ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Αυτά είναι από δω;
Ναι, από δω. Ξέρεις να ανοίγεις στρείδια;
Μόλις το βάλεις εδώ μέσα, θα νιώσεις… Μπαίνεις στη μύτη του.
-Ναι. -Ακολουθείς την κορυφή.
Ιδού.
-Για μένα; -Καλή όρεξη.
Σ' ευχαριστώ. Για να δούμε, λοιπόν.
Καλή φαντασίωση;
Ένας σπουδαίος σεφ σού ανοίγει στρείδια ενώ πίνεις σενέν μπλαν στον κόλπο.
Μην ταΐζεις εμένα. Φάε κι εσύ. Πεντανόστιμα.
-Καλή μας όρεξη. -Καλή όρεξη.
Θες να δοκιμάσεις;
Υποθέτω.
Πρέπει να…
-Εδώ; -Ναι.
-Πιέζω όσο πιο δυνατά μπορώ. -Έχεις μπει αρκετά.
-Τι λες για το Πόρτλαντ; -Μ' άρεσε, μέχρι τώρα.
Ένας άντρας γελαστός και πεινασμένος
Τον κόσμο να γυρίσει έχει βαλθεί
Να καταλάβει προσπαθεί
Τι τέχνη έχει το μακαρόνι Το χοιρινό και το αρνί
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μια χάρη σάς ζητά
Κάποιος να ταΐσει
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά;
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
ΠΟΡΤΛΑΝΤ, ΟΡΕΓΚΟΝ
Οι καλύτερες πόλεις παγκοσμίως για φαγητό του δρόμου;
Το Μαρακές, το Ρίο, η Μπανγκόκ
και το Πόρτλαντ του Όρεγκον! Ναι!
Σοκαρίστηκα που το διάβασα.
Αν είστε σαν εμένα, αγαπάτε το φαγητό του δρόμου.
Επειδή είναι πρόχειρο, εύκολο και υπέροχο όταν είναι καλοφτιαγμένο.
Αυτήν την αφθονία τη χρωστάμε στην τοπική κυβέρνηση.
Η εξωτερική εστίαση απογειώθηκε με την κρίση
και έγινε ευκολότερο να στήσεις το μαγαζί σου.
Έξυπνη κυβέρνηση.
Πώς είναι δυνατόν να μην έχω ξανάρθει εδώ; Είναι δυο ώρες απ' το σπίτι μου.
Δεν έχω έρθει ποτέ.
Είμαι λίγο βλάκας.
Μα μαθαίνω ότι θα ξυπνήσω σύντομα στην "κάψουλα εστίασης".
Τι είναι αυτό;
Σαν την αυλή εστίασης.
Η καλύτερη, λένε, είναι το Prost! Θες να πας οπωσδήποτε.
Είναι μια εξαιρετικά επιλεγμένη συλλογή από καντίνες που αλληλοσυμπληρώνονται,
απ' όπου δεν θα περίμενες να πάρεις φαγητό τριών και τεσσάρων αστέρων.
Μα αυτό παίρνεις.
ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΝΟΡΘ ΜΙΣΙΣΙΠΙ
Ο Μάικλ Ράσελ γράφει γι' αυτές τις κάψουλες εστίασης δέκα χρόνια
και υπάρχει τεράστια κουλτούρα εδώ.
Κάθε κουλ γειτονιά έχει τη δική της κάψουλα.
-Ο νεαρός; -Είμαι ο Ντιπάκ.
Γεια σου. Είμαι ο Φιλ. Αυτό είναι το διάσημο Desi.
-Ακριβώς. -Τρελαίνομαι για ινδικό.
Έλεγα να πάρουμε κοτόπουλο,
αλλά μια κοπέλα έξω πρότεινε το αρνάκι.
Και τα δυο.
-Κοτόπουλο κι αρνί; Δυο λεπτά. -Έγινε. Τέλεια.
Ας παραγγείλουμε κάτι άλλο στο μεταξύ.
-Τι να πάρω; -Το "Κρόκο Όνο".
-Το Κρόκο Όνο και… -Το Ανάμεικτο Σριράτσα.
Ναι, κι αυτό.
-Σας τα ετοιμάζω. -Υπέροχα.
-Πήραμε από δύο. -Τρίτος γύρος.
Παραγγείλαμε εκείνα τα δύο. Να πάρουμε τίποτα άλλο;
-Desi, τηγανητά αβγά. -Πάμε στο μπάρμπεκιου του Ματ.
Φύγαμε. Το καλύτερο στην πόλη.
Εδώ;
-Τι κάνεις; Είσαι ο Ματ; -Ο ίδιος.
Ο Μάικ σε εκθειάζει.
-Άψογα. -Έχεις κάποιο ανάμεικτο πιάτο;
Ναι, θα φάτε λίγο απ' όλα. Πολύ φαγητό.
Το αγαπημένο μου. Λίγο απ' όλα.
Κράτα το σαν μωρό.
-Μανούλα μου! -Τι θα φάει ο Μάικ;
Δες εδώ, κόσμε!
Αυτή είναι αντίδραση!
Θα κάτσουμε εδώ. Αν είστε τυχεροί, θα φάτε ό,τι περισσέψει.
Λοιπόν, μοσχαρίσιο στήθος, παϊδάκια, προφανώς…
-Γαλοπούλα. Αγαπημένη. -Πεντανόστιμη.
-Λουκάνικο με χαλαπένιο και τσένταρ. -Το αγαπώ.
Κάθε μπουκιά απ' αυτόν τον δίσκο είναι πραγματικά εντυπωσιακή.
Ναι.
Fried Egg I'm in Love.
Νόστιμο.
Υπέροχο πράγμα.
Είσαι φαν της Γιόκο Όνο; Απ' το ομώνυμο πιάτο.
Πολύ μπροστά απ' την εποχή της και υπέροχος άνθρωπος.
Έβγαλε κάκιστη φήμη. Δεν διέλυσε εκείνη τους Beatles.
Γιατί διαλύθηκαν, όμως;
Δεν άντεχαν άλλο τα αστεία του Ρίνγκο.
Σειρά έχει το ινδικό.
-Το αρνάκι είναι; -Ακριβώς.
Δείτε εδώ το αρνάκι.
Υπέροχα μπαχαρικά. Ναι, ωραίο είναι.
Γι' αυτό σ' αρέσει εδώ.
Θεέ μου! Υπέροχο είναι.
-Το Desi τα σπάει. -Πού είναι;
-Ο Ντιπάκ είναι εκεί. -Είναι άψογος.
Νεαρέ. Ντιπάκ.
Ομολογώ ότι έχεις ένα απ' τα καλύτερα ινδικά εστιατόρια που έχω πάει.
Κι είναι μια μικρή καντίνα.
Πόσο καιρό μαγειρεύεις;
Μαγειρεύω στην καντίνα έξι χρόνια περίπου.
Δούλευα στην τεχνολογία.
Όταν σαραντάρισα, αποφάσισα να κάνω μια αλλαγή και να ανοίξω μια καντίνα.
Γι' αυτό σ' αγαπώ! Το κάνεις με την καρδιά σου.
Και παράτησες την τεχνολογία.
-Ναι. -Να σου κάνω τεχνικές ερωτήσεις;
-Ο υπολογιστής μου… -Όχι! Δεν θυμάμαι πια.
Λένε "Μου φτιάχνεις τον υπολογιστή;" "Όχι, αλλά θα σου φτιάξω καλό κάρι".
Αν έχω αυτό, σκασίλα μου για τον υπολογιστή!
Μάντισον, ξετρελάθηκα με τα σάντουιτς με τηγανητά αβγά.
-Άψογα. Χαίρομαι. Το ήξερα. -Πεντανόστιμα.
Πολλές φορές, βάζουν ομελέτα στο σάντουιτς.
Θες να το δαγκώνεις και να τρέχει ο κρόκος.
-Είναι σος από μόνη της. -Ακριβώς.
Απορώ γιατί δεν το κάνουν όλοι. Για να μη λερώνουν την μπλούζα τους;
Το πιο σύνηθες παράπονο που ακούμε. "Λερώθηκα με κρόκο".
-Τι περίμενες; -"Λυπάμαι, αλλά δεν λυπάμαι!"
"Λυπάμαι, αλλά δεν λυπάμαι".
-Ματ. -Γεια σου, Φιλ.
-Έχω μαζέψει ιδιοφυΐες εδώ. -Το μπάρμπεκιου;
Απ' το καλύτερο που έχω φάει, και δεν το λέω έτσι.
-Άψογα. -Είναι καταπληκτικό.
Μια μεγάλη παρήγγειλα.
Στους νέους φίλους στο Πόρτλαντ. Στο Πόρτλαντ! Πού ήσουν μια ζωή;
Τέλειο. Τέλειο. Τέλειο. Τέλειο.
Είναι υπέροχα…
διότι έχει καταπληκτικό φαγητό.
Είναι πολύ καλό, έτσι; Δες φατσούλα!
Τραβάμε μερικά γενικά πλάνα.
Συνέχισε να τρως και να περνάς καλά.
Αν συνεχίσω να τρώω, δεν θα χωράω στα πλάνα.
Έχω πάει στη Μόσχα μια φορά.
Οι Ρώσοι ζήτησαν να διασκευάσω το παλιό μου σίριαλ στο Everybody Loves Kostya.
Προτείνω να δείτε το Exporting Raymond.
Η οικογένειά μου το λατρεύει επειδή περνάω τα πάνδεινα.
Μα κάτι που ερωτεύτηκα στη Μόσχα ήταν το φαγητό τους.
Δεν το περίμενα, αλλά είναι όλα πεντανόστιμα
κι όλα ευφυώς σχεδιασμένα να ταιριάζουν με βότκα.
-Γεια! -Η Μπόνι Μοράλες.
-Η ίδια. -Είμαι ο Φιλ.
-Χαίρω πολύ. -Παρομοίως.
Έμαθα, λοιπόν, ότι ένα απ' τα καλύτερα εστιατόρια του Πόρτλαντ είναι το Kachka.
Έχει μενού εμπνευσμένο από τη Ρωσία και άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.
Δεν ξέρω τα πάντα, αλλά υποθέτω πως το όνομά σου δεν είναι ρωσικό.
Όταν μετανάστευσαν οι γονείς μου, ήθελαν ένα ωραίο αμερικανικό όνομα.
Βρήκαν πολύ εξωτικό και αμερικανικό το "Μπόνι".
Και ο άντρας μου λέγεται Μοράλες. Είναι μισός Μεξικανός.
Αυτός είναι;
-Αυτός είναι! -Εγώ είμαι.
-Πώς από δω; -Ίσραελ. Κι άλλο μη ρωσικό όνομα.
Γεια σου!
Το επώνυμο του πατέρα σου;
Φράμκιν.
-Ορίστε. -Δεν θα πω ότι το Μοράλες είναι καλύτερο.
-Ναι! -Δεν θα προσβάλλω τους Φράμκιν.
-Γιατί να το κάνεις; -Όχι.
Κι εγώ Εβραίος είμαι. Έχουμε πολλά αστεία επώνυμα.
-Ακριβώς. -Έχουμε πολλούς Λίπσιτς!
Τι βότκα είναι αυτή;
Βότκα με χρένο που φτιάχνουμε εμείς.
Πρέπει να κάνεις μια πρόποση.
-Σε τι πίνουμε; -Στον Φιλ.
Πολύ γλυκό. Και σ' εσάς, παιδιά.
Το ήπιες μονορούφι. Εγώ πίνω γουλιά-γουλιά.
Αν πιεις λίγο, θα δεις ότι το θες όλο.
Λοιπόν, θέλω ένα μπουκάλι απ' αυτό στη βαλίτσα μου.
Αυτό γίνεται.
-Δες εδώ. -Εδώ είμαστε.
-Στην άκρη αυτό. -Είμαι πανευτυχής.
Η πεθερά μου θεωρεί ότι
για να είναι καλοστρωμένο ένα τραπέζι,
δεν πρέπει να χωρά το δάχτυλό σου ανάμεσα στα πιάτα.
Να είναι στρυμωγμένα.
-Έτσι θα έπρεπε να είναι όλα τα τραπέζια. -Συμφωνώ.
Αυτά είναι τα πελμένι. Ντάμπλινγκ με βοδινό, χοιρινό και μοσχάρι.
-Σε ποιον δεν αρέσει; -Ναι.
Με λίγο βούτυρο, λίγο ξύδι
και σμετάνα, ένα ζυμωμένο γαλακτοκομικό που φτιάχνουμε.
Είναι πολύ καλύτερο απ' ό,τι δείχνει!
Όχι. Βασικά, μοιάζει με…
Αν είχα πέντε σεντ για κάθε φορά…
Μοιάζει με… Είναι όμορφο.
Μικρά ντάμπλινγκ.
Μα έχει μια έκρηξη γεύσης. Δεν το περίμενα.
Πίστευα πως θα ήταν απλώς ένα χορταστικό πιάτο.
Δεν περίμενα να κρύβει μια έκπληξη.
Φίλε, είναι άψογο.
Θέλουμε ο κόσμος
να προσθέσει αυτήν την κουζίνα στο σύστημα αρχειοθέτησης του μυαλού του.
-Ακριβώς. -"Τι θα φάμε απόψε;"
-Δεν σκέφτεσαι το ρωσικό. -"Σούσι, ιταλικό…"
Σωστά. Πιστεύουν ότι θα είναι πολύ βαρετό και πολύ…
-Άχρωμο. -Ναι, άχρωμο.
Εδώ είμαστε.
-Γεια. -Γεια σου!
-Ο Φρανσίσκο, ο αρχισέφ. -Χαίρω πολύ!
Παρομοίως, κύριε.
Τα μεγάλα όπλα.
-Εσύ είσαι αυτό. -Δείξ' τα όπλα!
-Έλα, Φρανσίσκο! -Όλα τα όπλα.
Ένα από τα κλασικά μας πιάτα. Κουνέλι στη γάστρα.
Βρασμένο σε χειροποίητη σμετάνα.
Με λίγα πορτσίνι, βύσσινα.
-Και άπειρο σκόρδο. -Άπειρο σκόρδο.
Άψογο. Θες να δουλέψεις στη σάλα;
Ζητάω καιρό να κάνω σταζ στη σάλα,
αλλά δεν μου απαντάει η διεύθυνση, οπότε…
Γιατί λέγεται Kachka το εστιατόριο;
Όταν αποφασίσαμε να το κάνουμε αυτό,
αμέσως σκέφτηκα τη μητέρα του πατέρα μου, την οποία δεν γνώρισα.
Στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, οι Γερμανοί προήλασαν στη Λευκορωσία
κι εκείνη προσπαθούσε να πείσει τα μικρότερα αδέλφια και τους γονείς της
να φύγουν.
Έφυγε, λοιπόν, με ένα μωρό τριών μηνών στην αγκαλιά και προορισμό τη Ρωσία,
ώσπου κάποιος τη σταμάτησε κι είπε "Είσαι Εβραία" και λέει "Όχι, Ουκρανή.
Προσπαθώ να πάω στα πεθερικά μου".
Και της λένε "Αν είσαι όντως Ουκρανή, πώς λένε την πάπια στα ουκρανικά;"
Και, προφανώς, δεν ξέρει ουκρανικά, οπότε απλώς είπε τυχαία "κάτσκα".
Και την άφησαν να περάσει.
Και τελικά, όντως έτσι λένε την πάπια
στα ουκρανικά, στα ρωσικά, στα πολωνικά και στα εβραϊκά.
Η "πάπια" σού σώζει τη ζωή.
Σου σώζει τη ζωή.
Για μένα ήταν πολύ σημαντική λέξη.
Ο καθένας έχει δική του εκδοχή της "κάτσκα"…
Και η ελάχιστη τύχη,
-με την οποία ζούμε. -Πάντα υπάρχει.
-Όμορφη ιστορία. Απίστευτη. -Σ' ευχαριστώ.
-Σε όλα όσα μας ενώνουν. -Πολύ γλυκό αυτό.
Ναι, γιατί όλοι έχουμε κάτι, κι είναι σημαντικό να το θυμόμαστε.
Και τώρα μια ποδηλατάδα στην πόλη.
Ναι, αυτό το πάρκο είναι εντός πόλης.
Κουτάβι!
Δύο κουτάβια.
Ο σεφ Πίτερ Τσο διαπρέπει χρόνια τώρα στη Νέα Υόρκη,
ώσπου μετακόμισε στο Πόρτλαντ κι άνοιξε ένα απίστευτο μαγαζί, το Han Oak,
στο σπίτι του.
Ναι.
Έχει μια υπέροχη οικογένεια.
Γνώρισα τη σύζυγο Σαν και τους γιους του, Φράνκι και Έλιοτ.
Έτοιμος; Πέτα τη στον…
Μες στη μούρη!
Και στάθηκα τυχερός.
Σήμερα θα μου ετοιμάσει ένα ιδιωτικό γεύμα.
Στο γκαράζ του.
Εδώ μένεις;
Ναι, μένουμε εδώ πέντε χρόνια.
-Δεν υποπτεύεσαι τέτοια όαση εδώ πίσω. -Με τίποτα.
Μοσχαρίσιος σιδηρόδρομος.
Είναι το "καλμπί", μαριναρισμένο.
Ωραίο και χαραγμένο. Είναι πολύ λιπαρό, πεντανόστιμο.
Θα το κολλήσεις;
Οι σερβιτόροι εδώ είναι πολύ ενθουσιώδεις.
Θα φέρεις κάτι να πιούμε;
Φέρνεις το αγαπημένο του μπαμπά απ' το ψυγείο;
Μπορείς να το ανοίξεις;
-Αυτό ήθελες; -Αυτό είναι.
-Φράνκι! -Θα το ανοίξεις;
Είσαι κι ο πρώτος!
Η πιο υπερήφανη στιγμή σου; Που σου φέρνει μπίρα το παιδί σου;
Σ' ευχαριστώ! Θες να την ανοίξεις;
-Είσαι δυνατός.
Τι είναι αυτό;
Αυτό είναι μικρόφωνο.
Γεια!
Καλό! Ευχαριστώ για την μπίρα.
-Τι… -Ευχαριστούμε.
Τι γίνεται;
Η μανία του Smashburger σάρωσε το Πόρτλαντ.
Είπαμε, λοιπόν, να πατήσουμε τα μπιφτέκια,
να τα βάλουμε μέσα στο μπάο μπαν και να τα ψήσουμε.
Είναι κάτι σαν ψητό ντάμπλινγκ, μα είναι…
-Τσίζμπεργκερ. -Ναι.
Δεν παίζει να μη μ' αρέσει. Έλα τώρα.
Μ' αυτά θα σπουδάσω τα παιδιά μου, νομίζω.
Εννοείται. Τι λες τώρα!
Είναι απ' τις λαμπρές εφευρέσεις που λες "Γιατί δεν το είχα ξαναφάει αυτό;"
Το 'χεις, αγόρι μου. Μπορείς.
Μην ακουμπήσεις εκεί. Καίει.
Πολύ καλά!
-Μπράβο! -Πολύ καλά!
Ο μαθητής έχει αντικαταστήσει τον δάσκαλο!
Σου φτιάχνω ένα τεράστιο τυλιχτό με μαρούλι, μα άκου τι γίνεται.
Ξέρεις πόσο μεγάλη μπουκιά θα 'ναι.
Με το ζόρι θα χωράει στο στόμα σου.
-Όλο αυτό; -Πρέπει να το φας όλο. Έτσι πάει.
-Ένα… -Σοβαρά; Πρώτη φορά το ακούω.
-Παίζει αυτό; -Ναι.
Μοιάζει τεράστιο.
Έτοιμο.
Μάλιστα. Κι ο Ρίτσαρντ;
-Ναι. Όλοι. -Θα φάει κι αυτός ένα;
-Υπάρχει αυτό; -Ναι.
Μέχρι ο μικρός το κάνει με το ντάμπλινγκ, λες κι είναι απλό.
Τι;
-Πάμε. -Εντάξει.
-Όλο; -Μπορείς. Καλή όρεξη.
Δες.
Πάμε! Πάμε!
Ίσως δεν είναι ώρα να σου πω…
Πάει πολύ!
-Τα κατάφερες. -Μπράβο.
Μ' αρέσει αυτό. Παίρνεις κουράγιο για να φας!
Γιατί θέλει προσοχή.
Εννοείται.
Ήταν εντυπωσιακό.
-Παρακαλώ; -Μπορώ να φάω…
Να φάω δέκα ντάμπλινγκ με δέκα μπουκιές.
Μπορείς;
Δέκα ντάμπλινγκ με δέκα μπουκιές.
Απλώς κοκορεύεται.
Του αρέσει να κοκορεύεται. Ταπεινά, όμως.
-Κανονικά κοκορεύεται. -Κανονικά!
Δεν έχει τίποτα το ταπεινό ο μικρός.
Θέλω να φάω με ησυχία.
Εντάξει.
Να πάρει.
Σας αρέσει η φύση;
Θα πάμε για καγιάκ στην κομητεία Κλάκαμας!
Και παρά τους κινδύνους…
Γιγάντιο κύμα.
…ο ηλίθιος Ρίτσαρντ θέλει να μπω σ' ένα τοσοδά καγιάκ.
Το πιο αγχωτικό κομμάτι.
Και πάλι, θεατές μου, παρότι έχω γίνει λίγο πιο περιπετειώδης
στην πορεία της εκπομπής…
-Κοιτάζω σωστά; -Εννοείται.
…εξακολουθώ να μην είμαι κανένας λάτρης της υπαίθρου.
Αντίο, Μόνικα.
Τα χέρια σου ακριβώς στη μέση.
Έτσι;
Δεν έχω πάρει το κολάι.
Μέσα σε πέντε λεπτά πονάνε οι ώμοι μου απ' το καγιάκ κι απ' το κουπί.
Και μάλλον έχω πάθει σκορβούτο.
Γέρνεις μπροστά όταν κάνεις κουπί;
Μόλις βουτάω το κουπί και το γυρνάω,
όλο το νερό πέφτει στα πόδια μου μες στο καγιάκ.
Και μετά το κάνεις απ' την άλλη και πέφτει πάλι όλο το νερό.
Το μόνο που παρακάλεσα όλο τον κόσμο
είναι να μη βραχώ επ' ουδενί λόγω.
Δεν πρέπει να βραχώ. Όπως στο Γκρέμλινς.
Μπατάρω.
Βλέπετε άλλο ένα επεισόδιο του Ο Μπαταρισμένος Καγιάκερ.
Ξαφνικά, βλέπω κόσμο που, για άγνωστο λόγο, το διασκεδάζουν.
Συγχωρέστε με, πρωτάρης είμαι.
-Πώς τα πάω; -Τέλεια.
Κι αρχίζω να καταλαβαίνω γιατί.
Γαλήνια είναι.
Πολύ όμορφα!
Πολύ όμορφα.
Είμαι ένας καγιάκερ.
Σας αρέσει το Top Chef; Έχετε δει το Top Chef Portland, Oregon;
Τότε, λατρεύετε τον Σότα Νακατζίμα.
Πάμε σε ένα τέλειο μέρος, που δεν ακούστηκε τόσο τέλειο.
Στην Jacobsen Salt Company.
Θα συναντήσω τον υπεύθυνο της εταιρείας μαζί με τον Σότα, τον Μπεν Τζέικομπσεν.
Ξέρει πολλά για το αλάτι.
-Γεια σας. -Νόμιζα πως το αλάτι ήταν αλάτι.
-Προφανώς όχι. -Είναι, μα δεν είναι.
-Χάρηκα. -Χαίρω πολύ.
Καλώς ήρθατε. Πάμε στο νερό.
Τέλεια. Δεν θα βραχώ, έτσι;
Αυτός είναι ο κόλπος Νίταρτς. Θα σας δείξουμε την πρόσληψη νερού.
Έχουμε μια μικρή εταιρεία άλατος,
αλλά είναι ένας αγωγός από PVC που βρίσκεται στον κόλπο.
Τι εννοείς; Όλο το…
-Το αλάτι διοχετεύεται μέσω του αγωγού; -Όλο το θαλασσινό νερό.
Το θαλασσινό νερό, απ' αυτόν τον σωλήνα;
Που δεν σου γεμίζει το μάτι, ακριβώς.
Κάτι ξέρω από πράγματα που δεν σου γεμίζουν το μάτι.
Δεκάδες εκατομμύρια στρείδια καλλιεργούνται εδώ.
Είναι προστατευόμενη θαλάσσια εκβολή.
Δεν πρόκειται, λοιπόν, να υπάρξει τεράστια ανάπτυξη εδώ.
Τέλεια.
Η ποιότητα του αλατιού εξαρτάται άμεσα από την υγεία του κόλπου.
Είμαστε ένα μικρο-διυλιστήριο του περιβάλλοντος.
Κι είναι υπέροχα τα τεράστια δέντρα στην ακτή. Είναι πανέμορφα.
Πάμε να σας δείξω πώς γίνεται το αλάτι;
-Ναι. -Οι γνώσεις μου για το αλάτι.
Ο πατέρας μου συνήθιζε… Όποιο φαγητό κι αν υπήρχε στο τραπέζι, έκανε αυτό.
Κι η μητέρα μου έλεγε "Μαξ, δοκίμασε πρώτα!"
"Μ' αρέσει το αλάτι".
-Θα φορέσουμε διχτάκι; -Ναι.
Γεια σας!
Εδώ γίνεται ο βρασμός.
Το νερό φιλτράρεται και βράζει για να αφαιρέσουμε ασβέστιο και μαγνήσιο.
Έτσι γίνεται ανά τον κόσμο;
Ανάλογα με το θαλασσινό νερό, οι διαδικασίες διαφέρουν
κι έχουμε διαφορετικά είδη αλατιού.
-Για να δούμε το αλάτι. -Πάμε.
-Θα έφτιαχνες πολύ ζυμαρικό εκεί μέσα. -Πολύ!
Πόσο αλάτι βάζεις στα ζυμαρικά;
Τη σωστή ποσότητα.
Εδώ αρχίζει να γίνεται πολύ διασκεδαστικό.
Βάζουμε λίγη θερμότητα κάτω από αυτά τα τραπέζια εξάτμισης.
Ναι.
Και βλέπεις κρυστάλλους άλατος να δημιουργούνται πολύ αργά.
-Αυτή είναι η μέθοδος; -Που χρησιμοποιούμε, ναι.
Θεέ μου!
-Όμορφο; -Τρώγεται;
Ναι.
-Μια υπέροχη νιφάδα. -Δες εκεί.
Πανέμορφο.
-Σαν χιονονιφάδα. -Ακριβώς. Πανέμορφη.
Καλή μας όρεξη.
-Μ' αρέσει. Κρατάει. -Τέλειο;
-Αφήνει μια γλύκα στο τέλος. -Ναι.
Όποιος δοκιμάσει ποιοτικό αλάτι, καταλαβαίνει τη διαφορά.
Μόλις το δοκίμασα και ήταν ένα είδος αποκάλυψης.
Έτσι ακριβώς.
-Θες να δοκιμάσεις εδώ; -Ναι!
-Ξεκίνα από δω. -Το ήξερα ότι υπήρχε λάθος τρόπος.
-Είδες πώς πήγε διαγώνια και… -Ναι.
Μέχρι απέναντι;
Μπορείς να πας μέχρι απέναντι.
-Μπράβο. -Είμαι αλατο… Πώς λέγεται η δουλειά;
-Αλατάνθρωπος; -Αλατοποιός.
Είμαι αλατοποιός.
Δες εκεί μέσα.
Πανέμορφο χιόνι ή ένα παράνομο ναρκωτικό.
Οι γονείς μου έλεγαν πάντα να έχω καβάτζα.
ΚΟΛΟΜΠΙΑ ΡΟΟΥΝΤ
ΚΑΦΕ ΜΠΑΡ ΤΟΒ
ΣΑΜΑΡΑΚΙ ΜΠΡΟΣΤΑ
Γεια!
-Φιλ. -Χαίρω πολύ.
Είναι πολύ καλός.
Πάνω που νομίζεις ότι έμαθες την πόλη, το Πόρτλαντ σε αιφνιδιάζει πάλι.
Ο Πίτερ Τσο με πάει σε ένα αγαπημένο του.
Μια καντίνα με μια κουζίνα που δεν ήξερα καν ότι υφίστατο.
Πάμε στο Ruthie's,
με φαγητό βασισμένο στις παραδόσεις των μορμόνων,
μαγειρεμένο, όμως, αλά Πόρτλαντ.
Είναι υπέροχο. Συμβαίνει όντως αυτό.
Έτσι;
-Γεια! -Πώς πάει;
-Ο Κόλιν; -Ναι. Τι κάνεις;
-Φιλ. -Χαίρω πολύ.
Κι εγώ, φίλε μου.
-Τι λέει; -Τι λέει, μεγάλε;
Από το τροχόσπιτο των 10 τ.μ., ο Κόλιν με τον Άαρον έχουν δημιουργήσει
ένα γαστρονομικό ραβασάκι για τη γιαγιά του Κόλιν, τη Ρούθι.
Είμαστε απ' το Όγκντεν της Γιούτα.
Η γιαγιά μου είναι μορμόνα
και έχει ένα βιβλίο συνταγών.
Όλα τα μέλη της εκκλησίας της συγκεντρώνουν οικογενειακές συνταγές
και τις βάζουν στο βιβλίο.
-Ναι. -Από εκεί εμπνεόμαστε αρκετά.
Από τη μαγειρική της γιαγιάς μου και από το βιβλίο.
Κι απ' τις τοπικές φάρμες.
-Άψογα. -Να κάτσουμε;
Ναι. Τα φαγητά είναι σχεδόν έτοιμα.
Μας περιμένουν ποτά!
-Γεια σου! -Λοιπόν.
Κόλιν.
Έχουμε μια σαλάτα με καλαμπόκι, μαριναρισμένα ντοματίνια.
-Υπέροχα. -Βασιλικό.
Κι από πάνω, καλαμποκόψωμο και βρασμένο σόργο.
Και σάντουιτς με σκορπίνα.
Την καπνίζουμε μία ώρα.
Σκληραίνει και γίνεται τραγανή.
Αυτό είναι κάτι σαν χοιρινή μπριζόλα.
Καπνίζεται μία ολόκληρη ημέρα σε ροζ αλάτι.
-Ναι. -Με τη μέθοδο σουβίντ για 24 ώρες.
-Ναι. -Ψήνεται σε ξυλόφουρνο.
Κι αυτά είναι το καμάρι μας. Τα ψωμάκια της γιαγιάς Ρουθ.
Τα τρώω μια ζωή.
Είναι απ' τα αγαπημένα μου φαγητά.
-Χαμογελάνε. -Είναι χαρούμενα.
Ευχαριστούμε, Κόλιν.
Θα δοκιμάσω λίγο απ' όλα.
Φίλε, πού να 'χες αντίχειρες!
Τόσο φρέσκια και κρύα και…
Καλαμπόκι, ντομάτα και…
Τραγανή και τυρένια.
-Καταπληκτική. -Αυτό είναι τέλειο.
Το έφαγες κιόλας;
Ναι, με μια χαψιά. Δεν το είδες καν;
Αυτό μοιάζει πολύ με το σαμ που δοκίμασες.
-Τρως λίγο απ' όλα. -Λίγο απ' όλα.
-Κατάλαβα την ιδέα. -Πολύ καλό.
Πήρα απ' όλα;
Αυτός φταίει!
Τώρα μαθαίνεις!
Και πάνω που λες ότι το χοιρινό τα σπάει…
Θεέ μου.
Ένα πεντανόστιμο σάντουιτς με ψητό ψάρι,
με υπέροχο ψωμάκι και σος.
Νόστιμο, έτσι;
Γιατί να είναι τηγανητό το ψάρι στο σάντουιτς, Αμερική; Όχι.
Είναι πεντανόστιμο. Θα το έτρωγα δυο τρεις φορές τη βδομάδα.
Είναι απ' τα καλύτερα σάντουιτς με ψάρι.
Ευχαριστούμε! Αγαπάμε καθετί καθαρό, τραγανό, παιχνιδιάρικο.
Θέλω να τρώει πολύ φαγητό ο κόσμος, χωρίς να τον καθυστερεί.
Έφαγα το καλύτερο φαγητό από καντίνες της ζωής μου αυτήν τη βδομάδα.
Πολλοί εδώ φτιάχνουν πολύ ξεχωριστά πράγματα.
-Σε μικρούς χώρους. -Ναι.
Το καλό της καντίνας είναι το μικρό μέγεθος.
Δεν το παρακάνεις. Είσαι πολύ συγκεντρωμένος.
Μένεις σ' αυτό που ξέρεις.
-Ναι. -Οπότε…
Τρώω τον πάτο σου. Ερμήνευσέ το όπως θες.
Η Κάρλι και η Κρίσταλ, να υποθέσω.
Ο Φιλ, να υποθέσω.
Ναι! Σωστά υποθέτεις.
Όταν πρωτομπαίνεις στο Doe Donuts, ένα βίγκαν ντονατσάδικο εδώ στο Πόρτλαντ,
θαρρείς ότι είσαι σε σκηνή του Portlandia.
Η λέξη "βίγκαν" με αγχώνει κάπως.
Ότι δεν θα είναι τόσο νόστιμα όσο τα "ανθυγιεινά" ντόνατ.
Ώσπου δοκιμάζεις τα ντόνατ.
Θα σε περιποιηθούμε. Δεν θα καταλάβεις διαφορά.
Θα ξεκινήσω με ό,τι μου πεις εσύ.
Το πιο δημοφιλές μας είναι η Ομίχλη του Πόρτλαντ.
Με γλάσο τσαγιού Earl Grey.
Έχει μια ροζέτα σαντιγί από πάνω κι είναι πασπαλισμένο με σκόνη βανίλιας.
-Το Πόρτλαντ αγαπά το Earl Grey. -Γιατί;
Ως σκοτεινοί και κατηφείς, θέλουμε ανάλογο φαγητό.
Πολύ αστείο.
Δες εδώ.
Ναι, αντιλαμβάνομαι το ενδιαφέρον.
Μισό λεπτό. Αφού είναι βίγκαν, τι είναι αυτό;
Είναι από καρύδα και σόγια.
Ούτε το καταλαβαίνεις.
Οι περισσότεροι πελάτες δεν είναι βίγκαν. Έρχονται για καλά ντόνατ.
Έξυπνοι πελάτες.
-Το Μονοπάτι Όρεγκον. -Φίλε!
Αγαπάμε τα γλυκά και αλμυρά, οπότε έχει πρέτσελ, κολοκυθόσπορο,
φρέσκα φραμπουάζ, κομματάκια σοκολάτα.
-Είναι πλήρες, θρεπτικό πρωινό. -Τέλειο για πεζοπορία.
Ναι.
Ακόμη πιο τέλειο χωρίς την πεζοπορία.
-Και το μαγαζί είναι δικό σου. -Ναι. Και της Κρίσταλ.
Είπαμε να προλάβουμε πρώτες να φτιάξουμε ένα βίγκαν ντονατσάδικο εδώ.
Ήσασταν οι πρώτες;
Ναι, κι ακόμη οι μοναδικές.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Το αγαπημένο σου; -Η τηγανίτα με καλαμπόκι.
Έχει καλαμπόκι στη ζύμη, γλάσο σφενδάμνου
και στρεζέλ καλαμποκιού από πάνω.
-Οι τηγανίτες δεν είναι μικρές. -Όχι!
Αυτό είναι ένα απ' τα καλά τους.
Με κάνει να θέλω να βλαστημήσω.
Βλακωδώς, η Κάρλι και η Κρίσταλ με καλούν στην κουζίνα.
Μ' αρέσει.
Γλάσο με ραβέντι και βουτυρόγαλα,
με πράσινο κάρδαμο, μοσχοκάρυδο και γάλα καρύδας.
Ινδικό.
Ώρα να τα τσακίσω!
Τι λες; Δεν θέλει κι άλλο;
Θέλει λίγο ακόμη.
-Ήμουν φειδωλός. -Περίστρεψέ το.
Έτσι μπράβο.
Φτιάχνω ντόνατ!
Προσθέτουμε πέταλα κάρθαμου και νιφάδες καρύδας.
Και το τρώω.
Πω πω! Δεν έχω ξαναφάει κάτι τέτοιο.
Πολύ φορτωμένο ντόνατ ροδάκινο!
Το παράκανα;
Νομίζω πως τόσο φτάνει.
Για να δω ένα δικό σου.
Εκεί, πίσω σου.
Ντελικάτο!
Συγγνώμη, δεν σου λέω πώς να δουλέψεις,
αλλά δοκίμασε λίγο παραπάνω πασπάλισμα.
Αυτή είναι μια τηγανίτα με κόκκινο σταφύλι και γλάσο από βούτυρο αμυγδάλου, σωστά;
Ναι.
Ομολογώ ότι έχω γίνει καλός σ' αυτό.
Και ιδιαιτέρως σ' αυτό.
Αυτό το ντόνατ με βούτυρο αμυγδάλου και σταφύλι
ήταν η υπέρτατη εμπειρία φιστικοβούτυρου και μαρμελάδας.
Το χρειάζεστε.
Κι εγώ το χρειάζομαι.
Ίσως είσαι μια διάνοια.
Ρίτσαρντ.
Σου πέφτει πολύ αυτό. Θα το δώσω στον Ματ.
Στάζει λιγάκι.
Έφαγα καμιά ντουζίνα ντόνατ.
Καθένα που τρώω γίνεται το αγαπημένο μου.
Η παραμικρή σκέψη ότι ο βιγκανισμός
ίσως δεν είναι τόσο γευστικός όσο ο "κανονικισμός", εξαφανίζεται.
Έγινα λάτρης των βίγκαν ντόνατ.
Google, βιντεοκλήση στον Πολ Ράιζερ.
-Γεια σου! -Τι;
Γεια σου, Φιλ.
Στο ξενοδοχείο που μένω
μου άφησαν κάτι υπέροχα σοκολατάκια απ' το Πόρτλαντ του Όρεγκον.
Τα "Moonstruck".
Και ομολογώ ότι έφαγα ήδη ένα. Νομίζω, έφαγε ένα κι ο Ρίτσαρντ.
Ναι.
Τι είναι αυτό;
Θυμίζει έντονα κακό πορνό.
Βλέπω έναν Εβραίο να τρώει, κι εγώ δεν έχω τίποτα.
Δεν έχω τίποτα. Τι γέμιση έχει;
-Κοτόπουλο; -Ένα υπέροχο…
Γι' αυτό είναι τόσο ασυνήθιστες τρούφες.
Αλήθεια; Γιατί θα περίμενες καμιά κρεμώδη καραμέλα.
Έχω κι ένα άλλο με μανιτάρια και βασιλικό.
Επικρατεί τρέλα.
Είναι σοκολατάκια γάλακτος με μαύρο μπακαλιάρο.
Τι;
Κάτι δεν πάει καλά.
Εσύ τι έφαγες σήμερα, Πολ;
Δες σύμπτωση, που ρωτάς. Τα έχω δακτυλογραφήσει. Στάσου.
Δεν έφαγα τίποτα ενδιαφέρον.
Χαίρομαι για τις εκπομπές σου με καντίνες,
γιατί από μικρό μου έμαθαν να μην τρώω τέτοια.
Με αποθάρρυναν να τρώω εκεί κοντά.
"Είναι από καντίνα, μην το φας".
-Το εξέλιξαν εδώ. -Κάνεις το παν για να φας από καντίνα.
Το ανήγαγαν σε μορφή τέχνης στο Πόρτλαντ.
Κι αν σε χαλάσει και πας να ζητήσεις τον λόγο κι έχει πάει σ' άλλη γωνία;
Αυτό είναι το πλεονέκτημα ενός κινητού εστιατορίου!
-Πολ! -Ναι; Καλά, λοιπόν.
-Φτάσαμε στο σημείο της εκπομπής… -Ναι.
…όπου έχεις προσφερθεί ευγενέστατα να πεις ένα ανέκδοτο για τον Μαξ.
Ναι. Και θα κόψεις στο μοντάζ ό,τι προηγήθηκε, αλλά…
Βρήκα έναν παλιό δίσκο του Μάιρον Κοέν στο σπίτι μου.
-Αγαπημένος. -Τον αγαπώ.
Μεγάλωσε στη γειτονιά σου.
-Ναι. -"Μεγάλωσε".
Όταν ήσουν… Το 1847.
Μα έμενε… Εσύ μεγάλωσες στη γειτονιά του.
Μα όταν άκουσα το ανέκδοτο, είπα
"Θυμίζει πάρα πολύ ανέκδοτο του Μαξ Ρόζενταλ".
Και θα μειώσω την "εβραϊκότητά" του κατά 12 με 15%.
-Εντάξει. -Αυτομάτως.
Ένας ηλικιωμένος κύριος παθαίνει έμφραγμα και πάει στο νοσοκομείο.
Μένει μερικές εβδομάδες, αναρρώνει.
Γυρνάει στο σπίτι, πανευτυχής.
Βλέπει την όμορφη γυναίκα του, κι ένιωθε μοναξιά.
Την κοιτάζει λάγνα, σηκώνει λίγο το φρυδάκι.
Τον σταματάει. "Ούτε να το σκέφτεσαι.
Δεν θα κάνουμε τέτοια πράγματα. Είσαι άρρωστος.
Μόλις βγήκες απ' το νοσοκομείο".
Εκείνος είπε "Είμαι μια χαρά! Μπορώ να…"
Εκείνη λέει "Φέρε σημείωμα γιατρού και τα ξαναλέμε".
Εκείνος τα εξηγεί στον γιατρό. Ο γιατρός λέει "Ευχαρίστως να βοηθήσω".
Βγάζει ένα χαρτί κι ένα στιλό και γράφει
"Αγαπητή κυρία Λεβίν, ως θεράπων ιατρός του άντρα σας,
σας διαβεβαιώ ότι ανέρρωσε πλήρως, η καρδιά του είναι μια χαρά.
Μπορεί να κάνει οποιαδήποτε σωματική ή καρδιακή δραστηριότητα επιλέξει.
Επιπλέον, με τη νέα αγωγή που του χορηγούμε,
έχει τη δύναμη, την αντοχή και το σφρίγος ενός άντρα με τα μισά του χρόνια".
"Πώς σου φαίνεται αυτό;" Ο τύπος λέει "Γιατρέ, μια χάρη.
Σβήσε το 'κυρία Λεβίν' και γράψε 'Προς κάθε ενδιαφερόμενη'".
Ναι!
Αν το έλεγε ο μπαμπάς σου, θα το έλεγε με τηλέφωνο. "Παίρνει τον γιατρό…"
Ναι, θα έλεγε "Φαίνεται ότι είναι παλιό ανέκδοτο".
Ναι.
Αυτή είναι η ομορφιά ενός ανέκδοτου και…
-Ισχύει. -…το αφιερώνω στον Μαξ.
Πολύ γλυκό.
Μπορώ να πω κάτι, όμως; Βάλ' το στην εκπομπούλα σου.
Πες το.
Είναι τιμή μου να λέω ανέκδοτο για τον Μαξ, γιατί τον αγαπούσα.
Σ' ευχαριστώ.
Και πάντα, όπως και τώρα ακόμη,
με συγκινούσε και με ενέπνεε το γεγονός
ότι αν σκεφτείς πώς εξελίχθηκαν τα πρώτα του χρόνια και τα φρικτά που βίωσε,
έγινε τόσο επιτυχημένος και ευτυχισμένος άνθρωπος,
που απολάμβανε να λέει και ν' ακούει επιτυχημένα ανέκδοτα,
και η καμπύλη αυτής της ζωής
δεν γίνεται καλύτερη.
Αυτό δεν είναι το θέμα; Παρά τις αντιξοότητες, να κερδίζεις.
Τον αγαπούσα γι' αυτό.
-Πολύ όμορφο. Θα κόψουμε όλα… -Τη μητέρα σου, πάλι, ποτέ.
Μιλάμε ειλικρινά.
Το περίμενα. Ήξερα πως κάτι θα πεις.
-Όχι! Άσ' το αυτό. -Πολύ γλυκό. Και να πω στον κόσμο…
Ο Πολ,
τις τελευταίες ημέρες του μπαμπά στο νοσοκομείο,
του ηχογράφησε μερικά ανέκδοτα και γελάσαμε με την ψυχή μας,
και ήταν τόσο γλυκό και υπέροχο.
Πάντα θα είσαι κομμάτι της παρακαταθήκης.
Ήταν τιμή μου που βοήθησα να "πέσει η αυλαία".
Ναι. Να πέσει η αυλαία. Ακριβώς.
-Σ' αγαπώ, Πολ! Είσαι καλό αγόρι. -Σ' αγαπώ, Φίλιπ.
-Ευχαριστώ για την πρόσκληση. -Χαιρετίσματα στην οικογένειά σου.
Έγινε. Ευχαριστώ, Φίλιπ και Ρίτσαρντ.
-Ευχαριστούμε. -Μην τον ευχαριστείς αυτόν.
Τέλος, μα εξίσου σημαντικό, ένα απ' τα πιο αγαπημένα μου πράγματα,
ένα φεστιβάλ φαγητού.
Το Feast Portland.
Θα δούμε παλιούς φίλους και θα κάνουμε καινούριους.
Όλα δείχνουν ωραία.
Καλό;
Καλά ξεκινάμε.
Πρώτους βλέπω την Μπόνι και τον Ίσραελ απ' το Kachka.
Τα αγαπημένα μου εδώ.
-Γεια. -Γεια, Μπόνι.
-Τι κάνεις; -Ίσραελ.
Γεια!
-Να σε ταΐσω; -Από σένα δέχομαι τα πάντα.
Παρακαλώ, πάρε.
Τι τρώω;
Ντομάτες Heirloom με ταχίνι με ηλιέλαιο,
ηλιόσπορους μαριναρισμένους σε ατζίκα κι ένα λάδι από καλέντουλα και ηλιέλαιο.
Κάνετε κάτι άνοστο;
Πορκέτα με ροδάκινα;
-Και παντρόν! -Τι είναι αυτό;
Ένα πράσινο πιπέρι.
Θα μου πάρουν την εκπομπή αν δεν τα ξέρω αυτά.
Σας ευχαριστώ!
Πίτσα με κόκκινη σάλτσα;
Ναι, μια αναβίωση της παραδοσιακής πίτσας με τρεις διαφορετικές σάλτσες.
Είναι χαρούμενο πραγματάκι.
Θεέ μου!
Θεέ μου! Τι τρώω;
Ψητό μακρύπτερο τόνο με τσίλι με καρύδα, γάλα τίγρης, καρπούζι,
και ντούκα με φιστίκι και καρύδα, και φύλλα μπέιμπι σίσο.
Το 'χεις.
Είμαι στο στοιχείο μου!
Σας έχω ακουστά εσάς.
Είναι το Nong's Khao Man Gai,
όπου η Νονγκ φτιάχνει ταϊλανδέζικο κοτόπουλο με ρύζι.
Πάμε, μωρό μου.
Ναι, τέλειο.
Νονγκ;
Παρακαλώ; Ναι. Πολύ καλό;
-Πάρα πολύ καλό. -Ευχαριστώ.
Δεν σταματάω.
Θες κι άλλη σος;
Ναι.
Έτρωγα και σκεφτόμουν ότι η σος πρέπει να βγει στο εμπόριο.
Και μαθαίνω ότι πωλείται
ως σος Nong's Khao Man Gai.
Θα έπρεπε να λέγεται "Πεντανόστιμη Σος της Νονγκ Για Παντού".
Η σος είναι εξαιρετική.
Ευχαριστώ που το πρόσεξες.
Όλοι θα έπρεπε να κάνουν τόσο καλά τη δουλειά τους όσο η Νονγκ.
Έφαγες από εκείνο;
-Θέλεις να φάω; -Ναι.
-Εντάξει. Μπορώ. -Πάμε.
Ναι.
Χρειάζεται ένα διάλειμμα.
Γεια σας!
Ήρθα για μια ανταλλαγή.
Αν μας δώσεις απ' το φαγητό σου, επειδή τυγχάνει να γνωρίζω τη Νονγκ,
θα σου δώσει απ' το δικό της.
Με καυτερή σος και μέλι.
-Καυτερή σος και μέλι. -Εντάξει.
Βγάλε αυτό και φά' το όλο.
-Δεν μπορώ… -Ναι!
-Μπορείς. -Τι θέμα έχετε εδώ;
Θέλετε να τα κάνω μια χαψιά!
Γεύεσαι τα πάντα με μία μπουκιά.
Το καταλαβαίνω. Εσύ δεν το έφαγες με τη μία.
Προσπαθώ.
-Λοιπόν, πάμε. -Έτοιμος;
Ναι. Σχεδόν. Έτσι μπράβο!
Νόστιμο είναι.
-Ναι. -Χάλια έγινα, αλλά νόστιμο.
Απίστευτο!
Πανέξυπνα τα βατόμουρα Marion στη βάφλα. Ποιος το σκέφτηκε;
Αυτό το κορίτσι.
Γιατί έχω εγώ εκπομπή κι όχι αυτά τα δύο υπέροχα άτομα;
-Κάτι πρέπει να γίνει. -Ωραία εκπομπή εδώ.
Αγαπώ εσένα, τη βάφλα με βατόμουρα Marion, τηγανητό κοτόπουλο, αβγό ορτυκιού, μέλι.
-Χαίρομαι. -Υπέροχο.
-Δεν θα κατάφερνα χωρίς όλη την ομάδα μου. -Ναι!
Αντίθετα μ' εμένα, που τα κάνω όλα μόνος.
ΣΕΛΦ ΣΕΡΒΙΣ ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΕΣ ΠΙΤΕΣ
Χειροποίητες πίτες από τον Μπαρτ ΒανΝτομέλεν.
Λατρεύω τη διαδικασία.
Εδώ ισχύει το σύστημα της εντιμότητας!
Μην το εκμεταλλεύεστε. Κάντε ό,τι λέει.
Αυτή για τον Ρίτσαρντ.
Πίτα! Πίτα!
Πολύ ωραία.
-Αυτή μου έπεσε. -Με τα βατόμουρα Marion.
Σου έπεσε;
Ναι. Και πάλι τρώγεται.
-Πού είναι τα Marion; -Πολύ νόστιμη είναι.
Καλή σας όρεξη! Στους αγαπημένους μου ανθρώπους!
Δώσε λίγο την κάμερα στον Ματ για να σου δώσω κάτι.
Μπανάνα.
Για σένα.
ΔΙΑΤΗΡΗΣΤΕ ΤΟ ΠΟΡΤΛΑΝΤ ΑΛΛΟΚΟΤΟ
Συνιστώ το Πόρτλαντ.
Πιθανώς το καλύτερο φαγητό σε πόλη κατά κεφαλήν,
διότι έχει πολλά επιτυχημένα μαγαζιά σ' έναν πολύ μικρό χώρο.
Αγαπώ αυτούς τους πανέξυπνους, δημιουργικούς νέους ανθρώπους
που βρίσκουν μικροσκοπικούς χώρους
κι από κει μέσα παράγουν εξαιρετικές γεύσεις.
Γιατί δεν ήρθα νωρίτερα;
Τώρα παραγέρασα.
Θα μπορούσα να έρχομαι συνέχεια.
Μην το πάθετε κι εσείς. Διδαχτείτε από μένα.
Πόρτλαντ, παιδιά!
Ναι!
ΠΟΡΤΛΑΝΤ, ΟΡΕΓΚΟΝ ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου