นี่คือร้านแอตโมสเฟียร์ บาร์และร้านอาหาร
ณ ชั้นที่ 122 บนตึกที่สูงที่สุดในโลก ตึกเบิร์จคาลิฟา
และนี่คือหนึ่งในแฮมเบอร์เกอร์ ที่แพงที่สุดในโลก
ดูสิครับ
- ทองหมดเลยเหรอ - ใช่ครับ ทอง 24 กะรัต
ผมกินแต่ชีสเบอร์เกอร์แบบนี้เท่านั้นแหละ
ทานให้อร่อยนะครับ
ผมต้องให้คุณดู ดูนี่สิ
- พระเจ้า - ไม่นะ
พระเจ้า
ชายผู้หิวโหยที่แสนสุข
เดินทางข้ามผืนดินและผืนน้ำ
เขาพยายามทำความเข้าใจ
ศิลปะการทำพาสต้า หมู ไก่ และแกะ
เขาจะขับรถไปหาคุณ
เขาจะบินไปหาคุณ
เขาจะยอมร้องเพลงให้คุณฟัง
เขาจะยอมเต้นให้คุณดู
เขาจะหัวเราะกับคุณ
และจะร้องไห้เพื่อคุณ
โดยเขาจะขอของตอบแทนเพียงสิ่งเดียว ใครก็ได้ ใครก็ได้
ใครก็ได้
ใครก็ได้ ขออาหารให้ฟิลกินหน่อย
ใครก็ได้ช่วยเอาอาหารให้เขากินที
(ตะลอนชิมไปกับฟิล ดูไบ)
มาร์ฮาบาจากดูไบครับ
มหานครอันส่องประกายบนชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย ของคาบสมุทรอาหรับ
ดูไบเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุด ในสหรัฐอาหรับเอมิเรต
ผมเคยบินมาที่นี่ เพื่อจะไปถ่ายทำตอนเคปทาวน์
กับเบน ลูกชายผม
ตอนนั้นเขาทำรายการนี้กับเราด้วย และเราก็มาแวะพักกันที่ดูไบ
ตอนนั้นมันร้อนทะลุ 37 องศา เป็นคุณจะทำยังไง
เราไปห้างกัน
เป็นห้างที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ผมคิดว่านั่นแหละคือดูไบ
แต่ผมคิดผิด
เบื้องหลังความหรูหรา มีย่านเก่าแก่ของเมืองที่คุณไม่ค่อยได้ยินนัก
และผมอยากใช้เวลาลองไปสำรวจมันดู
แต่ไม่ว่าคุณจะอยู่ตรงนี้ หรือย่านในดูไบที่ดูเป็นแบบนี้
คุณก็กำลังอยู่ในเมือง ที่มีประชากรอพยพมาทะยานสูงขึ้น
ผู้อยู่อาศัยในดูไบราว 85 เปอร์เซ็นต์ ย้ายมาจากประเทศอื่น
ซึ่งทำอาหารชั้นเลิศของโลก
อย่างเช่นร้านแสนพิเศษนี้ ที่มีเจ้าของเป็นสามหนุ่มพี่น้อง
ทำไมพี่น้องถึงจะอยากทำงานด้วยกันนะ
โมฮัมหมัด วาสซิม และโอมาร์ ออร์ฟาลีมาจากซีเรีย
และพวกเขาก็เปิดร้านอาหารอันดับหนึ่ง ในตะวันออกกลางและแอฟริกา
นี่คือร้านออร์ฟาลีโบรส์
- สวัสดีครับ ในที่สุดก็มา - โมฮัมหมัด
- สวัสดี - เป็นยังไงบ้างครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
สวัสดีครับ ทุกคน
สวัสดีๆ
วันนี้ผมโชคดีมากที่ได้โมฮัมหมัด มาทำอาหารเพื่อผมโดยเฉพาะ
ขณะที่ผมพร้อมจะชิมฝีมือเขาแล้ว
ผมรู้ว่าน้องๆ คุณอยู่นี่ด้วย แต่มีญาติคนอื่นอยู่ในซีเรียไหมครับ
- ญาติบางคนอยู่ในซีเรียครับ - คุณได้กลับไปไหม
- น่าเศร้าที่ไม่ได้กลับเลยครับ - ที่นั่นมันลำบากน่าดูใช่ไหม
ครับ ผมออกจากซีเรียมาตอนปี 2005
ครั้งสุดท้ายที่ผมได้ไปที่นั่น คือปี 2009 น่าเศร้าจริงๆ
- นานมากแล้วนะ - เราจะกลับไปอยู่ครับ
เรามาจากอะเลปโป
มันเป็นหนึ่งในเมืองที่มีคนอาศัยอยู่ ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
ใช่
และความซับซ้อนของอาหารในอะเลปโป
มาจากการสั่งสมกัน ของช่วงเวลาหลายศตวรรษ ผู้คน
วัตถุดิบ และการทำอาหาร
- ดื่ม - แด่ซีเรียและคุณ
- ครับ - ขอบคุณ
ออกรสไวน์นิดๆ นะครับ
คอมบูชาโรสเชอร์รี่
พร้อมไหมครับ
- ผมพร้อมหรือยังน่ะเหรอ พร้อมสิ - สุดยอด
คำแรกจะเป็นข้าวโพดล้วนๆ
ทอสทาด้านี่ทำจากมาซา
เราทำเองหมดเลยนะครับ
นี่คือข้าวโพดชั้นแรก ส่วนที่กรุบกรอบ
สำหรับส่วนที่เป็นครีม เราทำมาจากน้ำข้าวโพด
เคี่ยวให้งวดเป็นเนื้อเดียวแล้วทำเป็นครีม
ผมเดาว่าเมนูนี้ได้แรงบันดาลใจจากเม็กซิโกสินะ
ร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ
แล้วคุณที่มาจากซีเรีย มาทำอาหารเม็กซิโกได้ยังไง
ผมไม่เคยไปเม็กซิโกนะครับ แต่ผมศึกษาเรื่องอาหารเม็กซิโกเยอะมาก
คุณต้องไปนะ
ผมก็อยากไป แต่เม็กซิโกอยู่ไกลจากที่นี่มาก
ผมต้องวางแผนให้ดีๆ
คุณก็อยู่ไกลจากผมมาก แต่ผมก็ยังมาเลย
ไหมข้าวโพด เราเอามาทอดด้วย
- นั่นแหละ - ผมไม่เคยกินไหมข้าวโพดเลย
- ดูนั่นสิ ข้าวโพดท้องถิ่นสวยๆ - ข้าวโพดหัวจรดหาง
คุณอยากกินคำเดียวหรือแบ่งครึ่ง
ผมจะกินในคำเดียวได้เหรอ ผมว่าไม่นะ
ใช่ ผมอยากได้ยินเสียงนั้นแหละ คุณจะได้สัมผัสความกรุบกรอบ
ครีมละมุน รสชาติข้าวโพดระเบิดออกมา
ไม่ใช่แค่เนื้อสัมผัสหลากหลาย แต่ยังมีรสชาติที่หลากหลายด้วย
และคุณก็ได้รู้ว่าในข้าวโพด มีรสชาติหลากหลายแบบนี้
ต่อไป…
ขนมปังคาเวียร์ยัดไส้สเมตาน่า
สเมตาน่าคือครีมเปรี้ยวจากรัสเซีย
เมนูนี้เป็นดาวเด่นตั้งแต่เราเปิดร้านเลย
ไม่แปลกใจ นั่นใส่แบบใจป้ำสุดๆ เลยนะ
ครับ คงต้องแบ่งกินสองคำ
คำแรกคือคาเวียร์ล้วนๆ
เอาเลยครับ คาเวียร์ทั้งคำ
แล้วก็ปาดซอสสเมตาน่า
โห ผมไม่เคยกินคาเวียร์มากเท่านี้ ในคำเดียวมาก่อนเลย
คำเดียวหมด เอาเลย
ผมมีคำนึงให้น้องคุณด้วย
ไม่นะ คุณชอบทำงานกับน้องคุณไหม
- บอกตามตรงนะครับ - ครับ
- ทั้งชอบและไม่ชอบ - ทั้งชอบและไม่ชอบเหรอ
- ริชาร์ด - ริชาร์ด
นายมันโชคดีที่เขาชอบนายนะ ฉันไม่ค่อยอยากให้นายกินเลย
- สองคำนะ - คำแรก คาเวียร์
และคำที่สองก็ขนมปัง
- อย่ารอนานมาก กินเลยครับ - อย่าทิ้งช่วง ยัดเข้าไป…
- เย่ - ขอบคุณที่ให้เขากินนะ
เพราะผมรอจังหวะจะได้บอกเขาว่า "นายถูกไล่ออกละ" มานานแล้ว
อยากให้ออกไปแบบมีความสุขไง
เราเสิร์ฟต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าคุณจะบอกให้หยุด
เราคงได้อยู่กันพักนึงเลย
งานเลี้ยงยังดำเนินต่อไป
มะเขือม่วงย่างจับคู่กับซอสทาฮินีพริกแดงย่าง
ดอกไม้กินได้ และพริกสองชนิด
ตามด้วยเมนูเสฉวนบรรจบซีเรีย อย่างเกี๊ยวเนื้อวากิวจานนี้
และเอแคลร์คาวที่สอดไส้ครีมเห็ด โปะด้านบนด้วยควินซ์
และโพรชุตโตที่ทำมาจากเนื้อวัว
แทนที่จะเป็นเนื้อหมู เพราะที่นี่เป็นประเทศมุสลิม
- คำเดียวนะครับ - คำเดียว
ผมชอบกินในคำเดียวนะ
ก็ได้
พอได้กินอาหารรสเลิศทั้งหลายถึงตรงนี้
ผมก็อิ่มแปล้แล้ว
แล้วเขาก็บอกว่า "นี่ ผมมีแฮมเบอร์เกอร์ด้วยนะ"
ผมทำแฮมเบอร์เกอร์ชิ้นล่าสุดหล่นไป ชิ้นนี้ไม่มีพลาดแน่
เอาละนะ
เนื้อวากิวสับด้วยมือ ซอสสูตรลับของผม หัวหอมคาราเมลไลซ์อีกนิด
ไม่รู้สิ แฮมเบอร์เกอร์ที่อร่อยที่สุดมั้ง
ใช่ๆ คงใช่แหละ
- ริชาร์ด อย่าโง่หน่อยเลย - ใช่
เศร้าแล้วนะ ที่หลังจากนี้ เวลาอยากกินแฮมเบอร์เกอร์ทีต้องถ่อมาดูไบ
เพราะคุณทำลายมาตรฐานมันไปละ
ผมกินทุกอย่างที่โมฮัมหมัดทำ
แล้วเขาก็แนะนำให้ผมรู้จักน้องๆ
พวกเขาเป็นเชฟขนม
- นี่คือน้องชายคนดังเหรอ - ครับ วาสซิมเป็นอัจฉริยะ
- วาสซิม คุณเป็นอัจฉริยะ - ใช่เลย
ไม่ครับ
- และโอมาร์ - โอมาร์เหรอ เขาทำอะไร
ทั้งคู่เป็นเชฟขนม
ผมชอบที่เขาบอกว่า "นี่น้องผม เขาเป็นอัจฉริยะ"
"และนี่ก็น้องอีกคน"
บอกว่าคนนี้เป็นอัจฉริยะ แต่คนนี้ไม่เหรอ
- เขา… - เขาเป็นตาบ๊องเหรอ
ไม่ เขาคือสันหลังของเรา
ดูสิว่าพี่น้องสามคนนี้เข้าขากันแค่ไหน
นี่ได้ดูบ้างไหม ริชาร์ด
ดูขนมอบฝรั่งเศสแสนสวยนั่นสิครับ แต่พวกเขาไม่เคยไปฝรั่งเศสนะ
และเรามีแป้งกรอบๆ กับดอลเช เดอ เลเช่
ขอบคุณครับเชฟ เชฟทั้งสอง
นี่ได้แรงบันดาลใจจากวัฒนธรรมของเรา เชอร์รี่เปรี้ยวช็อกโกแลต
- ดูนั่นสิ - เอาเลยครับ
พุดดิ้งข้าวที่เราทำให้กลายเป็นส้มแมนดาริน
เหมือนไข่ส้มเลย
พิสตาชิโอมาจากไหนครับ
จากอะเลปโป
- มีเค้กยูซุงาดำด้วย - เชื่อไหมล่ะ
พราลีนเฮเซลนัตในสไตล์ของ ปิแอร์ แอร์เม ปรมาจารย์ด้านขนมอบฝรั่งเศส
มะม่วง
ผมว่าเราไม่เคยกินขนมหวานเยอะเท่านี้เลยนะ
ขอต้อนรับสู่ฉากสุดท้ายของผม
พอผมได้เดินเล่นรอบๆ แล้ว ก็ถึงเวลาไปสำรวจย่านเมืองเก่าของดูไบบ้าง
และการทำความรู้จักที่นี่แบบไหนจะดีไปกว่า
ไปพบกับคนที่เคยเที่ยวมาแล้ว ทุกประเทศในโลกกันล่ะ
ดรูว์ บินสกีน่าจะเป็น ยูทูเบอร์สายท่องเที่ยวตัวท็อปๆ
ในยุคนี้ของโลกเลย
เขาทำในสิ่งที่ผมไม่กล้าคิดฝันจะทำ ตอนอายุเท่าเขาด้วยซ้ำ
อะไรนะ
แต่ผมได้พบถึงสองคน
เพราะผู้สมคบคิดของดรูว์ อย่างดีแอนนาก็มาด้วย
- ยิวสอง ฟิลิปปินส์หนึ่ง - ใช่
- เป็นซิตคอมเรื่องใหม่เลยนะ - ใช่เลย
ผมบอกไปหรือยังว่าพวกเขาเพิ่งแต่งงานกันน่ะ แบบสดๆ ร้อนๆ เลย
ยินดีต้อนรับสู่ดูไบครับ ฟิล
- นี่มาฮันนีมูนเหรอ - ใช่ครับ
- ขอบคุณที่มาหาผมนะ - ยินดีครับ
- นี่คุณเคยคิดไหมว่าจะได้มาฮันนีมูนแบบนี้ - ค่ะ
สวัสดีครับ เป็นไงบ้าง
- คุณชื่ออะไร - นิฮาลครับ
นิฮาล ผมฟิลนะ
- ดรูว์ - ดีแอนนาค่ะ ยินดีที่ได้พบ
คุณชอบอาหารอินเดียไหม
ค่ะ ฉันชอบอาหารอินเดียมากๆ
ผมก็ชอบมาก
- เมนูนี้คืออะไรครับ - เป็นพารัตทาใช่ไหม
ครับ นี่คือพารัตทาหัวหอม ส่วนนี่คือพารัตทาอะลูเมธี
- เป็นแพนเค้กที่เด็ดที่สุดเลยละ - ผมชอบนะ
ตอนกลางคืนนี่จะมีคนแน่นร้านเลยค่ะ
เรามาถูกเวลาพอดี
- โอเค เอาละนะ - ลุยเลยครับ
- รอก่อนนะ นิฮาล - ช่วงเวลาวัดใจ
ยิ้มปั๊บเลย เป็นไงล่ะ เผ็ดนิดๆ ไหม
- พระเจ้า อร่อยสุดๆ เลย - มันเผ็ดนะ
ดรูว์ทำให้ผมคิดว่า ผมควรเริ่มไปท่องเที่ยวให้เร็วกว่านี้
เพราะพวกคุณยังเด็กอยู่แท้ๆ แต่ตอนนี้เคยไปมาแล้ว
ทุกประเทศในโลก
- ทั้งหมดเลย - ซึ่งคือกี่ประเทศเนี่ย
ทั้งหมด 197
- ครับ - ผมไม่มีทางไปถึง 197 ประเทศแน่
ได้สิครับ
แต่นั่นคือสิ่งที่ผมอยากบอกทุกคนไง ไปเที่ยวตอนยังเด็ก
- การท่องเที่ยวคือการศึกษาที่ดีที่สุด - ใช่เลย
- ผมบอกทุกคนยังงั้น ใช่เลย - นั่นแหละ จบข่าว
- และฉันยังเสริมได้นะ - ว่ามาเลย
ถ้าคุณไปเที่ยวกับใครสักคน ฉันว่าคุณจะครองโลก
หรือทำได้ทุกอย่างเลยละ
นึกว่าคุณจะบอกว่า "ถ้าคุณไปเที่ยวกับใครสักคนได้
คุณจะใช้ชีวิตกับคนคนนั้นได้"
โมนิกากับผมไปยุโรปด้วยกัน ตอนที่คบกันได้สามเดือน
และผมว่ามันเป็นบททดสอบความสัมพันธ์นะ
เพราะคนเราจะได้อยู่ด้วยกัน เยอะแบบนั้นอีกตอนไหนล่ะ นอกจากตอนเที่ยว
คุณจะได้เห็นด้านดี ด้านแย่ และด้านร้ายๆ
ส่วนมากโมนิกาเห็นแต่ด้านร้ายๆ นะ
เราจะไปที่ไหนกันต่อนะ
ไปโรงน้ำชา มันคือชาอัฟกันค่ะ
- ใช่ - โรงน้ำชาอาหรับ
- ใช่ - ลืมไปเหรอว่าอยู่ประเทศอะไร
โรงน้ำชาอาหรับอยู่ในย่านบัสตากียา
ไม่ใช่ย่านบัสเตอร์ คีตันนะ
ผมรู้ว่านี่คือย่านเมืองเก่าดูไบนะ แต่นึกว่าจะเก่ากว่านี้
- แบบเป็นพันๆ ปีน่ะ - ไม่
- เพราะมันมีประวัติศาสตร์ไง - ใช่
ตอนที่บอกว่า "ย่านเมืองเก่าดูไบ" น่าจะสัก 50 ถึง 60 ปีก่อนใช่ไหม
- ครับ ช่วงยุค 1970 ถึง 1980 - จริงเหรอ
ที่นี่มีอ่าวเล็กๆ อยู่ทั่วเลย และนั่นคือการตั้งถิ่นฐานแรกเริ่มของดูไบ
ที่พ่อค้าแห่แหนกันมา
ซึ่งคืออุตสาหกรรมน้ำมัน ที่ทำให้คุณเห็นตึกสูงๆ พวกนี้
ที่นี่มีน้ำมันเหรอ
ก่อนที่ที่นี่จะถูกสร้างขึ้นมา ตรงนี้มีแค่เต็นท์ในทะเลทราย
ใช่ครับ
ถ้าจะบอกว่ามันพัฒนามาไกลมาก จากที่มีแค่เต็นท์ในทะเลทรายก็คงไม่ผิดนะ
- นั่นไงละ - โรงน้ำชา
- โรงน้ำชาอาหรับ - ใช่
นี่คืออูฐที่ผมกล้าจะเข้าใกล้ที่สุดละ
ผมอยากพาคุณมาที่นี่ เพราะมันให้อารมณ์ตะวันออกกลางกว่า
- ใช่เลยละ - เราสั่งอาหารมากินคู่น้ำชา
นี่คือโรงน้ำชา พวกเขาเลยสันทัดเรื่องชา
ในบรรดาประเทศที่ไปมา มีที่ไหนที่ชอบมากที่สุดไหมครับ
เรารักอิหร่าน
- จริงเหรอ - กำลังจะพูดแบบนั้นเลย ฉันรักอิหร่าน
- การต้อนรับดีมากๆ - ใช่
ในตะวันออกกลางเนี่ย ผู้คนเขาเป็นมิตรมากครับ
- ผมก็พอดูออกจากที่นี่นะ - ครับ
โทษนะครับ นี่คือขนมปัง
- ดูดีนะ - ใช่
ขนมปังอร่อย และนี่สลัดของคุณ
สลัด ผมชอบสลัด
ดูนี่สิครับ
มัคบูชขาแกะ
ซาลาน่าไก่
ผมชอบชื่อพวกนี้สุดๆ
นี่แกะเหรอ
- ลงมือเลย - ครับ
- ชน - ชนกันหน่อย
โอ้โฮ นุ่มมากๆ
เจ้าของโรงน้ำชา ราเนียและอาลี
แวะมาดูว่าเรากินกันเป็นไหม
คุณลองชิมอะไรไปคะ
ติกก้าเลมอนเหรอ
วิเศษมาก
มันเป็นอาหารที่ไม่เหมือนใครในโลกนี้ครับ
หมักในเลมอนดำค่ะ
นี่คือเลมอนดำสินะ
- เป็นเลมอนตากแห้ง - ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
แล้วผมต้องบีบมันไหม
จะบีบน้ำหรือกินเลยก็ได้ครับ
- กินได้เหรอ - แน่นอนครับ
นี่ถ้าคุณไม่บอกว่ามันกินได้ ผมคงไม่มีทางลองแน่ๆ
แต่มันอร่อยมาก
ทีนี้คุณต้องลองชิมข้าว ที่เป็นพระเอกของงานแล้ว
เอาละนะ
เรามีพระเอกคนใหม่แล้วนะ
รอมาตั้งนานละ
สูตรนี้เป็นสูตรของแม่อาลีค่ะ
นานๆ ทีเราจะส่งอาหารไปให้ท่านชิม
ว่ามันอร่อยไหม ผ่านมาตรฐานท่านไหม
- ท่านเข้มมากเหรอ - นิดนึงค่ะ
เอาละนะ
แม่คุณอยู่ไหนเนี่ย
- ท่านชื่ออะไรครับ - มาเรียม
มาเรียมครับ
ขอเชิญพบกับภาคต่อที่ห่วยที่สุดที่เคยมีมา
คนกากแห่งอาราเบียภาคสอง
ยังไม่ชินซะทีนะ
อูฐ
ฉันสนุกน้อยกว่าแกเยอะเลย
ผมแอบออกไปเที่ยวทะเลทรายมาครับ และไหนๆ ก็มากันแล้ว
เราเลยจะลองอย่างอื่นกันด้วย นั่นคือเหยี่ยว
หวัดดีพวก
นี่คือโมฮัมเหม็ดจากนาราเดสเสิร์ตเอสเคปส์
และเขาจะสอนผมนิดหน่อย เกี่ยวกับ…
เจ้านกที่มีจงอยปาก และกรงเล็บที่ทั้งยาวและแหลมคมนี้
นี่คือโกสต์ เหยี่ยวเพเรกริน
- มันเป็นสัญลักษณ์ของประเทศนี้ - ครับ สวยมาก
มันเป็นสัตว์ที่เร็วที่สุดในโลก
มันบินได้เร็ว 389 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ซึ่งก็ราวๆ 242 ไมล์ต่อชั่วโมง
นี่มันจะบินแล้วเหรอ
ครับ แล้วมันจะลงมาเกาะที่มือคุณ
- แน่ใจนะ - อินชาอัลลอฮ์ เราจะลองครับ
โอเค
ชาวเบดูอินเคยอาศัยอยู่ในทะเลทราย
ตัดสินใจจับพวกมันมา เอามาฝึก
"ให้พวกมันออกล่า เราจะได้มีอาหารกิน"
- สอดมือซ้ายไว้ข้างใน - ประหม่านิดๆ แฮะ
ไม่ครับ จับนี่ไว้แน่นๆ
- จับแน่นๆ เหรอ - ครับ
ว้าว
มันแบบว่า "โอเค ฉันมาละ ทำสิ่งที่ควรทำละ อาหารอยู่ไหนเอ่ย"
ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกันแหละ ใช่ ฉันก็หิวเหมือนกัน
เอาไปเลย
ผมดีใจมากที่ได้เจอเจ้าเหยี่ยวโกสต์
มันไม่ได้จิกตาผม เป็นเด็กดีสุดๆ
แต่รายการเราไม่ได้ชื่อ ตะลอนชิมไปกับเหยี่ยว
โมฮัมเหม็ดกับผมก็ควรได้หม่ำเหมือนกัน
แต่เราจะทำแบบที่ พวกเขาทำมาหลายพันปี
ไม่นับกระดาษฟอยล์นะ
สวัสดีครับ
นี่เป็นมัดฟุนแกะอาหรับสูตรเด็ด
และนี่คือซอสครับ คุณบิขนมปังตรงนี้มากินได้เลย
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
ใช่เลย เขาบอกให้ทำแบบนี้เลยใช่ไหม
- ใช่ - ตักขึ้นมาแบบนี้
- และนี่คือซอสเหรอ - ใช่เลย
อืม
- มันเผ็ดนะ - ใช่ครับ
- นี่อาหารเบดูอินเหรอ - นี่คืออาหารเบดูอินครับ
อร่อยนะ
นี่กลายเป็นประสบการณ์ ที่แปลกใหม่ที่สุดสำหรับผมเลย
ครับ
เราอยู่ในโอเอซิสนี้ ห่างจากเมืองดูไบมาราวหนึ่งชั่วโมง
แต่จะว่าเราอยู่ในธรรมชาติแล้วก็ได้ เราอยู่ในธรรมชาติแหละ
ใช่ครับ
ผมดีใจที่เขามีเก้าอี้กับหมอน ให้ในธรรมชาตินี่นะ
ถ้าคุณชอบเมนูโฮมเมด คุณต้องมาร้านนี้ในดูไบเลยครับ
มันคุ้มค่ามาก
(เบตมาเรียม)
นี่คือร้านเบตมาเรียม ซึ่งแปลออกมาได้ว่า "บ้านของมาเรียม"
นี่คือซาลามดัคคักและลูกสาวของเธอ นาดา
มาเรียมคือแม่ของซาลาม
- สวัสดี สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ซาลามกำลังทำอาหารปาเลสไตน์-จอร์แดน
ซึ่งเธอเคยกินที่บ้านตอนเด็กๆ
- ยินดีต้อนรับสู่เบตมาเรียมค่ะ - ขอบคุณครับ
เราตื่นเต้นมากที่จะได้ต้อนรับคุณ
ผมเพิ่งอ่านเจอมาว่า คุณคือเชฟหญิงแห่งปี
ค่ะ
และร้านนี้เป็นร้านที่อุทิศให้แม่คุณใช่ไหม
ใช่ค่ะ และนี่คือผ้าม่านสำหรับท่านด้วย
- นี่คือผ้าม่านของท่านเหรอ - ค่ะ
- คุณอยากทำให้รู้สึกเหมือนอยู่บ้านเหรอ - ใช่เลยค่ะ
ฉันรู้สึกว่าแม่ยังอยู่กับฉันตลอดเวลา
- แม่พูดเสมอเวลาคนหม้อว่า… - ใช่
แม่ไม่ใช่คนที่กำลังคนหม้อ แต่เป็นยายมาเรียมที่คนอยู่
ดีจัง
จริงๆ แล้วมันไม่ใช่ เพราะนี่เป็นอาหารบ้านเรา
แต่เวลาคุณได้ชิมรสมัน คุณจะสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง
ต่อให้คุณไม่ได้มาจากตะวันออกกลาง
ไม่ว่าคุณจะมาจากไหน คุณก็จะรู้สึกถึงมันได้
คุณจะรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน
- อาหรับขึ้นชื่อเรื่องเครื่องเทศ - ใช่ครับ
วันนี้เราเลยมีเมนูพิเศษมาให้คุณชิมค่ะ
เรียกว่าคิบเบห์เนเยห์ ซึ่งเป็นเนื้อดิบ
คือยายมาจากหมู่บ้านที่ชื่อว่าทาร์ชิฮา
ทาร์ชิฮาขึ้นชื่อเรื่องเนื้อดิบ
เราอยากเอามาให้คุณชิมที่นี่
ผมต้องบอกคุณว่า พ่อแม่ผมมาจากเยอรมนี
ตอนเรายังเด็ก แม่ผมจะปั้นเนื้อบดดิบๆ
- ค่ะ - ใส่เกลือนิดนึง
ใส่ชามไว้ และนั่นคือของว่างผม
- แปลว่าผมเคยกินคิบเบห์เนเยห์แล้วสิ - ว้าว โอเค
ครับ แต่นี่ดูจะละเอียดลออ
กว่าเนื้อบดของแม่ผมนะ
- เราควรล้างบัลเกอร์ก่อน - ครับ
หลังจากนั้นก็สะเด็ดน้ำออกให้หมด
และเราใส่เครื่องเทศลงไป อย่างเช่น ยี่หร่า เมอร์ดิควอช
- เมอร์ดิควอชเหรอ - ค่ะ
ผมไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย มีชื่อภาษาอังกฤษไหมครับ
- เหมือน "มาร์กอแรม" - มาร์จอแรม
- ใช่เลย นั่นแหละค่ะ - ใช่ ว้าว
ไม่เลวนะ ฟิล
งั้นนี่คือส่วนผสมของเครื่องเทศ สำหรับคิบเบห์
มันเป็นเครื่องเทศพิเศษของคิบเบห์ ผสมเครื่องเทศเยอะๆ
- เครื่องเทศต่างกันเหรอ - ค่ะ
กานพลู ไม่มากเกินไป นิดเดียวพอ
และอบเชย
ใช่
แล้วเราก็เริ่มทำแบบนี้
ผมอ่านเจอมาว่านี่เป็นอาหารเลแวนต์…
- ค่ะ - ซึ่งคือทั้งแถบนั้นเลยเหรอ
- ค่ะ - นี่เป็นเนื้ออะไรครับ
เนื้อแกะค่ะ
เป็นส่วนพิเศษจากขาแกะ ข้างในขา
และใช้เครื่องบดให้เนียนมากๆ
- แม่เคยสอนทำอาหารค่ะ - ครับ
แล้วย้ายไปอเมริกาและกลับมาที่นี่
- เพื่อเลี้ยงเรา - ครับ
และเราก็แบบว่า "ถึงเวลาที่แม่ต้องคิดถึงตัวเองได้แล้ว
ทำอะไรที่แม่รัก"
แม่ก็เลย "แม่อยากเปิดร้านอาหาร"
- นี่เป็นความฝันของฉันค่ะ - ครับ
- ดูสิว่ามันสวยแค่ไหน - ตอนนี้แม่กำลังจะเสิร์ฟให้คุณ
- ว้าว - ฉันจะแสดงให้ดูว่ามันกินยังไง
คุณต้องกินให้ถูกวิธี ถึงจะได้ลิ้มรสครบทุกรสชาตินะคะ
เข้าใจแล้วครับ
เอาขนมปังที่อยู่ข้างๆ คุณมา
- เลือกจากนี่ด้วย - ใส่นี่ นี่ และก็นี่
- ผมจะทำตามที่คุณบอกนะ - ค่ะ
- คุณชอบหัวหอมไหม - ครับ
โอเค สุดยอดเลย
- ในคำเดียวเหรอ - ใช่ค่ะ
เอาเลย อย่า… ดีมาก
ผมไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นนะ แต่พอผมเอาเข้าปากปั๊บ…
มันพาคุณไปไหนคะ
มีบางช่วงเวลาที่กำลังเคลื่อนผ่าน
และผมไม่ได้หมายถึงเคลื่อนไป ยังดินแดนอื่น อย่างดูไบอะไรยังงี้นะ
ผมหมายถึงเคลื่อนไป ยังกาลเวลา สถานที่ และบุคคลอื่น
- ผมต้องบอกคุณบางอย่าง - บอกมาเลยค่ะ
นี่มันบ้ามากๆ
ผมอารมณ์อ่อนไหวเลย
ค่ะ
คุณจะทำให้ฉันร้องไห้แล้ว
ทุกครั้งที่ฉันทำ ฉันจะนึกถึงแม่ไปด้วย ใช่ค่ะ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ คุณเล่าเรื่องราวให้ผมฟังหรือเปล่า
ใช่ ฉันบอกแล้ว… ฉันเตือนคุณแล้ว
แต่… ผมว่าไม่ใช่เพราะแบบนั้นหรอก
ผมว่ามันแปลกมาก ที่จะรู้สึกได้ถึงอารมณ์ในอาหาร
- บอกแล้วไงคะ - ใช่
นั่นมันเวทมนตร์นะ
ฉันทุ่มทั้งหัวใจ ความรักทั้งหมดลงไปในอาหาร
- ผมกำลังจะพูดว่า… - ฉันต้องทำให้ทุกคนอิ่มท้อง
- แต่ผมไม่อยากจะทำตัวโอเวอร์นะ - ฉันเข้าใจค่ะ
แต่คุณเข้าใจใช่ไหม
น่าทึ่งใช่ไหมล่ะที่อาหารทำแบบนั้นได้
นั่นคือสิ่งที่ผมชอบที่สุดเลยละ มันไม่ได้เกิดขึ้นทุกครั้งนะ
อาหารบางจานก็อร่อย แค่นั้นก็พอแล้ว
นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดเสมอ "รสชาติเยี่ยมมาก กินซะสิ"
แต่ตอนนี้เรากำลังพูดถึงอีกมิติหนึ่ง
ผมอยากให้ภรรยาผมอยู่ด้วยจัง รู้ไหม วันนี้เป็นวันครบรอบของเรานะ
- จริงเหรอคะ - คุณน่าจะพาเธอมาที่นี่ด้วย
- ใช่เลย ผมจะกลับมาอีก - ค่ะ
- สัญญานะคะว่าจะมาเยี่ยมฉัน - แน่นอน
ถ้าคุณชอบอาหารของฉันนะ ถ้าคุณไม่ชอบ ก็ไม่ต้องมาก็ได้
สักวัน… คุณจะพูดว่า "ฟิลมาอีกแล้วเหรอ"
- ไม่ ไม่มีทาง - บ่อยเกินไปแล้ว
บังเอิญที่เราได้มาอยู่ที่ดูไบ ในวันท้ายๆ ของเดือนศักดิ์สิทธิ์ของชาวมุสลิม
ที่เรียกว่าเราะมะฎอน
เราะมะฎอนเป็นวันหยุดที่ยาวราวๆ 30 วัน
คุณต้องถือศีลอด ตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นจนตกดิน
และพอคุณเริ่มกินอาหารในทุกๆ คืน จะเรียกว่าการละศีลอด
ถนนทุกสายของย่านเมืองเก่าดูไบ ในช่วงเราะมะฎอน
ผู้คนนับหลายพันคนมารวมตัวกัน เพื่อละศีลอดพร้อมกัน
และผมก็โชคดีที่ได้มาร่วมวงด้วย
ผมมาพบดรูว์กับดีแอนน่า และก็เพย์แมน อัล อวาธี
ซึ่งเป็นสุดยอดบล็อกเกอร์ด้านอาหาร
แล้วผมก็ได้เจอสุภาพบุรุษเหล่านี้ ที่อยู่รอบตัวผม
เป็นไงบ้างครับ
สวัสดีพวก
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
- เจ๋งเนอะ - โอเคไหมครับ
- โอเคครับ ผมไม่… - อยากได้ที่เพิ่มไหม
ไม่ๆ ผมมีที่พอแล้วละ
แต่ขากับหลังผมเนี่ย มันไม่ดีเท่าคุณไง
แต่คุณ…
ดูท่านั่งผมสิ
คุณนั่งแบบนั้นมาทั้งชีวิตแล้วไง
คืนนี้มีคนมากันกี่คนครับ
มีคนประมาณสามถึงสี่พันคนต่อวัน
ทุกวัน
บนถนนที่ผมเพิ่งเดินผ่านมา มันสะเทือนอารมณ์มากเลย
- แล้วทุกคนก็จะกินอาหารแบบเดียวกันเหรอ - ใช่ครับ
ผมเห็นส้ม อินทผาลัม นี่ซุปเหรอ
อันนี้มาจากอินเดียใต้นะครับ
เรียกว่าคันจิ
คันจิ ผมรู้จักนะ ใช่ๆ
เป็นโจ๊กข้าว
ทุกคนที่นี่เป็นคนอินเดียเหรอครับ
- ที่นี่เป็นชุมชนผสมครับ - ผสมเหรอ
มีคนอินเดีย คนปากีสถาน และก็บังกลาเทศ
แล้วในถุงมีอะไรครับ
เป็นขนมน่ะครับ
- ขนมเหรอ - ใช่ครับ
- เราชอบขนม - แค่ขนม
เขาคุยโทรศัพท์อยู่
ใครโทรมาในเวลาสำคัญแบบนี้เนี่ย
ลูกชายผมเอง เขาถามผมว่า "ถึงเวลาละศีลอดหรือยัง"
ใช่ เสียงประกาศดังแล้ว
ตอนนี้เราก็ละศีลอดได้แล้วครับ
มันประสานกันทั้งหมดด้วยนะครับ มัสยิดทุกแห่ง…
จะเรียกละหมาดพร้อมกัน
นั่นคือเหตุผลที่คุณได้ยินแบบนี้ นั่นไม่ใช่เสียงสะท้อนนะครับ
- ผมชอบที่สุดเลย - ขนลุกเลยละ
เราเริ่มละศีลอดด้วยอินทผาลัม
ทุกคนเริ่มด้วยอินทผาลัม
เหตุผลก็เพราะว่า
ท่านศาสดามูฮัมหมัดก็ละศีลอดเช่นนี้
เจ๋งมากเลย
การกินข้าวด้วยกันแบบนี้มันมีอะไรพิเศษดีนะคะ มันช่างดูมีมนตร์วิเศษมากๆ
ผมรู้สึกเหมือนได้เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่
และถ้าคุณคิดดูว่าทุกๆ มัสยิดในประเทศ
กำลังทำแบบเดียวกันนี้อยู่
เท่ากับมีคนหลายล้าน กำลังกินอาหารอย่างเดียวกันอยู่
- ในโลกนี้ - ใช่
- ขอโทษที่ถามนะครับ - ได้สิครับ
ตอนผมได้ยินเสียงเรียกละหมาด ไม่มีใครหยุดละหมาดเลย
ทำไมล่ะครับ
ใช่ครับ ถามได้ดีมาก
ปกติเสียงเรียกละหมาดคือเรียกให้คนมาละหมาด
แต่สำหรับเราแล้ว นี่คือเสียงสัญญาณบอกว่าให้ละศีลอดได้
เป็นเสียงเรียกให้กิน
ที่จริงแล้วในอีก 15 นาที จะมีเสียงเรียกละหมาดอีกหน
แล้วคุณจะเห็นว่าทุกคนจะหยุดเพื่อละหมาดกัน
เล่าเรื่องตัวเองให้ฟังทีสิครับ
เล่าหน่อยว่าคุณทำอะไร และใช้ชีวิตยังไงที่ดูไบนี่
ผมอยู่ที่ดูไบมาสี่ปีแล้ว
ผมทำงานด้านอุตสาหกรรมเคมี
- อุตสาหกรรมเคมีเหรอ - อุตสาหกรรมเคมีครับ
แล้วคุณอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
ผมเกิดและโตมาจากที่นี่
ผมเป็นหนึ่งใน 12 เปอร์เซ็นต์
คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในดูไบ มาจากที่อื่นเหรอ
- ใช่เลยครับ - ใช่ไหม
ประเทศเติบโตเร็วมาก
เราผลิตประชากรไม่ทัน
เลยต้องนำเข้าทุกอย่าง
- อยากได้คำแนะนำไหม - ครับ
พวกเขาจะไปละหมาดที่มัสยิดเหรอ
พวกเขาไปแล้ว
- พวกเขาจะไปทีละคน - อย่าให้เรารั้งคุณไว้เลย
ผมไม่อยากให้คุณมีปัญหานะ นี่ไง
- เรายังมีเวลาครับ - เหรอครับ
- ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ - ชูกราน
เอาละ ขอบคุณครับ ยินดีที่ได้รู้จัก
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่ได้ละศีลอดด้วยกันนะครับ
ด้วยความยินดีอย่างยิ่งครับ
- เอาละ - ดีใจที่ได้เจอคุณค่ะ
บาย ฟิล
ต้องมีคนช่วยฉุดผมลุกหน่อยนะ
สวัสดีครับ ท่านสุภาพบุรุษ
เราต้องใช้เงินมหาศาล เพื่อจะสร้างภูเขาหิมะลูกมโหฬาร
ไว้กลางทะเลทราย
วันนี้คุณมีสองหน้าที่นะ ท่านสุภาพบุรุษ
ภารกิจแรกของคุณคือ ทำให้แน่ใจว่าตาแก่ที่อยู่กับคุณ
ไม่หวาดกลัว
หรือบาดเจ็บ หรือขวัญผวา หรือร้องไห้
- มีอะไรตลกเหรอ - ใช่ครับ
- ตลกอะไรล่ะ - ไม่มีอะไรฮะ
หน้าที่ที่สองคือสนุกให้มันสุดเหวี่ยง!
- ครับ - ครับ
โลแกน ดีเจ ไปลุยกันเลย!
- เธอเคยเล่นแบบนี้มาก่อนไหม - ใช่ฮะ
- งั้นนำเลย - หนึ่ง สอง สาม ไป
หากคุณยังไม่รู้ ดูไบเป็นประเทศที่ไม่เคยเขียมเรื่องเงิน
อย่างที่นี่ นี่คือหนึ่งในสกีรีสอร์ตในร่ม ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ต้องบอกเลยว่า นั่นเป็นการเล่นหิมะในห้างที่ผมสนุกที่สุดแล้ว
- อีกรอบ! - เย่!
สิ่งที่ผมชอบทำเวลาไปยัง สถานที่ใหม่ๆ ที่ไม่รู้จัก
และผมรู้ว่าอาหารที่นั่นต้องอร่อยแน่
คือไปทัวร์ชมเมือง
ผมต้องการคนนำทาง
ดังนั้นคุณต้องหาคนนำทางนะ ไม่เห็นต้องอายเลย
และนี่คืออาร์วา อาเหม็ด
ที่ทำบริษัททัวร์อาหาร ชื่อฟรายอิ้งแพนแอดเวนเจอร์ส
และเธอก็พาผมไปทัวร์รอบๆ ย่านอัลราส
นี่เป็นย่านที่ฉันชอบที่สุดในดูไบเลยค่ะ
เพราะดูไบเป็นเมือง ที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วอยู่เสมอ
และบางครั้งคุณก็จะอยากชักปลั๊ก
ที่นี่คุณสามารถนั่งลงพักดื่มชาไชสบายๆ ได้
นี่คือเชฟอัลนาซ
เธอมาจากทางใต้ของอิหร่าน
และเป็นคนทำ หนึ่งในขนมปังที่ฉันชอบที่สุดของเมืองนี้เลยค่ะ
- มันชื่อว่าเรกัก คุณเคยทานเรกักไหมคะ - ผมไม่รู้จักเลย
มาจากคำว่า "รากา" ซึ่งแปลว่าบางเฉียบ
- เหมือนเครปเหรอ - ใช่เลยค่ะ แต่บางกว่านั้นอีก
มันร้อนมากนะครับนั่น ผมสัมผัสได้จากตรงนี้เลย
ค่ะ เป็นมือรุ่นทนไฟน่ะค่ะ
ตอนนี้มันเหมือนผืนผ้าใบของคุณ คุณใส่จินตนาการได้เต็มที่
- ฉันชอบใส่ไข่ - ใส่ไข่อร่อยเสมอ
แต่ที่นี่มีส่วนผสมที่ประณีตมากในอาหารของเรา
ซึ่งก็คือชิปส์โอมาน
นี่มาจากประเทศเพื่อนบ้านของเรา โอมาน
- มีเครื่องเทศอยู่ด้วย - ใช่ค่ะ
รสพริก
เราใส่มันลงไป แล้วก็ใส่น้ำปลาที่เรียกว่าเมเฮยาเว
ง่ายๆ ก็คือซอสปลาแอนโชวี่หมัก
- ได้ละค่ะ - ว้าว
- เราจะแบ่งมันออกเป็นสองส่วน - เยี่ยมครับ
ยังร้อนมากอยู่เลย
- ไม่เป็นไรค่ะ - ดูคุณสิ มือทนไฟ
แบบนี้แหละค่ะ
- คุณโตมาในบ้านคนอินเดีย… - ใช่
- คุณชินกับมันแล้ว - ใช่ค่ะ
โอเค
มันฝรั่งทอดนี่เหมือนวัตถุดิบหลักเลย
เราไม่ใช่แค่กินเป็นของว่างนะคะ แต่เราใส่พวกเครื่องเทศลงไปด้วย
มาชิมชาของเธอด้วยกันเถอะค่ะ
- หวาน - โอเคนะ
กินเสร็จต้องไปหาหมอฟันเลย
ทุกคนในดูไบดื่มชากันแบบนี้ค่ะ
ใส่น้ำตาลหนึ่งแกลลอน
- ขอบคุณค่ะ เซปาส เชฟอัลนาซ - ขอบคุณครับ ยินดีที่ได้รู้จัก
ฉันรู้ว่าเราจะแวะกินขนมปังอีกแล้ว
แต่ฉันชอบขนมปังมากๆ
- สวัสดี สลามอะลัยกุม - สลามอะลัยกุม
ดูนี่สิ
พวกเขามีทุกอย่างโชว์ไว้ให้เราดูเลย
พวกเขาทำขนมปังทั่วไป ให้กับชุมชนคนใช้แรงงาน
เพราะมีผู้ชายมากมายที่ จากครอบครัวในบ้านเกิดมา
จากภรรยาในประเทศต่างๆ มา
ที่นี่คือสถานที่ของชุมชน
แต่ที่ฉันชอบที่สุดคือซาทาร์และชีสค่ะ
- ซาทาร์และชีส เอาเลยค่ะ - ซาทาร์และชีส ผมจะ…
- ชีสย่างนี่ชอบกันทั้งโลกเนอะ - ใช่ค่ะ
นั่นเป็นปฏิกิริยาที่ถูกต้องเลยค่ะ
อาร์วา
- เป็นการผสมผสานที่สุดยอดมาก - ใช่ครับ
ชาวอัฟกานิสถาน ใช้ซาทาร์ของตะวันออกกลาง
กับพวกชีสแปรรูป
มัน… มันเลิศเลอมาก…
แต่คุณว่าไหมว่า สิ่งมหัศจรรย์มันจะเกิดขึ้นตอนนั้นเสมอ
เมื่อเราผสมเกสรข้ามสายพันธุ์กันน่ะ
ให้ฉันเสริมการข้ามสายพันธุ์ไปอีกขั้นไหมคะ
ครับ เอาเลย
- นี่คือซอสพริก… - คุณเหมือนมือปืนเลย
ชาวเอมิเรตส์กับอิหร่านทุกบ้าน ต้องมีซอสพริกยี่ห้อนี้
เยี่ยมมาก
- นั่นมันบอลด์อีเกิลของอเมริกา - นี่ผลิตในหลุยเซียน่า
มาเลย
รสออกไปทางเปรี้ยวมากกว่าเผ็ด
เราไม่เรียกว่าซอสบอลด์อีเกิล แต่เรียกว่าซอสเหยี่ยว
ซอสเหยี่ยว
ตอนนี้เป็นซอสของเราแล้ว
- เจ๋งดีที่คุณพกมาด้วยนะ - ค่ะ
ที่คุณเล่าถึงคนใช้แรงงาน…
เราได้ยินอะไรมาต่างๆ นาๆ จากที่อเมริกา
แต่ผมก็ได้ยินมาตอนอยู่ที่นี่ว่า แรงงานส่วนมาก
พวกเขาเลือกจะจากประเทศบ้านเกิด เพราะหาเงินที่นี่ได้มากกว่า
แล้วก็จะส่งเงินกลับบ้าน
พ่อฉันมาที่ดูไบเพราะเขารู้สึกว่า
ที่นี่มันมีโอกาส ซึ่งเขาไม่มีในประเทศบ้านเกิด
ฉันคงพูดแทนทุกคนไม่ได้
แต่ที่นี่เป็นเมืองแห่งโอกาสให้คนมากมาย
ขนมปังทั้งสองที่อร่อยมาก
อดใจรอชิมขนมที่เธอจะพาชิมไม่ไหวแล้ว
ผมเลยประหลาดใจตอนที่เธอบอกว่า "รู้ไหมคะว่าอะไรที่อร่อย"
ช็อกโกแลตนมอูฐ
โอเค ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากรู้เลย แต่เราก็มากันแล้ว
แต่ผมพร้อมจะลองทุกอย่างนะ
- อย่าเพิ่งด่าจนกว่าจะได้ลองนะคะ - ผมไม่ได้ด่านะ
ผมเพิ่งได้สัมผัสประสบการณ์กับอูฐไป
เอาละ
- นมอูฐมีรสเค็มเล็กน้อย - ครับ
และมีค่ามาก วัวจะให้นมวันละ 40 50 60 ลิตร
อูฐจะให้นมหกถึงเจ็ดลิตรต่อวัน
แต่พวกมันจะบ่นเรื่องนี้แน่
ฉันจะไม่พูดถึงราชินีอูฐที่น่าสงสารนะคะ
- พวกมันคือยานพาหนะแห่งทะเลทราย - ผมชอบแกล้งอูฐ
- มาจัดการหมอนี่ก่อน - ขอบคุณครับ
โอเค
รู้ไหมว่าผมอยากพูดอะไร
คุณได้รสอูฐจริงๆ
ล้อเล่น
ช็อกโกแลตอร่อยมากครับ
คุณไม่มีทางรู้เลยว่ามาจากศัตรูของผม
นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ได้มาจากอูฐ
คืนนี้เราจะไปโอสเซียโน
กับเชฟเกรกัวร์ที่โรงแรมแอตแลนติสปาล์ม
เห็นว่ามีอะไรเจ๋งๆ ให้ดูตอนคุณกินด้วย
ตอนคุณได้ยินเรื่องนี้ มันฟังดูเป็นเหมือนลูกเล่นนึง
แต่พอได้มานั่งที่นี่จริงๆ มันสะกดใจมาก
ไม่รู้ว่าผมเคยได้เห็นตู้ปลา
ที่มีทั้งปลา ปลากระเบน และฉลามมากมายขนาดนี้มาก่อนไหม
ใช่ครับ ตามตำนานบอกว่ามีปลาอยู่ 65,000 ตัว
ปลา 65,000 ตัวเหรอ
ผมขอเจ้าตัวเล็กนั่น เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยนะ
และตัวนั้นเป็นจานหลัก เราทำกันแบบนี้ไหมครับ
ผมส่งคนเข้าไปครับ เราทำงั้นไม่ได้ น่าเสียดาย
ในมุมหนึ่งมันก็รู้สึกแปลกๆ ที่มากินปลาต่อหน้า…
ต่อหน้าปลา
คุณเคยมีลูกค้านั่งกินปลา แล้วมีปลาอีกตัวโผล่มาร้อง "แม่!" ไหม
เล่าเรื่องคุณให้ฟังหน่อยสิ คุณมาจาก…
ฝรั่งเศส ผมเป็นคนฝรั่งเศส จากบริตตานี ทางตะวันตกของฝรั่งเศส
- ครับ - เมืองที่สวยงาม ได้แรงบันดาลใจจากทะเล
เขายังได้แรงบันดาลใจจากเรื่องที่คาดไม่ถึงด้วย
มื้อค่ำของเราเริ่มต้นด้วยไวน์
ส่องตะกอนด้วยแสงเทียน
ซึ่งหรูหราดีแต่ไม่ได้ผิดแผกอะไร
ยกเว้นว่าไวน์นี้ไม่มีแอลกอฮอล์ เพราะนี่เป็นประเทศมุสลิมนะ จำได้ไหม
แล้วก็มาถึงเทียน
เทียนนี้ไม่ใช่เทียนจริงๆ อย่างที่คุณเห็นครับ
มันคือเทียนฟัวกราส์
ของชั้นเลิศเลยนะ
ใช่เลยครับ
ขี้ผึ้งทำจากไวท์ช็อกโกแลตและไขมันเป็ด
สวัสดีจ้า
ศัตรูตัวฉกาจของผมเอง
ผมรักมัน แต่ผมมักจะ… อยากให้แขกมองอาหาร
มันเป็นงานที่ยาก เพราะพวกมันอยากขึ้นเวทีกันใช่ไหมล่ะ
แต่ขอบอกว่านี่มันอร่อยมากเลย
ฉลาม!
เราพยายามกระตุ้นอารมณ์ มันสำคัญมากครับ
อารมณ์ที่คุณกระตุ้นคือความสุข
จริงครับ แต่อาจเป็นความกลัวก็ได้
ความกลัวกำลังมาเหรอ
ไม่ได้กลัวหรอก แต่เป็นความไม่รู้มากกว่า
โอเค อันนั้นผมก็กลัว งั้นก็…
คุณจะได้พบจานต่อไป
เอาละ กล่องสมบัติ
พร้อมไหมเอ่ย ทุกคน
- ทีนี้คุณต้องวางมือ… - อะไรนะ
ไม่รู้ว่าข้างในมีอะไร
ไม่เป็นไร
สวัสดีจ้ะ
ว้าว ดีใจที่ไม่ได้ล้วงแรงนะ
เพราะผมเคยมีประเด็นกับพวกนี้มาแล้ว
- ริชาร์ด… - นั่นแหละครับ
เรื่องราวทั้งหมดคือ การไม่รู้ว่าคุณจะเจออะไร
- หอยเม่น ไม่ใช่ทุกคนจะชอบมัน - ผมชอบนะ
และเมื่อเชฟจับคู่หอยเม่น กับมะม่วง สาหร่าย ไข่ปลาเทราต์
และไอศกรีมกิมจิ ผมว่าคุณก็ต้องชอบมันครับ
มันเย็นและก็… ตายละ จานนี้ดีมากเลย
จานต่อไปได้แรงบันดาลใจมาจาก ซุปโบราณคลาสสิกทางตอนใต้ของฝรั่งเศส
แต่การนำเสนอเป็นแบบดูไบศตวรรษที่ 21
- เกลือกำลังตกผลึก - ไม่ได้แตะต้องเนื้อปลาเลยนะครับ
เราแล่เนื้อมัน เผาไฟนิดๆ ที่ด้านบน ให้มันคายน้ำมันออกมา
จากนั้นเราจะเทของวิเศษนี้ลงไปด้านบน
เกลือมันตกผลึกมาแบบนั้นได้ยังไง
- นี่คือเวทมนตร์ครับ ผมบอกไม่ได้ - มันคือเวทมนตร์
เหลือเชื่อ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
และจากรสชาติแล้ว มันคือบูยยาเบสครับ
อย่ามองนะ ทุกคน
ฮัลโหล เท็ด ได้ยินผมไหม
ต่อติดหรือยัง
ผมได้ยินแล้วนะ คุณได้ยินผมไหม
- ผมพยายามจะ… - นั่นไง
- ไง ฟิล - ผมแค่ดีใจที่ได้เจอคุณ
- อยู่ดูไบมานานแค่ไหนแล้ว - หนึ่งสัปดาห์ คุณเคยมาที่นี่ไหม
ไม่ ไม่เคยเลย
มันมีความลึกซึ้งมากๆ
เพราะมีผู้คนมาจากทั่วโลก
มีย่านเมืองเก่า
ที่มีตลาดเก่า แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นเมืองแห่งอนาคต
รวมถึงตึกที่สูงที่สุดในโลกด้วย
- ที่ทอม ครูซเขา… - ใช่
ใช่ ริชาร์ดอยากให้ผมถ่ายฉากนั้นนะ
แต่ไม่ให้ใส่อุปกรณ์นิรภัย
คุณเห็นผ้าเช็ดปากตรงนี้นะ
ที่ผมวางนี่ไว้บนตัก ก็เพราะพวกเขาส่งนี่มา
- เห็นไหม - พระเจ้า นั่นจานขนมหวานนี่
มันคือจานขนมเต็มขั้นเลย มันมีขนมอบทุกชนิด
ดูเจ้านี่สิ ผมไม่รู้ว่าในนี้มีอะไร
- สวยไหมล่ะ - ว้าว
มันเหมือนอึสเมิร์ฟเลย
หรือไม่ก็เอาใส่จมูกเด็ก ไว้ดูดขี้มูกออกมามั้ง
นี่ ผมจะลองชิมนะ พร้อมไหม
พระเจ้าช่วย
มันเป็นไอศกรีมหรือขนมอบ
มันเหมือนครีมมาร์ชแมลโลว์สวยๆ ที่มีราสเบอร์รีตรงกลาง
โห
คืนนี้คุณกินอะไรเหรอ
เราไปร้านอาหารจานปลามา แล้วผมก็สั่งพิคคาต้าไก่
เหมือนพ่อผมเป๊ะ
เราไปร้านอาหารจานปลากัน
พาเขาเที่ยวทั่วอิตาลีเลยนะ พาเขาไปชายฝั่งอามัลฟี
แล้วเขาจะถามบริกร ไม่ว่าเราจะอยู่ร้านแบบไหน
"ผมขอเนื้อลูกวัวทอดได้ไหม"
ผมก็จะ "พ่อ ทำไมพ่อไม่ลองอย่างอื่น
ที่มันขึ้นชื่อในอิตาลีล่ะ"
"ฉันชอบเนื้อลูกวัวทอด" ผมนี่แบบ…
แล้วพวกเขาก็จะบอกตลอดว่าไม่มี
ในที่สุดเราก็ได้ไป หนึ่งในร้านอาหารทะเลที่ดีที่สุดในโลก
บนชายฝั่งอามัลฟี
อาหารทะเลนะ ในร้านอาหาร มีแต่คำว่า "อาหารทะเล" ตัวโตๆ
แล้วบริกรก็เดินมา แล้วผมก็กลั้นใจฟัง
ส่วนพ่อก็บอกว่า "ขอเนื้อลูกวัวทอด"
ผมนี่ปรี๊ดแตกเลย
"ทำไมถึงได้ดื้อด้าน…"
แล้วบริกรก็บอกว่า "เราทำให้ได้ครับ"
แล้วพ่อผมก็ "ขอบคุณ"
แล้วผมก็ไม่กังขาอะไรเขาอีก
เราถึงได้รักเขาไง
คุณจะเล่ามุกตลกนะ มีมุกไหม
- มีอยู่นะ - ตื่นเต้นจัง
นี่เป็นคู่รักสูงวัย
กำลังไปกินมื้อเย็นที่บ้านเเพื่อน
ที่นั่นก็มีแก๊งคุณผู้ชายอยู่
ทีนี้ภรรยาเขาก็ไปรวมกลุ่มกับพวกผู้หญิง ส่วนเขาก็คุยกับเพื่อนผู้ชายคนอื่นๆ
พวกเขามองมาแล้วบอกว่า
"คุณยังดูดีจัง ดูยังไม่แก่เลย"
และเขาบอกว่า "ใช่แล้ว"
"ผมกินยาที่ช่วยเรื่องความจำ
แล้วมันก็ได้ผลดีมากเลย"
ชายคนนึงเลยพูดต่อว่า
"โอ้ ผมอยากกินบ้างจัง มันชื่อยาอะไรเหรอ"
แล้วเขาก็ "มันคือ…"
"ตายละ มันชื่อ…"
"ที่กลิ่นหอมๆ น่ะ ที่…"
"ที่เป็นดอกไม้ แล้วก้านมันก็มี…
หนามแหลมๆ แล้วทุกๆ …"
คนนึงก็บอกว่า "กุหลาบเหรอ" เขาตอบ "ใช่ๆ กุหลาบ"
"นี่กุหลาบ! ยาที่ผมกินชื่ออะไรนะ"
เยี่ยมเลย ขอบอกเลยนะ
มุกแบบนี้คือมุกที่พ่อชอบสุดๆ เลย
จริงๆ นะ การที่คุณคิดจะเล่ามุกนี้
เป็นการยกย่องเขาจริงๆ
ขอพระเจ้าคุ้มครองนะ
เท็ด ผมรักคุณจริงๆ หลับให้สบายนะ เพื่อน
- ผมจะกลับไป… - ขอเห็นหน้าน้องคุณด้วยได้ไหม
แค่ไม่อยากให้ฝันร้ายก่อนเข้านอนเฉยๆ ไง แต่นี่เขามาละ
- เด็กกว่านะ - เด็กกว่าเยอะครับ
- หล่อมาก - พอได้แล้ว เท็ด
นี่ เดินทางปลอดภัยนะ
ขอบคุณนะ เพื่อน สุดยอดมาก นี่คือเท็ด แดนสันครับทุกคน
มื้อกลับมาพร้อมหน้าวันนี้ จัดที่ร้านอัล คับบาห์
หนึ่งในร้านอาหารไม่กี่แห่งในดูไบ
ที่เสิร์ฟอาหารเอมิเรตส์แท้ๆ
เย่!
และผมจะได้เจอเพื่อนๆ ทุกคน ที่ได้รู้จักในสัปดาห์นี้
และคนใหม่ๆ อย่างซาฮาร์ น้องสาวของเพย์แมน
และเทรเวอร์ เจมส์ เดอะฟู้ดเรนเจอร์ ถ้าคุณเคยดูยูทูบ
ได้ยินว่าที่นี่อาหารอร่อยมาก
- สวัสดีสไตล์เอมิเรตส์ครับ - ครับ
และนั่นคือการแตะจมูก
- จริงเหรอ - ใช่ครับ
- ผมไม่แน่ใจว่าคุณจะรับเจ้านี่ไหวนะ - ดูของผมสิ
ดีมากครับ
- คุณทำแบบนั้นด้วยไหม - ไม่ค่ะ
อย่าเอาไอ้นั้นมาใกล้ฉัน
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอะไรอยู่ข้างใต้นี่ แต่ตื่นเต้นมากเลย
แค่นี้เหรอ
ไม่ๆ นี่แค่อาหารเรียกน้ำย่อย
มันคือจานต้อนรับนะ
- เริ่มกินได้เลยเหรอ - ว้าว
เหลือเชื่อจริงๆ มีอาหารทะเลทุกอย่างเลย
- เริ่มจากอะไรครับ - กุ้ง ใช่เลย
ใช้มือค่ะ
- ใช่ โอเค เข้าใจแล้ว - ใช่ๆ
- ต้องใช้มือนะ - ยอดเลย
สนุกดีนะ และอร่อยด้วย
มีอาหารอร่อยๆ เยอะเลย
- มะนาวดอง ชาวอาหรับ… - ฉันชอบนะ คุณเคยลองหรือยัง
- ครับ ที่โรงน้ำชาอาหรับ - ใช่เลย
ตอนวันแรกเลย
ถ้าคุณอยู่ที่นี่ต่ออีกสิบวัน คุณจะได้อยู่ยาวแน่
ทุกคนที่มาดูไบเป็นแบบนั้นค่ะ
"เราจะอยู่ที่นี่สักพักแล้วค่อยไป"
แล้วก็ตูม ผ่านไป 20 ปี
ตามประวัติศาสตร์แล้ว สิ่งที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับดูไบ
คือมันเป็นสถานที่ที่ผู้คนมาบรรจบกัน
ใช่ แน่นอนเลยค่ะ ที่นี่คือที่ที่เหมาะที่สุดที่จะเป็นลูกครึ่ง
เป็นเด็กที่ "ฉันไม่รู้ว่าฉันมาจากไหน หรือส่วนไหนของโลก"
คุณจะเข้ากับที่นี่ได้สบาย
ร้อยเปอร์เซ็นต์
ผมรักทุกวินาทีที่นี่เลย
ความประทับใจแรกของดูไบ ถ้าคุณขับรถผ่านเมือง
คุณจะคิดว่า "โห ดูเงินที่พวกเขาลงทุน ไปกับตึกพวกนี้สิ"
แล้วพอลงลึกมาอีกแค่นิดเดียว คุณจะได้พบเจอผู้คนที่แสนดีมากมาย
ผมแค่อยากขอบคุณ ที่ทำให้ผมรู้สึกเป็นที่ต้อนรับ
และความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ดูแลใส่ใจ
และความรักที่ผมรู้สึก
ไม่ใช่เพราะเป็นผม แต่เพราะธรรมชาติของพวกคุณมันเป็นแบบนี้
มันน่ารักมาก และผมจะไม่มีวันลืมมันครับ
ผมจะดื่มน้ำให้พวกคุณ
ดื่มน้ำนี่แหละ ในดูไบเราทำกันแบบนี้
- เอาละ - วิถีฮาลาล
ใช่
ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ไปเที่ยวที่ดูไบ
หลังจากเคยแวะพักเมื่อห้าปีก่อน
มันเป็นห้าง จะไปทำอะไร
มันทำให้เห็นเลยว่าความประทับใจแรก มันผิดเพี้ยนไปได้แค่ไหน
นั่นคือบทเรียน
คุณไม่มีทางรู้หรอก
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร