NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Game of Thrones'taki ünlü utanç yürüyüşü burada çekilmiş.
Utanç yürüyüşü yapmak
zorunda olanlara tavsiyem
bu şekilde yapmaları.
Utandınız mı?
Mutlu ve aç bir adam varmış
Dolaşırmış dünyayı dere tepe demeden
Anlamaya çalışırmış
Makarna, domuz eti, tavuk ve kuzu pişirme sanatını
Size arabayla gelecek
Size uçarak gelecek
Sizin için şarkı söyleyip
Sizin için dans edecek
Sizinle gülecek
Ve sizinle ağlayacak
Karşılığında istediği bir şey var
Birileri doyursun…
Birileri
Birileri doyursun Phil'i
Birileri doyursun onu hemen
HIRVATİSTAN
Hırvatistan.
Aklıma savaşta parçalanmış bir ülkeyi getiren bir kelime nedense.
Yugoslavya, on yıl süren
acımasız çatışmalar sonrasında
ayrı ülkelere bölünmüştü
ama Adriyatik'teki bu balkan ülkesinde 90'lardan beri
barış hüküm sürüyor.
İnsanlar İtalya'nın hemen karşısındaki Hırvatistan kıyılarına,
adalarına, denizine bayılıyor. Kendi gelenekleri olan
eski kasabalarına da.
Ben de tüm bunları görmek için buradayım elbette.
Burada olup bitenleri öğrenmek için ülkeyi dolaşıyorum.
İlk durağım Split şehri.
Evet, ismi gerçekten Split.
Belli ki tarihle iç içeyiz.
Film seti gibi. Sanki Universal Stüdyoları.
Muhteşem.
Burayı daha da mükemmel yapacak tek şey bir fırın.
Kruščić Fırını.
Kruščić.
-Kruscic Fırını. -Evet.
Kruščić Fırını!
-İşte olay bu. -Merhaba.
Buranın 11. yüzyılda
manastır olduğunu okudum.
-Bin yıl önce, değil mi? -Evet.
-Bu alanı iyi kullanmışsınız. -Evet.
Şapkanızda "kötü saç günü" yazıyor.
Şey…
Ah, gerçekten kötüymüş.
Yine de sorun etmeyin.
Babam da keldi
ama onu çok severdim.
Bana en ünlü yemeklerinizden
bir tabak hazırlar mısınız?
Harika.
Bunun adı nedir?
-Bu mu? -Evet.
Buna "viška pogača" diyoruz.
Tabii öyle dersiniz.
Viška pogača mı?
Kruščić Fırını'nda viška pogača yedim.
Sonra da dilim dönmediği için ağzım yamuldu!
Hangisi olsun?
Şu ve şu.
-Bu mu? -Evet.
Sonra da şuradaki şey.
Teşekkür ederim.
Tanıştığımıza sevindim. Saçınız da harika.
Teşekkürler.
Şuna bakın.
Şimdilik en iyisi bu.
Tamam, bu kahvaltıydı. Şimdi ise
Diocletianus Sarayı'na gidiyoruz.
İmparator Diocletianus için yapılmış.
-Gordon. -Selam.
Lavanta mı alıyorsun?
-Ben… Şunu koklasana. Çok güzel. -İyiymiş.
-Eşime de alayım. -Al bakalım. Bu…
Eşim için mi?
-Evet. -Ben aldım desem olur mu?
Tabii ki.
Gordon beni iki gün önce havalimanından aldı
ve buradaki sadık yoldaşım oldu.
Consigliere oldum.
-Consigliere. -Consigliere.
-Nereye gidelim? -Şey…
Pekâlâ. Şimdi neredeyiz?
Burası Diocletianus Sarayı'nın girişi.
-Bu "Saray" dediğimiz bölge… -Evet.
…aslında tüm eski kent, değil mi?
Evet. Eski kalenin içinde büyüyen eski Split şehri.
Dört girişi var.
Bir tanesi suda. Her duvarın yanında da birer tane var.
-Bu ortadaki şey de… -Evet.
…şu, değil mi?
Kralın mezarı yani.
Kralın mezarıydı, evet.
Sonra yüzyıllar içinde kiliseye dönüştürülmüş.
Sadece harabeler arasında değil,
binlerce yıllık yapılar arasında yürüyorsunuz.
Bu sfenksin Diocletianus'a hediye olarak
-verildiğini okumuştum. -Evet.
Yani bu milattan önce 2000 yılından.
-Öyle. -Burada, açıkta duruyor.
Öyle duruyor.
Bundan binlerce yıl öncesinden kalan bir şey bu.
Diocletianus
aslında bunu hediye olarak almış.
Vay canına. Burası harika bir yer.
Gerçi bu da muhtemelen boyanmıştır.
-Evet. -Yani her şey burada başladı.
-Her şeyin temelini görüyoruz. -Evet.
Muhtemelen mermerdi.
Bunlar denizin yanındaki dış duvarlar.
Limanı nasıl geliştirdiklerini görüyor musun?
Kralın manzarası güzelmiş.
Aslında buraya emekliliğinde gelmiş.
Sen emekli olmaya ne dersin?
Sanırım bugün oluyorum.
-Öyle mi? -Evet.
İşte kral mezarı bu.
-Mozole bu. -Sonradan katedral olan.
Bu Avrupa'daki en eski katedral.
-Tüm Avrupa'da mı? -Evet.
Diocletianus, hükümdarlığının sonuna kadar
Katoliklere iyi davranmış ama sonra onlara zulmetmiş.
Sonra da Split yerlisi Aziz Duje'yi öldürmüş.
O yüzden artık burası Aziz Duje Katedrali.
-Aslında Diocletianus'un mezarıymış. -Evet.
Sonra bu azizi öldürmüş.
Split'in koruyucu azizini.
Diocletianus'un mozolesi. Şu işe bak!
-Düşünebiliyor musun? Katedralimi mezarının üzerine inşa ettim.
-Evet. "Seni mezarından kovdum." -Çok iyi.
-Çok iyi, evet. -İyi öykülere bayılırım.
İntikam için inşa edilmiş bir kuleden iyisi olabilir mi?
Yine de sizi yormayacağım ve doğrudan
manzarayı göstereceğim.
Bu bilgi işime yaradı
çünkü Split'in saray olmadığını, öyle göründüğünü anladım.
Çok güzel yemekleri olan bir saray.
Bay Burek burası mı?
Evet, Aziz Burek.
Aziz Burek mi?
-Evet. -Seviye atlamışsınız.
-Evet. -Adınız nedir?
-Tim. -Tim. Ben Phil.
Memnun oldum.
Hiç yemediğim bir börek denemek istiyorum.
Favoriniz hangisi?
-Benim mi? Kıymalı. -Tamam.
-Ispanaklı da denemek ister misiniz? -Evet.
-İki tane geliyor. -Sağ olun.
Tanrım.
Eyvah. Sanırım anladım.
Her zamanki gibi fazla istedim.
Gerçi işim bu.
Bir sürü şey yerim.
-Teşekkürler. -Plastik torba ister misiniz?
Hayır, burada yiyeceğim.
Sıcakmış!
-Evet. -Çok sıcak.
Peynirli ve ıspanaklı.
-Bu peynirli ve… -Ispanaklı.
Bu güzel bir öğle yemeği.
Yüzyıllar önce Osmanlı Türklerinin
buraya getirdiği bir lezzet.
Gevrek, tereyağlı, güzel bir hamur işi.
Bayıldım.
Sağ olun.
Börek!
Kıymalıya geçiyorum. Hazır mısınız?
Doğuştan hazırım.
Size şöyle söyleyeyim.
Börek!
Bunu her öğlen yiyebilirim.
-Her gün mü? -Evet.
Siz de eşlik edin.
Börek!
Börek diyorum millet!
Böreğinizi alın!
Kulağa hoş geliyor. Börek!
Bakalım burada başka neler var.
İnsanlar Kantun Paulina'da ćevapi yememi önerdi.
İyi de ćevapi de ne?
-Merhaba. -Merhaba, ben Phil.
-Ben Andre. Memnun oldum. -Merhaba Andre. Memnun oldum.
Burayı çok duydum.
Herkes en iyi ćevapi'nin burada olduğunu söylüyor
ve ben ćevapi nedir bilmiyorum.
-Ćevapi bir tür köfte. -Öyle mi?
Balkanlarda hamburger ve çizburgerden bile daha meşhurdur.
-Ekmek çok güzel ve yumuşak. -Evet.
-Umarım bunu takdir edersiniz. -Afiyet olsun.
Ekmeğin içinde etler,
güzel bir sos ve domates var.
Çok lezzetli!
En eski hamburger.
-En eski hamburger ćevapi mi? -Evet efendim.
Hiç bilmiyordum.
Hırvatistan!
"Tanrım!" dedim.
"Bu Hırvatistan ćevapi'si muhteşem!" Oysa Hırvat yemeği değil.
Çok güzel.
Boşnak yemeği.
Ćevapi.
Yine de çok güzel.
Millet, sorunlarınızı çözün de
sandviçin tadını çıkarayım.
Şimdi sıra tatlıda.
Ne güzel. Ne kadar tatlı.
Size özel.
Bana özel.
Lavantalı limon mu? Bunu sen mi buldun?
Evet.
Tam bir dondurma dehasısın.
Burada oturup işini mahvetsem olur mu?
Split'ten ayrılıp Hvar'da doğru gidiyoruz.
Üstelik tekneyle.
Korkutucu olmayan Jaws gibi.
Otursam iyi olacak.
Bu güvertede oturup
şu muhteşem manzaraya bakarken
acaba çok mu
ćevapi yedim diye düşünüyorum.
Hvar popüler bir yer ve iskeledeki
son yeri kapabildik.
Yani kıyıya ulaşmak için tüm teknelerden geçmem gerekecek.
Nasıl yapacağımı anladım.
Bir tekne daha.
Sıradaki tekne.
-Geziniz keyifli mi? -Harika.
Ben de geleyim mi?
"Genç ve eğlenceli" diyor.
Genç ve eğlenceli.
Sıfatlardan biri bana uygun.
Sonunda kara göründü.
Hvar'da sabah.
Fena değil.
Hvar, hem şehrin
hem de üzerinde bulunduğu adanın adı.
Antik Yunanlılardan önce bile Adriyatik'te önemli bir ticaret limanıymış.
Hırvatistan'ın Dalmaçya sahilindeki
bu adada tüm Avrupa'nın en eski kentlerinden biri var.
İtalya kıyısından sadece 160 kilometre uzaktayız.
Bugün belediye başkanıyla buluşacağım.
Hvar belediye başkanı.
Adı Ricardo Novak ve beni
gezdirmeyi kabul etti.
Suyun tertemiz
ve çok berrak olduğunu fark ettim.
Adada sanayi yok. Denizi kirleten
pis sular da yok.
-Balıkları görebiliyorum. -Tabii.
Hvar aynı zamanda
Avrupa'da yıl boyu en çok güneş gören şehir.
Bunu bilmiyordum.
Yani tüm yıl boyunca
Hvar'da havanın iyi olması garanti.
Burası şehrin en eski kısmı.
Evet. Venedik etkilerini görüyorum.
Evet, 400 yıl boyunca Venedik Cumhuriyeti altında yaşadık.
Evet.
Başkanın favori restoranı Konoba Menego'ya gidiyoruz.
Hazır başkan yanımdayken bundan yararlanayım dedim.
Geleneksek Dalmaçya lezzetleri konusunda
tavsiyelerini istedim.
Buradaki gece hayatından bahsedelim.
-Otelde kalıyorum. -Tamam.
Gece iki ya da üç gibi dışarıdan "Ah" diye
sesler geliyor.
-İnsanlar… -İnsanlar eğleniyor işte.
Burası turistik bir yer.
İnsanlara "Evinize dönün, uyuyun!" diyemezsiniz.
Otelde uyuyup gece üçte niye ses oluyor demek yerine
dışarıda onlarla eğlenmelisiniz.
Gürültüye katkıda bulunayım yani.
Tavsiyesi buydu!
İnsanlar dışarıda gürültü mü yapıyor? Sen de çıkıp gürültü yap.
Bu harika bir politik strateji.
Öyle değil mi?
Biri bahçeme bok attı. Sen de gidip bahçene bok at.
Sonunda uyuyabildim
ama sabah altıda kilise çanları
çalmaya başladı.
-Bu geleneksel midir? -Evet.
Gün başlarken kilise çanları çalar.
Sabah altıda kilise çanları sizce kaç kez çaldı?
Düşünmeniz için süre vereyim.
Saati göstermesi için altı kez diye düşündüm.
Pazar sabahı çanlar kaç kez çalıyor peki?
Saydım.
Yüz otuz kez.
Evimin yanında bir kilise var
ve sabah altıda hiç çan sesi duymadım.
Beni uyandırmıyor.
Başkan, bence kilise ile uykunun birbirinden ayrılmalı.
İtalya'ya bu kadar yakın olduğumuz için
burada da gelato var ve ben de hepsini denemek istiyorum.
Ah.
Merhaba.
-Sen Lucy misin? -Evet, ben Lucy.
Şu güzel mekâna, şu güzel kadına bakın.
Lucy, denizin tam yanında
bir yer işletiyor.
Piemonte'den fındık dener misiniz?
Hepsini seviyorum.
O zaman size fındık ve limonlu fesleğen öneririm.
Yardıma ihtiyacım olacak.
Angela nerede?
Angela yerel ekibimizden.
Buraya gel, acil bir durum var.
Çok çalıştığını biliyorum ama biraz daha çalışman lazım.
-Tamam. -En sevdiğin dondurmaları söyle.
Fesleğenli limon.
-Evet. -Çok komik. Lucy de ondan verecekti…
Ver o zaman. Fındık da sever misin?
-Evet. -Tamam, ona bunu ver,
bana da farklı iki top olsun.
-Bu sana. -Teşekkürler.
Rica ederim. Yerken yüzünü göreyim.
Tamam.
Çikolata ve portakal dene.
Bunu bana ver, buna ihtiyacın yok. Boş ver bunu.
-Tamam. Önce… -Bu Angela. Hırvatistanlı.
-Yani çok dişli. -Memnun oldum.
-Nerelisin? -Ben de. Splitliyim.
-Harika. -Split.
Bu muhteşem.
Öyle mi?
İnanılmaz. Bunu denemelisin.
Deneyeceğim.
-Paylaşır mısın? -Başka bir şey dener misiniz?
-İki farklı şey olsun. -Tamam.
İki farklı tat. Rom ve kuru üzümlü çikolatalı portakal.
-Hiç rom ve kuru üzüm denedin mi? -Hayır.
-Favorilerimdendir. -Hiç denemedim.
Şimdi deneyeceksin.
Tanrım. Çok iyi. Sen de dene.
Çok güzel.
Sence nasıl Phil?
-Bunu asla sipariş etmem. -Öyle mi?
Asla alamam çünkü.
Programın güzel yanı
insanların sana denemen için bir şeyler vermesi.
Ben de deneyim bunu yapıyorum.
-Ben de dans edeyim. -Genelde böyle oluyor.
Ben de güzel dans ediyorum.
Genelde böyle tepkiler alırız.
-Öyle mi? -Evet.
Dondurmayla dans etmelisin.
Çikolata ve portakal.
Buradaki her şey çok güzel.
Hatta şu an buradaki en çirkin şey benim.
-Hayır. -Evet!
Hayır, daha kötü şeyler de var.
Daha kötüleri de var.
Dondurmayı eritmenin en iyi yolu
tüm Hvar'a bakan 800 yıllık kaleye tırmanmak.
Hvar'a veda ediyoruz. Yine bir tekneye binerek
başka bir adaya gidiyoruz.
Başkanla gürültü hakkında
konuştuktan sonra
dün gece sokaklar epey sessizdi.
Acaba bir etkim olmuş mudur?
Ekiple teknede kahvaltı.
Korčula'ya doğru gidiyoruz.
Bu denizcilik işinden anlamaya başladım sanki.
Her kasabaya böyle girebilirim.
Bu senin suçundu.
Korčula çok güzel bir yer.
Yarımadanın ucunda küçük bir kasaba.
Etrafı neredeyse tamamen suyla çevrili gibi.
Büyük bir adanın içindeki küçük bir adada gibisiniz.
Sahildeki mesaim için
açık büfe deniz kestanesi sözü almıştım.
Pekâlâ, işte geldik. Kesinlikle çok güzel bir yer.
Suya girerek bu güzelliği bozmamı istiyor musun?
Ivan ve kardeşi restoran işletiyorlar.
Deniz kestaneleri meşhur
ve deniz kestanesi yakalama uzmanı olarak
benimle buluşuyor.
Şoförüm Gordon, kardeşimin
bana böyle şeyler yaptırmanızı sevdiğini söyledi.
Çünkü izlediğinde çektiğim acıyı hissedebiliyormuş.
Öyle mi?
Beni tanıyorsanız suya girmek için can attığımı bilirsiniz.
Bu poşet deniz kestanesi toplamak için mi?
-Öyle mi? -Evet.
Deniz kestanelerini de bu eldivenlerle mi tutmam gerek?
-Evet. -Beni sokmasınlar, ölmeyeyim diye.
-Evet. -Tamam.
Benimle geliyor musun Ivan?
Hayır, yalnız gitmene izin vereceğim.
-Yalnız mı? -Evet.
İlk kez deneyen için ne harika fikir.
Bu dev bana "Sorun yok, yalnız git" diyor.
Kendisi ne yapıyor? Kıyıda, ıslanmadan duruyor.
Taşlı olanlardan seçmelisin.
Taşlı olanlar mı? O da ne demek?
Dişi olmalı.
Üstünde taş olanlardan. Dişileri bulmalısın, erkekleri değil. Ne?
Bir şey bilmiyorum ki!
Buradan görüyorum.
-Öyle mi? Oradan mı? -Evet.
-Bu iyi mi? -İyi.
Yakalayacağım. Dikkatli olmam gerekir mi?
Çok dikkatli ol çünkü çok tehlikeli.
Pekâlâ.
Dalamıyorum ki.
Dişiler yuvarlanıp taş topluyormuş. Nasıl yapıyorlar bilmiyorum
ama üstlerinde küçük taşlar var.
Dişiler saklanmaya çalışıyor.
Beni soktu.
-Öyle mi? -Evet.
Saklanmalarına gerek yok
çünkü silahları var!
Canım yanıyor.
Ah.
"Bu eldivenler iyi mi?"
"İyi tabii. Dal sen!"
"O şeyi almanın özel bir yolu var mı?"
"Hayır, gidip al."
Eldivenin üzerinden soktu.
Tamam. Parmağıma bak.
İğnesi burada değil ama parmağım kanıyor.
Evet, kanıyorum.
Kanamam var.
Hemşire!
Teşekkürler.
Natalia, alkol getir. Bir de…
Hastane yatağı.
Hallettik mi?
Böyle olacağını düşünmemiştim.
Tam olarak böyle olacaktı, ne olacaktı?
-Üzgünüm. -Sorun değil.
-Yapmam lazım. -Biliyorum.
Bundan önce aksiyon kahramanıydım.
Bu da maceracı olarak itibarımı…
-Tamam. -…sağlamlaştırıyor.
Güzel.
Eldivenleri giy ve yine dal.
Yalan söylemeyeyim.
Korkunç yaralanmamdan sonra
birkaç kez daha denedim
ama dalamadım. Yüzeyde kaldım.
"Richard'a dalgıç kıyafetini ver." Dublörün olsun." dediler.
"Ben baştan hazırım!" dedim ben de.
Zıplamam, koşmam falan gerektiğinde Richard'ı alın işte.
Yani bu dalan Richard.
Sonra mesaj atıp "Nasıl geçti?" dedim. "On tane topladım." dedi.
O kadar dışarı insanıyım ki tam bir evciyim.
Kestane avlamak için hayatımı riske attıktan sonra
Ivan bana acıdı ve beni öğle yemeği için
adanın merkezindeki aile restoranına davet etti.
Vay canına.
-Şuna bak! -Merhaba.
Merhaba çocuklar!
-Hoş geldin. -Ne yer ama!
-Sen Joncia mısın? -Joncia, evet.
-Memnun oldum. -Ben Phil.
-Phil, tamam. -Merhaba.
Bu, ağabeyim Ivan.
-Tanıştık. -Evet.
Demek sen barmensin.
Evet. Çok güçlü bir şey hazırlıyoruz.
Güçlü bir gerçek erkek kokteyli.
Gerçek erkek kokteyli mi?
-Evet, burbon var. -Belki ben de bir gün gerçek olurum.
O zaman incirli old fashioned yaparız.
İncirli mi?
Evet, kuru incirle old fashioned yapıyoruz.
Bunu düşünmüş olman bile etkileyici.
Bu şimdiye kadar geldiğim en güzel bar.
Baksanız şuraya.
20 yıl önce babamız buraya beş parasız
bir şekilde geldi.
-Açıldıktan sonra her gün doluyduk. -Vay canına.
-Çok güzel bir yer. -Evet.
Yemek kötü olsa bile buraya gelirdim.
-Evet! -Aynen.
-Hep birlikte mi çalışıyorsunuz? -Evet.
-Her zaman mı? -Evet.
Kardeşinle.
-Başından beri. -Sinir bozucu değil mi?
Normal değil.
-Normal değil mi? -Hayır.
-Korkunç olabilir. -Evet.
Ağabeyin seni tehlikeli durumlara sokup
sonra umursamayabilir. Bana yaptı.
-İşte incirli old fashioned. -Evet.
Millet.
Şerefe.
Ah.
Güzel mi?
-İyi bir kardeşin var. -Evet.
Benimki bunu yapamaz.
Ama bir yudum daha alırsam onu daha çok seveceğim.
Öyle mi?
Yeri gelmişken, almam gereken bir intikam var.
Açayım mı?
Lütfen kendine zarar verme.
Merak etme.
Ah.
Peki.
Nasıl?
Mükemmel.
-Yapabilir misin? Lütfen. -Ben mi yapayım?
Tabii. Neden olmasın?
-Neden mi? Yani… -Ortadan.
-Tam ortadan mı? -Evet.
Yandan. Mükemmel.
-Hazır mısın? -Kes.
Üç, iki, bir.
-Daha güçlü. -İşte.
Vay be!
-Şuna bak. -Bakın millet.
Şuna bak. Kusursuz.
Vay, güzelmiş.
-Koyu turuncu olması mı iyi? -Evet.
O renk olduğunda…
-Daha mı lezzetlidir? -Evet.
Al bakalım.
İntikam, zeytinyağlı ve biraz tuzlu yenen bir yemektir.
Güzel mi?
Mükemmel.
Vay canına.
-Vay be! -Buna bir bak.
Şuna bakın.
Deniz kestanelerine karşı zaferimizi
demir bir çan altında yavaş pişirilen geleneksel bir ahtapot yemeğiyle kutladık.
Çocukların ailesi de bize katıldı.
-Ah! -Merhaba.
-Ben Phil. -Ben Jerco.
-Selam Jerco. -Ben babayım.
-Sen babasın. -Evet.
-Sanırım bu da anne. -Evet.
Merhaba.
Tanrım.
Bu demir çana peka diyoruz.
-Tamam. -Geleneksel yemeğimizin adı da bu.
-Bu yemek mi? -Evet.
Ahtapot ve patates.
Ahtapot, patates, biber ve soğan.
-Biraz da sarımsak. -Sarımsak hep iyidir.
-Kapari ve… -Zeytinyağı.
-Zeytinyağı ve kırmızı şarap. -Şarap da mı?
Anne.
Anneye bak!
Hadi dostum.
-Živjeli! -Živjeli!
Živjeli. Teşekkürler. Hvala.
Vay be, bu da iyi.
Oğullarınla
gurur duyuyor musun?
-Evet. -Öyle mi?
Babamıza doğum gününde ne istediğini sorduğumuzda
"İki iyi çocuk istiyorum" derdi.
İyi çocuklara benziyorsunuz.
Babanız bu işe ne zaman başladı?
20 yıl önce.
Bundan önce ne yapıyordunuz?
-Taksiciydi. -Öyle mi?
Taksi şoförüydü. Ondan önce de denizciydi.
Denizci mi? Bu çok lezzetli çocuklar.
Eskiden insanlar bunu neredeyse her gün yapardı
çünkü böylece evde, tarlada çalışıp
ailelerine yemek hazırlayabilirlerdi.
Evet. Bu antik bir yavaş pişirici.
Antik bir yavaş pişirici.
Güveç gibi.
-Evet. -Ama çok eski.
Evet, tüm aroma ve su
içeride kalıyor.
Neden bağırıyorsun? Ne diyorsun onlara?
Biraz daha şarap getirmek istedik.
O yüzden bağırıyoruz.
-İçmiyor musun? -İçerim ama senin gibi içemem.
-Bu çok iyi bir şarap. -Öyle.
Çok da hafif.
Dört ya da beş şişe içsen bile
başın ağrımaz.
Belki seninki ağrımaz.
Benimki düşününce bile ağrıdı.
Geçen baharda…
Vaftiz babamla bu şaraptan 22 şişe içtik.
-Bu şaraptan 22 şişe mi içtiniz? -Evet.
Gurur duyuyor olmalısın.
Her annenin hayali.
Çok agresiftir.
Hem de çok.
İçince iyice agresif olur.
Kavga mı çıkarıyorsun?
Evet. Babam çok içtiğinde…
-Evet? -…şarkı söylemeye başlar.
-Güzel. -Eski şarkılar.
-Evet, aşk hakkında falan… -Çok tatlıymış.
Anlamı ne?
"Tatlım,
"seni gördüğümde"
Şey…
"İçmem gerekiyor."
"İçip savaşmam gerekiyor."
İnsanlar çanları pek seviyor.
Seyahat ederken en sevdiğim şey gerçek yerlilerle tanışmak.
Korčula'da iki güzel aileye oturacak kadar şanslıydım.
Kasabadan tepelere, Konoba Mate'ye doğru ilerliyoruz.
Vay be, şuna bak.
Çok da sevimli bir aile.
Konoba "restoran" demek.
"Mate" de babalarına verdikleri isim.
-Sen kimsin? -Ben Anna.
Merhaba Anna.
Ya sen kimsin?
Lucia.
Lucia, ben Phil.
Teşekkürler.
-Koca oğlan kim? -Aruk.
Aruk. Merhaba, ben Phil.
Anna tabii ki.
-Yine. -Selam Anna.
Daha isim koymadık.
Hatta bebeğin
ertesi gün doğabilecğeini söylediler.
Bugün doğursaydı ya.
Gösteriyi biraz canlandırırdık. Belki Dr. Phil olurdum.
Çok teşekkürler.
Size yemek hazırladık.
Ne seversin?
Makarna.
Ne dedi?
Makarna. Makarna seviyor.
Ben de böyle yaparım.
Makarna.
Yeter, sağ olun.
-İyi mi? -Evet.
Ağırladığınız için sağ olun. Tüm yiyecekler çiftliğinizden,
-doğru mu? -Evet.
Restoran Mate ne zamandır var?
20 yıldı geçti. 2000'de açtık.
Živjeli!
-Živjeli! -Živjeli!
Sever misin?
Hiç denemedim.
Ben de, birlikte deneyelim.
-İşte incir. İncir seviyoruz, değil mi? -Evet.
Jambon da severiz.
Buradaki her şeyi seviyoruz,
o yüzden iyi olacak.
-Evet. -Bir, iki, üç…
Nasıl?
Bu gezi benim için yeni şeyler denemekle ilgili.
Daha önce ülkenize gelmemiştim.
-Umarım beğenirsin. -Bayıldım.
Vay canına.
Bu pašticada, geleneksel bir yemek.
Rezeneli, elle sarılmış makarna, domates sos
ve keçi peynirli ravioli.
Bugün makarna tadım menüsü var demek.
Vay canına.
Makarna çok lezzetli.
Bu sevdiğin şey işte.
Makarna seviyorsun, değil mi?
Lucia, ekmeğe ne yaptın?
-Tatlıya geçelim mi? -Evet.
Tamam.
-Merhaba. -Soldan, buyurun.
Burada mı? Ona bakmayacağım.
Harika görünüyor.
Bakarsam burada yiyebilirim.
-Maymunlar mı? -Evet. Maymunlarım var.
Üç maymun.
Maymunlara pasta yok.
Maymunlara pasta yok mu?
Artık maymun değilim.
Tatlı.
-Pastalarımız burada. -Evet.
-Ben… -Ah!
-Hay aksi! -Eyvah!
Gördün mü ne oldu?
Evet! Peki.
Çok lezzetli!
-Bu çok iyi. -Gül yaprakları.
Evet.
-Buyurun. -Teşekkürler.
-Çocuklar kapmadan. -Evet.
Bunu istiyor, değil mi?
-Tadına bakayım mı? -Bakmalısın.
Meşhur fesleğen bu mu?
Hayır, o limon mine çiçeği.
Limon mine çiçeği. Bunu herkes sever.
Buradaki arkadaşım da dâhil. Bakalım yiyecek mi?
Lucia.
Bu ilk kez oluyor.
Daha önce masada bıçakla tehdit edilmemiştim.
Son durağımız olarak
kıyıdan Dubrovnik antik şehrine gidiyoruz.
Dubrovnik'teyiz.
O diğer diziyle ünlenmişti burası.
Kendiniz görün. Zamanda geriye gitmek gibi.
Burası surlarla çevrili bir kalenin içinde bir şehir.
Kale 11. ve 13. yüzyıllar arasında inşa edilmiş.
Böyle bir şeyi elektrikli alet olmadan yapmak
çok zaman almıştır.
O kadar işi düşününce acıktım.
Hırvatistan tarzı jambonlu, peynirli sandviç.
Afiyet olsun.
PAZAR TURLAR VE TRANSFERLER
-Merhaba. -Selam.
Merhaba.
Ahtapot burger yemeliymişim. Doğru mu?
-Evet ve hazırladık bile. -Hazır mı?
-Evet. -Bu burger mi?
Bu aslında porsiyon.
Menüdeki her şeyi denemenin en iyi yolu.
Ama ahtapot burger bu.
-Bu benim ilk ahtapot burgerim. -Evet.
-Çok güzel! -İyi mi?
Beğeneceğimi biliyordum.
Leziz!
Çok mutluyum.
Kızarmış kalamar.
Tanıştığımıza memnun oldum.
-Yol için iki tane alacağım. -Tamam. İyi günler.
Hoşça kalın!
Dubrovnik, beni mutlu ediyorsun.
-Merhaba, nasılsınız? -İyi, ya sen?
Güzel.
Ah!
-Selam. -Umarım iyi vakit geçiriyorsundur.
Evet. Her zaman.
Selam köpekçik.
Bugünü ne daha iyi yapabilir?
Doğru tahmin.
Harika!
Gün batımını izleyecek bir yer bulmak istedik.
"Buža Bar'a gidin." dediler.
O ne? Buža "duvardaki delik" demekmiş.
Resmen duvarda bir delik. İşte delik bu.
Hazır mısın?
Bravo! Tebrikler!
Yaşayıp yaşamadığını kontrol edelim. Yaşıyor.
Hey Google. Gilbert'ı ara.
-İşte. Merhaba. -Merhaba.
Neredesin?
Dolapta mısın?
-Hayır, çıktım. -Dolaptan mı çıktın?
Karın seni geri tıkmadı mı?
Aynen öyle.
Hırvatistan'dayım. Hiç Hırvatistan'a gittin mi?
Hırvatistan da ne?
Burası İtalya, arada Adriyatik Denizi var.
Karşısında da Hırvatistan var.
Ben de bu güzel sahillerde
ve küçük adalarda geziyorum.
Bu benim için eğlenceli olmaz sanki.
Senin ideal tatilin nedir?
İdeal tatilim hiçbir gösterimin olmaması
ve televizyon kumandasıyla kanepede olmam.
Bir keresinde Hawaii'de bir kulüpte çıkacaktım.
-Evet. -Hiç istemiyordum.
Sonra bir telefon geldi, başka birine kiralamışlar
ve iş yatmış.
Çok mutlu olmuştum.
En sevdiğin gösteriler iptal olanlar yani.
Evet.
İnsanlar seni bu yüzden seviyor Gilbert.
Sahne zevkini temsil ediyorsun.
İşini sevgiyle yapıyorsun.
Bil bakalım ne zamanı?
-Max için bir fıkra zamanı. -Ah!
Max için bir fıkran var mı anlatacağın?
Yahudi fıkrası gibi mi?
Öyle demiyoruz Gilbert ama evet.
Tamam o zaman.
Küçük bir çocuk okuldan gelip
"Anne, okul tiyatrosunda rol kaptım!" der.
Annesi "Hangi rolü oynuyorsun?" der.
"Yahudi bir kocayı oynuyorum" der çocuk.
Anne de şöyle der:
"Geri dön ve öğretmenine konuşmalı bir rol istediğini söyle."
Bu mükemmel. Bir tane daha ver. Sende çok fıkra vardır. Çok seviyorum.
Tamam.
Goldstein ve Goldberg ortaklardır.
Bir gün Goldberg hastalanır ve hastaneye kaldırılır.
Hastanede de ölür.
Goldstein hastaneyi arayıp "Bay Goldberg'ü soracaktım." der.
"Çok üzgünüz. Ortağınız Bay Goldberg vefat etti." derler.
Ertesi gün Goldstein yine hastaneyi arar.
"Ortağım Bay Goldberg'ü soracaktım."
"Dün tam anlatamadık galiba ama ortağınız Bay Goldberg
vefat etti." derler.
Ertesi gün Goldstein yine hastaneyi arar.
"Ortağım Bay Goldberg'ü soracaktım."
"Size iki kez öldüğünü söyledik." derler.
"Niye arayıp duruyorsunuz?" derler. "Duymaya doyamıyorum." der.
Çok güzel. Üstelik harika anlattın.
Bunun için teşekkürler Gilbert.
Görüşürüz.
Bu Hırvatistan'daki son günüm ve şehrin hemen dışında
son bir yemek için mükemmel bir yer var Orası da Gverović-Orsan.
Cennet gibi bir yer ve yemekleri de inanılmaz.
Burası dünyanın en iyi deniz ürünleri restoranlarından biri.
Cidden.
Size bir sorum var.
-Tabii. -Burası gerçek mi?
Bazen sanalmış gibi geliyor.
Bu bir simülasyon, değil mi? Matrix buysa sorun değil.
Şarabı denemek ister misiniz? Hırvatistan'daki en eski tür.
-Evet. -MÖ 1.200 yılında Yunanlılar getirmiş.
-Vay vanına. -Evet.
Tam bana uygun üzümler.
Tadına bakın.
Madem geldik…
Çok bol koydun
-Adın ne? -Ante.
Ante. Ben Phil.
-Memnun oldum. -Memnun oldum dostum.
Merhaba!
Merhaba. Ben biraz deniz alayım.
-Deniz almak mı? -Evet.
Bak sen.
Niye deniz alıyoruz?
İstiridye yıkamak için.
Burayı anne-kız birlikte işletiyorlar.
Neya ve Etta.
Burayı 1966'da açtık.
Büyükannem ve büyükbabam açtı. "Orsan", "tekne garajı" demek.
-Anlıyorum. -Yani…
Tamam, istiridye deneyeyim.
Anna hem tatlı hem de de tuzlu olacağını söylemişti.
Haklı da.
Anna, bana istiridyelerden bahsetmiştin.
Bunların en iyisi olduğunu söylemiştin, değil mi?
Hayır, çok kötüler. Kusura bakma, ben yerim.
-Oyuna gerek yok Anna. Otursana. -Tamam.
Benimle birlikte ye.
Olmaz mı?
Ev yapımı ekmeği denedin mi?
Sadece istiridyeyle olmaz.
-Vay. -Belki de olur.
Sasha nerede? Buraya gel Sasha.
-Bundan yemiş miydin? Kesin yemişsindir. -Evet.
Anna, Dubrovnik'teki ekibimizden. Sasha da yerel kameramanımız.
-Bize çok iyi davrandınız. -Paylaşmak önemlidir.
Sadece bana değil, tüm ekibe.
Nedense senden hoşlanıyorlar.
-Benden mi? -Evet. Ben de anlamıyorum…
-Neden ki? -Ben…
Seyahatlerde en sevdiğim şey
yeni şeyler keşfetmek. Hiç bilmediğin bir şey.
Ggitmeyi hiç düşünmediğin bir yer.
Bundan iyisi olamaz. Temiz suyu, güzel yemekleri,
güzel insanları seviyorum.
-Teşekkürler. -Çok mutluyum.
O da ne?
Tahmin et.
-İskorpit mi? -Evet.
-En sevdiğim balık. -Gerçekten mi?
Evet, gerçekten en sevdiğim balık.
İskorpit. Akdeniz'de ve Adriyatik'te yaşar.
Buralara gelirseniz kesinlikle deneyin.
Dünyadaki en güzel balıklardan biridir millet.
-İskorpit. -Evet ama…
Çok korkutucu görünüyor.
Afiyet olsun.
Üzgünüm ama en iyi balık bu.
-Bu da meşhur yemeğimiz siyah risotto. -Vay canına.
Fikrimi değiştirdim. Sahnede olma sen.
Tamam. Pardon.
Ben vereyim. Midye aldın mı? Almamışsın.
-Sorun değil. -Yalan söyleme.
Tamam. Başlıyoruz.
Buradaki her şey
o kadar güzel ki sizi ikna etmek için
başka ne söyleyebilirim bilmiyorum.
Bu, tüm Hırvatistan için geçerli.
Çocuklar, benim 23 yaşında yaptığım,
hostel ve pansiyonlarda kaldığım gibi
ilk kez yolculuğa çıkacaksanız, bunu yapın çünkü harika bir deneyimdi.
İlk gezinizi asla unutmazsınız.
İlk gezi olarak Hırvatistan'ı öneririm.
Neden mü? Çünkü İtalya ya da
gidebileceğiniz diğer romantik yerler kadar güzel
ve Hırvatistan'ın bazı yerleri
yarı fiyatına.
Buradaki insanlar savaşta her şeyin neredeyse mahvolmak üzere olduğunu biliyor
ve artık her şeyi çok sıkı koruyorlar.
Yine de sert insanlar olmamışlar, hatta tam tersi.
Hırvatistan tüm adalarıyla, kasabalarıyla harika bir yer.
Gittiğimiz yerler, tanıştığımız insanlar,
hava, şarabın sıcaklığı, istiridyelerin tadı
ve misafirperverlik muhteşem.
Daha iyi olamazdı.
Yemeyi bırakmazsam belki beni kovamazlar da.
GILBERT İÇİN
Alt yazı çevirmeni: Engin İlkiz