ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
ΤΥΧΕΡΗ ΨΑΡΙΑ
Καπετάν-Τομ!
Γεια σου, Φιλ.
Σήμερα θα απαντήσω σε μια ερώτηση πολλών. Από πού προέρχονται οι αστακοί;
Καλώς ήρθες στην Τυχερή Ψαριά.
Είναι βρόμικη δουλειά, οπότε θα χρειαστείς αυτή.
-Αυτό φοράω όταν φτιάχνω σούπα. -Τέλειος.
Το τελευταίο που χρειάζεσαι…
-Ναι; -…είναι το πλατύγυρο καπέλο.
Σοβαρά;
Το κοντό πάει μπροστά.
Ηλίθιε Ρίτσαρντ.
Ήδη ανακατεύομαι.
Ένας άντρας γελαστός και πεινασμένος
Τον κόσμο να γυρίσει έχει βαλθεί
Να καταλάβει προσπαθεί
Τι τέχνη έχει το μακαρόνι Το χοιρινό και το αρνί
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μια χάρη σάς ζητά
Κάποιος να ταΐσει
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά;
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
ΜΕΪΝ
Το Πόρτλαντ του Μέιν ήταν το πρώτο στην Αμερική.
Το Πόρτλαντ του Όρεγκον ονομάστηκε μετά από του Μέιν. Ακριβώς!
Είναι η μεγαλύτερη πόλη της όμορφης πολιτείας,
στο άνω δεξιό άκρο των ΗΠΑ.
Τραχιά ακτή, τραχιά ύπαιθρος, τραχείς άνθρωποι.
Έχω συγγένεια με κάποιους από αυτούς και θα τους γνωρίσουμε αργότερα.
Δεν με φέρνει μόνο η οικογένεια εδώ,
γιατί το περιοδικό Bon Appétit ανακήρυξε το Πόρτλαντ του Μέιν
τη νούμερο ένα πόλη του φαγητού στην Αμερική.
Και τώρα που το θυμήθηκα, αστακός!
Ο καπετάν-Τομ με πάει με τη βάρκα του Τυχερή Ψαριά
να τους ψαρέψουμε από τα αλμυρά βάθη.
Θα πάμε να μαζέψουμε κάποιες παγίδες που βρίσκονται στον βυθό.
Είναι εκεί τρεις ημέρες, απ' την τελευταία φορά που ελέγξαμε.
Μα δεν ξέρουμε τι θα έχουν μέσα μέχρι να τις ανεβάσουμε.
Άλλοτε είναι άδειες, άλλοτε γεμάτες με αστακούς. Θέλουμε τύχη.
Πόσο θα ανοιχτούμε;
Θα βγούμε ίσως άλλα δυόμισι χιλιόμετρα προς τα ανοιχτά.
Καρχαρίες;
Δεν έχω δει ποτέ καρχαρία 37 χρόνια τώρα, αλλά υπάρχουν.
Τα Σαγόνια του Καρχαρία 5.
Κυνηγάει τη βάρκα!
Ώρα για δουλειά, Φιλ.
Σ' ακολουθώ, Τομ.
Βλέπεις τη σημαδούρα με το κόκκινο και την πράσινη λωρίδα;
-Ναι. -Είναι δική μας.
Οι πρώτες δύο παγίδες είναι σε βάθος 15 μέτρων.
Ναι.
Ειλικρινά δεν ξέρουμε τι περιέχουν μέχρι να τις ανεβάσουμε.
-Κυνήγι θησαυρού! -Ακριβώς.
Εντάξει.
-Μάζελ τοβ! -Αστακοί!
Εδώ είμαστε, Φιλ.
-Κι άλλος. -Κι η δεύτερη παγίδα.
Κάνα δυο μόνο.
Ένας θηλυκός με αβγά.
-Ξεκινούν από το εσωτερικό της ουράς. -Ναι.
Κάτω απ' το τρίτο πόδι έχει δύο στρογγυλές οπές,
περνούν από έναν αδένα που τα κάνει κολλώδη και κολλάνε εξωτερικά.
Θα το αφήσουμε ελεύθερο, αφού το μαρκάρουμε ως θηλυκό αναπαραγωγής.
Ναι.
Χαράζουμε το δεύτερο πτερύγιο από δεξιά επειδή είναι ζώο αναπαραγωγής.
Ακόμη κι όταν απελευθερώσει τα αβγά, είναι σημαδεμένο.
Θα το πετάμε πίσω πάντα.
-Αυτομάτως. Γεια σου, καλή μου! -Εντάξει.
Γεια χαρά.
Μακροζωία και ευημερία!
-Από την κόγχη του ματιού… -Ναι.
…μέχρι τη ράχη πρέπει να είναι τουλάχιστον οκτώ εκατοστά.
-Τον κρατάμε. -Τον κρατάμε.
-Μπαίνει στο τσουκάλι. -Έτσι.
Λυπάμαι, κύριε.
Είναι οριακά πιο κοντός.
Οριακά.
Γεννημένος λεύτερος
Κάνε κι άλλους αστακούς!
-Σ' έχουν δαγκώσει; -Ναι. Πάντα πονάει.
Πάντα πονάει!
Περνάει. Στο τσουκάλι, εννοώ.
-Στο τσουκάλι. -Είναι μεγάλος.
Μπορεί να σε δω απόψε!
Και τώρα, το δόλωμα.
Θέλω ένα πλάνο να χαστουκίζω τον Ρίτσαρντ μ' αυτό.
Εντάξει, Φιλ. Μην πέσεις μαζί με την παγίδα, έτσι;
"Μην πέσεις με την παγίδα". Το σλόγκαν του ψαρά.
Θα σου πω πότε.
Ένα, δύο, τρία, σπρώξε.
Μπράβο σου.
Τέλειο!
Να μια δεξιότητα που δεν πίστευα ότι θα χρειαζόμουν,
αλλά τελικά ίσως φανεί χρήσιμη.
Ποιος ξέρει;
Σ' αυτό το επεισόδιο μπορεί να πει το Netflix "Φτάνει με δαύτον".
Ίσως συμβεί, και θα χρειαστώ μια καβάτζα.
Μπορεί να ψαρεύω αστακούς!
-Ξέρεις τι σκέφτομαι; -Τι;
Ρολό αστακού.
Αν έρθετε στο Πόρτλαντ του Μέιν, να πάτε μισή ώρα οδικώς
στο πάρκο Φορτ Γουίλιαμς, στο Κέιπ Ελίζαμπεθ.
Σε έναν από τους πιο υπέροχους φάρους,
τον διασημότερο, ίσως, στην Αμερική.
Και το περιβάλλον πάρκο είναι πανέμορφο.
Η ακτογραμμή του Μέιν…
Δεν υπερβάλλουν για την ακτή του Μέιν. Είναι κάτι το πανέμορφο.
Και στο πάρκινγκ υπάρχει μια καντίνα με το όνομα Bite Into Maine.
Ναι! Έχω διαβάσει γι' αυτό το μέρος. Γεια.
Γεια!
-Η Σάρα; -Ναι. Ο Φιλ;
-Ναι. -Γεια σου, Φιλ.
-Πολλές επιλογές. -Ξέρεις κάτι;
Θα σε φτιάξω εγώ.
-Αυτά μ' αρέσουν. -Έγινε.
Θα είμαι στο τραπέζι δύο.
Μια χαρά. Σου τα φέρνω εκεί.
Εδώ είμαστε!
Γι' αυτό έρχεσαι εδώ.
Για ρολά αστακού.
Έχουμε με κάρι. Αυτό έχει γουασάμπι.
-Ναι. -Αυτό έχει τσιπότλε.
-Και το πικνίκ… -Ναι;
…θα έχει και βούτυρο.
-Δοκίμασε αναψυκτικό μύρτιλο. -Ευχαριστώ.
Το καλύτερο: Θα περιχύσω τα πικνίκ με βούτυρο.
-Είσαι η "βουτυροφόρος"; -Ναι! Είσαι έτοιμος;
Δεν θες να το χάσεις.
Άψογα.
Εντάξει.
Στάσου, θέλουμε βοήθεια. Νάταλι.
-Η διευθύντρια παραγωγής. -Γεια σου.
-Πεινάς; -Θα μας βοηθήσει σήμερα.
Θα τα έτρωγα όλα.
Αυτό μ' αρέσει. Είναι ετοιμοπόλεμη.
-Πτωματοφάγος. -Ποιο θα δοκιμάσεις πρώτο;
Νομίζω αυτά που έχουν το φρέσκο βούτυρο.
-Ναι. -Έτσι;
Ας δούμε τι θα πει η Νάταλι πριν φάω εγώ.
-Περιμένεις αντίδραση; -Ναι, κι αν πεθάνεις;
-Καλό; -Αυτά μ' αρέσουν.
-Αυτό είναι κρύο ρολό με βούτυρο, ναι; -Ναι.
-Γι' αυτό λέγεται "στιλ πικνίκ"; -Ναι.
-Έχει λαχανοσαλάτα. -Υπέροχο.
Θεέ μου!
Για τους γλάρους.
-Θα σου επιτεθούν. -Θεέ μου!
Έχετε καμιά μάνικα;
Να ο ωκεανός.
Πάμε σ' αυτό.
Αυτό είναι με γουασάμπι.
-Φοβάσαι; -Πάντα.
Πόσο "γουασάμπι" είναι το γουασάμπι;
Όχι υπερβολικό. Απλώς λίγο πικάντικο.
Ξεκίνα εσύ πρώτος τώρα.
Η μαγιονέζα το κατεβάζει λίγο, θεωρώ.
Ξέρεις τι κάνεις. Πόσο καιρό το κάνεις;
Είναι η ενδέκατη σεζόν μας.
Φοβερό σημείο για ρολά αστακού.
Είναι πανέμορφα! Έλα τώρα!
Μέιν!
Όχι χάλια.
Το νέο σου σλόγκαν.
Πάμε για το τσιπότλε.
Για να ξέρετε, αυτά δεν τα βρίσκεις στο φαστφουντάδικο Chipotle.
Πεντανόστιμο.
Το λέω συνέχεια αυτό.
Θα σκεφτώ μια άλλη λέξη.
Όχι! Δεν μπορώ.
Κάποια πράγματα είναι πεντανόστιμα! Αυτή είναι η λέξη.
Θέλετε να πω…
μεταμορφω… τικό;
Δυσκολεύομαι να την πω αυτήν τη λέξη.
Να λέω απλώς "πεντανόστιμο";
Γιατί, αν είσαι στον κόσμο του φαγητού, χρειάζεσαι πολλά λόγια;
Γιατί να μην πω απλώς "μμμ"
ή "ωωω"
ή "χα χα" ή "χι χι";
Αυτά είναι τα λόγια μου για εσάς.
-Και τέλος, με κάρι. -Κάρι.
Πω πω. Είναι πολύ καλό.
-Σου αρέσει; -Τέλειο.
Γιατί στα ινδικά εστιατόρια δεν έχουν αστακό!
-Ποιο προτιμάς, Φιλ; -Μου άρεσαν πολύ όλα.
Μα αυτό με εντυπωσίασε περισσότερο.
Είμαι χάλια, είμαι χάλια
Δείτε εδώ παντελόνι!
Σαν τόπος εγκλήματος είναι.
"ΕΙΘΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΟΥΡΙΟΥΣ ΑΝΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ"
ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΟ
Πολύ καλό!
Έχω έναν φίλο από το Λ.Α., τον εξαιρετικό κωμικό Άλεξ Έιντελμαν.
Πάρα πολύ αστείος νεαρός. Τον λατρεύω.
Ήθελα να τον πάω στο Duckfat Frites Shack.
Δεν θα το πιστέψεις, αλλά δες τη μύτη μου.
-Σιγά το πράγμα. -Έχω ένα σπυράκι.
Ούτε που φαίνεται.
Μου το καλύπτουν.
Μην κλείνεις τα μάτια.
-Εγώ είμαι εντάξει; -Μια χαρά.
Ήθελα να κάνω ρινοπλαστική. Σ' το έχω πει;
Στο λύκειο, και ρώτησα…
Είπα "Νομίζω πως θέλω να φτιάξω τη μύτη μου".
Στους γονείς σου;
Πήγα σε γιατρό, μα είπε ότι δεν γινόταν μεγαλύτερη.
Ότι είναι η μεγαλύτερη…
Νέες εμφανίσεις!
Πώς σου φαίνεται το Μέιν;
Πανέμορφο. Το Πόρτλαντ είναι πόλη, βασικά, αλλά και επαρχία.
Είναι κάπως σαν βικτοριανό όνειρο.
Και το όνειρο συνεχίζεται, εκτός αν είσαι πάπια,
με τις βελγικές πατάτες να τηγανίζονται στο λίπος της
και το πουτίν να σερβίρεται με ένα αβγό πάπιας.
Θεέ μου.
Πρώτα να δοκιμάσουμε σκέτες τις πατάτες.
Καίνε.
Πολύ καλές.
Να κάνω την αρχή;
Παρακαλώ. Θεέ μου.
Μα εδώ έχει σάλτσα, τυρόπηγμα και κονφί πάπιας!
Το κονφί είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να κάνεις στην πάπια.
Να τηγανίζουμε τα πάντα σε λίπος πάπιας;
Ναι, ίσως.
Ρώτα με τι έκανα σήμερα, προτού έρθεις.
-Τι έκανες, Φιλ; -Ψάρεψα αστακούς με βάρκα.
Σαν μη Εβραίος.
-Έπιασες κανέναν; -Ναι.
Δεν έχω φάει ποτέ αστακό.
Ούτε καβούρι.
-Καταλαβαίνω. -Ούτε οστρακοειδή.
Έχεις διατροφικούς νόμους.
Μα κανείς δεν μου λέει τι γεύση έχουν.
Φαντάσου ένα πολύ σφιχτό ψάρι. Έχεις φάει ποτέ πεσκαντρίτσα;
-Ποτέ. -Σε εστιατόριο;
Επειδή δεν τη θεωρώ κόσερ.
Με μπερδεύουν οι κανόνες σου.
Ζήσε μέσα στο ηλεκτροφόρο σύρμα της φθίνουσας ευλάβειάς μου!
Ούτε αυτό έπρεπε να τρώω.
Είναι προσβολή για τη γεσιβά μου.
Μα εγώ…
-Κι εγώ το ίδιο. -Ναι!
Ξέρεις πόσοι νεκροί συγγενείς μου κάνουν έτσι τώρα;
-Κι εγώ! -Ναι.
Μα το έκαναν μπροστά μου!
Νομίζω πως δεν μπορώ να ζήσω χωρίς τηγανητές πατάτες.
Ενίοτε βλέπω την εκπομπή και σκέφτομαι "Δεν θα 'ναι τόσο νόστιμο".
Αν είστε σαν εμένα και σκέφτεστε το ίδιο, κι όμως, είναι.
Ναι. Πες το στον κόσμο!
-Είναι νόστιμο. -Ναι!
Αγαπώ τον Άλεξ. Σπουδαίος κωμικός. Εκτός όταν με μιμείται.
Έρχεται στο σπίτι μου!
Είναι βραδιά ταινίας.
Κι έχουμε μπόλικα μπουκάλια κρασί.
Καλό νούμερο.
Η κοπέλα μου λέει "Η μίμηση του Φιλ είναι και αντισημιτική και ακριβής".
Εκτός όταν του αρέσει κάτι. "Μ' αρέσει!"
"Μ' αρέσει αυτό!"
Είναι αγνή χαρά, φιλτραρισμένη μέσα από τον ιουδαϊσμό.
Υπέροχο.
Ώρα για επιδόρπιο. Έχουμε σοκολάτα.
Θεέ μου.
Καραμέλα, με λίπος πάπιας, φυσικά.
Και μιλκσέικ μύρτιλο.
Δες τα δύο καλαμάκια. Ξέρεις τι θα κάνουμε.
Ίσως δεν πετύχει με τη "μυτ-αποκάλυψη"!
Κίνηση της παλιάς σχολής!
Κίνηση καφεστιατορίου.
-Ωραία. -Σ' αρέσει;
"Μ' αρέσει αυτό!"
Λίγο πιο βόρεια είναι το Μπράνσγουικ,
και σε ένα δρομάκι, ένα σπίτι.
Το οποίο στεγάζει ένα μαγικό μέρος, το Spindleworks.
Αγαπημένη μου ξαδέλφη;
Αγαπημένε μου ξάδελφε;
Φιλ!
-Ωραίο. -Ωραίο!
Έχω τη μεγάλη τύχη να έχω θαυμάσιους ανθρώπους στην οικογένειά μου,
μα αυτή είναι από τις αγαπημένες μου.
Η Άννα.
Πηγαίνει στο Spindleworks 30 χρόνια.
Είναι μεγάλο κομμάτι της ζωής της.
Ήθελα να δει ο κόσμος τι είναι το Spindleworks επειδή εμείς το αγαπάμε,
οπότε ήθελα να με ξεναγήσεις εσύ.
Έγινε, φιλαράκο!
Αυτή η ξενάγηση έχει να κάνει με την τέχνη, την αγάπη και το φαγητό.
Τρία πράγματα που αγαπώ. Συν άλλο ένα.
Τι; Ποτό;
-Εσένα. -Εμένα!
Ναι. "Ποτό"!
-Το δέχομαι. -Αγαπημένε ξάδελφε.
-Πάμε. -Μην το πεις στον Ρίτσαρντ!
-Γεια σου, Φιλ. -Χαίρω πολύ.
Η Νάνσι είναι επί της υποδοχής.
Της αρέσει να κάθεται εδώ και καλεί τους περαστικούς να μπουν μέσα.
Ο Μπράιαν Μπρέιλι είναι ο υπεύθυνος προγράμματος.
Αυτό το σπίτι είναι κάτι παραπάνω από 280 τ.μ.
Έχουμε έως και 40 καλλιτέχνες εδώ καθημερινά, που κάνουν τέχνη,
και ο στόχος μας είναι η ανεξαρτησία τους
και να κάνουν την καριέρα τους, όπως κάθε άλλος καλλιτέχνης.
Τους στηρίζουμε ώστε να ζουν ολοκληρωμένες ζωές στην κοινότητά τους.
Βλέπω όμορφα έργα.
Μίλα μας για το Spindleworks.
Εδώ είναι το ατελιέ μας, όπου γίνονται τα μαγικά!
Ναι.
Είναι ένα αντίστοιχο Magical Mystery Tour για την τέχνη.
Μάλιστα.
Όλα τα έργα είναι δικά μας. Κάνουμε τα πάντα.
Φωτογραφία.
Άπειρα μέσα.
Υφαντουργία. Έχουμε ό,τι θελήσεις.
Όλα τα καλά.
-Έχετε κι έναν αργαλειό. -Ναι.
-Θα σου δείξω. -Πάμε!
Μαντήλι φτιάχνεις;
Ναι.
Πολύ όμορφο. Στον αργαλειό.
Έχω ένα νέο σλόγκαν: "Δεν έγινε και κάτι".
Ναι.
Ωραίο σλόγκαν.
ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΑ
-Στο μαγαζί. -Στο μαγαζί.
Ο κόσμος μπορεί να αγοράσει υπέροχα πράγματα εδώ.
-Φτιάχνουμε καρέκλες. -Ναι.
-Ξυλουργικά. -Ναι.
Μαξιλαράκια. Πρώτη φορά έφτιαξα ένα.
-Για να το δούμε. -Και πωλείται.
-Τώρα το έφτιαξα. -Υπέροχο.
-Μπορώ να το αγοράσω; -Αν θες.
Πόσο κάνει;
Στα 25 δολάρια.
-Σου δίνω 40 δολ. -Σαράντα;
Γιατί τόσο θεωρώ ότι αξίζει.
Έχω αβάντα, δείτε ποιος πήρε 40!
Τι λες τώρα!
-Πόσο καιρό σού πήρε; -Ενάμιση χρόνο.
Πανέμορφο.
Όλο χειροποίητο.
Πολύ εντυπωσιακό.
Κοιτάξτε εδώ.
Το εκδοθέν βιβλίο της Άννα ΜακΝτούγκαλ.
-Ναι! -A Look Back.
-Ναι. -Και τι ματιά είναι αυτή;
Στην ιστορία για τη νέα μου ζωή εδώ, στο Spindleworks, πώς τη διαμόρφωσε.
Ναι.
Έχω μεν σύνδρομο Down, αλλά και σύνδρομο "Up".
Έχω υπέροχους συγγενείς, σαν τον Φίλιπ,
τον αγαπημένο μου!
-Βοήθα με. -Όχι τον Ρίτσαρντ, έτσι;
Τον αγαπώ!
Όχι! Εγώ είμαι ο αγαπημένος.
Μην τον πειράζεις.
"Μην πειράζεις τον αδελφό σου". Σοφή συμβουλή.
-Δεν θα την ακούσω. -Τι άλλη συμβουλή τού δίνεις;
Όχι αστεία για τη Μόνικα, την αγαπώ.
-Μόνο τέτοια έχω. -Καλά, πες, αλλά μην το πεις σ' εκείνη.
Πρέπει να επαναλάβω την αξία των τεχνών;
Το έχω ξαναπεί. Οι τέχνες δεν είναι αναλώσιμες.
Βασικά, είναι η απάντηση.
Ήταν τόσο ευγενικοί και φιλόξενοι μαζί μου, που κάτι έπρεπε να κάνω.
Τουλάχιστον παγωτό.
Πάμε, παιδιά.
Θα περάσουμε τον δρόμο προς τα δω.
Εντάξει.
Φτάσαμε.
Ποιος πήρε παγωτό καφέ;
Μπάρι και Λάρι! Σε ποιον αρέσει; Δείτε εδώ!
Πολύ ιδιαίτερο. Έχει χωνάκι από πάνω, σαν καπελάκι.
-Κι άλλο χωνάκι βανίλια. -Δικό μου.
Έλα, φίλε μου.
Άλλο ένα Μπάρι και Λάρι.
Όλοι χαρούμενοι; Τέτοια θέλω.
-Νάνσι, πώς είναι; -Ωραίο.
Εσύ τι πήρες, Φιλ;
-Σοκολάτα με κομματάκια σοκολάτα. -Ωραίο.
Γιατί μου αρέσει η σοκολάτα.
Πολύ χαίρομαι που πέρασα χρόνο μαζί σας και είδα τι κάνετε.
Πέρασα υπέροχα, και κάθε μέρα θα έπρεπε να έχει λίγο παγωτό μέσα!
Χαιρετήστε όλοι το συνεργείο εκεί!
-Ευχαριστούμε! -Γεια!
Ευχαριστούμε!
Και στον άλλο ξάδελφο Ρίτσαρντ!
Τέτοια υπέροχα μέρη,
με απίστευτα χειροποίητα χοτ ντογκ και μπίρα στο Thirsty Pig,
ιταλικό φαγητό από τη φάρμα στο τραπέζι από τον σεφ Τζέικ Στίβενς στο Leeward,
και δεξιοτεχνικό μεξικανικό μπάρμπεκιου στο Terra Lingua,
έχουν δώσει στο Πόρτλαντ τη φήμη του
ως κορυφαίου γαστρονομικού προορισμού.
Μπίντεφορντ. Μια εργοστασιακή πόλη, 20 λεπτά από το Πόρτλαντ.
Συναντώ τον Ντον Λίντγκρεν.
Είναι ειδικός για το πώς χτίστηκε η πόλη.
Πριν από πόσα χρόνια άνοιξαν τα εργοστάσια;
Αναπτύχθηκαν τις δεκαετίες του 1830 και 1840.
Ναι.
Όλα χτίστηκαν με μία πηγή ισχύος, το νερό.
Εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα βιομηχανικής παραγωγής
τροφοδοτούνται από το ποτάμι.
Όλα αυτά τα εργοστάσια απέκτησαν ζωή επειδή υπήρχε ένας καταρράκτης εκεί.
Διάνοιες βρήκαν τρόπο να τιθασεύσουν την καθαρή δύναμη του νερού
και ξεπετάχτηκε ολόκληρος ο πολιτισμός σ' αυτήν την πλευρά του ποταμού.
Μας δείχνει ότι είμαστε ένα τίποτα χωρίς τη φύση.
Τα παλιά εργοστάσια φιλοξενούν πλέον νέες επιχειρήσεις, νεοφυείς, ζυθοποιίες.
Και το πολύ ξεχωριστό μαγαζί του Ντον.
Το βιβλιοπωλείο Rabelais.
Είναι σαν ένα απίστευτο μουσείο.
Αρχαίες συνταγές, αρχαία βιβλία μαγειρικής.
Απίστευτα συναρπαστικά.
Θέλω να σε ρωτήσω για ένα βασικό συστατικό του Μέιν.
Ναι.
-Θα το δούμε πολύ. -Ναι.
Πες μου αν ισχύει ο θρύλος.
Έδιναν στους φυλακισμένους κι εκείνοι διαμαρτύρονταν.
"Έλεος με τον αστακό κάθε μέρα".
Ώσπου ο Τέντι Ρούζβελτ είπε ότι του άρεσε
κι από το τέλος του καταλόγου πήγε στην κορυφή.
Δυστυχώς, δεν αληθεύει.
Το Μέιν είχε πολύ σχολαστικά αρχεία φυλακών.
Δεν υπήρξε εξέγερση με αίτημα "Φτάνει μ' αυτό, δεν πάει άλλο".
Πράγματι άρεσε στον Ρούζβελτ και ίσως τον έκανε πιο ελκυστικό,
μα ο αστακός πάντα θεωρούνταν μια πολυτελής περιζήτητη τροφή.
Επειδή ήταν τρελά πεντανόστιμος.
Πεντανόστιμος. Ο καλύτερος.
Το Palace Diner. "Ευπρόσδεκτες οι κυρίες".
Συναντώ τον Ντον για μεσημεριανό σε αυτό το αξιαγάπητο μέρος.
Τέτοια μέρη μ' αρέσουν.
Είναι αγαπημένο του Ντον.
Ένα τοπικό μαγαζί, το Palace Diner,
ίσως το καλύτερο καφεστιατόριο στον κόσμο.
Ένας από τους σεφ ιδιοκτήτες είναι παρών, ο Γκρεγκ Μίτσελ.
Πρόσεξα το "Ευπρόσδεκτες οι κυρίες" στο βαγόνι.
Το μαγαζί υπάρχει από το 1927, τότε που λειτουργούσαν τα εργοστάσια.
Έδειχνε ότι όλοι ήταν ευπρόσδεκτοι.
-Ακόμη κι οι γυναίκες. -Εγώ διαφωνώ, αλλά μαγαζί σου είναι.
Ναι.
-Θέλεις καφέ; -Παρακαλώ!
-Σίγουρα έρχεσαι πολύ συχνά εδώ. -Απ' την αρχή.
Έχουν πολύ μικρό μενού.
Μισή ντουζίνα πράγματα για πρωινό, άλλα τόσα για μεσημεριανό,
αλλά ό,τι κάνουν είναι τέλειο.
-Διπλές αβγοφέτες. -Δικές μου.
Παραλίγο να τις αρπάξω.
Τα παιδιά ήταν οι πρώτοι
που επέκτειναν τη γαστρονομική φήμη της πόλης,
κι είναι συναρπαστικό.
-Έρχονται τα πιάτα σας. -Αμέσως!
-Ξεροτηγανίδια κορν μπιφ. -Έλα!
Σε άλμη για μια βδομάδα. Σε μαντεμένια πλάκα.
-Αυτά είναι. -Αυτά.
Έχουμε τηγανίτες με τόνο και λιωμένο τυρί, και βουτυρόγαλα.
-Θα είναι αυθεντικό σιρόπι σφενδάμνου. -Στο Μέιν είμαστε.
Κι έχουμε… Συγγνώμη, τσίζμπεργκερ.
Σάντουιτς με τηγανητό κοτόπουλο.
-Τι; Δες εδώ! -Αυτά είναι.
Αντίο σε όλους!
Ντελούξ σάντουιτς με μπέικον, αβγό, τυρί.
Αγαπώ τα ντελούξ.
Και η σημερινή ομελέτα. Με καραμελωμένα κρεμμύδια και τσένταρ.
Ελπίζω να φτάνουν τα πιάτα για τους άλλους.
Δείτε εδώ!
Θεέ μου, θυμίζει σάντουιτς με αβγοσαλάτα, έτσι;
Έχουμε μια τεχνική.
Πού σπούδασες;
Κυρίως αυτοδίδακτος.
Δούλεψα λίγο στη Νέα Υόρκη, στο Gramercy Tavern.
Σε ένα εστιατόριο…
Στάσου. Να κάνω αυτό.
Τρελαίνομαι όταν οι διάνοιες επικεντρώνονται στα σημαντικά.
Βάλαμε χαμηλά τον πήχη και ξεπεράσαμε κάθε προσδοκία.
Όχι. Είναι ο υψηλότερος πήχης, γιατί όλοι ξέρουν αυτά τα πιάτα.
Δεν κρύβεσαι πίσω από κάτι. Είναι απλά. Όλοι έχουν σημείο αναφοράς.
-Ακριβώς. Κι όλοι είναι ειδικοί. -Ναι.
-Ρίτσαρντ, άσε τις βλακείες. -Ναι.
Κι αρχίζω να παρατηρώ ότι το κάθε πιάτο είναι ίσως ό,τι καλύτερο στο είδος του
έχω φάει στην ηλίθια ζωή μου.
Τι συμβαίνει;
Είναι η πιο μεγαλοπρεπής…
έκφραση του σάντουιτς με τόνο στον κόσμο.
-Το απόλυτο φαγητό παρηγοριάς. -Ναι.
Η ομελέτα!
Έχεις δει το Υπερασπίζοντας τη Ζωή μας;
Ο Άλμπερτ Μπρουκς πάει στον παράδεισο και μπαίνουν στην καφετέρια.
Παραγγέλνει μια ομελέτα
κι έρχεται ό,τι ωραιότερο και τέλειο.
Λέει "Η καλύτερη ομελέτα που έχω φάει στη ζωή μου. Φανταστική!"
"Ναι, εξαιρετική. Και μπορείς να φας όσο θες".
Αυτό δεν θα πει παράδεισος;
Εδώ είμαστε.
Ντελούξ τσίζμπεργκερ. Μ' αυτά την έβγαζα στο κολέγιο.
Λένε ότι αυτές οι πατάτες τα σπάνε.
Βράζουν, πολτοποιούνται και τηγανίζονται.
Με την πολτοποίηση έχεις μεγαλύτερη τηγανητή επιφάνεια.
-Το νιώθεις; -Ξετρελαίνομαι.
-Οι αβγοφέτες; -Απίστευτες.
Είναι πολύ πηχτές και βαριές, αλλά πεντανόστιμες.
Εγώ τις βρήκα ελαφριές κι αφράτες.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Εντάξει. -Ναι. Αλλά εγώ είμαι εγώ.
Είδες όταν δέχεσαι και γυναίκες;
ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Με συγχωρείτε.
ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΜΠΡΟΥΛΕ
"Ποδήλατο Μπρουλέ"; Τι είναι το "Ποδήλατο Μπρουλέ";
Αν είναι αυτό που νομίζω, ίσως γίνω πολύ καλός πελάτης.
Με συγχωρείς!
Θα σταματήσεις κάπου σύντομα;
-Σταματάς; -Ναι.
-Στήνεις; -Είσαι έτοιμος;
Όταν σταματά, μαθαίνω ότι είναι ο Τσάρλι Κόμπτον.
Αυτό άρχισε να το κάνει όταν ήταν 15.
Τώρα είναι πολύ μεγάλος, 21.
Πότε σου ήρθε η ιδέα;
Την πρώτη χρονιά του λυκείου ταξίδευα στην Ευρώπη με τους δικούς μου
κι ο καθένας επέλεγε τα δικά του μέρη, αναλόγως τι ήθελε να κάνει.
Ο αδελφός μου πήγε σε Ολλανδία και Αγγλία για ποδόσφαιρο.
Εγώ, Γαλλία και Ιταλία για μαγειρική.
Έμαθα να φτιάχνω κρεμ μπρουλέ στο Παρίσι.
-Φυσικά, όμως, εσύ φτιάχνεις την κρέμα. -Ναι.
Πασπαλίζεις ζάχαρη.
Προπάνιο με καμινέτο.
-Βασικά. -Κι έτοιμος.
-Ναι. -Άψογο.
Δοκίμασε.
Τη χτυπάω. Ακούστε.
Τέλεια.
Αυτό θες στην μπρουλέ.
Έχεις φτιάξει μια πουτίγκα σοκολάτα
με μια υπέροχη, τραγανή κρούστα.
Οι Γάλλοι θα προσβληθούν με το "πουτίγκα".
Το ξέρω.
Φίλοι μου.
Έχετε φάει ποτέ κρεμ μπρουλέ;
Δεν νομίζω.
Θέλετε να δοκιμάσετε;
Μαμά, θες να δοκιμάσεις;
-Ναι. -Ναι;
Καταπληκτική απάντηση!
-Είμαστε από τη Ζάμπια. -Ναι;
Δεν νομίζω ότι το φτιάχνουμε αυτό στη Ζάμπια.
-Ετοιμάζεται. -Ευχαριστούμε.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ. Το όνομά σου;
-Μάριαν. -Γεια σου, Μάριαν. Φιλ.
-Φιλ. Θεούλη μου. -Το όνομά σου;
-Τσόμπα. -Τσόμπα.
-Χαίρω πολύ. -Κι εγώ. Απολαύστε το.
Τι γλυκό. Πώς λέτε "εις υγείαν" στη χώρα σας;
Εις υγείαν.
Βλέπω λαμπρά πράγματα στο μέλλον του νεαρού.
Ποιος θέλει μέλι και λεβάντα;
Ποιος θέλει κλασική κρεμ μπρουλέ;
-Και ποιος θέλει σοκολάτα; -Θέλω κι εγώ να δοκιμάσω.
Σε μισώ.
-Τι γεύση θες; -Οποιαδήποτε.
Τι έχει μείνει; Σοκολάτα;
-Στον Ρίτσαρντ. Για τον μπαμπά μας. -Ωραίο.
-Σοκολάτα θα επέλεγε. -Σοκολάτα;
Θα έλεγε "Έχεις σοκολάτα; Στάσου. Μη βάλεις αυτό από πάνω".
"Στάσου, το μπρουλέ εννοείς;" "Ναι, δεν χρειάζεται".
-Πώς πάει η μέρα; -Το καλύτερό μου ήταν.
-Ναι; Τέλεια. -Ναι.
Ναι, ώρα για ρολά αστακού και πάλι.
Καλώς ήρθατε στο Red's! Χαιρόμαστε πολύ που είστε κοντά μας.
Όποτε επισκέπτομαι συγγενείς στο Μέιν,
κάνουμε στάση στο Red's Eats.
Είναι θεσμός, λειτουργεί από το 1938.
Δείτε εδώ αστακό.
Αυτό κάνει την αναμονή να αξίζει, κι έχει τύχει να περιμένω
μιάμιση ώρα.
Γι' αυτό κάνω την εκπομπή, για να περνάω πρώτος.
Καλή όρεξη, Φιλ. Ευχαριστούμε!
Απορώ τι θα φάνε όλοι οι άλλοι.
Φίλιπ! Φίλιπ!
Ψάχνω τους Ρόζενταλ.
-Εμείς είμαστε. -Υπάρχει τέτοιο όνομα;
Πολλοί έχουν αυτό το όνομα εδώ. Μόνικα, Λίλι, Μπεν.
Η γυναίκα του Ρίτσαρντ, η Κάρεν, και τα παιδιά τους Τζακ και Τες.
Και πολλοί αστακοί.
-Πανέμορφα. -Ευχαριστούμε, Φίλιπ.
Ωραίο πρωινό!
Προτού το φάτε…
Τι;
Σας φέραμε λίγο βούτυρο.
Να τα μας. Κοιτάξτε, με το τσαγερό.
Είναι το αντίστοιχο με το πιάτο του Πίτερ Λούγκερ.
-Το ξέρω. -Σπουδαία στιγμή του αθλητισμού.
Πανέμορφο.
Πόσο ψαχνό έχει εδώ μέσα;
Είναι σαν ρολό αστακού με το ψαχνό άλλου ενός ρολού αστακού.
Έτσι. Και, σοβαρά, δεν το μετράμε, απλώς τα γεμίζουμε.
Φανταστικό.
-Καλή σας όρεξη. -Ευχαριστούμε πολύ.
-Ευχαριστούμε. Αγαπάμε την Ντέμπι! -Ζήτω!
Όταν ήμασταν μικροί με τον Ρίτσαρντ, να σας πω πόσα τέτοια τρώγαμε;
Ούτε ένα.
-Ήσασταν πολύ στερημένοι. -Πολύ. Όπως έλεγε η μαμά.
"Καημένο, στερημένο παιδί!", έλεγε.
Πόσο αγαπάμε το Μέιν;
-Το αγαπάμε! -Μέιν!
Θα πιω το βούτυρο απ' το μπολάκι.
Από δω η Μπέτι, παιδιά.
-Γεια σου. -Έχει γενέθλια!
Να τα εκατοστίσεις!
Να ζήσεις, να ζήσεις
Και χρόνια πολλά
Να ζήσεις, Μπέτι
Η Μπέτι, παιδιά!
Και χρόνια πολλά
Το Πόρτλαντ έχει το πιο κοντινό υπερατλαντικό λιμάνι για την Ευρώπη,
οπότε πρωταγωνιστούσε την εποχή της αποικιοκρατίας.
Έχει καεί και ανοικοδομηθεί πολλές φορές,
κάτι που ίσως εξηγεί τα πανέμορφα κτίρια με τούβλα και πέτρα.
Google, βιντεοκλήση στην Τζούντι Γκολντ.
-Φίλιπ! Πού είσαι; -Γεια σου, αγάπη.
Στο Πόρτλαντ του Μέιν! Εσύ;
Τάρτα τρως;
Τάρτες.
Έχεις ακουστά το Tandem Bakery;
-Θεέ μου. -Τώρα ναι.
Πρέπει να έρθεις μόνο γι' αυτό.
-Ναι. -Άκου τι γίνεται.
Του χρόνου κλείνω 40 χρόνια στη σταντ απ κωμωδία.
Ξεκίνησα στα 19 μου.
-Έχω κάνει πολύ θέατρο. -Ναι.
-Έχω γράψει βιβλίο. -Ναι.
Δεν μπορώ να σου περιγράψω πόσες φορές ο κόσμος…
Ούτε καν μόνο στη Νέα Υόρκη. Όπου κι αν πάω.
"Θεέ μου, η Τζούντι;" Και λέω "Ναι. Έχετε δει κάποιο νούμερο;"
"Όχι. Απ' το Ταΐστε τον Φιλ!"
"Πείνασα που το έβλεπα!"
Το άλλο που λένε, Φίλιπ, είναι
"Να βγαίνεις σε κάθε εκπομπή!"
Έτσι λένε;
Ναι! Ότι είναι πολύ καλύτερη μ' εμένα!
Έχει πλάκα. Έτσι λέει κι η κόρη μου.
Ναι!
Σου αρέσουν τα σκόουν;
Θεέ μου. Τι; Για να με βασανίσεις το κάνεις;
Ναι! Αυτό κάνω. Το έκανα και στους γονείς μου.
Το ξέρω.
Τους έλεγα "Θέλετε να δείτε…
Θέλετε να σας πω τι έφαγα σήμερα;" Κι η μαμά έλεγε "Όχι ιδιαίτερα".
Θα σου δείξω για τι φημίζεται παγκοσμίως το Tandem Bakery.
-Φτιάχνουν ένα ψωμάκι μόνο με… -Κομπόστα.
…βούτυρο και μαρμελάδα.
Αυτό είναι το ψωμάκι τους.
Δεν αντέχω. Θα μου…
Πραγματικά, απ' τις πιο νόστιμες μπουκιές στον κόσμο.
Μπράβο σου, Φίλιπ.
Θέλω μόνο να είσαι χαρούμενος. Μόνο αυτό.
Αυτός είναι ο στόχος μου, η ευτυχία σου.
Γι' αυτό σ' αγαπώ.
Γι' αυτό. Ξέρω.
Ξέρεις τι κάνουμε, έτσι;
Ζητώ από τους αγαπημένους μου ανθρώπους, που είναι κωμικοί,
ένα ανέκδοτο για τον Μαξ.
-Ναι. -Αυτό ήταν το σημείο του.
-Ναι. -Σε ακούω.
Έχω ένα τέλειο ανέκδοτο για τον Μαξ.
Σε ακούμε.
Ένας Γερμανός, ένας Γάλλος κι ένας Εβραίος
χάνονται στην έρημο.
Είναι μέρες εγκαταλειμμένοι στην έρημο. Τίποτα.
Τελικά τους βρίσκει και τους μαζεύει ο Ερυθρός Σταυρός.
Και ο Γερμανός λέει
"Είμαι απίστευτα κουρασμένος και διψασμένος. Θέλω μια μπίρα!"
Κι ο Γάλλος λέει "Είμαι τόσο κουρασμένος και διψασμένος. Θέλω λίγο κρασί".
Κι ο Εβραίος λέει "Είμαι τόσο κουρασμένος και διψασμένος. Έχω διαβήτη!"
-Καταπληκτικό. Δεν πιστεύω… -Δεν σ' αρέσει;
Πρώτη φορά το ακούω.
-Μάλιστα. -Φανταστικό.
Αφορά την γκρίνια μας, έτσι;
-Ναι. Η γκρίνια… -Μας αρέσει. Είναι τέλειο.
Η μητέρα μου, Θεός σχωρέσ' τη, ποτέ δεν ήταν διψασμένη.
Ήταν αφυδατωμένη. Με καταλαβαίνεις;
"Εσύ διψάς, αλλά εγώ…"
-"Εγώ είμαι αφυδατωμένη". -Ναι.
Τζούντι, σ' αγαπάμε.
-Τα λέμε. -Σ' αγαπώ!
Τα λέμε σύντομα.
Μένει ένα τελευταίο μέρος.
Στο Γουισκάσετ του Μέιν
βρίσκεται η πλήρως οργανική και "ιπποκίνητη" φάρμα Buckwheat Blossom.
Είναι παράδεισος, κι έχω την τύχη να σχετίζομαι με αυτό το μέρος,
γιατί ο ξάδελφός μου και η αδελφή του, η Έιμι, κι ο άντρας της Τζεφ
τη δουλεύουν με τα παιδιά τους Έισα, Ρουθ και Λέια.
Κάλεσαν όλες τις οικογένειες για πικνίκ.
Μα πρώτα, άλλο ένα επεισόδιο του "Κάτι στο Οποίο Θα Είναι Κάκιστος ο Φιλ".
Πρόβατα! Γεια σας.
Είμαι ο Φιλ. Θα είμαι ο βοσκός σας σήμερα.
Αυτό λένε οι περισσότεροι όταν πάω παρέα τους.
Κιτ! Εδώ.
Πλησίασε. Ξάπλωσε.
-Περάστε. -Γεια. Τι κάνετε;
-Περάστε. Ωραία. -Πάμε από δω.
Ελάτε, πρόβατα!
Όχι! Από δω.
Ηρεμήστε, τάξη!
Δεν είναι τρόπος αυτός!
Αυτός είναι ο ταραχοποιός. Τον βρήκες.
Πού πας; Όχι!
-Έλα! Ξάπλωσε! -Καταστροφή.
Όχι! Περάστε από δω.
Ωραία, εδώ μέσα. Εντάξει.
Και πάνω που θα έλεγα "Αρκεί αυτό, γουρούνι", ένα ξεφεύγει.
Έχουμε άλλο ένα.
Ναι. Η ευκαιρία σου, Φιλ.
-Γράπωσε ένα πόδι. -Πόδι; Αλήθεια;
Οποιοδήποτε. Απλώς γράπωσε…
Έτσι. Κράτα το γερά. Ρουθ, άρπαξέ τη.
Έλα δω!
Έτσι μπράβο.
-Ωραία. -Τα καταφέραμε.
-Υπέροχα. -Τόσο απλά.
Αντίο, Τζεφ!
Είμαι για το ροντέο τώρα.
Το χειρότερο του κόσμου.
Έιμι, απ' ό,τι κατάλαβα, εσύ αποφασίζεις ποιος θέλει κούρεμα.
-Ναι. -Χρειάζεται κι ο Τζεφ κούρεμα;
Ναι. Βασικά, όλη η οικογένεια.
Ναι.
-Να διαλέξουμε το μεγαλύτερο για τον Φιλ; -Τι;
Θέλω το πιο μικρό και ήρεμο.
Ποιο κλοτσούσε πολύ, Τζεφ;
Που σε πέτυχε στο πηγούνι;
-Καλό αυτό. -Ας πάρουμε αυτή.
-Δική σου, Φιλ. -Εντάξει.
Γλυκιά δείχνει.
Χρειάζεται και στολή κουράς;
-Ναι. -Υπάρχει και στολή;
-Υπάρχει στολή, ναι. -Θεέ μου.
Η κουρά των προβάτων μού επιφυλάσσει τη δική της εξευτελιστική αμφίεση.
Τώρα μάλιστα.
Βγήκε ο ήλιος και τα μούσκουλα.
Κάποιοι από εσάς ίσως σκέφτεστε "Του αρέσει να φοράει χαζές στολές;"
Όχι, αυτά φοράει στην πραγματικότητα ο κόσμος.
Απλώς δείχνουν χαζά πάνω σ' αυτό.
Αυτά τα φοράτε για να νιώθετε περισσότερο τα πρόβατα;
Όχι, για να εντυπωσιάσεις τις κυρίες που συλλέγουν το μαλλί.
Συγγνώμη, κυρίες!
Αφού μισογδύθηκα, μου δείχνει πώς να κάνω το ίδιο στα πρόβατα.
-Βλέπεις το αριστερό μου πόδι στον γοφό; -Ναι.
Μόλις το γυρίσω εκεί, το τραβάω.
-Σαν παλαιστής. -Και πέφτει.
Ναι. Εντάξει. Έτσι κουρεύεις πρόβατα.
Δες μαλλί.
-Πανέμορφο. -Δεν είναι όμορφο;
Πλησιάζεις όσο μπορείς στο δέρμα,
διότι ήθελε ένα καλό κομμάτι για να φτιάξει, δεν ξέρω, πουλόβερ.
Έτοιμος.
-Δες εδώ. -Πετάγεται η κατσίκα.
Πω πω.
-Δεν είναι τίποτα. -"Τίποτα".
Σίγουρα θα το κάνεις πανεύκολα, Φιλ.
Γεια, προβατάκι!
Πολύ χαλαρό είναι. Έχεις τον τρόπο σου με τα πρόβατα.
Κράτα το ανάμεσα στα γόνατα.
Εντάξει. Όλα σ' αυτήν την πλευρά.
Προς τα έξω και πάνω στο πόδι. Σπρώχνε το πίσω.
Πίσω, μέχρι να βάλεις αυτό το πόδι πίσω απ' όλα τα πόδια της.
Ανάμεσα στα γόνατα.
Η μόνη μου σκέψη ήταν
ότι δεν θέλω να πονέσω το καημένο το ζώο.
Ήδη ξεφτιλίζεται στην τηλεόραση.
Καλό. Έτσι μπράβο.
Τέλεια.
-Είμαστε καλά; -Ναι.
-Τι λες; -Εξαιρετικό για πρώτη φορά.
Το μαλλί που έβγαλα σήμερα φτάνει ίσως για μικρά γούνινα προστατευτικά αφτιών.
Για μωρουδιακά προστατευτικά. Τόσο έβγαλα σήμερα.
Μία ερώτηση.
-Τι; -Πώς μπήκες στην οικογένεια;
Δεν κάνουμε τέτοια.
Δεν είμαστε προβατάνθρωποι.
Μπαίνω στο Amazon, πουλόβερ!
Μέχρι εκεί έχω φτάσει.
Ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσεις.
Επίσης, να προσθέσω…
Το άκουσα.
Σ' ευχαριστώ που ήσουν φρόνιμο!
Τι γλύκα!
Είμαι καλός σ' αυτό; Όχι.
Να το ξανακάνω; Μάλλον όχι.
Αν εκτιμάτε το μαλλί σας ή τα πρόβατά σας.
Ωστόσο, χαίρομαι που το έκανα!
Αυτό ισχύει για πολλά πράγματα.
Μισούμε την ιδέα των πραγμάτων, αλλά όταν τα κάνουμε,
τις περισσότερες φορές δεν είναι τόσο τρομερά.
Κι έμαθα άλλη μια χρήσιμη δεξιότητα.
Θα γίνω ψαράς αστακών αν χρειαστεί. Θα γίνω κουρέας προβάτων αν χρειαστεί.
Μπορώ να το κάνω.
Πήγαινε τόσο καλά.
Καθαρίστηκα απ' το μαλλί και τη λανολίνη,
για να ετοιμαστώ για κάτι που κάνω καλά: να φάω.
Ο Τζεφ, η Έιμι και η οικογένεια μας έστρωσαν το πράσινο χαλί,
επιδεικνύοντας τη φάρμα κι όλα τα υπέροχα που παράγει αυτό το ειδυλλιακό μέρος.
Θα με χαιρετήσεις;
-Γεια, Φιλ. -Γεια.
Πολύ χαίρομαι που ήρθατε εδώ, και όλο το φαγητό…
-Ναι. -…είναι από τη φάρμα Buckwheat Blossom.
Φάρμα Buckwheat Blossom. Να το θυμάστε.
Τα τυριά, τα λαχανικά είναι από τη φάρμα. Και το κρέας.
Φρέσκα λαχανικά της φάρμας και το κεραμικό που έφτιαξα.
-Μπορώ να το κάνω; -Κάν' το.
Πώς σου φαίνεται;
Εξαιρετικό.
Δικά σας κοτόπουλα;
-Ναι. Δικά μας. -Θεέ μου! Ανυπομονώ να φάω.
Και δικό μας αρνάκι.
Θεούλη μου. Όχι εκείνο που…
Όχι. Εκείνο είναι ζωντανό ακόμη.
-Δίκαια. -Δόξα τω Θεώ.
Θα με έπνιγαν οι ενοχές.
-Έισα, θα δοκιμάσεις πρώτη; -Εντάξει.
Βάζω παιδιά να δοκιμάζουν το φαγητό μου.
Δεν ξέρω αν το ξέρετε όλοι,
αλλά η Μόνικα έπαιζε την Έιμι ΜακΝτούγκαλ στο Ρέιμοντ.
Μα η αληθινή Έιμι ΜακΝτούγκαλ, απ' την οποία πήραμε το όνομα,
βρίσκεται εκεί.
-Αυτή είναι η αληθινή Έιμι ΜακΝτούγκαλ. -Η αληθινή Έιμι!
-Να βοηθήσω κάπως; -Ναι, έλα μίλα στο κοτόπουλο.
Δες πόσο υπέροχο είναι.
Ο Τζεφ έκανε όλη τη δουλειά. Εγώ παίρνω τα εύσημα.
Ναι!
Έτοιμο το αρνάκι!
Ελάτε, παιδιά!
Όλα από τη φάρμα. Κάνω λάθος;
Μόνικα και Κάρεν μάζεψαν ντομάτες.
Και πατάτες απ' το έδαφος.
Με τα παντζάρια πρέπει να θυμάσαι ότι τα έφαγες.
Ναι.
Μέιν. Καταλαβαίνω γιατί ζουν εδώ.
Καταλαβαίνω τι υπέροχο έχει ως μέρος.
Το πνεύμα στους δρόμους, φιλικοί άνθρωποι.
Δείτε εδώ!
Ο εναρμονισμός του με τη φύση.
Αυτό που μου διδάσκει είναι ότι είμαστε στα καλύτερά μας ως χώρα
και ίσως ως λαός, γενικώς, ανά τον κόσμο,
όταν δουλεύουμε και ζούμε αρμονικά με ό,τι υπάρχει γύρω μας,
δηλαδή, με τα δώρα που μας δίνει η φύση.
-Έτσι τρως συνέχεια; -Κάθε μέρα τα τρώω αυτά.
Ζω σε μια υπέροχη φάρμα.
Θυμίζει παράδεισο πολύ, έτσι;
Τον θυμίζει πολύ.
Αγαπώ τα πάντα στους ανθρώπους,
στον τόπο αυτόν,
στη χώρα αυτή, στον κόσμο αυτόν. Ας τον διατηρήσουμε, παιδιά.
Αρκετά Μέιν για τα γούστα σας;
GHOST OF PAUL REVERE ΠΟΡΤΛΑΝΤ, ΜΕΪΝ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου