Boże, to Ruby.
Ale się wystroiła.
Zabieraj tę podróbę.
Co robi Harriet Anders?
Powiedziałam jej, że Jordan ją lubi i że powinna go zaprosić na bal.
Biedactwo.
Chcesz pójść ze mną na bal?
Nie.
Jakby się rozbiła autem. O kurde!
Co za ohydne cipsko!
„Przeproś na apelu za bycie suką albo ujawnię zdjęcie z twoją twarzą.
Wiesz, kim jesteś”.
Okrutne.
- Lubię skandale. Kto to? - Nie wiem, ale czesze się na Chewbaccę.
Gdybym miała takie wargi, tobym się zabiła.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Szkoda mi tej dziewczyny.
Nie patrzyłeś, prawda?
Przez sekundę.
Nie wiem, co to było.
Wyglądało jak świnka morska z kawałkiem szynki.
Takim małym.
Chcesz poznać moich rodziców?
Pytali o ciebie.
Nie nadaję się do tego.
Więc do końca życia będziemy się bzykać w aucie.
Spotkaj się z nimi.
Będzie z głowy.
Nie naciskam.
Może.
Świetnie! Dam im znać.
Powiedziałam „może”!
- Co? Nie słyszę. - Palant.
Powiedziałam „palant”.
Minął miesiąc.
Powinni już zerwać.
Masz farta, że nie ugryzła cię w mosznę, tak jak Simona Furthassle’a.
Możemy już nie gadać o Maeve?
To był tylko impuls.
- Tak. - Już mi przeszło.
Dobrze, że jest z Jacksonem.
Sesji jest teraz niewiele, więc mam czas na normalne życie.
- Na normalne rzeczy. - Na smutki i grę w Smash Bros.
A może pójdziemy dziś na Cal do szczęścia?
Nie!
Tak!
Najlepszego!
- Myślałem, że zapomniałeś. - Jak mógłbym zapomnieć.
Nie rozklejaj się.
Nic na to nie poradzę. To Hedwiga.
Seans o 19. Jedziemy wcześniej, bo na obcasach wolno chodzisz,
- a punktualnie to za późno. - Na obcasach wymiatam.
Niech usłyszy o tym cały świat.
Założę się, że to Tia.
Odpada. Ona jest gruba.
To nie jest gruba cipka.
- Może Cara? - Nie.
To pipa jakiejś białej.
Pewnie Maeve Wiley. Zauważyliście, czy ma zęby?
Coś tam wystaje. Wygląda jak mikropenis.
Muszę lecieć. Do zobaczenia u Aimee.
Po co się u mnie spotykamy?
Żeby się pouczyć.
Moi rodzice nadal są wściekli za tamtą imprezę.
Słyszycie?
- To moja cipka. - Co?
Moja. Potrzebuję twojej pomocy.
Twojej i tego dziwnego gościa wyglądającego jak wiktoriański duch.
Opowiadasz, że to moja cipka.
Czemu mam ci pomagać?
Nie wiem, do kogo się zwrócić.
Mam to gdzieś.
Proszę.
Wysłałam to zdjęcie tylko jednemu chłopakowi.
Byłam głupia, że nie wycięłam twarzy,
ale właśnie zrobiłam brwi i wyglądałam obłędnie.
Co mielibyśmy zrobić?
Ustalcie, kto to zrobił przed jutrzejszym apelem.
Jeśli zdjęcie wypłynie,
zostanie w sieci do końca mojego życia.
Komu je wysłałaś?
Tomowi Bakerowi.
Warhammer Tom?
Boże...
Chodziliśmy ze sobą tylko tydzień.
Babcia mi umarła i nie byłam sobą.
Słuchaj...
Zapłacę.
Zgoda?
Zabieraj forsę.
Spływaj, zanim zmienię zdanie.
Dziękuję.
- Cześć, muppecie. - Cześć, Maeve.
Dawno cię nie widziałem.
- Pilna sprawa w klinice. - W klinice?
Nie mogę, jestem umówiony.
Na zdjęciu jest cipka Ruby. Chce ustalić, kto je rozesłał.
Niech pójdzie na policję. To wykroczenie.
- Co to ma do terapii? - To cipka!
To nie zajmie dużo czasu.
Też jestem umówiona.
Coś ty taki dziwny?
- Nie jestem. - Owszem.
Czemu pomagasz Ruby?
Dla forsy.
Proszę.
Dobra. Komu je wysłała?
Tom Baker.
Cóż za śmiertelnicy ważą się tu wkraczać?
Któż przerywa nam partię Runów Dunbaru?
Musimy pogadać.
Mów otwarcie, kobieto.
- Na osobności. - Jesteśmy bractwem.
Nie mamy przed sobą tajemnic.
- Co z tobą? - Porozmawiaj z nami
albo twoje bractwo spotka ten sam los.
To ważna sprawa.
Proszę.
Dobra.
To nie ja.
Nie skrzywdziłbym jej.
Udowodnij. Dawaj telefon.
- Dawaj. - Nie mam.
Emitują promieniowanie.
A to może wywołać raka jajek.
Nie chcę mieć zmutowanej spermy.
Sprawdź, jeśli chcesz.
Więc kto to zrobił?
Chodziłem z Ruby tydzień. Było jak we śnie.
Rzuciła mnie dla Glena Jacobsa.
Jego z kolei rzuciła,
bo nosił złe skarpety.
Co sugerujesz?
Pamiętacie zdjęcie topless Tii Hobbs?
Tak.
Tia chodziła kiedyś z Glenem.
Dziś nie ma go w szkole.
Przypadek?
Nie sądzę.
Dzięki, Tom.
Znasz Glena Jacobsa?
- Gdzie mieszka? - W garażu rodziców.
Ma dużo workowatych foteli.
- Gdzie to jest? - Nie wiem.
Po prostu tam trafiłam.
JACKSON: KOLACJA O 19.
Jak się ubrać na spotkanie z rodzicami chłopaka?
Za nic w świecie nie ubieraj się tak jak ty.
Brat przyszedł z laską w koszulce Nine Inch Nails.
Mama myślała, że czci szatana.
I zrobiła wielką kupę w kiblu. Tata rozbijał ją patykiem.
Tego też nie rób. Liczy się pierwsze wrażenie.
Powodzenia!
Nie możesz wyjść tak ubrany. Przebierz się.
To tylko kostium.
Otis też będzie przebrany. Robimy to co roku.
Zarzuć płaszcz.
To niebezpieczne.
Pa, tato.
Wychodzę.
Wyglądasz szałowo.
Dzięki.
Miłej zabawy.
Co za zmiana.
- Starałam się. - Wyglądasz świetnie.
Uwaga!
To jest Maeve.
Cześć.
Witaj.
Zrobiłyśmy sushi. Właśnie do mnie dotarło, że są tam małże.
Chyba nie masz alergii?
Mam. I umrę.
Żartuję.
Zabawne.
Miło cię poznać.
Wzajemnie.
Mam wino.
- Jackson nie pije. - Mamo.
Miło z twojej strony.
- My się napijemy, prawda? - Tak.
GDZIE JESTEŚ?
Masz urodziny?
Tak.
Ja też.
Wyglądasz świetnie.
Dziękuję.
Najlepszego!
Wystarczyło, że zbliżył się do morza i zaczynał płakać.
Tak się bał wody, że nie mógł brać kąpieli.
Nie bałem się kąpieli.
Bałeś się.
Nie pomyślałabyś, prawda?
Dziś trudno go wyciągnąć z wody.
Przepraszam.
Rozpędziłyśmy się.
Po prostu nie sądziłyśmy,
że możemy mieć dziecko.
Jackson ma niestety pecha,
bo jest naszym cudem.
Mamo.
Dobrze.
Już się hamuję.
A twoi rodzice?
Czym się zajmują? Są tak żenujący jak my?
Nie.
Są bardzo zwyczajni.
Czym się zajmują?
Są księgowymi.
Potrzebujemy księgowych.
Gdzie mają biuro?
Pracują z domu.
Mają stronę?
Nie.
Współpracują z międzynarodowymi klientami.
Wiecie, z Japonii i tak dalej.
Gdzie ubikacja?
W moim pokoju.
Jest...
miła.
Tak?
Fajnie.
Mówiłeś jej, że nie pijesz, tak?
Mamo.
- Wyluzuj. - Daj spokój.
DELFINY
Cholera.
Co tam, oblechu?
Tom kłamał. Ma telefon.
Podstępny skunks.
Czekaj.
- Co jest? - Wyrzucił go.
Pozbył się dowodu, cwaniak.
Idź do niego.
Autobus mi ucieknie.
- Nikt inny go nie złapie. - Muszę kończyć.
- Gdzie jesteś? - Most Clayhill.
To obok przystanku. Idź do niego. Jutro będzie za późno.
Ledwo co dałem radę.
Naciągnąłem bark, ale było warto.
Jesteśmy z ciebie dumne.
Maeve się zgubiła?
Sprawdzę.
Maeve?
Nie!
- Nie zbliżaj się! - Stój!
- Boję się! - To ja.
Otis.
Skąd ten strój?
Jestem Hedwigą.
- Nie wiem, co to. - Taki słynny film.
Świetny soundtrack. Kultowy dla środowiska LGBTQI.
Nie o to chodzi.
Czemu wyrzuciłeś telefon?
Ten, którego niby nie masz.
Dobra, kłamałem.
Byłem podejrzany, więc wymyśliłem historię z Jacobsem.
Ale nie rozesłałem zdjęcia.
Naprawdę.
- Kiepsko to wygląda. - To nie ja.
Wysłałem tylko jednemu gościowi. Nie wierzył, że bzykałem się z Ruby.
I byłem na nią zły, bo mówiła, że pachnę jak chipsy.
To cię nie tłumaczy.
Komu je wysłałeś?
Kyle’owi. I nikomu więcej.
- Cześć! - Gdzie jesteś?
Zaraz mamy autobus.
Za chwilę tam będę.
Jestem prawie na miejscu.
Lepiej się teleportuj, bo autobus już przyjechał.
Wsiądź i przytrzymaj drzwi.
Poczeka pan sekundę?
- Kolega... - Sekunda minęła.
Nie!
Pojadę następnym.
Spotkamy się na dworcu.
Przepraszam.
Gdzie Tom?
- Wyglądasz dziwnie. - A ty?
Miałem iść na Cal do szczęścia z Erikiem, ale uciekł mi autobus. Dzięki.
- Przeze mnie? - Kazałaś mi gonić Toma.
Nie kazałam.
Wysłał zdjęcie Kyle’owi.
- Chodźmy więc do Kyle’a. - Nie.
Jadę do Erica. Czekam na autobus.
- Następny dopiero za godzinę. - Nie.
Dobra. Jak wolisz.
- Dokąd idziemy? - Na korepetycje do Aimee.
Kyle, przez ciebie chce mi rzygać.
Tak, Aimee. On jest odrażający.
- Mówiłem, że dam radę. - Nikogo to nie obchodzi.
Pizza! Dzięki Bogu.
Kto zamawiał pizzę?
- My. - Znalazłyśmy kartę twojej matki.
O ja cię pierdolę.
Przyszliśmy do Kyle’a.
- Po co? - Nie twój interes.
A ty co?
- Idę na... - Obciągara przyszła.
Czego chcecie?
Świetny strój.
- Dzięki. - Jak było u rodziców Jacksona?
Średnio. Uciekłam.
- Gdzie Kyle? - Bo co?
Chodzi o seks? Ma jakieś robaki?
Przeszły na mnie? Jestem siedliskiem robali?
Musimy z nim pogadać.
Gdzie Kyle?
Pewnie ma zjazd w kuchni. On jest obrzydliwy.
Musimy pogadać.
Moja skóra przypomina dywan.
- Rozesłałeś to zdjęcie? - Depczcie po mnie.
Chcę być dywanem.
Udupimy cię! Pożałujesz, że nie jesteś dywanem.
- Wysłałeś to zdjęcie? - Maeve!
Jest nieprzytomny.
To głupie.
Czemu Ruby nie pójdzie na policję?
Nic nie rozumiesz.
- Typowy facet. - Skąd ta obsesja?
Potrzebujesz forsy? Pożyczę ci.
Czy to tylko pretekst, żeby uciec od Jacksona?
- Słucham? - To zabawne,
że spotykamy się tylko, gdy czegoś potrzebujesz.
To nieprawda.
- Jesteś moim przyjacielem. - Tak?
Przyjaciele słuchają się nawzajem.
Ciągle powtarzam ci, że powinienem być z Erikiem,
a jednak jestem tu z tobą i tym dywanem.
Więc idź.
No idź!
Dobra.
Nie wzięłam forsy od Ruby.
Wystraszyła mnie kolacja u Jacksona, ale nie dlatego tu jestem.
Wiesz, jak długo nazywają mnie obciągarą?
Cztery lata.
Nazywają mnie tak nawet ludzie, których nie znam.
Ugryzłam Furthassle’a w mosznę.
Bzykałam się z czterema naraz. Pieprzyłam się z kuzynem.
Za piątaka zrobię ci ręką.
Wiesz, jak się zaczęło?
Simon chciał mnie pocałować na urodzinach Claire Tyler.
Odmówiłam.
Więc powiedział, że mu obciągnęłam.
Tak się zaczęło.
I trwa do dzisiaj.
Nikt nie zasługuje na takie upokorzenie.
Nie wiedziałem.
Nieważne.
Pomóż mi to załatwić.
Co zrobić, żeby gadał?
Sok pomarańczowy.
Dajcie soku pomarańczowego.
- Cześć. - Gdzie jesteś?
- W autobusie? - Nie.
Coś mi wyskoczyło. To pilna sprawa.
Coś ci się stało?
Nic mi nie jest.
Muszę coś załatwić.
Przyjadę później i spotkamy się po filmie.
Sam nie wiem. Straciłem ochotę. Chyba wrócę do domu.
Dobra.
Spotkamy się, jak wrócisz.
To twoje urodziny. Musimy coś zrobić.
Przepraszam. Wynagrodzę ci to. Obiecuję.
Pogadamy później.
Cześć.
Za 13 godzin wielka prezentacja.
13 GODZIN
To robota geniusza zła. Jestem pod wrażeniem.
Oby to była pizza.
Przyszedłem się pouczyć.
Ruby mnie zapraszała.
Steve. Jestem nowy w szkole.
My tylko palimy trawę i plotkujemy.
Ruby lubi zapraszać seksownych chłopaków.
Muszę się pouczyć.
Mam mnóstwo zadań z trygonometrii.
Dzięki.
Zaczekaj!
Ja się mogę z tobą pouczyć.
- Przepraszam, to autobus do Moordale? - Nie.
Przepraszam. Ktoś zabrał mi płaszcz z telefonem i portfelem.
Nie widziała pani, jak ktoś zabierał mój płaszcz?
Wzór w tygrysie paski.
Widziała pani mój płaszcz?
Miałem tam telefon i portfel.
Po co ludzie wysyłają nagie zdjęcia?
To podniecające.
Robisz coś, czego nie wolno, w tym cały urok.
Ja tego nie robiłam.
- Samotne genitalia nie są w moim stylu. - Tak?
Ale rozumiem, dlaczego inni to robią.
To jak jazda pociągiem na gapę.
Albo znalezienie portfela i zabranie forsy.
Wiesz, że to złe, ale cię kręci.
Nie wziąłbym forsy ze zgubionego portfela.
Zrobiłeś coś, czego nie powinieneś?
Tak.
Co?
Czasem nie robię kopii zapasowej twardego dysku.
Ze zmęczenia.
Wow.
Podwędź coś.
- Nie. - Tak.
Po co miałbym kraść?
- To wyzwanie. - I co?
Zrób to.
- No dalej, to łatwe. - Przestań.
Pożyj trochę.
Spokojnie.
KRADZIEŻ ZGŁASZAMY POLICJI
Tu był mężczyzna, a teraz go nie ma.
Skończył zmianę.
- Cześć. - Cześć, Otis.
Jestem Hedwigą.
Uwielbiam ten film.
- Wszystko gra? - Tak, spoko.
- Co u ciebie? - W porządku.
Wydajesz się zdenerwowany.
Czym miałbym się denerwować?
- Zamierzałeś za to zapłacić? - Tak.
Wcale nie.
Nie wiem, czemu to zrobiłem. To pierwszy raz.
To widać.
Marny z ciebie złodziej.
Ile to kosztuje? 50 pensów?
Muszę wezwać policję.
- Proszę. - Tak, Otis.
Żartuję.
- Naprawdę? - Tak.
Ja stawiam.
Dobra.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Zostałem przyłapany. - Oczywiście.
Często mi coś przysyłają.
Wiecie,
cycki,
cipy,
- czasem odbyt. - Ta wagina...
Ty ją rozesłałeś?
Nie.
Fotki gromadzę w osobistej kolekcji.
Jestem koneserem amatorskiej erotyki.
To ohydne.
Wiem.
Spływaj.
Ruchy.
Chodź.
To on?
Nie sądzę.
Czas ucieka. Do dupy z taką pomocą.
Wyświadcza ci przysługę.
O co chodzi?
Jestem skończona.
Co się stało?
Ta pizda, z której wszyscy się śmieją,
jest moja.
Mam przejebane.
Przejebane na maksa.
Ruby...
W najgorszym razie wszyscy zobaczą zdjęcie, dowiedzą się, że to ty,
i zostaniesz upokorzona.
- Nie pocieszasz mnie. - Tylko jeśli na to pozwolisz.
Każdy ma ciało.
Nie ma się czego wstydzić.
Ja mam dziwny palec u stopy.
- I... - Otis, nie.
- Przypomina kciuk. - Fuj.
Chodzi o to, że...
ktoś chce cię poniżyć, ale mu się nie uda, jeśli się nie dasz.
Jeśli tego chce, czemu od razu nie ujawnił zdjęcia?
- To tortura. - O Boże.
To dziewczyna.
To nie chłopak.
Szantaż emocjonalny, żądanie przeprosin. To jakaś laska.
- Kto cię nienawidzi? - Wszyscy. Jestem suką. Dla każdego.
- Tak. - Jadę do domu.
Możesz zamówić mi taksówkę? Z mojego telefonu.
Kto jeszcze zna twój kod?
Nikt, tylko Liv.
Ty?
Jesteś kulturystą?
Skupiłem się na matmie. Mówiłaś coś?
Czy jesteś kulturystą?
Masz potężne ramiona.
Dzięki. Lubię ćwiczyć.
Chciałbym startować w zawodach, ale mam słabe mięśnie łydek.
Przykro mi.
To nic. Lubię też matmę. Więc mam inne możliwości.
A ty?
Nie wiem, co chcę robić po szkole.
Wiem, kiedy wyskoczy mi pryszcz. Może zostanę kosmetyczką.
Jak trygonometria?
Bardzo trudna.
Tak jak algebra.
Za rok będę musiał którąś wybrać.
Ciężki wybór.
Próbowałeś robić mapę myśli?
Uwielbiam mapy myśli.
Przepraszam, koleżanko.
- Podwieźć cię? - Nie, dziękuję.
Masz penisa, koleżanko?
Pokaż nam fiuta.
Zostawcie mnie w spokoju.
Jebany gej.
Proszę, to tylko kostium. Miałem iść do kina z kolegą.
Nie jestem...
Nie chciałam go rozsyłać,
- tylko jej pokazać, jakie to uczucie. - Co ty gadasz?
Codziennie jesteś dla mnie wredna.
„Twoja torba to podróba.
Masz toporny makijaż. Nie będziesz miała przerwy między udami”.
To prawda.
Widzicie? Jest okropna.
Olivia najwyraźniej uważa, że zbytnio ją krytykujesz,
co nie usprawiedliwia szantażu.
Chciałam, żeby poczuła się tak jak ja.
Nie krytykuję cię, żebyś źle się czuła.
Chcę ci pomóc.
Może Olivia chce, żebyś ją wspierała?
- Wszystkich obrzucamy błotem. - Tak.
Ale musisz akceptować to, co w ludziach niedoskonałe.
Bez tego nie można sobie ufać.
Bardzo cię przepraszam.
Nienawidzę cię. Jadę do domu.
Świetnie. Co za suka.
Skąd wiedziałaś?
Lubię czytać kryminały.
- Co się stało? Krwawisz. - Tak.
- Usiądź. - Nic mi nie jest.
W porządku.
Macie chusteczkę?
- Nic mi nie jest. - Na pewno?
Muszę tylko skorzystać z telefonu.
Zostałem okradziony. Chcę się dostać do domu.
Proszę.
Nic mi nie jest.
Dobry wieczór.
Mówi Eric.
Zdarzyło się coś złego. Może pani po mnie przyjechać?
Co powiesz Jacksonowi?
- Że dostałam biegunki? - Boże.
Nigdy się do mnie nie odezwie.
Czemu się nie pożegnałaś?
To dla jego dobra.
I tak nie pozwolą, żeby ich złoty chłopiec kręcił ze mną.
Po co się oszukiwać?
Jeśli się nie otworzysz, nigdy się nie dowiesz.
Nie. Miało nie być terapii.
Przepraszam.
Coś nie tak?
Mam sweter.
Jesteś rycerzem.
Jest pobrudzony nutellą, więc nie do końca.
Świetnie.
Czemu masz tak długie ręce?
Wcale nie.
Podwiń rękawy, głuptasie.
Teraz ten.
Jestem prawiczkiem.
Co?
Jestem prawiczkiem. Pomyślałem, że powinnaś wiedzieć.
- Jasne, nie oceniam. - Spoko.
Dobrze, że ci to wyznałem.
Pójdę już.
- Dobra. - Tak.
- Trafisz do domu? - Tak.
Do jutra.
MAMA 2 NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
Mamo.
Wszystko gra?
Eric.
Porozmawiajcie, chłopcy.
Wybacz, ale coś mi wypadło w sprawie Maeve i kliniki.
To było ważne.
Potem zdarzyło się coś szalonego. Zaiskrzyło między nami.
Było blisko, a ja wszystko schrzaniłem.
Co masz na twarzy?
Byłeś z Maeve?
Chodziło o to zdjęcie krążące po sieci.
Zostawiłeś mnie w takim stroju, żeby spotkać się z Maeve?
To nie było specjalnie.
- Co się stało? - Jesteś egoistą.
Dbasz tylko o siebie.
Co? To niesprawiedliwe.
Dlaczego tak się wściekasz?
Przyjaźnimy się od dziewiątego roku życia,
a porzucasz mnie dla kogoś, kogo ledwo znasz.
Zmieniłeś się.
Dawny Otis by tego nie zrobił.
- Nie... - Właśnie że tak!
Sądzisz, że cię lubi? Nawet nie potrafisz się dotknąć.
Ocknij się!
Ja jestem egocentrykiem?
Nie znosisz sytuacji,
kiedy nie jesteś w centrum uwagi.
Ale nie mam urojeń.
Jesteś wściekły tylko dlatego, że mam życie poza naszą przyjaźnią.
Nie możesz tego znieść.
Zadzwoniłem do twojej mamy, bo czułem się tu bezpiecznie.
Chyba popełniłem błąd.
Wszystko w porządku? Chcesz porozmawiać?
Co się stało?
- Nic. - Ericu, porozmawiajmy!
Nic się nie stało. Nie chcę o tym mówić.
Jeśli chcesz tak żyć,
musisz być twardszy.
Wróciłaś po buty?
Przepraszam.
Nie chcę dziewczyny, o której nic nie wiem.
Chryste.
Pokażę ci, gdzie mieszkam.
Ładnie tu.
Plotki o mojej rodzinie to prawda.
Niektóre.
Mama jest ćpunką, tata prysnął, kiedy byłam mała.
Nie byli księgowymi?
Nie jestem kryształowa.
Od dziecka biorę leki uspokajające.
Mam tak silne napady paniki, że mam wrażenie, że umrę.
Zwykle rano wymiotuję.
Przed apelem i po każdych zawodach.
Źle sypiam, bo ciągle wiruje mi w głowie.
Moje matki być może się rozwiodą.
Kłócą się...
bez przerwy.
Tylko ja trzymam je razem.
Dużo tego.
Tylko kiedy jestem z tobą,
nie mam wrażenia, że mój umysł pędzi jak szalony.
Myślałam, że masz idealną rodzinę.
Też nie jestem kryształowy.
To...
oprowadzisz mnie po domu?
- Tak. - Fajnie.
Na początek
poważne ostrzeżenie dotyczące zdjęć pornograficznych
rozsyłanych na urządzenia mobilne.
Zachowanie to jest nie tylko podłe,
ale ma też poważne konsekwencje, które mogą skończyć się
na drodze sądowej.
Nie wiemy, kto wysłał rzeczoną fotografię.
Jednakże wciąż badamy sprawę.
To podobno wagina Ruby.
- Dziękuję. - Ruby ma mięsiste wary.
A teraz...
To moja wagina.
- Usiądź. - Nie.
Na zdjęciu jest moja wagina.
Usiądź.
To moja wagina.
Dziękuję, Maeve.
Uspokójcie się.
Obie się mylicie.
To moja wagina.
To nie może być wagina was wszystkich.
Ja również mam waginę!
Gratuluję. Proszę usiąść.
- To moja wagina. - To moja wagina.
- Dosyć! - To moja wagina!
- Rozumiem, co próbujecie... - To moja wagina.
Nie masz waginy.
Nie masz jej,
tak jak i ja jej nie mam.
- To moja wagina. - Usiądźcie wszyscy.
- Nakazuję... - To moja wagina.
- Usiądźcie.
- To moja wagina. - Cholerne waginy.
To moja wagina.
Napisy: Przemysław Rak