WITAMY NA KSIĘŻYCU
MARS 224 999 999 KM
ZIEMIA 385 000 KM
Coś pięknego.
Szlag.
Chyba się nie nagrywało.
- Serio? - Wybacz. To przez rękawice.
Musimy to powtórzyć.
- Ale to było super. - Tak.
- Zrób to tak samo. - Dobra.
Coś pięknego.
WAGA
Halo.
Tak, przy telefonie.
Chryste, nie mogę...
Nie dam rady robić tego znowu.
Myślałam, że dam, ale nie.
Wiesz, ile czekałam, gdy go zestrzelono w Korei?
Dwa tygodnie. Czekałam dwa tygodnie w takim stanie.
Nie mogę.
Nie martw się. Będzie dobrze.
Nie ma w tym nic dobrego.
Nic.
Dom Baldwinów.
Mówi jego córka. Może pan ze mną rozmawiać.
Tak.
Dziękuję.
Tak to wygląda. Tak się czują ludzie, którzy cię kochają.
Tak to wygląda i powinnaś to wiedzieć.
Tata.
Hej.
Cześć.
Rety, jak ty wyglądasz.
Trochę się zmoczyłem. To wszystko.
Wiem, że to źle wygląda, ale lekarz mówił, że nic mi nie jest.
To super. To nic się nie stało.
- Karen, przepraszam... - Za co?
To był wypadek. Chłopcy zawsze będą chłopcami.
- Dokąd idziesz? - Do pracy.
Jest szósta rano.
Tak, to po prostu wcześniej zacznę dzień.
Cieszę się, że jesteś w domu.
Z nią wszystko okej?
To była długa noc.
Dziękuję. Cześć.
Witaj w Jamestown. Al Rossi, dowódca.
Hej. Tracy. Miło was poznać.
Spotkaliśmy się wcześniej. Dwa razy.
O Boże. Przepraszam. Mam fatalną pamięć do twarzy.
Nie szkodzi. Twoja jest rozpoznawalna.
Zorganizowaliście mi niezłe powitanie.
Szczerze mówiąc, wszyscy chcieli pojawić się u Carsona.
Jasne. Oczywiście.
Przywitajcie się.
Bardzo się cieszymy, że tu jesteś.
Pokazanie wszystkim na Ziemi tego, co tu robimy,
będzie czymś wspaniałym dla Jamestown.
Zgadzam się. Cieszę się, że tu jestem.
Jeśli to nie problem, mamy małą tradycję
dotyczącą nowo przybyłych.
Tracy Stevens, ja...
Szlag.
...niniejszym chrzczę cię na nowego Linusa z Jamestown.
- Linusa? - No wiesz, z Fistaszków.
Dlaczego jestem Linusem?
Jesteś żółtodziobem.
Pozostali z twojej załogi już tu byli, więc...
A to dopiero.
Okej, koniec przedstawienia. Do roboty.
Hej, Nick, twoje pierwsze oficjalne zadanie, skoro nie jesteś Linusem,
może oprowadź nowego Linusa?
Jasne.
Cześć.
Oto początek naszej wyprawy po zamku, moja pani.
To było głupie. Całe zasilanie,
systemy podtrzymywania życia i komunikacji przebiegają tutaj
i rozchodzą się do różnych modułów.
Chodźmy dalej.
W porządku.
Tutaj prowadzimy badania. Geologia, biologia, chemia.
Apteczka z płukanką do oczu jest po lewej,
gdyby do oka dostał ci się regolit, czego nie chcemy.
Zaufaj mi.
On się dostaje wszędzie.
Pod paznokcie, do buzi, do nosa, do...
w dolne regiony.
Bez obaw. Przyzwyczaisz się.
- Dobra. - Niestety.
Gerald jest naszym chemikiem i pędzi cholernie dobry bimber.
Możemy mieć tu alkohol?
ETANOL
Krzywo na to patrzą,
ale czasem trzeba się napić po ciężkim dniu,
jeśli wiesz, o czym mówię.
Tak. Dam sobie radę, ale dziękuję.
Miło cię poznać, Geraldzie.
Okej. Super.
Tak. Nie zwracaj na niego uwagi.
Wszyscy chemicy są dziwni.
Pewnie dlatego, że prawie nigdy nie wychodzą.
To jest mózg bazy. Operacje/Komunikacja.
Wygląda na większe, niż sądziłam.
Tak. Wszyscy tak mówią na początku. Poczekaj kilka tygodni.
Tam jest kwatera dowódcy Rossiego.
Po drugiej stronie jest ambulatorium i kwatermistrz.
Gdy uderzysz się w głowę, potrzebujesz papieru, to tu się udajesz.
Za mną są operacje budownicze i górnicze.
Tuzell i Petersen organizują wieczorki pokerowe w piątki.
Dobrze wiedzieć.
Nie jestem taka zła. W zeszłym tygodniu ograłam moją załogę.
Jestem prawie pewien, że Petersen oszukuje, więc uważaj.
Tydzień temu ograł Erica na całą porcję lasagne.
Straszny Eric.
Z tyłu mamy kontrolę lotów LSAM-a i operacje EVA.
Jako jeden z pilotów LSAM-a będziesz tu często.
To jest Julie. Będzie działać jako twój CAPCOM, a to jest Mark.
Miło cię widzieć. Hej, Mark.
Paul... Myślę...
Myślę, że mamy dość dla pana de Cordovy. Dziękuję.
Jasne.
Idziemy dalej.
To jaki jest Johnny?
Jest najlepszy.
Wiedziałem. A Ed? Naprawdę jest...
- Naprawdę cały czas jest pijany? - Nie. W kubku ma kawę.
Wiedziałem, że to dobry facet.
Wiesz, ja...
Nie chciałem mówić wcześniej, ale gdy byłem w liceum,
widziałem w telewizji, jak ratujesz Molly Cobb.
Teraz czuję się staro.
Nie. Proszę. Wcale nie jesteś.
To zmieniło moje życie.
Pamiętam, że pomyślałem sobie: „Pewnego dnia będę nią”.
To znaczy, to taka przenośnia, oczywiście, bo nie będę...
- Oczywiście. - Nie jestem... Tak.
Dziękuję, Nick.
Żaden problem.
Idziemy dalej. Moduł 1.
Trzy kanały w telewizji.
Niestety osoba, która była na Księżycu najdłużej,
wybiera, co oglądamy.
Przykro mi, Linusie.
Mów mi Tracy.
Okej.
Posiłki są tu. Uzupełniane co dwa tygodnie przez statki bezzałogowe.
Lasagne znika szybko, a na twoim miejscu trzymałbym się z dala od soczewicy.
Czyli to była stara baza Jamestown.
Tak. Tu się to wszystko zaczęło. Ciężko w to uwierzyć, nie?
Pamiętaj wyrzucać śmieci do tych pojemników.
- Mamy pewien problem ze szkodnikami. - Szkodnikami?
Tak, przywykniesz.
Jeśli chcesz zadzwonić, zapisz się tu, dostaniesz 15 minut.
To tyle? Gdy Gordo tu był, to była cała biurokratyczna przeprawa.
Doprowadzała mnie do szału.
Tak, teraz to zwykły telefon. Dzwonisz, do kogo chcesz.
Masz numer do Johnny’ego?
Żartuję. Chodź.
Pokażę ci, gdzie śpisz.
NIE POZWÓL, BY TO PRZYTRAFIŁO SIĘ TOBIE
Jesteś na zmianie A.
To ta dobra. Zaufaj mi. Łóżko numer trzy. Tutaj.
Szafka jest cała twoja. Zwykle trzeba się dzielić z partnerem.
Dzielić?
Tak, nie ma dość łóżek dla wszystkich.
Ekipa z nocnej zmiany
musi się dzielić łóżkami z nowo przybyłymi.
To brzmi strasznie.
Tak jest, ale nie musisz się tym martwić,
bo dowódca Rossi uznał, że powinnaś mieć własną przestrzeń.
Dobrze być królową.
- Powiedz mu, że to doceniam. - Powiem.
Tu nie wolno palić, jasne?
Tak. Ale mogę używać wyobraźni.
Jasne. Okej.
Co to?
To tylko system wentylacyjny.
Przyzwyczaisz się, jak do wszystkiego.
Chodź. Poznasz szefa ekipy LSAM.
Cwaniak. Ale to cię nie uratuje.
Patrz na to, kutafonie.
O nie, ani się waż.
Przykro mi. Spodziewałem się tego.
Doigrałeś się.
Mam cię!
Już po tobie, stary.
Rety.
Nazywamy to czystym strzałem.
Raczej fartem, Gordo.
Niech będzie dwa do trzech. Niedobrze. Ostrzeżenie.
Jezu, Ed, palisz się.
Pod lewym silnikiem widzę płomienie.
O cholera!
Lepiej się katapultuj.
Raczej pójdę popływać.
Niezła klapa.
Czyj to był pomysł?
Nie patrz na niego.
Dajcie mi jeden powód, dlaczego nie powinnam cofnąć wam licencji.
Biorę pełną odpowiedzialność...
Od kiedy? Za cokolwiek?
- Molly, posłuchaj. Ja... - Siadaj.
Teraz ja decyduję, kto leci i kiedy.
- Molly, nie możesz... - Mogę, Ed.
Zachowałeś się nieodpowiedzialnie. Wy obaj.
- Molly, ja... - Jeszcze jedna wpadka...
To się nie powtórzy.
Obiecuję.
To spadajcie stąd. Wynocha.
Tak jest.
- To wszystko? - Co?
Ledwie dostali po nosie.
Nie możemy im pozwolić na takie zachowanie.
Mam gdzieś, czy to Ed Baldwin, czy cholerny Charles Lindbergh.
Sprawy wymknęły mu się spod kontroli.
Tak się często zdarza. To nic takiego.
To nic takiego?
Te odrzutowce kosztują ponad dwa miliony za sztukę, Cobb.
Powiesz prezydentowi, że to nic takiego?
- Z chęcią. - Nie wątpię.
Molly.
Wiem, że jesteś blisko z Edem,
ale uważam, że byłoby roztropnie, skoro zaczynasz tę pracę,
ustalić określony ton i...
Teraz ja zarządzam Biurem Astronautów, zgadza się?
Tak. Zgadza się.
Czyli rozumiem to tak, że przez kolejnych kilka miesięcy
to są moi ludzie.
I będę nimi zarządzać tak, jak uważam.
To są piloci,
nie DJ-e.
Różne rzeczy się dzieją. Nie wszystko idzie z planem.
Rzeczy się dzieją. Świetne podejście. Zróbmy z tego nowy slogan NASA.
Nie muszę się przed wami tłumaczyć.
Miłego dnia!
Szkolenie dotyczące napędu przeniesiono...
PROSZĘ O CISZĘ
Tak, kurwa...
CENTRUM LOTÓW KOSMICZNYCH IM. JOHNSONA ROSALES JSC
Nieźle, co?
Tak, nieźle.
Mmoże opowiesz mi coś o sobie, „Aliedo”?
Aleido.
Jasne. Opowiedz coś o sobie.
Nie mam, co opowiadać.
Cóż...
jak trafiłaś do nas, do misji Apollo-Sojuz?
To nie jest ciekawe.
Ponad stu aplikujących i nagle ty pojawisz się znikąd?
Ja bym powiedział, że to ciekawe.
Nie lubisz mówić, co?
Nie.
Cóż...
miło, że jesteś z nami.
Tak.
Tu pracuje zespół projektujący system dokujący.
Ty będziesz z nami tutaj w Operacjach.
Będziesz się zajmować procedurami modułu dokującego.
To są Elaine, Hank, Bobby.
Większość pracowała przy starych misjach.
Jeśli masz pytania, to nie bój się ich zadawać.
Witamy w Apollo-Sojuz.
Raz w miesiącu zabierasz osoby, które wracają do domu.
Odbierasz nową załogę i przylatujesz z nią do Jamestown.
Poza tym będziesz odbierać dostawy
z różnych miejsc na powierzchni.
Lądujesz, podpinasz kabel,
wciągasz pojemniki do luku i dostarczasz je tu.
Rozładowujesz, uzupełniasz paliwo, sprawdzasz systemy, jest co robić.
Kumam. Jestem tu kierowcą ciężarówki.
Tak, mamy tu wielu pilotów, którzy myślą, że wiedzą lepiej.
Pozwól, że cię wyprowadzę z błędu.
Robię to od dawna.
Znam tę bestię jak własną kieszeń.
To nie jest jakiś Piper Cub.
LSAM jest niczym dziki ogier. Wymaga silnej ręki.
Myślę, że dam radę, Doug.
- Start automatyczny działa. - Spokojnie.
Ostrożnie.
Cholera.
Połóż rękę z powrotem na ACA i niech się przełączy na P167.
- Tak jest. - Dobra.
Przyjęłam.
Teraz go mam. Mam cię!
No dobra.
„Facet obok ciebie w metrze
wydaje się być Supermanem.
Tak nazywano boga.
Łatwo przychodzi mu flirt,
rozśmieszanie cię.
Słyszy twój piękny śmiech i znowu z tobą żartuje.
To, czy dostanie twój numer telefonu,
jest loterią dla bogów.
Mój język by się rozsypał, nim powiedziałabym słowo,
gdybyś tylko na mnie spojrzała”.
Fragment numer 16.
No proszę.
Cześć.
To było świetne.
Ty byłaś świetna.
Pewnie się zastanawiasz, jak barmanka stała się poetką.
Nie, zawsze myślałaś więcej, niż mówiłaś.
Tak. W pewnym momencie poszło w drugą stronę
i teraz mówię bez myślenia.
Wciąż mieszkasz w Teksasie?
Austin. Tak.
Oczywiście.
Ponoć przeniosłaś się na Księżyc.
- Tak, kupiłam mieszkanie. - Czemu nie?
Cześć.
Ellen, to jest Elise, moja partnerka.
Cześć, Elise.
Wiele o tobie słyszałam. Ciągle widzimy cię w gazecie.
Przepraszam, że przeszkadzam. George chce cię komuś przedstawić.
Okej.
- Wybacz, ja... - Nie, jasne. Idź.
- Miło cię poznać. - Tak, ciebie też.
Dzięki, że przyszłaś.
Miło cię widzieć.
Ellen. Hej. Wybacz, ja tylko...
Chciałam...
Byłoby dziwnie, gdybyśmy poszły na drinka?
Nie. Wcale. Byłoby miło.
- Żeby pogadać. - Tak.
Jutro czytam w Amarillo,
ale będę w Houston za kilka tygodni.
Okej.
Super.
- Świetnie. Do zobaczenia. - Okej.
To ujęcie, gdy schodziłaś na Księżyc, rety, to było coś.
Szkoda, że Neil Armstrong nie wyglądał tak seksownie.
Daj spokój.
Uważałam, że Neil wygląda nieźle.
Jak ci minęły pierwsze dni w Jamestown?
Wszyscy są bardzo mili.
Jest super. To miejsce jest jak wioska.
Pozdrów od nas wszystkich mieszkańców.
Pozdrowię, Johnny.
Tracy Stevens, panie i panowie. Nasz pierwszy gość z Księżyca.
Dziękuję. Do zobaczenia wkrótce.
Założę się, że Ron i Nancy to oglądali. Całkiem spoko.
Lubię Lettermana.
Okej.
JAJECZNICA
Zbliżam się do 4-2 Alpha.
Zbliżam się do 5-1 Foxtrot.
- Jak jedzenie? - Spełnia swoje zadanie.
Hej, Gordo.
Co, do diaska, robi wasz ojciec?
Dobre pytanie.
Dzień dobry z południowego bieguna Księżyca.
Tu Tracy Stevens, życzę wszystkim słonecznego dnia z 88,5,
najlepszego radia w Nowym Jorku...
Słuchajcie WHU FM.
Cześć. Mówi Tracy Stevens.
Nadaję z Księżyca dla słuchaczy audycji muzyki z lat 70. K-Billy'ego.
- Słuchacie Hot 97. - 96,7 w Houston. Brick.
Zbliżam się do 2-6 Yankee.
Niebiesko-zielona Ziemia na horyzoncie i Mleczna Droga nad nami,
i gwiazdy i słońce, większe niż możecie sobie wyobrazić.
Johnny, nie da się nie zachwycać kosmosem.
Astronautka Tracy...
Zbliżam się do 8-5 Charlie.
Dzień na Księżycu ma 655 godzin. To prawda?
Zgadza się.
To ile, Ed, 30 pobudek na kacu?
- Wszystko okej, tato? - Tak.
To część szkolenia, synu.
Tu Tracy Stevens, na żywo z Księżyca.
Słuchacie Morning Zoo w KQ 92.
Dużo gramy w pokera,
ale wciąż mnie to jara.
Powinniście nas odwiedzić.
Jako pierwszy wystawiłbym czek bez pokrycia na alimenty na Księżycu.
Dzięki, kurwa, Bogu.
PRZYLĄDEK KENNEDY’EGO
Dlaczego M16 są pomalowane na biało?
By nie przetopiły ci się przez rękawice.
Na powierzchni Księżyca temperatura dochodzi do 121 stopni.
Spakowałeś krem do opalania?
- To absurd. - Mnie to mówisz?
Wciąż nie dali nam wytycznych,
kiedy wolno nam strzelać.
Dziś jest wasz szczęśliwy dzień.
Oto „Zasady podejmowania działań przy użyciu siły na Księżycu”.
Prosto od sekretarza obrony.
Miło, że dali nam znać przed wylotem.
Pewnie zmienią w połowie lotu.
- I znowu, gdy wylądujemy. - Posłuchajcie.
Przejrzałam je z generałem Bradfordem i...
Możecie przeczytać to dzieło w wolnym czasie.
Najważniejsze jest to:
w trakcie odzyskiwania terenu 357 Bravo
nie użyjecie broni,
chyba że w odpowiedzi na wrogie działanie lub zamiary.
Czym są „wrogie zamiary”?
„Wrogie zamiary” to moja mina, jeśli każecie mi to gówno czytać.
Dowódco... dowódź.
Tak jest.
Powodzenia.
Cały rok spiskowaliśmy, żeby ukraść maskotkę armii.
- Muła? - Nie, trzodę mułów.
- Nie mają tylko jednego. - Chyba chodzi ci o stado.
Wypuściliśmy je ze stajni. Biegły jak szalone.
- Admirale Baldwin. - Spocznij.
- Tato. - Hej.
Przepraszam za spóźnienie.
Przyniosę ci talerz.
Weź kolejne krzesło.
Lepiej już pójdę.
Z Jimmym mamy dzwonić do mamy.
- Na pewno? - Tak.
- Pozdrów ją. - Tak.
Wieczór spaghetti.
Tak, nie sądziłam, że przyjdziesz.
Cóż...
Wygląda na to, że sporo tam ludzi.
Tak.
- Obyś był głodny. - Uczta.
Chciałabym zostać, ale muszę pomóc Ashley przy kolacji, więc...
- Naprawdę? - Tak.
Gdy wracałem, widziałem, że grają Gniew Khanaw Alabamie.
Może się wymkniesz i pójdziemy na nocy seans.
Widziałam go z Kelly tydzień temu.
- Dobry? - Tak.
A potem Spock umiera.
- Co się dzieje? - Łap maskę tlenową.
- Co? - Maskę.
Jezu Chryste.
Wysokie stężenie dwutlenku węgla.
- W którym module? - Nie wiadomo!
Wykryto toksyny. Przygotujcie się do ewakuacji.
To nie są ćwiczenia.
Powtarzam, to nie są ćwiczenia.
Fałszywy alarm.
Co się stało, do diabła?
Komputer pokazał skok CO2.
Wygląda na to, że mieliśmy zablokowany wywietrznik w kwaterze B.
O Boże.
Przepraszam. Nie mogę spać.
Nie mogę spać, więc próbowałam...
Tracy jesteś tu miesiąc.
I szczerze mówiąc, nie idzie najlepiej, co?
Nie.
A zostało ci jeszcze pięć miesięcy.
Mam pewne problemy...
z przystosowaniem się do życia tutaj.
Pozwól, że dam ci radę.
To moja druga tura i...
Nauczyłem się, że będąc tutaj, w Jamestown,
żyjąc w tej samej przestrzeni dzień po dniu,
musisz zrozumieć...
Piłaś?
- Jesteś pijana. - Nie, ja tylko...
Jesteś jednym z trzech pilotów LSAM w tej bazie.
A co jeśli musielibyśmy się ewakuować?
- Nic mi nie jest. - Nieprawda.
To niedopuszczalne. Złożę na ciebie raport.
Hej. Nie rób tego.
Uziemią mnie, jeśli złożysz raport.
To jest moje życie.
Proszę.
Mógłbyś dać mi jeszcze jedną szansę?
W porządku.
Ale koniec ze specjalnym traktowaniem, okej?
Okej.
- Żadnych wywiadów, prasy. - Żaden problem.
I przydzielam cię do pracy w jednostce szkoleniowej...
oprócz normalnych obowiązków.
Dwie zmiany.
- To znaczy, że będziesz... - Dzielić się łóżkiem.
Jeśli ci to nie pasuje, możesz spać na podłodze.
To wszystko.
Hej, Deke.
W końcu dotarłam na Księżyc.
Nie wiem, co ludzie w nim widzą.
To wielka kula szarego pyłu.
Sama nie wiem. Myślałam, że to będzie... coś.
A mam wrażenie, że...
dryfuję tutaj...
sama.
Nie mam z kim pogadać.
Poza tobą.
Gdybyś mógł, kazałbyś mi się zamknąć, ale...
nie możesz, więc...
przykro mi, ale musisz mnie słuchać.
Tęsknię za chłopcami.
Tęsknię za moim łóżkiem. Cholera, nawet za wanną.
Wiem.
Wiem. Na co ja narzekam?
Muszę przestać jęczeć. Wiem.
Powinnam być szczęśliwa.
Mam wszystko, czego chciałam.
Rzecz w tym, że teraz, gdy jestem tu...
Nie wiem...
Jest tu tak...
pusto.
Tato?
Hej, chłopcy.
- Co robisz? - Nic.
Ćwiczę.
Jak w szafie?
Tak. Jak w szafie.
Jakiej szafie?
Znalazłem go w szafie w hełmie astronauty.
Wszystko okej, tato?
Tak. Zachowujesz się dziwnie.
Tak. Wszystko okej.
Szykuję się do powrotu do Jamestown.
Wielu rzeczy muszę pilnować, wiecie?
I wiele przemyśleć.
Muszę być przygotowany.
- To działa? - Tak.
Tak jakby. Nie tak...
Nie tak dobrze, jakbym chciał, ale...
Chodzi o to, co się stało ostatnim razem?
Co o tym wiesz?
W zasadzie tylko to, co mówili w telewizji.
Musiałeś przytransportować panią Poole, gdy złamała rękę
i że później było inaczej.
Nigdy więcej nie poleciałeś.
Tak.
Wiecie...
starasz się nad wszystkim panować.
Być silnym dla rodziny.
Mówisz im, że jesteś bezpieczny...
że wszystko będzie dobrze.
Ale...
prawda jest taka, chłopcy...
że nie zawsze będzie dobrze.
Czasami...
dzieją się rzeczy, których nie kontrolujemy.
W sekundę coś może pójść źle.
I zdajesz sobie sprawę...
Zrozumiałem, że byłem słaby.
Bałem się.
Staram się pozbyć tej myśli z głowy.
Tego strachu.
Zanim tam wrócę.
Jak ci idzie?
Niezbyt dobrze.
Może możemy pomóc.
Chciałbym, ale...
Jimmy ma pomysł.
- Na bombę! - Ty chuju!
Nurkuj.
Kiedy to się stało?
Jakieś dwa miesiące temu.
- Taniec disco? - Uwielbia go.
Co sobotę chodzi z Peterem.
Teraz już pewnie nieźle wywijają.
Nosi kamizelkę i kołnierzyk?
Tak, cały strój.
- Na koszt firmy. - Dzięki, Karen.
Karen, nie trzeba.
Bzdura. Miło cię znowu widzieć.
Muszę przyznać, że byłam zaskoczona, gdy usłyszałam, że kupiłaś to miejsce.
Tak, ja też. Zaufaj mi.
Dobrze ci poszło sprawienie, że wygląda...
- Mniej jak dziura? - Tak.
Tak. Małymi krokami.
Tylko nie jestem pewno co do tego.
Tak, to. Ty i wszyscy inni.
Jeśli chciałabyś wrócić za bar, daj mi znać.
Nie. Dziękuję, ale...
Mieszkam w Austin z dziewczyną.
To wspaniale.
Gratuluję.
Zawsze jesteś tu mile widziana.
- Dzięki, Karen. - Okej.
Na zdrowie.
Mówiłaś, że Larry pracuje w Boeingu?
Tak.
Podoba mu się.
Przyzwoite godziny. Nie tak dużo stresu.
Udało ci się ułożyć życie.
Myślisz o dzieciach?
Nie wiem.
Rozmawialiśmy o tym.
Elise chce dzieci.
A ty nie?
Miałam już do czynienia z bełkoczącymi, śliniącymi się ludźmi.
Nie wątpię.
Czy...
Domyśliłaś się, który wiersz jest o tobie?
Długo mi zajęło pisanie go.
W ogóle napisanie.
Tak.
To było dawno temu.
Wreszcie się pozbierałam.
Skończyłam magisterkę na UT.
Może będę uczyć. Nie jestem pewna.
Chyba że... zostanę kolejną laureatką.
Oczywiście. To się rozumie samo przez się.
Tak.
Powinnam już wracać. Robi się późno.
Wracam dziś do Austin.
Jasne. Okej.
Było miło.
Tak. Było.
To pożegnanie.
Chyba tak.
Żegnaj, Ellen.
Żegnaj.
Jak myślisz, co jest w tych walizkach?
Powiem ci jedno, na pewno nie kamienie i patyki.
Witamy w Jamestown. Jestem Al Rossi, dowódca bazy.
Gdy się zadomowicie, porozmawiamy w mojej kwaterze o...
- o waszej misji. - Przyjąłem.
Bernitz, rozumiem, że pierwszy raz jesteś w Jamestown.
Tak.
Mamy małą tradycję dotyczącą nowo przybyłych.
Charlesie Bernitzie, niniejszym chrzczę cię na nowego Linusa z Jamestown.
- Linusa? - Z Fistaszków.
Stevens, będziesz szkolić Charlesa
w zakresie zaawansowanych operacji LSAM-a.
Ma uprawnienia, ale nie leciał nim tu. Jasne?
Tak jest.
Pokaż im kwatery załogi A,
a potem oprowadź naszego nowego Linusa.
Przyjęłam. Za mną.
Musicie mnie nazywać Linus?
Przyzwyczaisz się.
Miała pani tą samą popielniczkę NASA na stoliku.
To ta sama. Znalazłam dla niej odpowiednie miejsce.
- Dobranoc. Dzięki za dziś. - Dzięki, Karen. Do jutra.
Pamiętam, jak raz z Jimmym byliśmy na noc u was w domu.
Było późno. Wygłupialiśmy się
i admirał Baldwin naprawdę się wkurzył.
Wszyscy się go baliśmy.
Potrafi być onieśmielający.
Drzwi sypialni się otworzyły i pani wyszła.
Dzięki Bogu nie admirał.
- Powiedziała pani: „Kurka, chłopaki!”. - Kurka?
Tak, nawet wtedy się zastanawiałem, jaki dorosły tak mówi?
Najwidoczniej ja.
Powiedziała pani: „Przestańcie i marsz do łóżek”.
Powiedziała pani to głośno, by admirał usłyszał.
A potem zrobiła pani tak.
I wyszeptała: „Bądźcie cicho”.
To było super.
Myślałem: „Najlepsza mama na świecie”.
A przynajmniej pierwsza piątka.
Serio? Pierwsza piątka?
Okej, kto był lepszy?
Pani Henry miała ciastka z czekoladą i orzechami.
- A moja ambrozja? - Wyparłem to wspomnienie.
Daj spokój. Wcale nie.
Pamiętam, gdy raz miałem przyjść wcześniej na lunch.
Przyszedłem. Drzwi były otwarte, więc wszedłem.
Usłyszałem muzykę. To chyba był Elvis.
- O nie. - Tak. A pani stała
na środku salonu i tańczyła.
Sama.
Nigdy nie widziałem, żeby ktoś sam tańczył.
Pewnie. Co za świr tańczy sam w środku dnia?
Wciąż myślę o Shanie...
w zasadzie codziennie.
Stanowi linię podziału w moim życiu.
Przed i po...
jak p.n.e. i n.e.
Gdy tu był i... gdy go nie ma.
Dla mnie też.
Dobra robota dziś, Danny.
To moja praca.
Wcale nie. Twoją pracą jest ochrona tego narodu.
Okej.
- Okej, moja praca na wakacje. - Tak.
- Kurka. - Nie waż się.
Dobranoc.
Dobranoc, pani Baldwin.
Napisy: Agnieszka Otawska