Ito ang Atmosphere, bar at restaurant
sa 122nd floor ng pinakamataas na building sa mundo, Burj Khalifa.
Ito naman ang isa sa pinakamahal na burger sa mundo.
Tingnan mo 'to.
-Gold lahat 'yan? -Opo, 24-karat gold.
-'Yan lang ang pwede sa cheeseburger ko. -Enjoy.
Ipapakita ko. Tingnan n'yo.
-Diyos ko! -Hindi.
Diyos ko!
May lalaking masiyahin at gutumin
Nilalakbay niya lahat Ng karagatan at lupain
Sinusubukang maintindihan
'Yong art ng pasta, pork, chicken, at lamb
Magda-drive siya papunta sa 'yo
Lilipad siya papunta sa 'yo
Kakanta siya para sa 'yo
Sasayaw siya para sa 'yo
Tatawa siya kasama mo
Iiyak para sa 'yo
May hinihingi lang siyang kapalit Somebody please, somebody please
Pwede ba, somebody
Somebody feed Phil?
Pakainin mo na siya
Marhaba mula sa Dubai.
Makinang na metropolis sa Persian Gulf shore ng Arabian Peninsula,
Dubai 'yong pinakamalaking syudad sa United Arab Emirates.
Nagpunta ako dito no'ng Cape Town episode kasama ng anak ko, si Ben.
Nagtrabaho siya sa show no'n. Dito kami nag-stop over sa Dubai.
Lampas 100 degrees, kaya ano'ng gagawin mo?
Nagpunta kami sa mall.
Pinakamalaking mall 'yon sa mundo.
Akala ko, Dubai 'yon.
Mali pala ako.
Sa likod ng kinang, may lumang parte na di mo ga'nong naririnig,
gusto kong maglaan ng oras na diskubrehin 'yon.
Pero nandito ka man o sa parte ng Dubai na gaya nito,
nasa syudad ka na may maunlad na immigrants.
Mga 85% ng mga residente sa Dubai, galing sa ibang bansa,
kaya may masasarap na pagkain galing sa buong mundo.
Gaya nito na pinapatakbo ng tatlong magkakapatid.
Ba't gusto nilang magtrabaho nang magkakasama?
Galing sa Syria sina Mohammad, Wassim at Omar Orfali,
nagbukas sila ng number one restaurant sa buong Middle East at Africa.
Ito 'yong Orfali Bros.
-Sa wakas. -Mohammad.
-Hello. -'Musta?
Nice to meet you.
-Hello, team. -Hello.
Ang swerte kong si Mohammad ang nagluto para sa 'kin
habang nasa bar ako dito.
Alam ko, nandito'ng mga kapatid mo pero may iba ka pang pamilya sa Syria?
-'Yong iba, nasa Syria. -Bumalik ka ba?
-Sa kasamaang palad, hindi. -Mahirap ngayon, di ba?
Oo. Umalis ako sa Syria no'ng 2005.
Huling punta ko do'n, 2009. Sa kasamaang palad.
-Ang tagal na. -Babalik kami.
Taga-Aleppo kami, isa sa pinakalumang syudad sa mundo.
Oo.
Saka 'yong pagiging komplikado ng cuisine ng Aleppo,
galing 'yon sa napakaraming taon, siglo, mga tao, mga sangkap at cooks.
-Cheers. -Para sa Syria at sa 'yo.
-Oo. -Salamat.
-May pagka-wine, alam mo 'yon? -Rose cherry kombucha.
Ready ka na?
-Handa na ba 'ko? Oo. -Ayos.
Tungkol sa mais ang first bite.
Gawa sa masa 'yong tostada dito. Kami mismo'ng gumagawa nito.
Ito'ng unang layer ng mais, 'yong malutong.
Tapos 'yong creamy, na gawa sa katas ng mais.
I-reduce, haluin, gawing cream.
-Ito, sa palagay ko, galing sa Mexico. -Mismo.
Pa'no mo nahanap 'yong Mexican cuisine sa Syria?
Di pa 'ko nakapunta sa Mexico pero marami akong nabasa tungkol dito.
Dapat magpunta ka.
Gusto ko pero malayo 'yong Mexico dito. Dapat pagplanuhan mabuti.
Malayo ka pero nagpunta pa rin ako.
'Yong buhok ng mais, piniprito rin namin.
-Eto na. -Di ako kumakain ng buhok ng mais.
-Ang gandang native na mais. -Mais lahat.
-Gusto mo, one o two-bite? -Tingin mo, one bite? Hindi yata.
Oo. Gusto kong marinig 'yan. Kita mo 'yong lutong,
'yong creamy, 'yong explosion ng mais.
Di mo lang makukuha lahat ng texture, matitikman mo lahat ng iba't ibang flavor.
Maiisip mo kung ga'no kadaming flavors 'yong meron sa mais.
Susunod…
Caviar bun, pinalamanan ng smetana. 'Yong smetana, sour cream sa Russia.
Isa 'to sa mga star simula no'ng nagbukas kami.
Bakit kaya? Ang dami niyan.
Oo. Two-bite 'to. 'Yong una, caviar mismo, ganito.
Sige lang. Buong caviar.
Isawsaw mo sa smetana.
Grabe. Di pa 'ko nakakain ng gano'n karaming caviar sa isang sumpak.
One bite. Sige lang.
May isa pa para sa kapatid mo.
Hindi! Gusto mo bang katrabaho 'yong mga kapatid mo?
-Sa totoo lang? -Oo.
-Oo at hindi. -Oo at hindi?
-Richard? -Richard.
Swerte mo, gusto ka niya. Ako, di ako sigurado kung bibigyan kita.
-Two bites. -Una, caviar.
Tapos pangalawa, 'yong bun.
-Wag mong patagalin. Sige lang. -Wag mong patagalin. Isumpak…
-Oo. -Salamat, binigyan mo siya no'n.
Naghihintay ako ng tamang oras para sabihin 'to, "Sisante ka na."
Gusto ko, umalis siyang magaan ang loob.
Pwede namin ituloy 'yong ginagawa namin hanggang patigilin mo kami.
Baka magtagal ka pa rito.
Tuloy ang pyesta.
Inihaw na talong na may inihaw na red pepper tahini,
edible flowers, dalawang klase ng sili.
Tapos nagsama'ng Sichuan at Syria sa Wagyu beef dumplings na 'to.
Saka malasang éclair na may mushroom cream, quince sa ibabaw,
prosciutto na gawa sa, kasi Muslim country 'to,
sa baka, imbes na kadalasang baboy.
-One bite? -One bite.
Gusto ko one bite, ikaw?
Sige.
Sa puntong 'yon, matapos kainin lahat ng masasarap na pagkaing 'yon,
busog na busog na 'ko.
Tapos sabi niya, "Alam mo, may burger ako."
Nahulog ko 'yong huli kong burger. Di ko na 'to ihuhulog.
Eto na.
Hand-chopped Wagyu beef, secret sauce ko, konting caramelized onion.
Di ko alam. Pinakamasarap na burger?
Oo. Oo, siguro.
-Richard, wag kang engot. -Oo.
Nakakalungkot na magdu-Dubai pa 'ko pag gusto ko ng burger,
kasi sinira mo'ng burgers.
Kinain ko bawat ginawa ni Mohammad,
tapos ipinakilala niya 'ko sa mga kapatid niya. Pastry chefs sila.
-Sila 'yong sikat na magkakapatid? -Oo. Si Wassim 'yong henyo.
-Wassim, henyo ka? -Oo.
Hindi.
-Saka si Omar. -Omar? Ano'ng ginagawa niya?
Pareho silang pastry chefs.
Gusto ko na sinabi niyang, "Kapatid ko 'to. Henyo siya.
Tapos ito 'yong isa pa."
Tawag mo sa kanya, henyo, siya hindi?
-Siya 'yong… -Fredo?
Hindi, siya 'yong backbone.
Tingnan mo kung ga'no kaganda sila magtrabaho.
Nanonood ka ba, Richard?
Tingnan mo 'yang magandang French pastry pero di pa sila nakapunta sa France.
Mayro'n kaming crispy, na may dulce de leche.
Salamat, Chef. Chefs.
Galing sa kultura namin 'to. Chocolate sour cherry.
-Tingnan mo. -Sige lang.
'Yong rice pudding na ginawa naming mandarin.
Parang orange egg.
Saan galing 'yong pistachio? Sa Aleppo.
-May black sesame yuzu cake. -Maniniwala ka ba diyan?
Hazelnut praline sa French style ng pastry master na si Pierre Hermé.
Mangga.
Di pa yata tayo nakakain ng ganitong karaming desserts.
Welcome sa huling eksena ko.
Ngayong nakabwelo na 'ko, oras na para makita'ng dating Dubai.
Ano pa'ng mas magandang paraan para makilala 'to
kundi makilala 'yong taong nakapunta na sa bawat bansa sa mundo.
Si Drew Binsky na yata 'yong top YouTube traveler
sa henerasyon niya sa mundo.
Ginagawa niya'ng mga di ko pinangarap kahit no'ng ganyan ang edad ko.
Ano?
Pero dalawa sila
kasi nandito rin 'yong kasabwat ni Drew, si Deanna.
-Dalawang Jews at isang Pilipino. -Oo.
-Bagong sitcom 'yan. -Oo.
Nasabi ko bang kakakasal lang nila? As in, kakakasal lang.
Welcome sa Dubai, Phil.
-Ito 'yong honeymoon n'yo? -Oo.
-Salamat sa pagsama sa 'kin. -Pleasure sa 'min.
-Ganito mo ba naisip 'yong honeymoon mo? -Oo.
Hi, kumusta?
-Ikaw si? -Ako si Nihal.
Nihal, ako si Phil.
-Drew. -Deanna. Nice to meet you.
-Gusto mo ng Indian food? -Oo. Mahilig ako sa Indian food.
Ako din.
-Sabihin mo, ano'ng meron dito. -Paratha, tama?
Oo, onion paratha 'to, aloo methi paratha naman 'to.
-Parang, best pancake na matitikman mo. -Gusto ko 'yan.
Sa gabi, ang haba ng pila, kaya ang hirap pumasok.
Tamang-tama dating natin.
-Sige, eto na 'ko. -Sige lang.
-Teka, Nihal. -Importanteng moment.
Ngiti agad. 'Musta naman? Medyo maanghang, di ba?
-Ang sarap. -Ang anghang nga.
Pinapaalala ni Drew na dapat nagbyahe ako nang mas maaga.
Kasi mga bata pa kayo, pero nagawa n'yo nang puntahan
lahat ng bansa sa mundo.
-Lahat. -Mga ilan 'yon?
Hundred ninety-seven.
-Oo. -Di ako aabot sa 197 na bansa.
Syempre, kaya mo.
Pero ito'ng sinasabi ko sa mga tao, magbyahe kayo habang bata pa.
-Sa travel ka pinakamatututo. -Oo!
-Sinasabi ko sa lahat. Oo. -'Yon lang. Tapos.
-May maidadagdag pa 'ko. -Please.
Kung kaya mong magbyahe na kasama siya, tingin ko kaya mo 'yong mundo,
o magagawa mo kahit ano.
Akala ko sasabihin mo, "Kung kaya mong magbyahe na kasama siya,
mabubuhay kayo na magkasama."
Nag-Europe kami ni Monica, tatlong buwan pa lang kami.
'Yon 'yong pagsubok sa relasyon,
kasi kailan pa kayo magiging mas close kaysa pag nagbibyahe?
Makikita mo'ng maganda, masama, pangit.
Madalas kay Monica, pangit.
-Pupunta tayo sa… Saan tayo pupunta? -Sa tea shop, Afghan tea 'yon.
-Oo. -Arabian teahouse.
-Oo. -Nakalimutan mo kung nasa'ng bansa ka.
Nasa Bastakiya area 'yong Arabian teahouse.
Hindi Buster Keaton.
Alam kong old Dubai 'to, pero baka mas inaasahan ko, 'yong sobrang old,
-parang, libong taon na. -Hindi.
Kasi may kasaysayan. Oo.
Pag sinabing "old Dubai," 50, 60 taon na 'yong nakalipas, tama?
-Mga 1970s, 1980s. -Talaga?
May sapa dito, 'yon 'yong original settlement ng Dubai,
do'n galing ang merchants, traders.
'Yong oil industry, kaya may matataas na buildings.
May langis dito?
Bago pa 'to naitayo, mga tolda lang 'yong nandito sa disyerto.
'Yon lang.
Malayo na 'yong narating nila simula sa mga tolda sa disyerto.
-Ayan na. -'Yong teahouse.
-Arabian Tea House. -Oo.
Ito'ng pinakamalapit na camel na gusto ko…
Gusto kitang dalhin dito kasi mas Middle Eastern 'to.
-Oo nga. -Maraming pagkain na may kasamang tsaa.
Teahouse 'to kaya expert sila sa tsaa.
Sa lahat ng travels n'yo, may paboritong-paborito ba kayo?
Gusto namin, Iran.
-Talaga? -Sasabihin ko sana. Gusto ko'ng Iran.
-'Yong hospitality. -Oo.
Sa Middle East, sobrang palakaibigan ng mga tao.
-Kita ko nga dito. -Oo.
Excuse me, ito na 'yong tinapay.
-Ang sarap tingnan. -Oo.
-Masarap na tinapay, eto'ng salad n'yo. -Salad. Gusto ko ng salad.
Tingnan mo 'to. Lamb shank machboos.
Chicken salona. Gusto ko 'yong mga pangalan.
Ano? Lamb?
-Simulan na natin. -Oo.
-Cheers. -Group cheers.
Diyos ko. Sobrang lambot.
'Yong mga may-ari, sina Rania at Ali,
dumaan para siguraduhin na tama lahat ng ginagawa namin.
Ano'ng tinikman n'yo?
'Yong lemon tikka?
Ang sarap.
Kakaibang dish 'to sa parteng 'to ng mundo.
Marinated sa black lemon.
Black lemon 'to.
-Dried lemon 'yan. -Di pa 'ko nakakita nito.
-Ngayon, pipigain ko ba 'to? -O pwede mong kainin.
-Pwede? -Oo naman.
Kung di mo sinabing okay 'to, iiwasan ko 'to,
pero masarap talaga.
Dapat tikman mo'ng kanin. Ang bida ng show.
-Sige. -Eto na.
May bago tayong star ng show.
Hinihintay ko nga.
Recipe 'to ng mama ni Ali.
Paminsan-minsan nagbibigay kami ng pagkain para tikman niya
para malaman kung masarap 'to, kung pasado.
-Mahigpit ba siya? -Oo, medyo.
Eto na 'ko.
-Ano'ng lasa? -Nasa'n mama mo?
-Ano'ng pangalan niya? -Mariyam.
Mariyam.
Welcome sa pinakapangit na sequel sa kasaysayan: Schlemiel of Arabia 2.
Di pa 'ko sanay sa ganito.
Mga camel.
Mas nae-enjoy ko 'to kaysa sa 'yo.
Naglibot talaga ako sa disyerto, kaya habang nandito kami
gumawa na kami ng ibang bagay na sa kinakatakot ko, falconry.
Hello, pare ko.
Ito si Mohammed sa Nara Desert Escapes,
tuturuan niya 'ko nang konti tungkol
sa ibong 'to na may napakahabang matulis na tuka at mga kuko.
Ito si Ghost. Peregrine falcon.
-Simbolo din ng bansang 'to. -Oo. Ang ganda.
Pinakamabilis na hayop siya sa planeta.
Kaya nitong sumisid sa bilis na 389 kilometro kada oras,
na halos 242 milya kada oras.
Lilipad na siya?
Oo, tapos babalik siya, dadapo sa kamay mo.
-Sigurado ka? -Inshallah. Susubukan natin.
Sige.
'Yong mga Bedouin, nasa disyerto sila dati,
naisip na hulihin, sanayin sila.
"Manghuhuli sila, may pagkain sa pamilya."
-Ipasok mo'ng kaliwang kamay mo. -Kabado ako.
-Hindi. Hawakan mo nang mahigpit. -Oo.
-Mahigpit? -Oo.
Wow.
Sabi niya, "Sige, dumapo ako, ginawa ko 'yong dapat. Nasa'n 'yong pagkain?"
Gano'n din 'yong nararamdaman ko. Oo. Gutom na rin ako.
Ayan na.
Masaya akong makilala si Ghost the falcon.
Di niya 'ko tinuka sa mata. Mabait siyang bata.
Pero di Somebody Feed Falcon 'yong show.
Kailangan din namin ni Mohammed ng makakain.
Pero gagawin namin gaya nila, ilang libong taon na.
Maliban sa tinfoil.
Hello.
May signature Arabic madfoon tayo.
Sauce para sa 'yo. Kunin mo lang 'yong tinapay dito.
-Salamat. -Salamat.
Oo. Sige, sabi niya ganito lang 'yong gawin, tama?
-Oo. -Kunin nang ganito.
-Konting sauce? -Mismo.
Oo?
-Maanghang. -Oo nga.
-Bedouin food 'to? -Bedouin, oo.
Ang sarap.
Nasa top 'to ng unique experiences para sa 'kin.
Oo.
Nasa oasis na tayo, mga isang oras sa labas ng Dubai,
pero pwede ring nasa disyerto. Nasa disyerto tayo.
Oo.
Masaya lang ako na may upuan sila na may unan sa disyerto.
Kung mahilig ka sa lutong-bahay, dapat pumunta ka lugar na 'to sa Dubai.
Sulit ang biyahe.
Ito 'yong Bait Maryam, na literal na nangangahulugang "bahay ni Maryam".
Ito si Salam Dakkak, saka 'yong anak niyang si Nada.
Si Maryam 'yong mama ni Salam.
-Hello. Hi. -Hello.
Nagluluto si Salam ng Palestinian-Jordanian food
na kinalakihan niyang kainin sa bahay.
-Welcome sa Bait Maryam. -Salamat.
Excited kaming makasama ka.
Kakabasa ko lang na ikaw 'yong female chef ng taon.
Oo.
Inaalay mo sa mama mo 'yong restaurant na 'to, tama?
Oo. Mga kurtina niya 'to.
-Mga kurtina niya 'to? -Oo.
-Gusto mo, feel at home 'to? -Mismo.
Ramdam ko kasama ko siya lagi.
-Lagi niyang sinasabi pag naghahalo… -Oo.
…na parang di siya 'yong naghahalo, si Maryam 'yon.
Ang sweet.
Di lang dahil sa 'min 'to,
pag natikman mo, makakaramdam ka ng energy.
Kahit di ka taga-Middle East, kahit sa'n ka pa galing, mararamdaman mo.
Parang at home ka.
-Kilala'ng mga Arabo sa spices nila. -Oo.
Bale may espesyal kaming putahe ngayon.
Kibbeh nayyeh ang tawag dito, na hilaw na karne.
Galing siya sa village. Tarshiha 'yan.
Kilala 'yong Tarshiha sa hilaw na karne nito.
Gusto namin i-share sa 'yo.
Sasabihin ko sa 'yo, galing sa Germany 'yong mga magulang ko.
No'ng mga bata pa kami, nagluluto ang mama ko ng giniling na baka…
-Okay. -…na may konting asin.
Sa mangkok. Meryenda ko 'yon.
-Kaya kumakain na 'ko ng kibbeh nayyeh. -Wow. Sige.
Oo, pero mukhang mas sophisticated 'to kaysa sa hamburger meat ni Mama.
-Hugasan natin 'yong bulgur. -Oo.
Pagkatapos, alisin lahat ng tubig.
Ilalagay 'yong spices gaya ng cumin, murdiqush.
-Murdiqush? -Oo.
Di ko pa narinig. May English word para diyan?
-Parang "margoram". -Marjoram.
-Oo. Mismo. Oo. Tama ka. -Oo, wow.
Pwede na, Phil.
Pinaghalong spices 'to para sa kibbeh.
Espesyal 'to sa kibbeh. Maraming spices, halo-halo.
-Iba't ibang spices? -Oo.
Cloves. Wag masyado. Konti lang.
Cinnamon.
Tama.
Gagawin nating ganito.
No'ng nabasa ko na Levantine cuisine 'to…
-Oo. -…'yong buong 'to?
-Oo. -Anong klaseng karne 'to?
Lamb 'to.
'Yong espesyal na parte sa binti, sa loob ng binti,
papakinisin ng machine.
-Nagturo siya ng cooking. -Oo.
Tapos lumipat sa States, bumalik dito.
-Nag-alaga sa 'min. -Oo.
Sabi namin, "Panahon na para isipin ang sarili n'yo,
gawin n'yo 'yong gusto n'yo."
Sabi niya, "Gusto ko ng restaurant."
-Ito 'yong pangarap ko. Oo. -Oo.
-Tingnan mo kung ga'no kaganda. -Bibigyan ka na niya ngayon.
-Wow. -Papakita ko sa 'yo kung pa'no.
Dapat kainin mo sa tamang paraan para malasahan lahat.
Sige.
Tapos kunin mo 'yong tinapay sa tabi mo.
-Pumili ka rin dito… -Bale ito, ito, ito.
-Gagawin ko kahit ano'ng sasabihin mo. -Oo.
-Sibuyas, gusto mo? -Oo.
Sige. Magaling.
-One bite? -Oo.
Sige lang. Wag… Ayos.
Di ko alam kung ano'ng nangyari, pero pagkagat ko…
Sa'n ka dinadala?
May mga moment na naglalakbay.
Hindi ko sinasabing sa ibang lupain, gaya ng Dubai.
Sinasabi ko, sa ibang panahon, lugar at tao.
-May sasabihin ako. -Sabihin mo.
Grabe talaga.
-Emosyonal ako. -Oo.
Papaiyakin mo 'ko.
Pag ginagawa ko, naaalala ko 'yong mama ko. Oo.
Di ko alam kung ikinuwento mo kasi 'yong istorya.
Oo. Sinabihan… Binalaan na kita.
Pero… sa tingin ko, di iyon 'yon.
Tingin ko, sobrang wild na makaramdam ng emosyon sa pagkain.
-Sinasabi ko sa 'yo. -Oo.
Magic 'yon.
Binibigay ko'ng buong puso ko, lahat ng pagmamahal ko sa pagkain.
-Sasabihin ko nga… -Dapat pakainin ko sila.
-…pero ayokong magmukhang sobra. -Naiintindihan kita.
-Pero naiintindihan mo? -Oo.
Nakakabilib na nagagawa 'yon ng pagkain, di ba?
'Yan 'yong bagay na pinakagusto ko rito. Di 'to madalas mangyari.
May mga pagkain na masarap, tapos na.
'Yan lagi 'yong punto. "Ang sarap nito. Tikman mo."
Pero ngayon, ibang dimensyon ang pinag-uusapan natin.
Sana nandito'ng asawa ko. Alam mo, anniversary namin ngayon?
-Talaga? -Dapat dinala mo siya rito.
-Dapat nga. Babalik ako. -Oo.
-Pangako, bisitahin mo 'ko. -Syempre.
Kung gusto mo'ng luto ko. Kung hindi, wag na.
Ikaw… Balang araw, sasabihin mo, "Si Phil ulit?"
-Hindi. Di mangyayari 'yan. -Sobra naman!
Nagkataong dumating kami sa Dubai sa mga huling araw ng Muslim holy month,
na tinatawag na Ramadan.
Holiday 'yong Ramadan kung saan, halos 30 araw,
magfa-fasting ka simula sunrise hanggang sunset,
tinatawag na iftar 'yong break sa fasting gabi-gabi.
Sa mga kalye ng old Dubai tuwing Ramadan,
libo-libo'ng nagsasama-sama para i-break ang fasting,
maswerte akong nakasama ko sila.
Imi-meet ko sina Drew at Deanna, pati si Peyman Al Awadhi,
na magaling na food blogger.
Tapos, 'yong mga lalaki dito sa paligid ko.
Kumusta ka?
-Hello, pare. -'Musta na?
Nice to meet you.
-Hello. -Hi.
-Ang cool nito. -Ayos ka lang ba?
-Ayos lang. Di ako… -Kailangan mo pa ng espasyo?
Hindi, maluwag naman.
'Yong likod at binti ko, hindi kasing ganda ng sa 'yo.
Pero ikaw…
Tingnan mo kung pa'no.
Ginagawa mo na 'yan buong buhay mo.
Ilan ang nandito ngayon?
Posible, may tatlo hanggang apat na libong tao sa isang araw, araw-araw.
Sa mga kalyeng 'to na dinaanan ko, sobrang emosyonal.
-Lahat ng tao, pare-pareho? -Oo.
May orange. Dates. Sabaw 'to?
Espesyal 'to galing sa South India. Kanji ang tawag dito.
-Kanji. Alam ko 'yan. Sige. Oo. -Lugaw 'yan.
Indian ba lahat dito?
-Magkakahalo'ng komunidad dito. -Halo-halo?
May Indians. Pakistanis. May mga taga-Bangladesh.
Ano'ng nasa bag?
Snacks lang.
-Snacks? -Oo.
-Gusto namin ng snacks. -Basta snacks.
Nasa phone siya.
Sino'ng tumatawag sa ganitong oras?
'Yong anak ko. Tinatanong niya, "Oras na ba para i-break 'yong fasting?"
Oo. Ayan na 'yong call.
Ngayon, pwede na natin i-break.
Sabay-sabay din lahat, kaya lahat din ng mga mosque,
sabay-sabay, may call sa prayer.
Kaya maririnig mo… Di mga echo 'yon.
-Paborito ko 'yan. -Nakakakilabot.
-I-break ang fasting sa dates. -Nagsisimula lahat sa date.
'Yong dahilan niyan,
sa ganyang paraan kasi nag-break si Prophet Muhammad sa fasting.
Ang astig nito.
May espesyal sa pagkain nang magkakasama. Sobrang magical lang.
Ramdam ko, parte ako ng malaking bagay.
Kung iisipin mo, lahat ng iba pang mosque sa bansa,
gano'n din 'yong ginagawa,
pinag-uusapan dito, milyong tao na malamang pareho ang kinakain.
-Sa mundo. -Oo.
-Sorry sa tanong ko. -Sige.
No'ng narinig ko 'yong call sa prayer, walang tumigil para magdasal.
-Bakit? -Mismo. Magandang tanong.
Kadalasan 'yong prayer call, panalangin,
pero sa 'min, senyales 'to na i-break 'yong fasting.
Call 'to para kumain.
May isa pa talagang call sa prayer, sa 15 minutes,
makikita mo, tatayo lahat, magdadasal.
Magkwento kayo tungkol sa sarili n'yo.
Sabihin n'yo ang ginagawa n'yo, 'yong buhay n'yo dito.
Apat na taon na 'ko rito sa Dubai.
Nagtatrabaho ako sa chemicals manufacturing.
-Chemicals manufacturing? -Manufacturing.
Ga'no katagal ka na dito?
Ipinanganak at lumaki ako dito. Tagarito ako.
Isa ako sa 12 percent.
Karamihan sa mga nakatira sa Dubai, galing sa ibang lugar?
-Mismo. -Tama?
Ang bilis ng pag-unlad ng bansa,
di kami mabilis magparami, kaya, kailangan naming i-import lahat?
-Kailangan mo ng tips? -Oo.
Paalis na sila, pupunta sila sa mosque para magdasal.
A, umalis na sila.
-Isa-isa silang umaalis. -Wag kayong magpaistorbo.
Ayokong mapahamak kayo. Ayan na.
-May oras pa tayo. -Talaga?
-Nice meeting you. -Shukran.
Sige, salamat. Nice meeting you.
-Natutuwa 'kong makilala ka. -Pleasure na makasama ka.
Pleasure ko talaga 'to.
-Oo. Sige. -Nice to see you.
Bye, Phil.
Kailangan ko ng tulong.
Good afternoon, gentlemen.
Malaki 'yong ginastos namin para bumuo ng giant snow mountain
sa gitna ng disyerto.
Dalawa'ng trabaho n'yo, gentlemen.
'Yong unang misyon, siguraduhin na ang matandang kasama n'yo,
hindi matatakot.
O masasaktan. O masisindak. O iiyak.
-May nakakatawa ba? -Opo.
-Ano'ng nakakatawa? -Wala po.
'Yong pangalawang trabaho, magsaya hangga't maaari!
-Opo! -Opo.
Logan! DJ! Eto na!
-Nagawa mo na ba 'to dati? -Opo.
-Ikaw mag-drive. -One, two, three, go.
Kung di mo pa nahuhulaan, di nagtitipid ang Dubai sa sobra nila.
Gaya nito, isa sa pinakamalaking indoor ski resort sa mundo.
Masasabi ko, 'yan ang pinakamasaya na naranasan kong snow sa mall.
-Ulit! -Sige po!
Ang gusto kong gawin pag nasa ibang lugar ako na di ko alam,
alam kong magiging maganda'ng food scene, ang mamasyal. Kailangan ko ng guide.
Kumuha kayo ng guide. Di kayo dapat mahiya.
Kaya eto si Arva Ahmed,
may food tour company siya, Frying Pan Adventures,
dadalhin niya ako sa paligid ng Al Ras.
Ito'ng paborito kong parte ng Dubai kasi fast-paced, tuloy-tuloy na nagbabago,
minsan gusto mo lang mag-unplug.
Dito, pwede kang umupo, uminom ng chai, gano'n lang.
Ito si Chef Al Naz. Galing siya sa south ng Iran,
binago niya ang game sa isa sa mga paborito kong tinapay dito.
-Ragag 'yan. Nakapag-ragag ka na? -Di ko alam.
"Raga," ibig sabihin, manipis.
-Parang crepe? -Mismo. Pero mas manipis.
Medyo mainit 'yong ginagawa niya. Ramdam ko dito.
Oo. Kamay ng asbestos, friend.
Parang canvas mo 'to, pwede kang mag-explore dito.
-Gusto ko, may itlog. -Kahit anong may itlog.
Pero may napakagaling na pandagdag sa karamihan sa dishes namin dito,
'yong Chips Oman.
Galing sa kalapit na bansa, Oman.
-May spices diyan. -Oo.
Chili flavor.
Ilalagay natin 'yan, tapos magdadagdag ng patis na tinatawag na mehyawa.
Preserved anchovy sauce.
-Ayan na. -Wow.
-Hatiin sa kalahati. -Ayos.
Sobrang init pa rin.
-Ayos lang. -Kamay ng asbestos.
Ganyan talaga.
-Pag lumaki ka sa Indian house… -Oo.
-Sanay ka sa ganito. -Oo.
Sige.
'Yong chips parang… 'Yon 'yong main ingredient.
Di lang 'to snacks, ginagawa din naming spices.
Tikman din natin 'yong tsaa niya.
-Ang tamis. -Okay?
Kailangan ng dentista pagkatapos nito.
Ganito uminom ng chai lahat ng taga-Dubai. Puro asukal.
-Salamat. Sepas, Chef Al Naz. -Salamat. Nice to meet you.
Alam kong pangalawang bread stop na, pero mahilig talaga ako sa tinapay.
-Hello. Salaam-Alaikum. -Salaam-Alaikum.
Ay, tingnan mo 'to. Lahat naka-display para sa 'tin.
Gumagawa sila ng regular na tinapay para sa working-class community dito,
kasi maraming iniwan 'yong mga pamilya nila sa bansa nila,
mga asawa nila sa ibang bansa.
Komunal na lugar 'yong mga 'to, pero ang gusto ko, za'atar and cheese.
-Za'atar and cheese. Sige lang. -Za'atar and cheese. Kukuha ako ng…
-Grilled cheeses ng buong mundo, di ba? -Oo.
'Yan ang tamang reaksyon.
Arva.
-Ang gandang mix nito. -Oo.
Afghanis na ginagamit 'yong Middle Eastern za'atar
kasama ng super-processed cheese.
Sobrang ganda nito, parang…
Pero di ba laging diyan nangyayari 'yong magic?
Pag pinagsama natin lahat.
-Pwede ko pa bang dagdagan 'to? -Oo. Oo! Sige.
-Ito 'yong hot sauce… -Para kang gunslinger.
May ganitong brand bawat bahay ng Emirati-Iranian.
Ang galing.
American bald eagle sa…
-Gawa sa Louisiana. -O, di ba?
Mas maasim kaysa maanghang.
Di Bald Eagle Sauce 'yong tawag namin, kundi falcon sauce.
Falcon sauce.
Sauce na namin 'to.
-Astig na meron ka niyan. -Oo.
'Yong sinasabi mo sa mga worker… Lahat naririnig natin pag-uwi.
Pero narinig ko rin ngayong nandito ako, madami sa workers,
pinili nilang umalis ng bansa nila kasi mas malaki ang kita dito,
pinapadala sa pamilya nila.
Nagpunta'ng papa ko sa Dubai kasi pakiramdam niya
na may oportunidad, na di niya magagawa sa 'min.
Di naman lahat,
pero lupain 'to ng oportunidad para sa marami.
Masarap nga pareho. Kaya excited na 'ko sa plano niya sa dessert.
Nagulat ako no'ng sinabi niyang, "Alam mo'ng masarap?"
Camel milk chocolate.
Sige, di ko pa nasubukan 'yan, pero nandito na tayo.
Pero handa 'kong subukan lahat.
-Wag mong maliitin hangga't di natitikman. -Di sa gano'n.
-May experience lang ako sa camels. -Ayan na.
-Medyo maalat 'yong camel milk. -Oo.
Napakahalaga nito. Ang baka, may 40, 50, 60 litro ng gatas kada araw.
Bibigyan ka ng camels ng anim, pitong litro kada araw, tama?
Pero magrereklamo sila.
Di ako magko-comment sa mga kawawang queen camels.
-Sila 'yong barko ng disyerto. -Inaasar ko 'yong mga camel.
-Unahin muna natin siya. -Salamat.
Sige.
Alam mo 'yong gusto kong sabihin? Malalasahan mo talaga 'yong camels.
Joke lang.
Napakasarap na chocolate. Hindi mo alam na galing 'yon sa kaaway ko.
Pinakamagandang bagay 'to na nanggaling sa camel.
Ngayong gabi, sa Ossiano tayo
kasama si Chef Gregoire sa Atlantis Palm Hotel.
Naiintindihan ko, may cool na view habang kumakain ka.
Pag narinig mo 'to, parang gimik, pero pag nakaupo ka rito, nakakatuwa.
Di ko alam kung nakakita na ako ng tangke
na puno ng ganitong karaming uri ng isda, ray at pating.
Oo nga. Sabi sa kwento, may 65,000 na hayop 'to.
Sixty-five thousand?
Kukunin ko 'yong maliit para sa appetizer, 'yong isa sa main course. Gano'n ba 'yon?
Magpapadala ako ng tao. Di pwede, sayang.
Medyo kakaibang kumain ng isda sa harap ng magagandang hayop.
Sa harap ng isda.
Na-experience mo na bang may kumakain ng isda tapos may isdang nakatingin, "Ma!"
Kwentuhan mo 'ko tungkol sa 'yo. Galing ka sa…
France. French ako, taga-Brittany, sa western France.
-Oo. -Magandang lugar, inspired sa dagat.
Inspired din siya sa unexpected.
Nagsimula'ng dinner namin sa wine,
nag-decant sa kandila para maghanap ng sediment,
na sosyal pero di kakaiba.
Maliban sa alcohol-free 'yong wine na 'to kasi Muslim country, di ba?
Tapos 'yan 'yong kandila.
'Yong kandila, di talaga kandila. Foie gras na kandila 'to.
-Pinakamagandang klase. -Oo nga, tama.
Gawa 'yong wax sa white chocolate saka duck fat.
Hello.
Mortal na kaaway ko.
Gusto ko. Pero lagi kong pinipilit 'yong guests na tumingin sa pagkain.
Mahirap na gawain kasi gusto nilang ilihis 'yong aksyon, di ba?
Pero masasabi ko, napakasarap talaga nito.
Shark!
Kailangan magkaro'n ng emosyon. Napakaimportante no'n.
-'Yong emosyon na binubuo mo, kasiyahan. -Oo nga. Pero pwedeng takot.
-Parating ba 'yong takot? -Di takot, siguro mas unknown.
Sige, takot ako diyan, kaya…
-Makikita mo 'yong next course. -Sige, treasure box.
Handa na kayong lahat?
-Ngayon, ilagay mo'ng kamay mo… -Ano?
-Di mo alam 'yong nasa loob. -Ayos lang.
Hello.
Wow. Buti na lang di ko nilaliman,
kasi may experience na 'ko diyan.
-Si Richard… -'Yon nga.
Tungkol 'to sa di mo alam kung ano'ng makikita mo.
-Sea urchin, hindi lahat gusto 'yan. -Gusto ko 'to.
Dahil isinama ni Chef 'yong sea urchin sa mangga, seaweed, trout caviar,
saka kimchi ice cream, tingin ko magugustuhan n'yo rin.
Ang lamig, Diyos ko, ang sarap na dish.
'Yong susunod, inspired sa classic old soups ng southern France.
Pero 'yong presentation, 21st century Dubai.
-May nabubuong asin. -Di pa nagagalaw ang isda.
Fini-fillet, tino-torch sa ibabaw para lumabas ang mantika.
Tapos ibubuhos namin 'yong magic sa ibabaw.
Pa'no nabuo 'yong asin?
-Magic. Di ko pwedeng sabihin. -Magic.
Ang galing. Di pa 'ko nakakita niyan.
Sa lasa, bouillabaisse talaga.
Wag kayong tumingin.
Hello? Ted? Naririnig mo ba 'ko?
-Nandito na ba ako? -Naririnig kita. Naririnig mo 'ko?
-Sinusubukan kong marinig… -Ayan!
-Hi, Phil. -Masaya lang akong makita ka.
-Ga'no ka na katagal sa Dubai? -Isang linggo. Nakapunta ka na dito?
Hindi, di pa.
Napakalalim ng mga karakter, mga tao galing sa buong mundo.
May lumang parte ng bayan
na may old markets, tapos isa din 'tong city ng future.
Kasama 'yong pinakamataas na building sa mundo.
-Kung sa'n si Tom Cruise… -Oo nga.
Oo. Gusto ni Richard gawin ko 'yong scene, pero walang safety precautions.
Kita mo 'yong napkin dito.
Kaya ko inilalagay 'to sa kandungan ko, kasi pinadala nila 'to.
-Nakikita mo 'yan? -Dessert plate 'yan.
Full dessert plate 'to ng lahat ng uri ng pastries.
Tingnan mo 'to. Di ko alam kung ano'ng meron dito.
-Ang ganda, di ba? -Wow.
Parang poo-poo ng Smurf.
O nilalagay sa ilong ng anak mo para sumipsip ng uhog, baka.
Hoy! Titikman ko. Ready ka na?
Diyos ko.
Ice cream ba o pastry?
Parang magandang marshmallow cream na may raspberry sa gitna.
Grabe. Ano'ng hapunan mo ngayong gabi?
Pumunta kami sa fish resto, bumili ako ng chicken piccata.
Para kang papa ko. Pupunta kami sa fish resto.
Dinala ko siya sa buong Italy, sa Amalfi coast,
tapos tatanungin niya 'yong waiter, kahit nasa'n pa kami,
"Pwedeng mag-veal cutlet?"
Sasabihin ko, "Pa, ba't di mo subukan 'yong iba
na sikat na sikat sa Italy?"
"Gusto ko ng veal cutlet." Ako naman…
Sinasabi nila lagi, wala sila.
Pupunta kami sa isa sa pinakamasarap na seafood restaurant sa buong mundo,
sa Amalfi coast.
Seafood. "Seafood", malalaking letra kahit sa'n sa restaurant.
Lumapit 'yong waiter, pinipigilan ko 'yong hininga ko,
sabi ng papa ko, "Pwedeng pahingi ng veal cutlet?"
Nagalit ako.
"Bakit mo pinipilit…"
Sabi ng waiter, "Magagawa namin 'yan para sa 'yo."
Sabi ng papa ko, "Salamat."
Di ko na siya kinuwestiyon ulit. Kaya mahal namin siya.
Magjo-joke ka. Meron ka ba?
-May joke ako. -Excited na 'ko.
Bale mag-asawang matanda,
nagpunta sa bahay ng kaibigan nila sa dinner.
May mga lalaki do'n,
kinausap ng asawa niya 'yong mga babae, siya, sa mga matatandang kaibigang lalaki.
Tiningnan nila siya, sabi, "Ayos ka ngayon. Parang ang listo mo."
Sabi niya, "Oo.
May iniinom akong gamot na ito para sa memorya,
naghihimala ito."
Sabi ng isa sa kanila,
"Pare, magagamit ko iyan. Ano'ng pangalan niyan?"
Sabi niya, "Ano…
Naku. Ano…
Mabango iyong amoy. Ano, alam mo… Bulaklak, may tangkay na may
tinik, sa bawat…"
Sabi ng lalaki, "Rose?" Sabi, "Oo. Rose.
Rose! Ano'ng pangalan ng gamot ko?"
Perfect. Sasabihin ko sa 'yo,
'yong variation niyan, paborito at best joke ng papa ko.
Seryoso, naisip mong sabihin 'yang joke na 'yan,
tribute talaga 'yan para sa kanya.
Pagpalain ka ng Diyos.
Ted, I love you so much. Pare, matulog ka nang mahimbing.
-Babalik ako… -Patingin nga ng kapatid mo.
Ayokong bangungutin ka, bago matulog, pero eto siya.
-Mas bata. -Sobrang mas bata.
-Napakagwapo. Bye. -Tama na, Ted.
Hoy, ingat sa biyahe.
Salamat, pare ko. Ang galing. Ted Danson, kayong lahat.
Reunion meal ngayong gabi sa Al Qbabh,
isa sa mga restaurant sa Dubai na naghahain ng totoong Emirati food.
Yey!
Makikipagkita ako sa mga naging kaibigan ko ngayong linggo.
May bago din, kapatid ni Peyman na si Sahar,
si Trevor James, 'yong Food Ranger, kung pamilyar kayo sa YouTube.
Napakaganda raw ng lugar na 'to.
-Emirati-style hello. -Oo.
Magdidikit ilong natin.
-Tama 'yan? -'Yan nga.
-Di ko alam kung kaya n'yo 'to. -Tingnan mo'ng sa 'kin.
Magaling.
-Ginagawa mo rin 'yon? -Hindi.
Wag mong ilapit 'yan.
Di ko alam 'yong nasa loob pero excited ako.
-Ito na? -Hindi. Appetizer 'yan.
Welcome platter 'to.
-Kakainin na? -Wow.
Di ako makapaniwala. Puro seafood.
-Saan ka magsisimula? -Sa sugpo. Oo.
Magkakamay.
-Oo, sige. Kuha ko na. -Oo.
-Kailangan mong kurutin. -Ayos.
Ang saya. Saka masarap.
Ang daming masasarap.
-Preserved lemon. Arabian… -Gusto ko 'to. Natikman mo na?
-Oo. Sa Arabian Tea House. -Oo.
-Unang araw ko. -Sampung araw ka pa dito, di ka na aalis.
Ganyan lahat ng nagpupunta sa Dubai.
"Saglit lang kami dito, tapos aalis na." Tapos, bam, 20 taon na.
Ang maganda sa Dubai, sa kasaysayan, isang lugar 'to na nagsasama-sama lahat.
Oo. Oo naman. Best place 'to sa iba't ibang mga lahi.
Parang, "Di ko alam kung saang parte ng mundo ako galing". Babagay ka.
Tama 'yan.
Nagustuhan ko bawat saglit.
Unang impression ko sa Dubai pag nagda-drive ka,
"Diyos ko. Tingnan mo lahat ng ginagastos nila sa pagpapatayo."
Pero kahit maliit na parte lang, makilala mo'ng mga magagandang tao.
Gusto ko lang magpasalamat na pinaramdam n'yong welcome ako,
sa generosity, hospitality n'yo, sa pagmamahal na nararamdaman ko,
di dahil ako 'to, kundi dahil likas na sa inyong maging ganito,
napaka-sweet, di ko makakalimutan.
Kaya cheers sa baso ng tubig para sa inyo.
Cheers sa baso ng tubig. Ganyan tayo sa Dubai.
-Ayan na. -Halal way.
Oo.
Di ko naisip na pupunta ako sa Dubai para magbakasyon
pagtapos ng stop over namin limang taon na.
Mall 'to. Ano'ng kailangan ko d'yan?
Pinapakita nito na pwede ka magkamali sa first impression.
'Yan 'yong aral.
Hindi mo malalaman.
Tagapagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan