RZĄD REAGANA WYSŁANIE ŻOŁNIERZA
BAHAMA LINE ODWOŁANIE REJSU
Dobry.
Co to jest?
Papiery dla ciebie do podpisania.
Co? Odwołujesz nasz rejs na Bahamy?
Skoro wracasz w kosmos, to nie ma sensu, prawda?
- Chwila, co? - Która to będzie misja?
Byłeś już na Księżycu, więc to odpada.
Skylab dobrze sobie radzi,
ale bądźmy szczerzy, to dla ciebie zbyt nudne.
Dlatego obstawiam pierwszy lot Pathfindera, tak?
Najnowsza technologia,
mnóstwo rzeczy, które mogą nawalić.
Marzenie pilota testowego.
Karen, nie wracam. Jestem szczęśliwy...
Nie jesteś, Ed.
Wczoraj to jasno powiedziałeś.
O czym ty mówisz?
Powiedziałeś, że obiecałeś sobie,
że nigdy nie zostawisz mnie i Kelly samych,
nieważne, z czego musisz zrezygnować.
Daj spokój. Byłem zły i mnie poniosło.
I powiedziałeś, co czujesz.
- Chodziło mi o to... - Wiem, o co ci chodziło.
Nie chodzi tylko o... to.
Widzę twoje spojrzenie przy każdym starcie.
Albo gdy mówisz o Pathfinderze.
Wychowaliśmy wspaniałą córkę.
I cały czas byłeś przy niej.
Teraz ona będzie spełniać swoje marzenie
i ty też powinieneś.
Nie zrobię ci tego ponownie.
Dam sobie radę.
Ale wiedz, że tym razem będzie inaczej.
Prowadzę firmę.
Nie mogę siedzieć przy interkomie dzień i noc, martwiąc się o ciebie.
To nie tak, że cię nie wspieram.
Wspieram.
Ale nie mogę dać się w to wciągnąć.
Nie mogę.
To...
nie powinienem lecieć.
Powinieneś.
Dasz radę siedzieć za biurkiem od 8.00 do 16.00
przez kolejne 15 lat?
Naprawdę uważasz...
Tak. Tak uważam.
Powiedziałam, że dam radę.
I dam.
PILOCI
SPECJALIŚCI MISJI
PATHFINDER STANY ZJEDNOCZONE
Czasem trzeba przestać się martwić...
i lecieć, albo nic się nie zmieni.
Przyjęłam, Gordo.
Fajnie, że do nas wróciłeś.
Fajnie jest wrócić.
Tęskniłam za tą determinacją pilotów.
Lubimy ryzykować.
Amen.
Pasuje ci ten skafander, Gordo?
Jeśli nie, możemy ci dać stary A7LB.
Podoba mi się.
Mogę wyżej podnieść ręce.
Ale nie podoba mi się ta skorupa z tyłu.
Trwałość kosztuje.
Ale ma ci być wygodnie.
Spędzisz w nim dużo czasu.
Będę uwielbiał każdą minutę, bo będę myślał o tobie.
Nigdy się nie poddajesz, co?
To mój urok osobisty.
Jeszcze hełm i jesteś gotowy.
Najwyższa pora.
Wszystko w porządku?
Nie słyszę cię.
Komunikacja włączona.
Gordo, wszystko okej?
Tak, w porządku.
Coś przerwało.
- Jesteś czerwony. - Gorąco w tym.
Wymienimy moduł CCA i będziesz gotowy za dziesięć minut.
Nic z tego.
Musimy skończyć na dziś.
Muszę być w budynku nr 9.
Muszę się odlać, a nie użyję do tego MAG-a.
Mówię ci, Dan, pilnuj jej.
Wiem, że Annapolis się zmieniło,
ale nie aż tak bardzo.
Nie pozwól, by jacyś kadeci naśmiewali się z mojej córki, okej?
Tak jest.
Hej! Dokąd z tym idziesz?
Cześć, Bob!
Weź kieliszek.
Co świętujemy?
Cóż...
dwójka weteranów ukończyła testy na pierwszym i drugim miejscu.
Wypiję za to.
Dobrze się spisaliście.
Pozamiataliście żółtodziobów.
Nie spodziewałem się niczego innego.
Okej, a za co pijemy teraz?
Za kogoś, kogo wszyscy znamy, kochamy i podziwiamy.
Jednego z najlepszych,
o ile nie najlepszego astronautę naszych czasów,
który postanowił wrócić w kosmos i dowodzić Pathfinderem.
Za Neila Armstronga.
Franka Sedgewicka.
Pieprzcie się. Wracam.
Słyszeliśmy.
Wieści szybko się roznoszą.
Myślałam, że za tym nie tęsknisz i nie chcesz wracać?
Zainspirowałaś mnie.
Dałeś sobie Pathfindera.
Musi być fajnie być królem.
Cóż mogę rzec? Mam oko do wyłapywania talentów, jak z wami.
Mówiłem szczerze. Dobrze się spisaliście.
To nie lada wyzwanie.
Po tylu latach wskoczyć na głęboką wodę
i sprawić, że wygląda to na łatwiznę.
To imponujące.
Wszystko okej, Gordo?
Tak.
Powinienem o czymś wiedzieć?
Nie.
Okej.
Chodzi o to...
Dziwnie się dziś poczułem w skafandrze.
- Dziwnie? Gdzie? - Jak to?
To nic takiego. Tylko...
Czułem się jak w pułapce, nie mogłem oddychać...
musiałem...
Musiałem zdjąć hełm.
- Tak. - Mówiłeś o tym komuś?
Jasne, że nie.
Niczego nie widziałeś?
Nie. To nie tak.
Zaufajcie mi, tylko...
czułem się zamknięty.
Tak.
To, co się stało, było dziewięć lat temu.
Nie jesteś tym człowiekiem.
- Wiem. - Jesteś teraz inną osobą.
Byłeś na terapii. Poradziłeś sobie z problemami.
Tak, wiem.
Zakończyłeś relację z Tracy.
Idzie ci coraz lepiej, stary. Odzyskujesz swoją moc!
Tak. Nie czułem się tak dobrze od lat.
- To była tylko chwila. - Tak.
Nic wielkiego.
- Dobrze. Miło to słyszeć. - Nic wielkiego.
A ty jak się masz?
Dobrze. Cieszę się, że wróciłam.
Muszę jutro jechać do Dallas zobaczyć się z siostrą Claytona,
załatwić pewne rodzinne sprawy.
Nie cieszę się na to.
W porządku.
Ed, skoro ty rezygnujesz,
kto przejmie Biuro Astronautów?
Molly?
Ed? To ty?
Tak.
Wejdź. Jestem tutaj.
Zawsze zostawiasz otwarte drzwi, gdy bierzesz sama kąpiel?
Kto mówi, że jestem sama?
A niech mnie. Odwiedziny głównego astronauty.
Czemu zawdzięczam ten zaszczyt?
Znowu nie przyszłaś na golfa, więc chciałem sprawdzić, co u ciebie.
Jasne. Chcesz piwo, nim powiesz drugi powód, czy...
Nie, ja tylko... Piwo byłoby spoko.
Wybacz, że nie wstaję. Grawitacja to suka.
Jestem tu, żeby dać ci pracę.
To dzikie, szczęśliwe życie musi się skończyć.
Czemu mam wrażenie, że mi się to nie spodoba?
Bo mnie znasz.
Chcę, byś prowadziła Biuro Astronautów.
Ja mam prowadzić Biuro. Niby po co?
Ktoś zrobił mnie dowódcą Pathfindera.
Uczyniłeś siebie dowódcą najlepszej misji dekady.
Tak jak mi kazałaś.
Jezu Chryste. Nie miałeś mnie posłuchać.
Robiłam sobie jaja.
Miałaś rację.
Przydzielanie sobie misji jest jedną z zalet tej pracy.
To odważna decyzja, Ed.
Nigdy nie pilotowałeś statku.
Nikt nie pilotował Pathfindera.
Wygląda na to, że dałeś sobie szansę na spektakularną porażkę.
Jak zwykle optymistka.
To co powiesz?
Odmówię tej koronie cierniowej.
Spójrz na pozytywne aspekty.
Hołd od lizusów.
Możliwości zemszczenia się na tych, którzy cię wkurzyli.
To brzmi fajnie.
Ale nie.
Ja chcę latać.
To leć.
Przypisz sobie loty, gdy skończy się urlop zdrowotny...
Mam wywinąć numer Baldwina?
Wsadzić się do najfajniejszego statku?
Ty gnojku.
Zaczynasz za tydzień. Podziękujesz mi później.
Nie pogardzę butelką Glenfarclas 25.
Choć Glenfiddich nigdy nie zawodzi.
Molly Cobb...
szefowa Biura Astronautów.
Bez jaj.
Wiedz, że doceniam twój telefon.
Nie miałyśmy okazji porozmawiać na pogrzebie.
- Chciałam... - Mówiłaś, że coś dla mnie masz.
Tak.
Zdobyłam się na odwagę, by przejrzeć szafę Claytona.
To było na podłodze, wciśnięte z tyłu.
Są tu pewne rzeczy osobiste, która pomyślałam, że zechcesz mieć.
Są tu świadectwa Claytona z podstawówki.
Kartki urodzinowe, które wasza matka do niego pisała.
STO LAT!
Dziękuję, że mi to przywiozłaś.
Wiem, że nie zawsze się zgadzałyśmy,
ale mam nadzieję, że uda nam się zacząć od nowa.
Po co?
Bo obie kochałyśmy Claytona.
Co to ma znaczyć?
Wiem, że chciałaś, by cię podziwiał, wielbił ziemię, po której stąpasz.
To nazywasz miłością?
Nie tego...
Nie znasz mnie.
- Nie chciałaś poznać. - Znam cię.
Clayton powiedział mi, co się stało na Księżycu.
Co?
- Nie powiedziałby. - Nie mieliśmy tajemnic.
Powiedział, jak złamałaś rękę.
By chronić karierę jakiegoś białasa.
Ten białas był moim przyjacielem. Członkiem załogi.
Nie chodziło o kolor skóry.
I zobacz, jak cię nagrodzili. Zrobili z ciebie pośmiewisko.
Gdyby to była prawda, po co by mnie wysyłali?
Lecisz ponownie?
To świetnie.
Pomożesz im wydać miliony,
by dowiedzieć się, czy fasola wyrośnie na Księżycu.
Gdyby wydali te pieniądze na program dla weteranów,
może Clay by się nie zabił.
Nie wiem, czemu myślałam, że będzie inaczej.
Ty się nie zmienisz.
Zaczekaj.
Też coś dla ciebie mam.
Należał do Claya?
Ale wyrzucił swoje medale. Widziałam.
Nie ten.
- Jak... - Dał mi go.
Nie rozumiem.
Dlaczego mi go dajesz?
To ty wlałaś mu do głowy te patriotyczne bzdury.
Przez ciebie wstąpił do wojska.
Wstąpił, by służyć swojemu krajowi.
Swojemu krajowi?
Nie powiedział ci, co zrobili jego koledzy
dzień po zamordowaniu Martina Luthera Kinga?
Urządzili imprezę.
Włożyli stroje Klanu, paradowali z flagami Konfederacji.
Ale dali Clayowi medal, więc wszystko w porządku.
- To nie byli ludzie z plutonu Claya. - Nie mówię o nich.
Tylko o rządzie Stanów Zjednoczonych.
Który wykorzystał nas jako mięso armatnie.
Clayton był dumny ze służby.
Na początku.
Ale odkąd wrócił, udawał, by zrobić ci przyjemność.
Robił wszystko dla ciebie.
A gdy jego nie ma, ty chcesz zapomnieć.
Nie krępuj się.
Wróć na Księżyc, pomóż im zrobić tam drugi Wietnam.
To nie...
Prowadzimy tam badania, by zbudować lepszą przyszłość.
Brzmisz tak jak oni.
Ale nie jesteś jedną z nich. Nigdy nie będziesz.
Mogli cię wpuścić do autobusu, ale zawsze będziesz jeździć z tyłu.
Wiem, że już o tym mówiłam...
ale...
Księżyc miał być kolejnym szczeblem,
a stał się bagnem,
które pochłania coraz więcej środków...
Prawda, ale prezydent nie chce, by Sowieci mieli przewagę.
Ja też nie.
Jeśli postawimy na Marsie astronautów, my będziemy mieć przewagę.
- Co? - Wiesz, jaki masz problem?
Nikogo nie oszukasz.
W jakim sensie?
Musisz być lepszym graczem.
Pamiętasz kilka lat temu,
gdy senator Lang nas zaatakował, bo przekroczyliśmy koszty?
Nazwał to „księżycotrawstwem”.
Napisałem dla niego tę przemowę.
Dlaczego?
Lang był w trakcie trudnych, ponownych wyborów.
Pamiętam.
Coen oskarżył go, że jest naganiaczem NASA.
A John musiał zaznaczyć swoją niezależność.
Mieliśmy już wystarczająco dużo głosów,
to dlaczego mu nie pomóc?
A gdy wygrał wybory...
Lang zmienił stanowisko i poparł ustawę,
która pozwoliła NASA dać licencję na technologię firmom prywatnym.
A dzięki temu
ta agencja będzie się sama finansować za mniej niż dziesięć lat.
Co nas uniezależni od zachcianek Kongresu.
Właśnie.
Będziemy mieć pieniądze na Marsa.
I na tym nie poprzestaniemy.
Będziemy siedzieć w pierwszym rzędzie.
O ile w przyszłym roku nie wygrają Demokraci.
To musiało być trudne.
Bycie w centrum wszystkiego,
a potem wygrał Teddy Kennedy i straciłeś pracę.
To element tej gry. Wzloty i upadki.
To Nixon cię zrekrutował?
Nie.
Nikt mnie nie zrekrutował. Sam zabiegałem o tę pracę.
Naprawdę?
Złapałem bakcyla, gdy byłem na łodzi podwodnej podczas wojny.
Wypływaliśmy na powierzchnię w nocy.
Tak, właśnie tam,
sami na Pacyfiku, a nad nami niebo pełne gwiazd.
Nauczyliśmy się nazw kilku, by móc nawigować, ale...
ja chciałem znać je wszystkie.
Po demobilizacji kupiłem pierwszy teleskop...
z katalogu Searsa.
- Dolać ci? - Pewnie.
Nie wiedziałam, że tak cię interesuje kosmos.
Sądziłam, że...
Co? Jestem nieszczerym politykiem,
który bardziej dba o karierę niż o NASA?
Nie szkodzi, Ellen.
Wiem, że wszyscy w JSC myślą, że jestem przydupasem Reagana,
tak jak dekadę temu sądzili, że jestem przydupasem Nixona.
Nie przeszkadza mi to.
Ludzie nienawidzili polityków, odkąd tylko istnieją politycy, ale...
prawda jest taka...
że to dzięki nam różne rzeczy są możliwe.
Chcę dotrzeć na Marsa tak bardzo jak ty. Uwierz mi.
Będziesz świetną sprzymierzeńczynią.
Jesteś szczera jak wschód słońca.
Ludziom się to podoba.
Dziękuję, Tom. To bardzo miłe.
Przywykniesz do tych gierek.
Gramy różne role przy różnych ludziach.
Jestem innym Paine’em przy Reaganie, niż byłem przy Nixonie,
Tipie O’Neillu czy Margo Madison.
I jestem inny przy żonie, gdy wracam wieczorem do domu.
Rzecz w tym, by nie zapomnieć, kim naprawdę jesteś.
To najlepszy film Scorsese.
- Nie mówisz poważnie. - To arcydzieło.
O rety. Mówisz tak, bo lubisz Jerry’ego Lewisa.
A czego tu nie lubić?
Wszystkiego.
Gruby i chudszy to genialny obraz
psychiki Amerykanina.
Okej, może twojej. Nie rozumiem tej obsesji.
Mówi gość, który 15 razy obejrzał Yentl.
- To takie... - Hej, El.
Jak ci minął dzień?
Bardzo ciekawie.
Powinniśmy iść. Nie chcemy przegapić pierwszej części.
Dokąd idziecie?
Do Bullshota.
Ponoć mają świetnego naśladowcę Donny Summer.
- Chodź z nami. - Tak.
Chętnie, ale o 8.00 mam spotkanie w JSC.
Możesz zostać godzinę i wrócisz do domu.
Powinnaś częściej wychodzić, bawić się.
Tak, chodź.
Innym razem.
Okej. Skoro zostajesz, to przejrzyj swoją pocztę.
Nie tknęłaś jej od powrotu.
Okej. O rety.
- Baw się dobrze. - Wy też.
Sporo tych listów.
UBEZPIECZENIA DOPPLIN ZMIANA WARUNKÓW
PAM HORTON AUSTIN, TEKSAS
WIADOMOŚĆ OD PAMELI HORTON
HEJ, WIDZIAŁAM CIĘ W WIADOMOŚCIACH. WITAJ NA STAŁYM LĄDZIE.
POMYŚLAŁAM, ŻE CI SIĘ SPODOBA. PAM
MUZA #10 AUTORSTWA PAMELI HORTON
PAMELA HORTON OTRZYMAŁA TYTUŁ MAGISTRA ANGLISTYKI NA UNIWERSYTECIE TEKSAŃSKIM.
UCZY PISANIA KREATYWNEGO I POEZJI NA UCZELNI W AUSTIN.
ZGADNIESZ, KTÓRY WIERSZ JEST O TOBIE?
GDZIE SIĘ SPOTKAŁYŚMY? NA PRZYSTANKU?
CZY NA ULICY? W POBLIŻU ALEJKI?
Discovery, Kontrola lotów. Przeprowadzimy teraz testy.
Wykonuję.
Wszystko wygląda dobrze.
To zostaje nam dziewięć minut.
Czas na ważny wywiad Tracy.
Zastanawiam się, czy jesteśmy tu tylko szoferami.
Zostawili tu rzeczy do makijażu, jeśli chcesz się odświeżyć.
Bardzo zabawne.
Kontrola lotów, mamy zasilanie kamery Tracy.
Przyjąłem. Wygląda dobrze.
Okej. Będziesz na żywo za trzy, dwa, jeden.
Cześć.
DISCOVERY BEZPIECZNE ŁĄCZE
Cieszę się, że mogę do was mówić z pokładu statku Discovery.
WCZEŚNIEJ TRACY STEVENS – START DISCOVERY
Zgadza się, lecę na pół roku na Księżyc.
Wyprawa życia.
Żałuję tylko, że nie jest to podróż poślubna.
Wielu widzów pyta, czemu używasz nazwiska „Stevens”,
zamiast nazwiska męża, „Cleveland”.
Powiesz nam dlaczego?
Wszyscy mnie znają pod nazwiskiem Stevens.
Pomyślałam, że je zatrzymam.
Oszczędzę pieniądze podatników.
Bardzo cię kocham, Sam.
Astronautka Tracy Stevens rozmawiała z nami 40 minut temu,
gdy ona i jej załoga przygotowywali się do startu.
Teraz słyszę, że start nastąpi za dwie minuty...
Bardzo dziękuję.
Witam w Kole fortuny. Miło was widzieć.
A teraz zróbcie to jeszcze raz dla naszej gospodyni, Vanny White.
Vanna.
Cześć.
...jedyna nadzieja, że nie dotrą do naszych statków przed nami.
- Ciśnienie spada. - Masz rację.
Ojciec dwójki dzieci. Opowiesz nam o nich?
Fantastyczne dzieciaki.
Jedno ma niecały rok, a drugie to piękna, trzyletnia córka.
Urodziła je moja wspaniała żona.
- To było... - Dwoje dzieci.
...miłe z jej strony.
Miło, że tu jesteś. Powodzenia.
Osiem, siedem, sześć.
START STATKU DISCOVERY
Odpalenie głównego silnika. Dwa, jeden...
WYCISZ
Na razie, Trace.
Do zobaczenia wkrótce.
Co pan tam ma, panie Piscotty?
Kanapkę.
Słyszałem, że to pański ostatni dzień. Gratuluję.
Włóż to.
MARYNARKA
Z całym szacunkiem, należę do sił powietrznych, nie marynarki.
Włóż.
Trochę niżej.
Niżej.
Tak będzie dobrze.
W przyszłym tygodniu chcę, żebyś sprawdził T-38.
Spotkamy się w Palmdale.
Palmdale... W Kalifornii?
Gratuluję.
Właśnie dostałeś fotel obok pilota na dziewiczy lot Pathfindera.
Przyjąłem.
Dziękuję.
Dwie godziny, odliczam.
LAWRENCE Z ARABII
Cześć, Bob.
Będzie tu dziwnie bez ciebie.
Zostawię to Molly.
Słabo uderza. Przydadzą jej się ćwiczenia.
Na pewno jej się to spodoba.
Co jest?
Wiedz, że doceniam przydział do Jamestown 91
i że tak szybko go załatwiłeś.
Naprawdę.
Ale...
Ale co?
To nie wystarczy.
Nie wystarczy?
Przykro mi, ale nie.
Chcę miejsce dowódcy.
Dani, na długo wypadłaś z obiegu.
Nie możesz wejść i żądać...
Wiesz, ile poświęciłam.
Ile czasu straciłam.
Byłam pierwszą Afroamerykanką w kosmosie.
A wciąż zostaję z tyłu.
Daj spokój, Dani.
Naprawdę chcesz to robić?
Przemyślałam to.
Chcę być pierwszą Afroamerykanką, która dowodzi misją.
Bycie pierwszą czarną dowódczynią jest teraz czymś ważnym?
Tak to zdefiniujemy?
Zdecydowanie, Ed.
Jeśli nie pozwolisz mi dowodzić,
zawsze będę postrzegana jak słaba, czarna dziewczyna, która się rozsypała.
Gdybym była białym mężczyzną, już dawno by mi wybaczono.
Rozumiem, że takie odnosisz wrażenie, ale to nieprawda.
Pamiętasz, gdy Gus Grissom wylądował w wodzie i za wcześnie otworzył właz?
Prasa nie pozwoliła mu o tym zapomnieć.
To nie miało nic wspólnego z kolorem skóry.
Ed, ilu mamy teraz astronautów?
Dwustu pięciu.
Ilu z nich jest czarnych?
Jedenaścioro.
Ilu z nich dowodziło misją?
Jeden.
Chyba nie mówisz... Mam nadzieję, że nie sugerujesz...
Niczego nie sugeruję.
Mówię wprost.
To nie wystarczy.
Dani, musisz zrozumieć. To wymaga czasu.
Najpierw trzeba się zakwalifikować, przejść szkolenie,
a potem zdobyć doświadczenie.
Uwierz mi, gdyby byli gotowi, byliby dowódcami.
„Gdyby byli gotowi”? Brzmisz jak gość z NFL.
Słuchaj, rozwiązaliśmy ten problem.
Nie rozwiązaliśmy.
Dołączyłam do programu jako ta symboliczna czarna dziewczyna.
Byłam wdzięczna za tę szansę, bez względu na okoliczności.
Ale to było 13 lat temu.
Ten program
może zmienić sposób, w jaki ludzie postrzegają świat.
Wiesz o tym.
Nie wierzę, że przychodzisz z tym w mój ostatni dzień.
Właśnie dlatego o tym mówię.
Bo nim Molly przejmie Biuro w poniedziałek,
tylko ty masz władzę, by coś zrobić.
Muszę iść na spotkanie.
Przepraszam za spóźnienie.
Hej.
To dla ciebie, Ed.
Za dziewięć lat służby jako szef Biura Astronautów.
Mam pomyśleć życzenie?
A nie spełniło się już? Dowodzisz Pathfinderem.
Czego sobie życzyłeś?
Końca tego spotkania.
Święte słowa.
Mam ekscytujące wieści.
Sowieci przyjęli propozycję prezydenta,
by zorganizować wspólną misję naszych programów kosmicznych.
Chyba sobie, kurwa, żartujesz.
Mówiłeś, że nie ma szans, że się na to zgodzą.
Najwidoczniej premier Andropow chce zademonstrować światu,
że Związek Radziecki ma pokojowe intencje względem Stanów Zjednoczonych.
Mówiłam to wcześniej. To kompletna bzdura.
Sowieci wciąż latają Sojuzami.
Buranowi nie udało się wystartować.
Zgodzili się na to tylko po to,
by się przyjrzeć naszej nowej technologii.
Nie musimy im jej dawać.
Możemy im pokazać tylko to, co już widzieli.
To znaczy?
W magazynie JSC mamy stary moduł dowodzenia Apollo.
Był zapasowym statkiem ratunkowym dla Skylabu.
Mieliśmy go wysłać do Smithsonian.
Jeśli wykorzystamy do tego Apollo,
Rosjanie nie zobaczą naszych nowych statków.
O ile mamy gdzieś też Saturna 1B.
Mamy w Huntsville.
To wykonalne.
Prezydentowi się to spodoba.
Wciąż mówi o tym, jak bohatersko wyglądały statki Apollo.
Sowieci mówią, że już wybierają załogę, więc...
By pokazać, że są w to zaangażowani.
Musimy zrobić to samo.
Przykro mi, że wywieram na tobie taką presję,
ale nie chcę tego zostawić pani Cobb.
Po modyfikacjach będziesz musiał wybrać tylko dwóch.
Dowódcę mogę podać od razu.
Mam nadzieję, że nie podasz siebie.
Nie. Danielle Poole.
Ma duże doświadczenie w misjach Apollo, nada się idealnie.
Może weźmy pod uwagę inne opcje.
Dlaczego?
Ta misja jest bardzo ważna dla prezydenta.
Chce, by lecieli najlepsi z najlepszych.
Spędziłem z nią na Księżycu trzy miesiące.
Pracowała genialnie w stresujących warunkach.
Doceniam twoją lojalność, ale wiesz, że to nieprawda.
Co to ma znaczyć?
Daj spokój, Ed. Mam to przeliterować?
- Ta sprawa z ręką... - To nie była jej wina.
- Opinia publiczna myśli... - To zmieńmy to, co myślą.
Tom, szkoliłam się z Poole. I zgadzam się z Edem.
Ja też.
Spisała się wspaniale podczas kryzysu Apollo 24.
I myślę, że nadszedł czas,
by Afroamerykanka dowodziła misją.
Nie kłócę się z wami.
Przecież to ja wybrałem Poole na astronautkę.
Więc w czym problem?
Biały Dom będzie miał pretensje.
Przypomnij im tablicę, którą mieliśmy w Apollo 11.
„Przybyliśmy w pokoju w imieniu całej ludzkości”.
Teraz musimy dotrzymać słowa.
A ta misja z całą tą wartością symboliczną
jest do tego idealną okazją.
Uważam, że Ed ma rację.
Sowieci uwielbiają chwytać się każdej okazji,
by podkreślić naszą niechlubną historię z rasami.
To pokazałoby, jak wielki zrobiliśmy postęp.
Dobrze, przekażę to prezydentowi.
Daj znać, jeśli ktoś będzie sprawiał kłopoty.
Zadzwonię do sekretarza obrony, poprze to.
Będę cię wspierał, Tom.
W porządku.
Odliczamy, pięć, cztery, trzy, dwa...
Masz minutę?
Jedną, kurwa, minutę.
- Co się dzieje? - O czym ty mówisz?
Myślałem, że się przyjaźnimy. Zaskoczyłeś mnie.
Nie planowałem tego. To pod wpływem chwili.
Ostatnio wiele ci się przytrafia pod wpływem chwili.
O Pathfinderze też ze mną nie rozmawiałeś.
A potem, bum, Gordo Stevens nagle wraca na Księżyc
po uziemieniu na prawie dekadę.
Płacimy mu. Jest jednym z najlepszych pilotów.
Wszyscy wiedzą, że jest pi... Ma problem z piciem.
Przyjrzałeś mu się ostatnio? Ten człowiek to chodząca katastrofa.
Trochę mu się przytyło,
ale szybko wróci do formy.
Zawsze wraca. Jest mistrzem w...
Mam nadzieję, że podejmujesz te decyzje z właściwych pobudek.
Że nie kieruje tobą nepotyzm albo faworyzowanie...
Czy cokolwiek innego.
PŁATKI
TEKSAS
Niech to szlag!
Cholera.
MARYNARKA
Ed powiedział południe?
Zgadza się.
O co chodzi z czapką? Jesteś z sił powietrznych.
Ja... przegrałem zakład.
Bez jaj. O co?
Byłem pijany i...
nie pamiętam.
A NASA wybrała cię na drugiego pilota pierwszego statku jądrowego.
Przepraszam za spóźnienie.
Pękł mi wał w aucie w drodze do Ellington.
Ile lat ma to auto? Z 40?
Kupiłem je 14 lat temu, gdy grałaś w tenisa w liceum.
Dobrze, że już ich nie robią jak kiedyś.
Chodźmy. Musimy wracać do Houston.
Chcę, byście nadzorowali moduły symulacji, gdy polecę do Cape,
by sprawdzić modernizacje Centrum Kontroli Startu.
Najpierw chcę wam coś pokazać.
- Doceniam, że to dla mnie robisz. - Z przyjemnością.
Nie ma tu zbyt wiele poza skrzyniami i naftaliną.
Czego tu szukasz?
Chcę się przywitać z moim statkiem.
OCHRONA
To twój statek?
Ta puszka?
Ta puszka.
Przedstawiam Pathfindera.
PATHFINDER STANY ZJEDNOCZONE
Pierwszy raz widzę go gotowego do startu.
Jest trzy razy mocniejszy od innych statków.
A gdy polecimy na Marsa,
te silniki jądrowe skrócą czas lotu o 100 dni.
Naszym zadaniem będzie przetestowanie go w najtrudniejszych warunkach.
Znalezienie wszystkich błędów systemu.
Wybrałem was jako moją załogę, bo jesteście najlepsi.
Dr Ride pracuje przy tych silnikach od lat
i czas, by je przetestowała w kosmosie.
W przeciwieństwie do ciebie kapitan Piscotty nie był na orbicie,
ale widziałem, jak wymiatał podczas sześciu misji zastępczych.
Ma szósty zmysł do wyczuwania tego, co może pójść nie tak i naprawienia tego.
I jest niezłym pilotem.
Mimo że jest rudy.
Wielu ludzi będzie się nam przyglądać.
Nie możemy niczego spierdolić.
Dlatego musimy ćwiczyć jak szaleni.
Przyjąłem, szefie.
Inny układ nie wchodzi w grę.
Zapiszmy się na kartach historii.
- ...żąda, byście wstali... - O nie.
...i okazali szacunek,
gdy będzie śpiewał hymn narodowy.
Skopiemy ci tyłek, komuchu.
Śpiewaj, póki masz zęby.
Nie wierzę, Steve.
Dajcie mi parasol. Chwila!
- Jest! - Gdzie on jest?
Panie i panowie,
z Karoliny Południowej...
JESTEŚMY MARINES
...sierżant Slaughter!
Tak!
Slaughter wykopie go z powrotem na Syberię.
Lepiej uważać na prawą rękę Wołkowa.
W zeszłym tygodniu w Shreveport
Wołkow wyciągnął coś ze spodenek
i znokautował Tito Santanę.
- Lubisz wrestling? - Jest prześmieszny. Tak.
Skopie ci tyłek.
Hej, nie powinieneś być z Edem w Ellington?
Myślałam, że lecicie razem do Cape.
Nie mogę tego przegapić. Pojadę szybko.
Tak jest.
Pathfinder był niesamowity,
ale prawie umarłem, gdy Sally nabijała się z auta admirała.
Miałem tak sucho w ustach, że nie umiałem nic powiedzieć.
Posłuchaj, koleżko,
Ed Baldwin popełnia błędy jak każdy.
Lecisz z nim,
więc twoim zadaniem jest mu powiedzieć, gdy coś spierdoli.
- Jeśli tego nie potrafisz... - Jezu, Heleno. Psujesz zabawę.
Uwaga! Slingshot!
Hej, Ed.
Rety, to było przynajmniej 140 kg!
Wykatapultował go w powietrze...
Co za prawa ręka!
Tak jest! Zmiażdż go!
- Moje słowa! - Aresztuj go!
...a wielkolud przeleciał...
Wbij go w podłogę!
To dało popalić Rosjaninowi. Wołkow przyklęknął.
Role się odwracają.
Ślepy sędzia? Nie wolno gryźć!
Tato?
Wszystko okej?
Widzisz te mrówki?
Tak, ciężko ich nie zauważyć.
Gotowy do drogi?
Co się stało?
Widziałem mrówki.
Co?
Kiedy? Co robiłeś?
Oglądałem telewizję w Outpost.
Bez alkoholu, tylko pepsi.
Były wszędzie, stary.
Były wszędzie.
- Ktoś był z tobą? - Tak, Danny.
Pracował.
Szybko było po sprawie.
Karen zabiła je jakimś sprayem na owady.
Co... Czekaj, czyli były prawdziwe?
Myślałem, że znowu tracę rozum. Że znowu mam zwidy.
Nie mogłem złapać oddechu,
trząsłem się i pociłem całą drogę tutaj.
Czułem je na rękach i na twarzy.
A jeśli to się stanie znowu?
Gordo, nie masz halucynacji.
To się nie dzieje.
Wiesz, mój ojciec...
był największym twardzielem, jakiego widziałem.
A koszmary, jakie przeżył podczas wojny.
Guadalcanal, Peleliu, Okinawa.
I te szarże banzai.
Japońce go atakowały, wrzeszcząc jak dzikie zwierzęta,
biegnąc po plecach poległych,
ale on nigdy nie odłożył broni.
Cały czas strzelał.
Nigdy się nie poddał przed niczym.
Do czasu raka.
Przychodziłem do niego. Leżał na plecach w łóżku.
Sapał jak ryba bez wody.
Oczy miał otwarte szeroko. Tak się bał.
Nie mogłem tego znieść.
Wybiegłem z pokoju.
Nie wiem.
Może...
strach cały czas był w nim.
Gdzieś głęboko.
Był za słaby...
żeby z tym dalej walczyć.
Co mam zrobić, Ed?
Zacząć się zachowywać jak mężczyzna.
- Co? - Słyszałeś.
Jesteś cholernym astronautą.
Siedziałeś na prawie trzech tonach łatwopalnego paliwa
i mówiłeś: „Odpalać”.
A teraz siedzi i płaczesz jak pieprzony bachor!
„Ed, boję się. Jestem słaby”.
Wyhoduj jaja, na litość boską!
Ostrożnie, Ed.
Albo co? El Gordo coś z tym zrobi?
El Gordo może.
- Może straciłeś rozum. - Zamknij się.
- Może nie jesteś już Gordem Stevensem! - Zamknij się!
Zabukuj sobie lot na Florydę liniami Pan Am.
Na pewno znajdą miejsce.
9-5-9, 9-1-0.
Ed, zeszliśmy z kursu na południe. Paliwo będzie problemem.
O co chodzi?
Mała wycieczka. Zobaczymy, czy masz jaja.
Wlatujesz na teren walk, synu.
ZATOKA MEKSYKAŃSKA NISKA KONTROLA
Ty gnoju. Okej, skopię ci tyłek.
Zaczynamy, kolego.
Napięcia związane z zimną wojną nie ustępują,
ale choć jedna osoba nawołuje do zjednoczenia.
To John Lennon.
Słynny muzyk i aktywista
mówi do światowych przywódców i swoich fanów,
i promuje coś, co nazywa koncertem dla pokoju.
Organizowany przez Lennona koncert miałby się odbyć jesienią w Nowym Jorku.
Jeszcze nie wiadomo, czy Paul, George i Ringo wezmą w nim udział.
Kolejna wiadomość.
Niezwykłe odkrycie dziś w Panamie.
Według Pentagonu oddział komandosów
przeniknął do panamskiego wojska,
gdzie przetrzymywano żołnierzy USA, i uratował całą czwórkę.
Bez jaj.
Podczas wymiany ognia zginęło przynajmniej dwóch panamskich żołnierzy.
Prezydent Torrijos określił tę akcję
mianem skandalicznego naruszenia panamskiej suwerenności
i wezwał Związek Radziecki
do pomocy w obronie...
NIE ZAPOMNIJ SIĘ ODMELDOWAĆ!
- Szlag. - Nie szkodzi.
Nie powiem, jeśli pani nie powie.
Tak, ale nie chcę, żebyś tak robił z Kelly, jasne?
Tak jest.
Cwaniak. Ale to cię nie uratuje.
Patrz na to, kutafonie.
O nie, ani się waż.
I... tutaj jesteś.
Przykro mi. Spodziewałem się tego.
Doigrałeś się.
Namierzyłem cię.
Mam cię! Już po tobie, stary.
Rety.
Nazywamy to czystym strzałem.
Raczej fartem, Gordo. Niech będzie dwa do trzech.
OSTRZEŻENIE
Niedobrze. Ostrzeżenie.
Jezu, Ed, palisz się. Pod lewym silnikiem widzę płomienie.
O cholera!
ODŁĄCZENIE PALIWA
Lepiej się katapultuj.
Raczej pójdę popływać.
Dzwonię po ekipę ratunkową. Wynoś się stamtąd!
Mayday, Mayday. Centrum Houston. NASA 9-1-0 nad Zatoką.
NASA 9-5-9 się pali i katapultuje.
Napisy: Agnieszka Otawska