ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ SAN GINES
Γκράσιας! Τώρα είναι εκπομπή!
Αυτό είναι πρωινό.
Πω πω. Είναι πολύ νόστιμο.
Καταλαβαίνω την ουρά.
Θέλετε ένα τσούρο; Θέλετε; Ελάτε, έχω πολλά.
Γκράσιας. Βουτήξτε εδώ. Ένα βούτηγμα.
Μην ξαναβουτάτε.
Δεν ξαναβουτάμε.
-Γκράσιας! -Τσούρο;
Θες να βουτήξεις, φίλε μου;
-Φυσικά. -Μία φορά.
Η φίλη σου; Φάε ένα τσούρο.
Πόση ώρα περίμενες στην ουρά;
Φαίνεται πως θέλει ώρα,
αλλά επειδή ήρθαμε με κάμερες, δεν περιμένω καν.
-Δοκίμασες το μεγάλο; -Να το τολμήσω; Εντάξει.
Βούτα το ολόκληρο. Ναι!
Θεούλη μου.
Δεν ξέρω αν μπορώ να δείξω τι θα γίνει.
Ένας άντρας γελαστός και πεινασμένος
Τον κόσμο να γυρίσει έχει βαλθεί
Να καταλάβει προσπαθεί
Τι τέχνη έχει το μακαρόνι Το χοιρινό και το αρνί
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μια χάρη σάς ζητά
Κάποιος να ταΐσει
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά;
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
ΜΑΔΡΙΤΗ
Η Μαδρίτη είναι πρωτεύουσα της Ισπανίας.
Λατρεύω τη Βαρκελώνη, που έχει την αίσθηση χωριού.
Την περίμενα γοητευτική, και πράγματι ήταν.
Κάτι που δεν πίστευα για τη Μαδρίτη.
Μα είναι γοητευτική.
Έχει πάρα πολλές όμορφες γειτονιές και χωριά.
Απλώς είναι μεγαλύτερη.
Κι έχεις και τη μεγαλοπρέπεια και τη λαμπρότητα μιας σημαντικής πόλης
με ιστορία χιλίων ετών.
Είναι υπέρλαμπρη.
Και το φαγητό, εντυπωσιακό.
Αγαπώ τις αγορές.
Είναι ένας μικρόκοσμος της πόλης, αν όχι ολόκληρης της ζωής.
Κι η Μαδρίτη αγαπά τις αγορές.
Έχει 46 αγορές διασκορπισμένες στις πολλές γειτονιές της.
Στην περιφέρεια της Σαλαμάνκα,
αυτή η ταπεινή είσοδος δεν είναι άλλη μια βιτρίνα.
Είναι η είσοδος σε μια αγορά τροφίμων που υπάρχει από το 1882,
η El Mercado De La Paz.
Εδώ βρίσκεις φρέσκα λαχανικά από ντόπιους παραγωγούς
ή αφήνεις, όπως εγώ, τους ειδικούς να μαγειρέψουν
στους πολλούς πάγκους της.
Έχουμε στον νου μας τις τορτίγια ως τις επίπεδες πίτες
από καλαμπόκι ή αλεύρι στα μπουρίτο και τα τάκο μας.
Στην Ισπανία, τορτίγια θα πει αυτό.
Πιο γνωστή ως "τορτίγια ντε πατάτας",
είναι πατάτες με ελαιόλαδο, καραμελωμένα κρεμμύδια και αβγά.
Βασικά, "τορτίγια" σημαίνει "ομελέτα".
Και η καλύτερη είναι εδώ, στο Casa Dani.
Hola!
-Γεια! -Γεια, Φιλ!
-Ντάνι! -Πώς είσαι;
Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Κάρμεν. Χάρηκα. -Κάρμεν, ναι.
Ο Ντάνι Γκαρσία και η σύζυγος Κάρμεν κάτι θα κάνουν καλά,
γιατί έχουν ψηφιστεί ως η καλύτερη τορτίγια στην Ισπανία.
Έχουμε μια μάχη στην Ισπανία.
-Ναι; -Με ή χωρίς κρεμμύδι;
Οπωσδήποτε με κρεμμύδι.
-Λάθος; -Εγώ συμφωνώ.
Εγώ προτιμώ χωρίς.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Hola. -Γεια σου.
-Πώς σε λένε; -Νοέλια.
-Γεια σου, Νοέλια. -Η αδελφή μου.
-Σύσσωμη η οικογένεια. Πολύ ωραία. -Ναι.
Για να δούμε.
Είναι απίστευτη!
Το τέλειο πρωινό, σωστά;
Αυτή είναι χωρίς κρεμμύδι, σε περίπτωση που θες να δοκιμάσεις.
Θα παίξω το παιχνίδι σου.
Σ' αρέσει;
Πολύ καλή κι η δική σου.
Μ' αρέσει με κρεμμύδι, νομίζω.
Εντάξει. Τώρα πρέπει να μάθω το μυστικό.
Η μητέρα μου δοκίμαζε διάφορα είδη πατάτας.
Ώσπου τελικά βρήκε τον τέλειο συνδυασμό.
Αυτή η πατάτα είναι ξεχωριστή επειδή λιώνει λίγο, σωστά;
Ναι.
-Μαλακώνει πολύ. -Ναι.
Και τα καρυκεύματα είναι πεντανόστιμα.
Αυτό δεν πρέπει να το αποκαλύψεις.
-Να κάνουμε μια βόλτα; -Ναι.
Από εδώ αγοράζουμε πατάτες.
Αυτές είναι για σήμερα, μόνο για μένα.
-Όχι. -Ναι.
Ρώτησα πόσες χρησιμοποιούν τη μέρα.
"770 κιλά".
Και 2.000 αβγά.
Μήπως να ασχοληθώ με τις τορτίγια;
-Πω πω! -Ναι.
Καλά πάνε οι δουλειές.
Ή απλώς με την κατανάλωση τορτίγια.
Πολλά καλούδια εδώ.
-Φιλ, δοκίμασε το στρείδι. -Ο Ντάνι έχει καλές ιδέες.
Τι γίνεται;
Αυτός είναι καπνός λεμονιού.
Τι;
Στρείδια καπνισμένα με λεμόνι. Αυτό είναι, μια σπεσιαλιτέ.
-Μαγικό. -Δοκίμασε.
Τρως στρείδια;
Δεν έχω φάει ποτέ.
Η Κάρμεν δεν είχε δοκιμάσει ποτέ στρείδι.
Δεν της άρεσε η ιδέα. Ξέρω πολύ κόσμο έτσι.
-Προσπαθεί να με πείσει να δοκιμάσω. -Γιατί όχι;
-Θα δοκιμάσεις; -Καλά, θα δοκιμάσω, Φιλ.
Μ' αρέσει να σε κάνω να σου αρέσουν πράγματα που μου αρέσουν.
-Πρώτο στρείδι. -Πήρα ένα.
Ναι.
Σκέψου τη γεύση.
Σοβαρά;
-Ήταν όπως όταν κάναμε καταδύσεις. -Ναι.
Το ίδιο πράγμα.
-Σε ταξιδεύει στον ωκεανό. -Σ' ευχαριστώ πολύ.
-Πολύ νόστιμο. -Αλήθεια σ' αρέσει;
-Ναι, ειλικρινά. -Ωραία.
Τώρα λατρεύει τα στρείδια. Δεν αστειευόταν. Τα λατρεύει.
Αυτό με κάνει πολύ χαρούμενο!
Έτοιμοι;
-Υπέροχο. -Ευχαριστώ.
Γεύεσαι τον καπνό, το λεμόνι.
Δεν το επισκιάζει, όμως. Γκράσιας.
Θέλω μόνο να δοκιμάσεις.
Είναι από μόνο του ανταμοιβή.
"Δεν τρώω ψάρι". Ναι, να το καταλάβω αν είσαι πέντε ετών.
Μα ίσως, όσο μεγαλώνουμε, να αλλάζουν οι γεύσεις μας. Σίγουρα.
Θέλουμε να δοκιμάσεις κάτι ξεχωριστό, το χοιρομέρι.
Εντάξει.
Το θέμα είναι το εξής. Στην Ισπανία θα τρως χοιρινό κάθε μέρα.
Πρέπει να ζήσεις μ' αυτό ή να αλλαξοπιστήσεις.
Πολύ γενναιόδωρος!
Η Βίβλος του Χοιρινού.
-Φίλοι μου. -Κλαίω.
-Κλαις; -Ναι.
Είναι τέλειο. Το καλύτερο χοιρομέρι στον κόσμο.
Στον κόσμο;
Ναι, καλά ακούσατε. Ίσως το καλύτερο χοιρομέρι στον κόσμο.
Μη μου γράψετε, Ιταλοί!
Λέω ν' ανοίξεις το στόμα σου.
Κοινώνησες σήμερα;
Είμαι κάτι σαν έκφυλος ιερέας!
Φροντίζουμε τους δικούς μας.
Σ' ευχαριστώ.
Η καλύτερη μέρα, έτσι;
Μανουέλ, νέε μου φίλε!
Κοιτάξτε, κάτι περίσσεψε.
Μόλις έκανα εξετάσεις αίματος. Είμαι 61% χοιρινό.
Προς την καρδιά της πόλης, το κέντρο της παλιάς Μαδρίτης,
σε εντυπωσιάζει η αρχιτεκτονική.
Ομορφιά χειροποίητη στους αιώνες.
Βλέπεις ιστορία σε κάθε γωνιά, σε κάθε δρομάκι.
Το φαγητό ενισχύει την εμπειρία σου.
Γεύεσαι την ιστορία και τη φροντίδα που έχουν βάλει παλιές γενιές
στην τελειοποίηση των συνταγών.
Μια έρευνά μας έδειξε
ότι το παλιότερο εστιατόριο σε διαρκή λειτουργία παγκοσμίως βρίσκεται εδώ.
Αυτό είναι το Sobrino de Botin.
-Καλημέρα. Καλώς ήρθες στο Botin. -Χαρά μου.
-Δική μου χαρά. -Ευχαριστώ.
Σήμερα θα με ξεναγήσει σε αυτό το θαυμάσιο μέρος ο Αντόνιο Γκονζάλεθ,
οι παππούδες του οποίου αγόρασαν το εστιατόριο πολλά χρόνια πριν.
Από το 1725. Η οικογένειά μου έχει το Botin από το 1930.
Τέτοια μέρη μού αρέσουν.
Βουτηγμένα στην ιστορία, με χαρακτήρα και κουλτούρα.
Θεέ μου.
Αυτός είναι ο αυθεντικός φούρνος.
Απ' το 1725;
Ακριβώς. Σε τέσσερα χρόνια θα γίνει 300 ετών.
Αυτός ο φούρνος δεν έχει σβήσει ποτέ.
Η αιώνια φλόγα καίει άσβεστη.
Διαρκώς, ακόμη και στη διάρκεια του εμφυλίου,
το '36 με '39, ο παππούς μου τον κρατούσε αναμμένο.
Δεν είναι σπουδαίο;
Σαν σπηλιά είναι.
Η παλιότερη αίθουσα του Botin.
-Πόσων ετών είναι; -Τουλάχιστον από το 1590.
Υπήρχε ένα πανδοχείο ή κάτι τέτοιο εδώ.
Δηλαδή, το 1725, το Botin χτίστηκε πάνω από κάποιο άλλο εστιατόριο.
Απίστευτο.
Πάμε επάνω. Κάνα δυο αιώνες επάνω.
Ταΐζετε τη Μαδρίτη κυριολεκτικά εκατοντάδες χρόνια.
Σίγουρα θα έχετε ιστορίες.
Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ ήταν πολύ τακτικός πελάτης.
Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ.
Πάντα καθόταν με την πλάτη στον τοίχο.
Προτιμούσε να κοιτάζει προς την πόρτα.
Ήταν φίλος του παππού μου
και μερικές φορές πήγαινε στην κουζίνα κι έφτιαχνε τη δική του παέγια.
Ο Χέμινγουεϊ πήγαινε και την ετοίμαζε μόνος;
Μα τα έκανε όλα χάλια.
Γι' αυτό ο παππούς μου του είπε να…
-"Μείνε στο γράψιμο". -Ναι. "Γράφε εσύ".
"Δεν γράφω, δεν μαγειρεύεις".
-Ώρα να δοκιμάσω το φαγητό. -Εντάξει. Έτοιμος;
Η σπεσιαλιτέ μας.
Ψητό γουρουνόπουλο.
Ξέρω ότι για πολλούς είναι ταινία τρόμου
όταν βλέπετε τα γουρουνάκια να μπαίνουν στον ξυλόφουρνο,
να βγαίνουν, να τα πετσοκόβουν, να τα τρώνε λυσσασμένα στην πείνα…
άλλα γουρούνια, βασικά.
Θεούλη μου! Κι αυτό το γουρουνάκι πήγε στον Φίλιπ.
Μόνο αυτό έχω να πω στο γουρούνι.
Συγγνώμη…
αλλά πρέπει να σε φάω.
Πάντα λέμε ότι το χοιρινό κερδίζει.
-Η πέτσα είναι ό,τι καλύτερο. -Φυσικά. Τραγανή.
-Τραγανή. -Σε ποιον δεν αρέσει;
Αυτή η χώρα τρέφει μεγάλη αγάπη για το γουρούνι.
Μετρά αιώνες. Κέλτες και Ρωμαίοι ήταν ένθερμοι λάτρεις.
Την περίοδο των Μαυριτανών,
η κατανάλωση χοιρινού έγινε πράξη πολιτικής απείθειας.
Πρόσεξες ότι δεν σταματώ.
Ξέρεις γιατί; Διότι με ενδιαφέρει τρομερά η ιστορία.
Κόσμε, εγώ στη θέση σας θα ερχόμουν εδώ,
θα έβλεπα την ιστορία, θα την ένιωθα, θα την έτρωγα.
Είναι υπερβολικά καλό.
Τώρα καταλάβατε γιατί είναι το παλιότερο, διαρκώς ανοιχτό εστιατόριο στον κόσμο.
Αρκεί αυτό, γουρούνι.
Ενώ οι αρχαίες φλόγες της παράδοσης καίνε ακόμη εδώ,
δυναμώνουν κι οι φλόγες της επινοητικότητας και της καινοτομίας.
Για την ακρίβεια, η πρωτεύουσα αναδύεται ως μείζον κέντρο
για προηγμένη γαστρονομία με παγκόσμιες επιρροές.
Πίσω στη Σαλαμάνκα,
το μέλλον της ισπανικής κουζίνας είναι τολμηρό, ποικιλόμορφο και πολύ απρόβλεπτο.
-Σεφ! -Γεια σου, Φιλ!
-Πώς είσαι; -Χαίρω πολύ.
Βγήκαν τα βραβεία Καλύτερων Σεφ, και ξέρετε τον κορυφαίο σεφ παγκοσμίως;
Αυτός εδώ.
Αυτός ο νεαρός ονομάζεται Νταβίντ Μουνιόθ.
-Είσαι καλά; -Μια χαρά.
-Δεν φαίνεται; -Επειδή φοράς ζουρλομανδύα.
Το ξέρω. Όλα παίζουν σήμερα.
Είσαι έτοιμος;
Έχει το κυριλάτο εστιατόριο DiverXO.
Αυτό είναι το καθημερινό του εστιατόριο, το StreetXO.
Σου συνιστώ να δοκιμάζεις μόνο,
γιατί σου έχω φτιάξει ένα πάρα πολύ μεγάλο μενού.
Θα είναι σαν το τρενάκι του λούνα παρκ.
Ελπίζω να μην ξεράσω όπως στο τρενάκι.
Αυτό είναι σασίμι χαμάτσι.
Με σάλτσα μόχο από χουακατάι, ένα περουβιανό βότανο.
Αυτός ο αχινός
είναι λίγο πιο έντονος απ' τον ιαπωνικό.
-Φουέρτε! -Πρέπει να…
Ναι. Φουέρτε. Πρέπει να μάθεις ισπανικά.
Θα μάθω.
Σε ποιο δρόμο μεγάλωσες και θεωρείς αυτό φαγητό του δρόμου;
-Ωραίο, έτσι; -Ωραίο.
-Στάσου, τι γίνεται; -Θα φάω κι εγώ.
-Λατρεύω τέτοιες γεύσεις. -Ναι.
Πικάντικες, αλλά φρέσκες.
-Το πατατάκι το κάνει διασκεδαστικό. -Ναι.
-Θα φας πολύ με τα χέρια σήμερα. -Ωραία.
Έπρεπε να τα έχω πλύνει.
Χτένι!
Ένα ισπανικό χτένι με γκασπάτσο με χαλαπένιο.
Αυτό είναι ένα εμουλσιόν σαν τη σούπα τομ κα γκάι.
Αμέσως σου θυμίζει ταϊλανδέζικο.
Το λατρεύω. Και την ασιατική κουζίνα.
Είναι καυτερό και ταυτόχρονα παρήγορο.
-Ναι. -Πραγματικά απίστευτη εμπειρία.
Θέλω οι άνθρωποι απ' όλα τα μέρη του κόσμου να νιώσουν
ότι μόνο εδώ μαγειρεύουμε τέτοια πράγματα.
Ένα από τα χαρακτηριστικά μας πιάτα.
-Ταιριάζει με τον ζουρλομανδύα. -Ναι.
Το αίμα ενός όχι τόσο καλού σεφ.
Ντάμπλινγκ πάπιας. Τραγανό χοιρινό αφτί.
Είναι πεντανόστιμο. Το αφτί γίνεται κονφί.
Φρέσκο κρεμμυδάκι.
Αγγούρι πίκλα.
Ίτο τογκαράσι.
Δεν τελειώνει.
Ένα είδος τσίλι απ' την Ιαπωνία.
Ναι. Καίει.
Λατρεύω το τραγανό αφτί.
Πω πω! Το ήξερα ότι θα ήταν καλό.
Κι αυτό είναι εμπνευσμένο από την Ταϊλάνδη. Έχει γέμιση κοτόπουλο.
Αυτό είναι κισκίγια, γαριδάκι από τη Νότια Ισπανία.
Αυτή είναι μια μαγιονέζα με γλυκό τσίλι.
Απίστευτα ευρηματικό.
Ήδη καταλαβαίνω την αναμονή για να έρθουν εδώ.
Μια μπουκιά;
Αν μπορείς. Αν έχεις μεγάλο στόμα, μπορείς.
Ναι, μπορείς.
Μεγάλο στόμα!
Δεν μπορώ καν να περιγράψω όλες τις γεύσεις.
Είναι σαν πηγαίνεις στην όπερα, όπου συμβαίνουν πολλά πράγματα,
-αλλά συνδέονται αρμονικά. -Ναι.
Το πιάτο είναι μια υπέροχη άρια.
-Μου φέρνεις κάτι να πιω; -Φυσικά.
-Το σχεδίαζες. -Ναι.
Κασάσα!
Τα αβγά της Πεδρότσε.
Το αβγό δεινοσαύρου!
Γλυκό και γευστικότατο. Δεν νιώθεις το αλκοόλ.
Αντίο!
Κόκκινος τόνος σε ισπανικό σασίμι.
Ελαφριά γεύση κάρβουνου.
Η κροκέτα είναι από πρόβειο γάλα και κίμτσι.
Το τρως μια κι έξω.
-Σε παντρεύομαι. -Εντάξει.
-Να πάρω την Πεδρότσε, τη σύζυγο; -Πες της τα δυσάρεστα.
Ισπανική χοιρινή κοιλιά.
Όχι μια χαψιά. Μη φοβάσαι.
Κι αν το έκανα;
Αν το κάνεις, θα σε φιλήσω.
Θα έτρωγα λίγο απ' το καθένα. Αυτό θα το φάω όλο.
Κάθε μπουκιά, καταπληκτική. Μα τώρα είμαι νεκρός.
Το επόμενο πιάτο. Ψητό ισπανικό χταποδάκι.
Αυτό είναι λάκσα. Ένα είδος ισπανικού λάκσα.
Ένα νέο κοκτέιλ.
Εντάξει! Δείτε εδώ.
Αυτό είναι ένα μπάο με γουρουνόπουλο.
Έχω σκάσει, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω.
Πώς θα το κάνω;
Με ρωτάνε "Πώς τρως τόσο πολύ;"
Και ομολογώ πως όταν το φαγητό είναι τόσο απίστευτα φοβερό,
πώς σταματάς;
Λαζάνια.
Περίμενες κάποιον πολύ πιο μεγαλόσωμο;
Όχι! Πρέπει να δοκιμάζεις μόνο.
Δεν ξέρω.
-Άλλο ένα κοκτέιλ. Ανακάτεμα με τη γαρίδα. -Ναι.
Ειλικρινά, δεν ξέρω. Θεωρώ πως αυτή είναι η υπερδύναμή μου.
Η δική μας εκδοχή για το ράμεν.
Εκπομπή μαγειρικής ήθελες!
Απίστευτη νοστιμιά.
Αλήθεια, διώξε τη γυναίκα σου, γιατί θα έρθω εγώ.
Έχουμε καβούρι με τσίλι και τσέρι.
Και θα το φάμε με αστακό.
Κόσμε. StreetXO.
Απ' τα καλύτερα γεύματα όλων των εποχών. Ή είμαι μεθυσμένος. Ένα απ' τα δύο.
Θα το προσέξουν αν βγάλω το παντελόνι;
Και τώρα ένα πολύ ιδιαίτερο εστιατόριο που βρήκαμε στη Μαδρίτη.
Λέγεται MO de Movimiento.
-Φελίπε! -Φιλ.
Ναι.
-Πώς είσαι; -Χαίρω πολύ.
Πάντα ήθελα να γνωρίσω έναν άλλο Φελίπε.
-Αυτό είναι το μαγαζί σου. -Ναι.
MO de Movimiento.
Ο συνιδιοκτήτης Φελίπε Τουρέλ δεν σερβίρει μόνο φρεσκοψημένο, χειροποίητο ψωμί
και κορυφαία πίτσα σε ξυλόφουρνο,
αλλά με την ομάδα του κάνουν με εξαιρετικά βιώσιμο τρόπο.
Δεν φτιάχνουμε απλώς πίτσες εδώ. Ζεσταίνουμε και τον χώρο.
Αλήθεια; Διοχετεύετε ατμό από τον ξυλόφουρνο.
-Ακριβώς. -Κι αυτά εδώ τι είναι;
Με νερό και έναν ανεμιστήρα ψύχουμε τον χώρο.
-Ο κλιματισμός, σωστά; -Ένα υβριδικό μοντέλο.
Για όταν δεν ζεσταινόμαστε ή δεν κρυώνουμε πολύ.
Γεια σας.
Ωραίο φαίνεται.
Ο Φελίπε και η επαγγελματική ομάδα του
αναλαμβάνουν νέους υψηλού κινδύνου μέσω οργανώσεων
και άλλα μη προνομιούχα άτομα για καριέρες στον χώρο.
Τα αποτελέσματα δεν είναι παρά πεντανόστιμα.
Το 50% της ομάδας μας προέρχεται από μειονεκτικές καταστάσεις.
Το MO de Movimiento αποτελεί πλατφόρμα αλλαγής.
Μισό προσωπικό επαγγελματίες
και μισό άτομα που θέλουν να μάθουν μια δεξιότητα;
-Ναι. -Είναι ωραία και ζεστά εδώ.
-Πώς σε λένε; -Ίζαμπελ.
Είμαι ο Φιλ. Πόσο καιρό δουλεύεις εδώ;
Σχεδόν τρία χρόνια, απ' το άνοιγμα.
Σου άρεσε να φτιάχνεις ψωμί;
Το καλύτερο που έχεις φάει.
-Φτιάχνεις τώρα; Έχεις φρέσκο; -Τώρα θα το βγάλω.
Πάνω στην ώρα ήρθα.
Το φτιάξαμε το πρωί.
Στις εννιά, νομίζω. Ήταν το πρώτο που έκανα.
Μου δίνεις μπαγιάτικο απ' τις εννιά;
Ορίστε.
Έχει καρύδια μέσα;
Ξηρούς καρπούς, ναι.
-Μούτσας γκράσιας. -Ντε νάντα.
Έρχεσαι εδώ, τρως το φαγητό, στηρίζεις καλούς ανθρώπους. Αυτό είναι το θέμα.
Υπέροχο.
Μου αρέσει να εξερευνώ μια νέα πόλη περπατώντας
και νιώθω πως η Μαδρίτη προσφέρεται όσο καμία άλλη πόλη.
Κάθε γειτονιά έχει δικό της χαρακτήρα, οπότε δεν βαριέσαι ποτέ.
Εμένα με προσελκύει το παλιό κέντρο της πόλης,
κι όταν λέω "παλιό", εννοώ μεσαιωνικό.
Τότε χτίστηκε η Πλάζα Μαγιόρ.
Τότε ήταν η κεντρική πλατεία. Χώρος για αγορές, περιηγήσεις,
κι αν παραφερόσουν, είχες θέα στη δημόσια τιμωρία.
Έχει αλλάξει μέσα σε εκατοντάδες χρόνια, μα παραμένει η ζωηρή καρδιά της πόλης.
Μια και μιλάω για παλιά, εδώ κοντά
μπορείτε να φάτε στο "Σπίτι του Παππού" ή Casa del Abuelo.
Hola!
Χαμόν!
Δεν ήρθα για το χαμόν σήμερα, αλλά αν μου προσφέρει…
Γκράσιας!
Συνήθως τρώμε σε κάποιο τόσο καλό μαγαζί,
που όλο το συνεργείο λέει "Ξαναπάμε εκτός γυρισμάτων;" και ξαναπάμε.
Αυτήν τη φορά, το βρήκαμε εκτός γυρισμάτων και θέλαμε να σας το δείξουμε.
Ως δημόσια υπηρεσία.
Ναι! Γκράσιας!
Το Casa del Abuelo
φημίζεται για το "γκάμπας αλ αχίγιο".
Έλα τώρα! οι καλύτερες γαρίδες με σκόρδο ίσως οπουδήποτε.
Ελαιόλαδο που κοχλάζει και τσιτσιρίζει, με άπειρο σκόρδο και πιπέρι καγέν.
Θεέ μου, απίστευτα σκορδάτο και βουτυράτο.
Οι γαρίδες είναι γλυκές και πεντανόστιμες. Δεν το πιστεύω.
Και το τραγανό ψωμί, σούπερ μαλακό μέσα, που φτιάχτηκε για δοκιμές!
Έχεις φάει απ' αυτό;
Πολύ καλό!
Οι καλύτερες σκορδάτες γαρίδες.
Αντίο σε όλους!
Θα μείνω λίγη ωρίτσα εδώ.
Και τώρα η μεγαλύτερη συνεισφορά της χώρας στη μικρότερη μερίδα φαγητού, τα τάπας.
Νόστιμες φέτες χαμόν,
χοντρά κομμάτια τσορίθο,
τηγανητό καλαμάρι.
Το καθένα και όλα είναι εξαιρετικά τάπας.
Λένε ότι σέρβιραν στον Ισπανό βασιλιά Αλφόνσο Η' ένα ποτήρι κρασί
με λίγο καπνιστό χοιρομέρι ως προστασία από τα έντομα.
Ωραίο να είσαι ο βασιλιάς!
Κι ωραίο που είμαστε εμείς, γιατί τα τάπας έγιναν μόδα μετά από το βασιλικό συμβάν.
Στο σήμερα πια, συναντώ τον σπουδαίο σεφ Χαβιέρ Μπονέ.
Από οικογένεια κρεοπωλών,
τελειοποίησε την τέχνη του σε κουζίνες με τρία Michelin.
Θα με πάει σε μερικά αγαπημένα του μπαρ τάπας
στον τρέντι δρόμο Κάγιε Πονζάνο.
Δείτε αυτό το ωραίο μαγαζάκι που λέγεται Barrera.
-Hola. -Hola.
-Φιλ. Χαίρω πολύ. -Χάρηκα, Άνα.
-Αυτό είναι ρεβολκόνας. -Γλυκοπατάτα.
Όχι, λευκή είναι.
Με πιπεριά πιμέντο, πάπρικα, διάφορα…
Και παίρνει το χρώμα.
Επίσης, μαγειρεύουν τη χοιρινή κοιλιά μέσα.
Είναι σαν τραγανό ψωμί.
Έλα τώρα.
Άρα, είναι το καλύτερο ψωμί για βούτες, επειδή είναι χοιρινό.
Είναι χοιρινό. Σκέτο χοιρινό.
Σας αρέσει το χοιρινό εδώ. Το ήξερες;
Πω πω!
Ποτέ δεν παραγγέλνω εδώ.
-Έτσι μου αρέσει να τρώω. -Δεν έχει κατάλογο.
Θεέ μου. Πω πω.
Να κάνουμε λίγο χώρο.
Τα τάπας δεν είναι μικρά πιατάκια;
Δεν θα το έλεγα.
Δεν θα το έλεγα. Το ξέρω.
Είναι ο τρόπος που τρως, που μοιράζεσαι με κάποιον.
Αυτή είναι η ιδέα των τάπας.
-Δες εδώ. Σίγουρα θα μου αρέσει. -Οι πατάτες.
Κατσικάκι.
Να θυμάστε αυτό το πιάτο,
γιατί αν το δείτε στο μενού, πρέπει να το πάρετε. Καμπρίτο.
Πείτε το μαζί μου. "Καμπρίτο".
Μια μπουκιά με το χέρι.
Κατσικάκι ψημένο στα ξύλα για πολλές ώρες.
Μια απίστευτη εκδοχή διά χειρός Άνα.
Δείτε την πέτσα εδώ. Έλα τώρα. Δεν φαίνεται καταπληκτική;
Κατσίκι, κόσμε. Δεν ξέρω τι περιμένετε. Κατσίκι.
Κατσικάκι.
-Δεν μ' αρέσει να λέω "κατσικάκι". -Όχι.
Όλα είναι υπέροχα.
Είναι το καλύτερα κρυμμένο μυστικό στη Μαδρίτη.
Ναι, έτσι νομίζω.
-Ευχαριστώ. -Είσαι απίστευτα ταλαντούχα.
Χαβιέρ, μήπως να σε προσλάβει εδώ;
-Ναι, στη λάντζα. -Ναι.
Από κάπου ξεκινάς!
Θα 'θελα!
Το επόμενο μέρος που θέλει να με πάει για τάπας είναι το Ponzano.
Αν θέλετε να το πείτε σωστά, "Πονθάνο".
Γεια!
Υπέροχο μαγαζί.
Δείχνουν έκπληκτα που βρέθηκαν εδώ.
Οι ιδιοκτήτες δεύτερης γενιάς Πάκο και Ελένα, μαζί με την κόρη τους Μελάνια,
μας δείχνουν τα καλύτερα τάπας τους.
Μεγαλόκαρπη ντομάτα με γλυκό κρεμμύδι.
Νόμιζα πως έπεσα κατευθείαν στα βαθιά, αλλά είναι καρδιά ντομάτας. Ωραία.
Έχει σχήμα καρδιάς.
Υπέροχη.
Βγαίνουν τάπας με λαχανικά, διάφορα πραγματάκια.
-Μπολέτους. -Μπολέτους.
Είσαι πολύ καλή!
Από πότε δουλεύεις εδώ;
Από τα 12. Τώρα είμαι 21.
Απίστευτο.
-Αυτό έχει μανιτάρι. -Ναι.
-Με αβγό. -Με αβγό. Λίγο φουά.
Λίγο φουά;
-Ταρτούφο. -Ταρτούφο.
Και τρούφα.
Καλοί γείτονες.
-Τριμμένη τρούφα. -Πάνω που ένιωσα κάπως άτυχος.
Χταπόδι, αυτά είναι.
Γρήγορος είναι!
Δεν είναι κανονικό εστιατόριο εδώ.
Έχει νοοτροπία μπαρ.
Σου σερβίρουν πολύ φαγητό, αλλά πρέπει να είσαι γρήγορος.
Αρνίσια παϊδάκια.
Φάγαμε κατσικάκι πριν και τώρα αρνάκι.
-Φάγαμε όλα τα μικρά. -Όλα.
Μ' αρέσει αυτό.
-Τσουγκρίζουμε; -Τσιν-τσιν.
Κι ο Πάκο λέει "Α, κι άλλο ένα μεζεδάκι".
Δες…
"Μεζεδάκι" δεν είπε;
Τι σόι τάπα είναι αυτό;
Αυτό είναι ένα τεράστιο κομμάτι κρέας, κόσμε.
Εδώ έγινε μπριζολάδικο. Με ξεγέλασαν.
"Πάμε για κάτι λίγα τάπας". Ναι.
-Καταπληκτικό μοσχάρι. -Εντάξει.
-Εντάξει. Ωραία. -Ωραία. Εντάξει!
Βροντόσαυρος.
Ωραίο.
Ναι. Θα δαγκώσω από δω.
Τώρα γίναμε αδέλφια.
Μ' αρέσει το λίπος.
Αρέσει και στον αληθινό μου αδελφό.
Στον αδελφό σου.
Νόμιζα πως θα έβαζαν ένα κομματάκι πάνω σε ψωμί, όπως τα τάπας.
Όχι. Όλο το φιλέτο, λες κι είμαι στου Τσεκίνι στην Τοσκάνη!
Απίστευτο.
-Καλοί γείτονες. -Καλοί γείτονες.
-Μακάρι να ήσασταν γείτονές μου! -Ναι!
Μούτσας γκράσιας.
Σήμερα πάμε εκδρομούλα.
Ταξιδεύουμε με την υπερταχεία μισή ώρα
σε ένα μαγικό μέρος που λέγεται Τολέδο.
Θα σας πω τι ξέρω για το Τολέδο. Έχετε χρόνο; Καθίστε αναπαυτικά.
Υπήρξε η πρωτεύουσα της Ισπανίας
και έχουν ένα τεράστιο γλυπτό του Δον Κιχώτη από μάρτζιπαν.
Εντυπωσιαστήκατε;
Μου λένε "Φιλ, ξέρεις πολλά για κάθε μέρος".
Ναι, το ξέρω. Εντυπωσιακό δεν είναι;
Επειδή, λοιπόν, είμαι λίγο βλάκας σ' αυτά, αν όχι σε πολλά άλλα, θέλω μια ξενάγηση.
Χρειάζομαι τον ξεναγό Χαβιέρ Κασάδο να μου δείξει τον δρόμο.
-Δες τη θέα. -Είναι πανέμορφα.
-Ωραία. -Πόσο καιρό ζεις εδώ;
Μια ζωή.
Ωραίος τόπος διαμονής.
Σ' αυτήν την πόλη συναντιούνται τρεις θρησκείες.
Τον μεσαίωνα, μουσουλμάνοι, χριστιανοί και εβραίοι συμβίωναν.
Αυτή η πλατεΐτσα παλιά λεγόταν Αλκανά, που σημαίνει "τα μαγαζιά" στα εβραϊκά.
Βλέπεις τον καθεδρικό ναό;
Χτισμένος τον 13ο αιώνα,
ο καθεδρικός του Τολέδο θεωρείται από πολλούς ως η κορωνίδα
της γοτθικής αρχιτεκτονικής στην Ισπανία.
Έχει μια τεράστια καμπάνα,
τη μεγαλύτερη εδώ κι από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
-Δεκαοκτώ τόνους. -Μια καμπάνα 18 τόνων.
Ακριβώς.
Η κοντινή εκκλησία του Σάντο Τομέ
φιλοξενεί ένα από τα αριστουργήματα
του διάσημου ζωγράφου του 16ου αιώνα Ελ Γκρέκο, που ζούσε στο Τολέδο.
-Η εβραϊκή συνοικία. -Ναι.
Ξαφνικά ένιωσα ότι βρισκόμασταν στην εβραϊκή συνοικία.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά ένιωθα μια ανεξέλεγκτη επιθυμία να γκρινιάξω.
Υπήρχαν γύρω στις 12 συναγωγές.
Δυστυχώς, όμως, διατηρούνται μόνο δύο.
Και τι κτίριο είναι αυτό;
Παλιά ήταν φυλακή, και μονή.
Τι διαφορά έχουν;
Φαίνεται πως η μονή είναι η πηγή για το διάσημο μάρτζιπαν του Τολέδο.
Λένε ότι ένας λιμός τον 15ο αιώνα περίπου οδήγησε σε έλλειψη σιτάλευρου.
Οι μοναχές, λοιπόν, χρησιμοποιούσαν ό,τι διέθεταν για την υπογλυκαιμία.
Το αντικατέστησαν με αλεύρι αμυγδάλου, και, βουαλά, ένα θαύμα από μάρτζιπαν.
Κάποιος έκανε ένα ασύλληπτο όνειρο αμυγδαλόπαστας.
Κι όπως λέω κι εγώ, όταν είσαι στο Τολέδο, αγόρασε ντόνατ
και μοιράσου τα με αγνώστους.
-Ευχαριστούμε! -Παρακαλούμε!
-Πεντανόστιμο. -Είστε από την Τυνησία;
-Ναι. -Όλοι; Είστε οικογένεια;
-Όχι, παρέα φίλων. -Παρέα φίλων;
Καλύτερα από οικογένεια!
Ναι.
Και παραλίγο να ξεχάσω άλλη μια ωραία πληροφορία που έμαθα.
Σας αρέσουν τα σπαθιά;
Το Τολέδο φημίζεται για τα καλύτερα σπαθιά παγκοσμίως εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ναι!
Από τον 5ο π.Χ. αιώνα,
οι σιδεράδες εδώ έβαζαν ελάσματα σιδήρου μέσα στις λεπίδες
και λάξευαν το ατσάλι στην κατάλληλη θερμοκρασία
για να φτιάξουν ένα σπαθί, αγαπητό και τρομερό ανά τον κόσμο.
Δεν ξέρω τι χρειάζονται σήμερα τα σπαθιά.
Δεν υπάρχουν πια δράκοι να σκοτώσεις ή ανεμόμυλοι να πολεμήσεις.
Λίγο πιο ασφαλή απ' τα όπλα ίσως;
Βασικά, όμως, θέλω μια νέα λίμα για τα γράμματα.
Αντιός, Τολέδο. Με περιμένουν για δείπνο στη Μαδρίτη.
Όποιος είπε πως η Νέα Υόρκη είναι η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, δεν έχει έρθει εδώ.
Αν γευματίσεις στις δέκα το βράδυ εδώ, προλαβαίνεις τη σπεσιαλιτέ.
Η ζωή κινείται γρήγορα εδώ.
Ευτυχώς, κουλ, μοδάτοι φίλοι σαν τον σεφ Χαβιέρ βοηθούν να συνηθίσω.
Πώς λέγεται αυτή η γειτονιά;
Τσαμπερί.
Ίσως η πιο κλασική γειτονιά της Μαδρίτης.
Κάθε χρόνο έχει όλο πιο νεαρό κόσμο.
Πριν από δέκα χρόνια, ήταν πολύ γερασμένη γειτονιά.
Τώρα πέθαναν κι άρχισαν να έρχονται νέοι άνθρωποι.
-Έτσι λειτουργεί όλος ο κόσμος. -Φυσικά.
Θα μου δείξει πού τρώνε όλα τα κουλ παιδιά.
Και τυγχάνει να είναι στο εστιατόριό του,
Sala de Despiece.
Έτσι είναι το σωστό. Ξέρω ότι δεν ακούγεται ωραίο από μένα,
αλλά έτσι θα το έλεγε ο Μανουέλ.
Sala de Despiece.
Δεν το ξαναδοκιμάζω.
Φέρε το μπουφάν σου.
Σε γάντζο κρέατος! Εκεί πάνε κι οι κακοί πελάτες;
Ναι, μερικές φορές.
Το πειραματικό εστιατόριο του Χαβιέρ.
Μοιάζει με εργαστήριο. Σαν να πηγαίνεις για μάθημα επιστημών.
Το ονομάσαμε "Sala de Despiece", που σημαίνει "σφαγείο",
όπου γίνεται η κοπή και η προετοιμασία για εστιατόρια ή την αγορά.
Είναι ξεχωριστό για σένα, αφού είσαι από οικογένεια κρεοπωλών.
Αυτό μοιάζει με αποδομημένο ταρτάρ.
Θα σου δείξουμε πώς να το φτιάξεις και μετά θα το κάνεις μόνος σου.
Ναι. Τι είναι αυτό;
Αυτό είναι ταρτουφάτα.
Έχει μαύρη ελιά, μανιτάρι και τρούφα.
Βάζουμε ντομάτα, βασιλικό και σκόρδο.
Και τώρα θα τα τυλίξουμε όλα μαζί.
Μήπως να κάνεις το δικό μου;
Σίγουρα μπορείς.
-Το απλώνω. -Το απλώνεις έτσι.
-Ντομάτα. -Μανιτάρια.
-Τα απλώνω. -Ντομάτα.
Βλέπω λίγο ελαιόλαδο εδώ.
Είμαι σεφ.
Πολύ χαλαρά το τύλιξα;
-Ξέρω τι σκέφτεσαι. -Ναι.
"Δεν θα δουλέψει ποτέ εδώ", σκέφτεσαι.
-Δεν είναι χάλια. -Δεν το λες κακό. Και τώρα κάνεις αυτό.
-Ναι, πάρε το καλό. -Ναι.
-Εντάξει. -Μια χαψιά;
Ναι.
Φοβερό είναι!
-Ξέρεις τη Σαρλίζ Θερόν; -Ναι.
Μια φορά είπε σε μια εκπομπή
"Αν μπορούσα, θα παντρευόμουν την ισπανική κουζίνα".
Έναν σεφ, ίσως;
Όχι. Δεν ενδιαφέρεται για τον σεφ, λυπάμαι.
Καταλαβαίνω το σκεπτικό της. Εγώ κάνω μήνα του μέλιτος με το φαγητό.
Έχουμε ιβηρική πανσέτα με ζαχαροκάλαμο από πάνω.
-Το κάνεις μπρουλέ; -Περίπου.
Μόνο για να βγει το λίπος.
Ευφυές.
Έχουμε τον κρόκο που έχει μαγειρευτεί πάνω από μία ώρα, ένα μικουί φουά γκρα.
Τώρα θα γίνει σαν κουφετάκι.
Ναι! Σ' αρέσουν τα τυλιχτά.
-Τυλίγω τα πάντα. -Μεγάλωσες με φρουτορολάκια.
Ναι.
Πανέμορφο.
-Το ετοιμάζεις μπροστά στον πελάτη. -Ναι, φυσικά.
Έτσι θα έπρεπε να είναι το θέατρο μετά γεύματος.
Το τρως με τη μία. Καλή απόλαυση!
Πέρα απ' το ότι κάθε μπουκιά είναι απίθανη,
έχεις λαμπρά άτομα σαν την Άλμπα,
καταρτισμένα και παθιασμένα με το έξοχο φαγητό που παρέχουν.
Μας σέρβιρε με απίστευτη ευγένεια και ζεστασιά.
Το ευχαριστήθηκα πολύ.
-Ένα δώρο! -Εντάξει.
Ένα δώρο. La Cosa.
-"Το πράγμα"; -Το πράγμα.
Τι νομίζεις ότι είναι;
Το κεφάλι του εχθρού μου.
Ένα γιγάντιο παντζάρι;
Ένα γιγάντιο παντζάρι.
Ψήνεται για τέσσερις ώρες με θαλασσινό αλάτι και μπόλικα βοτάνια
και γίνεται σαν κρέας ή ίσως σαν σολομός.
-Φιλετάρεις το παντζάρι. -Ναι, σαν χοιρομέρι.
-Σαν χαμόν, ναι. -Χαμόν.
Από κάτω έχει ξινόκρεμα, άνηθο
και μια γλυκόξινη σος από παντζάρι.
Έχει ωραία υφή.
Υπέροχο.
Κάθε μπουκιά είναι πεντανόστιμη, δημιουργική και σε βάζει σε σκέψεις.
Είναι σαν εργαστήριο. Ο λευκός πάγκος.
Αυτό το φως.
Και ταυτόχρονα πολύ παραδοσιακό.
-Τα συστατικά. -Παραδοσιακά.
Και ο τρόπος που τρως, πιο…
-Πολύ διασκεδαστικός. -Το διασκεδάζεις.
Τρελαίνομαι για την έκφρασή σου κάθε φορά. "Αυτό θα τον τρελάνει!"
Τσάο, τσίκος.
Τσάο.
-Σας άρεσε; -Πολύ.
Εντάξει.
Γεια σας!
Γεια χαρά!
Εγώ δεν πάω πουθενά.
Το έκλεισα το μαγαζί.
-Έφαγες όλο το επιδόρπιο. -Συγγνώμη.
Google, βιντεοκλήση στον Λάρι.
ΒΙΝΤΕΟΚΛΗΣΗ ΛΑΡΙ
-Δες τι κούκλος είσαι! Γεια σου, Λάρι! -Πώς πάει;
Τι είναι αυτό; Ρολόι με σούσι πίσω σου;
Ναι, ακριβώς!
-Αξιολάτρευτο. -Ακριβώς.
Είναι απ' το Bed Bath & Beyond, ναι.
Είσαι στο Λ.Α., ναι;
Στο Λος Άντζελες.
Μόλις θυμήθηκα ότι εμφανίστηκες σ' ένα από τα επεισόδια της άλλης σειράς,
I'll Have What Phil's Having, του PBS, για το Λ.Α.
Στην καντίνα με τα τάκο. Φτιάχναμε καρνίτας και…
-Υπέροχες. -Χοιρινό.
Ξέρεις το πολύ καλό στην Ισπανία;
Τους είδες να το κόβουν απ' το πόδι;
Ναι, τους είδαμε να κόβουν υπέροχες φέτες όπως αυτή.
-Έτσι μπράβο. Πολύ ωραία. -Δεν είναι υπέροχο;
Πίσω στη θέση σου, γλυκιά μου.
Και τώρα θα μπεις εδώ μέσα.
Αρκεί μόνο το ψωμί και το αλλαντικό.
Ισχύει.
Έχεις μια υπέροχη μπαγκέτα, φρέσκια, τραγανή, μαλακή μέσα.
Και το καλύτερο χοιρομέρι στον κόσμο.
Λάρι, είσαι κωμικός κι εσύ. Ένα ανέκδοτο για τον Μαξ;
Ναι, για το γκολφ.
Πιστεύω πως ο πατέρας σου θα απολάμβανε το πνεύμα του.
Λοιπόν, ένας τύπος παίζει γκολφ με τη σύζυγο σε ένα πολύ ρουστίκ γήπεδο.
Είναι πανέμορφα.
Κυματιστοί λόφοι, πράσινο χορτάρι, βουκολικό σκηνικό.
Κι ο σύζυγος ρίχνει το μπαλάκι στα δεξιά
ενός παλιού, ρουστίκ αχυρώνα.
Πάνε ως εκεί με τη γυναίκα του και λέει
"Αγάπη μου, θα πιάσω το μπαλάκι,
θα το πετάξω στην άλλη μεριά και θα πάρουμε μια ποινή".
Εκείνη λέει "Αγάπη μου, γιατί δεν ανοίγεις τις πόρτες να περάσει από μέσα;
Είσαι καλός και δεν θα πάρεις ποινή πρόσθετου χτυπήματος".
Λέει "Πολύ καλή ιδέα".
Στήνει το μπαλάκι, ανοίγει την πόρτα, το χτυπά.
Δυστυχώς, αστοχεί λιγάκι, εξοστρακίζεται σ' έναν τοίχο,
μετά σε άλλον, χτυπά ένα τρακτέρ,
χτυπά τη σύζυγο στο κεφάλι και πέφτει τέζα.
Έναν χρόνο μετά, ο τύπος παίζει στο ίδιο γήπεδο.
Είναι μ' έναν φίλο. Δεν έπαιξε έναν χρόνο.
Αρχίζει να το απολαμβάνει πάλι.
Περνάει καλά, ώσπου φτάνει στην ίδια τρύπα
και χτυπά το μπαλάκι σχεδόν στην ίδια θέση.
Τρέχει εκεί. Μαζί κι ο φίλος.
Λέει "Θα το πάρω και θα το ρίξω στην άλλη πλευρά".
Κι ο φίλος του λέει "Γιατί δεν ανοίγεις την πόρτα να περάσει από μέσα;
Δεν θα πάρεις ποινή".
"Όχι. Το έκανα και πέρυσι. Έξι χτυπήματα είχα στην τρύπα".
Είναι κάτι παραπάνω από ανέκδοτο για γκολφ.
Ο πατέρας μου θα ξεκαρδιζόταν,
γιατί στην πραγματικότητα είναι ανέκδοτο για σύζυγο.
Μακάρι να τον είχα γνωρίσει.
Θα σε λάτρευε.
Χαίρομαι που γέλασε το συνεργείο. Αυτό είναι το κλειδί.
Λάρι, είναι το μόνο που έχουμε.
Η τελευταία μου στάση είναι το Sacha, ένα μικρό μπιστρό στη Μαδρίτη,
με την πιο εξαίρετη βασκική κουζίνα στην πόλη.
Χαίρομαι που συναντώ μερικούς φίλους που έκανα στην πορεία.
Την Κάρμεν, τον Φελίπε.
Συν τρεις νέους φίλους. Τον σεφ Γκιγιέρμο Σαλαζάρ,
που ξεκίνησε στο Gramercy Tavern της Νέας Υόρκης, αλλά επέστρεψε εδώ.
Τον Χοσέ Κάρλος Καπέλ
και τη σύζυγό του Τζούλια Πέρεζ Λοζάνο,
δύο από τους πιο διακεκριμένους κριτικούς γαστρονομίας σε όλη την Ισπανία.
Και εξίσου σημαντικός, ένας παλιός φίλος, ο Χένρι Τένι,
ο σπουδαίος μας συντονιστής παραγωγής.
Ήρθε να δει ένα από τα γυρίσματά μας. Απλώς έτυχε να είναι στη Μαδρίτη.
Στην υγειά της αγαπημένης Μαδρίτης.
Μπήκε πλέον στην κορυφή της λίστας με τις αγαπημένες μου πόλεις.
Πώς προλαβαίνετε να πηγαίνετε σε τόσα νέα εστιατόρια;
Είναι αδύνατον.
Τρώτε έξω κάθε μέρα;
-Κάθε μέρα! -Το μεσημέρι.
Πώς είσαι, φίλε μου;
Αυτός είναι ο σεφ Σάτσα Χορματσία, ιδιοκτήτης και σεφ του εστιατορίου.
Το μοναδικό προσωπικό του στιλ φαίνεται στις δημιουργικές του επιλογές.
Ξεκινάμε με χαμάτσι και καρδιά τόνου, στημένα σε τενεκεδάκια από καφέ.
Λέει "Για οποιοδήποτε πιάτο από οπουδήποτε
αρκεί μία κίνηση για να γίνει τάπα".
Καταπληκτικό! Τώρα έγινε τάπα.
Το ψάρι είναι προφανώς η φέτα και η καρδιά είναι το ξύσμα από πάνω.
-Καπνιστή καρδιά. -Μάλιστα.
-Το μαγιάτικο αφθονεί στα Κανάρια Νησιά. -Στα Κανάρια, ναι.
Είναι καταπληκτικό. Μου αρέσει πολύ.
Φρεσκότατο.
Όταν έρχεσαι εδώ, τρως ό,τι θέλει ο Σάτσα.
-Χωρίς μενού; -Ναι.
Και να παραγγείλεις, θα πει "Όχι, δεν θα φας αυτό".
-"Καλύτερα αυτό". -Μ' αρέσει αυτό.
Γιατί νιώθεις ότι σε φροντίζουν.
Στρείδια;
-Είναι στρείδια ελαφρώς πικλαρισμένα. -Ναι.
Τώρα τρελαίνομαι για στρείδια.
Ναι! Παρακαλώ!
-Δεν σου άρεσαν πριν; -Όχι, δοκίμασα…
-Ποιος σου έδωσε να δοκιμάσεις; -Ο Φιλ.
-Ευχαριστώ! -Ας πιούμε σ' αυτό.
Στα στρείδια!
Φοβόμουν, αλλά όχι πια.
Έρχεται το φαγητό.
-Εμβληματικό πιάτο. -Το ξέρεις;
Αν δεν το φας, είναι σαν να μην ήρθες εδώ.
Μοιάζει με αχινό ούνι πάνω σε ραβιόλι.
Μέσα έχει μια μουσελίν καβούρι,
υπέροχο ελαιόλαδο και τον αχινό από πάνω.
Στα ισπανικά λέγεται "ερίθο".
Η γεύση της Γαλικίας.
-Η Γαλικία στο στόμα σου. -Υπέροχο.
Χένρι;
Η καλύτερη στιγμή μου. Θα την αναπολώ.
Ξέρω πως όταν οι σεφ είναι στην κουζίνα, βλέπουν τι επιστρέφει, σωστά;
Βλέπουν πόση ποσότητα επιστρέφει. Θέλω να δει αυτό το πιάτο ο Σάτσα.
Καταπληκτική η ιδέα να κάνεις αυτό.
Μα πώς να μην το κάνεις;
Αν δεν υπήρχε ψωμί, θα έγλειφα το πιάτο.
Με κάνει πανευτυχή.
Το φαγητό είναι φανταστικό.
Δεν ξέρω αν σ' το έχουν ξαναπεί.
Θα είμαι ο πρώτος.
-Αυτό… -Το είπε αυτός;
Όχι. Ο Καπέλ.
Του έκανες κακή κριτική;
Χρόνια πριν, του έκανε μια όχι τόσο καλή κριτική. Είχε κάποια σχόλια.
Και σκέφτηκα "Θα υπάρχει έχθρα". Όχι.
Πρέπει να την έγραψες πολύ όμορφα ώστε να μην τον προσβάλλεις.
-Σωστά; Και ενθαρρυντικά. -Έχουν καλή σχέση.
Έγραψε την καλύτερη κριτική, γιατί…
-Ήταν φωτογράφος. -Ναι.
Λέει ότι είναι κρίμα που αφιέρωσε τόσο χρόνο στη φωτογραφία,
γιατί θα είχε γίνει σπουδαίος σεφ.
-Και μετά… -Και θα μαγείρευε περισσότερο.
Κι αυτό πολύ σπάνιο.
Να παραδεχτεί ένας εστιάτορας ότι ο κριτικός τού άλλαξε τη ζωή.
Ένα δίδαγμα.
Ποτέ μην είσαι τόσο στενόμυαλος,
διότι μια καλή παρατήρηση μπορεί να έρθει από οπουδήποτε.
Ακόμη κι από στέλεχος δικτύου.
Είναι μοναδικός.
-Ναι. -Το έχουμε ξαναπεί.
Αν επενδύαμε αυτήν τη σκηνή με μουσική, ποια μουσική θα βάζατε για "χαλί";
-Φλαμέγκο. -Φλαμέγκο.
-Μπορούμε να το κάνουμε. -Θα το κάνω.
Η διαμονή μου στη Μαδρίτη ήταν υπέροχη.
Ούτε για ένα πράγμα δεν σκέφτηκα "Δεν είναι τόσο καλό".
Τα πάντα ήταν πολύ καλά.
Σε μια τόσο παλιά πόλη κάτι έχουν μάθει,
μα μου αρέσει που ακόμη σε εκπλήσσει με τον χαρακτήρα, τη γοητεία της.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απ' τα ταξίδια και τους νέους φίλους.
Πέρασα θαυμάσια εδώ κι ανυπομονώ να ξανάρθω.
Περιμένουμε κι άλλα;
Τι τρώω;
Κάτι που δεν έχεις φάει ακόμη. Γουρούνι.
-Ένα κομμάτι του που δεν έφαγα ακόμη; -Ναι.
Τι έλεγα τώρα περί εκπλήξεων;
Είναι το αφτί.
-Αφτί είναι αυτό; -Ναι.
Πώς δεν σ' άκουσε να 'ρχεσαι;
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Κάποιος
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου