Burası Atmosphere,
dünyanın en yüksek binası Burj Khalifa'nın 122. katında yer alan bar ve restoran.
Bu da dünyanın en pahalı hamburgerlerinden biri.
Şuna bakın.
-Hepsi altın mı? -Evet, 24 ayar altın.
Çizburgerimi sadece böyle yerim.
Afiyet olsun.
Göstereyim, şuna bakın.
-Tanrım! -Hayır.
Tanrım!
Mutlu ve aç bir adam
Dolaşıyor dere tepe demeden
Anlamaya çalışıyor
Makarna, domuz, tavuk, kuzu sanatını
Size arabayla gelecek
Size uçakla gelecek
Sizin için şarkı söyleyecek
Sizin için dans edecek
Sizinle gülecek
Sizinle ağlayacak
Karşılığında istediği tek bir şey var
Birileri lütfen doyursun
Birisi
Biri Phil'i doyursun
Birileri doyursun onu hemen
Dubai'den merhaba.
Arap Yarımadası'nın Basra Körfezi kıyısındaki
parıltılı metropolü Dubai,
Birleşik Arap Emirlikleri'nin en büyük şehri.
Beş yıl önce oğlum Ben'le Cape Town'a giderken buraya uğradık.
O sırada programda çalışıyordu. Dubai'de aktarmamız vardı.
Sıcaklık 40 derecenin üstündeyken ne yapılabilir?
AVM'ye gittik.
Dünyanın en büyük alışveriş merkezine.
"Dubai bu işte" diye düşündüm.
Yanılmışım.
Şatafatın ardında
şehrin pek bahsedilmeyen eski bir bölgesi var.
Bunu keşfetmeye can atıyorum.
Ama ister burada ister Dubai'nin bu bölümünde olun,
yoğun göçmen nüfusuna sahip bir şehirdesiniz.
Dubai sakinlerinin yaklaşık yüzde 85'i başka ülkelerden buraya taşınmış.
Yani harika bir dünya mutfakları var.
Üç kardeşin işlettiği bu özel yer gibi.
Kardeşler niye birlikte çalışmak ister ki?
Mohamad, Wassim ve Omar Orfali Suriye'den gelip
tüm Orta Doğu ve Afrika'nın bir numaralı restoranını açtılar.
Orfali Bros'tan bahsediyorum.
-Merhaba. Sonunda. -Mohamad.
-Merhaba. -Nasılsın?
-Memnun oldum. -Ben de.
Merhaba ekip.
Merhaba.
Bugün şanslı günümdeyim, Mohamad sadece bana yemek yapacak.
Kardeşlerin burada ama Suriye'de başka akrabaların var mı?
Ailenin bir kısmı Suriye'de.
-Sen gidiyor musun? -Maalesef hayır.
-Zor bir dönem, değil mi? -Evet. 2005'te Suriye'den ayrıldım.
En son maalesef 2009'da gittim.
-Çok uzun zaman olmuş. -Döneceğiz.
Biz Halepliyiz, dünyanın en eski yerleşim yerlerinden biri.
Evet.
Halep mutfağı zenginliğini,
asırlardır insanların ve malzemelerin bir araya gelmesiyle oluşan
çok katmanlı bir yapıya borçlu.
-Şerefe. -Suriye'ye ve sana.
-Evet. -Teşekkürler.
Tadı şarap gibi, değil mi?
Güllü vişneli kombucha.
Hazır mısın?
-Hazır mıyım? Evet. -Harika.
İlk yemek mısırdan oluşacak.
Bu tostada'lar masa'dan yapıldı.
Bunları kendimiz yaptık.
Bu mısırın ilk katı, gevrek olacak.
Üstüne mısırın suyundan yapılan krema gelecek.
Yoğunlaştır, emülsifiye et, kremaya dönüştür.
Sanırım bu, Meksika'dan ilham alınarak yapıldı.
Yüzde yüz.
Suriyeli biri olarak Meksika mutfağını nasıl keşfettin?
Meksika'ya gitmesem de yemekleri hakkında çok şey okudum.
Gitmelisin.
İstiyorum ama buraya çok uzak. Çok iyi planlamam lazım.
Sen de çok uzaktaydın ama ben geldim.
Mısırın püskülünü de kızartıyoruz.
-İşte böyle. -Hiç mısır püskülü yememiştim.
-Şuna bak. Güzel yerel mısırdan. -Her şeyi mısırdan.
Tek lokmada yer miyiz?
Tek lokmada mı? Bence yiyemem.
Evet, bunu duymak istiyorum.
Hem gevrek
hem yumuşak, mısırdan bir lezzet şöleni.
Sert ve yumuşak dokunun haricinde farklı lezzetler de geliyor.
Mısırda ne kadar farklı tatlar olduğunu fark ediyorsun.
Sıradaki…
Smetana ile doldurulmuş havyarlı çörek.
Smetana, Rusya'dan gelen bir ekşi krema.
Bu en popüler yemeklerimizden biri.
Neden acaba? Bu çok cömert bir miktar.
Evet. İki lokmada yiyeceğiz.
İlk lokmada sadece havyarı yiyoruz, böyle.
Hadi, havyarın hepsini ye.
Şimdi smetana'ya bandır.
Bir lokmada hiç bu kadar havyar yememiştim.
Bir lokmada ye, hadi.
-Kardeşine de bir tane yaptım. -Hayır!
Kardeşlerinle çalışmak güzel mi?
-Dürüst mü olayım? -Evet.
-Hem evet hem hayır. -Evet ve hayır mı?
-Richard? -Richard.
Şanslısın, seni sevdi. Ben olsam vermezdim herhâlde.
-İki lokmada. -İlk havyar.
Sonra da çöreği yiyeceksin.
-O kadar bekleme, ye. -O kadar bekleme, ağzına at…
-Evet. -Ona bunu verdiğin için sağ ol.
Çünkü "Kovuldun" demek için doğru anı bekliyordum.
İyi bir anında göndermek istiyordum.
Sen dur diyene kadar yemek yapmaya devam edebiliriz.
Uzun süre buradayız.
Şölen devam ediyor.
Közlenmiş kırmızıbiberli tahin, yenilebilir çiçekler
ve iki çeşit acı biberle servis edilen füme patlıcan.
Sichuan ve Suriye tatlarını birleştiren Wagyu biftekli mantı.
Mantar kreması dolgulu, ayva ve dana jambonla servis edilen
leziz bir ekler.
Müslüman bir ülke olduğundan jambon domuzdan değil, dana etinden yapılıyor.
-Tek lokmada. -Tek lokma mı?
Ben öyle seviyorum.
Peki.
Aslında bu muhteşem yemeklerle tıka basa doymuştum.
Ama sonra "Hamburgerim var" dedi.
Son hamburgerimi düşürmüştüm. Bunu düşürmeyeceğim.
Hadi bakalım.
Elle kesilmiş Wagyu bifteği, gizli sosum ve biraz karamelize soğan.
Bilmiyorum. En iyi hamburger mi?
Evet. Evet, belki.
-Richard, aptallık etme. -Evet.
Artık hamburger için Dubai'ye gelmek zorundayım,
hepsi solda sıfır kaldı.
Mohamed'in yaptığı her şeyi yedim,
sonra beni kardeşleriyle tanıştırdı.
İkisi de pasta şefiymiş.
-Ünlü kardeşler mi? -Evet. Wassim dâhi olan.
-Wassim, dâhi misin? -Evet.
Hayır.
-Ve Omar. -Omar ne yapıyor?
İkisi de pasta şefi.
"Bu dâhi olan kardeşim, bu da diğer kardeşim" demesine bayıldım.
O dâhi, diğeri değil mi?
-O… -Zayıf halka mı?
Hayır, o belkemiğimiz.
Birlikte ne güzel çalışıyorlar.
Gördün mü Richard?
Şu güzel Fransız pastasına bak, Fransa'ya hiç gitmediler.
Süt reçelli, dışı çıtır dokulu pastamız var.
Teşekkürler Şef. Şefler.
Bunda kültürümüzden esinlendik. Vişneli çikolatalı.
-Şuna bak. -Tadına bak.
-Mandalina şeklini verdiğimiz sütlaç. -Turuncu yumurta gibi.
Fıstık nereden geliyor?
Halep'ten.
Çörek otlu yuzu'lu pasta.
İnanabiliyor musun?
Fransız pasta ustası Pierre Hermé'nin tarzında fındıklı pralin.
Mango.
Hiç bu kadar çok tatlı yememiştik.
Son sahneme hoş geldiniz.
Şehre biraz alıştığıma göre eski Dubai'yi keşfetme zamanı geldi.
Bunun en iyi yolu da
burayı dünyadaki her ülkeye gitmiş biriyle gezmek.
Drew Binsky muhtemelen dünyanın en iyi YouTube gezgini.
Onun yaşındayken yapmayı hayal bile edemeyeceğim şeyleri yapıyor.
Ne?
Bu sahneyi iki kişiyle çekeceğim çünkü Drew'un suç ortağı Deanna da burada.
-İki Yahudi, bir Filipinli. -Evet.
-Yeni bir durum komedisi. -Evet.
Yeni evlendiklerini söyledim mi? Çiçeği burnunda bir çift.
Dubai'ye hoş geldin Phil.
-Bu sizin balayınız mı? -Evet.
-Geldiğiniz için teşekkürler. -Ne demek.
-Balayını böyle mi hayal etmiştin? -Evet.
Merhaba, nasılsın?
-Adın ne? -Ben Nihal.
Nihal, ben Phil.
-Drew. -Deanna. Memnun oldum.
-Hint yemeği sever misiniz? -Evet, bayılırım.
Ben de.
-Bu nedir? -Paratha, değil mi?
Evet, bu soğanlı paratha, bu da aloo methi paratha.
-Yiyeceğin en iyi gözleme gibi. -Beğendim.
Geceleri çok sıra oluyor, içeri girmek çok zor.
Doğru zamanda geldik.
-Tamam, başlıyorum. -Ye bakalım.
-Dayan Nihal. -Kritik bir an.
Anında gülümsedi. Nasıl? Biraz acı, değil mi?
-Tanrım, çok iyi. -Acı.
Drew sayesinde şunu fark ettim, çok daha önceden gezmeye başlamalıydım.
Çünkü daha çok gençsiniz ama şimdiden dünyadaki tüm ülkelere gittiniz.
-Hepsine. -Kaç ülke oldu?
197 ülkeye gittik.
-Evet. -197 ülkeye gidemem.
Gidebilirsin.
İnsanlara bunu anlatmaya çalışıyorum, gençken gezin.
-Gezmekten iyi eğitim yok. -Evet!
-Herkese bunu diyorum. Evet. -Kesinlikle.
-Şunu da ekleyebilirim. -Buyur.
Biriyle seyahat edebiliyorsan dünyayı fethedip her şeyi yapabilirsin.
"Biriyle seyahat edebiliyorsan onunla yaşayabilirsin" diyeceksin sandım.
Monica'yla daha üç aydır birlikteyken Avrupa'ya gittik.
Bu, ilişkimizin sınavıydı âdeta
çünkü hiçbir zaman bundan daha yakın olamazsın.
-İyi, kötü, çirkin yanını görüyorsun. -Monica sadece çirkin yanını görüyor.
Evet, nereye gidiyoruz?
Çayevine. Afgan çayı içeceğiz.
-Evet. -Arap çayevi.
-Evet. -Hangi ülkede olduğunu unuttun.
Arap çayevi Bastakiya bölgesinde bulunuyor.
Buster Keaton bölgesinde değil.
Burası eski Dubai ama çok daha eski yapılar bekliyordum.
-Antik bir yer gibi. -Hayır.
-Çünkü bir tarihi var. -Evet.
Eski Dubai 50, 60 yıl öncesine ait, değil mi?
-1970'ler, 1980'ler. -Gerçekten mi?
Buralarda bir liman var.
Tüccarların geldiği, Dubai'nin asıl yerleşim yeri.
Petrol endüstrisinden bir sürü yüksek bina var.
Burada petrol mü var?
Bu yapılardan önce çölde çadırlar varmış sadece.
Aynen.
Çöldeki çadırlardan bu yana çok yol katetmişler.
-İşte burası. -Çayevi.
-Arap Çayevi. -Evet.
Deveye bundan daha çok yaklaşmak istemem.
Burası daha geleneksel ve Orta Doğu havasında.
-Kesinlikle. -Çayın yanında bir sürü yiyecek var.
Ama asıl çay konusunda uzmanlar.
Seyahatlerinizi düşününce favori bir yeriniz var mı?
İran'ı seviyoruz.
-Öyle mi? -Ben de tam onu diyecektim.
-Misafirperverler. -Evet.
Orta Doğu'da herkes çok sıcakkanlı.
-Burada da. -Evet.
Affedersiniz, bu ekmeğimiz.
-Harika görünüyor. -Evet.
Ekmeğimiz güzeldir. Bu da salatamız.
Salata. Salata severim.
Şuna bakın.
Kuzu incikli machboos.
Tavuklu salona. Bu isimlere bayılıyorum.
O ne? Kuzu mu?
-Tadına bakalım. -Evet.
-Yarasın. -Hepimize.
Tanrım. Yumuşacık.
Çayevinin sahipleri Rania ve Ali
doğru şekilde yiyor muyuz diye bakmaya geldiler.
Neyi tattınız?
Limonlu tikka?
Harika.
Buraya özgü çok eşsiz bir yemek.
Siyah limonla marine ediliyor.
Bu siyah limon.
-Kurutulmuş limon. -Hiç görmemiştim.
Bunu sıkayım mı?
Yiyebilirsin de.
-Öyle mi? -Tabii.
"Yiyebilirsin" demeseydi bunu asla tatmazdım
ama çok lezzetliymiş.
Pilavı da tatmalısınız, masanın yıldızı.
Hadi bakalım.
Yeni bir yıldızımız var.
Bekliyordum.
Ali'nin annesinin tarifi.
Arada yaptıklarımızı ona tattırıp doğru yapmış mıyız diye soruyoruz.
-Zor mu beğenir? -Evet, biraz.
Hadi bakalım.
Annen nerede?
-Adı ne? -Mariyam.
Mariyam.
Tarihin en kötü devam filmi karşınızda. Arabistanlı Aptal 2.
Buna henüz alışamadım.
Develer.
Ben senden daha az keyif alıyorum.
Çöle kadar geldim, hazır buradayken korktuğum başka bir şeyi daha yapabiliriz.
Doğanla avlanma.
Merhaba dostum.
Bu Nara Desert Escapes'ten Mohammed.
Bana çok uzun keskin gagası ve pençeleri olan bu kuş hakkında
bir iki şey öğretecek.
Bu Hayalet. Bayağı doğan.
-Bu ülkenin sembolü. -Evet, çok güzel.
Gezegendeki en hızlı hayvan.
Saatte 389 kilometre hızla dalabilirler,
yani saatte yaklaşık 242 mil hızla.
Şimdi uçacak mı?
Evet, sonra gelip eline inecek.
-Emin misin? -İnşallah. Deneyeceğiz.
Tamam.
Bedeviler çölde yaşarken
bunları yakalayıp eğitmeye karar vermişler.
"Avlanacaklar, karnımız doyacak."
-Sol elini içine sok. -Biraz gerginim.
Hayır. Şunu sıkı tut.
-Sıkı mı tutayım? -Evet.
Vay canına.
"Tamam, geldim, yapmam gerekeni yaptım. Yemek nerede?" diyor.
Ben de aynı şekilde hissediyorum. Evet, ben de açım.
İşte burada.
Hayalet'le tanıştığıma sevindim.
Gözümü oymaya çalışmadı, uslu bir kuştu.
Ama programın adı Biri Doğanı Doyursun değil.
Mohammed'le ben de biraz et yemeyi hak ediyoruz.
Ama eti binlerce yıldır yaptıkları gibi yapacağız.
Folyo kısmı hariç.
Merhaba.
Arap kuzusuyla yapılan madfoon.
Bu da sosunuz. Buradan ekmek alabilirsiniz.
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Evet. Tamam. Şöyle yap dedi, değil mi?
-Evet. -Şöyle al, dedi.
-Sos da bu mu? -Aynen.
Nasıl?
-Acıymış. -Evet.
-Bu bedevi yemeği mi? -Evet.
Çok lezzetli.
Bu şu ana dek yaşadığım en eşsiz deneyimlerden biri.
Evet.
Dubai'ye yaklaşık bir saat mesafedeki bu vahadayız
ama vahşi doğada olduğumuzu da söyleyebiliriz.
Evet.
Vahşi doğada yastıklı koltuk olmasına sevindim.
Ev yemeklerini seviyorsanız Dubai'deki bu mekâna gelmelisiniz.
Gelmeye değer.
Burası Bait Maryam. "Maryam'ın evi" anlamına geliyor.
Bunlar da Salam Dakkak ve onun kızı Nada.
Maryam, Salam'ın annesiymiş.
-Merhaba. -Merhaba.
Salam, çocukken evde yediği Filistin, Ürdün yemeklerini pişiriyor.
-Hoş geldin. -Teşekkürler.
Gelmene çok sevindik.
-Yılın kadın şefi seçildiğini öğrendim. -Evet.
Bu restoranı da annene ithafen kurdun, değil mi?
Evet, bunlar da onun perdeleri.
-Onun perdeleri mi? -Evet.
-Yuva hissi vermek mi istedin? -Evet.
Hep yanımda olduğunu hissediyorum.
-Bunu hep der… -Evet.
Yemeği sanki kendi değil de Maryam yapıyormuş.
Çok tatlı.
Kendi yemeğimiz diye demiyorum
ama yediğinde bir enerji hissedeceksin.
Orta Doğulu olmasan bile
yine de bunu hissedeceksin, evindeymişsin gibi gelecek.
-Araplar baharatlarıyla ünlüdür. -Evet.
Bugün sana özel bir yemek yapacağız.
Adı kibbeh nayyeh, çiğ et demek.
Annem Tarshiha adlı bir köyde doğmuş.
Tarshiha çiğ etleriyle ünlüdür.
Bunu tattırmak istedik.
Benim annemle babam da Almanya'dan gelmişler.
Biz küçükken annem çiğ kıymayı yuvarlardı.
-Tamam. -Biraz tuz eklerdi.
Atıştırmalık olarak kâsede verirdi.
-Yani ben de kibbeh nayyeh yemişim. -Vay canına. Evet.
Evet ama bu, annemin hamburger etinden
biraz daha sofistike görünüyor.
-Bulguru yıkıyoruz. -Evet.
Sonra tüm suyunu süzüyoruz.
Kimyon, murdiqush gibi baharatları ekliyoruz.
-Murdiqush mu? -Evet.
Hiç duymadım. Bizde ne deniyor acaba?
-"Merzankök" gibi. -Mercanköşk.
-Evet, aynen. Doğru. -Evet, vay canına.
Hiç fena değilsin Phil.
Sonra da kibbeh'e özel karışık baharat ekliyoruz.
Bir sürü baharatın karışımı, kibbeh'e özel.
-Farklı mı? -Evet.
Karanfil. Çok değil, biraz ekliyoruz.
Ve tarçın.
Evet.
Ve şöyle yapmaya başlıyoruz.
Bunun Levanten mutfağı olduğunu öğrendiğimde…
-Evet. -Tüm bölgede mi?
-Evet. -Bu ne tür bir et?
Kuzu eti.
Bacağın özel bir yerinden, iç kısmından.
Makinede çok çekmek gerekiyor.
-Yemek yapmayı öğretirdi. -Evet.
Sonra Amerika'ya taşındı ve buraya geri döndü.
-Genelde bizimle ilgilendi. -Evet.
Ona "Biraz da kendini düşün, sevdiğin bir şeyi yap" dedik.
"Restoran istiyorum" dedi.
-Bu benim hayalimdi. Evet. -Evet.
-Ne kadar güzel oldu. -Onu sana verecek.
-Vay be. -Nasıl yiyeceğini göstereceğim.
Tüm tatları almak için doğru şekilde yemelisin.
Anladım.
Yanındaki ekmekten al.
-Şundan da al… -Şunu, şunu ve şunu al.
-Dediğinizi yapacağım. -Evet.
-Soğan sever misin? -Evet.
Tamam, harika.
-Tek lokmada mı? -Evet.
Hadi ye. Sakın… Çok güzel.
Ne olduğunu bilmiyorum ama yemeği ağzıma attığımda…
Seni nereye götürdü?
İnsanı başka yere götüren anlar oluyor.
Dubai gibi başka bir ülkeye değil.
Başka bir zamana, yere götürüyor. Başka bir insanı hissediyorsun.
-Bir şey söylemem lazım. -Söyle.
İnanılmaz bir şey.
-Çok duygulandım. -Evet.
Beni ağlatacaksın.
Bunu her yaptığımda annemi hatırlıyorum, evet.
Anlattığın hikâyeden mi oldu, bilmiyorum.
Evet, seni uyarmıştım.
Ama bence ondan değil.
Bir şeyi yerken duygulanmak inanılmaz bir şey.
-Demiştim. -Evet.
Büyülü bir şey.
Yemeği yaparken tüm sevgimi içine katıyorum.
-Söyleyecektim… -İnsanları beslemem gerek.
-Abartılı görünsün istemedim. -Anlıyorum.
Ama anladınız mı?
Yemeğin bunu yapabilmesi inanılmaz değil mi?
En sevdiğim yanı da bu. Her zaman olmuyor.
Bazı yemekler çok lezzetli ve bu da yeterli zaten.
İşin özü hep bu. "Tadı harika, tatsana."
Ama şu anda başka bir boyuttan bahsediyoruz.
Keşke karım da burada olsaydı. Bugün yıl dönümümüz.
-Gerçekten mi? -Onu da getirmeliydin.
-Haklısın. Tekrar geleceğim. -Evet.
-Buraya da gel. -Tabii.
Yemeğimi sevdiysen tabii. Sevmediysen gelme.
Bir gün "Yine mi Phil?" diyeceksin.
-Hayır. Asla demem. -Bu kadarı da fazla oldu!
Dubai'ye Müslümanların kutsal ayı Ramazan'ın son günlerinde geldik.
Ramazan'da güneşin doğuşundan batışına kadar
yaklaşık 30 gün oruç tutuluyor
ve her akşam iftar denilen yemekle oruç açılıyor.
Ramazan'da eski Dubai sokaklarında
binlerce kişi oruç açmak için toplanıyor.
Ben de onlara katıldım.
Drew, Deanna
ve harika bir yemek blogu yazarı olan Peyman Al Awadhi'yle buluştum.
Sonra etrafımdaki beyefendilerle tanıştım.
Nasılsın?
Merhaba dostum.
Memnun oldum.
-Merhaba. -Selam.
Harika değil mi?
-İyi misin? -İyiyim. Ben…
-Sığamadın mı? -Hayır, çok yer var.
Sırtım ve bacaklarım seninki kadar iyi değil.
-Ama sen… -Nasıl oturduğuma bak.
Hayatın boyunca öyle oturmuşsundur.
Bu akşam burada kaç kişi var?
Her gün üç ila dört bin kişi geliyor.
Az önce geçtiğim sokakları görüp duygulanmamak elde değil.
-Herkes aynı şeyi mi yiyor? -Evet.
Portakal ve hurma var. Bu çorba mı?
Bu Güney Hindistan'dan.
Adı da kanji.
Kanji. Onu biliyorum. Evet.
Pirinç lapası.
Buradaki herkes Hintli mi?
-Her yerden insan var. -Öyle mi?
Hintli, Pakistanlı, Bangladeşli var.
Peki çantada ne var?
Atıştırmalık.
-Öyle mi? -Evet.
-Severiz. -Sadece atıştırmalıklar.
Telefonla konuşuyor.
Bu önemli anda kim arıyor?
Oğlum aradı. "İftar vakti geldi mi?" diyor.
Evet, ezan okunuyor.
Orucu açabiliriz.
Bunların hepsi senkronize yani tüm camiler aynı anda ezan okuyor.
Bu duydukların yankı değil.
-En sevdiğim şey. -Tüylerim diken diken oldu.
Orucu hurmayla açıyoruz.
Herkes ilk hurma yiyor.
Çünkü peygamberimiz Hz. Muhammed orucunu böyle açıyormuş.
Harika.
Birlikte yemek yemek de büyülü bir şey.
Kendimi çok büyük bir şeyin parçası gibi hissediyorum.
Ülkedeki tüm camileri düşünürsen onlar da aynı şeyi yapıyorlar.
Yani aynı şeyi yiyen milyonlarca insandan bahsediyoruz.
-Dünyada. -Evet.
-Kusura bakmayın, bir sorum var. -Tabii.
Ezan okunduğunda kimse namaz kılmadı.
Neden?
Evet, çok güzel bir soru.
Genelde ezan namaza bir çağrıdır
ama bizim için bu ezan orucu açma zamanını gösteriyor.
Yemeğe çağrı.
15 dakika sonra bir ezan daha okunacak ve herkes namaz kılmaya gidecek.
Anladım. Kendinizden bahseder misiniz?
Yaptığınız işten ve Dubai'deki hayatınızdan bahsedin.
Dört yıldır Dubai'deyim.
Kimyasal üretiminde çalışıyorum.
-Kimyasal üretimi mi? -Evet.
Sen ne zamandır buradasın?
Burada doğup büyüdüm, buralıyım.
Yüzde 12'lik kesimdenim.
Dubai'de yaşayanların çoğu başka bir yerden mi geliyor?
-Evet. -Öyle mi?
Ülke o kadar hızlı büyüyor ki yeterince hızlı üreyemiyoruz.
O yüzden her şeyi ithal etmek zorundayız.
-Tavsiye vereyim mi? -Evet.
Camiye namaz kılmaya mı gidiyorlar?
Gittiler mi?
-Birer birer gidiyorlar. -Sizi tutmayalım.
Sorun olmasın. Ezan okunuyor.
-Daha zamanımız var. -Öyle mi?
-Memnun oldum. -Sağ olun.
Teşekkürler. Çok memnun oldum.
-Memnun oldum. -Bize katılmana çok sevindik.
Benim için büyük bir zevkti.
-Evet. -Seni görmek güzeldi.
Hoşça kal Phil.
Kalkmama yardım etmeniz lazım.
İyi günler beyler.
Çölün ortasında dev bir karlı dağ inşa etmek için
büyük masraflara girdik.
Bugün iki işiniz var beyler.
İlk göreviniz yanınızdaki yaşlı adamın korkmamasını sağlamak.
Yaralanmasına, korkmasına, ağlamasına izin vermeyeceksiniz.
-Komik bir şey mi var? -Evet.
-Bu kadar komik olan ne? -Hiçbir şey.
İkinci göreviniz de mümkün olduğunca çok eğlenmek!
-Evet! -Evet.
Logan! DJ! Başlıyoruz!
-Bunu daha önce yaptın mı? -Evet.
-Tamam, sen sür. -Bir, iki, üç. Gidin.
Hâlâ anlayamadıysanız Dubai aşırılıktan kaçan bir şehir değil.
Mesela burası dünyanın en büyük kapalı kayak merkezlerinden biri.
Bir alışveriş merkezinde karda geçirdiğim en eğlenceli zamandı.
-Yine! -Evet!
Güzel yemeklerin olduğu yeni bir yere gittiğimde
yapmayı en sevdiğim şeylerden biri gezmektir.
Ama yardım lazım.
Rehber tutun, bu utanılacak bir şey değil.
Bu Arva Ahmed,
Yemek Maceraları adında bir yemek turu şirketi işletiyor.
Beni Al Ras mahallesinde gezdirdi.
Bu, Dubai'nin en sevdiğim yeri çünkü çok hızlı, sürekli değişen bir şehir
ve bazen uzaklaşmak istiyorsun.
Burada oturup bir fincan çay içip öylece durabilirsin.
Bu Şef Al Naz.
İran'ın güneyinden geliyor.
Şehirdeki en sevdiğim ekmeklerden birini bambaşka bir seviyeye çıkardı.
-Adı ragag. Hiç yedin mi? -Bilmiyorum.
"Raga"dan geliyor, çok ince demek.
-Krep gibi mi? -Evet ama daha da ince.
Çok sıcak, buradan bile hissediliyor.
Evet, elleri asbestten dostum.
Bunu tuval gibi düşün, üstüne istediğini koyabilirsin.
-Yumurtalı seviyorum. -Güzel olur.
Ama buradaki yemeklerimizin çoğuna özel bir şey katıyoruz.
Chips Oman.
Bu, komşu ülke Umman'dan.
-İçinde baharat var. -Evet.
Acı biber tadında.
Bunu ekliyoruz, sonra da mehyawa denen bir balık sosu ekliyoruz.
Aslında konserve ançuez sosu.
-İşte oldu. -Vay canına.
-İkiye böleceğiz. -Harika.
Hâlâ çok sıcak.
-Sorun değil. -Senin de eller asbestten.
Bu böyle yenir.
-Hintli bir ailen varsa… -Evet.
-Buna alışkınsın. -Evet.
Tamam.
Cips ana malzeme gibi.
Bu sadece atıştırmalık değil. Baharat olarak da kullanıyoruz.
Çayını da tadalım.
-Tatlı. -Güzel mi?
Bundan sonra dişçiye gitmemiz lazım.
Burada çaylar böyle içiliyor.
Bir kilo şekerle.
-Teşekkürler. Sepas Şef Al Naz. -Teşekkürler. Memnun oldum.
Bu ikinci ekmek durağımız olacak
ama ekmeği çok seviyorum.
-Merhaba. Selamünaleyküm. -Selamünaleyküm.
Şuna bak.
Her şey önümüzde.
Bu adamlar bu işçi sınıfı için normal ekmekler üretiyorlar
çünkü karısını, ailesini memleketinde bırakıp
buraya gelen çok fazla erkek var.
Yani herkese hitap ediyor.
Benim en sevdiğim za'atar ve peynirli olanlar.
-Za'atar ve peynirli. Al bakalım. -Za'atar ve peynirli. Alayım…
-Kızarmış peynir harika değil mi? -Evet.
Doğru tepki bu.
Arva.
-Bu mükemmel bir karışım. -Evet.
Afganlar, süper işlenmiş peynirle birlikte
Orta Doğu za'atar'ını kullanıyorlar.
Bu gerçekten harika bir şey…
Ama zaten büyülü şeyler hep böyle ortaya çıkmıyor mu?
Birbirine ilham verdiğinde.
Buna ilham verecek bir şey daha ekleyeyim mi?
Evet. Evet! Dök.
-Bu acı sos… -Silahşor gibisin.
Emirlik ve İran'dan gelenlerde hep bu marka olur.
Mükemmel.
-Üstünde Amerikan kel kartalı var… -Louisiana'da yapılmış.
Hadi.
Tadı acıdan ziyade ekşi.
Biz Kel Kartal Sosu değil, doğan sosu diyoruz.
Doğan sosu.
Bu artık bizim sosumuz.
-Bunu kullanmanız harika. -Evet.
İşçiler hakkında söylediklerin…
Evde bir sürü şey duyuyoruz.
Ama buraya gelince birçok işçinin
kendi isteğiyle ülkesinden ayrıldığını öğrendim.
Burada çok kazanıp eve gönderiyorlarmış.
Babam da bunu bir fırsat olarak görüp Dubai'ye gelmiş.
Memlekette böyle bir şey yapamazdı.
Burası herkes için olmasa da birçoğu için fırsatlar ülkesiydi, hâlâ da öyle.
Önerdiği iki ekmek de çok lezzetliydi. Tatlıyı heyecanla bekliyordum.
Ama beni götürdüğü yer büyük sürpriz oldu.
Deve sütlü çikolata.
Pekâlâ, daha önce aradığım bir şey değildi ama işte buradayız.
Her şeyi denemeye hazırım.
-Tatmadan kötüleme. -Kötülemiyorum.
-Sadece develerle bir olay yaşadım. -İşte başlıyoruz.
-Deve sütünün biraz tuzlu bir tadı var. -Evet.
Çok değerli.
İnekler günde 40, 50, 60 litre süt verirken
develer altı, yedi litre süt veriyorlar.
Ama şikâyet ediyorlardır.
Zavallı dişi develer hakkında yorum yapmayacağım.
-Onlar çölün gemileri. -Develere sataşıyorum.
-Önce şunu tadalım. -Teşekkürler.
Tamam.
Ne demek istiyorum, biliyor musun?
Devenin tadını alıyorsun.
Şaka yapıyorum.
Çok iyi bir çikolataydı.
Düşmanımın sütünden yapıldığını asla anlamazdım.
Bu bir deveden elde edilebilecek en iyi şey.
Bu akşam Atlantis Palm Otel'deki Ossiano'ya gidiyoruz.
Şef Gregoire bizi ağırlayacak.
Yerken izleyebileceğiniz harika bir şey varmış.
Duyunca reklam hilesi gibi geliyor
ama bizzat görünce büyülenmemek elde değil.
Bu kadar farklı türde balık, vatoz ve köpek balığıyla dolu bir akvaryum
hiç görmemiştim.
Evet, efsaneye göre 65 bin hayvan varmış.
65 bin hayvan mı?
Bu arada şu küçük olan aperitif, büyük olan da ana yemek olsun.
-Böyle mi oluyor? -Adam gönderiyorum.
Maalesef bunu yapamıyoruz.
Burada balık yemek biraz garip…
Balıkların önünde.
Biri balık yerken
başka bir balık bunu görüp "Anne!" dedi mi hiç?
Biraz kendinden bahset. Nerede doğdun?
Fransa'da. Fransız'ım. Fransa'nın batısındaki Bretonya'da doğdum.
-Evet. -Güzel bir yer, okyanusundan ilham aldım.
Sıra dışı şeylerden de ilham alıyor.
Yemeğimiz şarapla başlıyor.
Mumla tortudan arındırılıp havalandırılıyor.
Lüks olsa da sıra dışı değil.
Ama bu şarap alkolsüz çünkü burası Müslüman bir ülke, hatırladınız mı?
Bir de mum var.
Görüldüğü üzere bu gerçek bir mum değil.
Kaz ciğeri mumu.
En iyisi.
Kesinlikle.
Bal mumu beyaz çikolata ve ördek yağından yapılıyor.
Merhaba.
En iyi düşmanım.
Çok seviyorum ama misafirlerimin yemeğe odaklanmasını istiyorum.
Zor bir iş çünkü yemeği gölgede bırakmak istiyorlar, değil mi?
Ama şunu söylemeliyim ki bu çok lezzetli.
Köpek balığı!
Amacımız duyguları harekete geçirmek.
Mutluluk hissi verdiğinizi söyleyebilirim.
Evet ama korku hissi de yaratabiliriz.
Sırada korku mu var?
Korkudan ziyade bilinmezlik.
Tamam, bundan da korkuyorum…
Sıradaki yemek geliyor.
Pekâlâ, bir hazine sandığı.
Hazır mısınız?
-Elini içeri sokman gerek. -Ne?
-İçinde ne olduğunu bilmeden. -Sorun değil.
Merhaba.
Vay canına. İyi ki dikkatli almışım.
Çünkü onlarla bir olay yaşamıştım.
-Richard… -Olay da bu.
Bütün mesele içinden ne çıkacağını bilmemen.
-Denizkestanesini herkes sevmez. -Ben severim.
Şefin denizkestanesini mango, deniz yosunu, alabalık havyarı
ve kimchi dondurmasıyla tatlandırdığını görünce siz de severdiniz.
Soğukmuş. Tanrım, ne güzel bir yemek.
Sıradaki yemek, Güney Fransa'nın klasik eski çorbalarından ilham alıyor.
Ama sunumda 21. yüzyıl Dubai'sinden esinlenilmiş.
-Tuz katılaşıyor. -Balığa hiç dokunulmadı.
Fileto yapıyoruz, yağını çıkarmak için üstünü yakıyoruz.
Sonra bu sihirli şeyleri üstüne döküyoruz.
O tuz nasıl oluştu?
-Sihir. Sırrını söyleyemem. -Evet, sihir.
İnanılmaz. Bunu hiç görmemiştim.
Tadı balık çorbasına benziyor.
Bakmayın arkadaşlar.
Merhaba. Ted. Beni duyuyor musun?
Bağlandım mı?
Seni duyuyorum. Sen duyuyor musun?
-Duymaya çalışıyorum… -Geldin!
-Merhaba Phil. -Seni gördüğüme sevindim.
-Ne zamandır Dubai'desin? -Bir haftadır.
-Buraya hiç geldin mi? -Hayır, gelmedim.
Çok çeşitli bir nüfusa sahip, dünyanın her yerinden insanlar gelmiş.
Şehrin eski bölgesinde eski pazarlar var.
Ama aynı zamanda geleceğin şehri gibi.
Dünyanın en yüksek binası da burada.
-Hani Tom Cruise'un… -Evet.
Evet, Richard güvenlik önlemi olmadan
o sahneyi çekmemi istedi.
Şu peçeteyi görüyorsun.
Bunu kucağıma seriyorum çünkü bana bunu göndermişler.
-Görüyor musun? -Tanrım, tatlı tabağı.
Her çeşit hamur işiyle dolu bir tatlı tabağı.
Şu şeye bak. İçinde kim bilir ne var.
-Harika değil mi? -Vay canına.
Şirinlerin kakası gibi.
Ya da sümüğü alması için bebeğin burnuna konan aletler gibi.
Hey! Tadına bakacağım. Hazır mısın?
Aman tanrım.
Dondurma mı, hamur işi mi?
Ortasında ahududu olan marşmelov kreması gibi bir şey.
Tanrım.
Bu akşam ne yedin?
Balık restoranına gittik, orada tavuk piccata yedim.
Babam gibi konuşuyorsun.
Balık lokantasına giderdik.
Onu İtalya'nın her yerine, Amalfi Sahili'ne götürdüm.
Nerede olursak olalım garsona hep "Dana pirzola alabilir miyim?" derdi.
Ben de "İtalya'da meşhur olan şeyleri denesene baba" derdim.
"Dana pirzola seviyorum" derdi. Hiçbir yerde bulamazdık.
Sonunda Amalfi Sahili'ndeki
dünyanın en iyi deniz ürünleri restoranlarından birine gittik.
Restoranın her yerinde büyük harflerle "deniz ürünleri" yazıyordu.
Garson geldi, ben nefesimi tuttum
ve babam "Dana pirzola alabilir miyim?" dedi.
Ben patladım artık.
"Neden ısrar ediyorsun?" dedim.
Garson "Tabii, yaparız" dedi.
Babam da "İşte bu. Teşekkürler" dedi.
Onu bir daha sorgulamadım. Onu bu yüzden seviyoruz.
-Anlatacak bir fıkran var mı? -Evet, var.
Heyecanla bekliyorum.
Yaşlı bir çift akşam yemeğine
arkadaşlarının evine gitmişler.
Evde başka adamlar da varmış.
Karısı kadınlarla konuşurken o da yaşlı beyefendilerle konuşuyormuş.
Beyefendiler bakıp "Harika görünüyorsun. Çok dinçsin" demişler.
O da "Çok dincim.
Hafıza için bir ilaç kullanıyorum,
mucizeler yaratıyor" demiş.
Adamlardan biri
"Benim de çok işime yarar. İlacın adı ne?" demiş.
O da şöyle demiş, "Adı…
Tanrım, adı…
Çok güzel kokar, hani şey var ya…
Bir çiçek, sapı var,
sapında da dikenleri var…"
Biri "Gül mü?" demiş. "Evet, Gül" demiş. "Gülüm! Kullandığım ilacın adı ne?"
Mükemmel. Şunu söylemeliyim.
Bu babamın en sevdiği ve en iyi fıkrasının bir başka versiyonuydu.
Cidden anlattığın bu fıkrayla
onu anmış olduk.
Tanrı seni korusun.
Ted, seni çok seviyorum. Sana iyi uykular dostum.
-Ben… -Kardeşinin yüzünü görebilir miyim?
Yatmadan önce kâbus görmeni istemem ama işte burada.
-Daha genç. -Çok daha genç.
-Çok yakışıklı. -Bu kadarı yeterli Ted.
Size iyi yolculuklar.
Sağ ol dostum. Harika. Ted Danson'a bir alkış.
Bu akşamki buluşma yemeğimiz
Dubai'de gerçek Emirlik yemekleri sunan birkaç restorandan biri olan
Al Qbabh'da olacak.
Yaşasın!
Bu hafta tanıştığım tüm arkadaşlarımla buluşacağım.
Peyman'ın kız kardeşi Sahar
ve YouTube'da Food Ranger adıyla tanınan Trevor James de bize katılacak.
Bu restoran çok iyiymiş.
-Emirlik tarzı selamlaşalım. -Evet.
Burunlarımızı dokunduracağız.
-Öyle mi? -Evet.
-Bunu kaldırabilir misin bilmem. -Benimkine bak.
Çok güzel.
-Bu sizde de var mı? -Hayır.
Onu bana yaklaştırma, diyor.
İçinde ne var bilmiyorum ama heyecanlıyım.
Yemeğimiz bu mu?
Hayır, bu aperitif.
Karşılama tabağı.
-Başlayalım mı? -Vay be.
İnanılmaz, hepsi deniz ürünü.
-Neyle başlıyorsun? -Karidesle. Evet.
Elle.
-Evet, tamam. Anladım. -Evet.
-Elle koparmalısın. -Harika.
Çok eğlenceli. Çok da lezzetli.
Çok lezzetli yemekler var.
-Konserve limon. Arap… -Daha önce yedin mi?
-Evet. Arap Çayevi'nde. -Evet.
İlk günümde.
Burada 10 gün daha kalsan gitmezsin.
Dubai'ye gelen herkese böyle oluyor.
"Biraz daha kalıp döneriz" diyorlar.
Sonra 20 yıl geçiyor.
Dubai'nin tarihsel olarak en güzel yanı, herkesin birleştiği bir yer olması.
Evet. Kesinlikle. Burası melez olunacak en iyi yer.
Nereye ait olduğunu bilmeyen biri buraya hemen uyum sağlar.
Yüzde yüz.
Buradaki her ana bayıldım.
Dubai'den geçerken ilk izlenimin şöyle oluyor,
"Tanrım, binalara harcadıkları şu paraya bak" diyorsun.
Ama biraz vakit geçirdiğinde güzel insanlarla tanışıyorsun.
Beni bu kadar iyi karşıladığınız için çok teşekkürler.
Cömertliğiniz, misafirperverliğiniz,
hissettiğim bu sevgi
çok tatlı, bunu asla unutmayacağım.
Bu bana özel bir durum da değil, doğanız böyle.
Bu suyu sizin şerefinize kaldırıyorum.
Suyla kadeh kaldıralım. Dubai'de böyle yaparız.
-İşte böyle. -Helal yoldan.
Evet.
Beş yıl önceki o ziyaretimizden sonra
Dubai'ye tatile gideceğim hiç aklıma gelmezdi.
Alışveriş merkezini ne yapayım?
İlk izlenimde ne kadar da yanılabiliyoruz.
Aldığım ders bu.
Asla bilemezsiniz.
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı