Kunnen we? -Ja.
Oké? Ik wil het zeker weten.
Ik wil zeker weten dat hij opneemt. Oké, Philip. We kunnen.
Check de microfoon.
Wat gebeurde er daar?
Echt? Hallo.
Hallo? Een, twee, drie.
We kunnen.
Kunnen we? -Camera is aan.
Hallo? -Zijn dit de Rosenthals?
Heb ik het juiste nummer?
O, mazzeltof.
Je beeld staat stil. -Echt waar?
Nee, hoor. -Jawel. Hij kan niet praten.
Ik kan wel praten. Hoor je me?
Het geluid klopt niet met het beeld.
Nee, loopt het niet synchroon?
Wacht even. Ik ga jullie terugbellen, oké?
Heel even wachten.
Hallo. Wacht even, kunnen we je horen?
Hoor je me?
Wat doe je, Philip?
Ik veeg jullie schoon. Jullie waren vies.
Hij zegt dat het het scherm is. -Ik hoor je niet.
Mam, je geluid is te hard, omdat je…
Wacht. Nee, die ander.
Max, dat doe je altijd.
Vertel eens over Thailand.
Bangkok is een grote, gekke stad met veel verkeer…
…en heel veel lawaai. Gaat het wel?
Ja, prima. Ga maar door.
We zijn aan het filmen, hè?
Wacht even.
Nee, dat is de lage… -Wacht.
Dit gaat heel goed. Toch?
een gelukkige, hongerige man
reist over land en zee
om de kunst van pasta, varkensvlees, kip en lamsvlees te begrijpen
hij rijdt naar je toe
hij vliegt naar je toe
hij zingt voor je
en hij danst voor je
hij lacht met je mee
en hij huilt om je
hij wil daar maar een ding voor terug -wil iemand alsjeblieft
wil iemand alsjeblieft
Phil iets te eten geven?
wil iemand hem nu iets te eten geven
Ben je klaar?
Hoe gaat het?
Goed. Hoe gaat het met jullie?
Oké, mensen. Ik weet waarom jullie echt kijken.
Om deze mensen te zien, de echte sterren van Somebody Feed Phil.
We gaan een speciale aflevering maken over Helen en Max.
Dat hoorde ik. Ik ben zo blij.
Hoe vind je het deze keer in Israël?
Ik vind het deze keer heel leuk.
Hoor je wat er hier gebeurt? Luister.
Vogels?
Luister.
Ik hoor niets. -Ik wel.
Wat hoor je? -Vogels.
Wat voor vogels hebben jullie dan rond het huis?
Het kan van buiten komen.
Het komt zeker van buiten.
Het is een gondelier die zingt.
Loopt er iemand op straat te zingen?
Gondelier.
Vanwege het water.
Ik snap het. -Ik ben in Venetië.
Ken je die tippelaarster in Venetië?
Die is verdronken.
Dus…
Begrijp je waarom jullie allebei zo grappig zijn?
We doen dit…
…omdat ze het leukste deel van het programma waren.
Mensen keken alleen maar naar mij vanwege hen.
Ik wil je graag de tango zien dansen. Dat was mijn favoriet.
Dat was het engste ding wat ik tot nu toe gedaan heb.
Je zag er goed uit.
Ja, maar je danste nogal klunzig. -Nee, dat is niet waar.
Doe gewoon wat je het beste kan. Goed kletsen.
Vergeet het dansen. -Nee, hoor. Je deed het heel goed.
Ik ben het oneens.
Oké, want zij danst niet goed.
Maar goed, heb je het naar je zin? -Niet meer.
Elkaars tegenpolen.
Ik vond het leuk om te zien hoe verschillend ze waren…
…maar er was…
Helen lachte altijd om al zijn dingen.
We praten wel. Het is 50-50.
Zij praat en ik luister. -Ja, dat klopt.
Geloof hem niet. Hij luistert niet.
Ik wist nooit of ze grappig probeerden te zijn…
…of dat ze altijd zo hysterisch waren.
Ik denk allebei. Mijn moeder probeerde het niet…
…en mijn vader wel en soms met succes…
…maar soms niet en soms wist hij het niet.
Al die dingen.
Pap, kan je de lichten boven je bed aandoen?
Ze willen de lichten achter je aan hebben.
Papa is in z'n natuurlijke leefomgeving.
Daar gaat hij. Kijk…
Het is…
Wat is er grappig? -De lamp draaide om.
Nu draait hij hem terug.
Die ander ook?
Ja, waarom niet?
Dit is de voornaamste reden waarom ik dit wilde doen…
…want nu kan ik eindelijk aan Richard vragen:
'Waarom heb je onze ouders vermoord?'
Mijn vader is geboren als Max Horst Rosenthal…
…in 1926 in Berlijn, Duitsland.
En onze moeder, Helen Ruth Auerbach…
…is in 1933 in Hamburg, Duitsland geboren.
Mijn vader en zijn familie waren daar rond de Kristalnacht.
'De avond van het gebroken glas'…
…toen de Nazi's Joodse zaken vernielden…
…en iedereen in elkaar sloegen.
Ze moesten zich verstoppen.
Het is een wonder dat ze vlak daarna uit Duitsland konden vluchten.
Mijn moeder had niet zo'n geluk.
Zij en haar moeder werden gevangengenomen…
…en gingen naar een concentratiekamp in Frankrijk.
Ze werden gescheiden van mijn moeders vader…
…Philip Auerbach, naar wie ik ben vernoemd.
En na de oorlog, die ze dus overleefd hadden…
…schreven ze Philip Auerbach.
'Laten we naar Amerika gaan. Daar woont familie.'
En Philip Auerbach zei dat hij moest werken in Duitsland…
…en niet weg wilde.
Hij richtte het Restitutieprogramma op…
…die Joden maandelijks geld gaf…
…als ze hun zaak waren kwijtgeraakt. Tot op de dag van vandaag.
En dus had mijn moeder geen vader.
Martha en haar dochtertje Helen…
…namen de boot naar Amerika, maar de boot mocht niet aanmeren.
Dus gingen ze naar Cuba.
Uiteindelijk kwamen ze in New York aan.
In Washington Heights, waar veel Duitse joden woonden.
Er woonden daar zoveel joden…
…dat ze het Frankfurt aan de Hudson noemde.
Mijn vader was 13 toen hij emigreerde…
…en hij sprak geen Engels…
…en zijn bar mitswa kwam eraan.
Dus hij moest niet alleen zijn deel van de haftarah leren…
…maar ook Engels.
Tast toe. Wie wil er een bagel?
U was er waarschijnlijk bij.
Wanneer ontmoetten Max en Helen elkaar?
Er was een nachtclub in New Jersey. Weet je nog?
Iets met Riviera. -En hij vertelde grappen.
Hij was een stand-up comedian.
Een amateur, maar hij vertelde grappen.
Hij had beter naar de Catskills kunnen gaan.
Ja, inderdaad. Hij had een bepaald soort humor.
Het was geen algemene, gezellige humor.
Het was subtiele humor.
Hij liet haar lachen. -Dat deed hij altijd.
Zelfs als ze ruzie hadden.
We schreeuwden of we lachten.
Dat is waar.
Horen jullie me goed?
Hij stond te hard.
Nee, niet te hard zetten.
Hoe is het nu?
Pap, heb je je ding?
Nee. -Hij zet hem nooit aan.
Waarom niet? Dan hoeft dat ding ook niet zo hard.
Doe je hoortoestel in.
Doe hem in. -Dat duurt te lang.
Oké, dan hoor je me niet.
Weet je wat goed is, in plaats van een hoortoestel…
…heel vaak 'wat' zeggen.
Hou toch op. -Wat is er met dat ding?
We zitten hier met vier mensen die mijn ouders liever vonden dan mij.
Als eerste het ergste…
…wat er ooit gebeurde toen ik vijf was.
Warme chocolademelk? Jij wordt verwend.
Ja, ik ben verwend.
Geef je niets aan Richard?
Iets aan Richard geven?
Mag ik niet vijf minuten ergens van genieten?
Waarom moet ik hem iets geven? -Geef hem gewoon de rest.
Kom hier, Richard.
Hier heb je hem.
Je lievelings.
Dat is genoeg.
Nee, neem nog maar wat meer.
Toen Richard thuiskwam, was dat het eind van mijn geluk.
Nu zie je wat video-opnames waar je me probeert te wurgen.
Dat geeft niet.
Desondanks hadden we een fijne jeugd.
Ik was voor het eerst bij jouw ouders toen ik 13 was.
Dat weet ik niet meer. -Je was nog klein.
Je woonde bij ons in?
In New York? In de Bronx?
Ja, je moeder nam me onder haar hoede, toen ik een ongelukkige…
…ellendige 13-jarige was.
Ze zag dat ik een vriend nodig had.
Ze vond je gelijk aardig.
En wat het ook was…
…niets ten nadele van jou…
…ze wilde liever geen zoons.
De volgende persoon die ze ontmoetten, was Monica.
Die ze omarmden als een dochter.
En toen Karen, die ze ook als dochter zagen.
Nu hadden ze twee dochters die ze liever vonden…
…dan Richard of mij.
En de vijfde Beatle…
…Isabellita, die ze ook als dochter zagen.
Isabellita kwam voor m'n moeder zorgen…
…en later heb je ook voor papa gezorgd.
Ze hielden allebei zo van je. -Zoveel.
Het blijft vreemd.
Ik denk zoveel aan ze.
Ja, elke dag. -Ja, wij ook.
Dus ze gaven om ons…
…ook al waren we vreselijke kinderen.
Ze waren erg aardig…
…en steunden ons in wat we ook maar wilden doen.
Het draaide om kunst en cultuur en onderwijs en vriendelijkheid.
Dat komt niet uit het niets…
…maar als je weet waar zij vandaan kwamen…
…en de haat die ze hebben gevoeld…
…en dat ze zo geworden zijn…
…is iets waar ik voor altijd dankbaar voor ben.
En actie.
Ik moest een gezin maken.
Dit is de man achter de schermen, Phil Rosenthal.
Mijn ouders hadden zo'n grote invloed op mijn hele leven.
Zoveel invloed zelfs dat toen er ouders in mijn serie moesten komen…
…raad eens op wie die gebaseerd waren?
De situaties klopten aardig…
…maar sommige karaktertrekken niet.
Het was wat overdreven.
Wat denk je dat we zijn, invalide?
Mogen we zelf geen fruit halen?
Ze zijn ontegenzeggelijk grappig.
We zagen dat in de film de eerste keer…
…waar we ze From Russia, by accident noemde.
Exporting Raymond.
Ze waren toen wakker.
Het was puur toeval dat ze wakker waren…
…en Skype beantwoordden.
Hallo?
Hallo? Kun je ons zien?
Daar zijn we.
Dit zijn Vladimir en Lyudmila.
Max en Helen.
Hallo.
Die technologie is fantastisch.
En dan drukt m'n vader op de verkeerde knop.
En ze denken dat wij ze niet meer zien.
Ik wist het. Max, ik zei…
Gaat het? -Ik zei toch dat je niets moest aanraken.
Daarom hebben we een serie.
Daarom kan ik jullie hier in Moskou ontmoeten.
Vanwege dit hier. -Dit is iets van onze familie.
Als je m'n moeder Skype ziet gebruiken…
Dat is net zo grappig als Tootsie.
Enorm gelach.
Het is heel interessant.
Ik heb altijd interesse gehad… -Je hoeft niet zo dicht bij te komen, mam.
…in Russische literatuur.
Zoals de opera. Houden jullie van opera?
Ze komen nooit meer van haar af.
Dit duurt de hele avond.
…toen het erg leuk was.
Wil je ook weten hoe het met mij gaat?
Ze hadden gelijk zo'n band met ze, dat ben ik nooit vergeten.
Dus toen het reisprogramma kwam…
…dacht ik: dit is net een moderne ansichtkaart.
Je belt je ouders.
Je laat zien waar je bent en vertelt erover.
En ook omdat ik uit de sitcomwereld kom…
…terugkerende personages en grappig. Je wil grappige mensen.
Zij waren van nature zo grappig.
Rich zei dan: 'We filmen onze ouders.'
En elke keer zei hij dan:
'Ze zijn altijd grappig'.
Altijd. Het is altijd grappig.
Wat doe je voor je verjaardag?
We gaan naar Maribelle.
Waar we met jullie trouwdag waren?
Ja, dat is al meer dan 60 jaar.
Wat?
Onze trouwdag.
Perfect.
Ik laat je het weer buiten zien. Wacht even.
Max, ga je…
Wat doe je?
Zie je het?
Fantastisch. -Het is heiig.
Iedereen ziet dat heel goed. Dank je wel.
Dit wordt ons beeld vanaf nu als we bellen.
Wat?
We kijken gewoon daarnaar.
Dat is toch mooier?
Ik laat jullie zien wat ik eet.
Wat is dat?
Sardines.
Je maakt je zorgen dat ik niet genoeg eet.
Toch?
Ja, daar maak ik me echt zorgen om.
Ik zie al dat eten.
Wat zou je moeder daarvan denken?
Ik weet het. -Te veel.
Te veel. Nummer een. We kunnen er niet van genieten.
En we gaan nergens heen deze week.
We gaan deze restjes opeten.
Weet je wat jij lekker zou vinden? Het fruit.
Het lekkerste fruit ter wereld. Ik laat je iets zien.
Ken je dit?
Wat is het dan, mam?
Het is fruit en je maakt het open.
Je bent een genie.
Ik herinner me die zomer nog. Ik woonde bij ze en werkte bij Medi-Mart…
…en ik moest m'n uniform naaien of zo…
…en je vader zag m'n zoomtechniek en vond het vreselijk.
Hij ging het doen.
Hij liet me zien hoe het moest.
Hij was een kleermaker.
Hij was de netste persoon die ik kende.
Die herinnering heb ik niet. Dat is grappig.
Je kelder, waar de boiler stond. -Dat hield hij netjes.
Het was schoner dan bij mij thuis. -Weet je waarom?
Omdat niemand daar kwam. Er was daar niets.
Hij had er een werktafel.
Niemand was er handig. -Het werd nooit vies.
Omdat het nooit gebruikt werd.
Net als de potten en pannen. -Hou op.
Je moeder kon prima koken.
Verpest m'n gimmick nou niet.
Ik vond dat ze goed kon koken.
Helen, we kunnen het eindelijk rechtzetten.
Mijn schoonmoeder kan prima koken.
Dank je wel, Monica.
Toen ik een onbespreekbaar deel van een koe in een taco had…
…zei ik: 'Ik mis m'n moeders kookkunst'.
Je zou je moeten schamen.
Ze klaagden altijd over haar kookkunsten. Maar het was toch prima?
Haar soep. Alles was lekker.
Maar ze waren altijd aan het klagen.
Ik steek de draak met haar kookkunsten.
Het kwam in Raymond. Het hoort bij de act.
Ze kan iets heel goed maken.
Haar matzeballensoep.
Ik doe het wel. -Max, ik ben de kok. Hou je erbuiten.
Ja, je hebt het zelf gedaan, toch?
De soep en de matzeballen.
Ja, zonder help. -Van wie is dit recept?
Van mij. -Heb je het niet van je moeder?
Dus dit is niet…
…iets wat al generaties wordt doorgegeven?
Zeg het gewoon.
Wat maakt het uit? Klinkt beter.
Ik vind dit je lekkerste gerecht.
Dat is het ook. -Vind je?
Er is geen concurrentie. -Ik ga het proeven.
Wat betekent dat? -Ik vind het lekker.
Het is erg lekker, maar… -Maar wat?
Ik ben bevooroordeeld. Ik heb een second opinion nodig.
Wat is dit? -Hallo.
Hoe gaat het?
Wie is dat? -Kom maar mee.
Dit is mijn vriend, Dan. Hij houdt van soep.
Aangenaam.
Daniel Boulud, een van de beste chef-koks.
Matzeballensoep. Mijn lievelings. -Mooi zo.
Hij gaat Helen Rosenthals matzeballensoep proberen.
Weet je wie dit is?
Hier vlakbij zit toch Épicerie Boulud?
O, ja. -En Boulud Sud?
En restaurant Daniel?
Dit is Daniel Boulud.
Daniel Boulud. -Aangenaam.
Fijn u te ontmoeten.
Ik heb weleens matzeballensoep gemaakt. Ik ben er niet mee opgegroeid.
Ik vind dit zo lekker.
Wauw, mam. -Zie je?
Doe je er kruiden in?
Peterselie? Of dille? Wat was het?
Vooral peterselie. -Maar ook dille?
Ja, ik gebruik veel dille. -Ik heb dilleolie meegenomen.
Dat wil ze wel.
Dit is olijfolie met dille.
Doe een beetje in je soep.
Het blijft drijven. -Vloeibare dille?
Voilà. Wilt u wat?
U moet het proberen. Het is heerlijk. -Proef het.
U gaat het lekker vinden. -Dank u.
Daniel Boulud geeft je iets en je zegt nee?
Het is lekker.
De eerste keer dat daar kwam, was Helen aan het koken…
…en ik zal het nooit vergeten…
…ze bracht iets naar de tafel…
…en er viel een lepel of zo en Max zegt natuurlijk, 'oi'.
Het 'oi' dat je wel vaker hoort.
En zij begonnen te lachen.
En die arme vrouw stond daar maar. Ik was daar voor het eerst.
En ik weet nog dat ze zei: 'Help me, Max'.
Ik was zo boos… -We lachen nog steeds.
…en stond op en ging haar helpen. Dat creëerde een band.
Een paar maanden later…
…nam ze me apart en zei:
'Ik weet dat Philip heel lastig kan zijn.
Ik wil dat je weet…
…dat als er iets tussen jullie gebeurt…
…we vrienden zullen blijven'.
Mijn moeder.
'Ik ken haar net, maar ik ben Team Monica.'
Ze wilde heel graag dochters.
En zodra ze er een had: 'Dag, Philip'.
Zo makkelijk vergeet je me niet, toch?
Dit is een officiële Netflix promo voor het programma.
Welke zender? -Jij weet niet wat je moet doen.
Dit is honderd procent echt.
Wat zoeken we? -Zijn programma.
Het is nog niet, toch?
Probeer 'Phil'.
P
H
Ik kan wel spellen, hoor.
Weet u hoe het programma heet?
Hoe heet het dan?
Who's Feeding Phil?
Laat mij even.
Hoe heet het programma?
Isabellita, jij maakte Max zo blij met een dozijn eieren.
Per dag. -Nee.
Een dozijn eieren voor 75 cent. -Wat een goede prijs.
Isabellita vond altijd de goedkoopste eieren…
…en daar was Max zo blij mee.
En hij belde me altijd.
'Isabellita, vergeet de eieren niet'.
Mijn vader had een eenvoudige smaak.
Elke dag stelde hij dezelfde vraag:
'Zijn mijn eieren luchtig?'
Daar werd m'n moeder gek van, want ze wist dat ze dat moest doen.
Ze wist dat hij dat wilde.
Het is zo grappig. Altijd, iedere ochtend vroeg hij me:
'Wat denk je? Hoeveel eieren zal ik nemen? Twee of drie?'
Hij wil dat je drie zegt. -Ja, natuurlijk.
'Het is beter voor je als je drie eieren per dag eet'.
Als ik ze voor hem maakte, zei hij:
'Bak je ze te lang?
Volgens mij zijn ze klaar.'
Als we ergens gingen eten…
…moesten we hem ervan weerhouden…
…om in de keuken te vertellen hoe ze de eieren moesten doen.
Mijn moeder had een grote liefde in haar leven.
Niet haar kinderen of haar man.
Het was de opera. Dat vond ze het leukste.
Ze had ons van het dak gegooid…
…voor vijf minuten met Plácido Domingo
Die lama op de vensterbank is leuk.
En Domingo dan? -O, Plácido Domingo natuurlijk.
Kan je niet wat inzoomen zodat we het goed kunnen zien?
En Sutherland. -Joan Sutherland.
Hier houdt mijn moeder van.
Je moest het niet wagen om haar op zaterdagmiddag te storen…
…als er op de radio een live-uitzending was van de opera.
'Ik luister naar de opera'.
'Mam, ik heb m'n been gebroken.' 'Ik luister naar de opera'.
We hebben allemaal kleine dingetjes waar we van houden, toch?
En te genieten van die kleine dingen…
…zoals luisteren naar de opera op zaterdagmiddag…
…of je luchtige eieren met smaak op te eten.
Als je dat kan vinden in je leven, raad ik dat aan…
…want dan is er altijd iets om blij over te zijn.
Weten jullie wat er op z'n grafsteen staat? Nee?
'Zijn m'n eieren luchtig?'
Weet je wat er op haar steen staat? Haar antwoord.
'Ik luister naar de opera'.
'Stoor me niet.'
Ik denk dat je het daar meer naar je zin hebt, dan waar ook.
Klopt dat? -Dat denk ik niet.
Waarom denk je van niet?
Omdat ik denk dat je het op elke plek naar je zin hebt.
Je hebt gelijk. -Maar hier wat meer.
Het lijkt wel…
De mensen lijken aardiger of zo. Ik weet het niet.
Max, je zei hetzelfde toen ze in Israël waren.
Nu zeg je dat hij daar gelukkiger is.
Hij is overal blij.
Als het maar niet hier is. -Ja, hier bij ons.
Nemen jullie het programma maar over.
Je zit in de special. De speciale special.
Dank je wel. -Ze waren dol op je.
En ik was dol op hen.
Helen was mijn bijzonderste familielid. Ik kon haar alles vertellen.
Zij vertelde mij alles. We waren altijd aan het lachen.
Na haar overlijden, belde ik je vader…
…en dat vond hij fijn.
In de winter vroeg hij altijd:
'Heb je het warm genoeg?'
Ja, want hij ziet een houten huis in het bos.
'Hoe woon je daar?'
'Hoe krijg je het warm? Met hout?'
'Zal ik wat kolen brengen?'
We zijn zo terug met meer houtpraat.
Hoe is het in New York?
Hoe is het weer vandaag?
Het is koud. -Jij gaat nooit naar buiten.
Zo koud is het niet. -Ik zette het raam open.
Zelfs dat doe je niet.
Het klinkt heel spannend daar. -Dat is het ook.
Dit heb ik van ze gekregen.
Niet de karaktereigenschappen…
…maar door het te zien…
…leerde ik dat een gevoel voor humor…
…waarschijnlijk de meest ondergewaardeerde eigenschap is.
Dat is niet zo.
Het is een belangrijke eigenschap.
Echt waar.
Dan ben je het dus eens met me.
Maar je was het eerst oneens. -Nee, hoor.
Dat is de stijl.
Dank jullie wel voor een leven van meer dan vriendschap, van familie.
Dat waren we.
Monica zei dat jullie naar een bruiloft gaan.
Dat is waar.
Iedereen gaat maar trouwen.
Je kan het aanbevelen, toch?
Het is een goed instituut, maar wie wil er in een instituut wonen?
We laten nu onze vrienden een grap voor Max vertellen.
Dat is een mooi eerbetoon.
Het blijft leven.
Goed gedaan. Twee mooie jongens.
Dat is het enige wat hij wilde. 'Wat wil je voor je verjaardag?'
'Ik wil twee aardige jongens.' Want die had hij niet.
Maar ze vonden het zo leuk dat we samenwerken.
Het was fantastisch. -Zeker weten.
Wij waren de dochters.
We voelden ons nooit aangetrouwd. We waren…
Ze voelden ze het bij ons allebei.
Ja, en papa zei zelfs op z'n laatste dag:
'Ik had geen betere vier kinderen kunnen hebben.'
Nu moet iedereen huilen.
En Isabellita.
We spreken je weer als je thuiskomt.
Geniet van de rest van je verblijf. -Dank je wel.
Het kan niet beter. -Dat klopt.
Zou je op zijn plek willen zijn?
Ik moet hier zijn. Bij jou. -Misschien heb jij het niet beter.
Is dat zo?
Bedankt voor dit leuke einde.
Tot ziens.
Blijf gezond. -Jullie ook.
'Misschien kan het niet beter'.
Meer heb je niet nodig.
Ondertiteld door: Marjolijn Mellor