MIĘDZYNARODOWY PROGRAM MARSJAŃSKI M-7
Margo.
Oglądasz?
Tak.
Tak. Oglądam.
ROSKOSMOS
Panie i panowie.
Proszę zająć miejsca.
Niniejszym ogłaszam otwarcie posiedzenia Rady Nadzoru Marsa,
któremu przewodniczy Irina Morozowa z ramienia Roskosmosu
w lipcu 2003 roku.
Na posiedzeniu obecni są wszyscy członkowie i mamy kworum.
Zaczynajmy.
Nie mogę się doczekać, aż cię zobaczę.
ZIARNKA PIASKU RICHARD MCKENNA
Hej ho.
- Hej. - Cześć.
WINDA
Cześć.
Co słychać, Ilja?
Dzień dobry.
Jak się macie?
Admirale.
Nie wiem, co powiedzieć.
Może: „Czego się napijesz, admirale?”.
„Czego się napijesz, admirale?”
Dziękuję, że pytasz. Poproszę to, co on.
Tak jest!
Na zdrowie!
Niezłe.
- Polej jeszcze. - Tak jest.
Biorąc pod uwagę
szybkość lotów i produkcję paliwa w Szczęśliwej dolinie,
jesteśmy pewni, że damy radę wdrożyć misję przejęcia asteroidy
w osiem tygodni.
To mało czasu, ale uważamy, że jest to wykonalne.
Powiedzmy,
że misja się powiedzie i asteroida znajdzie się na orbicie Marsa.
Kolejny krok będzie wymagał skonstruowania nowego sprzętu.
Tak.
W Heliosie przewidujemy potrzebę
zaprojektowania, zbudowania i utrzymania floty 200 nowych łazików,
które będą wykonywać czynności wewnątrz i dookoła asteroidy.
Musimy też zaprojektować, zbudować i utrzymać dwie platformy,
które będą bazami misji wydobycia,
razem z 45 nowymi MSAM-ami, które ułatwią transport ludzi i towarów
między budynkami rozbudowanej Szczęśliwej doliny.
Potrzeba też dwudziestu czterech statków transportowych
z silnikami jonowymi napędzanymi reaktorami termojądrowymi
do transportowania irydu na Ziemię.
- My... - Pani wybaczy,
ale to olbrzymie poszerzenie prac badawczo-rozwojowych.
Nigdy wcześniej nie podjęto się czegoś takiego.
Twierdzi pani, że musimy zbudować
sześć nowych rodzajów statków, ponad 400 pojazdów.
- Zgadza się? - Nie do końca.
To zapotrzebowanie wskazane tylko na pierwszej stronie.
O ilu mówimy?
Przewidujemy zapotrzebowanie na 11 nowych statków
oraz 2500 niezależnych pojazdów.
To ostrożne wyliczenia.
Przewidywałam bliżej 4000 pojazdów.
To będzie ogromny wydatek.
Do tego inwestycja w rozbudowę Szczęśliwej doliny,
większa liczba pracowników, szkolenia, konserwacja.
A nawet nie doszła do budowy placówek przyjmujących i przetwarzających,
które będą potrzebne na niskiej orbicie okołoziemskiej,
gdy zaczniemy transportować iryd na Ziemię.
Pani Rosales,
jaki jest szacowany koszt całkowity tego projektu?
By Helios stworzył infrastrukturę potrzebną do wydobycia irydu
po przejęciu asteroidy,
będziemy potrzebować co najmniej...
dwóch bilionów dolarów.
Ale asteroida jest warta przynajmniej 20 bilionów, a pewnie więcej.
To dobra inwestycja.
To tak na serio?
Ambitnie.
Dwadzieścia pięć lotów w pierwszym miesiącu?
- To prawie raz dziennie. - Spójrz na wyliczenia,
ile paliwa będziemy musieli wyprodukować.
Jezu, kurwa, Chryste.
Przepraszam.
Ja pierdolę.
Lepiej, zastępco.
Spójrz na terminy produkcji sprzętu.
Nigdy nie pracowaliśmy w takim tempie.
Nie sądzę, że damy radę.
Wysłano mnie tu, by udowodnić,
że ta baza jest warta przelanych krwi, potu i łez,
by rozpocząć tu działania.
Umarli tu dobrzy ludzie, a ja znałam niektórych z nich.
Teraz mamy szansę pokazać, że ich poświęcenie nie poszło na marne.
Jeśli M-7 zatwierdzi ten plan i każe nam złapać tę asteroidę,
to chcę ją dorwać.
Albo zginę, próbując.
Tak jest, pani kapitan.
Kto panu powiedział?
Nikt.
Mam nosa do takich rzeczy.
Szlag, sądzisz, że pierwszy wymyśliłeś,
jak zbudować destylator ze złomu i starych części?
Miałem bimber na statkach, krążownikach, jednostkach MASH,
w izolatkach, celach, kościołach, bazach na Księżycu i w kosmosie.
Jeśli gdzieś jest bimber, to Ed Baldwin go wyniucha.
Okej.
Ale coś ci powiem.
Musisz wymienić filtry w przewodzie kondensacji.
Dlatego jest taki wstrętny mysi posmak.
To charakterystyczna oznaka.
Mysi posmak?
Tak.
Rozmawiałam z reprezentantem związkowców w Houston.
Mówi, że teraz mamy przewagę.
No nie wiem, związki?
Pamiętacie, jak chcieli zrzeszyć górników w Jamestown?
Nie, to co innego.
Nie mogą nas wywalić.
W dwa dni przyślą nowych ludzi?
Niemożliwe.
Potrzebują na to minimum trzech miesięcy.
Do tego czasu Złotowłosa zniknie.
Jeśli nie połączymy sił,
cały czas będą nas dymać.
Mówię wam, będzie praca po dwie zmiany, nadgodziny,
nie będzie przerw na jedzenie, dni wolnych, to katastrofa.
Premie, podwójne premie,
- sekretne premie... - Co?
- ...w międzyczasie. - Tak.
Ludzie się męczą. Tracą skupienie. Popełniają błędy.
- Wtedy dzieje im się krzywda. - Właśnie.
Duża wypłata wymaga ryzyka.
Co ci po tych pieniądzach, jeśli będziesz martwy?
Przynajmniej umrę z uśmiechem bogacza.
Wydaje się być pewna siebie.
Ma powody.
Wie, że Helios nigdy nie był tak potrzebny nam i Amerykanom,
jak w tej chwili.
Nam? Miło mi to słyszeć, Margo.
- Ja nie... - Sprawdźmy, na co ich stać.
Kierowniku Hobson, pani Rosales.
W imieniu Roskosmosu i Związku Radzieckiego
witam w Leningradzie.
- Dziękuję. - Miło tu być.
Mój hotel jest wspaniały.
A jak pani zakwaterowanie?
Byłoby lepsze, gdyby łazienka nie była na korytarzu.
Z powodu wielkości konferencji
musieliśmy umieścić niektórych w mniej komfortowych miejscach.
Za sukces.
Nie wiem, jak go osiągniemy,
jeśli nie znajdziemy bilionów w czyimś materacu.
Pieniądze nie są problemem.
- Nie? - Nie.
Nasze dwa kraje mogą wyłożyć taką sumę.
Ale tego nie zrobimy.
Nie zrobimy tego,
bo całe M-7 jest odpowiedzialne za opłacenie tej operacji.
Wszyscy muszą zainwestować, jeśli chcą otrzymać zwrot.
I wierzcie mi,
wielu ludzi tutaj jest w stanie pokryć koszty.
To w czym problem?
W zwrocie z inwestycji.
ROI.
Najważniejsze trzy litery w biznesie.
- W każdym języku. - Rozumiem.
Można oczekiwać sporego zwrotu z tej inwestycji.
Koszt to mniej niż 10% potencjalnego zysku w wysokości 20 bilionów dolarów.
To ogromny zwrot.
Ale nie przez 30 lat.
Przynajmniej 30.
Moi ludzie szacują, że raczej 40,
nim którykolwiek kraj odnotuje zwrot z tej inwestycji.
Mówiłam, że realne jest 35 lat.
Nie mogę machnąć magiczną różdżką i stworzyć floty statków
oraz całej infrastruktury z niczego.
A nawet gdy je zbudujemy, trzeba je wysłać na planetę,
na którą podróżuje się 30 dni, jak dobrze pójdzie.
A potem musimy wydobyć iryd
i, o tak, ściągnąć go na Ziemię.
To wymaga czasu.
Przedstawiasz nasze argumenty za nas.
Jakie argumenty?
Żeby darować sobie tę operację.
- Co? Nie! - Nie.
To jedyna taka szansa w życiu.
Nie możemy jej przegapić.
Moskwa nie zgodzi się, by czekać cztery dekady,
zanim zobaczy zyski z tak wielkiej inwestycji.
Ale w tym projekcie nie chodzi o to, że ma służyć nam już dziś.
Chodzi o przyszłość.
Waszyngton też się nie zgodzi.
Czterdzieści lat to za długo w polityce.
Czterdzieści lat temu Jack Kennedy był prezydentem,
co wieczór w wiadomościach mówili o wojnie w Wietnamie,
a Elvis był szczupły.
Miliony ludzi, całe pokolenia, które się jeszcze nie urodziły,
odczują tego skutki.
Mamy wyjątkową okazję zrobić coś, na czym zyska cała Ziemia.
Niestety Złotowłosa nie trafi na Ziemię.
Tylko na Marsa.
Zyskujecie na tym jednie wy w Heliosie.
Dostajecie pieniądze na inwestycję, a my musimy czekać na zyski.
- To nie wystarczy. - Chwileczkę.
A gdyby Złotowłosa nie leciała na Marsa?
Nie rozważaliśmy tego.
O czym ty mówisz?
- Po to tu jesteśmy. - Chwila.
On może mieć rację.
Wytłumacz.
Ściągnijmy asteroidę tutaj zamiast na Marsa.
Wydobywajmy iryd na orbicie. Ziemskiej.
Wykorzystamy infrastrukturę helu-3 z Księżyca,
by od razu móc wydobywać iryd.
Nie będziemy musieli wysyłać pojazdów na Marsa,
a to oznacza szybsze tempo.
I znacznie szybszy zwrot z inwestycji.
Dla wszystkich.
Dzięki temu inne firmy będą zarabiały na wydobyciu.
Nie tylko Helios.
Potencjał dla światowej gospodarki jest ogromny.
I zamiast czekać do roku 2040, by zobaczyć korzyści,
zobaczymy je za... Kiedy?
Pięć lat.
Miałam to powiedzieć.
Drogie panie,
chyba właśnie zmieniliśmy zasady gry.
Musimy wymyślić, jak to zrobić.
Jeśli ciśnienie nad kondensatorem jest za wysokie,
para wodna wypełni przewód.
Okej. Wprowadzę odpowiednie poprawki.
Powinieneś.
Pijesz na koszt firmy.
A żebyś wiedział.
Myślisz, że te rady są za darmo?
Nie szczędź dolewek.
- Jeszcze? - Nie szczędź mi!
Pijesz jak Rosjanin.
Uznam to za komplement.
Rozkręciłeś tu niezły biznes.
Dzięki temu i towarom, które ściągasz z Ziemi,
ile wyciągasz? Pięć, dziesięć tysięcy miesięcznie?
- Admirale, proszę. - To nie mój pierwszy raz.
Widziałem towary z czarnego rynku na statkach,
- w jednostkach MASH... - Proszę.
Nie rozmawiajmy o tym tutaj.
Jak to robisz?
Ktoś ci pomaga na Phoeniksie?
Tylko tak da się to zrobić.
Prawda?
Hej, Faizo.
Miles. Cześć.
W następnym transporcie będę potrzebował więcej miejsca.
To będzie raczej ciężki ładunek,
ale jeśli przesuniemy
- te ostatnie... - Nie mogę ci już pomagać.
Słucham?
Ma tu wstęp tylko niezbędny personel.
A ty, mój drogi, nie jesteś niezbędny.
Co się dzieje?
Nowy zastępca zmienił protokoły?
Palmer nie ma z tym nic wspólnego.
Przykro mi.
Faiza. Dokąd idziesz?
Pogadajmy o tym.
Hej!
Nie ma o czym gadać.
Petros. Hej.
- Nie jesteś tu mile widziany. - Co się dzieje?
Ładownia jest zamknięta dla ciebie i twoich kamieni.
Nie masz też dostępu do działalności Ilji.
Chwileczkę. To nieporozumienie.
- Porozmawiam z Ilją... - Nie będziesz rozmawiał z Ilją.
Nie może mnie po prostu wyrzucić.
Dzięki mnie ta cała operacja...
Hej!
Nie mieszaj się do interesów Ilji.
Okej.
- Rozumiesz? - Rozumiem.
Nie przychodź tu więcej.
Kurwa.
Największym problemem jest to, że przyciągnięcie takiej masy do Ziemi
może zająć wieki.
Masa Kronosa była ułamkiem masy 2003LC, a szybkość obrotu już była problemem.
W latach 90. NASA wykorzystywała DART,
by symulować techniki unikania asteroid.
Możemy wykorzystać DART, by pokierować Złotowłosą.
W latach 90. NASA wykorzystywała BART, by symulować techniki unikania asteroid.
- Może się przydać... - DART.
- Przepraszam. Kim jest Bart? - DART.
O to mi chodziło. Wybaczcie, mój angielski.
Czym jest DART?
Testem zapobiegania kolizji.
Jasne.
NASA przetestowała osiem technik
unikania zderzenia z asteroidami i kometami w latach 90.
Jedna z nich może się przydać.
NASA przetestowała osiem technik unikania asteroid
w trakcie trwania programu DART.
Te dane też ukradliście?
Niczego nie ukradliśmy.
Doprawdy? Pogadamy o projekcie silnika NERVA?
To nam się nie przyda.
Przepraszam.
Proszę kontynuować.
Niech nami pani opowie o naszych technikach.
NASA opublikowała te testy w czasopismach naukowych.
NASA nie pracuje w tajemnicy jak jakieś państwo policyjne.
Źle lokujesz lojalność.
Już nie pracujesz dla NASA.
Masz obowiązki wobec nowego pracodawcy.
Jestem tego świadoma
- i wiem, dla kogo pracuję. - Co więcej,
testy DART były otwarcie publikowane.
- Zgadza się. - Skupmy się, proszę.
Jedna z technik z tych testów
była przydatna podczas testów Rangera-1.
Bezpośrednie mocowanie silnika.
Brali to pod uwagę?
Przyczepić rakietę do asteroidy i wystrzelić ją.
Nie było tego w raporcie.
Nie widzieliśmy tego w raporcie.
Odstąpiliśmy od tego, bo chybiliśmy z pomiarami porowatości.
A co z innymi technikami?
O ile dobrze pamiętam, było jeszcze naprowadzanie wiązką jonów.
A naprowadzanie wiązką jonów?
Za mało energii, by zasilić taką dużą wiązkę.
- Uderzenie. - Uderzenie?
Nie ma czasu na zbudowanie czegoś dość dużego
i ciężko jest złapać inną asteroidę, by w nią uderzyć.
- Ładunki jądrowe. - Nie.
Co?
Przypomniałam sobie o ładunkach jądrowych, ale nie.
Chcieliście wysadzić asteroidę?
Gdyby dinozaury miały broń jądrową, to wciąż by żyły.
Chcemy pokierować Złotowłosą, a nie rozwalić ją na milion kawałków.
Pozostałe opcje to energia słoneczna,
katapulta elektromagnetyczna, ciągnik grawitacyjny, ablacja laserowa...
- Znam je wszystkie. - To prawda.
Za słabe, za małe, za wolne, nie istnieją.
Jest tu jakieś rozwiązanie. Wiem, że jest.
Musimy rozwiązać ten problem.
Okej.
Od czego chcesz zacząć?
Zacznijmy
od sprawdzenia parametrów wiązki jonów.
Jeśli skupimy się na kątach rozbieżności,
możemy wygenerować wystarczająco dużo siły.
Jeśli połączymy to z siłą uderzenia.
Potrzebuję przerwy.
Zjecie coś?
Umieram z głodu.
Nie.
Po drugiej stronie ulicy jest restauracja.
Spodoba ci się.
Wspaniale.
Myślałam, że mamy rozwiązać problem.
Z przyjemnością, admirale Baldwin.
Szlag.
Chwileczkę.
- Co? - Hej.
Obudziłem cię?
A to problem?
Nie, tylko... Jest już popołudnie.
To jestem leniwym sukinsynem.
To wszystko?
Nie. Muszę opublikować
wstępny harmonogram operacji dla szefów działów
i musisz podpisać wynagrodzenia zasadnicze i premie.
Papierologia to teraz twoja działka.
Wciąż jesteś starszym kierownikiem projektu.
- Danielle się mnie pozbyła. - Nie.
Usunęła cię ze stanowiska,
więc nie jesteś w strukturze dowodzenia,
ale wciąż jesteś pracownikiem Heliosa,
co znaczy, że wciąż jesteś starszym kierownikiem projektu.
Chyba masz rację.
Dzięki za informację.
- Na razie. - Dlatego potrzebuję,
byś podpisał te wynagrodzenia i premie.
Do kurwy nędzy.
Przysłali to z Heliosa,
ale potrzebuję podpisu,
zanim opublikuję harmonogram do komentowania.
Tylko podpis.
- Przysłali to z Heliosa? - Zgadza się.
Musisz podpisać na tej kartce. Tutaj.
Jako starszy kierownik projektu...
- poddam to ocenie. - Nie...
Daj spokój. Nie wygłupiaj się.
Niech to szlag.
Wiem, że to rozwiążemy.
To tylko kolejny problem maszynowy.
Da się to zrobić.
Nie mamy czasu.
Niedługo asteroida nam ucieknie.
Musimy zadziałać odważnie,
bo to, co teraz robimy, nie działa.
Co sugerujesz?
Sugeruję,
że powinnam popracować nad tym z Aleidą.
Nie. Nie ma mowy.
Jestem pewna, że razem znajdziemy rozwiązanie.
Ona myśli, że nie żyjesz.
Będzie zdenerwowana, wściekła.
Dlaczego miałaby z tobą współpracować?
Bo ją znam.
Bo jest inżynierką z krwi i kości.
Gdy zagłębi się w problem, wpada w obsesję.
Tak jak ja. Taką mamy naturę.
Może być na mnie zła. Może mnie nienawidzić,
ale nie odpuści, póki nie znajdzie rozwiązania.
Gwarantuję, że teraz chodzi nerwowo po pokoju
i próbuje to rozgryźć. Tak jak ja.
Będzie nad tym pracować całą noc i cały dzień jutro. Tak jak ja.
Jeśli zrobimy to razem, to nam się uda.
Musimy założyć, że powie amerykańskiemu rządowi, że żyjesz.
Moskwa zechce ogłosić twoje przejście na naszą stronę, nim zrobią to Amerykanie.
Rozumiesz, że jeśli to zrobisz, odsłonisz się przed światem?
Że nazwą cię szpiegiem, zdrajczynią?
Wzięłam to pod uwagę.
Chcesz być najbardziej znienawidzoną kobietą w Stanach?
Nie cieszy mnie ta wizja,
ale jestem gotowa podjąć to ryzyko.
Dlaczego?
Bo tylko tak znajdziemy rozwiązanie.
Dlaczego, Margo?
Nie chcę się chować.
Nie chcę się już chować.
Chcę być tego częścią.
Jesteś tego częścią.
Siedząc zamknięta w pokoju i gadając ci do ucha?
Mam związane ręce.
Uważam, że powinnam dowodzić misją przejęcia Złotowłosej w Miasteczku.
Wreszcie docieramy do prawdy.
Chcesz władzy.
Jest jak narkotyk, co?
Moim...
Moim narkotykiem jest praca, ta praca.
Tym ludziom to nie zrobi różnicy.
Dla nich zawsze będziesz zdrajczynią
i nikt ci nie zaufa ani tu, ani tam.
Nie dbam, co o mnie myślą.
Wiem, co zrobiłam i dlaczego.
I wiem, dlaczego robię to teraz.
Tylko to się liczy.
Halo?
- Co robisz? - Przepraszam. Nie chciałam...
Aleido.
Wiem, że to szok.
Ale mogę wyjaśnić.
Ty żyjesz?
Tak. Jeśli możesz...
Nie wierzę.
O Boże.
To jest niedopuszczalne.
Nie miałem wyboru.
To wpłynie na moją prośbę?
Przykro mi to mówić,
ale Ilja nie był z tobą całkiem szczery.
Nie zamierzał ściągnąć tu twojej żony.
Mieliśmy umowę.
Wodził cię za nos, by zdobyć klientów.
To niedopuszczalne!
Masz rację.
To okropne.
Lee, ja dotrzymuję słowa. Chciałbym ci pomóc.
Mógłbym spróbować ją tu ściągnąć, ale Ilja od wszystkiego mnie odciął.
Zajmę się tym.
Gdy już wiedziałam, że Siergiej uciekł z rodziną do RFN-u
i że byli bezpieczni...
musiałam odejść.
Zeszłam na dół i ostatni raz obeszłam pomieszczenie kontroli misji.
Pożegnałam się.
Stałaś przy konsoli.
Potem wróciłam do biura.
Chwilę później
zeszłam do rampy załadunkowej przy stołówce z tyłu budynku
i spotkałam się z kontaktem.
Wsadził mnie do auta i zawiózł na lotnisko Sugar Land pod Houston,
gdzie czekał samolot.
Polecieliśmy do Meksyku, przesiedliśmy się, było kilka przystanków.
Nawet ich wszystkich nie pamiętam.
Aż w końcu trafiłam tutaj.
Uciekłaś do Związku Radzieckiego?
Nie miałam wyboru.
Mogłaś powiedzieć prawdę,
przyznać, co zrobiłaś i ponieść konsekwencje.
Myślałam o tym.
Ale więzienie?
Leavenworth?
Do końca życia?
Za to, że chciałam postąpić słusznie?
Postąpić słusznie?
Wciąż uważasz, że postąpiłaś słusznie?
Nie ujawniłam nic zagrażającego bezpieczeństwu narodowemu.
Byłam ostrożna.
- Z Siergiejem... - Dałaś im projekt naszego silnika.
- Nie miałam innego wyboru. - Przestań to powtarzać.
Jasne, że miałaś wybór.
Cały czas miałaś wybór, ale nie skorzystałaś.
Nie było cię tam.
Byłam tam.
Byłam w budynku w dniu, gdy uciekłaś do Rosji, pamiętasz?
Tak. Wiem.
Chyba nie wiesz.
Bo gdy spotkałaś się z kontaktem
i wsiadłaś do odrzutowca, ja byłam na stanowisku.
Wykonywałam swoją pracę.
I nie byłam jedyna.
Wszyscy tam byli. Chcieli tam być.
W jednej chwili
obserwowałam zużycie paliwa na tablicy,
a w kolejnej...
leżałam na podłodze, dzwoniło mi w uszach, a w pomieszczeniu był dym.
Na miejscu zginęło pięć osób.
Kolejnych czternaście zmarło z powodu obrażeń.
I jeszcze dwanaście w ciągu kolejnych kilku tygodni.
Sto sześćdziesiąt cztery osoby w budynku.
Łącznie 195 ofiar.
- Sharon Atkins, Bob Kipling, Molly Cobb... - Znam nazwiska.
Bill Strausser? Nie zginął.
Miał szczęście.
Musieli przegrzebać trzy tony betonu, żeby go znaleźć.
Ale Orzeszek miał szczęście.
Miał połamaną miednicę i przerwany rdzeń kręgowy.
Poszłam cię szukać.
Gdy tylko mogłam wstać.
Szłam przez budynek do twojego biura,
popchnęłam drzwi, a tam...
była otwarta przestrzeń.
Przez chwilę myślałam:
„Jestem w chmurach. To jest niebo. Pewnie nie żyję”.
Ale okazało się, że druga strona budynku zniknęła.
Cała druga strona budynku.
Nie wiem, jak długo tam stałam, myśląc o niebie.
Miałam nadzieję i modliłam się...
żebyś ty też była w niebie.
Jakiś gliniarz albo strażak, wciąż nie wiem kto...
Ktoś przyszedł i mnie stamtąd zabrał.
Gdy szłam przez biuro...
Widziałam, jak podnoszą ciało Emmy.
Zginęła.
W biurze.
Przy biurku.
Na swoim stanowisku.
Jeśli to ma znaczenie...
żałuję, że mnie tam nie było.
Przy biurku.
Na moim stanowisku.
Czego chcesz, Margo?
Uważasz, że będę z tobą współpracować przy głupiej asteroidzie?
Wiesz, jak ważna dla wszystkich jest ta głupia asteroida.
Zmieni świat.
Nie zrobię tego.
Aleido...
wyjedziesz stąd, pojedziesz do domu
i będzie cię dręczył fakt, że mogłyśmy znaleźć rozwiązanie,
ale pozostało poza zasięgiem.
Będzie cię to zżerało od środka
i gdy wreszcie znajdziesz rozwiązanie...
bo je znajdziesz, wiesz o tym...
okno się zamknie i będzie za późno,
- i będziesz żałować... - Nie zachowuj się, jakbyś mnie znała!
Nie znasz mnie.
Ale znam żal.
Wiem o nim wszystko.
Tak samo jak o bezsennych nocach, gdy w kółko myślisz o przeszłości,
której nie możesz zmienić.
Wiem, że możemy to zrobić.
Możemy to rozwiązać.
Możemy zmienić bieg ludzkiej historii...
teraz, dziś, w tym pokoju.
Możesz mnie nienawidzić,
ale współpracuj ze mną.
Wiązka nie wystarczy.
Asteroida odfrunęłaby z atmosfery.
Co mu jest?
Złamana ręka, obite żebra, zapadnięte płuco.
Mój Boże.
Takie wypadki się zdarzają,
gdy za dużo pracujesz.
Wypadek?
To nie był wypadek.
Petros mówi, że podnośnik hydrauliczny się zepsuł.
Miłoszu.
O co chodzi?
Wysłałeś człowieka, żeby mnie dorwał. O to chodzi.
Działałeś za moimi plecami.
Okłamałeś mnie,
ryzykowałeś wszystkim, co mam.
Nie znam cię, Miłoszu.
Nie zmieniłem się.
Rozejrzyj się.
Będziesz się tarzał w pieniądzach.
To szansa dla wszystkich. Szansa, której nie mogę zmarnować.
Ale chcę, byś był tego częścią.
„Tego częścią”.
To ja cię tu wprowadziłem!
- Mów ciszej. - Ja...
Wiem, jak bardzo lubisz ten bar.
Wiem, ile dla ciebie znaczy.
Możesz przychodzić, kiedy chcesz.
Pomogłeś mi, gdy tego potrzebowałem.
Nigdy o tym nie zapomnę.
Okej, ale w tym samym czasie liczba wypadków wzrosła o 30%.
Roger w zeszłym tygodniu.
Petros dzisiaj.
Nie uważam, że rany, połamane kości
i poparzenia to byle co.
To niebezpieczna praca.
Jak myślisz, co się stanie,
gdy zwiększą liczbę zmian i tempo operacji?
Co? Ryzykujemy, tak, ale na to się pisaliśmy.
Jesteśmy twardzi. Ale misja Złotowłosa może być bardzo niebezpieczna.
Mówię wam, ludzie na tym ucierpią, może nawet zginą.
Tylko rozwścieczysz firmę.
- I będziemy mieć przerąbane. - Już macie.
To prywatne spotkanie.
Wybacz, że się wtrącam, ale powinniście coś wiedzieć
o wypłatach, na które tak liczycie.
O czym on mówi?
Chce namieszać, bo zwolnili go ze stanowiska zastępcy.
To prawda.
Od dawna lubię mieszać, ale...
to jest wstrząśnięte, nie mieszane.
Nieważne.
Rzecz w tym, że Helios zmienia sposób, w jaki wyliczają premie.
- Co? - Nie mogą. Podpisałam umowę.
- Mogą? Jak to teraz wygląda? - Czekajcie.
Zmieniają system punktów.
Pierwszą premię dostawaliście, gdy mieliście 500 punktów.
- Tak. - Teraz to 5000.
Wysokość premii też się zmieniła.
Pierwsza wynosiła 20 000 dolarów.
Teraz to 5000.
Wszystko jest tutaj.
Szlag, Sam miała rację.
Wszystko się zmieniło.
Nie mogą tego zrobić.
Właśnie zrobili. To wchodzi w życie
z dokumentem dotyczącym planowania operacyjnego.
- Jak tak mogą? - Nie mogą, bo podpisałam...
- Nie ujdzie im to na sucho. - Jasne, że ujdzie.
Wiecie czemu? Bo firma może zmienić nasze umowy wedle uznania.
To wam mówiłam. Sprawdźcie.
Wszystko jest zapisane drobnym druczkiem na 50 stronach.
Ma rację.
Mogą zmienić warunki zatrudnienia, kiedy zechcą.
Mój kuzyn jest prawnikiem. Pozwiemy ich!
Nie możesz iść do sądu.
Takie sprawy trafiają do sądu arbitrażowego, a firma wybiera sędziego.
Rzecz w tym,
że macie przesrane.
A teraz bardziej, bo M-7 ogłosiło,
że wysyłają asteroidę na Ziemię, a nie na Marsa.
Czyli zaraz skończą się nawet te chujowe premie.
Zgadza się.
- Co możemy zrobić? - Myślę,
że powinniście posłuchać Massey.
Zorganizować się.
Zrzeszyć.
Wysłać wiadomość tym gnojom na Ziemi,
że jeśli chcą dostać tę asteroidę,
to muszą zapłacić pracownikom.
A jeśli się nie uda?
To przestaniemy pracować!
- Tak. - Okej.
Tak.
Strajk!
Ludzie wciąż nie mogą uwierzyć,
że Margo Madison uznana za zabitą w bombardowaniu, w 1995 roku,
niegdysiejszego Centrum Lotów Kosmicznych im. Johnsona,
żyje i mieszka w Związku Radzieckim.
MARGO MADISON PRZEMAWIA NA KONFERENCJI M-7
Podczas konferencji w Leningradzie pani Madison przeczytała oświadczenie
dziennikarzom z całego świata, którzy zjechali się na konferencję.
Podjęłam decyzję o ucieczce
do Związku Radzieckiego w 1995 roku
po wielu latach niezadowolenia
i rozczarowania NASA i amerykańskim rządem.
Program kosmiczny, do którego dołączyłam w 1966 roku, zmienił się
i wyżej cenił zysk niż ludzkie życie,
i bardziej angażował się w szerzenie propagandy
niż w poprawianie warunków życia ludzi czy w rozwój ludzkości.
Madison poprowadzi sowiecki zespół,
który ma przejąć asteroidę Złotowłosa.
Najwyraźniej pracowała za kulisami podczas konferencji M-7
nad przełomowym rozwiązaniem, które sprowadzi Złotowłosą do Ziemi.
To dla mnie zaszczyt,
że w niewielkim stopniu mogłam pomóc,
doradzając genialnym naukowcom i inżynierom w Gwiezdnym Miasteczku.
I chętnie będę im pomagać w przyszłości,
gdy podejmujemy się przejęcia tego bezcennego źród...
Napisy: Agnieszka Otawska