NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Buradan mı çıktı bunlar?
Evet, bunlar buradan.
İstiridye açmayı biliyor musun?
Buradan sokunca ucunun hafifçe
içeriye girdiğini hissedeceksin.
-Evet. -Tepeye doğru ilerle.
İşte oldu.
-Bana mı? -Afiyet olsun.
Teşekkürler.
Pekâlâ millet.
Şu nasıl bir hayal?
Sen körfezde Chenin Blanc içerken harika bir şef sana istiridye açıyor.
Sadece bana verme. Sen de ye. Çok lezzetli.
-Tamam. Şerefe. -Şerefe.
-Açmayı denemek ister misin? -Sanırım.
Şuradan sok…
-Buradan mı? -Evet.
-Var gücümle zorluyorum. -Bence yeterince girdi.
-Portland'ı nasıl buldun? -Şu ana kadar çok sevmiştim.
Mutlu ve aç bir adam
Dolaşıyor dere tepe demeden
Anlamaya çalışıyor
Makarna, domuz, tavuk, kuzu sanatını
Size arabayla gelecek
Size uçarak gelecek
Sizin için şarkı söyleyip Sizin için dans edecek
Sizinle gülecek
Sizinle ağlayacak
Karşılığında istediği tek bir şey var
Birileri doyursun
Birileri doyurur mu
Birileri doyurur mu Phil'i?
Birileri doyursun onu hemen
Dünyanın en iyi sokak yemeği şehirlerini biliyor musunuz?
Marakeş, Rio, Bangkok
ve Portland, Oregon. Evet!
Okuyunca şok geçirdim.
Benim gibi siz de sokak yemeklerini seviyor olmalısınız.
Neden mi? Çünkü rahat, kolay ve iyi yapıldığında harika oluyor.
Bu lütuf için belediyeye teşekkür borçluyuz.
Son ekonomik durgunluk döneminde sokak yemeklerine ilgi arttı.
Sokak yemeği işletmesi açmak kolaylaştı.
İşte akıllıca yönetim.
Neden daha önce gelmemişim? Evime iki saat uzaklıkta.
Daha önce hiç gelmemiştim.
Biraz aptalım.
Ama dediklerine göre "yemekçi kümesi" denen bir şeyde çabucak akıllanacağım.
Yemekçi kümesi ne mi? AVM'lerin yemek katı gibi bir şey.
Dediklerine göre en iyisi Prost!
Oraya gitmelisiniz.
Birbirini tamamlayan yemekçilerden oluşan güzel hazırlanmış bir karma.
Oradan üç yıldızlı, dört yıldızlı yemek beklemezsiniz.
Ama bekliyorsunuz.
TARİHÎ MISSISSIPPI
Michael Russell on yıldır bu yemekçi kümelerini yazıyor.
Burada ciddi bir kültür var.
Her havalı mahallenin bir de yemekçi kümesi var.
-Kim bu genç? -Selam. Deepak.
Selam Deepak. Ben Phil. Bu da meşhur Desi.
-Evet, öyle. -Hint yemeğine bayılırım.
Tavuk söyleyecektim.
Ama genç bir bayan kuzu söylememizi tavsiye etti.
İkisinden de olsun.
Tavuk ve kuzu. Birkaç dakikaya hazır.
Tamam. Harika.
Biz de bu arada başka şeyler sipariş edelim.
-Ne alayım? -Yolko Ono'yu dene.
-Yolko Ono, bir de… -Sriracha'lı Karışık.
Ondan da olsun.
-Hemen hazırlarım. -Teşekkürler.
-Tamam, iki etti. -Üçüncü tur.
İki şey söyledik. Bir şey daha söyleyelim mi?
-Desi ve yağda yumurta. -Matt'in barbeküsü olur mu? Haydi.
Matt'inki şehrin en iyi barbeküsü.
Burası mı?
-Nasılsın? Matt sen misin? -Nasılsınız? Benim.
-Mike seni çok övdü. -Evet, harika.
-Tadımlık karışım yapar mısın? -Olur. Her şeyden az az koyarız.
-Bayağı çok olur. -En sevdiğim şey. Her şeyden azar azar.
-Bebek gibi tut. -Vay canına!
-Vay be! -Mike ne yiyecek?
Bakın millet!
İstediğim tepki bu işte!
Burada olacağız.
Şanslıysanız arta kalanlar sizin olur.
Tamam. Tabii ki döş ve kaburga var.
-Hindi en sevdiğim şey. -Hindi enfes.
-Jalapeño'lu, çedarlı sosisi. -Bayılırım.
-Bu tepside yediğim her lokma… -Evet.
-…gerçekten olağanüstü. -Evet.
Fried Egg I'm in Love.
Çok iyi.
Bu çok güzel bir şey.
Sandviçe adını veren Yoko Ono'nun müziğini seviyor musun?
Zamanının çok ötesinde.
Harika bir insan.
Çok korkunç bir iftiraya uğradı. The Beatles'ı o dağıtmadı.
-The Beatles neden dağıldı? -Ringo'nun esprilerinden bıktıkları için.
Hint yemekleri sırada.
-Kuzu bu mu? -Doğru.
Kuzuya bakın millet.
Baharatı harika.
Evet, güzel.
Burayı sevmene şaşmamalı.
Tanrım! Buna bayıldım.
Desi müthiş.
Nerede o?
-Deepak orada. -Deepak müthiş.
Genç adam. Deepak. Hayatımda gittiğim en iyi Hint restoranlarından biri.
Üstelik bunu küçük bir arabanın içinde yapıyorsun.
Ne zamandır yapıyorsun? Öykün ne?
Altı yıldır arabada yemek yapıyorum.
Hikâyem şu, teknoloji sektöründenim.
40 yaşından sonra başka bir şey yapmaya, yemek arabası işletmeye karar verdim.
-Seni bunun için sevdim! -Evet.
Yüreğini koymuşsun.
-Teknoloji sektörünü bıraktın. -Evet.
Teknoloji sorusu sorabilir miyim? Çünkü bilgisayarım…
Hayır! Artık hatırlamıyorum.
Soran oluyor. "Bilgisayarımı tamir edebilir misin?"
"Hayır ama çok iyi körili yemek yaparım."
Bunu yapabilirsen bilgisayarım umurumda olmaz.
Madison, yağda yumurtalı sandviçlerine bayıldım!
-Sevindim. Biliyordum. -Çok lezzetliler!
Yumurtalı sandviçi çoğu yerde çırpılmış yumurtayla yapıyorlar.
Isırdığında bir şeyler çıksın istiyorsun.
-Başlı başına bir sos. -Aynen.
Niye herkes yapmıyor?
Yerken üstlerine akmasın diye mi?
En büyük şikâyetleri bu. "Üstüme yumurta sarısı aktı."
Ne bekliyordun?
-"Olayımız bu. Üzgünüm ama değilim." -"Üzgünüm ama değilim."
-Matt! -Selam Phil.
-Dâhilerle dolu bir masadayım. -Barbekü nasıldı?
Yediğim en iyilerden biri. Laf olsun diye söylemiyorum.
-Harika! -Bence olağanüstü.
Büyük istemiştim.
Portland'daki yeni arkadaşlarıma. Portland'a. Ömrüm boyunca neredeydiniz?
Harika. Harika. Harika. Harika.
Öyle eğlenceli ki!
Çünkü yemekleri olağanüstü!
Vay canına, çok iyi, değil mi? Hâline bak!
Biraz geniş açı alacağız.
Ayakta durun. Yemeye, eğlenmeye devam edin.
Ayakta durup yemeye devam edersem bayağı çok geniş alırsın.
Bir keresinde Moskova'ya gittim.
Ruslar benden eski durum komedisi dizimi
Everybody Loves Kostya'ya dönüştürmemi istedi.
Exporting Raymond'ı izlemenizi öneririm.
Çok acı çektiğim için ailem bayılıyor ona.
Moskova'da âşık olduğum şeylerden biri de yemekleriydi.
Bunu beklemiyordum ama her şey lezzetliydi
ve hepsi votkayla uyumlu olacak şekilde tasarlanmıştı.
-Selam! -Bonnie Morales'sin.
-Evet. -Ben Phil.
-Memnun oldum Phil. -Çok memnun oldum.
Duyduğuma göre Portland, Oregon'daki
en iyi restoranlardan birinin adı Kachka'ymış.
Menüsü için Rusya'dan ve diğer eski Sovyet cumhuriyetlerinden ilham almışlar.
Her şeyi bilmiyorum ama sanırım Bonnie Morales bir Rus ismi değil.
Sovyetler Birliği'nden göçen anne babam iyi bir Amerikalı adı istemiş.
"Bonnie" egzotik ve Amerikalı gelmiş.
Kocamın soyadı Morales.
-Yarı Meksikalı. O yüzden… -Bu o mu?
-Evet, o. -Merhaba.
-Benim. Israel. -Burada ne yapıyorsun?
-Rus olmayan bir isim daha. -Merhaba.
Ailenin soyadı ne?
Frumkin.
Morales soyadının bir terfi olduğunu söylemeyeceğim.
-Evet! -Frumkin'lere hakaret etmem.
-Evet, neden edesin? -Hayır.
Dinle, ben de Yahudi'yim. Bizde de bir sürü komik soyadı var.
-Doğru. -Aramızda bir sürü Lipschitz var.
Bu ne votkası?
Biz bayır turpu votkası yapıyoruz.
Kadehimizi birine kaldırmalıyız.
-Kime? -Phil'e.
Çok hoş. Size de.
Fondip yaptın. Ben yapmam. Yudumlarım.
Bir yudum içip bitirip bitirmeyeceğine karar ver.
Bavuluma ondan bir şişe koymak istiyorum.
Bunu sağlayabiliriz.
Şuna bakın.
Buyurun.
-Şunları çekelim. -Daha mutlu olamazdım.
Kayınvalidemin şöyle bir görüşü var,
düzgünce yerleştirilmiş bir sofrada
iki tabağın arasına parmak girmez.
Her şey bitiştirilmiş olmalı.
Her sofra öyle olmalı.
-Bence de. -Değil mi?
Bunun adı pelmeni. Dana ve domuz etli mantı.
-Bunu kim sevmez ki? -Evet.
Sosunda biraz tereyağı, biraz sirke ve smetana var.
Kendi yaptığımız süt ürünü.
Göründüğünden çok daha iyi!
-Hayır. Yani şey görünüyor… -Bunu öyle çok kez duydum ki!
Şey görünüyor…
Çok güzel.
Küçük mantılar.
Ama sonra bir lezzet patlaması geldi. Bunu beklemiyordum.
Biraz sıradan bir keyif yemeği sandım.
Çarpıcı bir lezzet beklemiyordum.
Tanrım. Müthiş.
Zihinsel yemek fihristlerine
bu mutfağı eklemelerini istiyoruz.
Aynen.
"Bu akşam ne yesem?"
-Evet. Rus yemeği düşünmezsin. -"Suşi, İtalyan…"
Tatsız tuzsuz olacağını düşünüyorlar. Çok…
-Yavan. -Evet, yavan.
İşte geldi.
-Merhaba. -Merhaba.
-Nasılsın? -Francisco şefimiz.
-Francisco. Memnun oldum. -Memnun oldum efendim.
-Büyük silahlar çıktı. Büyük silah sensin. -Büyük silahları göster.
-Haydi, Francisco! -Hepsi bu kadar.
Klasik yemeklerimizden biri.
Çömlekte tavşan.
Ev yapımı smetana'mızla pişiyor.
Biraz da porcini ve vişne.
Bir sürü de sarımsak.
Bir sürü sarımsak.
Harika. Burada çalışır mısın?
Öne yardımcı olsun diye ne zamandır eleman istiyorum
ama yönetim bir türlü ayarlamıyor.
Restoranın adı neden Kachka?
Bu işi yapmaya karar verdiğimizde
aklıma hiç tanışma fırsatı bulamadığım babaannem geldi.
İkinci Dünya Savaşı'nda Almanlar, Belarus'a doğru ilerlerken
babaannem kardeşlerini ve ailesini oradan kaçmaya ikna etmeye çalışmış.
Kucağında üç aylık bebekle yola çıkmış.
Rusya'ya doğru giderken biri onu durdurup, "Sen Yahudi'sin" demiş.
"Hayır, ben Ukraynalı'yım" demiş.
"Kayınvalideme gitmek için geçiyorum."
"Ukraynalı'ysan, Ukraynaca 'ördek' nasıl söylenir?" diye sormuşlar.
Tabii ki Ukraynaca bilmiyormuş. Tahmin yürütmüş. "Kachka" demiş.
Geçmesine izin vermişler.
Meğer "ördek", Ukraynacada, Belarusçada,
Lehçede ve Eskenazi dilinde "kachka"ymış.
"Ördek" sözcüğü hayatını kurtarmış.
Hayatını kurtarmış.
Bu benim için çok önemli bir kelimeydi.
Herkesin kendine göre bir "kachka"sı var.
Herkesin tutunduğu ince bir…
-Evet. -…şans çizgisi var, değil mi?
-Şans her zaman var. -Çok güzel bir hikâye.
-İnanılmaz. -Teşekkürler.
Bize katılan her şeye içelim.
-Çok tatlı. Değil mi? -Evet, hepimizin bir şeyi var.
Bu zamanlarda bunu hatırlamak önemli.
Sırada, şehirde bisiklet turu var.
Evet, bu park, şehrin içinde.
Selam kuçu kuçu.
İki kuçu kuçu.
Şef Peter Cho uzun yıllar New York'ta çok başarılı işler yaptı.
Portland'a taşındı ve evinde Han Oak adındaki bu harika mekânı açtı.
Evet.
Çok güzel bir ailesi var.
Eşi Sun'la ve oğulları Frankie ve Elliot'la tanıştım.
Hazır mısın? At!
Tam suratına.
Şanslıydım.
Özel bir öğle yemeği hazırlayacak bana.
Garajında.
Evin gerçekten burası mı?
Evet, beş yıl burada yaşadık.
Burada böyle bir vaha bulmayı beklemiyorsun.
Kesinlikle.
Bugün kaburgamız var.
Kore usulü marine edilmiş kaburga.
Çok yağlı ve lezzetli bir et.
Bir beşlik çakabilir misin?
Restoranın garsonları çok enerjik.
İçecek getirmeye ne dersin?
Dolaptan babanın en sevdiği içeceği getirebilir misin?
Sen açabilirsin, değil mi?
-Bu mu? İstediğin bu muydu? -Buydu.
-Frankie… -Açabilir misin?
Çok iyisin!
Çocuğunun sana ilk kez bira getirmesiyle gurur mu duyuyorsun?
Teşekkürler Frankie! Sen açmak ister misin?
-Güçlüsün. Ama bu… -O ne?
Ona mikrofon deniyor.
Merhaba!
Çok iyi. Bira için sağ ol Frankie.
-Teşekkürler. -Ne?
Ne oluyor?
Portland'ı kasıp kavuran bir ezilmiş burger çılgınlığı vardı.
Biz de karar verdik.
Birkaç köfteyi ezip
bu bao ekmeğine koyduk ve tavada kızarttık.
Tavada kavrulmuş mantı gibi bir şey.
-Ama aslında çizburger. -Evet.
Bunu sevmelisiniz millet. Haydi.
Evet, sanırım bu çocukların üniversite parası bundan çıkacak.
Tabii ki.
Vay canına!
"Neden daha önce yiyemedim?" dedirten dâhiyane buluşlardan biri.
Yaparsın dostum. Yapabilirsin.
Bu kısma dokunma. Sıcak.
Çok iyi!
-Aferin dostum! Evet! -Çok iyi!
Boynuz, kulağı geçti.
Sana kocaman bir marul sarması yapacağım ama olay şu.
Ne kadar büyük bir lokma olacağını biliyorsun, değil mi?
O kadar büyük ki ağzına sığmayacak.
-Hepsini mi sığdırayım? -Hepsini tıkmalısın. Hareket bu.
-Bu küçük… -Ciddi misin?
İlk kez duyuyorum.
-Böyle bir şey var mı? -Evet.
Devasa görünüyor.
Al bakalım.
Tamam. Richard'a da yapsan?
-Herkese yapacağım. -Richard'a yedirelim mı?
-Bu gerçek mi? -Evet.
Küçük çocuk bile yapıyor. Mantıyı bir lokmada yutuyor.
Ne?
-Haydi bakalım. -Pekâlâ.
-Birlikte mi? -Yaparsın. Şerefe!
Vay canına.
Bak, bak.
Haydi, haydi!
Belki söylemek için doğru zaman değil…
Çok fazla!
-Başardın. -İyiydin.
Buna bayıldım. Yerken sıkı duruyorsun.
Çünkü dikkatli olmalısın.
Kesinlikle.
-Pekâlâ. -Muhteşemdi.
-Evet. Merhaba. -Ben…
Tabaktaki on mantıyı on lokmada bitirebilirim.
Gerçekten mi?
On mantıyı on lokmada mı bitirmiş?
Bence böbürleniyor.
Böbürlenmeyi sever. Mütevazı bir böbürlenme, değil mi?
-Resmen böbürleniyor. -Mütevazı değil.
O çocukta mütevazı bir şey yok.
Yemeğimi huzur içinde yemek istiyorum.
Tamam.
Şerefe.
Doğayı sever misiniz?
Clackamas İlçesi'nde kano yapmaya gidiyoruz.
Tehlikeli koşullara rağmen…
Devasa bir dümen suyu!
Aptal Richard beni küçük bir kanoya bindirmek istiyor.
Bu benim en gergin olduğum an.
Tekrar söylüyorum, bu programları yaptıkça
biraz daha maceracı birine dönüştüm ama…
-Kürek doğru yöne mi bakıyor? -Kesinlikle.
Açık hava aktivitelerini pek seven biri değilim.
Elveda, Monica.
Küreği ortasından tut.
Böyle mi?
Bu işi hiç kıvıramıyorum.
Kano yapmaktan, kürek çekmekten beş dakika içinde omuzlarım ağrıyor.
Galiba iskorbüt olmaya başlıyorum.
Kürek çekerken öne eğiliyor musun?
Küreği batırıp çevirir çevirmez
küreğin tüm suyu kanoya, kucağıma akıyor.
Bu şekilde yaptığında da tüm su kanoya, kucağına akıyor.
Tek şartımdı. Herkese söylediğim tek şey.
Hiçbir koşulda ıslanmak istemiyorum.
Islanmamalıyım. Gremlinler gibiyim.
Yan yatıyorum.
Yatık Kanocu'nun yeni bölümüne hoş geldiniz.
Birdenbire, eğlenmeyi bir şekilde başaran birileriyle karşılaşıyorum.
Bağışlayın. İlk denemem.
-Nasıl gidiyorum? -Harika.
Sanırım nedenini anlamaya başladım.
Huzurlu.
Çok güzel!
Kanocu oldum.
Top Chef'i sever misiniz? Top Chef Portland, Oregon'u izlediniz mi?
İzlediyseniz, Shota Nakajima'yı seviyorsunuz demektir.
Bugün çok havalı bir yere gidiyoruz. Adı pek havalı gelmiyor olsa da.
Jacobsen Tuz adında bir şirket.
Bugün, Shota'yla birlikte Jacobsen Tuz'un başkanı
Ben Jacobsen'la görüşeceğim.
Adam tuzdan anlıyor.
-Selam beyler. -Tuzu tuz sanıyordum.
-Ama görünüşe göre değil. -Öyle ama değil.
-Tamam. Memnun oldum. -Seni görmek güzel.
Görüştüğümüze sevindim. Hoş geldiniz. Suya gelin.
Tamam. Islanmayacağım, değil mi?
JACOBSEN TUZ
Netarts Koyu'ndayız.
Sizi suyu bastığımız yere götüreceğim.
Küçük bir tuz şirketiyiz.
Koya beş santimlik bir PVC boruyla su basıyoruz.
Ne demek istiyorsun? Tüm…
-Tuz bu hattan mı akıyor? -Evet, tüm deniz suyu.
Deniz suyu. Hepsi bu küçük borudan.
Bu önemsiz, küçük borudan. Aynen.
Önemsiz, küçük borulardan iyi anlarım.
Bu koyda milyonlarca istiridye yetiştiriliyor.
-Koruma altında bir ırmak ağzı. -Evet.
Burada büyük bir işletme kurulamaz.
Harika.
Tuzumuzun kalitesi koyun sağlıklı olmasına bağlı.
Bu doğal ortamın mikro damıtıcısıyız.
Tam sahildeki bu dev ağaca bayıldım.
Çok güzel.
Tepeye tırmanıp tuzun nasıl yapıldığını görelim mi?
Olur.
İşte tuz hakkında bildiklerim.
Babam masaya gelen her yemeğe
tuz dökerdi.
Annem kızardı, "Max, neden önce tadına bakmıyorsun?"
"Tuzlu seviyorum" derdi.
-Saç filesi mi takıyoruz? -Saç filesi takıyoruz.
Merhaba.
Kaynatma kulübemiz. Deniz suyunu filtreleyip kaynatıyoruz.
Kalsiyum ve magnezyum ayrışıyor.
Tüm dünyada böyle mi yapılıyor?
Farklı deniz sularıyla başlıyor, farklı yöntemler kullanıyor,
farklı tuzlar elde ediyorsunuz.
-Pekâlâ, tuzu görelim. -Haydi.
Kazanda epey çok makarna haşlayabilirsin.
-Makarna yapabilirsin. -Çok makarna.
-Makarna suyuna ne kadar tuz koyarsın? -Doğru miktarda.
Buradan sonra eğlenceli olmaya başlıyor.
Bu buharlaştırma tablalarının altını çok az ısıtıyoruz.
Evet.
Yüzeyde çok yavaşça oluşan tuz kristallerini görebilirsiniz.
-Yöntem bu mu? -Kullandığımız yöntem bu. Evet.
Aman tanrım!
-Güzel, değil mi? -Yenebilir mi?
-Çok güzel bir zerre. -Şuna bak.
-Güzel.
-Kar tanesi gibi. -Kar tanesi gibi. Muhteşem.
Şerefe dostum.
-Sevdim. Etkisi devam ediyor. -Harika değil mi?
-Evet, sonu çok tatlı. -Evet.
Harika bir tuz tadan herkes farkı ayırt etmeye başlıyor.
Az önce tadına baktım. Aydınlatıcıydı, değil mi?
-Kesinlikle. Küreği dener misin? -Evet!
-İsterim. -Tamam.
-Buradan başla. -Yanlış bir yolu olduğunu biliyordum.
-Bak nasıl geçti… -Evet.
Sonuna kadar mı?
Sonuna kadar gidebilirsin.
-İyi iş çıkardın. -Şey oldum… Bu işi yapan ne oluyor?
-Tuzcu mu? -Tuz imalatçısı.
Tuz imalatçısı oldum.
İçine bak.
Güzel bir kar ya da yasa dışı uyuşturucu.
Annemler oldum olası yedek bir meslek edinmemi söylerdi.
TŌV OTOBÜSÜ
COLUMBIA YOLU
TŌV KAHVE BARI
DİKKAT KASİS
Selam.
-Phil. -Phil, memnun oldum.
Vay canına. Çok iyi.
Tam bu şehri tanıdığını zannetmeye başladığında
Portland falsolu bir top daha atıyor.
Peter Cho bugün beni favorilerinden birine götürüyor.
Daha önce bilmediğim bir mutfağın yemeklerinin yapıldığı yere.
Mormon geleneklerine göre yemek yapan Ruthie's'e gidiyoruz.
Ama yemekler Portland usulü pişiriliyor.
Bayıldım. Haydi. Burası çok iyi.
Değil mi?
-Selam. -Nasıl gidiyor?
-Colin? -Benim. Nasılsın?
-Ben Phil. -Memnun oldum.
Memnun oldum dostum.
-Ne haber? -Ne haber dostum?
Colin ve ortağı Aaron bu 10 metrekarelik arabada
Colin'in büyükannesi Ruthie'ye aşk mektubu gibi bir menü hazırlamış.
İkimiz de aslen Ogden, Utah'lıyız.
Arabaya adını veren büyükannem Mormon.
Büyükannemde cemaatin yemek kitabı var.
Cemaatlerindeki herkes nesiller boyunca
ailelerinin tariflerini küçük bir kitapta toplamış.
Yemek pişirme teknikleri, konserve yapımı gibi konularda
büyükannemin yemek kitabından esinlendik.
Bir de yerel çiftliklerden.
-Harika. -Tamam, oturalım mı?
Evet, yemeklerinizi hazır sayılır.
İçeceklerimiz hazır!
-Geldi! -Pekâlâ.
Colin.
Mısırlı salatamız var.
Marine edilmiş domates.
-Çok güzel. -Fesleğen.
Üstünde de mısır ekmeği ve patlamış sorgum var.
Bu da kaya balıklı sandviç.
Bir saat tütsülendi.
Eti sertleştirip çıtır çıtır yapıyor.
Omuz kısmından domuz bifteğimiz var.
Pembe tuzda bir gün bekletiyoruz.
-Evet. -24 saat sous vide pişiyor.
-Evet. -Odun ateşinde kavruluyor.
Bunlar ise bizim gurur kaynağımız. Büyükannem Ruth'un ekmekleri.
Hayatım boyunca yedim.
Hayatımda yediğim en güzel şeylerden biri.
Gülümsüyorlar.
Mutlular.
Teşekkürler Colin.
Her şeyden biraz alarak tadalım.
Keşke başparmakların olsaydı.
Çok taze, soğuk…
Mısır, domates,
kıtır ve peynirli.
-Muhteşem. -Harika.
Kendininkini bitirdin mi?
Evet, bir lokmada. Görmedin mi?
Ssam lokmasına çok benziyor, tamam mı?
-Her şeyden biraz almalısın. -Her şeyden biraz.
-Konsepti kavradım. Bak. -Çok iyi.
Her şeyden almış mıyım?
-Evet! -Onun suçu!
Bak, öğreniyorsun.
Domuzdan daha iyisi olamaz derken…
Aman tanrım.
Güzel bir ekmeğin içinde, harika soslu, nefis bir ızgara balıklı sandviç.
İyi, değil mi?
Amerika'da sandviçe konulan balıklar neden yağda kızartılıyor? Şart değil.
Böyle enfes. Haftada iki üç kez yerim. Neden olmasın?
Bu bugüne kadar yapılmış en iyi, balıklı sandviç.
Çok sağ ol. Temiz, taze ve eğlenceli olsun istiyoruz.
İnsanlar yemeklerimizi çok yesinler, yemeye devam etsinler istiyorum.
Bu hafta hayatımın en iyi yemek arabası yemeklerini yedim.
Burada çok özel şeyler yapan bir sürü insan var ve…
-Küçük alanlarda. -Evet.
Arabanın avantajı küçük olması.
Dağılmıyorsun. Çok iyi odaklanıyorsun.
-Kendi şeridinde kalman gerek. -Evet.
Seninkinin dibini yiyorum.
Nasıl istersen yorumla.
Carly ve Crystal sanırım.
Phil sanırım.
Evet! Bildin.
Portland'daki bir vegan donut dükkânı olan Doe Donuts'a ilk girdiğinizde
Portlandia'dan bir sahneye dalmış gibi oluyorsunuz.
"Vegan" lafını duymak biraz geriyor.
Sağlığa zararlı donut kadar iyi olmayacak gibi.
Sonra donut'ları tadıyorsun.
Seni mutlu edeceğiz. Farkı anlayamayacaksın.
Bana söylediğiniz şeyle başlayacağım.
En popüler donut'ımız Portland Sisi.
Earl Grey glazeli.
Üstünde bir top krem şanti
ve biraz vanilya tozu olacak.
-Portland, Earl Grey'e bayılır. -Neden?
Karanlık ve kasvetli yiyecek seven karanlık ve kasvetli insanlarız.
Çok komik!
Şuna bakın.
Evet, çekiciliğini anlıyorum.
Bir dakika. Vegan donut'ıysa bu ne?
Hindistan ceviziyle ve soyayla yapılıyor.
-Hiç anlaşılmıyor. -Çoğu kişi anlamaz.
Müşterilerimizin çoğu vegan değil.
-İyi donut için geliyorlar. -Zeki insanlar.
-Bu ise Oregon Yolu. -Tanrım!
Tatlı ve tuzluyu karıştırmayı seviyoruz.
Kraker, kabak çekirdeği.
Taze ahududu, minik çikolata parçaları.
-Besleyici bir kahvaltı bu. -Mükemmel bir yürüyüş yemeği.
Evet.
Yürüyüşsüz daha da mükemmel.
-Burası senin. Sahibi sensin. -Evet, Crystal'la birlikte.
Herkesten önce Portland'da vegan donut dükkânı açmayı düşündük.
İlk misiniz?
İlk ve hâlâ da tekiz.
-Öyle mi? -Evet.
-Senin en sevdiğin hangisi? -Mısırlı fritter.
Çünkü hamurunda mısır ve akçaağaç glaze var.
Üstünde de mısır ekmeği kırıntısı.
-Fritter'lar asla küçük olmaz. -Doğru.
İyi yanlarından biri de bu.
Vay canına. Küfretmek istiyorum.
Carly ve Crystal aptallık edip beni mutfağa davet etti.
Hoşuma gitti.
Raventli, yayık altı sulu, yeşil kakuleli, Hindistan cevizi sütlü glazemiz.
Hint.
Donut'ı mahvetme zamanı.
Ne diyorsun? Daha çok lazım, değil mi?
Biraz daha konulabilir.
-Biraz çekindim. -Şöyle bir gezdir.
İşte oldu.
Donut yapıyorum.
Aspir yaprakları ve Hindistan cevizi cipsi.
Sonra da yiyorum.
Vay! İlk kez böyle bir şey yiyorum.
Çok malzemeli bir şeftalili donut oldu.
Çok mu oldu?
Bence bu kadar yeter.
Bir de senin yaptığını göreyim.
Orada. Arkanda.
Zarif.
Sakıncası var mı? İşine karışmak istemem.
Ama biraz daha koymayı deneyebilirsin.
Badem ezmeli glazeli kırmızı üzümlü fritter, değil mi?
Evet.
İtiraf edeyim, bu işte çok iyiyim.
Bunda özellikle iyiyim.
Badem ezmeli ve üzümlü donut
en muhteşem fıstık ezmesi ve reçel deneyimi gibiydi.
Ona ihtiyacınız var.
Sanırım benim de ihtiyacım var.
Sen bir dâhisin.
Richard.
Bu senin için fazla iyi. Matt'e vereceğim.
Biraz akıyor.
12 tane donut yedim.
Ne yesem yeni favorim oluyor.
Vegan şeylerin vegan olmayanlar kadar iyi olmayacağını düşünenler,
haydi oradan.
Vegan donut'ı âşığı oldum.
Hey, Google, Paul Reiser'ı görüntülü ara.
-Merhaba. -Ne?
Merhaba Phil.
Kaldığım otelde
odama çok güzel Portland, Oregon çikolatalarından koymuşlar.
Moonstruck'dan.
İtiraf etmeliyim ki birini yedim.
-Sanırım birini de Richard yedi. -Yedim.
O ne?
Kötü bir pornoyu andırıyor.
Benim hiçbir şeyim yokken bir Yahudi'nin yemesini izliyorum.
Hiçbir şeyim yok. İçinde ne var?
-Tavuk mu? -Harika bir…
Bu şekerlemeleri sıra dışı yapan şey bu.
Gerçekten mi? Çünkü krem karamel falan beklersin.
Burada bir de mantarlı, fesleğenli var.
Çok acayip bunlar.
Siyah morinalı, sütlü çikolata.
Ne?
Bu doğru değil.
Bugün ne yedin Paul?
Sorduğun iyi oldu. Yazdım. Bekle.
İlginç bir şey yemedim.
Yemek arabalı program yapmana bayıldım.
Annemler beni ömrüm boyunca arabadan yememem için uyardı.
Seyyardan yemeye cesaret edemedim.
"Arabada yapıldı. Yeme onu."
-Portland'da çıtayı yükselttiler. -Sen ise arabadan yemek için gittin.
Portland'da adeta sanat yapıyorlar.
Ya miden bozulursa?
Fırça çekmeye gidiyorsun. Yerinde yok.
Başka bir köşeye taşınmış.
Tekerlekli restoranın avantajı bu.
-Paul! -Evet? Tamam.
-Programın özel bir bölümüne geldik. -Evet.
Nezaket gösterip bunun için gönüllü oldun.
-Evet. -"Max için bir fıkra" bölümü için.
Evet. Bundan önceki her şeyi keseceksiniz ama…
Evimde eski bir Myron Cohen plağı buldum.
-Bayılırım. -Myron Cohen'ı çok severim.
Çocukluğunun senin mahallende geçtiğini biliyorum. "Çocukluğunun."
-"Çocukluğunun." -1847'de.
Senin çocukluğun onun mahallesinde geçti.
Bu fıkrayı duyunca ironik bir şekilde dedim ki,
"Bu tam bir Max Rosenthal fıkrası!"
Yahudiliği yüzde 12 ila 15 azaltacağım.
-Tamam. -Otomatik kesinti.
Yaşlı bir adam kalp krizi geçirip hastanelik olmuş.
Birkaç hafta yatıp turp gibi olmuş.
Eve dönmüş. Evine döndüğü için mutluymuş.
Güzel eşini görmüş. Epey süredir de uzak kalmış.
Eşine aşkla bakmış. Kaş göz yapmış.
Eşi hemen, "Aklından bile geçirme" demiş.
"Öyle bir şey yapmayacağız. Hastasın.
Hastaneden yeni taburcu edildin."
Adam demiş ki, "İyiyim. Her şeyi…"
Eşi: "Doktordan yazı getir. Sonra konuşuruz" demiş.
Doktora gitmiş. Durumu anlatmış. "Memnuniyetle yardım ederim" demiş doktor.
Bir kâğıt ve kalem çıkarıp şöyle yazmış,
"Bayan Levine, kocanızın doktoru olarak sizi temin ederim ki kendisi turp gibi.
Kalbi de taş gibi.
İstediği her türlü fiziksel aktiviteyi ya da gönül işlerini yapabilir.
Dahası da var.
Kendisine başlattığımız yeni ilaçlarla
yarı yaşındaki bir adamın gücüne,
dayanıklılığına ve zindeliğine sahip."
"Nasıl olmuş?" Adam demiş ki, "Doktor, bana bir iyilik yap.
'Bayan Levine' yazan yeri sil. 'İlgilinin dikkatine' yaz."
Evet!
Bu fıkrayı baban anlatsa telefonla arama hareketi yapardı.
"Adam, doktoru aramış…"
Şöyle derdi, "Eski bir fıkra olduğu belli."
Evet.
Neyse işte. Fıkranın güzelliği.
Max'e hediyem olsun.
Ne hoş oldu.
Ama şunu söyleyeceğim. Söyleyebilir miyim? Bunu programa koyabilirsin.
Söyle.
Max için fıkra anlatmaktan onur duydum çünkü babanı çok severdim.
Teşekkürler.
Şundan her zaman
etkilendim ve ilham aldım.
Hayatının erken dönemlerinin nasıl geçtiğini düşünürseniz.
Yaşadığı korkunç şeyleri de.
Çok başarılı ve mutlu bir adam oldu.
Harika fıkralar anlatmaktan ve dinlemekten büyük keyif alırdı.
Bence o hayatın akışı içinde
daha iyisi olamazdı.
Zaten olay bu değil mi?
Zorluklara rağmen kazanan ol.
Onu bu nedenle çok severdim.
-Çok güzel. Şimdi bitirip… -Annen hiç umurumda olmadı.
Açık konuşuyorum.
Bekliyordum. Bir şey olacağını biliyordum.
-Hayır! Çok deşme. -Bu çok hoş.
Şunu anlatmak istiyorum…
Paul,
babamın hastanedeki son günlerinde…
Paul, babam için birkaç fıkra kaydetmiş.
Onlara gülüp durduk.
Çok hoş ve harikaydı.
Sonsuza dek bu mirasın bir parçası olacaksın.
Gösterinin kapanışına yardımcı olmak bir onurdu.
Evet. Gösterinin kapanışına. Doğru.
-Seni seviyorum Paul. Çok iyisin. -Philip, seni seviyorum.
-Beni de dâhil ettiğin için sağ ol. -Aileni seviyorum. Selam söyle.
Söylerim. Sağ ol Phil. Sağ ol Richard.
-Teşekkürler Paul! -Görüşürüz. Richard'a teşekkür etme.
Son olarak, dünyada en sevdiğim şeylerden biri,
yemek festivali.
Portland Ziyafeti.
Eski dostları görüp yeni dostlar edineceğiz.
Her şey iyi görünüyor. İyi mi?
İyi bir başlangıç yapıyoruz.
İlk olarak, Kachka'dan Bonnie ve Israel'i görüyorum.
İşte en sevdiklerim.
-Selam. -Selam Bonnie.
-Nasılsın Phil? -Selam, Israel.
Merhaba!
-İkram edebilir miyim? -Elinden her şeyi yerim.
Evet. Lütfen. Buyur.
Yediğim nedir?
Ata tohum domatesi, tahin,
acukalı ay çekirdeği,
kadife çiçeği ve ayçiçek yağı.
Kötü yaptığın bir şey var mı?
Fırında domuz ve şeftali mi?
-Padrón da var! -Padrón nedir?
-Biber. -Yeşil biber.
Bunları bilmezsem programımı elimden alırlar.
Teşekkür ederim!
Red Sauce Pizza mı?
Evet, eski tarz kapalı pizzayı üç farklı sosla yeniden yarattık.
Keyif veren bir şey.
Aman tanrım!
Ne yiyorum?
Ak orkinos, acılı Hindistan cevizi, leche de tigre, karpuz,
yer fıstığı, Hindistancevizli duqqa ve minik shiso.
Hepsini söyledin.
Burası tam bana göre!
Adınızı duymuştum.
Nong'un Khao Man Gai'ı.
Nong burada Tayland usulü tavuk ve pilav yapıyor.
Haydi bakalım.
Evet, mükemmel.
Nong?
Nasıl yardımcı olabilirim? Evet? Çok mu iyi?
Çok iyi.
Teşekkürler.
Duramıyorum.
Biraz daha sos ister misin?
Evet.
Onu yerken bu sosun şişelenip satılması gerektiğini düşündüm.
Sonra öğrendim ki
Nong'un Khao Man Gai Sosu adıyla satılıyormuş!
Nong'un Her Şeye Konulması Gereken Leziz Sosu olmalı aslında.
Sos olağanüstü.
Fark ettiğin için sağ ol.
Herkes yaptığı işte Nong kadar iyi olmalı.
Leziz.
Şuradan yedin mi?
-Yememi mi istiyorsun? -İstiyorum.
-Tamam. Yerim. -Haydi.
Tamam.
Nong'un molaya ihtiyacı var.
-Merhaba! -Takas teklif etmeye geldim.
Nong'a ve bana yemek verin. Nong'u tanıyorum.
O da size kendi yemeğinden versin.
Üstünde acı sos ve bal var.
-Acı sos ve bal. -Acı sos ve bal. Tamam.
Kürdanı çıkarıp kocaman bir ısırık al.
-Sığdıramam! -Evet!
-Sana güveniyorum. -Portland'ın nesi var?
Herkes bir lokmada yememi istiyor!
Her şeyi tek lokmada alacaksın.
Anlıyorum. Tek lokmada yemedin.
Yemeye çalışıyorum.
-Yiyorum. -Hazır mısın?
Az kaldı. Haydi bakalım.
-Değil mi? -Çok iyi.
-Evet. -Dağılıyor ama güzel.
-İnanılmaz! -Vay canına.
Waffle'a melez böğürtlen koymanız dâhice. Kimin aklına geldi?
Bu kadın. Bu kişi.
Benim programım var. Bu iki güzel insanın programı neden yok?
-Bunu yapmalıyız bence. -İyi bir program olur.
Kızarmış tavuklu, bıldırcın yumurtalı, ballı,
melez böğürtlenli waffle'ına bayıldım.
-Beğenmene sevindim. -Bayıldım.
Ekibim olmadan başaramazdım.
-Evet. -Evet!
Oysa tam aksine, ben hepsini kendim yapıyorum.
SELF SERVİS EV YAPIMI TURTA
Bu tartları Bart VanDomelen yapıyor.
Bu şekilde sunulmasına bayıldım.
Sistem tamamen güvene dayanıyor millet!
Sömürmeyin.
Dediğini yapın.
Richard bunu yiyecek.
-Tart! -Tart!
Çok iyi.
-Düşürdüğüm bu. -Melez böğürtlenli.
Düşürdün mü?
Evet. Yine de yenir.
-Melez böğürtlenli nerede? -Bramble yazan.
Size, arkadaşlar! En sevdiğim insanlara!
Kamerayı bir saniye Matt'e ver. Sana bir şey vermeliyim.
Muzlu.
Bu senin.
PORTLAND TUHAF KALSIN
Portland, Oregon'u öneriyorum.
Bugüne kadar bulunduğum, kişi başına en çok iyi yemek düşen şehir.
Çünkü çok küçük bir alanda birçok olağanüstü yemek var.
Bu parlak, yaratıcı genç insanların
o minik mekânları alıp
onlarda olağanüstü lezzetler yaratmalarına bayılıyorum.
Neden daha önce gelmedim?
Bakın, artık yaşlıyım. Bunca zamandır geliyor olabilirdim.
Bari siz yapmayın. Bu size ders olsun.
Portland, millet!
Evet!
PORTLAND OREGON TARİHÎ MERKEZ
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Biri Phil'i doyursun
Lütfen, biri
Biri Phil'i doyursun
Birileri doyursun onu hemen
Alt yazı çevirmeni: Çetin Soy