ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
Ένας άντρας γελαστός και πεινασμένος
Τον κόσμο να γυρίσει έχει βαλθεί
Να καταλάβει προσπαθεί
Τι τέχνη έχει το μακαρόνι Το χοιρινό και το αρνί
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μια χάρη σάς ζητά
Κάποιος να ταΐσει
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά;
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
ΟΑΧΑΚΑ
Η ζωντάνια του Μεξικού είναι πραγματικά αδιαμφισβήτητη.
Στην Πόλη του Μεξικού
όλοι μου έλεγαν ότι αν ήθελα να γευτώ τις καταβολές της κουζίνας
έπρεπε να μπω στα ενδότερα της χώρας,
σε μια πόλη που σχεδόν μοιάζει ότι δεν προφέρεται:
Οαχάκα.
Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό Μεξικό. Είναι η πολιτιστική και γαστρονομική πρωτεύουσα.
Θα φάμε πολύ μόλε και θα πιούμε πολύ μεσκάλ, γιατί από δω προέρχονται.
Πρώτα, όμως, ξέρετε τον αγαπημένο μου τρόπο να εξοικειώνομαι με μια νέα πόλη.
Στην αγορά.
Εδώ στην Οαχάκα, η μεγάλη αγορά λέγεται Central de Abastos.
Ξεπερνά τα 3.200 στρέμματα.
Είναι μια ολόκληρη πόλη.
Εδώ βρίσκεις οτιδήποτε. Από νυφικά μέχρι… ό,τι είναι αυτό.
Ξεναγός μου είναι ο ειδικός γαστρονομίας Ομάρ Αλόνσο.
Ο Ομάρ έχει ένα Instagram που συνιστώ αν έρθετε εδώ κάτω.
Λέγεται Oaxacking.
Πολύ πλούσιο, έτσι;
Αυτό θα πει αυθεντικότητα.
Εδώ θα βρεις οτιδήποτε μπορεί να σκεφτείς.
Ένα απ' τα αγαπημένα μου σημεία. Λέγεται "Pasillo de Humo".
-"De Humo"; -"Διάδρομος του Καπνού".
-Τον λούζει ένα ιερό φως. -Κοίτα. Κάνε έτσι.
Η φίλη μου η Μάρι. Είναι εδώ επί τέσσερις γενιές.
Από δω αγοράζεις κρέατα, κυρίως μοσχάρι και χοιρινό.
-Ναι. -Και χρησιμοποιείς δωρεάν την ψησταριά.
Επιλέγεις το κρέας.
Πας στο πλάι.
Έχουν ψησταριά, αναμμένη.
-Ψήνουμε εδώ; -Εδώ. Οπότε…
Δείτε εδώ. Πρώτη φορά το βλέπω αυτό.
Τι γίνεται όταν έχει κόσμο και λένε "Τελείωνε με το ψήσιμο";
Δεν το λένε, γιατί όλοι καταλαβαίνουν.
Εδώ έρχεσαι να περάσεις καλά με την οικογένεια.
-Δεν βιάζεσαι, λοιπόν. -Σκεφτόμουν την Αμερική.
Ναι.
Αυτό που μας δείχνεις θα πει "Οαχάκινγκ".
Πώς σε λένε;
Τζέσι Μιρέλ Μοράλες Σάντσεζ.
Γεια σου, Τζέσι Μιρέλ.
Τζέσι Μιρέλ;
-Γεια, Τζέσι. -Το πήραμε.
Ώρα να πηγαίνουμε.
Ο Ομάρ έχει σχέδια για το ψητό κρέας. Πάμε σε ένα ξεχωριστό μέρος για να φάμε.
Κρυμμένος στην αγορά είναι ένας θρύλος: Η δόνια Βάλε.
Αυτή είναι η μεμέλα.
Μια πολύ λεπτή τορτίγια, αλλά όταν ψήνεται την τσιμπάνε
ώστε να κρατήσει τα υλικά που βάζεις.
-Αυτό είναι λαρδί. -Ναι.
Και μόνο τυρί και σάλτσα.
Μπορείς να βάλεις και μαύρα φασόλια,
αλλά οι δικές της είναι ξεχωριστές γιατί βάζει τη διάσημη σάλτσα της.
Πολύ σκούρα, με καπνιστή πιπεριά Μορίτα και πράσινα τοματίγιο.
Θέλει προετοιμασία μία μέρα πριν, γιατί ψήνει και τηγανίζει τις πιπεριές.
Ο Ομάρ παραγγέλνει τάκος με το κρέας μας,
καθώς και ψητό χοιρινό κι ένα μπολ με τη σος Μορίτα.
Εδώ δεν έχουμε μαχαιροπίρουνα, οπότε θα φας με τα χέρια.
Συνηθισμένος είμαι.
Για μισό λεπτό. Αυτή η σάλτσα.
Για μισό λεπτό. Η σάλτσα.
-Σαν σος μπάρμπεκιου. -Απίστευτη.
Πολύ καλή.
Αυτή η σάλτσα Μορίτα είναι ένα απ' τα πιο πεντανόστιμα πράγματα
που έχω βάλει ποτέ στην ηλίθια φάτσα μου.
Έτσι;
Μπορεί να έρχεται και να πουλάει μόνο τη σάλτσα.
Δεν χρειάζεται καν να μαγειρεύει, αλλά το αγαπάει.
Δεν γίνεται κάτι.
-Όποιος φτιάχνει αυτό είναι ευφυΐα. -Ναι.
Είναι από καρδιάς.
Από καρδιάς, το λατρεύω αυτό.
Καταπληκτικό.
Παρεμπιπτόντως, θα μου έφτιαχνε κι ένα αβγό, οπότε είπα
"Βάλ' το πάνω στο κρέας".
Έβαλα λίγη Μορίτα.
-Το βουτάω. -Φυσικά.
Κάνω αυτό.
Φοβερή μπουκιά. Θα το κάνω όταν ξανάρθω.
Θα το ονομάσω "Φιλ Σπέσιαλ"
και θα σε ταγκάρω κάθε φορά που το κάνω για να θυμάσαι.
Χαίρομαι που σε "οαχακάρισα".
Η ημέρα με τον Ομάρ συνεχίζεται. Τον θέλω μαζί μου!
Βγαίνουμε από την πόλη.
Προχωράμε σ' έναν σκονισμένο χωματόδρομο.
Φτάνουμε σε μια πύλη.
Δεν έχω ιδέα τι υπάρχει εδώ, πού βρίσκομαι, και η πύλη άνοιξε…
στον παράδεισο.
-Πέρνα, Φιλ. -Hola!
-Ο Χόρχε. -Ο Χόρχε!
Χόρχε.
Χάρηκα πολύ.
Βρισκόμαστε στο σπίτι του Χόρχε Λεόν,
όπου μένει με τη μαμά του, την Ελβία.
Τία Ελβία!
Στην Οαχάκα, ως ένδειξη σεβασμού για τους ηλικιωμένους,
τους λέμε "τίο" και "τία", δηλαδή "θείο" και "θεία".
Τία Ελβία. Hola.
Πρόκειται για λαμπρούς σεφ, που μετέτρεψαν το σπίτι τους στο εστιατόριο Alfonsina.
Η σπεσιαλιτέ τους; Το μόλε.
Τώρα θα ετοιμάσει το μόλε λαχανικών.
Κολοκυθόσπορος, σκόρδο, δύο είδη τσίλι.
-Σαν λεμόνια είναι. -Ψητά μήλα.
Μήλα! Πω πω!
Τα βάζει αντί για ζάχαρη.
-Δεν υπάρχουν κανόνες, έτσι; -Όχι.
Κάθε οικογένεια έχει το μυστικό συστατικό.
Η μητέρα σου το έμαθε απ' τη δική της κι εκείνη απ' τη δική της.
-Είναι κομμάτι της κουλτούρας μας. -Είναι κομμάτι του τόπου.
Δεν ήξερα ότι θα μ' έβαζαν να δουλέψω.
Και σε σημαντική δουλειά. Στο ψήσιμο των συστατικών στο κομάλ,
η λεία, επίπεδη πλάκα όπου ζεσταίνουν τα πάντα.
Το επίκεντρο κάθε κουζίνας στην Οαχάκα.
Μαθαίνεις καλύτερα στην πράξη, έτσι; Σήμερα, λοιπόν, μαθαίνω.
Βλέπετε τι γίνεται;
Βάλε χέρι καλύτερα, γιατί θέλω γευστικό μόλε.
Και τώρα τα δύσκολα. Το άλεσμα.
Ναι, μπορώ να το κάνω χάλια.
Όλα αυτά για το "μόλε ρόχο" ή κόκκινο μόλε.
Υπάρχουν πολλά είδη μόλε.
Με αποξηραμένα τσίλι, ξηρούς καρπούς, μπαχάρια.
Κάποια έχουν σοκολάτα. Υπάρχουν ατελείωτες παραλλαγές.
Είναι και το μαύρο μόλε ή "μόλε νέγκρο".
Η σπεσιαλιτέ τους.
Βασικά, ο Χόρχε δούλευε στο Pujol,
το υπερχλιδάτο εστιατόριο του ξακουστού σεφ Ενρίκε Ολβέρα στην Πόλη του Μεξικού.
Το μόλε νέγκρο ήταν τόσο καλό εκεί, που έκανα αυτό.
Δεν υπάρχει μόλε χωρίς χειροποίητες τορτίγια. Δεν είμαστε ζώα.
Επιστροφή στη δουλειά.
Αρχίζεις να πλάθεις τη μάσα.
-Εντάξει. -Την κάνεις μπαλάκι.
Έχει πλάκα να φτιάχνεις τορτίγια.
Δεν είχα ιδέα πόσο όμορφη ήταν η διαδικασία.
Η τία Ελβία το κάνει να μοιάζει πανεύκολο.
Έτοιμος;
Σειρά σου.
Μα εκείνη είναι ειδική. Εγώ, από την άλλη…
Πρέπει να την πιέσεις σωστά, να βγάλεις το πλαστικό.
Να τη γυρίσεις απαλά στο χέρι σου και να το τραβήξεις.
Ποιος θέλει ένα τάκο;
Σε οτιδήποτε θέλει χέρια, μη με υπολογίζετε.
Δεν συνεργάζεστε!
Δείτε! Είδατε την τελειότητα;
Σαν τέλειος κύκλος.
Αρχίζει να μου τη δίνει τώρα.
Καλύτερα τρώω τορτίγια παρά φτιάχνω, οπότε αφού έφυγα απ' τα πόδια τους,
ο Χόρχε και η Ελβία μάς τίμησαν με το καταπληκτικό τους μόλε ρόχο.
Αυτά είναι.
Πολύ κυριλέ δείχνει.
Το "πεσκάδο" είναι το ψάρι.
Το μόλε είναι αυτό που φτιάξατε.
Βοήθησα κι εγώ λιγάκι. Τις τορτίγια τις κατέστρεψα λιγάκι.
-Ψάρι και χόρτα. -Βρούβες.
Εδώ δεν τρώμε το μόλε με μαχαιροπίρουνα.
-Κάνεις κουτάλι την τορτίγια. -Καίει!
Ή φτιάχνεις τάκο.
Κι αν κάνω αυτό, κόσμε;
Εδώ δείτε!
Βλέπεις όλα τα συστατικά
και τα γεύεσαι,
κι όλα είναι τόσο ταιριαστά,
που μπορείς να καταλάβεις σχεδόν το καθένα ξεχωριστά.
Τι διάολο;
Μα δεν τελείωσαν. Ο Χόρχε με τη μαμά του επιστρατεύουν τα μεγάλα όπλα.
Επιτέλους δοκιμάζω το μόλε νέγκρο, τη μητέρα όλων των μόλε.
Αν πας σε έναν γάμο, σε μια βάπτιση, σε ένα πάρτι, σε μια κηδεία στην Οαχάκα,
έτσι θα σερβίρουν το μόλε.
Οι σεφ πρόσθεσαν κοτόπουλο σήμερα.
Δείτε εδώ. Είναι μαλακό και υπέροχο. Έλα τώρα!
Είμαι τυχερό αγόρι!
Πρόσεχε γιατί καίει.
Πεντανόστιμο.
Είναι διάσημο μόλε. Θα είναι…
Πάρε δω.
Καίει!
Μην πεις ότι δεν σ' το είπα.
Συγγνώμη, δεν σ' ακούω πια.
Έχω υπνωτιστεί.
Κι αφού είμαστε στην Οαχάκα, λίγο μεσκάλ για να κατέβουν όλα.
-Η ζωή είναι ωραία. -Είναι ωραία.
Απορώ τι θα κάνεις αύριο χωρίς εμένα.
Απλό: Δεν θα κάνω χωρίς εσένα.
Επιστρέφω στην πόλη και ξέρετε τι θέλω; Λίγη σοκολάτα.
Αν με ξέρετε, καμία έκπληξη. Μαντέψτε, όμως.
Στην Οαχάκα τελειοποιήθηκε η σοκολάτα.
Οι Αζτέκοι, οι Μάγια, μέχρι πίσω στους Ολμέκους,
που καλλιέργησαν πρώτοι κακάο το 1.500 π.Χ.,
ήξεραν τι έκαναν,
ούτως ώστε τώρα, αιώνες μετά, να νιώσω εγώ χαρούμενος.
Καθόλου κακό πρωινό.
Η κεντρική πλατεία λέγεται Ζόκαλο.
Θεσπέσια αρχιτεκτονική, θαυμάσια χειροτεχνήματα.
Όλα εδώ, στο κέντρο της ιστορικής περιοχής.
Κι αν σου ανοίξει η όρεξη, όπως έτυχε σ' εμένα,
λίγο πιο ανατολικά βρίσκεσαι εκεί όπου ξεκινά καθετί καλό.
Ο Ροντόλφο Καστεγιάνος έχει ένα από τα καλύτερα εστιατόρια.
Λέγεται Origin.
Αν είδατε το επεισόδιο της Ν. Ορλεάνης, θυμάστε τους φίλους Κρις και Λιάν.
Έτυχε να βρίσκονται στην Οαχάκα.
-Τι κάνετε; -Ροντόλφο!
Κι ο σεφ Ροντόλφο θα φάει μαζί μας.
Θέλουμε να τιμήσουμε όλα τα τοπικά προϊόντα.
Είμαστε πολύ ευλογημένοι που έχουμε μια καταπληκτική ποικιλία καλαμποκιών,
φύλλων, πιπεριών.
Τα τιμούμε όλα, λοιπόν.
Θεούλη μου.
Αυτά είναι "κελίτες", ποικιλία χορταρικών.
Πανέμορφα.
Και σκουλήκια, που είναι εξίσου ωραία.
-Σκουλήκια είπες; -Ναι.
Θα σας δείξω τη σαλάτα με σκουλήκια. Αφήστε με να ολοκληρώσω.
Το σκουλήκι το τρώτε χωριστά ή μαζί;
-Όλα μαζί, γιατί… -Αλλιώς καταλαβαίνεις ότι είναι σκουλήκι.
Μας αρέσει η ιδέα της ύπαρξης διαφορετικών επιπέδων γεύσης.
-Δείξτε όλοι το σκουλήκι σας. -Εγώ έχω.
Καλή όρεξη.
Στα σκουλήκια.
Σαν κοτόπουλο είναι!
Όλοι έτσι λένε.
Αν δεν ήξερες ότι υπήρχε σκουλήκι, δεν θα το καταλάβαινες ποτέ.
Είναι πεντανόστιμη.
Ρίτσαρντ, κάποιοι τηλεθεατές μάς είπαν
ότι αυτό είναι το αγαπημένο τους.
Ορίστε.
-Εσύ είχες πιο πολλά χόρτα. -Ισχύει.
-Καλή, έτσι; -Καλή.
Πολύ νόστιμη.
-Δεν θα το καταλάβαινες. -Καλή.
Σ' ευχαριστώ.
Ξέρετε ποια είναι η σπεσιαλιτέ τους;
Γλώσσα. Αφήστε με να ολοκληρώσω.
Η μοσχαρίσια γλώσσα είναι εκλεκτό κρέας. Ρωτήστε τον Μαξ Ρόζενταλ.
Δεν μπορείτε πια. Όμως τη λάτρευε.
-Φρέσκες τορτίγια. -Τέλεια θήκη.
Συμφωνώ.
Θα τη φορέσω στη ζώνη μου.
Να έχω πάντα μια τορτίγια.
Ορίστε.
Σχεδόν φοβάμαι, γιατί θα είναι υπέροχη.
-Θα κλάψεις; -Ναι.
Θεέ μου.
Είναι τόσο ικανοποιητικό,
σαν το καλύτερο φαγητό παρηγοριάς.
Να κι η μαμά.
Γεια σας!
-Hola. -Hola.
Τι περιέχουν;
Μόλε. Μόλε και κοτόπουλο.
-Εντάξει. Μούτσας γκράσιας. -Ευχαριστούμε, μανούλα.
Τα δικά μας ταμάλες στις ΗΠΑ είναι στεγνά, ενώ αυτά είναι τόσο υγρά και…
-Πεντανόστιμα. -Το μόλε είναι εντυπωσιακό.
Ποιος είναι ο ορισμός του μόλε;
Τι είναι το μόλε;
Μόλε και σάλτσα μπορεί να σημαίνουν το ίδιο πράγμα,
αλλά η σάλτσα είναι πάντα συνοδευτική,
αλλά το μόλε είναι κυρίως πιάτο.
Αναλόγως τα συστατικά,
η Οαχάκα έχει επτά με οκτώ διαφορετικά μόλε.
Παραδοσιακά χωρίζονται σε χρώματα.
Κάποια στιγμή πρέπει να τα δοκιμάσουμε όλα.
Όταν γνώρισες τη γυναίκα σου, δοκίμασες το μόλε της
για να καταλάβεις ότι ήταν η εκλεκτή;
-Πολύ καλή ερώτηση. -Ναι.
Δεν δοκίμασα μόνο το μόλε.
Επιστρέφω στα περίχωρα της Οαχάκα,
εξερευνώντας τις διάσπαρτες κωμοπόλεις.
Η επόμενη στάση είναι πολύ ξεχωριστή.
Είναι η κολεκτίβα Vida Nueva,
και ξεναγός μου είναι η Μπετσάιντα Λόπεζ Ντίαζ.
Αυτή είναι η ιδρύτρια της κολεκτίβας, η Παστόρα.
Έχουν απίστευτη ιστορία.
Είναι χήρες ή κακοποιημένες γυναίκες
ή που απέμειναν μόνες σε έναν κόσμο όπου η γυναικεία εργασία ήταν ανεπιθύμητη.
Ώσπου αποφάσισαν να συγκεντρώσουν τις γνώσεις τους
και να φτιάξουν την κολεκτίβα.
Και τι κάνουν; Υφαίνουν τα πιο όμορφα χαλιά που έχετε δει.
Τα τελικά προϊόντα.
Το καθένα θέλει τρεις μήνες;
Αναλόγως το σχέδιο, συνήθως χρειάζονται από δύο εβδομάδες μέχρι έναν μήνα.
Αν είναι μεγαλύτερα, δύο με τρεις μήνες.
Απίστευτο.
Μια εικόνα βγαλμένη από παιδικά παραμύθια.
Αυτή είναι η ανέμη, σωστά;
Είναι μια από τις παλιότερες τεχνικές που έφεραν οι Ισπανοί.
-Δοκίμασε. -Εντάξει.
Είναι διασκεδαστικό.
Πώς τα πήγα;
Ήταν δύσκολο, το ξέρω.
Πώς ζητάς συγγνώμη;
Δεν πειράζει!
Ξέρω να γράφω κωμικά σίριαλ, αν χρειαστείτε ποτέ.
-Πάμε στην περιοχή όπου θα υφάνουν. -Τέλεια.
Ναι, ο αργαλειός.
Αυτό είναι πολύ διασκεδαστικό.
Είναι πολύ διασκεδαστικό γιατί είναι σαν να χορεύεις.
Στα πετάλια, με τα πόδια μου. Ένα δύο, ένα δύο.
Σαν γυμναστική.
Ναι; Και… πόδια.
Χέρια και πόδια. Και το μυαλό σου.
-Όλα συνδέονται γι' αυτήν τη δουλειά. -Ναι.
Παλιότερα, ο κόσμος πίστευε ότι εμείς οι γυναίκες
δεν είχαμε τη δύναμη.
Πρέπει να το τραβήξουμε.
Με δύναμη.
Είναι τόσο γλυκές και γενναιόδωρες,
αλλά πρέπει να βρουν έναν νέο κυνηγό ταλέντων.
-Το περνάω από μέσα; -Ναι.
Πρέπει να κάνεις ένα βουναλάκι εδώ.
Κάνω ένα βουναλάκι. Ναι.
-Αλλάζω πόδια. -Πολύ καλά!
Κάν' το!
-Μπράβο! -Μάζελ τοβ!
Ξέρετε τι σημαίνει το χειροκρότημα; "Πάρτε τον από δω!"
"Τρεις μήνες δουλειά! Δες τι έκανες!"
Μαθαίνω την προέλευση των βαφών. Από τη φύση.
Δεν υπάρχει τίποτα τεχνητό.
Διάβασα γι' αυτό.
Είναι ένα παράσιτο που τρέφεται από τον κάκτο.
Η κοχενίλη.
Όταν το σκότωσαν
και το πολτοποίησαν έβγαλε ένα υπέροχο χρώμα.
Παρεμπιπτόντως, είναι πολύ ενεργή επίδειξη.
Σου δείχνει
τα χρώματα που μας δίνει η φρέσκια κοχενίλη.
Και με λίγο λάιμ αλλάζει το χρώμα.
Και τώρα θα βάλουμε λίγη στάχτη…
-Στάχτη. -Μοβ!
-Και θα αλλάξει. -Μ' αρέσει.
Πω πω!
Μισή επιστήμη, μισή μαγεία.
Τα πάντα είναι πολύχρωμα στην Οαχάκα.
Το βλέπω στα κτίρια.
Το βλέπω στα ρούχα.
Το βλέπω στην υπέροχη τέχνη σας.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό το χρώμα για την κουλτούρα;
Είναι η ζωή μας, το περιβάλλον μας, η φύση μας.
Τα χρώματα είναι χαρά, τα χρώματα είναι ευτυχία,
τα χρώματα είναι αγάπη, τα χρώματα είναι ζωή.
Τα πουλιά, τα λουλούδια, ολόκληρο το περιβάλλον μας,
ο ήλιος, τα πάντα είναι χρώμα.
Γκράσιας.
Γκράσιας. Ακριβώς.
Το λαστιχωτό τυρί.
Γνωρίζω πολλούς μεσάζοντες σε διάφορες χώρες.
Ένας αγαπημένος μου είναι ο Άλεξ Ρόα.
Ίσως τον θυμάστε από την Πόλη του Μεξικού.
Φάγαμε πρωινό πολύ νωρίς μια μέρα στο La Fonda.
Είναι μαζί μας και στην Οαχάκα.
Μου έχει ένα νέο εύρημα.
Ένα σούσι μπαρ στην Οαχάκα.
Ένας συνδυασμός ιαπωνικής και μεξικανικής κουλτούρας.
Λέγεται Crudo.
Ο σεφ Ρικάρντο Αριάνο είναι ο σενσέι μας στην Οαχάκα.
-Θα κάνουμε ιαπωνική τεχνική. -Ναι.
Δεν θυμίζει παραδοσιακό φαγητό της Οαχάκα, μα σε κάθε μπουκιά
η γεύση μας έχει έντονη παρουσία.
-Ξεκινάμε με κάτι φρέσκο. -Ναι.
Βασικά, αυτό είναι μια αχιβάδα.
Τις μαρινάρουμε σε τεπάτσε.
Είναι ένα ποτό από ζυμωμένο ανανά,
πολύ δημοφιλές σε Μεξικό και Οαχάκα.
Συνιστώ να πιάσεις την αχιβάδα με τα ξυλάκια
και να πιεις το τεπάτσε σαν σφηνάκι.
Πάρα πολύ καλή ιδέα.
Καλή σας όρεξη.
-Έπιασα τη μεγάλη. Κι εσύ. -Ναι.
Είναι φρεσκότατη αχιβάδα.
Δοκίμασε το τεπάτσε.
Είναι πανέξυπνο που ξεκινάς με αυτό γιατί σε ξυπνάει.
Άλλη μια αφύπνιση. Σάκε που παρασκευάζεται στο Μεξικό.
Ευχαριστώ, σεφ. Τώρα νιώθω σαν να είμαι στο Τόκιο στην Οαχάκα.
Αυτός είναι τόνος.
Η πάστα στο πλάι είναι ακρίδες με πιπεριές πασίγια.
Έχουμε μια σόγια σος με μαύρα φασόλια.
Συνιστώ να φάτε ένα κομμάτι ψάρι
και μετά να πιείτε τη σόγια σος, μην το βουτήξετε μέσα.
-Να την πιούμε; -Ακριβώς.
Έχει φλογοβόλο.
Είναι τρελό.
Έκρηξη γεύσης στο στόμα.
Ναι.
Έχει τη γεύση μιας πολύ απαλής σόγια σος.
Κι άλλοι μπελάδες.
Δες δεξιότητες.
Αυτό είναι λαβράκι, αλλά η κοιλιά του.
Δες εκεί. Φίλε! Θα κάνει ρολάκι.
Όχι ρολάκι. Τάκο.
Μαρινάρουμε την κοιλιά σε ένα αντόμπο που χρησιμοποιούμε στο χοιρινό κρέας.
Πολύ δημοφιλής γεύση.
Περιέχει αντράκλα, αβοκάντο και κάκτο.
Εδώ είμαστε.
Πραγματικά
συνδυάζει τέλεια τις δύο κουλτούρες.
Στην Οαχάκα δεν τους αρέσει η ωμή τροφή.
-Εντάξει. -Δεν είναι συνηθισμένοι.
Είναι ένα πείραμα, λοιπόν, αλλά ταυτόχρονα,
είναι ένας σπουδαίος τρόπος να παρουσιάσεις την Οαχάκα,
αναμιγνύοντας τις γεύσεις της με το παραδοσιακό ιαπωνικό νιγκίρι.
Ναι.
Αν μπορείς ν' ανοίξεις ένα στόμα, ανοίγεις κι ένα μυαλό.
Ακριβώς.
Ένας καλός μου φίλος, ο Τζίμι Σίμπσον,
από το Westworld κι από το It's Always Sunny in Philadelphia.
Πολύ τον αγαπώ. Είναι κι αυτός στην Οαχάκα.
Τον πάω στο Sabina Sabe.
-Μαρσελίνο. -Τι κάνεις;
Είμαι ο Φιλ. Κι ο φίλος Τζίμι.
Τζίμι! Χαίρω πολύ. Μαρσελίνο.
Πολύ χαιρόμαστε που είμαστε εδώ.
-Ευχαριστώ που ήρθατε. -Πολύ συναρπαστικό.
Καλώς ήρθατε στο Sabina Sabe.
-Να υποθέσω ότι θέλετε ένα ποτό; -Ναι.
Τζίμι, μέχρι να φτιάξει τα ποτά ο Μαρσελίνο,
μπορείς να μου πεις την υπόθεση του Westworld;
Δεν έβγαλα άκρη.
Είδα αρκετά επεισόδια και είσαι καταπληκτικός.
Σε ακούω.
-Συνέχισε. -Σου ορκίζομαι, δεν κατάλαβα τι γινόταν.
Εσύ έχεις καταλάβει;
Δεν έχω ιδέα.
-Μου έδωσαν λόγια… -Αυτό ήλπιζα να πεις!
Και τα είπα.
Ο Μαρσελίνο, από την άλλη, ξέρει καλά τι κάνει.
Ετοιμάζει το Γκαβιλάν Ρέγες, ένα δροσιστικό κοκτέιλ με γκρέιπφρουτ
και ένα λικέρ με αποξηραμένη πομπλάνο.
Σαλούδ.
Ω, ναι.
Έλα τώρα! Μαρσελίνο.
-Θεούλη μου. -Πολύ καλό.
Σαν καυτερό Παλόμα, έτσι;
-Ναι. -Υπέροχο.
Παλόμα και Γκαβιλάν είναι ξαδερφάκια.
-Ξαδερφάκια; -Ναι.
-Έχει επίπεδα. -Να τα.
-Αυτά είναι τοπικά σνακ; -Ναι.
Γκράσιας. Ξέρεις τι είναι αυτό;
Αποξηραμένα τριζόνια. Θα φάω αν φας.
Φυσικά θα φάω.
-Πάμε. -Είσαι έτοιμος;
Γιατί εγώ δεν ξέρω αν είμαι!
Θα το κάνεις.
Έπεσαν μερικά, αλλά είμαι δίκαιος και τα ξαναβάζω.
Πεντανόστιμο.
Δεν είναι πεντανόστιμο;
Αυτό είναι κάτι που δεν έχω ξανακάνει ποτέ. Εσύ;
-Όχι. Ήμουν σίγουρος για σένα. -Έχω φάει αλεσμένα μυρμήγκια.
-Πώς το λένε αυτό; -Τσικατάνας.
Τσικατάνας.
-Κι είναι… Βάζει κι άλλα! Θα βάλω κι εγώ. -Το γεμίζω.
Είναι τριζόνια; Όχι ακρίδες;
Ναι, πάνω κάτω. Έχουν διαφορά στο μέγεθος, σωστά;
-Έχεις μεγάλες ακρίδες; -Στάσου να ρωτήσω.
Όχι, δεν θέλω. Απλώς ρωτάω.
Ηρέμησε, Φιλ.
Ώστε είσαι εδώ ένα 24ωρο; Πώς σου φαίνεται μέχρι τώρα;
Έχω εκπλαγεί. Απ' τις αγαπημένες μου πόλεις.
Τέλεια. Πανέμορφη, όλοι ευγενέστατοι.
Εσύ πόσο καιρό είσαι εδώ;
-Έξι χρόνια. -Δες χρώμα. Σχεδόν σαν αίμα.
Και πού σπούδασες bartending;
Στη ζωή.
Στο σχολείο της ζωής, Φιλ.
-Θα το κουνήσω λίγο. -Κούνα το λίγο.
-Θα κάνω αυτό. -Κι εγώ.
Ας μη μας σκοτώσουν.
Χίλια ευχαριστώ, με έσωσες.
Τα κοκτέιλ ήταν γευστικότατα, υπέροχα.
Μας άνοιξαν την όρεξη.
Πω πω! Θα φάμε τάκο.
Lechoncito de Oro.
Η σπεσιαλιτέ τους είναι το ψητό γουρουνόπουλο.
Ωραίο αυτό.
Έτσι κάνω εγώ όταν πρόκειται να φάω κάτι πεντανόστιμο.
Ξέρεις ότι πόζαρα για την αφίσα;
Πώς τολμάς να μιλάς έτσι για τον εαυτό σου;
ΤΑΚΕΡΙΑ "EL LECHONCITO DE ORO"
Ορίστε. Τσιτσαρόν.
-Καυτό και φρέσκο. -Ζεματάει.
-Τι λες; -Πεντανόστιμο.
-Καυτερό, αλλά όλο γεύση. -Ναι.
Και το τσιτσαρόν, πραγματικά προσθέτει μια τέταρτη διάσταση.
Τραγανότητα. Το λατρεύω.
Πόσο είναι 15 πέσος; Πόσο κάνει;
-Γύρω στα 75 σεντ. -Στα 75 σεντ.
-Τα καλύτερα 75 σεντ που ξόδεψα ποτέ. -Αμήν!
Χοιρινή νοστιμιά.
Βρε…
Η τεκίλα είναι από τα αγαπημένα μου ποτά, αλλά όσο μένω στο Μεξικό,
τόσο μαθαίνω για το μεσκάλ, το αυθεντικό αγαπημένο ποτό εδώ.
Κι εφόσον βρισκόμαστε στον τόπο του μεσκάλ,
θα πάμε σε ένα αποστακτήριο σήμερα, το Montelobos.
Πόσο παλιά είναι η παραγωγή μεσκάλ;
Οι προ-ισπανικοί πολιτισμοί κατανάλωναν αλκοολικά ροφήματα.
-Πάντα υπήρχε ανάγκη για αλκοόλ. -Ναι!
Στη διαδικασία παραγωγής μεσκάλ με ξεναγεί ο νέος φίλος Ντιέγκο.
Μου λέει ότι όλα ξεκινούν από δω, από το φυτό της αγαύης.
Τα αφήνεις έξι χρόνια για να γίνουν μεγάλα και ζουμερά,
και μετά κόβουν τα φύλλα με μασέτες.
Πρέπει να σκάψουν. Είναι κοπιαστική εργασία.
Όσο για το αντίθετο του κοπιαστικού;
Εδώ ποζάρω για το Instagram μου.
Πού είχαμε μείνει;
Δεν είμαι ειδικός, αλλά θα έλεγα ότι τώρα αρχίζει το ψήσιμο.
Ναι, ας πούμε ότι προθερμαίνουμε τον φούρνο.
Τον ζεσταίνουμε αρκετά, ώστε να ψήσει την αγαύη.
Βλέπεις μια στοίβα με καρδιές αγαύης, που λέγονται "πίνιας",
επειδή μοιάζουν με ανανάδες.
Ζεσταίνεις τις πέτρες, οπότε όταν στοιβάξεις όλες τις πίνιας
και τις σκεπάσεις με χώμα, θα αργοψηθούν.
Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε εδώ
είναι να μετατρέψουμε τα σάκχαρα ώστε να ζυμωθούν.
Μου ζήτησαν να ρίξω τις πίνιας στη φωτιά,
και επειδή, όπως ξέρετε, είμαι πολύ μυώδης, μπορούσα να το κάνω.
Και κάτι άλλο. Ιδανικά, πρέπει να τις ρίξεις με το λευκό προς τα κάτω.
Οπότε… Θέλει επιδεξιότητα, την οποία…
δεν διαθέτω.
Είναι σαν να πετάς μπάλες του μπόουλινγκ σ' έναν λάκκο!
Θέλω επανάληψη.
Έτσι μπράβο.
Έτσι ψήνεται η αγαύη.
-Στο επόμενο βήμα. -Τέλεια.
Μετά από πέντε-έξι ημέρες ψησίματος ακολουθεί το άλεσμα.
Ο Χουάν μού δείχνει πώς γίνεται.
Χρησιμοποιείται πολύ προηγμένη τεχνολογία.
-Έχουμε την ψημένη αγαύη. -Ναι.
Και ο Ράμπο αλέθει την παραγωγή.
-Ο Ράμπο! -Ναι.
-Είναι υπεύθυνος του αλέσματος. -Ο Ράμπο λα μούλα.
Αν θέλει ένα διάλειμμα, το γυρνάω εγώ.
Δουλεύει μόνο δύο ώρες τη μέρα, βασικά,
και την υπόλοιπη μέρα τρώει ψητή αγαύη και χαλαρώνει εδώ έξω, στο παλένκε.
Μετά το άλεσμα, βάζουμε όλες τις γεύσεις και τον χυμό στη ζύμωση εδώ.
-Οι φυσαλίδες σημαίνει ότι ζυμώνεται. -Ναι.
Δουλεύει τώρα.
-Είναι ζωντανό. -Δουλεύει. Ζωντανό.
Ναι.
Η πρώτη απόσταξη.
-Θες να δοκιμάσεις; -Ναι.
Από την πρώτη απόσταξη προκύπτει το λεγόμενο "Ορντινάριο",
που δεν με τρελαίνει κιόλας.
-Τι λέμε; -Λέω ότι δεν είναι έτοιμο ακόμη.
-Έχεις δίκιο. -Σωστά;
Γίνεται κι άλλη απόσταξη.
Όλη αυτή η γιγαντιαία προσπάθεια για…
στάλα, στάλα!
"Πώς πήγε σήμερα, καλέ μου;" "Καλά! Βγάλαμε τόσο".
-Δυνατό. -Εντάξει. Ναι.
-Πολύ οινόπνευμα. -Ναι.
Τώρα αναμιγνύουν τις διάφορες μερίδες απόσταξης
για να πάρουν την επιθυμητή γεύση.
Για πάμε.
Εις υγείαν.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Έμαθα πολλά σήμερα. Και στο πιο όμορφο σκηνικό. Δείτε εδώ.
Παραδεισένιο. Σ' αρέσει εδώ.
Ναι. Το αγαπημένο μου μέρος στη Γη.
Πριν απ' τον παράδεισο, που είναι εδώ.
Προπαράδεισος.
Και το τελικό προϊόν;
Είναι πολύ ωραίο!
Είναι υπέροχο.
-Θα πάρω αυτό. -Δικό σου.
-Το παίρνω μαζί. -Φύγαμε.
Να περπατήσουμε;
Να απολαύσουμε την ομορφιά της αγαύης!
Με κάρφωσε!
Η βραδιά μου ξεκινά θαυμάσια καθώς επιστρέφω στην πόλη.
Για το επόμενο μέρος έχω μεγάλη περιέργεια.
Είναι το Levadura De Olla.
Ένα κανονικό εστιατόριο, με έναν ξεχωριστό χώρο, την Κουζίνα Καπνίσματος.
Ελάτε μαζί μου.
Απόψε θα δειπνήσω με την Άνα Κιντέρο.
Είναι πολιτιστική γαστρονόμος. Και ξεναγός γαστρονομίας.
Κι αυτή είναι η λαμπρή σεφ Ταλία Μπάριος.
Αναπαράγει την εμπειρία της κουζίνας της από το μικρό της πουέμπλο.
Στην πόλη και στην κουζίνα τους όλα γίνονται γρήγορα.
Ωραία.
Θα ξεκινήσουμε με τα ταμάλες
κι εκείνες θα μαγειρεύουν και θα ετοιμάσουν τη σάλτσα.
Εσύ είσαι απ' την Οαχάκα;
Είμαι απ' την Πόλη του Μεξικού, αλλά η Οαχάκα είναι απίστευτη.
Ως Μεξικανός, είσαι πολύ υπερήφανος για την κουλτούρα σου,
κι όταν έρθεις στην Οαχάκα, καταλαβαίνεις πως όσα υπερηφανεύεσαι ξεκινούν από δω.
Πρώτα…
υπέροχα ταμάλες.
Αυτό είναι τυλιγμένο σε φρέσκα μπανανόφυλλα.
Τα ταμάλες είναι δώρα, σωστά;
-Δεν είναι; -Τυλιγμένα.
Είναι τυλιγμένα.
Κάθε εποχή θα δεις διαφορετικά ταμάλες.
Κι ο καθένας τα φτιάχνει αλλιώς;
Ναι, αυτό είναι από κολοκύθα.
Αλήθεια;
Κι έχει και γαρίδες.
-Και γαρίδες μέσα; -Ναι.
Πω πω.
Πω πω!
-Και καυτερό. -Ναι;
Ναι, είναι φανταστικό.
Θεέ μου, αυτό το υπέροχο ταμάλε, κάπως ρευστό,
μ' εκείνα τα τραγανά, πεντανόστιμα, καυτερά κεφάλια από γαρίδες.
Έλα τώρα! Είναι υπέροχο.
Αυτό το πιάτο το παραγγέλνω πάντα όποτε έρχομαι εδώ.
Πανδαισία από ντομάτες.
Ναι, βλέπεις όλα τα είδη ντομάτας.
Η καθεμιά έχει κι άλλη γεύση.
-Θα φάμε απ' όλες, έτσι; -Ναι.
Αυτή εδώ μοιάζει και σχεδόν έχει γεύση βερίκοκο.
-Ναι. -Έτσι;
Πράγματι.
Μία εδώ, μία εδώ.
-Κι εδώ. -Μία εδώ.
Έφαγες απ' αυτή;
-Πάρ' την εσύ. -Όχι, έφαγα δύο.
Εδώ ζω, οπότε…
Πρέπει να την πάρεις εσύ.
Σεφ. Καταπληκτικό.
Τώρα η σούπα.
Αυτή η μανιταρόσουπα έχει πολύ σεβασμό.
Γιατί αν έχεις πίστη σ' αυτήν, αν έχεις στομαχικές διαταραχές,
αν είσαι στενοχωρημένος, δεν είσαι καλά,
αυτή η σούπα είναι πολύ θεραπευτική, περιέχει πολέο και μανιτάρια.
Μου φτιάχνετε μία γιγάντια για μαζί;
Θα τρώω λίγη κάθε πρωί.
Δες εδώ.
Αμάν!
-Κι έχει ένα βότανο… -Ο ζωμός!
…το λεγόμενο πολέο, και βγάζει αυτήν τη γεύση.
Είναι και κάπως σαν μέντα.
Δεν έχω ξαναφάει κάτι τέτοιο. Σαν να είμαι στο σχολείο.
Δεν θα έπρεπε στο μάθημα της ιστορίας να μαθαίνουμε το φαγητό του κάθε μέρους;
Θα έπρεπε.
Το φαγητό μάς λέει για τους ανθρώπους περισσότερα απ' όσα φανταζόμαστε.
Όλες οι πεποιθήσεις μας, όλες οι παραδόσεις μας,
η κληρονομία, η ταυτότητά σου, δημιουργούνται από το φαγητό.
Λάτρεψα κάθε μπουκιά από τη λαμπρή σεφ,
και έμενε κάτι ακόμη που θεώρησε ότι θα ήθελα να δοκιμάσω.
Προτού έρθω, ο αδελφός μου είπε "Θα σε ταΐσουν ιγκουάνα".
Λες να το δοκιμάσω ή όχι;
Δεν το έχω δοκιμάσει.
-Ποτέ; -Ποτέ.
Σκέφτηκα ότι πρέπει να δοκιμάζω πράγματα, σωστά;
Αυτό λέω συνέχεια και σ' εσάς. Οπότε πρέπει να το κάνω πράξη.
-Θες να δοκιμάσεις; -Εκεί είναι.
-Τι εννοείς; -Φαίνεται.
Τότε το είδα.
Ναι, τώρα το βλέπω.
Και…
Ο εγκέφαλός μου, λυπάμαι που το λέω, αλλά άρχισε να ψάχνει διεξόδους.
Θέλει κι άλλη προετοιμασία…
-Λίγο, αν θέλετε. -Πόση ώρα;
Μισή ώρα.
Εντάξει. Μισή ώρα.
Δεν γίνεται, γιατί θέλει μισή ώρα.
Λυπόμαστε.
"Δες πώς πέρασε η ώρα. Λυπάμαι πολύ".
"Δεν έχω…" Κι έτσι ξεγλίστρησα.
Κιότεψα να δοκιμάσω ιγκουάνα, που μάλλον θα είχε γεύση κότας.
Μα τότε λέει "Αφού βιάζεσαι, τι λες γι' αυτό;"
Και μου δίνει ένα μπολ
με ζωντανά
σκαθάρια μέσα.
Το τελευταίο που θέλω είναι να προσβάλλω οποιαδήποτε κουλτούρα.
Δεν θέλω να πληγώσω κανέναν.
Το τελευταίο που θέλω είναι να προσβάλλω οποιονδήποτε.
Κι αυτό που ξεστόμισα, όταν μου έδωσε το μπολάκι με τα ζωντανά σκαθάρια ήταν
"Α, όχι, όχι!"
Έδειξε κατανόηση.
Με λυπήθηκε. "Δύστυχε γκρίνγκο!"
Γκράσιας.
-Ευχαριστώ. -Γκράσιας.
Υπέροχα.
Google.
Βιντεοκλήση στον Μπεν.
Αγόρι μου!
Τι κάνεις, μπαμπά;
Καλά! Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Στο παλιό σου δωμάτιο. -Ναι.
Κι έχεις το μηχάνημα πιλάτες της μαμάς. Αυτό σε αντικατέστησε.
Ναι. Δεν υπάρχει κρεβάτι πια. Μόνο το κρεβάτι του πιλάτες.
Τρομερό.
Δες τι έχω. Χαίρομαι.
Έχω μια από τις πιο γευστικές ζεστές σοκολάτες στον κόσμο.
Μου είπαν ότι ο σωστός τρόπος να πίνεις είναι έτσι,
να την κρατάς στις παλάμες, σαν να ευχαριστείς τη γη για τη σοκολάτα.
Πώς είναι η Οαχάκα; Περνάς καλά;
Ναι, είναι πανέμορφο μέρος. Ανυπομονώ να σας φέρω εδώ.
Λατρεύω το τυρί τους.
-Υπέροχο. -Είναι μαστιχωτό.
Καταπληκτικό.
Νομίζω πως έχουμε ένα πλάνο που το τραβάω ένα χιλιόμετρο!
Ναι.
-Κύριε Μπεν, ξέρεις τι ώρα είναι; -Ναι.
Θες ανέκδοτο;
Ένα ανέκδοτο για τον παππού σου.
-Εντάξει. -Ωραία.
-Ένα ξέρω μόνο. -Τιμάς τον παππού. Σε ακούω.
Είναι ένας τύπος, ο Ντέιβιντ,
κι έχει οικονομικές δυσκολίες και δεν ξέρει τι να κάνει.
Πάει στον ναό, λοιπόν, και προσεύχεται και λέει
"Θεέ μου, σε παρακαλώ, αν κέρδιζα στη λοταρία, τότε θα λύνονταν όλα".
Γυρνάει στο σπίτι κι ανοίγει να δει τους αριθμούς,
βγαίνουν και δεν κερδίζει.
Δεν ξέρει τι συνέβη.
Επιστρέφει στον ναό και λέει "Θεέ, Σου είπα ότι το χρειαζόμουν αυτό.
Θα λύνονταν όλα με αυτό. Τι λάθος έκανα;"
Και ξαφνικά ανοίγουν οι ουρανοί.
Κατεβαίνει ο Θεός και μιλά στον Ντέιβιντ και λέει
"Ντέιβιντ, σε παρακαλώ, ας τα βρούμε κάπου στη μέση.
Πρέπει να αγοράσεις λαχνό".
Ναι!
Ναι! Καλό.
Το πνεύμα του Μαξ είναι βαθιά μέσα σου, γιε μου.
Να και το κουτάβι.
Ο Μάρεϊ;
-Γεια, μπαμπά! -Ο μπαμπάς!
Γεια σου, Λίλι.
-Πρέπει να βρω άκρη. -Γεια, Μόνικα!
-Δείτε το κουτάβι! -Τον βλέπεις;
Δείτε το αγόρι!
Είναι τρελαμένος. Σε χρειάζεται.
Δείτε εδώ.
Σε ποιον δεν αρέσει αυτή η εικόνα ωφελιμότητας;
Λοιπόν, οικογένεια.
-Ήταν πολύ γλυκό αυτό. -Τι κάνεις;
-Σας αγαπώ. Τα λέμε σύντομα. -Ο Ρίτσαρντ;
-Τι σε νοιάζει; -Θα πει "γεια";
Γιατί ενδιαφέρονται όλοι…
-Να τος! -Γεια, Ρίτσαρντ!
-Να τος. -Κούκλος είσαι!
-Ο θείος. -Κι εσύ καλός είσαι, Φίλιπ.
Λέει "Κι εσύ καλός είσαι, Φίλιπ".
Τώρα είναι κι η μητέρα μου εδώ, νοητά.
Ένα μένει να κάνω. Ένα δείπνο επανένωσης, παρακαλώ.
Γκουακαμόλε για όλους; Ναι;
Ναι!
Όταν μπαίνεις με φαγητό, όλοι χαίρονται που σε βλέπουν.
Κοντά μου ο Χόρχε και η μητέρα του, η Ελβία,
η Άνα, η Μπετσάιντα, ο Τζίμι,
ο Κρις και η Λιάν και ο αγαπημένος μου "Οαχάκερ", ο Ομάρ.
Στην ταράτσα του Casa Oaxaca,
δίπλα στην εκκλησία του Σάντο Ντομίνγκο, με ένα πανέμορφο ηλιοβασίλεμα.
Τι πίνω;
Λέγεται Μεσκαλίνι, γιατί είναι τύπου μαρτίνι αλλά με μεσκάλ.
Δεν θα σ' αρέσει καθόλου.
Μια πρόποση στους νέους φίλους.
-Εις υγείαν! -Και στους παλιούς.
Σαλούδ.
-Έβαλες κι εσύ καινούριο πουκάμισο. -Τιμώ τους Οαχακανούς.
Σεφ!
Ο σεφ Αλεχάντρο Ρουίζ.
Το φαγητό δείχνει απίστευτο. Ανυπομονώ. Θα μας πεις τι έχουμε;
Φυσικά.
Αυτό είναι το πιο αντιπροσωπευτικό.
Όπως ξέρετε, τρώμε τσαπουλίνες, τσικατάνας και σκουλήκια αγαύης μια ζωή.
Δεν φοβάμαι.
Τοστάδα με μπλε καλαμπόκι και γκουακαμόλε,
αβοκάντο και βοτάνια.
Όταν τρως έντομα, είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος.
Αυτό είναι τσίλε ρεγένο με ψάρι.
Το συγκεκριμένο έχει δελφινόψαρο.
Και δεν θα πω ότι κάνω το καλύτερο μόλε,
γιατί υπάρχουν κι άλλοι εξαιρετικοί μάγειρες…
-Έχουμε την ελίτ εδώ. -…που κάνουν μόλε,
αλλά θεωρώ ότι έχουμε μια αξιοπρεπή συνταγή για μαύρο μόλε.
-Μαύρο μόλε με γαλοπούλα και ψάρι. -Υπέροχο.
-Καλή σας όρεξη. -Ο σεφ, παιδιά!
Δεν τρως έντομα κάθε μέρα.
Πάμε.
Μια τοστάδα γεμάτη με έντομα,
κάτι που μερικά χρόνια πριν, ίσως να ήμουν κάπως απρόθυμος να πλησιάσω.
Είναι πεντανόστιμη.
Ναι. Ωριμάζω, κόσμε.
Ευχαριστώ, Φιλ.
Μια αγαπημένη ατάκα από ταινία του Στέρτζες
είναι όταν ο Χένρι Φόντα φτάνει αργοπορημένος σε ένα δείπνο,
κάθεται δίπλα σε μια ηλικιωμένη και λέει "Έχασα κάτι;"
Κι εκείνη λέει "Το ψάρι ήταν ποίημα".
Έτσι νιώθω για το ψάρι στο Casa Oaxaca.
-Έχει κι άλλο μόλε εδώ. -Αλήθεια;
Κρις, τι κάνεις με το γκουακαμόλε εκεί;
Το τρώω.
Χαίρομαι που κατάφερες να μοιραστείς κάποια πράγματα που προσφέρει η Οαχάκα
κι ελπίζω να επιστρέψεις για να συνεχίσεις να εξερευνάς.
Αστειεύεσαι; Δεν κρατιέμαι. Στην επιστροφή.
-Στον διαρκή έρωτα! -Ναι.
Στον διαρκή έρωτα. Τι γλυκό.
Η Οαχάκα μοιάζει να γιορτάζει τη ζωή με κάθε δυνατή ευκαιρία.
Θέλω να σας τη συνοψίσω,
μα νομίζω ότι καλύτερα θα το κάνει η Μπετσάιντα.
Η Οαχάκα είναι γεμάτη ζωντάνια.
Γι' αυτό λέμε ότι πρέπει να έρθεις εδώ.
-Ναι. -Γιατί πρέπει να τη ζήσεις.
Δεν είναι μια απλή πόλη.
Είναι αληθινή, είναι ζωντανή
κι αυτό φαίνεται στους χορούς,
στα χρώματα, στους ανθρώπους,
στις γλώσσες, στο φαγητό, στη μουσική,
στις άγιες μέρες, στα έθιμα, στις παραδόσεις, παντού.
Αν το Μεξικό ήταν το σώμα,
η Οαχάκα είναι η καρδιά.
Αν δεν έχετε πάει στην Οαχάκα,
δεν ξέρετε τι χάνετε.
Και θα έλεγα σε όλους τους γείτονές μου στις ΗΠΑ
ότι είμαστε πάρα πολύ τυχεροί που έχουμε αυτήν τη χώρα τόσο κοντά μας.
Στο τραπέζι έλα κάτσε μαζί
Άμα είσαι γελαστός, πεινασμένος Θέλεις και μπορείς και εσύ
Να δεις πώς το να μοιραστείς ψωμί
Σε φιλία μπορεί να οδηγήσει πολύ γερή
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μια χάρη σάς ζητά
Κάποιος να ταΐσει
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά;