ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Σε κάποια μέρη δεν περίμενα να βρεθώ.
Ιδού ένα.
Αυτά είναι τα Όρη των Άνδεων.
Εντάξει δεν είμαστε; Πήραμε το πλάνο;
Θα έρθει να με πάρει κάποιος; Μ' ακούτε;
Μ' ακούτε;
Κρυώνω…
Ένας άντρας γελαστός και πεινασμένος
Τον κόσμο να γυρίσει έχει βαλθεί
Να καταλάβει προσπαθεί
Τι τέχνη έχει το μακαρόνι Το χοιρινό και το αρνί
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μια χάρη σάς ζητά
Κάποιος να ταΐσει
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
ΣΑΝΤΙΑΓΟ
Σαντιάγο, Χιλή.
Δεν ακούγεται εξωτικό; Σ' εμένα, πάντως, ναι. Γι' αυτό ήθελα να έρθω.
Δεν είχα ιδέα τι να περιμένω. Δεν ξέρω και πολλά για τη Χιλή.
Δεν υπάρχουν πολλά χιλιανά εστιατόρια στην πόλη μου,
οπότε δεν ήξερα καν την κουζίνα πολύ καλά.
Η Χιλή είναι μακρουλή και λεπτή,
κατά μήκος της δυτικής ακτής της Νότιας Αμερικής,
μεταξύ Άνδεων και Ειρηνικού ωκεανού.
Το Σαντιάγο είναι η πρωτεύουσά της με 5,6 εκατομμύρια κατοίκους.
Και σε τι υπέροχη περίοδο ήρθα.
Οι Χιλιανοί κάνουν πολύ μεγάλες αλλαγές στη χώρα.
Το βλέπεις σχεδόν παντού.
Πολλή τέχνη του δρόμου.
Ένα υπέροχο κράμα παλιού και νέου.
Μα βλέπεις και πολύ απ' αυτό.
Πάμε για τσάρκα σάνγκουτσε!
Να εξηγήσω τι θα πει σάνγκουτσε;
Πρώτη στάση: Antigua Fuente.
Γεια!
Συναντώ την υπέροχη συγγραφέα γαστρονομίας Ιζιντόρα Ντίαζ.
Καλώς ήρθες στη Χιλή και στο αγαπημένο μου μέρος στον κόσμο.
Άρα, έχει ελπίδες να γίνει και δικό μου αγαπημένο,
διότι το σάνγκουτσε είναι από τα αγαπημένα μου φαγητά στον κόσμο.
Το καλύτερο.
Η τροφή που ενώνει ολόκληρη τη χώρα είναι το σάντουιτς.
Είναι το εθνικό φαγητό;
Ναι. Όλοι το λατρεύουμε.
Έτσι νόμιζα για την Αμερική, μα εδώ είναι άλλο επίπεδο.
Θεέ μου, το βλέπω.
Έχω μπλέξει;
Θα αλλάξει η ζωή σου.
Ίσως χρειαστώ άλλο ένα πιάτο.
Όχι. Από ένα θα φάμε.
Τι; Δεν θα το μοιραστούμε;
Όχι. Είναι κανόνας της κουλτούρας του χιλιανού σάντουιτς.
-Δεν μοιράζεστε; -Όχι.
Το πρώτο σάντουιτς, γιγάντιο.
Είναι κάπως σαν μπέργκερ. Ανάμεικτο χοιρινό και μοσχάρι.
Κι έχει και ξινολάχανο, κάτι πρωτόγνωρο για μένα.
-Για μισό λεπτό. Πώς το πιάνεις αυτό; -Δεν το πιάνεις.
-Το τρώμε με μαχαιροπίρουνο. -Αλήθεια;
-Ναι. -Καλώς.
Θα λερώσουμε τα πάντα, αλλά δεν σε πειράζει.
Εδώ είναι Νότια Αμερική.
Εγώ λερώνω και στη Β. Αμερική.
Δες εδώ, κόσμε.
Είχε μπόλικη σος, αβοκάντο, πολλά και διάφορα άλλα υλικά.
Και σ' το σερβίρουν με ένα βαζάκι μαγιονέζα.
Όπως βλέπεις,
στη Χιλή η μαγιονέζα δεν είναι καρύκευμα, αλλά υλικό.
Ναι.
-Μπορώ να το καταλάβω αυτό. -Έτσι;
Πολύ καλό!
Θα δοκιμάσω κάτι πολύ αμερικανικό, να το πάρω στα χέρια.
Ελεύθερα. Λερώνεσαι, όμως.
Θα πέφτουν διάφορα.
Ίσως να σε κοιτούν σαν να μην είσαι από δω, προφανώς.
Γιατί κανείς δεν θα το έτρωγε με τα χέρια. Λυπάμαι.
Θα με κοιτάζουν σαν ξένο;
Θα σε θεωρούν πολύ γενναίο.
-Γενναίο; -Ναι.
-Ακριβώς. -Ναι.
Το Antigua Fuente είναι στο κέντρο της πόλης,
το σημείο μηδέν για μαζικές διαδηλώσεις κατά της ανισότητας,
που συντάραξαν τη χώρα από το 2019.
Αυτό το μέρος ήταν το επίκεντρο.
-Είμαστε στο κέντρο του Σαντιάγο. -Ναι.
Έγινε μια μεγάλη διαδήλωση εδώ, με τρία εκατ. άτομα.
Όχι ακριβώς επανάσταση, αλλά…
-Ήταν αληθινή επανάσταση. -Αλήθεια;
Ναι. Όλη η οργή της ανισότητας
εξερράγη σε ένα δευτερόλεπτο.
Κι αυτό έγινε παντού στη χώρα,
αλλά η κύρια τοποθεσία ήταν εδώ.
-Τα πράγματα άλλαξαν μετά; -Ναι.
-Τώρα συντάσσεται ένα νέο σύνταγμα. -Ναι.
Είναι το πρώτο με ισότητα των φύλων.
Κι επίσης, εκπροσωπούνται όλοι οι ιθαγενείς λαοί μας.
-Συγκινούμαι που το λέω. -Το καταλαβαίνω.
Είναι διαφορετική χώρα πλέον.
Έμαθα πως κάτι συνέβη σήμερα.
-Ψηφίστηκε το δικαίωμα γάμου των γκέι. -Ναι, το ξέρω. Εις υγείαν.
-Σαλούδ. -Χαίρομαι πολύ.
-Όπως θα έπρεπε. -Ναι.
-Θα με πας σε άλλα δύο μέρη. -Ναι.
Το κακό είναι ότι δεν μπορώ να συγκρατηθώ.
-Όλα. -Τι κάνετε;
-Σε ποια γειτονιά είμαστε; -Στην κρεαταγορά.
Στην κρεαταγορά;
Θα αγοράσω κι εγώ κρέας.
Ναι.
Δείτε εδώ μια μπανιέρα γεμάτη με χοιρινό.
Είναι το όνειρο κάποιου. Ίσως το δικό μου.
Μα εδώ είναι η δράση. Ψήνεται σε πλάκα κι ατμίζεται…
Ταυτόχρονα.
Γίνεται τραγανό απ' έξω και μαλακό μέσα. Καταπληκτικό.
Πρέπει να τα βάλουν σε σάουνες.
-Ο Χάιμε; -Ναι.
Χάιμε, μ' αρέσει το σκεπτικό σου.
Θεέ μου. Τι…
Αν λες εσύ "Θεέ μου", εγώ τι πρέπει να πω;
-Έχουμε τη μαγιονέζα. -Ναι.
-Από δω ξεκινάμε. -Από δω ξεκινάμε;
Είναι πραγματικά καταπληκτικό.
Δεν είμαι γιατρός, αλλά φτάνουν πέντε κουταλιές μαγιονέζα.
Είναι παλαβή αυτή η χώρα.
Ναι, είμαστε. Ναι.
Δεν λέω ότι δεν είναι νόστιμο. Είναι νοστιμότατο. Απλώς σας προσέχω.
Χρησιμοποιούν πολύ αβοκάντο, που κάνει καλό στην καρδιά.
Ναι, εντάξει.
-Το ισορροπεί. -Θα παίξω το παιχνίδι σου.
Έλα στον μπαμπά.
-Αυτό πρέπει να το φας κομματιαστά. -Θέλει κόψιμο.
Δεν μπόρεσα να φάω μια μπουκιά με απ' όλα.
Έχει πάρα πολλά. Είναι παράνοια.
-Ισχύει. -Με την καλή έννοια.
Είδες;
-Φοβερό ψητό χοιρινό. -Ναι.
Κι αυτό είναι σάντουιτς πρωινού.
-Τι; -Γιατί ανοίγουν απ' τις έξι το πρωί.
Πώς ζείτε;
Είδες;
Μια αγαπημένη μου γειτονιά στο Σαντιάγο,
το Μπάριο Λαστάρια,
όπου βρίσκεται το εξαιρετικό εστιατόριο Liguria.
Δείτε εδώ μέρος.
Νιώθω σαν να περνάμε στο δωμάτιο για τους μεγάλους.
Και στο δωμάτιο για μεγάλους πίνεις ποτά για μεγάλους.
Στην υγειά σου.
Πολύ ωραίο.
-Γεια σας. -Γεια!
Τι κάνετε; Γεια σου, Φιλ.
Πρέπει να φας κάτι, αλλιώς θα μεθύσεις.
Ακριβώς.
-Πανέμορφο. Δες εδώ. -Σάντουιτς με τηγανητό ψάρι.
Το θέλω λίγο ψάρι.
Αυτό είναι το τσουράσκο μαρίνο, με ντομάτες, κρεμμύδια και κόλιαντρο.
Και το αγαπημένο σου καρύκευμα.
Δεν είναι καρύκευμα. Είναι υλικό.
"Πώς τολμάς να το λες καρύκευμα;"
-Πολλά σάντουιτς έφαγα σήμερα. -Έχουμε κι έναν άγιο.
-Ναι; -Των σάντουιτς.
-Αλήθεια; -Σαν Γκουτσίτο.
-Άγιος Γκουτσίτο. -Θα γίνει ο δικός μου άγιος.
Όποτε τρώμε σάντουιτς, ευχαριστούμε και προσευχόμαστε στον Σαν Γκουτσίτο.
Ευχαριστούμε, Σαν Γκουτσίτο. Το πιάνω.
Πολύ χοντρό σάντουιτς με ψάρι!
Άπαιχτο.
Είναι σχεδόν σαν μυστικό σάντουιτς.
Στο Σαντιάγο, το Liguria είναι το μόνο μέρος όπου μπορείς να το δοκιμάσεις.
Αλήθεια;
Κι είναι πολύ διάσημο. Πουλάει πολύ.
Ίσως είναι το καλύτερο σάντουιτς με τηγανητό ψάρι που έχω φάει.
Έφαγα κι εκείνο στο Πόρτλαντ του Όρεγκον.
Ήταν πολύ καλό. Κι αυτό, εξίσου καλό. Λίγο διαφορετικό.
Υπέροχο.
-Πολύ καλό. -Υπέροχο.
Απίστευτο.
Ένας λόγος για να έρθεις.
"Πού πας;" "Στο Σαντιάγο". "Γιατί;" "Για σάντουιτς με ψάρι".
Μα δεν έχει μόνο σάντουιτς εδώ.
Σήμερα θα γνωρίσω τον σεφ Ροντόλφο Γκούζμαν, ιδιοκτήτη του Borago,
που βρίσκεται στη λίστα με τα 50 καλύτερα εστιατόρια στον κόσμο.
Ναι, εδώ στο Σαντιάγο. Ναι, θα πάω.
Διάβασα για σένα.
-Ποιος είναι αυτός; -Τον λέμε "Αρνάκη". Το 'πιασες;
Έχει μια παράδοση το αρνί στην Παταγονία.
Έχουμε εφεύρει έναν τρόπο και το ψήνουμε για 14 ώρες.
Δείτε αυτό το μαραφέτι.
Ωραίος μηχανισμός. Τον σκέφτομαι για τον Ρίτσαρντ.
-Υπέροχο έγινε. -Ναι.
Βάζουμε ένα ταψάκι στην ουρά και μαζεύει το λίπος.
Ναι.
Αλείφουμε την πέτσα με το λίπος του.
Δεν βάζουμε καρυκεύματα. Ούτε καν αλάτι.
Το κόβεις.
-Ναι. -Εντάξει.
Είναι απίστευτα ζουμερό.
Παραδοσιακά, είναι σαν κυνήγι.
-Ναι. -Γι' αυτό το ψήνουμε 14 ώρες.
Για να φύγει η έντονη γεύση.
Ποπό.
Είναι πολύ ιδιαίτερο.
Ο καλύτερος τρόπος να το φας.
Θέλω να σας περιγράψω αυτό το αρνάκι. Τι γεύση είχε.
Μετακομίζω στη Χιλή.
Είναι τρελό.
-Δίνεις ένα κομμάτι στον τύπο; -Φυσικά.
Οι λάτρεις του μπάρμπεκιου
ελάτε εδώ να μάθετε πράγματα.
Τρελό. Έτσι;
Χριστούλη μου!
Αρνάκι μου!
Πάμε μέσα, αλλά όχι στη σάλα, ούτε καν στην κουζίνα.
Εδώ είναι το εργαστήριο του Ροντόλφο,
όπου αναπτύσσει το μενού του,
που κατά μεγάλο μέρος βασίζεται στα υλικά των Μαπούτσε,
των ιθαγενών της Χιλής.
Καλώς ήρθατε στη νεκροψία εξωγήινου.
Ακριβώς.
Τι… Αυτή είναι
η καρδιά;
-Βασικά… -Τι γίνεται;
Ένα γιγάντιο φύκι, που λέγεται κόλοφ ή κοτσαγιούγιο.
Τα φύκια δεν έχουν ρίζες συνήθως.
Αυτό, όμως, είναι ρίζα.
Από αυτό φυτρώνει το φύκι,
που έχει πέντε μέτρα μήκος.
Το ψήνουμε.
Και μπορείς…
Δοκίμασέ το.
Ναι.
Είναι το μόνο κυψελωτό φύκι στον κόσμο.
-Κυψελωτό; -Ναι. Εξού και η υφή του.
Και δεν έχει τη γεύση από το φύκι. Είναι ένα εξαιρετικό σνακ.
Πολύ ξεχωριστό.
Πρωτόγνωρη γεύση.
Συνεργάζεται με τροφοσυλλέκτες που χτενίζουν βουνά, έρημο και ακτή
για τέτοιους βρώσιμους θησαυρούς.
Όταν ανοίξαμε το εστιατόριο δεν ξέραμε τίποτα για τον τόπο μας.
Αν το σκεφτείς, τουλάχιστον το 80% από εμάς έχουμε αίμα Μαπούτσε,
οπότε το αυθεντικό χιλιανό φαγητό πρέπει να έχει τοπικά υλικά.
-Ναι. -Μας συναρπάζει πολύ ως μάγειρες.
Δεν είσαι μόνο σεφ, λοιπόν, αλλά και ιστορικός.
Ακριβώς.
Σταδιακά αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε αυτά τα υλικά και τις δυνατότητες.
Θα σου δείξω κάτι πολύ ξεχωριστό.
Το έμαθα από μια κοινότητα Μαπούτσε.
Τα λέμε φυτά βράχων.
Μυρίζει και έχει γεύση φράουλας, αλλά είναι αλμυρό.
Δοκίμασέ το.
Το λατρεύω.
Καταπληκτικό. Σχεδόν έχεις το άρωμα της φράουλας.
Ακριβώς.
Μα και δεν είναι.
Ναι!
-Και δες κι αυτό. -Ναι.
Τα λέμε πικορόκο.
Τα βλέπεις. Είναι ζωντανά.
-Βλέπεις το πλασματάκι μέσα; -Ναι, σαν μαλάκιο.
Ακριβώς. Είναι από τα πιο ευαίσθητα κρεατικά.
Θέλω να δοκιμάσεις λίγο.
Έχει τόσο λεπτεπίλεπτη υφή.
Σαν τον πιο νόστιμο αστακό στον κόσμο.
Ναι.
Τι λες τώρα;
Αυτό εδώ το λέμε πιούρε.
Είναι πανάρχαιο θαλασσινό.
Πρέπει να σταματήσω ένα λεπτό για να μιλήσω για το πιούρε.
Το πιούρε μοιάζει με μολυσμένο κοράλλι.
Δες εδώ.
Το κόβει και βγάζει την παλλόμενη καρδιά αυτού του πράγματος.
-Τι; -Δες εδώ.
Δες αυτό το υπέροχο πράγμα.
Και μου δίνει ένα κομμάτι να το δω.
Βλέπετε πόσο είναι.
Και το έκανα μια χαψιά.
Γιατί; Επειδή είμαι ηλίθιος.
Πραγματικά σε ξυπνάει.
Αυτό που δεν κατάλαβα είναι ότι οι σεφ χρησιμοποιούν μόνο ένα κομματάκι
ως καρύκευμα για άλλα, θα πω, καλύτερα πράγματα.
Χρησιμοποιείς μόνο ελάχιστο.
Απίστευτα έντονο.
Είναι σαν γροθιά στο πρόσωπο.
-Είναι γροθιά. -Ναι.
Δεν ήξερα αν θα ξάπλωνα, αν θα ξερνούσα…
Θα ξάπλωνα και μετά θα ξερνούσα.
Έχει πολύ αλάτι, έτσι;
Ναι.
Μα έχει και ελαφρώς γεύση αχινού
και κάτι άλλο απροσδιόριστο.
Καταπληκτικό δεν είναι;
Βασικά…
είναι πέρα από…
Είναι πέρα από…
Είναι κάτι που δεν έχει ξαναμπεί ποτέ στο στόμα σου.
Αυτό είναι!
Ναι, ακριβώς.
Ποτέ ξανά.
Μα όσο πρωτόγνωρα ή και δυσάρεστα είναι κάποια από αυτά τα υλικά για μένα,
τα απίστευτα ευφάνταστα πιάτα του Ροντόλφο θα σας αλλάξουν γνώμη. Δείτε εδώ.
Φιλ, έχουμε μεγάλη παράδοση στο κρούντο.
-Ωμό κρέας. -Ναι.
Η εκδοχή μας για το κρούντο.
Άγριο τριφύλλι τριγύρω.
Και περιέχει ένα άγριο φρούτο, το μιτσάι, από την Παταγονία.
-Ναι. -Το πιάνεις έτσι.
-Και το τρως με το χέρι. -Τι;
Είναι σαν ένα εξαιρετικό καρπάτσιο με λίγο από φρούτα.
Δεν γλυκίζει καθόλου.
Ναι, καθόλου.
Δεν ήξερα ότι ήταν τόσο νόστιμο το τριφύλλι.
Έρχεται άλλο ένα.
-Άλλο ένα; -Ναι.
Το μαρισκάλ.
Έχει πέταλα λουλουδιού
κι είναι μέσα σε μια κολοκύθα που ωριμάζει δύο μήνες.
-Μούχλα είναι; -Ναι.
Συνήθως δεν πολυψήνομαι για σάπια φρούτα.
Δες εδώ.
Έχει ακριβώς την ίδια γεύση με ένα εξαιρετικό τυρί.
Ναι.
Και δείτε αυτόν τον πάγο μπρουλέ. Ναι, πάγος μπρουλέ.
Από φυτά σε μεγάλο υψόμετρο στην έρημο Ατακάμα.
Πρέπει να το ζεστάνεις, όπως και μια κρεμ μπρουλέ.
Πολύ πικρό φυτό.
Και το παγωτό σάντουιτς φτιάχτηκε από τέτοιο φυτό,
το οποίο δεν βλέπουμε κάθε χρόνο, γιατί πρέπει να βρέξει στην Ατακάμα.
Το "Παγωτό Σάντουιτς Ρόδο της Χρονιάς".
-"Ρόδο της Χρονιάς"; -Ναι.
Η γυναίκα μου λατρεύει οτιδήποτε με γεύση τριαντάφυλλου.
Καημένη Μόνικα.
Κολατσίζω στο Ambrosia Bistro,
ιδιοκτησίας της σεφ Καρολίνα Μπαζάν και της συντρόφου της Ροζάριο Ονέτο.
-Χαίρω πολύ. -Κι εγώ.
Η Καρολίνα έχει ανακηρυχθεί Καλύτερη Σεφ Ν. Αμερικής και η Ροζάριο είναι η σομελιέ.
Θα πιούμε Πετ-Νατ, Pétillant Naturel.
-Εσύ είσαι η σομελιέ. -Ναι.
-Στη "βιτρίνα". -Επίσης.
Κι εσύ είσαι πίσω.
-Σχεδόν. -Στην κουζίνα.
Ναι. Το αρχικό Ambrosia
ήταν στη λίστα με τα 50 καλύτερα εστιατόρια στη Λατινική Αμερική.
-Ναι. -Ναι.
Μα τώρα έχετε αυτό το μπιστρό, προφανώς μια πιο χαλαρή εκδοχή.
Διατηρούμε την ίδια ιδέα στο φαγητό.
-Ναι. -Αλλά με πιο χαλαρό στιλ.
Ήθελα μια ανοιχτή κουζίνα.
Έτσι κοινωνικοποιείσαι.
Δεν έχουμε κοινωνική ζωή. Αυτή εδώ είναι.
-Λογικό. -Ας είμαστε ειλικρινείς.
-Για να μας δεις, έρχεσαι εδώ. -Κι εμένα αυτή είναι η κοινωνική μου ζωή.
Εντάξει.
-Ας πιούμε σ' αυτό. -Καλό είναι.
-Μηδέν κοινωνική ζωή. -Αλληλοβοηθιόμαστε.
Θα ξεκινήσουμε με ένα σφηνάκι θαλασσινών.
Αναγνωρίζω κάποια από αυτά.
-Ωχ, όχι. -Ναι.
Να 'σου ο νέος μου εχθρός, το πιούρε,
και ήμουν κάπως απρόθυμος,
διότι και μόνο που το σκέφτομαι, ζαλίζομαι λιγάκι.
Αυτό είναι το τέρας. Το πιούρε.
-Ω, το ξέρω! -Θαλασσινό.
Και είπαν
"Όχι, δεν το έφαγες σωστά. Έτσι τρώγεται".
Ελπίζω να σου αρέσει περισσότερο τώρα.
-Βάζεις λιγάκι και το ανακατεύεις με άλλα. -Ναι.
Ναι.
-Εις υγείαν. -Στην υγειά μας.
Εγώ το βρίσκω…
Ναι. Αναγνωρίζω…
-Το πιούρε; -Ναι, είναι εκεί μέσα.
Καλό μεν, αλλά ίσως δεν χρειάζεται να δοκιμάσω άλλο πιούρε.
Δεν το τρώω μόνο του, εκτός αν έχω τρομερό χανγκόβερ.
Εντάξει. Ήρθα για να δοκιμάσω πράγματα.
Δουλέψατε σε όλο τον κόσμο, μα θέλατε να γυρίσετε στο Σαντιάγο.
Όταν το αποφασίσαμε,
θεωρούσαμε ότι η γαστρονομία εδώ ήταν στα σπάργανα.
-Δεν υπήρχαν πολλά εστιατόρια. -Όχι;
Όχι. Και τώρα, πολλοί σεφ που σπούδαζαν ή δούλευαν στο εξωτερικό, επιστρέφουν.
Και φέρνουν μαζί τις επιρροές τους.
Είναι συναρπαστικό να ξεκινάς κάτι.
Αν μέναμε στη Γαλλία, θα ήμασταν απλώς…
-Άλλο ένα εστιατόριο. -Ναι.
-Μα εδώ ξεχωρίζετε. -Ναι.
Και μπορείτε να ηγηθείτε.
Δείχνουν στους τουρίστες τις αγαπημένες έντονες γεύσεις των Χιλιανών,
μα και στους ντόπιους πράγματα που συνήθως δεν τρώνε,
όπως το αγαπημένο μου σκόρδο,
στο γκασπάτσο με γαρίδες και χωρίς γαλακτοκομικά.
Το λατρεύω.
Σ' ευχαριστώ.
Λέγεται άχο μπλάνκο, που σημαίνει "λευκό σκόρδο",
αλλά στο μενού το αναφέρουμε ως "λευκό γκασπάτσο".
Οι ντόπιοι είναι "αλλεργικοί" στο σκόρδο.
-Όχι; -Όχι…
-Το αγαπώ. -Δεν τους αρέσει.
Το βρίσκουν πολύ έντονο.
Δεν το δοκιμάζουν εύκολα;
Ναι. Πρέπει να το προτείνεις, να το εγγυηθείς.
Το προτείνω.
Ευχαριστούμε, Φιλ!
Πολύ καλό. Σε όλους θα αρέσει.
Ναι!
-Είπε "ναι"! -Ναι!
Δείτε εδώ.
Τώρα πιάνουν τόπο τα λεφτά σου αν ήρθες κι έκατσες στον πάγκο, έτσι;
Βλέπεις την επίδειξη.
-Τι είδους ψάρι είναι αυτό; -Λίσα.
Δηλαδή…
-Είναι το μπαρμπούνι. -Μπαρμπούνι;
Το λατρεύω.
Καστανό βούτυρο με αμύγδαλα.
Αυτό έχει πιο πολύ γαλλικές επιρροές.
-Αυτό είναι τηγανητό κουνουπίδι. -Τηγανητό;
Πανέμορφο είναι.
Έλα στον μπαμπά.
Λοιπόν, θέλω να πάρεις πρώτη εσύ,
γιατί εγώ θα το χαλάσω.
-Θα το μοιραστούμε. -Είναι παλιό το κόλπο. "Πάρε όσο θες".
"Μόνο αυτό; Το υπόλοιπο δικό μου".
Είναι καταπληκτικό.
Έχεις τα πάντα, από ωμό σασίμι από πάνω, μέχρι ψητό κάτω, όλα σε μια μπουκιά.
-Είναι τελειομανής. -Το καταλαβαίνω.
Είναι πολύ ξεχωριστό μέρος και χάρηκα που σας γνώρισα.
-Υπέροχα. -Υπέροχα.
Κι εγώ χάρηκα που σε γνώρισα.
-Και όλους εσάς. -Όχι αυτούς.
Το Σαντιάγο έχει σπουδαία καλλιτεχνική και πολιτιστική σκηνή.
Πολλά μουσεία και πολλά θέατρα.
Αυτό το θέατρο είναι 165 ετών.
Μάλλον θα σκουπίσουν κι εμένα μαζί, οπότε πάω στο Μουσείο Καλών Τεχνών.
Είναι το πρώτο μουσείο τέχνης στη Λατινική Αμερική.
Σήμερα ας κάνουμε μια εκδρομή μιάμιση ώρα ως την ακτή της Χιλής,
σε μια μαγική μικρή πόλη, το Βαλπαραΐσο.
Είναι πανέμορφη, με μικρά οφιοειδή δρομάκια,
την πολύχρωμη αρχιτεκτονική.
Και δείτε τη θέα. Κόσμε!
Συναντώ τη φωτογράφο γαστρονομίας και παραγωγό Νατάλια Έλις.
Θα γευματίσουμε σε ένα αγαπημένο της.
Maria Maria!
Ναι! Maria Maria.
-Μάλιστα. -Είναι καινούριο.
Ωραίο τραπέζι αυτό.
-Σ' ευχαριστώ. -Εγώ ευχαριστώ.
Τι είναι, κουταβάκι;
Τι κουκλί. Σαν μισός σκύλος, μισό λιοντάρι.
Περιμένει να με φάει.
Η Νατάλια δεν είναι ντόπια, αλλά είναι φανατική του Βαλπαραΐσο.
Το Βαλπαραΐσο είναι μια μαγική πόλη.
Την αγαπώ.
Έχει μια μποέμ…
-Ναι. Αίσθηση. -Ναι.
Πανέμορφη τέχνη του δρόμου όπου κοιτάξεις.
Υπνωτιστική.
Γεια σου!
Αυτό έχει μελιτζάνα, και το κρουασάν είναι χειροποίητο.
-Έτοιμος; Με τα χέρια; -Έτοιμος.
Μπορείς με τα χέρια; Στο μαγαζί με τα σάνγκουτσε χθες
είπαν ότι αν τρως με τα χέρια, μοιάζεις με Αμερικανό, οπότε…
Είναι φρέσκο και πεντανόστιμο, η μελιτζάνα υπέροχη, κι έχει και τυρί.
Κι ένα βαζάκι μαγιονέζα.
Πολύ καλό πάντως.
Είναι το αγαπημένο μου.
Είναι φούρνος, οπότε τα φτιάχνουν όλα εδώ;
Να προσέχεις!
Είναι κατηφορικά, με βότσαλα. Μπορεί να σκοτωθεί.
Είναι πεντανόστιμο, αλλά μπούχτισα τα σάντουιτς.
Επίσης, το Maria Maria φημίζεται για τα γλυκά του.
Αυτά είναι μπισκότα σοκολάτα με αλατισμένη καραμέλα και φιστίκια.
Αυτό λέγεται αλφ…
Αλφαχόρ.
Ναι.
-Κι αυτό είναι το μπερλίν με μανχάρ και… -Κρέμα ντούλτσε ντε λέτσε.
-Ίδια είναι; -Ναι.
-Ευχαριστώ! -Για να μην τσακωθείτε.
Γιατί όντως θα τσακωνόμουν.
Θα τσακωνόμουν και θα έχανα.
Φυσικά.
Αχ, αυτά τα μπισκότα!
Είναι σαν να έφτιαχναν Oreo
άγγελοι.
Αυτός ο ήχος ακούγεται έξω απ' το κεφάλι μου;
Θα έτρωγα ολόκληρο κουτί.
Σε παρακαλώ!
Και τώρα, θα ξεπαστρέψω το ντόνατ με ντούλτσε ντε λέτσε.
Αμάν. Αυτό είναι βαρύ!
-Όχι, σε παρακαλώ. -Ενάμισι κιλό.
Το πιο βαρύ ντόνατ που έχω σηκώσει ποτέ.
-Έχεις δει το Ο Σημαδεμένος; -Ναι.
"Χαιρέτα το φιλαράκι μου".
Ωραίο;
Πολύ ωραίο.
Η ζωή είναι ωραία!
Θα χρειαστώ καινούριο παντελόνι.
Να σου δείξω τον σκύλο μου;
Σωστή αντίδραση.
Μια συμβουλή: Μην υπολογίσετε μόνο μία ημέρα για το Βαλπαραΐσο.
Γιατί ήρθε κιόλας η ώρα να γυρίσω στο Σαντιάγο.
Σε ένα νέο μέρος θέλω μια γενική εικόνα.
Για καλή μου τύχη, λοιπόν,
το ψηλότερο κτίριο στη Νότια Αμερική τυγχάνει να είναι στο Σαντιάγο.
Αυτό είναι το Γκραν Τόρε Σαντιάγο
και πάμε στην κορυφή του Sky Costanera.
Ωραία θέα.
Σήμερα επισκέπτομαι τα λεγόμενα "όγιας κομούνες"
ή "κοινά τσουκάλια".
Είναι κάτι σαν συσσίτιο εντός των κοινοτήτων εδώ,
όπου γείτονες ταΐζουν γείτονες.
Όλα!
Όλα, Φιλ! Γεια σου!
-Πώς είσαι; -Είμαι η Φερνάντα.
Γεια σου, Φερνάντα.
Εγώ είμαι η Ισιντόρα. Η αδελφή της Φερνάντα.
Είμαστε αδελφές.
-Πολύ όμορφα! -Ναι.
Έχουν μαζί το ίδρυμα Por Todas,
που στηρίζει ένα δίκτυο με "κοινά τσουκάλια" στο Σαντιάγο.
Ο Αλβάρο Ρομέρο είναι βραβευμένος σεφ, σύμβουλος παρόμοιων οργανώσεων στην πόλη.
"Por Todas" σημαίνει "για όλες τις γυναίκες".
Συνεργαζόμαστε με τις γυναίκες
που είναι επικεφαλής των συσσιτίων,
των όγιας κομούνες, εδώ στη Χιλή,
για τη δημιουργία κοινοτικών πρότζεκτ, μα πρωταγωνιστούν εκείνες.
-Ναι! -Όχι εμείς. Εκείνες πρωταγωνιστούν.
Στην πανδημία, κάποιες μέρες τάιζαν 400 ανθρώπους.
-Σε μία μέρα; -Ναι.
Οι πρωταγωνίστριες;
Φιλ, αυτή είναι η Γκλόρια, η πρόεδρος του κοινοτικού κέντρου.
Αυτή είναι η άλλη. Η Νατάλια.
Γεια σου. Μ' αρέσει να γνωρίζω τις ηρωίδες.
Και η Βιολέτα. Είναι η ηθοποιός.
Όταν θες να γελάσεις,
πας στη Βιολέτα.
Ναι!
Σήμερα φτιάχνουν βραστό για τους γείτονες.
Ο κόσμος φέρνει δικά του δοχεία;
Ναι.
-Ταπεράκι. -Τάπερ, ναι.
Αν βλέπουν απ' την Tupperware, μπορούν να σας στείλουν τάπερ.
Φυσικά!
Tupperware, σε χρειαζόμαστε!
Περιμένουμε κι άλλο κόσμο. Και μπορείς…
Ωραία.
Σενιόρ, για σας. Κι αυτό για σας.
Μούτσας γκράσιας.
Χαιρετίσματα στην τηλεόραση!
-Γκράσιας! -Τσάο!
Μ' αρέσει αυτό.
Oreo. Πολύ κλασικό, πολύ χιλιανό.
Το καλύτερο μπισκότο στον κόσμο. Το πρώτο σου;
Ωραίο δεν είναι;
Αυτά πώς λέγονται;
Αυτά λέγονται παλομίτος.
-Παλομίτος. -Παλομίτος.
Τι προτιμάς, τα παλομίτος ή τα Oreo;
Τα Oreo!
Έγινες Αμερικανός.
-Είσαι ο Νέλσον; -Σι.
Νέλσον!
-Ουν μομέντο. -Γκράσιας.
Σ' αρέσουν τα Oreo;
Παλομίτο;
-Γκράσιας. -Τέλεια.
-Τσάο, Νέλσον! -Τσάο!
Όταν μπαίνω μέσα και βλέπω όμορφα πρόσωπα και το πνεύμα που υπάρχει,
συνειδητοποιώ τι κάνουν.
Η κόρη σου; Να βγάλουμε μια φωτογραφία;
Φυσικά.
Αυτή η ιδέα έχει επεκταθεί σε 70 σημεία σε όλο στο Σαντιάγο.
Είναι υπέροχο αυτό που κάνουν η Ισιντόρα και η Φερνάντα,
διότι δεν είναι μόνο φαγητό.
Έχουν μια γωνιά τεχνολογίας για να μαθαίνει ο κόσμος.
-Υπέροχα. -Είναι ένα δικό τους όνειρο.
Δεν είναι δικό μας πρότζεκτ, μα δικό τους.
Δεν είναι ωραίο που ήρθε η Έιμι Άνταμς εδώ;
Και για τις δωρεές σας, επισκεφθείτε αυτόν τον σύνδεσμο.
Και μπορείς να κάψεις τις λιχουδιές που έφαγες ακριβώς απ' έξω.
Μπορείς;
Θα παραβγούμε. Έτοιμη;
Ο νέος μου φίλος Αλβάρο Ρομέρο με πάει για φαγητό με δύο φίλους του,
τον σεφ Γκαμπριέλ Λαγιέρα και τον Μπενιαμίν Ναστ.
Γευμάτισα στη γαστρονομική παμπ Demencia του Μπενιαμίν μες στη βδομάδα
μαζί με τη συνάδελφό του Κονσουέλο.
Χιλιανά στρείδια απ' το Τσόντσι.
Δειπνούμε, όμως, στο εστιατόριο του Γκαμπριέλ, La Calma.
Όπως η κάλμα πριν απ' την καταιγίδα.
-Στην υγειά μας. -Σαλούδ!
Σαλούδ.
Απολαμβάνω την παρέα σας.
Μου αρέσει η κοινοπραξία των σεφ.
Είναι όλοι φιλαράκια. Είναι πολύ φίλοι.
Περνάνε καταπληκτικά μαζί.
Πίνουν πολλά πίσκο σάουρ, όπως λένε,
και σήμερα δεν θα διαφέρει.
Δες εδώ.
Ο Αλβάρο κι ο Μπενιαμίν επιμένουν ότι δεν καταλαβαίνεις τη χιλιανή κουζίνα
αν δεν φας εδώ.
Αυτός ο τύπος αντιπροσωπεύει τη Χιλή.
Θεωρώ ότι έχει το καλύτερο εστιατόριο.
Έχουν κάθε μύδι, κάθε προϊόν του ωκεανού.
Σ' αγαπώ.
Το ξέρω.
Χθες βράδυ, τσακωνόμασταν και λέγαμε…
Εγώ δεν τσακώνομαι.
Εγώ είμαι ο Δαλάι Λάμα της υπόθεσης.
Το θέμα είναι ότι μερικές φορές τσακωνόμαστε.
-Όπως κάθε οικογένεια. -Είμαστε διαφορετικοί.
Αγαπιόμαστε πολύ, όμως. Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Να σου εξηγήσω το πιάτο.
Αχιβάδες, στρείδια.
-Αυτό δεν το ξέρω. -Θαλάσσιο σαλιγκάρι.
-Έχουμε 30 ποικιλίες σαλιγκαριών.
Φυσικά.
-Δεν είναι υπέροχο το τύλιγμα; -Ακριβώς.
Πάμε, Φιλ.
-Πάμε. -Είναι πρόκληση.
-Όχι για μένα. Είμαι επαγγελματίας. -Επαγγελματίας.
Είσαι τέλειος.
Σκόραρες, Φιλ.
Λίγη μαγιονέζα για να γίνει ωραίο.
-Όλοι μαζί. -Καλή όρεξη.
Καλή όρεξη.
Πρώτη φορά κάνω πρόποση με σαλιγκάρι.
Ναι, ναι.
Αυτό είναι αλιώτιδα. Το λέμε λόκο.
"Τρελό". Ναι.
Ο κόσμος τρελαίνεται, είναι η περίοδος των λόκο,
κι όλοι τρελαίνονται.
-Δοκιμάζουμε; -Ναι.
-Το βουτάς; -Ή το δοκιμάζεις πρώτα ωμό ή με λάιμ.
-Λάιμ. -Είναι πολύ μαλακό.
-Καταπληκτικό. -Είναι υπέροχο.
-Είναι τρελό. -Τρελό.
Είναι λόκο.
-Λόκο! -Λόκο.
Ναι.
Όταν φτάνει σ' εμάς, στις Ηνωμένες Πολιτείες, η αλιώτιδα,
έχει υφή λάστιχου.
Ναι.
Μας στέλνουν αλιώτιδες με κακή συντήρηση;
Ή είναι το είδος αλιώτιδας;
Διαφορετικό στιλ μαγειρικής.
Αν δεν πήγε καλά…
-Δεν τρώγεται καθόλου. -Δεν μασιέται.
-Δεν σώζεται; -Όχι.
Δεν επιστρέφει.
Ο σεφ έχει τη δύναμη.
Έχει τη δύναμη να σου χαρίσει την καλύτερη στιγμή της ζωής σου ή ίσως τη χειρότερη.
-Ίσως τις χειρότερες μέρες. -Κι αυτό!
-Πάνω από μία. -Κι αυτό.
-Γεια σου. -Γεια σας.
-Τι έφερες εκεί; -Αυτό είναι πιούρε.
-Ο εχθρός μου; -Ναι.
Αυτό αρχίζει να θυμίζει καψόνι.
Θα προσπαθήσω να το κάνω φίλο σου, εντάξει; Συγκεντρώσου.
Το πιούρε σερβίρεται έτσι. Θέλει προετοιμασία.
Το λέμε μαρισκάλ.
Είναι ένα είδος σεβίτσε. Με χυμό λεμόνι, χυμό αχιβάδας.
Ελαιόλαδο, κρεμμύδι.
-Θα αλλάξεις γνώμη. -Μη φοβάσαι, Φιλ.
Εντάξει. Νιώθω σαν να αποκαθίσταμαι.
Καλή επιτυχία.
Έκρηξη.
-Με άπειρο λεμόνι, σκόρδο, κρεμμύδι… -Είναι σαλάτα.
Το πιούρε είναι πολύ δυνατό, οπότε θέλει έντονα υλικά.
Γροθιά στο πρόσωπο.
Εγώ θέλω να δώσω γροθιά.
Ο Ρίτσαρντ;
Φοβερή ποικιλία θαλάσσιων πλασμάτων.
Από τα καλύτερα στη Γη και κάποια πρωτόγνωρα.
Αν είσαι λάτρης των αχινών, όμως…
-Δες πόσο είναι. -Κόσμε!
Όχι μόνο πολύ εκλεκτοί, αλλά και πολύ μεγάλοι.
Καλώς ήρθες στη Χιλή, Φιλ.
-Πανέμορφο. -Δεν έχω ξαναδεί μεγαλύτερο. Αλήθεια.
Και η γεύση και η υφή…
Είναι τρελά εκλεκτό!
Παράδεισος.
Google, κάλεσε την Παμ Άντλον.
Παιδιά, ο θείος Φιλ!
Μάζελ τοβ! Γεια σας!
-Θείε Φιλ! -Αγάπη μου, τι κάνεις;
-Καλά. Εσύ; -Κούκλα είσαι.
Ποιος άλλος είναι εκεί;
Κοιτάξτε, ο θείος Φιλ!
-Γεια! -Η Λίζι κι ο Τζακ.
Κι ο Λουκ, το αγόρι της Ρόκι.
Καλώς ήρθες στην οικογένεια!
-Και η Κάθι. -Κάθι, γεια σου.
Και μάντεψε τι έφερε τώρα.
Έχουμε αυτό.
Ναι, σε όλους αρέσει αυτό. Φοβερή διαφήμιση.
Είμαστε στον αέρα;
Ναι. Παίζεις παντού στον κόσμο, στο Netflix.
Θεέ μου. Παιδιά, είμαι στην τηλεόραση!
Με τον Φιλ Ρόζενταλ.
-Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ το ίδιο.
Με κάνεις υπερήφανο. Τελείωσες την πέμπτη σεζόν του αγαπημένου μου Better Things.
Σ' ευχαριστώ. Το δικό μου είναι το Somebody Feed Phil.
Είδες πώς το κάνουμε αυτό; Έτσι λειτουργεί η σόουμπιζνες.
Τελειώσαμε περίπου πριν από έναν μήνα στη Μεγάλη Βρετανία
και τώρα είμαι στη μεταπαραγωγή και έχουμε υπέροχο υλικό.
Κι εγώ το ίδιο! Τι ωραία μετάβαση!
Έχεις φάει ποτέ χιλιανή εμπανάδα;
Θεέ μου!
-Έχει ζαμπόν και τυρί. -Θεέ μου!
Φέρτε ένα μπέργκερ.
Το Empanadas Paola συναντά το Apple Pan του Λος Άντζελες.
Χίκορι με τυρί, μωρό μου!
Φιλ, δάγκωσέ το αισθησιακά.
-Κάν' το σέξι. -Είσαι έτοιμη;
Αρκετά σέξι;
Πάρε μου τη Μόνικα.
-"Πες της ότι καταλαβαίνω". -Πώς έγινε αυτό;
Πώς;
Φτάσαμε στο κομμάτι της εκπομπής που ζητάμε από λαμπρούς, αστείους ανθρώπους
να πουν ένα ανέκδοτο για τον Μαξ.
Θεέ μου.
-Δεν ξέρω να λέω ανέκδοτα. -Κάνεις λάθος.
Συγχώρεσέ με, γιατί θα το πω χάλια.
-Τι πρόλογος. -Ξεκινάμε.
-Ναι. -Όλο πρόλογο είμαι, Φιλ. Το ξέρεις.
Ο ηλικιωμένος κύριος Ρόζενταλ είναι στο νεκροκρέβατό του,
είναι μεταξύ ζωής και θανάτου
και ξαφνικά του μυρίζει κάτι.
Και γυρνά να κοιτάξει προς την πόρτα του δωματίου του
και περνάει ο εγγονός του.
Λέει "Τάταλα, έλα δω!
Τι είναι αυτή η υπέροχη μυρωδιά; Το μοσχαρίσιο στήθος της μητέρας σου;
Δεν ξέρω πώς να το περιγράψω. Πήγαινε φέρε μου ένα πιάτο.
Δεν έχω πολύ χρόνο".
Ο εγγονός του τρέχει κάτω και λίγα λεπτά μετά,
ξανατρέχει επάνω με άδεια τα χέρια, χωρίς πιάτο.
Κι ο παππούς του λέει "Τάταλα!
Πού είναι το πιάτο μου; Το μοσχαρίσιο στήθος;"
Κι ο εγγονός του λέει "Η μαμά λέει ότι είναι για μετά την κηδεία".
Ναι! Καταπληκτικό ανέκδοτο!
Καταπληκτικό!
-Κι άλλο ένα αγαπημένο. -Πες το.
Ο σερβιτόρος πλησιάζει σε ένα τραπέζι με Εβραίες μητέρες και λέει
"Απλώς ήθελα να δω, κυρίες μου, αν είναι όλα… Αν είναι κάτι εντάξει".
Γαμώτο.
Που να πάρει!
-Δεν ξέρω να λέω ανέκδοτα! -Είσαι πολύ καλή πάντως.
Δεν το 'χω!
Απλώς είναι στο μυαλό σου.
Προτιμώ να "ζαμπλάρω" μαζί σου.
Το "ζαμπλάρω" το ξέρει! Οικογένεια, λέμε.
-Από σένα το έμαθα! -Το ξέρω.
Παμ, φίλα μου όλες τις κόρες σου και τους φίλους τους.
-Έγινε. -Φίλα τον εαυτό σου, τη μαμά σου.
Σ' αγαπώ, τα λέμε σύντομα.
-Εντάξει, γεια! -Σ' αγαπάμε, Παμ.
-Ευχαριστούμε. -Σας αγαπώ!
-Κλείστε το εσείς, εγώ δεν ξέρω. -Έγινε.
Χαιρέτα αιωνίως εσύ.
-Γεια! -Γεια!
Είναι κάτι ακόμη που θέλω να δείτε, αλλά μόνο αν σας αρέσουν τα εντυπωσιακά.
Ίσως το καλύτερο στο Σαντιάγο είναι η θέση του,
περικυκλωμένο από τα Όρη των Άνδεων.
Απέχουν μόλις μία ώρα από την καρδιά της πόλης!
Είναι η τελευταία ημέρα.
Συναντάμε όλους τους φίλους που κάναμε.
Γεια σου, Φιλ!
Τι κάνεις; Γεια!
Κι είχαμε την τύχη να μας καλέσουν σε αυτό το υπέροχο μέρος.
Ανήκει σε έναν φίλο της συντονίστριας Κάτα.
Γεια!
Δεν έχεις ποτήρι. Θα σου φέρω.
-Ναι; -Τι κάνεις;
Έφερες ένα παιδί.
Είναι η κόρη μας, η Μία. Κοιμάται.
Ναι, την καταλαβαίνω. Κι εμένα μ' αρέσει να κοιμάμαι.
-Πώς είσαι; -Πολύ καλά.
Ωραίο καπέλο. Πολύ νόστιμο.
Ναι, πολύ.
-Χρειάζεσαι αυτό. -Γκράσιας. Σαλούδ.
-Ευχαριστούμε που ήρθες. -Να είστε καλά. Ευχαριστώ.
Σας αγαπώ. Αγαπώ την παρέα όλων σας.
Η θέα.
Δεν έχω ξαναβρεθεί σε τόσο εντυπωσιακό σκηνικό για μπάρμπεκιου.
Και μαζεύτηκαν όλοι οι σεφ
και έβαλαν έναν άλλο σεφ, τον Πάολο, να ετοιμάσει ένα λουκούλλειο γεύμα!
Είναι ένα πολύ ελαφρύ χορτοφαγικό γεύμα, δεν βρίσκετε;
-Περίμενε να δεις. -Το ξέρω.
Πάολο!
-Λοιπόν, παιδιά. -Πανέμορφο.
Πολύ χιλιανό γεύμα.
Το τραβάτε αυτό;
Λουκούλλειο γεύμα.
Είναι τρελό.
-Ναι, γεια σας! Κι άλλο! -Έχει κι άλλο.
Γεια σου, κουνέλι.
Πρέπει να έρχεσαι συχνότερα για να επαναλάβουμε το τραπέζι.
-Ναι; -Θα μας λείψεις.
Τώρα κατάλαβα γιατί με συμπαθούν. Επειδή δεν τρώνε έτσι κάθε μέρα.
Ναι!
Θα μας λείψεις.
Κι άλλο.
Γεια σου, "κι άλλο"!
-Σου αρέσει το αβοκάντο; -Ναι.
Το φαγητό, εξαιρετικό. Το σκηνικό, εξαιρετικό.
Μα, πάνω απ' όλα, οι άνθρωποι είναι εξαιρετικοί.
Νιώθω πολύ τυχερός. Σας ευχαριστώ.
Χαίρομαι πολύ που ανακάλυψα τη Χιλή,
ιδίως αυτήν τη σημαντική περίοδο που η Χιλή επανεφευρίσκει τον εαυτό της.
Γιατί νιώθεις την έξαψη της ελπίδας όπου πας,
σε όποιον κι αν γνωρίσεις.
Με χαροποιεί πολύ.
Ίσως μπορούμε να μάθουμε όλοι κάτι απ' τη Χιλή.
Μπράβο σου, Χιλή.
-Εις υγείαν! -Εις υγείαν!
Την επόμενη φορά στο σπίτι μου!
Εντάξει!
Φύλα χώρο για το γλυκό.
Τι;
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου