ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Εδώ γυρίστηκε η διάσημη πορεία της ντροπής για το Game of Thrones.
Η συμβουλή μου σε οποιονδήποτε πρέπει να κάνει πορεία ντροπής
είναι να την κάνει κάπως έτσι.
Αρκετά ντροπιαστικό;
Ένας άντρας γελαστός και πεινασμένος
Τον κόσμο να γυρίσει έχει βαλθεί
Να καταλάβει προσπαθεί
Τι τέχνη έχει το μακαρόνι Το χοιρινό και το αρνί
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μια χάρη σάς ζητά
Κάποιος να ταΐσει
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
ΚΡΟΑΤΙΑ
Κροατία.
Την είχα συνδέσει, στο μυαλό μου, με τη μάστιγα του πολέμου.
Η πρώην Γιουγκοσλαβία
χωρίστηκε σε χώρες μετά από μία δεκαετία άγριου αλληλοσπαραγμού.
Μα επήλθε ειρήνη από τα μέσα της δεκαετίας του '90 στη βαλκανική χώρα της Αδριατικής.
Άκουγα συνέχεια για την ακτή της Κροατίας,
τη διάστικτη με νησιά και με στραφταλιζέ θάλασσα, απέναντι από την Ιταλία.
Αρχαίες πόλεις με τις παραδόσεις τους.
Προφανώς, θέλω να τις δω όλες κι αυτό θα κάνουμε!
Θα γυρίσουμε τη χώρα για να δούμε τι γίνεται εδώ.
Πρώτη μου στάση η πόλη του Σπλιτ.
Ναι. Έτσι τη λένε. Σπλιτ.
Ξεκάθαρα βουτηγμένο στην ιστορία.
Σαν κινηματογραφικό πλατό. Universal Studios.
Εντυπωσιακή.
Το μόνο που θα την έκανε τελειότερη είναι ένα αρτοποιείο.
Το αρτοποιείο Κρούστσικ.
"Κρούστσιτς".
-Κρούστσιτς. -Ναι.
Το αρτοποιείο Κρούστσιτς!
-Εδώ είμαστε! -Γεια σου.
Μόλις διάβασα ότι εδώ ήταν
μια μονή τον 11ο αιώνα;
-Ναι. -Χίλια χρόνια πριν;
-Αξιοποιήσατε τον χώρο. -Ναι.
Το καπέλο σας γράφει "Χάλια μαλλί σήμερα".
Είναι…
Ναι, πολύ χάλια!
Δεν πειράζει!
Έτσι ήταν κι ο πατέρας μου και τον αγαπούσα κι εκείνον.
Αν μου φτιάξετε ένα πιάτο με τα αγαπημένα σας, θα τα φάω.
Θαυμάσια.
Πώς λέγεται αυτό;
-Αυτό; -Ναι.
Αυτό το λέμε βίσκα πογκάτσα.
Εννοείται.
Βίσκα πόγκατσα;
Έφαγα "βίσκα ποτζάκα" στο αρτοποιείο Κρούστσιτς
και στραμπούλιξα τη γλώσσα μου για να το πω.
Ποιο θες;
Αυτό, αυτό.
-Αυτό; -Ναι.
Κι αυτό το πραγματάκι.
Ευχαριστώ, φίλε μου.
Χάρηκα που σε γνώρισα. Κι έχεις τέλειο μαλλί.
Ευχαριστώ.
Δείτε εδώ.
Ο νικητής μέχρι στιγμής.
Πάει το πρωινό. Στη συνέχεια…
Πάμε στο Παλάτι του Διοκλητιανού.
Για τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό.
-Γκόρντον. -Γεια.
Αγοράζεις λεβάντα;
Μύρισε.
Πολύ ωραίο.
-Να πάρω για τη γυναίκα μου. -Πάρε.
-Είναι για… -Για τη σύζυγο;
-Ναι. -Να πω ότι είναι από μένα;
Φυσικά.
Ο Γκόρντον με παρέλαβε απ' το αεροδρόμιο προ διημέρου
κι έκτοτε είναι ο πιστός μου σύντροφος.
Κονσιλιέρε.
-Κονσιλιέρε. -Κονσιλιέρε.
-Πού πάμε; -Είναι…
Εντάξει. Είμαστε στο…
Στην είσοδο για το Παλάτι του Διοκλητιανού.
Αυτό που αποκαλούμε "παλάτι",
είναι ολόκληρη η παλιά πόλη του Σπλιτ.
Όλη η πόλη του Σπλιτ, ασφαλώς.
Άρχισε να αναπτύσσεται μέσα στο παλιό οχυρό.
Έχει τέσσερις εισόδους.
Μία στο νερό και από μία σε κάθε πλευρά του τείχους.
Αυτό στο κέντρο είναι εκείνο.
Εκείνο, ναι.
-Το μαυσωλείο του. -Ακριβώς.
Και στο πέρασμα των αιώνων έγινε εκκλησία.
Περιπλανιέσαι ανάμεσα, όχι μόνο σε χαλάσματα,
αλλά και σε κτίσματα χιλιάδων ετών.
Διάβασα πως αυτή η σφίγγα ήταν ένα δώρο στον Διοκλητιανό.
-Από την Αίγυπτο. -Ναι.
Είναι από το 2000 π.Χ.
-Ναι. -Κι είναι εδώ έξω.
Ναι. Εκεί.
-Ήταν χιλιάδων ετών πριν από αυτό. -Προ Διοκλητιανού.
Βασικά, του την έκαναν δώρο.
Τι υπέροχος χώρος.
Φαντάσου τον και βαμμένο, όμως.
-Ναι. -Εδώ συνέβησαν όλα.
-Βλέπουμε τον σκελετό του. -Ναι.
Θα ήταν από μάρμαρο.
Το τείχος από τη μεριά της θάλασσας.
Είδες πόσο ανέπτυξαν το λιμάνι;
-Ωραία θεά είχε ο βασιλιάς. -Βασικά, εδώ αποσύρθηκε.
-Πώς σου φαίνεται αυτό; -Λέω να αποσυρθώ σήμερα.
-Ναι; -Ναι.
-Αυτό είναι το μαυσωλείο. -Ακριβώς.
Που έγινε ναός.
Ο παλαιότερος καθεδρικός ναός στην Ευρώπη.
-Σε όλη την Ευρώπη; -Ακριβώς.
Ο Διοκλητιανός φερόταν καλά στους Καθολικούς ως το τέλος της ηγεμονίας του.
Μετά άρχισε ο διωγμός τους.
Και μετά σκότωσε τον Άγιο Δόμνιο, τον πολιούχο του Σπλιτ.
Αυτός είναι ο καθεδρικός ναός του πλέον.
-Χτίστηκε για τον Διοκλητιανό; -Ναι.
Σκότωσε έναν άντρα, που έγινε άγιος.
Ο πολιούχος του Σπλιτ.
Και τώρα το μαυσωλείο του Διοκλητιανού.
-Απίστευτο; -"Έχτισα τον καθεδρικό μου στον τάφο σου".
-"Σ' έδιωξα απ' τον τάφο σου". -Μια χαρά!
-Μ' αρέσουν οι ιστορίες.
Και ποιος αντιστέκεται σε έναν πύργο χτισμένο για εκδίκηση;
Κόβω το λαχάνιασμα και σας δείχνω το ωραίο κομμάτι.
Βοήθησε, γιατί ξέρω πια
ότι το υπόλοιπο Σπλιτ δεν είναι παλάτι, απλώς μοιάζει με ένα.
Ένα παλάτι με πολύ ωραίο φαγητό, παρεμπιπτόντως.
Είστε ο κύριος Μπούρεκ;
St. Burek.
Ο Άγιος Μπουρέκιος;
-Ναι. -Ανεβήκατε επίπεδο.
Το όνομά σου;
-Τιμ. -Είμαι ο Φιλ.
Χαίρω πολύ, κύριε.
Θέλω να δοκιμάσω ένα καινούριο μπουρέκι.
Το αγαπημένο σου;
-Το δικό μου; Με κρέας. -Ωραία.
-Θα δοκιμάσεις και με σπανάκι; -Ναι.
-Δύο. -Ευχαριστώ!
Ωχ, αμάν.
Βλέπω τι γίνεται.
Παρήγγειλα πάρα πολλά, ως συνήθως.
Η δουλειά μου είναι.
Πολύ φαγητό για δοκιμή.
-Ευχαριστώ, φίλε μου. -Σακούλα;
Όχι, γιατί θα τα φάω εδώ.
Ζεστά είναι!
-Ναι. -Πολύ ζεστά.
Τυρί και σπανάκι.
-Αυτό έχει τυρί και… -Σπανάκι.
Ωραίο κολατσιό.
Ένα αρχαίο έδεσμα με γέμιση σε φύλλο,
το οποίο έφεραν αιώνες πριν οι Οθωμανοί Τούρκοι.
Είναι ένα τραγανό, βουτυράτο, υπέροχο αρτοσκεύασμα.
Υπέροχο.
Ευχαριστώ, κύριε.
Μπουρέκι!
Πάμε στο κρέας.
Έτοιμος;
Γεννήθηκα έτοιμος.
Μπουρέκι, άκου να σου πω!
Μπουρέκι!
Θα το έτρωγα κάθε μεσημέρι.
-Κάθε μέρα; -Ναι.
Πείτε το μαζί μου. Μπουρέκι!
Μπουρέκι, κόσμε!
Πάρτε μπουρέκι!
Μ' αρέσει όπως ακούγεται. Μπουρέκι!
Τι άλλο ακούγεται καλό; Για να δούμε.
Όλοι μου λένε να πάω στο Kantun Paulina για τσεβάπι.
Τι είναι το τσεβάπι;
-Γεια. -Γεια σας! Είμαι ο Φιλ.
-Είμαι ο Άντρε. Χαίρω πολύ. -Χάρηκα πολύ.
Έχω ακούσει για το μαγαζί σου.
Όλοι λένε ότι έχεις το καλύτερο τσεβάπι σε ολόκληρο το Σπλιτ.
Και δεν ξέρω τι είναι το τσεβάπι.
-Ένα μικρό βοδινό λουκάνικο. -Ναι.
Κι είναι διασημότερο από τα χάμπουργκερ και τα τσίζμπεργκερ εδώ στα Βαλκάνια.
-Πολύ ωραίο και μαλακό ψωμί. -Ναι.
-Ελπίζω να βλέπετε την ομορφιά του. -Καλή όρεξη.
Είναι ένα μαλακό, αφράτο ψωμάκι
με λουκανικάκια μέσα, και μια υπέροχη σος και ντομάτα.
Είναι πεντανόστιμο!
Το παλιότερο μπέργκερ.
-Το παλιότερο μπέργκερ είναι το τσεβάπι. -Μάλιστα.
Πρώτη φορά το ακούω.
Κροατία!
Είπα "Θεέ μου!
Τι φανταστικό αυτό το κροατικό τσεβάπι!" Δεν είναι κροατικό.
Πεντανόστιμο.
Είναι βοσνιακό.
Τσεβάπι.
Είναι νόστιμο. Δεν με νοιάζει.
Παιδιά, βρείτε τα μεταξύ σας, για να απολαύσω αυτό το σάντουιτς!
Και τώρα, επιδόρπιο.
Δείτε τι ωραίο. Τι υπέροχο…
-Ειδικά για σένα. -Ειδικά για μένα.
Λεβάντα με λεμόνι; Είναι δικής σου επινόησης;
Ναι!
Είσαι διάνοια του παγωτού.
Σε πειράζει να κάτσω εδώ να σου χαλάσω την επιχείρηση;
Την κάνουμε απ' το Σπλιτ και πάμε στο Χβαρ, που δεν είναι πολύ μακριά.
Και ιδού πώς θα πάμε.
Σαν Τα Σαγόνια του Καρχαρία, χωρίς την τρομάρα!
Καλύτερα να κάτσω.
Όπως κάθομαι στο κατάστρωμα
και βλέπω αυτήν την υπέροχη θέα,
σκέφτομαι
πως ίσως το παράκανα με το τσεβάπι.
Δημοφιλές το Χβαρ
και φαίνεται πως προλάβαμε το τελευταίο πάρκινγκ δίπλα στα σκάφη.
Για να φτάσω στην ακτή, πρέπει να περάσω μέσα απ' όλα.
Κατάλαβα πώς να πάω.
Κι άλλο σκάφος.
Και περνάω στο επόμενο.
-Ωραία κρουαζιέρα; -Θαυμάσια.
Να μείνω;
Εδώ λέει "νεαρός κι έξω καρδιά".
"Νεαρός κι έξω καρδιά". Είμαι το ένα από τα δύο.
Επιτέλους, στεριά.
Πρωί στο Χβαρ.
Όχι χάλια.
Χβαρ λέγεται τόσο η πόλη όσο και το νησί όπου βρίσκεται,
ένα σημαντικό λιμάνι στην εμπορική οδό της Αδριατικής
πολύ πριν από τους Αρχαίους Έλληνες.
Εν μέσω των Δαλματικών Ακτών της Κροατίας,
εδώ βρίσκεται μια από τις παλιότερες ευρωπαϊκές πόλεις
και η Ιταλία απέχει μόλις 160 χλμ.
Και σήμερα θα γνωρίσω τον δήμαρχο.
Τον δήμαρχο του Χβαρ.
Ονομάζεται Ρικάρντο Νόβακ
και δέχτηκε πρόθυμα να με ξεναγήσει.
Κάτι που πρόσεξα
είναι πόσο όμορφα, καθαρά και διαυγή είναι τα νερά.
Δεν υπάρχει βιομηχανία στο νησί, ούτε λύματα να πέφτουν στη θάλασσα.
-Φαίνονται τα ψάρια. -Φυσικά.
Επίσης, το Χβαρ είναι η πόλη
με τις περισσότερες ώρες ηλιοφάνειας στην Ευρώπη ανά έτος.
Δεν το ήξερα αυτό.
Άρα, έχεις εγγυημένη καλοκαιρία
ολόκληρο τον χρόνο στο Χβαρ.
-Ήρθαμε στην παλιά πόλη. -Ναι.
Βλέπω ενετική επιρροή.
Ναι. Περάσαμε 400 χρόνια υπό τη Βενετική Δημοκρατία.
Ναι.
Πάμε στο αγαπημένο του μαγαζί, το κόνομπα Menego.
Αφού είχα εύκαιρο τον δήμαρχο, θα ήταν κρίμα να μην το εκμεταλλευτώ.
Τον ανέκρινα, λοιπόν, για μια πληθώρα παραδοσιακών δαλματικών εδεσμάτων.
Ας μιλήσουμε για τη νύχτα εδώ.
-Κοιμάμαι στο ξενοδοχείο. -Ναι.
Στις δύο με τρεις το πρωί ακούω απ' έξω…
-Κόσμο. -Να διασκεδάζει.
Είναι τουριστικό μέρος.
Δεν μπορείς να αναγκάσεις τον κόσμο να πάει για ύπνο.
Πρέπει να βγεις να το γιορτάσεις μαζί τους,
αντί να κοιμάσαι και να αναρωτιέσαι γιατί έχει σαματά ως τις τρεις.
Να κάνω κι εγώ σαματά.
Ιδού η συμβουλή του:
"Κάνει σαματά ο κόσμος απ' έξω; Βγες κι εσύ να κάνεις σαματά".
Φανταστική πολιτική στρατηγική!
Δεν βρίσκετε;
"Κάποιος πέταξε βρομιές στο γρασίδι μου". "Βγες και πέτα κι εσύ".
Τελικά με πήρε ο ύπνος,
και στις έξι το πρωί, οι καμπάνες της εκκλησίας.
-Είναι παράδοση; -Ναι.
Στο ξεκίνημα της ημέρας, χτυπούν τις καμπάνες.
Πόσες φορές πρέπει να χτυπήσει η καμπάνα στις έξι το πρωί;
Σας δίνω λίγο χρόνο.
Εγώ θα έλεγα έξι! Έτσι μαθαίνεις και την ώρα.
Πόσες φορές χτύπησε η καμπάνα αυτό το κυριακάτικο πρωινό;
Τις μέτρησα.
Εκατόν τριάντα.
Έχω ένα καμπαναριό δίπλα στο σπίτι μου
και δεν το ακούω ποτέ στις έξι το πρωί.
Ποτέ δεν με ξυπνά.
Κύριε δήμαρχε, πιστεύω στον διαχωρισμό εκκλησίας και ύπνου.
Κάτι πολύ παρόμοιο με την Ιταλία, αφού είμαστε τόσο κοντά, είναι το τζελάτο,
και θα το κάνω αποστολή μου να τα δοκιμάσω όλα.
Γεια σου!
-Είσαι η Λούσι; -Ναι.
Δείτε αυτό το υπέροχο μαγαζί με την υπέροχη ιδιοκτήτρια, τη Λούσι,
πάνω στο νερό.
Θα δοκιμάσεις φουντούκι απ' το Πιεμόντε;
Μου αρέσουν όλα.
Τότε, θα σου πρότεινα φουντούκι και λεμόνι-βασιλικό.
Θα χρειαστώ βοήθεια.
Πού είναι η Άντζελα;
Είναι μια ντόπια συντονίστριά μας.
Έλα δω. Είναι επείγον.
Δουλεύεις πολύ σκληρά, αλλά θέλω σκληρότερα.
-Εντάξει. -Πες μου αγαπημένες γεύσεις τζελάτο.
-Λεμόνι με βασιλικό. -Ναι.
Πολύ παράξενο, γιατί μου δίνει…
Βάλ' το. Σ' αρέσει και το φουντούκι;
-Ναι. -Δώσ' της αυτό, λοιπόν.
Κι εμένα δύο άλλες γεύσεις.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
-Παρακαλώ. Να δω έκφραση όταν τα τρως. -Εντάξει.
Δοκίμασε σοκολάτα πορτοκάλι.
Φέρ' τα μου αυτά.
Χαζομάρες είναι.
-Πρώτα… -Η Άντζελα είναι απ' την Κροατία.
-Θα είναι ζόρικη. -Χάρηκα.
-Από πού είσαι; -Κι εγώ. Απ' το Σπλιτ.
-Τέλεια. -Από Σπλιτ.
-Είναι απίστευτο. -Έτσι;
Απίστευτο.
-Να το δοκιμάσεις. -Θα δοκιμάσω.
-Να το μοιραστούμε; -Θες άλλη γεύση;
-Δύο άλλες γεύσεις. -Δύο.
Σοκολάτα πορτοκάλι με ρούμι και σταφίδες.
-Το έχεις δοκιμάσει ποτέ; -Όχι.
-Αγαπημένη. -Δεν το έχω δοκιμάσει.
Θα το γευτείς τώρα.
Θεέ μου, πεντανόστιμο.
Πρέπει να δοκιμάσεις.
Απίστευτα καλό.
Τι λες, Φιλ;
-Δεν θα το παράγγελνα ποτέ. -Ναι;
Η ομορφιά της εκπομπής είναι που σου δίνουν πράγματα να δοκιμάσεις.
Δοκιμάζω και μετά κάνω έτσι.
-Θα χορέψω κι εγώ. -Πολλοί χορεύουν.
Κι εγώ κάνω τον χορό μου.
Έχουμε τέτοιες αντιδράσεις συνήθως.
-Ναι; -Ναι.
Καίμε τις θερμίδες.
Σοκολάτα πορτοκάλι.
Όλα εδώ είναι πανέμορφα.
Θα έλεγα ότι είμαι το πιο άσχημο εδώ μέσα.
-Όχι. -Ναι!
Όχι, υπάρχουν και χειρότερα.
Υπάρχουν και χειρότερα.
Ο καλύτερος τρόπος να κάψω το παγωτό
είναι ένας περίπατος στο οχυρό των 800 ετών που βλέπει όλο το Χβαρ.
Αποχαιρετούμε το Χβαρ, παίρνουμε άλλο πλοίο και πάμε σε άλλο νησί.
Ομολογώ ότι μετά το γεύμα με τον δήμαρχο,
που του είπα για τον σαματά έξω, χθες βράδυ είχε ησυχία.
Δεν ξέρω αν είχα κάποια επιρροή.
Μια κρουαζιέρα πρωινού με το συνεργείο.
Στην πόλη Κόρτσουλα.
Κι αρχίζω να παίρνω το κολάι ως ναυτικός.
Λέω να μπαίνω σε όλες τις πόλεις έτσι.
Εσύ φταις.
Πολύ ειδυλλιακή η Κόρτσουλα.
Είναι μια μικρή φυσαλίδα στο άκρο της χερσονήσου,
περιβαλλόμενη σχεδόν εξ ολοκλήρου από νερό.
Νιώθεις σαν να είσαι σε ένα νησάκι μέσα σε μεγαλύτερο νησί.
Η διαμονή μου, όμως, ξεκινά
από έναν μπουφέ με όσους αχινούς μπορείς να φας, όπως μου υποσχέθηκαν.
Εδώ είμαστε.
Είναι πανέμορφα.
Θέλετε να το χαλάσετε μ' εμένα να βουτάω;
Ο Ιβάν κι ο αδελφός του έχουν εστιατόριο
όπου σερβίρουν αχινούς
και σήμερα τον συναντώ γιατί είναι εξπέρ
στο ψάρεμα αχινών.
Ο οδηγός μου, ο Γκόρντον,
τρελαίνεται όταν ο αδελφός μου με βάζει να κάνω τέτοια.
Λέει "Γιατί όταν βλέπεις την εκπομπή, νιώθεις την ταλαιπωρία".
Ναι;
Αν με ξέρεις, ξέρεις ότι ανυπομονώ να βουτήξω!
Αυτό είναι σακούλα για να βάζεις αχινούς, κόσμε;
-Ναι; -Ναι.
Έχω δίκιο;
Αυτά είναι γάντια που πρέπει να φοράω όταν μαζεύω αχινούς;
-Ναι. -Για να μη με τσιμπήσουν και πεθάνω;
-Ναι. -Εντάξει.
Δεν θα έρθεις μαζί, Ιβάν;
Όχι. Θα σ' αφήσω μόνο.
-Μόνο; -Ναι.
Πολύ καλή ιδέα για έναν πρωτάρη.
Αυτό το βουνό μού λέει "Πήγαινε, μη φοβάσαι".
"Πήγαινε". Κι εκείνος; Στην ακτή, στεγνός.
Πρέπει να μαζεύεις εκείνους με τις πέτρες.
"Ψάξε για αχινό με πέτρες".
Τι πάει να πει αυτό;
Να είναι θηλυκός.
"Θα έχει πέτρες από πάνω. Θες το θηλυκό, όχι αρσενικό".
Όχι; Δεν ξέρω τίποτα εγώ!
-Τον βλέπω από δω. -Ναι; Εκεί;
-Ναι. -Είναι καλός;
-Ναι. -Εντάξει, βουτάω. Πρέπει να προσέχω;
Πάρα πολύ, γιατί είναι πολύ επικίνδυνος.
Εντάξει.
Δεν μπορώ να βουλιάξω.
Τα θηλυκά κυλάνε και μαζεύουν πέτρες.
Δεν ξέρω πώς το κάνουν,
αλλά τα βλέπεις κι έχουν πετρούλες επάνω.
Έτσι τα ξεχωρίζεις. Κρύβονται.
Με τσίμπησε.
-Αλήθεια; -Ναι.
Τελικά, δεν κρύβονται.
Γιατί; Διότι έχουν όπλα!
Πονάει.
"Είναι καλά τα γάντια;"
"Ναι, μια χαρά. Πήγαινε".
"Τον πιάνεις με ειδικό τρόπο;" "Όχι, απλώς πιάσ' τον!"
Αχινός. Πάνω απ' το γάντι.
Ναι. Δείτε το δάχτυλό μου.
Και σ' αυτό δεν βλέπετε το αγκάθι, αλλά αιμορραγεί.
Ναι, αιμορραγώ.
Αιμορραγώ.
Νοσοκόμα!
Σ' ευχαριστώ.
Νατάλια, αλκοόλ και…
Και νοσοκομείο.
Το βγάλαμε;
Δεν το είχα σκεφτεί έτσι.
Ακριβώς έτσι το είχα σκεφτεί!
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
-Πρέπει. -Το ξέρω.
Ήμουν φιγούρα δράσης πριν απ' αυτό.
Αυτό απλώς ενισχύει τη φήμη μου.
-Εντάξει. -Ως εξερευνητής.
Καλό!
Βάλε γάντια και ξαναβούτα.
Δεν λέω ψέματα.
Μετά τον παραλυτικό τραυματισμό μου,
το έκανα κάνα δυο φορές ακόμη,
αλλά δεν μπορούσα να βουτήξω βαθιά.
Είπαν "Δώσε στον Ρίτσαρντ τη στολή σου, να κάνει τον ντουμπλέρ σου".
Λέω "Μέσα! Πάντα!"
Σε κάθε άλμα, τρέξιμο, οτιδήποτε, βάλτε τον Ρίτσαρντ.
Αυτός είναι ο Ρίτσαρντ, λοιπόν.
Του έστειλα μήνυμα μετά "Πώς τα πήγες;" Λέει "Έπιασα δέκα".
Ομολογώ ότι ως λάτρης του έξω, είμαι φοβερός στο μέσα.
Αφού ρίσκαρα τη ζωή μου κυνηγώντας αχινούς,
ο Ιβάν με λυπήθηκε και με κάλεσε στο οικογενειακό εστιατόριο
στο κέντρο του νησιού.
Γεια σου!
Γεια σας! Τα αγόρια!
-Καλώς ήρθες. -Τι μέρος!
-Είσαι ο Τζάκσα; -Ο Γιάκσα.
-Χαίρω πολύ. -Φιλ.
-Φιλ. Εντάξει. -Γεια.
Ο μεγάλος μου αδελφός, ο Ιβάν.
-Ζήσαμε! -Ναι.
Εσύ είσαι μιξολόγος.
Ναι.
Ετοιμάζουμε κάτι πολύ δυνατό.
Ένα δυνατό κοκτέιλ για αληθινούς άντρες.
-Για αληθινούς άντρες; -Ναι. Με μπέρμπον.
Ελπίζω να γίνω κάποτε.
Και μετά θα φτιάξουμε ένα Old Fashioned με σύκο.
Με σύκο;
Ναι, με αποξηραμένα σύκα.
Εντυπωσιάζομαι ήδη με τη σκέψη.
Ήδη είναι το ωραιότερο μπαρ που έχω πάει ποτέ.
Δες εδώ, κόσμε.
Πριν από 20 χρόνια, ήρθε ο μπαμπάς μας εδώ, στη μέση του πουθενά.
Ανοίξαμε.
Ήμασταν γεμάτοι κάθε μέρα.
-Είναι πολύ όμορφο μαγαζί. -Ναι.
Και με κακό φαγητό, πάλι θα ερχόμουν.
-Ναι. -Ναι!
-Πάντα δουλεύετε μαζί; -Ναι.
-Μια ζωή; -Ναι.
-Με τον αδελφό σου; -Απ' την αρχή.
-Δεν είναι εκνευριστικό; -Δεν είναι νορμάλ.
-Δεν είναι; -Όχι.
-Γίνεται απαίσιο! -Ναι.
Ο αδελφός σου σε στέλνει σε επικίνδυνες καταστάσεις, και δεν νοιάζεται. Συμβαίνει.
-Το Old Fashioned με σύκο. -Ναι.
Κόσμε.
Εις υγείαν.
-Καλό; -Έχεις καλό αδελφό.
Ναι.
Ο δικός μου δεν μπορεί.
Με άλλη μια γουλιά θα τον συμπαθήσω κι άλλο.
Ναι;
Και θυμήθηκα ότι έχω μια εκκρεμότητα.
-Να τον ανοίξω; -Μην τραυματιστείς.
Μη φοβάσαι.
Τέλειο.
-Μπορείς… -Θες να το κάνω εγώ;
Ναι, φυσικά. Γιατί όχι;
-Γιατί όχι; Διότι εγώ… -Στο μέσο.
-Ακριβώς στη μέση; -Ναι.
-Στο πλάι; Καλό; -Τέλεια.
-Έτοιμος; -Κόβω;
-Τρία, δύο, ένα. -Πιο δυνατά.
-Δες εδώ. -Κόσμε!
Δες εδώ. Τέλειος.
Πανέμορφος.
-Αυτό το βαθύ πορτοκαλί σ' αρέσει; -Ναι.
Σ' αυτό το χρώμα.
-Πιο γευστικός. -Ναι.
Πάρε.
Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται με καλό ψωμί, ελαιόλαδο κι αλάτι.
Καλό;
Τέλεια.
-Δες εδώ. -Δείτε εκεί.
Γιορτάζουμε τη νίκη έναντι των ούνι με ένα παραδοσιακό πιάτο με χταποδάκι,
σιγομαγειρεμένο κάτω από σιδερένια καμπάνα.
Κι έρχονται οι γονείς των παιδιών.
Γεια σου.
-Είμαι ο Φιλ. -Τζέρκο.
-Γεια σου. -Ο πατέρας.
-Ναι.
-Κι αυτή είναι η μητέρα. -Ναι.
Γεια σου.
Πω πω!
Αυτό λέγεται πέκα και παίρνει το όνομά του από την καμπάνα.
-Ναι. -Έτσι λένε και το παραδοσιακό πιάτο.
-Αυτό το πιάτο; -Ναι.
Είναι χταπόδι με πατάτες.
Χταπόδι, πατάτες, λίγες πιπεριές, κρεμμύδια.
-Μυρίζει υπέροχα. -Σκόρδο.
Πάντα καλό το σκόρδο.
-Κάπαρη. -Ελαιόλαδο.
-Ελαιόλαδο, κόκκινο κρασί. -Και κρασί;
Μαμά.
Φίλε μου.
-Ζίβελι! -Ζίβελι!
Σας ευχαριστώ. Χβάλα.
Κι αυτό είναι καλό.
Είστε υπερήφανοι για τους γιους σας;
-Ναι. -Ναι;
Όταν ρωτούσαμε τον πατέρα τι δώρο γενεθλίων ήθελε,
έλεγε "Θέλω μόνο δυο καλούς γιους".
Φαίνεστε δυο καλοί γιοι.
Πότε άνοιξε το μαγαζί ο πατέρας σας;
Πριν από 20 χρόνια.
Και τι κάνατε πριν;
-Ταξιτζής. -Ναι;
Και πριν, ήταν ναυτικός.
Ναυτικός; Είναι νοστιμότατο, παιδιά.
Ο κόσμος παλιά το έκανε αυτό σχεδόν κάθε μέρα,
διότι δούλευαν κοντά στο σπίτι, στα χωράφια,
και ταυτόχρονα ετοίμαζαν κάτι για να φάει η οικογένεια.
Ναι. Είναι σαν αρχαία… Αυτό που λέμε γάστρα.
Γάστρα. Ναι.
-Σαν γάστρα, αλλά αρχαία. -Ναι.
-Όλη η γεύση και τα ζουμιά μένουν… -Μένουν μέσα.
Γιατί φωνάζουμε; Τι τους λέτε;
Να φέρουν κι άλλο κρασί.
Μ' αρέσει που φωνάζουμε γι' αυτό.
-Εσύ δεν πίνεις; -Ναι, αλλά όχι όπως εσείς.
-Πολύ καλό κρασί. -Ισχύει.
Και πολύ ελαφρύ.
Πίνεις πέντε-έξι μπουκάλια
και δεν σε πιάνει το κεφάλι σου.
Ίσως το δικό σου.
Εμένα πονάει και στη σκέψη.
Φέτος την άνοιξη, μαζί με τον νονό μου ήπιαμε 22 μπουκάλια απ' αυτό το κρασί.
-Ήπιατε 22 μπουκάλια απ' αυτό το κρασί; -Ναι.
Θα είστε πολύ υπερήφανη.
Το όνειρο κάθε μητέρας.
-Είναι πολύ επιθετικός. -Πολύ.
Όταν πίνει.
-Κάνεις τσαμπουκάδες; -Ναι.
Όταν πίνει πολύ ο πατέρας, πιάνει το τραγούδι.
-Ωραίο! -Παλιά τραγούδια.
-Για την αγάπη… -Ωραίο αυτό.
Τι λέει το τραγούδι;
"Λατρεμένη μου, όταν σε βλέπω…"
"Πρέπει να πιω".
"Πρέπει να πιω και να τσακωθώ"!
Στην υγειά μας.
Τους αρέσουν οι καμπάνες.
Το αγαπημένο μου στα ταξίδια είναι η γνωριμία με βέρους ντόπιους.
Κι έχω την τύχη να γνωρίσω δύο υπέροχες οικογένειες στο Κόρτσουλα.
Απομακρυνόμαστε λίγο από την πόλη, στους λόφους, στο κόνομπα Mate.
Δείτε εδώ!
Και μια όμορφη οικογένεια.
Κόνομπα σημαίνει "εστιατόριο".
"Μάτε" είναι το παρατσούκλι του μπαμπά τους.
-Ποια είσαι; -Η Άννα.
Άννα, γεια σου!
Κι εσύ;
-Η Λούτσια, -Λούτσια, είμαι ο Φιλ.
Σ' ευχαριστώ.
-Το μεγάλο αγόρι; -Αρούκ.
Αρούκ. Γεια, είμαι ο Φιλ.
-Άννα, φυσικά. Πάλι. -Άννα. Γεια σου.
Δεν ξέρω ακόμη.
Μου είπαν
ότι ίσως γεννήσει την επόμενη μέρα.
Γιατί όχι σήμερα; Να ζωντανέψουμε λίγο την εκπομπή. Ίσως γίνω ο δρ Φιλ.
-Ευχαριστώ για την πρόσκληση. -Σου ετοιμάσαμε φαγητό.
Τι σου αρέσει;
Μακαρόνια.
Τι είπε;
Της αρέσουν και τα μακαρόνια.
Κι εγώ έτσι κάνω.
Μακαρόνια.
Εντάξει. Φτάνει.
-Εντάξει; -Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ για την πρόσκληση. Όλα τα προϊόντα είναι από τη φάρμα σας;
Ακριβώς.
Και πόσο καιρό βρίσκεται εδώ το εστιατόριο Mate;
Πάνω από 20 χρόνια. Άνοιξε το 2000.
-Ζίβελι. -Ζίβελι!
-Σ' αρέσει αυτό; -Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ.
Ούτε κι εγώ. Θα δοκιμάσουμε μαζί, έτσι;
Βλέπω ένα σύκο. Μας αρέσει, έτσι;
-Ναι. -Και το χοιρομέρι, έτσι;
Μας αρέσουν τα πάντα εδώ, οπότε θα είναι ωραίο.
-Ναι. -Ένα, δύο, τρία.
Τι λες;
Πρέπει να δοκιμάζεις νέα πράγματα. Αυτό κάνω εδώ.
Δεν έχω ξανάρθει στη χώρα σας.
-Ελπίζω να σου αρέσει. -Τη λατρεύω. Αστειεύεσαι;
Αυτή είναι η παραδοσιακή πατσιτσάδα.
Αυτά είναι χειροποίητα ζυμαρικά με άγριο μάραθο και σάλτσα ντομάτας,
και ραβιόλι με κατσικίσιο τυρί.
Δείτε εδώ! Σήμερα έχει ζυμαρικά το μενού.
Πεντανόστιμα.
Αυτό σου αρέσει.
Όλα αυτά τα ζυμαρικά;
Λούτσια, τι έχεις κάνει στο ψωμί;
-Επιδόρπια; -Ναι.
Εντάξει.
-Γεια σας! -Στ' αριστερά.
Εδώ; Δεν τα κοιτάζω αυτά.
Είναι καταπληκτικά! Μπορεί να τα φάω εδώ αν τα δω.
-Πιθηκάκια; -Ναι. Έχω πιθηκάκια.
Τρία πιθηκάκια.
Δεν έχει γλυκό για τα πιθηκάκια.
Δεν έχει γλυκό;
Δεν είμαι πιθηκάκι πια.
Επιδόρπιο!
-Έχουμε γλυκά. -Ναι.
Θα πάρω…
Είδες τι γίνεται;
Εντάξει.
-Πολύ νόστιμο. -Ροδοπέταλα.
Ναι.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
-Πριν τ' αρπάξουν τα παιδιά. -Ναι.
Θέλει αυτό, έτσι;
-Να βεβαιωθώ ότι είναι καλό; -Ναι.
Ο διάσημος βασιλικός;
Όχι, αυτό είναι λουίζα.
Λουίζα. Σε όλους αρέσει αυτό.
Ακόμη και στον φίλο μου από δω. Για να δούμε αν θα περισσέψει καθόλου.
Λούτσια.
Δεν έχει ξανασυμβεί αυτό!
Δεν με έχουν απειλήσει με μαχαίρι στο τραπέζι.
Οδικώς για την τελευταία μας στάση, την αρχαία πόλη του Ντουμπρόβνικ.
Βρισκόμαστε στο Ντουμπρόβνικ,
που έγινε διάσημο από εκείνη τη σειρά.
Δείτε και μόνοι σας, γιατί ταξιδεύεις πίσω στην Ιστορία.
Πρόκειται για μια πόλη μέσα σε ένα περιτοιχισμένο οχυρό, ένα κάστρο.
Χτίστηκε μεταξύ 11ου και 13ου αιώνα.
Ναι, χρειάστηκε τόσος καιρός για να χτιστεί κάτι τέτοιο
χωρίς ηλεκτρικά εργαλεία.
Μόνο που σκέφτομαι τόση δουλειά, πεινάω.
Ένα κροατικό σάντουιτς με ζαμπόν-τυρί θα βοηθήσει.
-Χβάλα. -Καλή όρεξη!
ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
-Γεια σας. -Γεια!
Γεια.
Πρέπει να φάω μπέργκερ με χταπόδι, λένε;
-Ναι, κι είναι ήδη έτοιμο. -Είναι έτοιμο;
-Ναι. -Αυτό είναι το μπέργκερ;
Αυτή είναι η ποικιλία.
Είναι ο καλύτερος τρόπος για να δοκιμάσετε τα πάντα στο μενού,
Αυτό είναι το μπέργκερ με χταπόδι.
-Το πρώτο μου μπέργκερ με χταπόδι. -Ναι.
-Καλό; -Ήξερα ότι θα μου αρέσει.
Με κάνει πολύ χαρούμενο.
Τηγανητό καλαμάρι.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
-Παίρνω δύο για τον δρόμο. -Καλή σου μέρα.
Γεια! Σας αγαπώ!
Ντουμπρόβνικ, με κάνεις ευτυχισμένο.
-Γεια σας! Τι κάνετε; -Καλά, εσύ;
Καλά!
-Γεια. -Ελπίζω να περνάς καλά.
Ναι. Πάντα.
Κουταβάκι!
Το μόνο που θα έκανε καλύτερη τη μέρα;
Καλά μαντέψατε.
Θέλαμε να δούμε από κάπου το ηλιοβασίλεμα.
Και λένε "Πάμε στο Buža Bar;"
"Τι είναι αυτό"; "Μπούζα" σημαίνει "τρύπα στον τοίχο".
Κυριολεκτικά, μια τρύπα στον τοίχο. Αυτή είναι.
Είσαι έτοιμος;
Ζήτω! Μάζελ τοβ!
Κι ας τσεκάρουμε αν είναι ζωντανός. Είναι!
Google, βιντεοκλήση στον Γκίλμπερτ.
-Να τος! -Γεια.
Πού σε βρήκα σήμερα;
Σε ντουλάπα είσαι;
-Όχι, έχω βγει πια. -Έχεις βγει απ' την ντουλάπα;
Σε ξανάχωσε μέσα η σύζυγος;
Ναι, ακριβώς!
Εγώ είμαι στην Κροατία. Έχεις έρθει ποτέ;
Τι είναι η Κροατία;
Εδώ είναι η Ιταλία, εδώ η Αδριατική κι ακριβώς απέναντι είναι η Κροατία.
Είναι μια υπέροχη ακτή
με ένα σωρό νησάκια, οπότε πάμε απ' το ένα στο άλλο.
Εμένα δεν θα μ' ευχαριστούσε κάτι τέτοιο.
Ποιες είναι οι ιδανικές σου διακοπές;
Οι ιδανικές μου διακοπές είναι να μην έχω καμία εμφάνιση
και να κάθομαι στον καναπέ με το τηλεχειριστήριο.
Μια φορά μού έκλεισαν μια εμφάνιση σε ένα κλαμπ στη Χαβάη.
-Ναι. -Και πραγματικά το έτρεμα.
Ώσπου μου τηλεφώνησαν ότι το θέρετρο πουλήθηκε σε μια άλλη εταιρεία,
οπότε η συμφωνία ακυρώθηκε
και καταχάρηκα.
Η αγαπημένη σου εμφάνιση είναι η ακυρωμένη;
Ναι.
Γι' αυτό σ' αγαπάει ο κόσμος, Γκίλμπερτ.
Είσαι η προσωποποίηση της χαράς της ερμηνείας.
Το κάνεις για την αγάπη.
Γκίλμπερτ, ξέρεις τι ώρα είναι.
Ώρα για ένα ανέκδοτο για τον Μαξ.
Έχεις κάποιο ανέκδοτο για τον Μαξ που θα του άρεσε ή που θα έλεγε ο ίδιος;
Ανέκδοτο με Εβραίους, δηλαδή;`
Δεν το λέμε έτσι, Γκίλμπερτ, αλλά ναι.
Εντάξει.
Ένα αγοράκι γυρνά απ' το σχολείο και λέει
"Μαμά, πήρα έναν ρόλο σε σχολική παράσταση!"
Η μητέρα λέει "Τι ρόλο παίζεις;"
Λέει "Έναν Εβραίο σύζυγο".
Κι η μητέρα λέει
"Πήγαινε πες στον δάσκαλό σου ότι θες έναν ρόλο με λόγια".
Τέλειο! Πες μου άλλο ένα. Το 'χεις. Τρελαίνομαι.
Εντάξει.
Ο Γκόλντστιν κι ο Γκόλντμπεργκ είναι συνεταίροι.
Μια μέρα, ο Γκόλντμπεργκ αρρωσταίνει και τον πάνε σηκωτό στο νοσοκομείο.
Εκεί πεθαίνει.
Ο Γκόλντστιν τηλεφωνεί και λέει "Πήρα να ρωτήσω για τον συνεταίρο μου".
Λένε "Λυπούμαστε πολύ. Ο συνεταίρος σας, ο κύριος Γκόλντμπεργκ, απεβίωσε".
Την επομένη, ο Γκόλντστιν τηλεφωνεί πάλι στο νοσοκομείο.
Λέει "Θέλω να ρωτήσω για τον συνεταίρο μου κύριο Γκόλντμπεργκ".
Και λένε "Μάλλον δεν ήμασταν σαφείς,
αλλά ο συνεταίρος σας, ο κος Γκόλντμπεργκ, πέθανε".
Την επομένη, ο Γκόλντστιν τηλεφωνεί πάλι.
"Πήρα να μάθω για τον συνεταίρο μου κο Γκόλντμπεργκ".
Κι είπαν "Σας το είπαμε δύο φορές ότι πέθανε. Γιατί τηλεφωνείτε συνέχεια;"
Και λέει "Δεν χορταίνω να το ακούω!"
Υπέροχο.
Ξέρεις να τα λες όπως κανένας.
Σ' αγαπώ. Σ' ευχαριστώ.
Γεια χαρά!
Τελευταία ημέρα στην Κροατία
και λίγο έξω από την πόλη είναι το τέλειο μέρος για ένα τελευταίο γεύμα.
Το Gverović-Orsan.
Βρίσκεται στον παράδεισο, με αντίστοιχο φαγητό.
Είναι από τα καλύτερα εστιατόρια θαλασσινών παγκοσμίως.
Ακριβώς.
Μια ερώτηση να σας κάνω.
-Ναι; -Υπάρχει αυτό το μέρος;
Μερικές φορές μοιάζει σαν ψηφιακό.
Είναι μια προσομοίωση, έτσι; Αν είναι έτσι το Matrix, μια χαρά.
Θα δοκιμάσετε το κρασί; Είναι η παλιότερη ποικιλία στην Κροατία.
-Ναι. -Το έφεραν οι Έλληνες το 1200 π.Χ.
Απίστευτο;
Αυτό θα πει βίντατζ.
Δοκιμάστε.
Όταν είσαι στην Κροατία…
Πολύ γενναιόδωρος, φίλε μου.
-Το όνομά σου; -Άντε.
Άντε. Φιλ.
-Χαίρω πολύ. -Κι εγώ, φίλε μου.
Γεια σας!
Γεια σου. Θα πιάσω λίγη θάλασσα.
-Θα πιάσεις τη θάλασσα; -Ναι.
Δες εκεί.
-Γιατί την πιάνουμε; -Για να πλύνουμε στρείδια.
Ανήκει σε μια οικογένεια. Δείτε συνδυασμό μητέρας-κόρης.
Η Νέγια και η Έτα.
Είμαστε εδώ από το 1966.
Το άνοιξαν ο παππούς και η γιαγιά.
Το "Όρσαν" στα ιταλικά σημαίνει "γκαράζ για σκάφος".
-Κατάλαβα. -Οπότε…
Θα δοκιμάσω ένα στρείδι.
Η Άννα είπε ότι θα ήταν γλυκά κι αλμυρά ταυτόχρονα, σωστά;
-Ναι. -Κι έχει δίκιο.
Άννα, εσύ δεν μου είπες για τα στρείδια;
Ότι είναι τα καλύτερα, σωστά;
Όχι, είναι χάλια. Με συγχωρείς, θα τα κρατήσω για μένα.
-Μην παίζεις μαζί μου. Θέλω να κάτσεις. -Εντάξει.
-Και να φας. -Και να φας μαζί μου. Τι λες;
Δοκίμασες ζυμωτό ψωμί;
-Δεν ζεις μόνο με στρείδια. -Μην το λες…
Ή ίσως μπορείς.
Πού είναι ο Σάσα; Έλα δω.
-Έχεις φάει ποτέ τέτοιο; Σίγουρα. -Ναι.
Η Άννα είναι συντονίστρια κι ο Σάσα, ο τοπικός μας εικονολήπτης.
-Μας φερθήκατε υπέροχα. -Μοιράζομαι ίσον νοιάζομαι.
Σε ολόκληρο το συνεργείο. Σε συμπαθούν για κάποιο λόγο.
-Εμένα; -Ναι, δεν το καταλαβαίνω, αλλά…
Γιατί;
Το αγαπημένο μου στον κόσμο των ταξιδιών είναι να ανακαλύπτω το νέο.
Κάτι που δεν ήξερες καν, που δεν είχες σκεφτεί να πας.
Δεν γίνεται καλύτερο απ' αυτό.
Λατρεύω τα καθαρά νερά, το υπέροχο φαγητό, τους υπέροχους ανθρώπους.
-Ευχαριστούμε. -Πολύ χαίρομαι.
Δείτε τι γίνεται!
Μαντεύεις;
-Σκορπίνα είναι; -Ναι.
-Το αγαπημένο μου. -Αλήθεια;
Το αγαπημένο μου ψάρι; Ναι, σας λέω το αγαπημένο μου ψάρι.
Η σκορπίνα. Ναι. Βρίσκεται στη Μεσόγειο και την Αδριατική.
Σας τη συνιστώ όταν βρεθείτε στα πέριξ.
Είναι από τα σπουδαία ψάρια παγκοσμίως, κόσμε.
-Η σκορπίνα. -Ναι, μοιάζει…
Έχει πολύ τρομακτική όψη.
-Καλή όρεξη. -Ντόμπρα τεκ.
Δεν υπάρχει καλύτερο ψάρι.
Κι αυτό είναι το διάσημο μαύρο ριζότο μας.
-Άλλαξα γνώμη. Δεν σας θέλω στη σκηνή. -Έγινε, συγγνώμη.
Να σε σερβίρω;
-Πήρες μύδι; Όχι. -Δεν πειράζει.
Μη λες ψέματα.
Εδώ είμαστε.
Το καθετί
σ' αυτό το μαγαζάκι ήταν πολύ όμορφο,
κι αν δεν πάτε, δεν ξέρω τι άλλο να πω πια!
Το ίδιο θα πω για ολόκληρη την Κροατία.
Παιδιά, αν ψάχνετε για πρώτες διακοπές,
όπως εγώ, όταν ήμουν 23 και ταπί,
που έμενα σε χόστελ και πενσιόνες κι ήταν η καλύτερη περίοδος της ζωής μου…
Ποτέ δεν ξεχνάς το πρώτο ταξίδι.
Μπορώ να προτείνω την Κροατία ως πρώτο ταξίδι;
Γιατί; Διότι έχει όλη την ομορφιά της Ιταλίας
ή οποιουδήποτε άλλου ρομαντικού μέρους που θα πηγαίνατε,
και σε κάποια μέρη
κοστίζει τα μισά.
Οι άνθρωποι εδώ ξέρουν πόσο κινδύνεψαν να τα καταστρέψει όλα ο πόλεμος.
Και τα προστατεύουν μανιωδώς.
Δεν τους σκλήρυνε, όμως, αυτό. Ακριβώς το αντίθετο.
Από νησί σε νησί, από πόλη σε πόλη, η Κροατία έχει συνέπεια.
Το μέρος που είμαστε, αυτοί που είμαστε,
ο καιρός, η θερμοκρασία του κρασιού, η γεύση από τα στρείδια
και η φιλοξενία δεν γίνονταν καλύτερα.
Δεν θα γινόταν καλύτερα.
Κι αν δεν πάψω να τρώω, ίσως δεν μπορούν να μ' αναγκάσουν να φύγω.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου