STRAJK PRACOWNIKÓW HELIOSA – DZIEŃ 7
Złamaliście warunki umowy z Heliosem!
Od waszych wypłat odliczymy każdego straconego centa.
- Macie to czarno na białym. - To bzdura, Palmer.
Helios zakazuje tworzenia związków.
Strajk jest podstawą do natychmiastowego zwolnienia.
To nas zwolnijcie. Zobaczmy, co uda się wam tu osiągnąć bez nas.
To uczciwe.
Oni codziennie ryzykują.
- Ty to masz tupet. - Zasługują...
Wciąż słyszę, jak narzekasz, że nie mają kwalifikacji,
by tu w ogóle być.
A teraz co? Jesteś jednym z nich?
Ne odwracaj kota ogonem, Dani.
Oboje dobrze wiemy, że Helios, NASA, Roskosmos
i pozostałe kraje M-7,
mają w dupie pracowników.
Dowódczyni Poole, to my zmieniliśmy tę bazę
z kilku modułów w prężnie działającą kolonię.
I prosimy tylko o dotrzymanie warunków umowy.
Jeśli asteroida trafi na Ziemię, większość z nas straci pracę w ciągu roku.
A jeśli Helios zagwarantuje wam przekwalifikowanie?
Dobra? Edukację, szansę na...
Przepraszamy.
Już to słyszeliśmy. I to zawsze była bujda.
Jeśli chcecie produkować paliwo, którego potrzeba do misji Złotowłosej,
jeśli chcecie rozładować towary z Phoeniksa,
jeśli chcecie budować moduły mieszkalne albo mieć, co jeść...
Zrobiłam wszystko, by odpowiedzieć na wasze obawy.
Tak, przyszłość jest niepewna.
Tak, przez asteroidę musimy działać szybko, w pośpiechu.
Ale musimy jak najszybciej wznowić produkcję paliwa.
Musimy przepompować 125 ton ciekłego argonu,
by Ranger doleciał do Złotowłosej i wepchnął ją na właściwą drogę.
A póki co mamy tylko 44 tony.
Kończy nam się czas.
Każdy dzień waszej zwłoki sprawia,
że Złotowłosa może wam się wymknąć na dobre.
Wtedy wszyscy przegramy.
Tego chcecie?
Nie, chcemy...
Chcemy, żebyś zeszła ze swojego tronu
i dała nam to, co nam się należy.
Jak daleko się posuniesz, Ed?
Pytanie brzmi, ile jesteś gotowa stracić?
PRZEKROCZENIE GRANICY
CENTRUM KOSMICZNE MOLLY COBB
Nigdy nie widziałem tak zdeterminowanych ludzi.
A sporo już widziałem.
Nie możemy pozwolić, by postępy z Leningradu poszły na marne
z powodu tej histerii.
Wyważasz otwarte drzwi, Irino.
Prezydent pyta co godzinę, czy już to załagodziliśmy.
Korżenko tak samo. Musimy rozwiązać ten problem.
Oni się nie uginają, zwłaszcza w najważniejszej kwestii.
Ubzdurali sobie, że Złotowłosa ma trafić na orbitę Marsa,
a to nie podlega negocjacjom z naszej strony.
Ani z naszej.
Widzę tylko jedno rozwiązanie.
Pominiemy ich.
Każemy naszym kosmonautom i waszym astronautom wznowić produkcję.
Nie są przeszkoleni w obsłudze sprzętu.
Są inżynierami. To jedyny sposób.
Jeśli Helios nam nie pomoże,
to sami sobie pomożemy.
Mówiłaś, że poddadzą się w dwa dni.
- A minął tydzień. - Stul pysk, mięczaku.
Myślałeś, że będzie łatwo? Nie możemy się ugiąć.
Ma rację. W jedności siła.
Jeśli ktoś wróci do pracy, wszystko się posypie.
Przyleciałem tu zarobić.
A w tej chwili nie zarabiam.
Oni też nie. I zaczynają panikować.
- Musimy utrzymać kurs. - Musicie być silni.
Palmer mówił, że nas zwolnią.
Nie mogą. Nie ma czasu.
Słuchajcie. Podobno sami spróbują wznowić produkcję paliwa.
Chcą nas wydymać. Pozwolimy na to?
- Nie! - Nie!
Gdzie są skafandry?
Spójrzcie na to.
Mówicie, że w całej bazie nie ma innych skafandrów?
Tak. A łazikami zablokowali dostęp do śluz w fabryce paliwa.
Sprytnie. Trzeba im to przyznać.
Musimy coś wykombinować. Jasne?
Jak to rozwiążemy?
Musimy wznowić produkcję
albo nie będziemy mieć dość paliwa, by przechwycić Złotowłosą.
To za daleko, by iść w zaimprowizowanym skafandrze.
A zrobienie nowego trwa zbyt długo.
Dosyć.
Za chwilę możemy złapać coś,
co zmieni wszystko dla wielu ludzi,
a nie potrafimy przestać utrudniać sobie życia.
A gdybyśmy poszli dołem zamiast górą?
Ładnie pachnie.
To ścieki z kompostowników.
Trochę tu ciasno, ale powinno się udać.
Na pewno o tym nie wiedzą?
Nie wpadliby na to,
że możemy wypompować wodę z rury do fabryki
i kazać ludziom się nią czołgać.
Wypompowywanie potrwa przynajmniej 12 godzin.
Bierzmy się do roboty.
ROSKOSMOS
Dzień dobry.
Dzień dobry, Paszo.
Współpracujemy z Amerykanami,
by rozwiązać problem ze strajkującymi pracownikami.
Nie ufałbym Amerykanom.
Helios udaje firmę międzynarodową,
ale ma siedzibę w Houston, zaraz obok NASA.
Służą interesom Gore’a i jego pachołków.
Co w tym śmiesznego?
Poznałam Deva Ayesę i zapewniam,
że jego interesy obchodzą go bardziej niż interesy Stanów.
Margo ma rację. Nasz wywiad mówi to samo.
W oczekiwaniu na zakończenie strajku
musimy skupić wszystkie wysiłki na bezpiecznym przechwyceniu asteroidy
i ściągnięciu jej na orbitę Ziemi
pod kierownictwem Margo Madison.
Dziękuję, dyrektorko Morozowa.
Zaktualizowaliśmy przewidywaną trajektorię lotu 2003LC,
a Tatiana obliczyła optymalne warunki przechwycenia dla Rangera.
Wykonała kawał świetnej roboty.
Bardzo dobrze.
To wszystko.
Spotkanie zakończone. Możecie odejść.
Margo Madison... zostań, proszę.
Ten strajk się skończy.
I dotarliśmy do momentu, gdy bezpośredni i osobisty kontakt
z amerykańskim zespołem jest nieodzowny.
Reprezentant Roskosmosu musi polecieć do Houston, by zakończyć negocjacje.
Zgadzam się. Zrobię, co w mojej mocy, by przygotować tę osobę.
Prezydent Korżenko żąda, żebyś ty tam poleciała.
Słucham?
Wynegocjowaliśmy immunitet dyplomatyczny na czas pobytu.
Nie mogą cię tknąć. Nie mogą cię aresztować.
Ja nie... Nie.
Nie mogę tam wrócić. Nie tak się umawiałyśmy.
Umowa się zmieniła.
Prezydentowi zależy, byśmy wysłali najlepszego reprezentanta.
Bez żartów.
Korżenko chce mnie tam wysłać,
żeby zagrać Gore’owi na nosie.
Być może.
Ale mądrze byłoby zaakceptować jego prośbę.
Chcemy się temu dokładnie przyjrzeć.
Mam mówić 2003LC?
Wystarczy Złotowłosa.
Chcemy poznać twój punkt widzenia
i wiedzieć, co pomyślałaś, gdy ją zobaczyłaś.
- Kogo? - Moskiewską Margo.
Koniec reklam za dziesięć, dziewięć, osiem...
Nie przyszłam mówić o Margo Madison.
- ...sześć, pięć... - Dasz sobie radę.
...cztery, trzy...
Dobry wieczór. Witamy w America Now. Nazywam się Zoey Chase.
W pobliżu wieżowca Kingdom Center w Rijadzie wybuchła bomba
w związku z trwającą w Arabii Saudyjskiej wojną domową.
Ale najpierw przeprowadzimy wywiad z Aleidą Rosales z Heliosa,
która ściśle współpracowała z Margo Madison,
kobietą, którą lider większości, Feinstein,
nazwał największą zdrajczynią w historii USA.
Witaj, Aleido.
Dziękuję, Zoey.
Nie mogę się doczekać rozmowy o asteroidzie 2003LC...
Dojdziemy do tego. Najpierw opowiedz o Margo Madison.
BYŁA WSPÓŁPRACOWNICA ZABIERA GŁOS
Została uznana za zmarłą w bombardowaniu Centrum Lotów Kosmicznych im. Johnsona.
Wiedziałaś, że żyje?
Nie, jasne, że nie.
Oszukała mnie. Prawie wcale nie pytała o asteroidę.
Siedmiu osób nie odnaleziono.
Myślisz, że ukrywają się w Rosji?
Co myślisz o jej powrocie do Houston?
Słucham?
Nasze źródło w Departamencie Stanu podaje,
że dostanie immunitet dyplomatyczny na pobyt tutaj.
Myślałam, że nie pozwolą jej wrócić do kraju.
Nikt się tego nie spodziewał. Była twoją mentorką w NASA.
Jej ucieczka nie mogła być aż takim zaskoczeniem.
To znaczy, ja...
Przeczuwałaś, że może pracować dla Sowietów?
Wiesz, co przeczuwam? Że jesteś **** dziennikarką.
- Daj mi to. - Jesteś ****, że to robisz...
Mamo, ja...
Robiło się ciekawie.
Jak się masz?
Dobrze.
Wywiad nie był taki zły.
Mój brat napisał, że mu się podobało,
gdy pokazałaś jej środkowy palec.
- Pokazałam? - Tak.
Mówił, że to zamazali, ale...
Wszyscy zaraz o tym zapomną.
Nie obchodzi mnie wywiad.
Chodzi o nią. O Margo.
Gdy ją zobaczyłam...
Cieszyłam się, że żyje. Wiesz?
Nie mogłam w to uwierzyć.
Ale teraz, gdy ma wrócić...
Wolałabym, żeby nie żyła...
ale żyje.
Wraca.
Wraca tu.
Wiem. To porąbane.
Musisz coś zrobić.
- Co mogę zrobić? - Nie wiem.
Może weź przykład z ludzi na Marsie.
Walcz.
Hopper 3, Phoenix, możesz się odłączać.
Odłączenie. Wyszliście ze strefy dokowania.
Mamy dobry sygnał i możesz wykonać manewr.
Macie lądować przy nadajniku 1-5.
Phoenix, słyszę was głośno i wyraźnie.
Wszystko świeci się na zielono i wchodzimy na tor 0217.
Schodzimy. EDL włączone.
Najgorsze już prawie za nami.
Macie dobre przyśpieszenie.
Silnik pracuje świetnie.
Ściśnij moją dłoń. Wspaniale sobie radzisz.
Hej, mały. Odczuwasz teraz turbulencje,
gdy wchodzimy w atmosferę Marsa. Takie jak w samolocie.
Najgorsze już za nami.
Od teraz powinno pójść gładko.
Za kilka minut będziemy na powierzchni.
Widzisz ten kanion?
To Valles Marineris.
Jest cztery razy większy od Wielkiego Kanionu,
a nasz dom znajduje się na samym dole.
Hopper 3, masz zezwolenie na lądowanie.
Przyjęłam. Hopper 3 podchodzi do lądowania.
Witamy w Szczęśliwej dolinie.
Danielle.
A ty to pewnie młody Luke Skywalker.
Nazywam się Alex.
Okej.
Jesteś najmłodszym członkiem załogi,
ale to nie znaczy, że nie mamy wobec ciebie dużych oczekiwań.
...urosłeś, odkąd cię widziałam.
Proszę pana.
Witamy.
Bardzo się cieszę, że pan tu jest.
Żałuję, że nie zorganizowaliśmy lepszego powitania,
ale w związku ze strajkiem...
Nie szkodzi. Tak jest lepiej.
- Nie wymyśliliśmy... - Daj mi chwilę.
...jak rozładować wszystkie bagaże.
Proszę za mną. Pokażę panu kwaterę, może oprowadzę
- po bazie... - Nie teraz, zastępco.
Musimy porozmawiać. Mamy nowe informacje.
Tędy.
Witamy.
Palmer zapewni ci, czego potrzebujesz i pokaże ci twoją kwaterę.
Witaj.
Daj. Ja to wezmę.
- Dziękuję. - Dobra.
Chodźcie za mną.
Mamo, gdzie jest dziadek?
Pewnie jest zajęty...
Kel!
Tato.
Hej.
Przepraszam za spóźnienie.
Oto mój wnuk.
- Alex, to dziadek. - Hej.
Przytulisz dziadka, mały?
Nie?
Czasem tak się zachowuje. Pewnie czuje się przytłoczony.
Tak, to ma sens.
Nie szkodzi, kolego.
Chodźcie. Zaprowadzę was.
Okej.
Wreszcie się przydałeś.
Niezły widok.
Wiem, że to wszystko jest dla ciebie nowe i ekscytujące,
ale staramy się dostać do fabryki paliwa.
Sytuacja jest kryzysowa.
To nie jest problem tylko NASA czy M-7.
To są twoi pracownicy.
Mają uzasadnione pretensje do twojej firmy.
Chcę wiedzieć, co zamierzasz zrobić.
Zastanawiam się nad tym.
Miałeś na to sporo czasu.
Musimy rozwiązać tę sytuację.
Albo asteroida będzie tylko wspomnieniem.
Dziękuję za odprowadzenie mnie do kwatery, dowódczyni Poole.
Doceniam to.
Dev, wiem, że przywykłeś do bycia szefem,
ale gdy jesteś w mojej bazie,
liczy się moje zdanie. Jasne?
Jak słońce.
Wdech.
Wydech.
Dobrze. Druga strona.
Dobrze.
Chcę zrobić badania krwi.
Bez obaw. Nie dzisiaj.
Wiesz, że pracowałem z twoim ojcem przez dwa i pół roku?
Nawet tutaj.
Lubił go pan?
Bardzo go lubiłem.
Uwielbiał grać w gry
i zawsze mnie pokonywał.
Znajdował różne rzeczy: nakrętki, śruby, cukierki,
i używał ich jako figur szachowych.
Umiem grać w szachy.
Tak myślałem.
Może zagramy?
Ma się całkiem dobrze.
Niska grawitacja mu służy.
Porównałem wyniki z Houston
i zarówno ciśnienie krwi, jak i respiracja są tu lepsze.
Lepiej się czuje tu niż na Ziemi.
Dziękuję, Dimo.
Dobrze cię widzieć.
Was oboje.
Ciebie też.
Idźcie dalej. Trzymajcie się razem.
Chryste. To najdłuższe 800 metrów na Marsie.
Jeśli wolisz tam iść bez skafandra, to proszę bardzo.
Potrzymam cię za rękę, jak się wystraszysz.
Odpieprz się, Bishop.
Przestańcie gadać i ruchy.
Centrala, dotarliśmy do kontrolera głównego generatora.
BRAK POŁĄCZENIA
Dobrze.
Panie Howard.
Przeprowadźcie test systemu i przywróćcie połączenie.
Tu Centrala,
możecie włączyć proces skraplania argonu
i produkcji metanu.
Czas zacząć wytwarzać słodki, kosmiczny sok.
I jak?
- Smaczne. - Tak?
Naprawdę smaczne.
Sama nie wiem. Smakuje, jakby czegoś brakowało.
Tak.
Sama nie wiem czego.
PARMEZAN
Dobra robota, młoda.
Tak.
- Chcesz trochę? - Nie, dziękuję.
Jest najlepszy. Musisz spróbować.
Proszę. Tak.
A teraz wymieszaj.
Musisz wymieszać.
Czemu to zrobiłeś?
To tylko ser.
Próbuję poszerzyć mu horyzonty.
Może zanim to zrobisz,
spróbujesz go trochę lepiej poznać,
zamiast bawić się w Normę Rae.
- Staram się. Okej? - Tak?
Odpuść mi trochę. Walczę w słusznej sprawie.
Też pracuję dla Heliosa.
To walcz z nami.
Ze mną.
Jesteś krótkowzroczny. Spójrz na to z innej strony.
Aleida Rosales dokonała cudu w Leningradzie.
Wymyśliła coś, co na zawsze zmieni naszą planetę.
Tak. I zakończy wszystko, na co pracowaliśmy na tej.
Wciąż będą tu prowadzone badania.
Nie zwiną wszystkiego i nie wrócą do domu.
O to mi właśnie chodzi.
Baza skończy jako placówka badawcza niczym McMurdo.
Co jest nie tak z McMurdo?
Nic, ale to miejsce może być czymś więcej
niż domem dla dziesięciu naukowców i sprzątaczki.
Może być prawdziwą kolonią.
Domem.
Ty masz już dom.
Kapitanie, mamy problem.
Dlaczego tylko ty
- tego nie rozumiesz? - Dobra.
Mamy przejebane. Fabryka dawała nam przewagę.
- Jak się tam dostali? - Nie wiemy.
Będzie im ciężko włączyć generatory bez tego.
Główny regulator przepływu gazu?
Zgarnęłam go na wszelki wypadek.
Podłączyłem ogranicznik napięcia.
Przyjąłem.
Nic z tego. Powietrze nie jest wtłaczane do komory.
Dobra. Czekajcie.
Jennings, sprawdź kondensator.
Patrzcie.
Zdemontowali główny regulator przepływu gazu.
Spróbuję przełączyć na zapasowy.
Nie możemy ominąć regulatora.
Spokojnie. Gdy dorastałem, brakujące części były codziennością.
Ciągle robiliśmy jakieś obejścia.
Okej. Spróbuj teraz.
Bingo.
Pięknie. Generatory się włączają.
Niektóre odczyty wskazują na błędy.
Co, do cholery?
Wyłączcie to. Każcie mu to wyłączyć.
Wciśnij wyłącznik awaryjny!
PŁYNNY METAN
Pani Rosales, była pani umówiona z kierownikiem Hobsonem?
Musimy porozmawiać.
Dobrze. Tylko to podpiszę. Powiem ci, że w NASA...
Nie dawajcie Margo immunitetu dyplomatycznego.
- Od razu do rzeczy. - Zadzwoń
do Departamentu Obrony albo Białego Domu, czy kogokolwiek,
- i załatw to. - To nie zależy ode mnie.
Nie pozwól jej tu wrócić.
Nie do Houston, nie do tego budynku.
Jeśli jej noga postanie na naszej ziemi, powinna zostać aresztowana.
Rozumiem twoją złość, ale Moskwa nalega,
by Margo współprzewodniczyła posiedzeniom w sprawie produkcji
i montażu silnika, oraz transportu na orbitę Ziemi.
Robią to tylko dlatego, by nas upokorzyć.
Możliwe, ale mam związane ręce.
- Według statutu M-7... - Pieprzyć statut M-7.
Jakby im się podobało, gdyby Arkadij Szewczenko reprezentował Heliosa?
Mógłby, skoro to walka kogutów.
Aleido, rozumiem cię. Naprawdę.
Ale ona jest szefową ich programu przechwycenia asteroidy
i niezwykle wykwalifikowaną inżynierką.
Jeśli to ma się udać, potrzebujemy najlepszych ludzi z całego świata.
Nie mogę z nią pracować...
- Nim zaczniesz... - Proszę pana.
W Szczęśliwej dolinie miał miejsce wypadek.
Przywożą rannych pacjentów z eksplozji.
Potrzebuję kroplówki.
Ustabilizujcie go.
Poważne oparzenia. Przykurcz mięśni.
Ty! Zestaw kaniul tętniczych jest w tamtej szafce.
Ostatni.
Tutaj, w lewo.
Pilnuj Jenningsa. Funkcje życiowe się normują.
Musimy chronić drogi oddechowe. Podajcie jej tlen.
Trzeci stopień, ale oczyścimy.
Podajcie kroplówkę.
Potrzebuję trzy litry mleczanu Ringera.
Przykryj rany gazami.
Tętno spada.
- Jennings? - Wkłuj się.
Przechodzę. Rusz się.
Mike.
Ile ofiar?
Jedna śmiertelna.
Czworo ciężko rannych.
Dwoje w stanie krytycznym.
Dima robi, co może, by utrzymać ich przy życiu, ale nie jest dobrze.
Niech to szlag.
Doszło do drastycznej eskalacji.
Musimy zareagować.
Musimy załatwić Poole pomoc.
Zgadzam się. Sprawa wymknęła się spod kontroli.
Centralna Agencja Wywiadowcza wie,
że Moskwa ma w Szczęśliwej dolinie przynajmniej jednego agenta KGB.
Oczywiście, że mają.
Twierdzisz, że byli w to zamieszani?
Nie. Raczej nie.
Rzecz w tym, że NASA ma narzędzia,
by sobie z tym poradzić, choć o nich nie wiecie.
Mówisz, że też mamy tam agentów?
- Tak. - Czemu teraz się dowiadujemy?
Dwunastu Koreańczyków siedzi kilkadziesiąt metrów od Centrali.
Dziwicie się nam?
Czy w bazie jest jakaś broń?
Nasz człowiek na dostęp do broni wykorzystującej energię kinetyczną,
broni azotowej z nabojami, które nie są śmiercionośne
i nie przebiją ścian modułów.
- A skórę? - Nie służą do łaskotania.
Cudownie.
I co sugerujesz?
Mamy pozwolić CIA i KGB przejąć kontrolę nad bazą?
Uznaliśmy, że powinieneś wiedzieć, gdyby doszło do eskalacji.
Rozumiem, Bob.
Ale nie będę człowiekiem,
który upoważni CIA do wprowadzenia stanu wojennego na Marsie.
Musimy odzyskać kontrolę nad bazą
i powstrzymać ataki terrorystyczne.
Terroryzm? Serio?
A jak to nazwiesz, Eli?
To nie pierwszy raz.
- To się stało tutaj. - Wystarczy.
To koniec tej rozmowy.
Musimy znaleźć inne rozwiązanie.
Może wyślemy tam ochronę jak w 1983 roku.
Bo to był świetny pomysł.
- Powstrzymali wybuch III wojny światowej. - Albo prawie ją wywołali.
Mamy za mało czasu.
Szkolenie i podróż to kilka miesięcy.
Chyba że nie trzeba ich wysyłać.
Możemy wyznaczyć ludzi w bazie. Ludzi z przeszkoleniem wojskowym.
Ilu takich ludzi tam mamy?
My i Sowieci, pewnie przynajmniej tuzin, jak nie więcej.
Dobrze...
zróbmy to.
Nie po to tu przylecieliśmy,
ale teraz naszym obowiązkiem jest zapewnienie bezpieczeństwa bazie
i jej załodze.
Musimy znaleźć ludzi odpowiedzialnych za ten wybuch.
Zwracajcie uwagę na to, co wam się wyda podejrzane.
Musimy się upewnić, że taka tragedia się nie powtórzy.
Szlag. Zostaw moje rzeczy.
Uważaj. To rzeczy osobiste.
- Hej, nie dotykaj... - Odsuń się!
Co, do kurwy nędzy? Zostaw go.
Nic się nie zmienia. Wciąż na nich naciskamy.
Naciskamy? Jennings nie żyje.
To zaszło za daleko.
Posłuchajcie! Posłuchajcie!
Podeszliście do negocjacji z klarownością i siłą.
Szanuję to.
Nie poddaliście się.
To szanuję... jeszcze bardziej.
Ale prawda jest taka, że jeśli tego dziś nie rozwiążemy,
nie naprawimy fabryki i nie zaczniemy pompować argonu,
by przechwycić najcenniejszy obiekt w układzie słonecznym,
to poniesiemy klęskę.
Wszyscy.
Okej, to daj nam to, o co prosimy.
- Tak. - Wyślijcie asteroidę na Marsa.
Chciałbym wam powiedzieć, że to możliwe, ale prawda jest taka,
że kraje na Ziemi nigdy się na to nie zgodzą.
Wiecie dlaczego?
Bo to nie leży w ich interesie,
a kosmos to biznes.
Tu chodzi o zasoby.
O wyniki finansowe. O zyski.
Pieprzyć zyski!
Prychaj, ile chcesz,
ale w tym strajku też o to chodzi, nie?
- Chcecie swojej wypłaty, kawałka tortu. - Żebyś wiedział!
Przylecieliście tu zarobić na życie.
Ale to, o co prosicie, zmiana miejsca transportu asteroidy,
nie ma szans się wydarzyć.
Ale powiem wam, co może się stać.
NASA i Roskosmos zgodzili się co do względów bezpieczeństwa.
Jako prezes Heliosa
mogę wam zaoferować 40% podwyżki składki emerytalnej...
lepsze ubezpieczenie medyczne i akcje Heliosa dla każdego.
Nie wierzcie w to, co mówi. Ten facet to handlowiec.
Dopilnuję też, by uczestnicy strajku
otrzymali amnestię za to,
co robili podczas negocjacji w ciągu ostatnich kilku dni.
I pierwsze sto osób, które przekroczy tę linię, dostanie poczwórną premię,
czyli tuż ponad milion dolarów na łebka.
Nie słuchajcie go.
Nie widzicie, co robi?
Próbuje nas przekupić i podważyć naszą solidarność.
Wygramy, jeśli będziemy się trzymać razem.
Zgadza się.
Okej, jasne. Możecie próbować.
Ale zadajcie sobie pytanie: „Co jest ważniejsze?”.
Abstrakcyjne pojęcie wspólnoty czy wasze rodziny na Ziemi?
Wasze dzieci, bratanice, siostrzeńcy,
rodzice, dziadkowie,
czy jakaś skała latająca w kosmosie?
Przykro mi, Sam.
Henry?
Reprezentuję dwunastkę w fabryce.
- Witaj. - Dziękuję.
Mam jeszcze 88 miejsc.
Dajcie spokój!
- Hej. Nie róbcie tego. - Co robicie?
Tchórze. Nieudacznicy.
Musimy być silni.
Rzygać mi się chce.
Ilja?
Maya?
Immunitet. Przykro mi.
Reprezentuję 18 w spawalni.
Luka!
Dobra robota, Dev.
Właśnie zabiłeś Marsa.
...była dyrektorka NASA, Margo Madison,
wróciła do Stanów Zjednoczonych
prawie dekadę po ucieczce do Związku Radzieckiego.
Jej pojawienie się w Houston spotkało się z protestami.
Wielu wzywa do jej aresztowania, ale Madison chroni immunitet,
gdy przebywa tu jako reprezentantka Roskosmosu...
CENTRUM KOSMICZNE MOLLY COBB
Margo Madison, jestem Eli Hobson.
Witamy w Centrum Kosmicznym Molly Cobb.
Dziękuję.
Idziemy?
Admirale.
Co jest?
Masz tupet, że tu przychodzisz.
Masz rację, ale potrzebuję twojej pomocy.
Czemu miałbym ci, kurwa, pomóc?
Bo obaj chcemy tego samego. Nigdy nie wrócić na Ziemię.
Nie wiesz...
Wciąż tu jesteś, nie? Po tylu latach?
Obaj wiemy, że Mars ma potencjał
stać się prawdziwym miejscem do życia.
Czymś, co pożyje dłużej niż my dwaj...
i my możemy tego dokonać.
Właśnie zniweczyłeś naszą szansę.
Wiem, że to bolało.
Uwierz mi. Wiem.
Widzieć, że napędza ich egoizm, chciwość.
Byłoby to zabawne, gdyby nie było przewidywalne.
Ale strajk, mimo utrudnień,
okazał się błogosławieństwem, bo kilkoro z was pokazało,
jak bardzo wierzycie w swój cel,
jak wiele jesteście w stanie poświęcić dla czegoś większego.
A będziemy potrzebować takich ludzi. I to wielu.
O czym ty pieprzysz?
Mówię o przyszłości, Ed. O wzięciu tego, co jest nasze.
Nie mówisz poważnie.
Pomożesz mi ukraść asteroidę?
Napisy: Agnieszka Otawska