Dobra, Wubbo.
Zobaczmy.
- Śledź wzrokiem światło. - Wszystko dobrze.
Schowałam się w kanale po lawie obok obozu.
Okej, Wubbo. Zobaczmy.
Muller, zajmij się Molly, okej?
Próbowałam skontaktować się z Wubbo,
ale nie odpowiadał.
Wtedy zaczęła się burza.
Molly, wszystko okej?
Podejdź.
Dobrze.
Zrób coś dla mnie. Daj...
Molly, wszystko okej?
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Jakby regolit się gotował.
Dobra, Wubbo. Zobaczmy, co da się zrobić.
W porządku.
Wiedziałam, że Wubbo ma kłopoty,
ale niebezpiecznie było go ratować przed ustąpieniem burzy.
Więc czekałam.
Dwie godziny i 45 minut. Czekałam.
Podjęłaś właściwą decyzję.
Nic mu nie będzie?
Nie ma badań,
które by nam pokazały, ile promieniowania przyjęło jego ciało.
Jego dozymetr podał wartość 200 remów.
Co to znaczy?
To więcej niż maksymalna dawka w ciągu życia człowieka.
Prawie na pewno zachoruje na raka w ciągu kilku lat.
Przekładam mój powrót na jutro, by odstawić go do Houston.
Przyjąłem.
Ciebie też zabieram.
Co? Nie ma mowy.
Mój dozymetr był zielony. Mam tu być jeszcze dwa miesiące.
Kanał po lawie cię ochronił, ale nie idealnie.
Zatwierdzony poziom promieniowania na pół roku wynosi 20 remów.
Twój dozymetr pokazywał 90.
Prawie skończyłam tworzyć mapę południowego krańca Stafford.
Wiem, że jest tam lit.
Przykro mi. To ostateczna decyzja. Wyruszamy jutro o 9.00.
Łatwo ci mówić.
Nie możesz się doczekać, by stąd odlecieć i zacząć nową pracę.
To wcale nie jest łatwe, Molly.
Gdy wyzdrowiejesz, to wrócisz. Pół roku, góra rok.
A Wubbo?
On już nigdy nie wróci.
RYZYKOWNA NOWOCZESNOŚĆ
Rząd Reagana utrzymuje decyzję o wprowadzeniu DEFCON 3
podczas wczorajszej burzy słonecznej.
Ze względu na eskalację wysłano 4. dywizję blisko przestrzeni powietrznej Sowietów.
Premier Sowietów, Andropow, skrytykował te działania jako prowokacyjne
w dzisiejszym przemówieniu do Dumy.
Przedstawiciele administracji twierdzą, że był to środek ostrożności.
Ale rosnąca liczba krytyków kwestionuje tę decyzję.
KANDYDAT NA PREZYDENTA
Jeśli to prawda, to czemu wsadzili prezydenta do Air Force One?
Rozbłysk słoneczny doprowadził nas na skraj wojny
przez demonstrującą siłę politykę tego rządu.
Jak wygląda kwestia zasilania?
Korzystamy z energii słonecznej,
póki nie uruchomimy reaktora jądrowego.
A system podtrzymywania życia? Masz tam dużo ludzi.
System działa, ale mamy problem z wydobyciem lodu.
I działania związane z programem lotu na Marsa
trzeba wstrzymać. Znowu.
To nie wszystko. Pręty paliwowe zostały uszkodzone podczas burzy.
Reaktor podziała nie dłużej niż kilka miesięcy,
jeśli nam się poszczęści.
Okej. Będziemy musieli wysłać pluton.
Mamy mało czasu,
ale Sea Dragon powinien dotrzeć na czas.
Bez załogi będzie bezpieczniej.
Powiadomię Guam, by wdrożyli odpowiednie procedury.
Najpierw musi je zatwierdzić Pentagon.
To zajmie tygodnie. Nie zdążymy do startu.
Nie chcę, by Jamestown zostało bez prądu przez biurokrację.
Też tego nie chcę, ale takie są procedury.
Może i wróciliśmy do DEFCON 5, ale nadal musimy być czujni.
Dzień dobry. Mam dobre wieści.
Przydadzą się.
Po tej porażce związanej z burzą
prezydent uważa, że trzeba rozładować napięcie z Sowietami,
pokazać Amerykanom, że zależy mu na pokoju.
Wsadzanie pocisków na Pathfindera może nie być najlepszym sposobem.
Wiem. To zostało wstrzymane. Na razie.
Ale chcę, byście stworzyli propozycję nowej misji.
Amerykański astronauta i sowiecki kosmonauta
jednoczą się, by pokazać wspólny cel,
podając sobie dłonie w kosmosie.
Przepraszam.
Podanie dłoni?
Dokujecie dwa statki, otwieracie włazy, podają sobie dłonie na żywo w TV,
bułka z masłem.
Ed, pomyśl nad załogą.
Chodzi o ludzi, którzy najlepiej odzwierciedlają nasz kraj.
Siłę, wolność, może... jakaś młoda twarz dla widzów MTV.
Sprawdzę, czy Madonna jest dostępna.
Nie pozwolę na dokowanie przy sowieckim statku.
Będą mieli dostęp do naszej tajnej technologii. Nie możemy...
Margo, uspokój się. Nie dojdzie do tego.
To będzie taki gest na zgodę,
a gdy Sowieci go odtrącą, wyjdziemy z tego obronną ręką.
A oni wyjdą na agresorów.
Wszyscy zadowoleni.
Tom, nie wiem, czy zauważyłeś,
ale mamy teraz sporo na głowie.
Planowanie występu pod publikę, który nie nastąpi,
nie jest na szczycie mojej listy zadań.
Coś wymyślisz.
To twoja praca.
Czekasz, aż tu dotrzesz i dołączysz do zabawy, co, Ellen?
Nie mogę się doczekać.
Kończę.
Jak sytuacja?
LSAM jest gotowy do startu.
To nadeszła ta chwila.
To twój ostatni pobyt tutaj, prawda?
Będziesz tęsknić?
Cztery tury, 723 dni.
Wystarczy mi.
Myślę, że będę mieć większy wpływ na program z dołu.
Może zacznij od załatwienia nam działającej zmywarki.
Nie załatwię niemożliwego.
Racja.
- Powinniśmy... - Tak.
Zwalniam cię ze służby jako dowódca Jamestown.
Przekazuję dowodzenie.
Powodzenia na dole.
Dzięki.
Foster. Dziękuję.
Trzymaj się.
Price. Tak trzymaj.
Fassi. Dziękuję.
- Geller. - Dziękuję.
Nie bądźcie dla niego za mili.
- Jonway. - Dzięki.
Prawie zapomniałam o najważniejszym.
Do czego są?
Do barku.
ADI jest bezwładny.
Tak.
Sprawdź błędy i wskaźniki.
Rozpoczynam manewrowanie. Pozycja 27. Wykonać. W porządku.
Cobb, czas zapiąć pasy.
W porządku.
- Tryb silnika 202. - 202.
Chodźcie tu, małe kosmiczne gnojki. Tak.
ASTEROIDY
Możesz sobie darować. Nie uda ci się.
Bzdura. Już prawie się udało.
Oszukujesz.
Wcale nie. To się nazywa polowanie.
- Jimmy mi pokazał. - Jestem dumny.
Tak.
Prawie się udało.
- Prawie. - Kiedyś.
Kiedyś ci się uda, stary.
Cholera.
NAJWYŻSZE WYNIKI 1 ED – 2 GOR
Dzięki.
Myślisz, że przyjdzie?
Zobaczymy.
„Lecz przyszedłszy bliżej, nie znalazł nic prócz liści,
gdyż nie był to czas na figi”.
Nie znałem go tak dobrze.
Miał swoje demony.
Niektórzy nie potrafią się od nich uwolnić.
Jakby wciąż tam byli.
Biedna Dani. Nie wyobrażam sobie, przez co przechodzi.
To potrwa, ale da sobie radę.
Tak. Gdy zobaczyłem ją na pogrzebie, to było...
Hej.
- Hej, jesteś. - Cześć, Bob.
Cześć, Bob.
Przepraszam za spóźnienie. Był korek.
Co to ma być?
- Kwiatki w barze. Co będzie dalej, nie? - Mówiłem jej.
- Co powiedziała? - Że odświeżają to miejsce.
Błagam. Było dobrze, tak jak było.
Daj spokój, to była dziura.
Pewnie, trochę zabita dechami, ale nasza.
- Miała swój urok. - I karaluchy.
One też mają swój urok.
- Brakuje mi stołu bilardowego. - Nigdy nie grałaś.
Uwielbiałam stół i stare krzesła.
Też je uwielbiałem. Tak fajnie się chwiały.
Tak, często się w nich chwiałeś.
Jak się trzymasz?
Dobrze.
- Tęsknię za nim. - Tak.
Krok za krokiem. Wiecie?
Krok za krokiem.
Ostatnie dziewięć lat... Były bardzo trudne.
Widziałam, jak Clayton się męczy.
Bardzo cierpiał.
Ja...
Wszystko okej?
Tak.
Staram się być taka jak kiedyś.
Naprawdę.
I dlatego...
Co?
Chcę wrócić.
- Gdzie? - Do Jamestown.
Minęło dziewięć lat, odkąd...
odkąd którekolwiek z nas tam było i...
Najwyższa pora.
Chcę zobaczyć, jak się zmieniła.
Jaka się stała.
Wiesz, jaka się stała. Pomagałaś projektować bazę.
To nie to samo.
Chcę ją zobaczyć. Na własne oczy.
Chcę włożyć skafander.
Chodzić po pyle księżycowym.
Zobaczyć wschód Słońca nad Shackleton.
Nie tęsknicie za tym?
Daj spokój, Ed.
Twierdzisz, że nie myślałeś o powrocie?
Byliśmy tam, nim było jakiekolwiek „tam”.
Nie chcecie zobaczyć, co rozpoczęliśmy?
- Nie bardzo. - Nie.
A ja chcę.
Nie zrozumcie mnie źle...
Uwielbiam z wami przesiadywać w tym niegdyś obskurnym barze,
pośmiać się,
ale męczy mnie gadanie o czasach, gdy byliśmy astronautami.
Wciąż nimi jesteśmy.
Wcale nie.
Bycie astronautą znaczy coś więcej niż latanie w kosmos.
Słuchajcie...
Nie żałuję ani minuty spędzonej z Claytonem przez ostatnie lata.
Ale nie będę przez resztę życia siedzieć i gadać:
„Pamiętacie to? Pamiętacie tamto?”.
Okej.
Jutro złożę papiery.
Naprawdę?
Dziękuję, Ed.
Za Dani.
Teraz podnieś osłonę. Właśnie tak.
Dobra. Możesz podnieść rękę?
Pokaż nam ten zegarek.
Dobra. A teraz ten uśmiech za milion dolarów.
Trochę szerzej.
Ładnie.
Okej.
To wystarczy.
LOS ANGELES, KALIFORNIA
Skończyliśmy.
Dzięki, że współpracowałaś.
Chwilę to zajęło, ale te ostatnie to będzie coś.
Twoja twarz będzie na Times Square.
Chyba chodzi ci o zegarek.
Dzięki, Angie. Gotuję się w tym pieprzonym skafandrze.
Hej, kochanie.
Baza składała się z jednego pomieszczenia.
Miejsca było za mało, by trzy osoby mogły żyć i pracować.
Nie jak Taj Mahal, który mają tam teraz.
Poczekajcie, aż wam powiem o jedzeniu.
Równie dobrze można było jeść tekturę.
Tak. To były czasy pionierów.
Kresy. Dziki Zachód.
Byliśmy osadnikami, a Rosjanie...
byli Indianami.
Gordon.
Witaj w domu.
Dziękujemy za waszą ciężką pracę,
by bezpiecznie sprowadzić nas na Ziemię.
W tym programie każdy odgrywa ważną rolę.
Praca każdej osoby jest ważna dla misji NASA
i jesteśmy bardzo wdzięczni.
Dziękuję.
Kochanie!
Kochanie.
Hej.
- Dobrze się czujesz? - Tak. W porządku.
- Zabierzmy cię stąd. - Tak.
Chodź.
- Nawet nie zauważą. - Tak.
Kelly, śniadanie!
Kelly, chodź!
AKADEMIA MARYNARKI WOJENNEJ STANÓW ZJEDNOCZONYCH
- Kelly! Śniadanie. - Idę.
Protesty nasilają się w Strefie Kanału Panamskiego,
po tym jak rząd Reagana ogłosił,
że reelekcja Omara Torrijosa na prezydenta jest nieważna
z powodu oszustwa wyborczego.
Torrijos, który ostatnio przyjął politykę socjalistyczną,
ogłosił, że pozostanie na stanowisku,
podczas gdy aktywiści w USA
przeciwstawiają się polityce rządu.
Jeśli Ronnie Reagan uważa, że pokój to frazes z lat 60.,
to jego problem.
Pokój jest wieczny.
Nancy, powiedz mężowi, by wrócił do łóżka i zapuścił włosy.
Jest 6.20.
- Muszę iść. Pa. - Pa.
Miło było cię poznać, Ellen.
Ciebie też. Do zobaczenia.
Tak. Do zobaczenia.
...w USA
oszacowano, że ponad trzy miliony ludzi
otwarcie protestuje przeciwko rządowi Reagana...
Dobrze go wyszkoliłeś.
Tak, jest super. Zawsze na czas.
Wychodzi tyłem, by pani Williams go nie widziała.
Nawet parkuje dwie ulice stąd.
Imponujące.
Larry Wilsonie, czy to coś poważnego?
To...
To znaczy... nie bardzo.
Lubię go, ale sam nie wiem.
A co u ciebie?
Skoro wróciłaś na dobre, chcesz nadrobić stracony czas?
Mam za dużo na głowie przez nową pracę.
Jasne.
Lepiej już pójdę do biura.
Hej, zgodzili się na podwyżkę?
„Choć jesteś cennym członkiem zespołu,
Boeing bierze pod uwagę dodatkowe wypłaty
podczas oceny rocznej w grudniu”.
A myślałam, że w NASA jest biurokracja.
Może powinienem wrócić do łóżka jak John i Yoko.
Też muszę już iść.
Prawie zapomniałem!
Z okazji pierwszego dnia, zastępczyni administratora.
Larry.
Nie podoba ci się.
Nie, jest piękna. Tylko...
Sama nie wiem.
Jest w moim stylu?
Będziesz się kręcić wśród kongresmenów i sekretarzy gabinetu.
Musisz wyglądać odpowiednio.
Pamiętaj, po co przyjęłaś tę pracę.
- Na Marsa nie trafisz przez Houston... - Tylko przez Waszyngton.
Zgadza się.
- Miłego dnia. - Dziękuję.
Dzień dobry.
- Witaj. - Dziękuję.
Cieszymy się, że jesteś tu z nami.
Ja też. Słyszałam, że macie tu dobrą kawę.
Tylko nie wdaj się w niego.
Może trafić gorzej, wierzcie mi.
Przykro mi, że twoje pierwsze spotkanie
będzie dotyczyło fascynujących budżetów, ale...
zaczynamy?
Gdy wszystko się uspokaja,
będziemy musieli zmodernizować Jamestown,
by lepiej chronić bazę na przyszłość.
To nie brzmi tanio.
Nie, i niestety jedynym projektem, z którego mogę wziąć pieniądze,
jest program lotu na Marsa.
Możemy przerwać projekt rozwoju EMU.
Projekt się dopiero zaczął, więc ma to sens.
- Świetnie. - Przepraszam...
Nie ma...
Program lotu na Marsa trwa pięć lat
i już jest do tyłu o dziesięć lat.
Wiem, że jestem nowa, ale musi być inny sposób.
Tu chodzi o podróż na Marsa. O rozwój...
Musimy dokonywać wyborów.
Nie możemy biec do Kongresu, gdy skończy się kasa.
Doceniam twoją pasję.
Będziemy jej potrzebować.
Skoro zgodziliśmy się zrezygnować z EMU...
Możemy przejść do nadwyżki w Wydziale Geologii?
Potrzebujemy tyle pieniędzy na spektrometry?
RE: ALEIDA ROSALES
My...
Przepraszam na chwilę.
O co chodzi?
Przepraszam, powiedział tylko, że chodzi o Aleidę Rosales?
Powinnam wiedzieć, kto to jest?
Nie, to ktoś, kogo znałam dawno temu. Dziękuję.
...Sowieci nie obcinają budżetu na geologię w Zvezdzie.
Rozumiem, ale nawet dzięki dochodom z patentów,
wciąż mamy braki.
Posłuchaj, jestem otwarty na wszystko,
tylko musimy mądrze do tego podejść.
Prawda, Margo?
Margo?
Racja. Dziś zaczynają się zajęcia.
Nie wiedzą, co ich czeka.
Nie.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Kupiłam ci coś w LA.
Czy to...
Jego kubek.
Ukradłaś Edowi McMahonowi kubek?
Zgadza się.
To...
To naprawdę...
Pan de Cordova... producent Johnny’ego...
wpadł na pomysł, by nakręcić kilka klipów,
gdy będę w Jamestown.
Chciałbym, byś mniej martwiła się Johnnym,
a bardziej skupiła na programie.
To by mu się przysłużyło.
Dzieci mogłyby zobaczyć Księżyc
i to, co tam robimy.
Wszystko pięknie, Trace,
ale wylatujesz za miesiąc, a trzeci raz przegapiłaś SIM...
Wiem. Przepraszam. Ed, ja...
Pomyliły mi się daty.
Świętowaliśmy razem z Samem
i byłam roztargniona.
Tak. Widziałem. To było...
naprawdę coś.
W takim razie pójdę na SIM.
Tak.
- Jakiś problem? - Nie.
Hej.
Nie możesz się cieszyć moim szczęściem?
- Cieszyć? - Tak.
Nie musiałaś tego ogłaszać w telewizji.
Chodzi o Gorda, jak zawsze.
Powinien wiedzieć.
Nie pamiętam, byś się martwił, co ja powinnam wiedzieć,
gdy Gordo pieprzył laski z Cape na Florydzie.
Daj spokój.
Tak, masz rację.
Opowiadaj nowym rekrutom o starych, dobrych czasach.
- Tak. - Wielkie dzięki.
Usiądźcie.
Witajcie w NASA.
Od tej chwili jesteście kandydatami na astronautów.
Od teraz będziemy nazywać was czule „ASCAN-ami”.
To jest rygorystyczny program szkoleniowy 24/7,
który przygotuje do lotów w kosmos.
Będę was oceniał na bieżąco i wszystko, co robicie, będzie oceniane.
Nauka, pilotowanie, charakter i motywacja.
Od czasu do czasu będę wywieszał wyniki na korytarzu.
Jeśli nie będzie was na liście,
- odpadacie. - ...odpadacie.
Zgaś światło.
Cholera.
Ćwiczenie w biurze daje efekty.
Tak, kolano mnie boli.
Kolano?
Spróbuj wrócić z jednej szóstej grawitacji i grać w golfa.
Tutaj uderzam na mniejszą odległość.
Ładny zamach.
Za każdym razem.
Ładne uderzenie, Wayne.
Dzięki, Ed.
WITAJ W DOMU
To wszystko dla mnie?
Kapitanie Stevens.
Spadaj.
Chodź tu.
Miło cię widzieć z powrotem, Danny.
Jimmy.
Jimmy!
Przywitaj się z bratem.
Masz szczęście, że się zjawił. Zwykle nie wychodzi z pokoju.
Cześć, głąbie.
Hej, gburze.
Steki się smażą. Chcesz piwo?
Chodź tu.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
O mój Boże. Mój chłopak tak wyrósł od Świąt?
Cholera.
Danny.
Mój synek.
Przestań, mamo.
Wiem, ja tylko... Cieszę się tym.
Hej, kochanie.
- Jest wielkości twojej dłoni. - Daj mi spokój.
Trace.
Gordo.
A teraz
chcę wznieść toast.
- Tato, nie musisz... - Nie.
Pozwól mi to zrobić.
To osiągnięcie przetrwać pierwszy rok w Annapolis.
Sprawiłeś, że wydaje się to łatwe.
Jestem z ciebie dumny.
- Wszyscy jesteśmy. - Dzięki, tato.
Na zdrowie.
Zaczekajcie chwilę. Chcę jeszcze coś powiedzieć.
Trace.
Gratuluję.
Cieszę się. Sam to dobry facet.
Dzięki, Gordo.
Na zdrowie.
Mogłaś trafić lepiej, ale o gustach się nie rozmawia.
Cały ty.
Ed Baldwin nosi okulary do czytania? Cudom nie będzie końca?
Ciebie też to czeka.
Nigdy.
Idealny wzrok aż do śmierci. Jak moja babcia.
Jak ci idzie przystosowywanie się do życia na Ziemi?
Nie wiem. Zabawnie. Czasem mam wrażenie,
że to tutaj jest kosmos.
A gdy jestem tam, wszystko jest... na swoim miejscu, wiesz?
Do tej cholernej burzy.
To była wredna suka.
Tak, czytałem raport.
Znam cię od dawna, Mol.
Wyduś to z siebie.
Nie wierzę, żebyś czekała w kanale, aż burza minie.
Nie gdy Wubbo tam był.
Chcę wiedzieć, że nic ci nie jest.
Nic mi nie jest.
Lekarzom mówimy to, co musimy. Rozumiem.
Kłamać naczelnemu lekarzowi NASA? To wbrew procedurom.
Nie, skąd, Molly Cobb nigdy nie sprzeciwia się procedurom.
- Nigdy. - To niedorzeczne.
Nie ma mowy.
Nic mi nie jest, Ed.
A co z tobą? Nie tęsknisz za tym?
Tak, tęsknię. Nie tak bardzo, jak sądziłem.
Pathfinder to twoje dziecko.
Nie przeszkadza ci, że ktoś nim poleci?
Byłem tam tyle, ile potrzebowałem.
Gdy poznałam wielkiego Eda Baldwina,
był ostatnią osobą, o której pomyślałabym, że dobrze mu będzie za biurkiem.
Myślałem tak samo.
Sam nie wiem.
Życie, którym myślisz, że będziesz żyć...
wcale cię nie uszczęśliwia.
Cieszę się,
że wspieram Kelly i Karen, i, cholera, nawet ASCAN-ów.
To ma znaczenie.
Wiem, że...
nie przekraczam granic,
ale czasem lepiej być z tymi, których kochasz,
niż robić to, co kochasz.
Brzmisz jak ciasteczko z wróżbą.
Tak.
To to, co myślę?
Zignoruj to. Tylko zaprzeczą.
Graj.
O rety.
Nie chciałam podbicia dachowego,
a wtedy wykonawca mówi mi z poważną miną:
„To potrwa jeszcze dwa miesiące”.
- Co? Dwa miesiące? - Jasne.
Bez jaj...
- Czekaj... zgasiłaś go. - O cholera.
Powiedzmy, że spędziłem noc na dziedzińcu nago i ze związanymi nogami.
Oczywiście.
To brzmi strasznie.
Tak było.
Jeśli nie znasz Reef Points, słowo w słowo,
skończysz marnie.
Robią to wszystkim kadetom.
Okej.
Cholera.
Jest późno, muszę iść.
No weź. Nie musisz.
Jest dopiero 21.00.
Jutro wcześnie rano mam SIM,
a ostatnim razem nie byłam...
Eda lepiej nie wkurzać.
Lepiej nie.
- Było miło. - Tak, było.
Pomóc ci z naczyniami?
Nie, dam radę. Jestem w tym coraz lepszy.
Naprawdę?
Pokaż te zniszczone dłonie.
Sheila przychodzi jutro, nie?
Z samego rana.
- Miło było cię widzieć. - Ciebie też.
Dobrej nocy, chłopcy. Dobrze, że jesteś w domu.
- Dzięki, Gordo. - Dobranoc.
Dobranoc, mamo.
Dobra, chłopcy.
Mamy lodówkę pełną piwa, chipsy
i sierżanta Slaughtera w TV.
Tato, chcieliśmy się spotkać z przyjaciółmi.
Dopiero wróciłem.
Racja.
Oczywiście.
Idźcie i bawcie się dobrze.
- Na pewno? Możemy... - Nie, na pewno.
Idźcie.
Wasz ojciec ma robotę do nadrobienia, więc...
W porządku.
Nie czekaj na nas.
Chodź, Jimmy.
Pilnujcie się nawzajem.
Ujemne ciśnienie.
Tak!
Dzięki, bracie.
Wszyscy muszą się tak obciąć,
czy to była tylko okrutna kara dla ciebie?
Nie, wszyscy musimy. Poza dziewczynami, oczywiście.
Są jakieś ładne?
Jakbyś wiedział, co zrobić.
Mocno piłują kadetów?
Nie jest tak źle.
Po pierwszym miesiącu jest łatwiej.
- Nie to powiedziałeś rodzicom. - Zamknij się, głąbie.
Pływałeś lotniskowcem?
Tak.
Jak było?
Gdy na nim stajesz, to tak...
jakbyś stała na środku oceanu,
a dookoła ciebie były tylko niebo i woda.
- Fajnie. - Tak.
A najlepsze jest,
gdy widzisz, jak Tomcat podchodzi do lądowania z prędkością 270 km/h.
Widzisz, jak to cholerstwo mknie, potwornie szybko,
i jesteś pewien,
że spadnie po drugiej stronie pokładu.
Ale zanim się obejrzysz,
nagle podpina się pod kabel i zatrzymuje. W miejscu.
Tuż przed tobą.
Nigdy niczego takiego nie widziałem.
Halo.
Hej, Ed. Możesz tu przyjść?
Co się stało?
Chodzi o Gorda.
Słońce w twoich oczach Sprawiło, że uwierzyłem w twoje kłamstwa
Jestem okiem na niebie
Patrzę na ciebie Czytam w twoich myślach
Ja tworzę zasady
O cholera.
Mogę dostać jeszcze jednego?
Wezmę dla przyjaciółki...
Darlene. I...
Cześć, Eddie.
I dla Eda. Hej.
Hej.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Chcesz się przewietrzyć?
Przejść?
- Dobrze się bawię. - Widzę.
Muszę z tobą pogadać.
Panie wybaczą. Muszę wam go ukraść.
Mój kumpel. Ed.
Tak, ty...
- Umiesz się ruszać. - Tanecznym krokiem.
W porządku.
Słuchaj, rozumiem, że ślub Tracy to niełatwa sprawa,
ale wiesz co?
Pieprzyć ją.
Jesteście pięć lat po rozwodzie.
Musisz żyć dalej.
Ona żyje.
Tak.
Masz dobrą pracę, chłopcy dorastają,
masz prawie wszystkie włosy.
A to, co się stało w przeszłości...
Słuchaj.
Zostaw to w przeszłości.
Nie mogę.
Utknąłem.
Wiesz? Nie chce mnie to puścić.
O czym ty mówisz? Od kiedy? Skąd się to bierze?
Coś tam zostawiłem, Ed.
Odkąd wróciłem...
to tak, jakbym już nie istniał.
Jakbym był cieniem albo...
duchem.
Sam nie wiem.
- Ja... - Gordo.
Nie mogę...
Gordo. Wracaj tu.
Zejdź z drogi.
Co się z tobą dzieje?
Nie wiem, co robię, Ed.
Mieliśmy sprawić, że ludzie spojrzą w niebo? Pamiętasz?
Teraz jestem nikim.
Wiem, że miałeś gorzej ode mnie, z powodu Shane’a.
Ale znalazłeś sposób, by się z tym pogodzić. W sobie.
W rodzinie.
Cholera, nie chcę, by chłopcy mnie takiego widzieli.
Gordo.
Twoi chłopcy cię uwielbiają.
Szkoda, że go nie widziałeś. W białym mundurze.
Kadet marynarki Stevens.
Pamiętasz pierwszy rok?
Tak, choć staram się zapomnieć.
To były najlepsze dni mojego życia, wtedy w Northwestern.
Pierwszy raz byłem sam
i wszystko wydawało się możliwe.
To było jakby...
jakby w zasięgu ręki.
Wiesz?
A teraz jestem tu.
Gordo Stevens.
Amerykański bohater.
Co za stek bzdur.
To bzdura.
Kompletna.
To...
No już.
Hej. Chodź, stary. Wstań.
W porządku.
Lepiej...
Lepiej się prześpij.
Dobranoc, Ed.
- Dbaj o siebie. - Będziemy tęsknić.
Molly.
Hej, Wubbo.
Dobrze, że cię widzę.
Wracam do domu do Holandii,
więc chciałem się pożegnać.
Szlag. Lekarze zabronili ci latać, co?
To nie w porządku, Wubbo. Tak nie wolno.
Nie. To moja decyzja. Odchodzę z programu.
Odchodzisz?
Co za pieprzenie.
Muszę zrobić to, co najlepsze dla mnie i rodziny.
Nie, idziesz na łatwiznę, to właśnie robisz.
Nie, Molly. Jeśli zostało mi tylko kilka lat,
- chcę je spędzić na Ziemi. - Bzdura. Nie wiesz tego.
- Nikt nie wie. - Molly.
Nie poddawaj się, Wubbo. Walcz.
Przykro mi, że tak uważasz.
Dziękuję.
Tak?
Panie Stevens, mówi Jane Markus z JSC.
Cotygodniowe spotkanie zostało przeniesione na dzisiaj.
O 11.00 w sali astronautów.
Przepraszam, co?
O 11.00. Dziękuję.
SALA SPOTKAŃ ASTRONAUTÓW
Wyglądasz koszmarnie.
A czuję się jak milion dolców.
Wiesz, czemu przełożyli spotkanie?
Nie.
Dzień dobry.
Przejdźmy do rzeczy.
Odprawa załogi Jamestown 81 odbędzie się w pokoju 6600 o 8.30.
Obecność obowiązkowa dla żółtodziobów.
T-38 prawie rozbił się w zeszłym tygodniu w El Paso.
Mimo nowych wlotów sprawdźcie dane dotyczące startu,
szczególnie gdy macie kapsułę.
Mam też ogłoszenie.
Danielle Poole dołączy do załogi STS-83 Romeo!
Gratuluję.
Wraca do Jamestown.
Cieszę się, Dani.
Dzięki, kochanie.
Jeszcze jedno.
Dołączy do niej kapitan Gordo Stevens.
Cholera, Gordo wrócił.
- Musisz być przeszczęśliwy. - Tak.
- Dani.
Fajnie, że wracasz.
Gratuluję, kapitanie.
Nie wracam tam, Ed.
Nie mogę. Wiesz o tym.
To nie zależy od ciebie.
Ja decyduję, kto leci i kiedy, pamiętasz?
Dasz radę.
Sukinsyn.
Brawa dla załogi Jamestown 91.
Mogę jednego?
Dzięki.
Napisy: Agnieszka Otawska