.
Gunnar mağaranın dışından topladığı yenilebilir çiçekler de koydu.
Muhteşem!
Meğer doğayı seviyormuşum!
Şimdi şehre gidiyoruz.
Reykjavik, İzlanda, Kuzey Kutup Dairesi'ne en yakın başkent.
Yazın zirvesinde güneş neredeyse hiç batmıyor.
Daha çok gün ışığı tabii ki daha çok hamur işi demek.
Adı Braud & Company mi?
Brauð og Co.
Evet. Tamam.
Tanrım.
İzlandalılardan özür diliyorum. Brauð og co. Bread & Company demek.
Harika pastanelerle dolu bir kasabada mutlaka uğranması gereken bir pastane.
Müdürü kim?
Víðar.
Tanrım.
Vidar.
-Merhaba. -Ben Phil.
Selam. İzlanda'ya hoş geldin.
Herkese selam!
-Amerikalısınız sanırım. -Evet.
Burada ne yapıyorsunuz?
Tüm Avrupa'yı gezdik. Yeni bir yer görmek istedik.
Tam yerindesiniz.
Temmuzda montla gezmek benim için bir yenilik.
-Arkadaşlarıma hamur işi hazırlar mısın? -Tabii ki.
-Teşekkürler! -Bana uyar!
Evet. Tarçınlı çöreği tadacaksınız. Buranın yıldızı o.
Sıcakmış!
İnsanlar bunun için geliyor. Fırından yeni çıktı.
-Vay canına. -Vay canına.
Yediğim en iyi tarçınlı çörek.
-İzlanda'ya bunun için geldiniz sanırım. -Evet.
-Nereden tanışıyorsunuz? -Lise ve üniversiteden arkadaşız.
Geçen yaz hep birlikte beş hafta Avrupa'yı gezdik.
Bu yıl tekrar yapalım dedik.
23 yaşına kadar hiç seyahat etmedim. Avrupa'ya falan da gidemedim.
Gittiğimde tüm hayatım değişti, size de olmuştur.
-23 yaşındayız. -Mükemmel!
-Bayıldım. Harika. Başka ne yemeliyiz? -Evet.
Bu mutlu evlilik keki.
Ravent reçelli crumble kek gibi.
-İzlanda'ya özgü bir tatlı. -Öyle mi?
Evet, İzlanda'daki tüm ninelerin yaptığı bir kek.
-Öyle mi? -Herkesin gizli bir tarifi olur.
Büyükannem bundan hiç yapmadı. Aptal büyükanne.
Vay canına!
İzlandalılar hamur işinde geleneklere çok bağlıdır.
-Ama yeni bir şey denedik. -İyi olmuş.
-Son derece İskandinav bir tatlı oldu. -Harika.
Çok yaratıcısınız. Buna bayıldım.
Şarkımı çalıyorlar!
-Ekmek dilimleme makinesi. -Hoşuma gitti.
Pastane partisi.
Brauð og Co.
İyiydi, değil mi?
İzlandalı oldum!
-Mutlu evlilik kekinden alacak mısın? -Evet.
-Tamam. -Tabii ki.
Mutlu bir evlilik şart.
Soğuk Kuzey Atlantik'le çevrili İzlanda'da
balıkçılık hep ana endüstrilerden biri olmuştur.
Bu mekân gibi her yerde harika balıklar var.
Seabaron tam da tatilde arayacağınız türden bir restoran.
Müthiş lezzetli yemekleri olan inanılmaz salaş bir yer.
Bu ıstakoz çorbası.
Çok güzel.
Şimdiye kadar yediğim en yumuşak, en leziz ıstakozlarla dolu olan çorba
inanılmaz güzeldi.
Niye bu kadar yumuşak?
Çünkü içindeki bildiğimiz ıstakoz değil.
İzlandacada ıstakoz aynı zamanda kerevit demek.
Yani ıstakozdan daha iyi ve daha nadir bulunan bir şey.
Narin pençeleri olan ve karidese benzeyen kerevitler
Amerika'da pahalı ve zor bulunurken bu sularda çok görülüyorlar.
Buna ne isterseniz onu deyin.
Ben şöyle diyorum…
Sonra da mangalda pişirilmiş
olabilecek en taze balıklardan bir şiş geldi.
Hiç kurt balığı yemedim.
Çok basit. Suyun üzerindesin.
Tatille ilgili sevdiğin her şey var.
O kadar yumuşak ki.
Bir de sarımsaklı sosla deneyelim.
Hiç kurt balığı gördünüz mü?
İnsanın uluyası geliyor.
Şişte daha iyi görünüyor.
Üzgünüm kurt balığı.
Reykjavik'te hem eski hem yeni yapılar bulunuyor.
Küçük geleneksel yapılarla harika modern binaları görmek mümkün.
Uzaya çıkacakmış gibi görünen bu inanılmaz kilise gibi.
Ve dış cephesi adanın kaya oluşumlarından ilham alan
fütürist Harpa konser salonu.
Bu yeşil çatılı bina gibi bazı yapılarda eski ve yeniyi bir araya getirmişler.
Onu tasarlayan mimar Shruthi Basappa'yla tanıştım.
Aynı zamanda yemek yazarı olan Shruthi
Sumac adlı restoranda bana eşlik etti.
Burası Reykjavik'in ilk kurulduğu zamandaki
eski bölgeye benziyor.
Reykjavik'in tam kalbindesin.
-Çok büyüleyici, değil mi? -Evet.
Seni buraya ne getirdi?
Eşim İzlandalı, öğrenciyken İspanya'da tanıştık.
Havası için buraya taşındım.
Burada Orta Doğu'ya âşık olup İzlanda'ya dönen
ve Orta Doğu'nun yemeklerini Reykjavik'e getiren bir şef var.
Levanten ve Orta Doğu mutfağı,
geleneksel İzlanda yemeklerinden
çok farklı.
Gittiğim her yerin
dünyadaki diğer lezzetlere daha açık olduğunu görüyorum.
Hadi bakalım.
-Çok güzel. -Bunlar çok acı.
Ve dünyanın diğer lezzetleri geldi.
Humus, pide, Yunan Hellim peyniri ve kızarmış İzlanda istiridye mantarı.
-Böyle yiyeceğim, değil mi? -Evet.
-Böyle yiyoruz. -Bayıldım.
Bu tam olarak sevdiğim bir karışım.
İzlanda'da önceden iyi yemekler yoktu.
Önceden yemek konusunda iyi bir itibarı yoktu.
Eskiden mutfak diye bir şey yoktu. Hayatta kalma modundaydık.
Biz bir ada ülkesiyiz.
Eğlenceyi, lüksü düşünmüyoruz. Hayatta kalmak için yiyoruz.
Koyun kafası, fermente çürümüş köpek balığı yiyoruz…
-Çürümüş köpek balığı yemem. Ya sen? -Hayır.
Hiç tattın mı?
Kokladım, o kadarı yetti bana.
Benden önce gelenler için şükrediyorum.
Ama artık tüm malzemelere erişimimiz var.
İzlanda mutfağının en iyi dönemindeyiz. Bunu da şeflere borçluyuz.
Muhteşem.
-İzlanda kazağı mı giydin? -Evet, dün aldım.
-Şu anda yaz mevsimindeyiz. -Ama temmuz.
Suyu gördüğümde onu gördüğümü fark ederse rüzgâr yolluyor.
Evet.
O zaman Atlantik Okyanusu'nun ortasında duruyormuşsun gibi geliyor
ve bu aslında doğru.
-İzlanda usulü kuzu kaburgası. -Bunu bekliyordum!
Bu benim favori yemeğim. Sosla parlatılmış.
İçinde mercimek, ızgara üzüm ve kızarmış badem var.
-Çok farklı dokulara sahip. -Leziz.
Akdeniz usulü İzlanda kuzu eti.
Birçok İzlanda yemeği füme, tuzlu ya da tatlı oluyor.
Her zaman bu üç bileşen var
ama burada damak zevkimizi çok genişlettik.
Bence kuzu bunun çok güzel bir örneği.
Balık da kuzu da muhteşem.
Şefin adı ne?
Thráinn.
Arada bir Bob falan çıksa?
İzlanda maceracılar için bir cennet.
Kamp veya yürüyüş yapabilir, buzullara tırmanabilir,
vahşi yaşamı görebilir hatta böyle bir yerde yürüyebilirsiniz.
Ben de bunları yaptım.
Evet!
Ruhen.
Richard bugün bana ne yaptırıyor?
Dünyanın en soğuk sularına gireceğim.
Kuru dalış kıyafetini giyelim.
Eskisi gibi ince değilim.
Philip, çok rahat.
Çok rahat görünüyor.
Silfra dünyanın en ünlü şnorkelle yüzme ve tüplü dalış noktalarından biri.
Peki Phil. Ayağını şuraya sok.
Bu tür şeyleri seven insanların buraya akın etmesinin sebebi şu,
iki tektonik plakaya dokunabiliyorsunuz.
Kuzey Amerika ve Avrasya tektonik levhalarının
arasında yüzüp aynı anda ikisine de dokunabiliyorsunuz.
Ayrıca buzul suyu olduğu için
kristal berraklığında.
Metrelerce aşağısını görebiliyorsunuz.
Şunu söyleyeyim, bunların hiçbiri umurumda değil.
Niye giriyorsun?
Ayak parmağı.
Geçen hafta ayak parmağımı incittim
ve kıyafeti giyerken canım çok yandı.
Şimdi iyice yukarı çek.
Buna kuru dalış kıyafeti deniyor yani ıslanmayacağım.
Kollarını kaldır.
Bir de termal giysi var, sosis gibi içine sıkıştırılıyorsun.
Bir, iki, üç.
Boyun kısmını olabildiğince sıkıyorlar.
Nasıl olduğunu söyle.
Tamam, böyle harika.
Sorun yok.
Neden böyle önlemlere ihtiyacın olduğunu sorguluyorsun.
-Dudakların biraz morardı. -Gözlerin yerinden çıkacak.
Neden mi?
Çünkü buna neredeyse su demek mümkün değil.
Bu derecede su ancak buz olur.
Uzun ömür ve başarılar.
Teletabiler'in en üzücü bölümüne hoş geldiniz.
Suya girmek üzereyiz.
Nasıl hissediyorsun?
Ne yaptığımı görüyor musunuz?
-İyi. -İyi mi?
Evet.
Nefes alamıyorum. Kafam vücudumdan çıkacakmış gibi geliyor.
Ve suya giriyoruz.
Topuğumuzun üstüne basarak dikkatlice suya gireceğiz.
Tom Cruise da bunu yapmış.
Ben de aynı onun gibiyim, değil mi?
İşte böyle.
Şunu söyleyeyim, suya girdiğim an
her yere su girdi.
Kıyafetim daha sıkı olamazdı.
Kulağıma, burnuma su kaçtı. Nefes alamadım. Ellerim dondu.
Suya girdiğim anda
açıkta kalan tek yerim olan ağzım da dondu.
Peki bunu kim sevdi?
Monica!
-Eğlenceli, değil mi? -Evet!
Evet, çok güzel.
Güzel mi? Evet.
Ama içime giren sudan başka şey düşünemedim.
Girmemesi lazımdı.
Su girmesin diye bir sürü önlem aldık.
Ama yine de içime su girdi Richard.
Nasıl hissediyorsunuz?
Bu inanılmaz!
Burnuma su kaçtı.
Phil, tura devam etmek istiyor musun?
Yönetmen John ve Richard,
tektonik levhalara dokunacağım için çok heyecanlıydılar
ama dürüst olalım.
Ancak 10 dakika dayanabildim.
Tamam, dönmek istiyorum.
Kocaman, çaresiz ve beceriksiz bir Yahudi su samuru gibiydim.
Tamam, seni geri götüreceğim.
Silfra'yı gördün, beğendin mi?
Bayıldım.
-Richard. -Efendim?
Aslında iki tektonik levhaya dokunulmuyor.
Şimdi mi söylüyorsun?
İki tektonik levha arasındaki vadide olsan da onlara dokunamıyorsun.
Üşüdün mü?
Gülmelerini duyuyor musunuz? Çok komik bir program. İstifa ediyorum.
Muzaffer kahramanımız.
Ben buraya gelmek istedim. Neden mi?
Çünkü su 32 derece.
Buraya kim gitti, biliyor musunuz? Richard ve tüm ekip.
Herkes gitti!
Tüm ekip orada harika vakit geçirdi.
"Gitmelisin!" "Ne zaman gidebilirim?"
Gitmen için vakit kalmadı ama ne yapabilirsin, biliyor musun?
Silfra'da donabilirsin.
Bugün İtalyan yemeği yiyeceğiz.
Evet, Reykjavik'te İtalyan yemeği.
Primavera adında bir restoran var, konumu muhteşem.
Gemiyle restorana kadar gelebilirsiniz.
Bıraktığın için sağ ol.
Şef Leifur Kolbeinsson tarafından 1993'te
Reykjavik yemek devrimi henüz başlangıç aşamasındayken açılan
Primavera'nın ilginç bir şöhreti var.
Yanlışım varsa düzeltin. İzlanda'ya taze makarnayı o mu getirdi?
-Kesinlikle. -Sanırım evet.
İnanılmaz. The Beatles gibisin.
Makarna mı yapmışlar?
İzlanda yemeklerinin duyulmasını sağlayan
Michelin yıldızlı restoran Dill'in şefi Gunnar burada bana eşlik etti.
Herkes Fransız yemekleri yapıyordu. İlgilendikleri tek mutfak buydu.
"Başka mutfaklar da olmalı" dedim.
İtalya'ya gittim, o zamanlar şimdiki gibi yurt dışına gitmiyorduk.
Evet, kesinlikle.
-Makarnaya âşık oldun. -İtalya'ya âşık oldum.
İtalyan mutfağıyla ilgilenmeye başladım.
Başka söze gerek yok. İtalya'ya.
-Cin cin. -Cin cin.
Başlayayım, Puglia'dan ithal ettiğimiz
burrata yiyeceğiz.
Her hafta taze alıyoruz.
Ama 30 yıl önce şarap ithal edemiyorduk.
Zeytinyağı, mısır unu ya da pirinç yoktu.
Bulmak mümkün değil miydi?
Peynir, jambon ve salamı ithal etmeye izin yoktu,
başka ülkeden gelen etleri ülkeye sokmuyorlardı…
-Şimdi yapabiliyorsunuz. -Evet.
Fırında burrata.
İzlanda'da fırında burrata ve domates yemeyi beklemiyordum.
Domates reçeli yaptık. Üstünde pangrattato var.
Chianti'den de biraz zeytinyağı.
Bazen lezzetli bir şey yapmak için çok farklı malzemeye gerek olmuyor.
Malzemelerin kaliteliyse evet.
-Evet. -İnanılmaz.
İtalya'dayım sanki.
Şuna bak.
-Bugün ne çeşit bir makarna yapıyorsun? -Çok güzel bir…
Buna tagliarini deniyor.
Kahverengi tereyağı,
fındık, ada çayı ve cevizle servis edeceğiz.
Çok sade. Bir de parmesan var.
-En çok hangi yemeğini seviyorsun? -Sanırım bunu.
-Sen mi yapmasını istedin? -Hayır.
-Sevdiğini biliyor. -Ama burada en son bunu yemiştim.
Çok güzel.
-Bu Kuzey İtalyan yemeği. -Evet, Kuzey İtalya.
Beni oraya götürdü.
Vay canına!
Daha önce taze makarna yememiş insanlara bunu sunduğunda
akılları başlarından gitti mi?
Yıllar sürdü.
Ne?
"Bu ne böyle?" diyerek mutfağa tabak fırlattılar.
"Makarna böyle pişirilmez" dediler.
Biz 25 dakika pişiriyoruz.
Bu harika bir yemek. İnanamıyorum.
İzlandalılar ana yemeğin yanında patates yerlerdi.
-Evet. -Şimdi sadece makarna yiyorlar.
-Teşekkürler şef. Doydum. -Kasımda olsak beyaz trüf mantarı yerdik.
Kasımda gelemem.
-Ne? -Çok soğuk.
-Kasımda hava harika oluyor. -Nasıl yani?
Güzel mi?
Evet, burada kışı çok seviyorum. O kadar soğuk olmuyor.
-Bu affogato. Ben de biliyorum. -Aynen, affogato.
Vay canına!
Çok güzel.
-Mükemmel. -Teşekkürler!
İtalyanlar bu işten anlıyorlar.
Muazzam. Muazzam nasıl deniyor?
-Frábært. -Frábært.
İzlanda'nın altında muazzam bir jeotermal enerji kaynağı bulunuyor.
Bu gücü enerji, ısınma
ve yemek pişirmede kullanıyorlar.
Ne kadar rastgele görünüyor. Şu nokta soğuk.
Ama hemen yanı aşırı sıcak. Orada durmak mümkün değil.
-Aynen. Buradan kaynar su geliyor. -Evet.
Tam arkamızda büyük bir kaplıca var.
Bununla köydeki evleri ısıtıyoruz.
Yeni arkadaşım Siggi
bize ekmek yapmanın harika bir yolunu gösterecek.
Tamam, dün koyduğumuz ekmek burada.
-Dün. -Evet.
24 saattir yerin altında mı?
Gördüğün üzere burada enerji patlaması olacak.
Enerji patlaması mı? Uzaklaşmam gerekiyor mu?
-Fokurduyor! Vay canına! -Evet.
Biraz geriye gidelim.
Siggi normalde yaptığımız gibi ekmek hamurunu hazırladı,
kapaklı bir tencereye koyup plastiğe sardı
ve bu kaynayan kuma gömdü.
Gücünü görüyorsun.
-Şuraya koyayım. -Çıplak elle tuttun.
Çok sıcak. Şuna bak!
-Topraktan. -Doğanın mutfağı.
Doğanın mutfağı.
Harika!
Siggy.
Çok güzel bir kek gibi.
Hadi ama! Çavdar ekmeği gibi kokuyor.
-Böyle yiyebilir miyim? -Buyur.
Çok güzel.
-Bir tatlı âdeta. -Teşekkürler.
İnanılmaz bir ekmekti.
"Jeotermal enerjiyle kumun altında
fokurdayan su şeyinde pişmiş bir ekmeğe göre iyi"
denecek bir şey değil.
Konuya hâkim olduğum belli olmuştur.
Gölden tuttuğumuz alabalığımız var.
Vay canına!
Diğer taraftaki çiftlikte tütsülendi.
Harika.
-Tereyağı ve füme alabalık koydun. -Evet.
Birlikte harika oluyor çünkü balık biraz tuzlu.
Evet.
Ekmeğin tatlılığıyla harika bir uyum yakalıyorlar.
-Vay canına. -Hadi bakalım.
-Şerefe. -Şerefe dostum.
Bu yemek İzlanda'nın özeti gibi.
Evet, inanılmaz.
Maceracı ve fotoğrafçı olan Chris Burkard'ın
çektiği fotoğraflar inanılmaz.
Burayı çok iyi resmediyor.
Dostum, işte bu. Tam bu an. Dalga gelirse…
Onun favori mekânına gidiyoruz.
Bir otobüs terminalinden inşa edilen İzlanda'nın ilk yemek alanı Skál'dayız!
-Amerikalısın. -Doğma büyüme Kaliforniyalıyım.
Neden İzlanda?
Sanırım buraya 75 kez geldim.
Bir gün "Neden sürekli gidip geliyorum? Niye daha uzun süre kalmıyorum?" dedim.
Küçük yaşlardan beri bana ilham veren bir yerdi.
-Buyurun. -Çok teşekkürler.
İnsanlarını, manzarasını, her şeyini çok seviyorum.
Tabii ki inanılmaz zor anlar da yaşayabiliyorsun…
Zorluktan kastın kışın görülen inanılmaz soğuklar mı?
İzlanda, New York'tan daha soğuk olmuyor. İnsanlar bunu anlamıyor.
Rüzgâr çok. Şapkanı kafandan uçurur.
Ama bence buraya ne kadar zaman ve enerji harcarsan
sana 10 katını geri veriyor.
Yemeğe hazır mısınız?
Skál'da modern tarzda hazırlanan klasik İzlanda yemekleri bulunuyor.
Şef Mauney, mekân açıldığından beri burada.
Pekâlâ. İzlanda deniztarağıyla başlıyoruz.
İçinde yaban turpu kreması, dereotu, fındık yağı var.
Harika görünüyor.
Burada İzlanda mascarpone'u, dereotu, ceviz ve hardal yapraklarıyla sunulan
kavrulmuş pancar var.
Her şeyi karıştırmayı unutmayın.
Karıştıralım.
Her detay gerekli.
Tanrım.
Yaban turpuna bayıldım. Harika.
Yemek diye buna denir.
Doğadan alıp getirilmiş gibi.
Şuna bak.
Sadece fotoğrafta değil, çatalda da sanat yarattın.
Havuç, pancar ve burada yetiştirdikleri bazı ürünler
hayatta kalmak için yenen şeyler gibi.
Ellerindeki ürünlerle iyi yemek yapmayı öğrendiler.
-İkinci raunda geldik. -İnanılmaz.
-Domuz göbekli sandviç. -Ne?
Ve fırında pişmiş Alp alabalığı.
Bunlar spesiyallerimiz.
Alp alabalığından yedin mi? Buradaki favori balığım.
Kapari ve arpacık soğanı da var. Çok güzel.
Çok lezzetli!
-Somon balığı gibi, değil mi? -Yemek dediğin böyle olur.
Domuzlu sandviçten yiyelim. Buna ne deniyor?
Flæskesteg sandviçi.
-Ne? -Flæskesteg sandviçi.
Danca.
-Öyle mi? -Evet.
Flæskesteg.
Domuz eti, pancar, turşu, mayonez.
Masaya geldiği anda harika olacağını biliyordum.
Çok güzel, bu İzlanda'nın sığır etli sandviç yorumu gibi.
Reuben gibi mi?
Kıtır kıtır.
Chris, harika fotoğraflar çekiyorsun.
Hiç "O anı yakaladım. Gitmenize gerek yok, burada" diyor musun?
Etkileyici olan fotoğraf değil. İnsanın beynine ve kalbine işliyor.
İnsanlar fotoğraflarımdan ilham alıp
"Bu deneyimi yaşamak istiyorum" diyebilir.
Umarım onları böyle etkiler.
Büyük bir ilham kaynağısın.
-Şerefe. -Yeni dostlara.
Vay canına. Evet.
CANLI MÜZİK
En sevdiğim iki hanımla horoz anlamına gelen Le Kock'a gittik.
Aklınıza başka şey gelmesin.
Buradaki şefle damak zevkimiz aynı.
İzlanda'yı nasıl buldun?
-Çok sevdim. -Ben de öyle.
-Merhaba. -Şimdi daha da iyi oldu.
-Simit sandviçleri getirdim. -Markús!
Çok memnun oldum.
Seni İzlanda'ya ne getirdi?
Yarı İzlandalıyım. Çifte vatandaşlığım var.
Amerika'da büyüdüm, Florida'da üniversiteye gittim.
Sonra New Hampshire'a taşınıp oradaki restoranlarda çalıştım.
Sonra da bu insanlara Amerikan yemeğini getirmişsin.
İzlanda'da sandviç ve hamburger restoranı açtım.
İnanılmaz görünüyor. Bunlar nedir?
Bu somonlu, yumurtalı
Alman simidi.
Jambon, yumurta, peynir ve parmesanlı simitle Churchill simidi.
-Vay canına. -Ve benim favorim Costanza.
Tuzlanmış sığır etli, turşulu, hardallı, mayonezli simit.
Diğer komedilerin reklamını yapamam ama bu harika görünüyor.
Markús, bir yere gitme. Seni sorumlu tutmak istiyorum.
-New York simitlerini aratıyor mu? Nasıl? -New York simidi de neymiş?
İnanılmaz.
Somon füme şu ana kadarkilerin en iyisi olabilir.
Pekâlâ, sıradaki yemeği getirdim.
Vay canına!
Teşekkürler.
Birkaç hamburgerimiz var.
Trüflü ketçaplı klasik smash burgerimiz
ve normal çizburgerimiz var.
İzlanda lahanası kullanıyoruz.
Şunu dene.
Ding dong.
-Ve son olarak da… -Kızarmış peynirli çorba.
-Evet. -Yemeklere sevgini katmışsın.
Sert birine benziyorsun ama sevgi dolusun.
Doğru.
-Başlıyorum. -Ye.
Tanrım.
Et harika, orta pişmiş.
Harika. Bu mükemmel bir çizburger.
Çorba da harika.
Çorbaya batıracağım.
Batırmayı sevmem.
-Öyle mi? -Evet.
-Fransız soslu sandviçi yemedin mi? -Islanmış ekmeği sevmiyorum.
Başka ne var biliyor musun? Hamburgeri çizburgere tercih ediyor.
Evet. Çok garip biri.
Çok eğlenceli bir yemek.
Bunu herkes için yapmam ama sizi sevdiğim için…
-Hemen dönerim. -Sevdiğinden mi?
Tanrım.
Aman tanrım.
-Buna yeriniz kaldı mı? -Sağ ol. Evet.
-Buna hep yer olur. -Tanrım.
Mükemmel bir marmelatlı çörek.
Küçükken Bronx'ta sevdiğimiz bir pastane vardı.
Annemler bize oradan marmelatlı çörek alırdı.
Yemin ederim bu beni Riverdale'deki Johnson Bulvarı'na götürdü.
İnanılmazdı.
-Krem brule. Hazır mısın? -Hazırım.
-Dikkatli ol tatlım. -Tamam.
-Tanrım. -Lily!
Güzel mi?
İkinize de bundan vermeyeceğim.
Merhaba. Tom Papa'yı aramıştım.
Selam!
Merhaba Tom!
Evde misin, turnede misin? Hep yollardasın.
Kısa süreliğine evdeyim, yarın yine yola çıkıyorum.
Winnipeg ve Montreal'e gideceğim.
Montreal'i seviyorum. İstersen bir listem var.
Paris'e senin listenle gittiğimde…
Tanrım.
Çok hoş. Bir işe yaradığımı hissettim.
-Evet. -Hayat amacının olması güzel.
Çok geziyorsun, senin de listen vardır.
Stand-up yaparken oradan oraya gidiyorsun,
güzel yemekler için vaktin olmuyor.
Salona giderken protein bar alabileceğin
iyi benzin istasyonlarının listesini verebilirim.
-İzlanda'ya gittin mi? -Hayır.
Görebileceğin en muhteşem yerlerden biri.
10 dakikalık araba yolculuğunda bile muhteşem şeyler görüyorsun.
-Doğa güzel ama hamur işleri nasıl? -Yemen lazım.
Hamur işleri mi nasıl?
Bundan bahsetmen komik. Merhaba hamur işi.
Tanrım!
Bu Brauð og Co adlı bir yerden.
Bu sanırım yediğim en iyi tarçınlı çörek.
Tanrım. Çok gevrek görünüyor.
Çok güzel.
Oraya gitmeden önce bana söylemen gerekiyordu.
Ben de seninle gelirdim.
Ben mutfağımda çöp yerken
senin âdeta bir cennette bu harika şeyleri yediğini
duymaya ihtiyacım yok.
Haber versen hoş olurdu.
İzlanda sosislisini göstereyim. Burada çok meşhurlar.
-Sosisli sever misin? -Bayılırım.
Radyo programımda yazın sosisli yeme yarışması yapıyoruz.
Tesadüfe bak, bizim ekip de İzlanda'da
sosisli yeme yarışması düzenliyor.
Sosisliler böyle geliyor. Altında gevrek çiğ soğan var.
Sosis, kuzu ve domuz etinden yapılıyor. Yüksek kaliteli bir et.
Üzerinde hardalları ve rémoulade var.
Jared, ne demiştin? Jared nerede?
15 ve üç çeyrek sosisli mi yemiştin? Bunu ister misin?
-Hayır! -Ona verme!
Bana ver!
Çeyrek sosisli gerideyim.
Gördün mü? Hepsi çok hırslı.
-Bitir şunu! -Bitirme.
Böyle bir rekabet görmedim. Sanki Dünya Kupası'ndayız.
-Duyuyor musun? -Annemle babamın kavgaları gibi.
Doğru.
En sevdiğim komedyenlerden olduğun için
Max için bir fıkra anlatmanı istedim.
Tamam ama şu anda aklımda olan bir fıkra yok.
İstersen okuyabilirsin.
Pekâlâ. Bir gün bir kadın eczaneye girer.
Eczacıya şöyle der,
"Kocamı öldürecek bir zehir istiyorum
ama eceliyle ölmüş gibi görünmeli."
Eczacı "Hanımefendi, polisi arayıp sizi ihbar edeceğim" der.
Kadın cebinden bir şey çıkarıp
eczacıya verir.
Eczacı açıp bakar.
Eczacının karısıyla eczaneye gelen kadının kocasının
sevişmelerini gösteren bir fotoğraftır.
Eczacı fotoğrafı katlar ve kadına eğilip şöyle der,
"Reçeteniz olduğunu söylemeliydiniz."
Tom Papa'ya bir alkış!
-Seni seviyorum. -Görüşürüz.
Burada geçirdiğim bir haftada tanıştığım güzel insanlarla
tekrar bir araya gelme vakti.
Bu ikisini önceden tanıyordum.
Sizi görmek ne güzel İzlandalı dostlarım.
Siz görmek güzel.
Gittiğimiz yer…
Matur og Drykkur.
Küçük bir hediyem var. İzlanda kazağı.
İzlanda'dan alınacak en güzel şey.
-Bunu annem ördü. -Ne?
Ama ikinci el, önceden benimdi.
Monica! Bunu Gunnar'ın annesi yapmış. Onun kazağıymış.
Bana veriyor.
Bu harika bir şey. Çok teşekkürler.
İzlanda'daki güzel yeni dostlarıma! Bundan daha güzel olabilir mi?
-Şerefe. -Skál!
Bizi ağırladığınız için teşekkürler. Bakın ne geliyor.
-Tamam! Güzel! -Vay canına!
Bu bizim tadım tabağımız.
Bu Şef Helga. Bunu kendim söylemeyi deneyeceğim.
Sigurðardóttir. Umarım doğru olmuştur.
İzlanda'nın meşhur yönlerini göstermek istedik.
Tarımı gibi.
Balığımız ve kuzu etimiz var.
Sebzelerimiz var.
-Afiyet olsun. -Şükran Günü gibi.
Evet!
Şef Helga harika bir yemek yapmış.
Kızarmış kuzu eti ve bu güzel jus.
Afiyet olsun.
Teşekkürler!
-Sanırım en dişlek balık bizde. -O seni ısırmadan sen ısırmalısın.
Yanağı çok lezzetli.
Sanırım İzlandalılar bu tarz eski usul tarifleri
yoksullukla ilişkilendiriyorlar.
İzlandalıların yemekleriyle gurur duymaları çok yeni bir şey.
İnsanlara bizim de bir mutfağımız olduğunu ve bunu geliştirdiğimizi gösteriyoruz.
Evet. Bir de güzel kazaklarınız var.
Sonunda bu büyülü adaya gelebildiğim için çok mutluyum.
Uçaktan indiğimden beri bir sürü yeni deneyim yaşadım.
Kuzey Atlantik rüzgârlarının vurduğu,
aktif volkanların üstündeki bu topraklarda yaşayan,
böyle bir ruha ve mizaha sahip insanları tanımak harikaydı.
-Phil! -Tam oldu!
Neşeli ve mutlu bir hayat sürüyorlar, sanırım nedenini biliyorum.
Cevap o karmaşık dillerinde gizli.
Þetta reddast allt.
"Her şey yoluna girecek" demek.
Bu güzel bir hayat felsefesi.
Þetta reddast allt.
Söyleyebilirseniz.
Güzel ülkenizde olmak ve sizlerle tanışmak gerçekten harikaydı.
-İzlandacada sevgi nasıl deniyor? -Ást.
-Ást.
Odada çok fazla ást var!
Burası size uzak gelebilir
ama bazı geziler çaba göstermeye değer.
Çünkü oraya varmanız yeterli.
Oraya vardığınızda şöyle hissedeceksiniz.
Kışın tekrar gelmem gerekebilir.
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı