Joyner-Kersee wygrała z Iriną Belową
we wczorajszym wyścigu.
A w Houston pojawiają się nowe pytania
dotyczące katastrofy hotelu Polaris
i tragicznych śmierci, które miały miejsce na orbicie.
NASA zarządziła pełne śledztwo
i ocenę procesu certyfikacji bezpieczeństwa,
choć niektórzy w Kongresie kwestionują brak nadzoru NASA.
Możesz to wyłączyć?
- Tragedia sprawiła… - Tak.
HELIOS I DEV AYESSA ROZPOCZYNAJĄ ENERGETYCZNĄ REWOLUCJĘ
Pani Baldwin.
Dziękuję za przybycie.
Jasne.
Przykro mi z powodu Sama.
Dziękuję.
Zbudowaliście razem coś wspaniałego.
Dlatego panią tu zaprosiłem.
To za mało?
Nie, to hojna oferta.
Aż zastanawiam się dlaczego.
Nasza reputacja legła w gruzach.
Nasi dłużnicy żądają spłaty.
Jeśli chciałby pan sprzedać Polaris na części,
złożyłby pan najniższą ofertę.
Ale pana nie interesują tylko pieniądze.
Nie.
Czytałam gdzieś, że testuje pan silnik metanowy.
Z tego, co wiem,
metan nie nadaje się jako paliwo do podróży na Księżyc.
Ale na Marsa już tak.
I z tego, co wiem, Helios nie ma statku,
w którym załoga przeżyłaby dwa lata.
A na zbudowanie go potrzebowalibyście pięć lat.
W zasadzie to siedem.
Ale gdybyście mogli przejąć statek, na którym mogą żyć ludzie,
na przykład mój hotel, i domontować do niego swoje silniki…
Fascynująca teoria.
Uważa pan, że to się uda?
Mój tata przyjechał do tego kraju w zasadzie bez pieniędzy.
Zdobył dyplom i został inżynierem.
Wierzył w to, co mówił Jack Kennedy.
„W Ameryce wszystko jest możliwe”.
Pamiętam, gdy siedział w salonie wieczorem w 1969 roku,
przyklejony do telewizora,
i oglądał, jak Sowieci wbijają swoją flagę na Księżycu.
Łzy leciały mu po policzkach.
Nigdy wcześniej nie widziałem, by płakał.
Bycie pierwszym coś znaczyło.
Chce pan rywalizować z dwoma najbogatszymi mocarstwami na świecie.
I jeśli podzielą Marsa tak jak Księżyc,
to nigdy nie przerwiemy tego destrukcyjnego cyklu „my kontra oni”.
W Kenii jest takie słowo w języku suahili: „harambee”.
Znaczy: „razem jesteśmy silniejsi”.
O to nam chodzi w Heliosie.
O to! To popchnie ludzkość do kolejnego wielkiego kroku naprzód.
Skolonizowanie Marsa, księżyców Saturna i Jowisza.
Pewnie cena właśnie zaczęła rosnąć.
To była świetna przemowa.
Była warta co najmniej kolejne 10%.
Okej, Karen Baldwin. Załatwione.
Moi prawnicy przygotują dokumenty.
Gratuluję.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
NOWE REGUŁY GRY
Odsuńcie się! Przechodzę!
Muszę się zobaczyć z panią generał.
Jest niedostępna.
- Wciąż jest w Huntsville? - Tak.
To może ty mi wyjaśnisz te bzdury.
Nie mogę, bo nie znam… Nie znam alfabetu Braille’a.
Założę się, że zapisujesz każde słowo, które wypluje z siebie królowa ciemności.
Myślała, że nie zauważę tej wspaniałej niespodzianki.
„Kandydaci na astronautów muszą spełniać kryteria,
które określi Komisja ds. Kwalifikacji Kandydatów na Astronautów”.
Ha! Komisję jej marionetek, jak mniemam.
Ze wszystkich zdradzieckich…
Przesadza pani.
Komisja to tylko organ doradczy…
Bzdura!
To jasna próba przejęcia władzy.
- Chce to na mnie wymusić. - Co?
Misję na Marsa.
Nasza nieustraszona liderka musi coś zapamiętać.
Ja decyduję, kto leci i kiedy,
nieważne, co napisze w cholernej notatce!
Chodź, Ollie.
Z twoim doktoratem z robotyki
i doświadczeniem na Księżycu, uważam, że idealnie się nadajesz
na dowódczynię misji na Marsa w 1998.
Drugiej misji na Marsa.
Pozwól, że się upewnię.
Mam za wysokie kwalifikacje, by dowodzić pierwszą misją?
Tak. Po prawdzie to tak.
I nie chodzi o twoją przyjaźń z Edem…
To nie tak, Dani. Z tobą też się przyjaźnię.
Wiem.
Ale mylisz się, Molly.
To moja decyzja i tak to widzę.
Nie ma wątpliwości, że w kwestii nauki jesteś lepsza.
Ktoś z twoimi kwalifikacjami będzie nieoceniony,
gdy pierwszy lot się uda
i zaczniemy budować stałą bazę.
Ale Ed zawsze był i zawsze będzie pilotem testowym.
I umie sobie radzić z niewiadomymi.
Pierwszy lot na Marsa…
to wiele niewiadomych.
On może nie znaleźć życia na Marsie.
Ale uważam, że on ma największe szanse ukończyć tę misję z sukcesem
i sprowadzić wszystkich do domu całych i zdrowych.
To jest do dupy.
Tak.
I zrozumiem, jeśli nie zechcesz dowodzić załogą rezerwową.
Przemyśl to i daj mi znać.
Nie muszę tego przemyśliwać.
Wesprę go.
Czegokolwiek potrzebuje program i Ed,
pomogę.
Jak widzicie, możemy wytwarzać metan, wodór i tlen
z atmosfery i wody dostępnej na Marsie.
Moje pytanie do was brzmi:
użycie której technologii będzie najlepszym kompromisem dla misji
i jej celów?
Pamiętajcie, że nie chodzi o masę.
Nie zapomnijcie o wymaganej mocy, upłynnieniu, transporcie
i magazynowaniu w każdej z opcji.
Wyślijcie mi analizy do kolejnej środy.
Zignorujcie to, dzieci. Swoje prace wyślijcie Kenowi Muriacie.
On będzie teraz prowadził zajęcia.
Dlaczego?
Nie moja decyzja.
Komisja ds. Kwalifikacji Kandydatów na Astronautów martwi się
o twoją dostępność przez kolejne dwa lata.
Nie żartuj sobie ze mnie.
Czemu miałabym to robić, admirale?
Bo upajasz się władzą.
Niepotrzebnie dałem ci tę pracę.
Wszyscy żałujemy niektórych decyzji.
Obym ja nie żałowała tej.
Poważnie?
Zgadza się.
Edward Baldwin będzie dowodził pierwszą amerykańską misją na Marsa.
Jasna cholera.
Jasna cholera!
- Nie spierdol tego. - Spierdol tego.
PRZEDSIĘBIORCY ROKU
Hej.
Danny! Co ty tu robisz?
Przyszedłem po przypinkę mamy z biura Sama.
Pamiętam, kiedy ją dostała.
Sam był zawsze dumny z twojej mamy. Wiesz?
Z ciebie też.
Z tego, jak poskładałeś swoje życie po tym wszystkim.
Naprawdę świetnie.
Cieszę się, że sprzedałaś firmę.
- Przynajmniej masz jakieś pieniądze. - Dzięki tobie.
Gdybyś nie wyłączył tego silnika, ja…
Nawet bym tu nie stała.
To nie było z altruistycznych pobudek. Ratowałem też własny tyłek.
Lepiej już pójdę.
Hej, Danny?
Na weselu…
dlaczego ją zagrałeś?
Co?
Tamtą piosenkę.
To był pomysł Amber.
Też jest fanką Billy’ego Swana.
To świetna piosenka.
Tak.
Dobranoc.
- Karen? - Tak?
Skłamałem.
Na temat piosenki. I ciebie i mnie.
- Na temat wszystkiego. Posłuchaj. - Danny…
W dzień ślubu czułem się okropnie.
Nie wiedziałem dlaczego,
dopóki nie stanąłem tam, a świat wirował pode mną, ale…
nie myślałem wtedy o Amber.
- Nie chcę tego słuchać. - Myślałem o tobie.
- To nie w porządku. - To prawda.
- Nie chcę tego słuchać. - O twoich oczach.
- Co? O Boże. - Zapachu włosów, ustach.
- Wynoś się stąd. - Że mogę cię już nie zobaczyć.
Hej! Przestań. Dość tego!
Dosyć!
Jezu, myślałam, że zostawiłeś to już za sobą.
Próbowałem.
Nie wiesz, jak bardzo.
Nie chcę tego znów przechodzić.
Nie zaczniesz do mnie wydzwaniać w środku nocy
i zjawiać się u mnie w domu pijany.
To się nie stanie, okej?
Musisz żyć dalej.
Proszę.
To był błąd, okej? Przepraszam.
To się nigdy nie powinno stać.
To z powodu Eda?
Co?
Widziałem, jak się zachowywaliście.
Nie wierzę, że wrócisz do tego sukinsyna.
O Boże, Danny.
Mówi protekcjonalnym tonem do ciebie, do wszystkich,
jakby był bożym darem dla świata.
To nie ma nic wspólnego z Edem.
Nic! Okej?
Wracaj do domu do żony.
AUSTIN, TEKSAS
Ale lubię Johna.
Zgadzamy się w wielu kwestiach i świetnie się dogadujemy.
Nie o to chodzi.
Chodzi o takiego wiceprezydenta, który zapewni wartość dodaną.
Wybranie takiego McCaina…
Przyciągnie Demokratów.
Opowiada się za niższymi podatkami i wydatkami,
ale jest dość liberalny socjalnie i jest bohaterem wojennym.
Gdyby coś mi się stało, będzie świetnym prezydentem.
Nie trzeba będzie się tym martwić,
jeśli nie zostaniesz prezydentką.
Nie potrzebujesz drugiej ciebie.
Potrzebujesz kogoś, kto uzupełni twoje braki.
Clinton wygrywa o sześć punktów
i ma 20-punktową przewagę wśród mężczyzn.
Nieważne, że jestem byłą astronautką,
która przez ponad dekadę narażała życie.
Jestem w partii, w której roi się od samców alfa,
więc potrzebuję jednego na mojej liście. O to chodzi?
Tak. Najlepiej kogoś, kto przyciągnie ewangelików.
Dlatego chcę, byś przyjrzała się Braggowi.
Nie musisz go lubić.
Wyborcy muszą go lubić.
Wiesz, co powiedział o Marsie?
Popiera misję załogową.
Bo mówi, że Mars jest na tej orbicie co Ziemia
i jest na nim pełno wody.
Okej, nie ogarnia nauki. Nauczysz go.
Rzecz w tym, że jest jednym z założycieli Konserwatystów dla Jezusa Chrystusa.
Tak.
Na pewno chcemy aż takiego prawicowca?
Nie chodzi o to, czego chcemy, tylko czego potrzebujemy.
Okej. Umów spotkanie, ale niczego nie obiecuję.
- Tata! - O rety!
Zła ręka!
Nie widziałem jej. Myślę, że jest bezpiecznie.
Uważaj, tato!
- O rety! Idzie po ciebie! - Pomocy, mamo!
Cofnij się, zła ręko!
- Idzie tędy. - Cofnij się, zła ręko!
Z drugiej strony.
Tak, Scotty!
Udało ci się! Zwycięzca!
PIERWOTNE MIEJSCE LĄDOWANIA
- Brawo. - Dzięki.
Cześć, Bob.
Oby cię to nie spowolniło.
Nie. Nie mogę tylko naciskać sprzęgła przez kilka tygodni.
Wypożyczyłem jeden z tych nowych wozów elektrycznych.
Nie ma biegów. Czysta moc.
Od zera do setki w 3,4 sekundy.
Nieźle!
Gratuluję Marsa.
NASA wciąż woli wiek od piękna.
O nie! To mnie kosztowało całą skrzynkę Glenfiddicha.
Wiesz, że Molly niełatwo przekonać.
- Wiem. - Przyrzekam ci,
że zostawię całą skrzynkę tego, co lubisz, tam na Marsie.
O ile twoje geriatryczne zwłoki wcześniej się tam nie rozłożą.
Nie ma takiej opcji. Wszystko wciąż działa bez zarzutu.
Poza nogą.
Niedługo się zagoi.
Oby.
Bo jeśli się potkniesz, choćby na sekundę,
to wpadnę i zabiorę ci tę posadkę.
Będziesz czuł na karku oddech mój i załogi rezerwowej
do samego startu.
Dokładnie tego się spodziewam.
No dawaj.
Hej, tato. Jak twoja noga?
Dobrze. Wiedziałabyś o tym, gdybyś oddzwaniała.
Wiem. Przepraszam.
Mam dla ciebie pewne wieści.
Nie mów. Yvonne rozbiła kolejne auto?
Nie.
Mogę ci powiedzieć.
Ona i ja… Rozstajemy się.
Mniej niż rok. To twój nowy rekord.
Mogłabyś przynajmniej udać smutek.
Masz rację. Przepraszam. To było wredne.
To dokąd się przeprowadzasz?
Oby nie do Shamrock.
Nie. Znalazłem świetną, nową miejscówkę.
Spodoba ci się.
Naprawdę? Dokąd?
W tej okolicy.
Dostałeś tę misję?
Jasna cholera!
Gratuluję, tato!
Tak. Dostałem.
I podobno silnik Rosjan ma problemy w początkowej fazie,
więc możesz być pewna, że USA wygrają ten wyścig.
I mam niespodziankę.
Chciałabyś lecieć ze mną?
Dokąd? Na Marsa?
Przygotowujesz się do tego całe życie.
NASA zaryzykowałaby wysłanie razem rodziny na taką misję?
Twój staruszek ma tam pewne chody.
Dogadałem się z Molly.
Tak, klub tetryków.
To szansa, żebyś wyrwała się ze śniegu
i spojrzała w niebo.
Nie wiem. Ja…
Musiałabym wstrzymać badania na jakieś cztery, pięć lat.
Daję ci szansę bycia jednym z pierwszych ludzi na Marsie,
a ty mówisz o badaniach?
Nie rozumiem.
Cztery lata w Annapolis, dwa lata w szkole lotniczej.
Wymiotłaś na szkoleniu dla astronautów i w pierwszej podróży do Skylabu.
Ale zamiast lecieć w kosmos,
wolisz ganiać bakterie na końcu świata.
Te badania powiedzą nam, jak mogło ewoluować życie na Marsie.
Znaleźliśmy Sphingomonas desiccabilis,
które potrafią przeżyć w ekstremalnym zimnie.
Więc leć ze mną, zabierz ze sobą tych swingolingów
i wymyśl, jak zacząć tam coś hodować.
Sphingomonas.
Swingobangas. To powiedziałem.
Więc…
Wchodzisz w to?
Oczywiście, że tak.
Zuch dziewczyna! Będzie jak za dawnych czasów.
Kocham cię. Zawsze.
Ja też cię kocham, tato. Zawsze.
Pa.
Hej.
Ładnie pachnie.
Uważaj, żeby nie rozgotować.
Dobry dowódca nie zarządza w skali mikro.
Dlatego nie dostałam tej misji.
Molly dała Marsa Edowi.
Jestem w rezerwie.
Kochanie. Przykro mi.
Wiem, jak tego chciałaś.
Nie wydajesz się być bardzo zawiedziony.
Cóż…
Muszę przyznać, że mi ulżyło.
Myślałam, że nie masz nic przeciwko.
Wiedziałem, że kosmos jest niebezpieczny. Ale to było…
abstrakcyjne. Wiesz?
Po tym, co tam przeżyliśmy.
Wiem. Teraz to jest prawdziwe. Rozumiem.
Ale mam lecieć w 1998. Wiesz o tym.
Wiem.
Przynajmniej Isaiah skończy szkołę, a teraz przyda mu się pomoc.
Nie potrzebuję pomocy.
Twoje egzaminy sugerują co innego.
Wiesz, że lubię zaskakiwać. Pracuję nad tym.
Właśnie się uczyłem.
Dlatego słyszałem odgłos strzelaniny?
Czemu rozmawiamy o tym, że będziesz w domu?
Pan Baldwin został dowódcą misji na Marsa.
Wybrali starego białasa. Szok.
Zabierze ze sobą balkonik i worek kolostomijny?
Okej, tylko bez takich.
Dobra wiadomość jest taka, że pomogę ci z pracą z historii.
Jaki był jej temat?
John Adams.
John Adams, który obsadzał federalistycznych sędziów.
Odwieczny problem. Prawa stanu kontra rząd federalny.
Ellen Wilson i Bill Clinton mają teraz ten sam problem.
Będziemy się dobrze bawić.
Teraz żałuję, że nie dostałaś tej fuchy.
Wydatki zmusiły gubernatora Clintona
do podniesienia podatków w Arkansas o 33%.
PODATEK NA PIWO – NA PRZYCZEPY TURYSTYCZNY
A teraz chce zostać prezydentem,
by zwiększyć wydatki federalne do poziomu 220 miliardów dolarów
i zmusić Amerykanów do płacenia wyższych podatków.
NIE
Dlatego potrzebujemy prawdziwej bohaterki.
Senatorka Ellen Wilson sprzeciwi się…
katastrofalnej polityce Clintona.
Dlatego startuję w wyborach.
Zbudujmy lepszą przyszłość. Razem.
ELLEN WILSON NA PREZYDENTA 1992
Gdy twoja patelnia jest tłusta,
wypróbuj nasz nowy środek.
Miło, że pan tu jest.
Gubernatorze Bragg. Dziękuję, że pan przyszedł.
Na pewno jest pan zajęty.
Zakładam, że nie tak bardzo jak pani.
Jestem zaszczycony.
Przepraszam za bałagan.
Właśnie przenosimy siedzibę kampanii
do większego budynku i panuje tu lekki chaos.
Rozumiem.
Rok temu remontowaliśmy rezydencję gubernatora
i wciąż nie znalazłem ulubionych spinek do mankietów.
Nie mieliśmy zbyt wielu kontaktów osobistych,
ale zawsze podziwiałam to, jaki jest pan bezpośredni.
Myślę, że to nasza cecha wspólna.
Zgadzam się.
Jestem pani fanką, odkąd…
Sama pani wie.
- Zbiornik? - Zbiornik.
To było coś. Na pewno często to pani słyszy.
Tylko codziennie.
Od tamtej pory się pani przyglądam
i pani głos w senacie jest naprawdę cenny dla partii.
Wprowadza nas pani w XXI wiek.
Choć nie bez krzyków i protestów.
Dziękuję.
Na pewno Larry pana uprzedził,
że szukam kandydata na wiceprezydenta.
Nim podejmę ostateczną decyzję,
chciałam z panem szczerze porozmawiać.
- Tylko tak warto rozmawiać. - Dobrze.
Jest kilka kwestii, w których się nie zgadzamy.
Choćby badania nad komórkami macierzystymi.
To prawda. Nie popieram ich.
Opowiadam się stanowczo za życiem.
Ja również,
ale to jest obiecująca dziedzina badań naukowych i może ratować życie.
Chcę, by moim wiceprezydentem był ktoś, na kim mogę polegać,
że przedstawi mi swoją szczerą opinię.
Zawsze.
Ale potrzebuję, by ta osoba grała w tej samej drużynie,
nawet jeśli nie zawsze zgodzi się z moją decyzją czy opinią.
Będą sytuacje, gdy poproszę wiceprezydenta,
by wsparł mnie w kwestii, z którą się nie zgadza.
Da pan radę to zrobić, gubernatorze?
Czy trzeba się zdobyć na poświęcenia? Oczywiście.
Poświęcenia są częścią każdej podróży.
Będę z panią szczery tak jak pani ze mną.
Za nikim nie poszedłbym chętniej w zasadzkę
niż za prawdziwą bohaterką jak pani.
Już zbyt długo Partia Republikańska była definiowana przez ludzi,
którzy wyglądają jak ja.
Byłby zaszczycony, gdybym mógł z panią służyć.
- Hej. Wcześnie wróciłaś. - Hej.
Goście od elektromagnetyzmu się spisali?
To obiecujące.
Świetnie. Muszę powiedzieć, że jestem poirytowany.
Dlaczego?
Cóż…
Postawiłem 20 dolców, że to Danielle będzie dowodzić w 1996.
Myślałem, że to pewniak.
Nie zrozum mnie źle, wiem, czemu wybrałaś Eda, ale…
Czekaj. Co powiedziałeś?
Nie, tylko…
Wybrałaś Eda na dowódcę.
Prawda?
Należy zmienić cechy charakteru,
co oznacza, że Babe Ruth utknie z tym, co pierwotnie wybrała organizacja.
Spokojnie, Ollie.
Możesz mi powiedzieć, czemu usłyszałam o tym, że wybrałaś Eda,
od Billa Straussera?
Wysłałam notatkę.
Pewnie jeszcze jej nie przeczytałaś.
Miałyśmy kontynuować rozmowę po moim powrocie.
To wróciłaś i rozmawiamy.
Daj spokój. Podjęłaś decyzję za moimi plecami.
Za twoimi plecami?
Jak ty stworzyłaś sztuczną komisję, która wybiera kandydatów?
To jedne z najlepszych umysłów w tej agencji.
Daj spokój. Chcesz uciąć temu biuru jaja,
tak jak ucinałaś każdemu innemu departamentowi w tej agencji
przez ostatnie dziesięć lat.
To uważasz, że robię?
Nie lubisz, gdy ktoś nie zgadza się na każdą twoją zachciankę.
Mam gdzieś, ilu masz przyjaciół w Waszyngtonie.
- Nie pozwolę ci zmuszać… - Pozwolisz?
Nie pozwolisz?
Molly, to nie są lata 60.,
a NASA to nie to samo miejsce, co za czasów Deke’a.
A twoja ślepa odmowa…
- Nie o to mi chodziło. - Wiem, kurwa, o co.
Nie będę z tobą dyskutować. Moja praca polega na obsadzaniu załóg,
w tym dowódcy misji na Marsa w 1996.
Wykonałam swoją pracę.
- Nie powinnaś była. - Co się stało, to się nie odstanie.
Nie, odstanie się.
Zwalniam cię, Molly.
Nie ośmieliłabyś się.
Ośmieliłabym. I to zrobiłam.
Zostaw identyfikator, gdy będziesz wychodzić.
Przyszedł admirał Baldwin.
- Hej, Ed. - Hej.
Usiądź.
Miałaś okazję zerknąć na moją listę załogi?
Ed, musimy porozmawiać.
Wiem. Chodzi o Kelly, tak?
Rozumiem. Ale to nie tak, że jest tylko moją córką.
- Ma kwalifikacje… - Nie o to chodzi.
Okej.
Nie będziesz dowódcą misji na Marsa.
Co?
- Nie, Molly… - Pośpieszyła się.
Wyskoczyła przed szereg. Danielle Poole jest wyborem agencji.
Nie rozumiem.
Jesteś świetnym dowódcą. Nikt tego nie kwestionuje.
Ale Danielle ma szerszy zakres umiejętności naukowych i…
Bzdura.
Tak mnie traktować.
Wiem. I przepraszam.
Chwila, co się stało? Czemu Molly mi tego nie mówi?
Bo to moja decyzja.
A Molly już tu nie pracuje.
- Od kiedy? - Od dzisiaj.
Kto ją zastąpi?
Od teraz skład załóg będzie określany
na podstawie parametrów ustalonych przez komisję.
Przez komisję.
Czyli jajogłowi i laboranci w końcu podejmują wszystkie decyzje.
Wiem, że do nowego systemu trzeba się przyzwyczaić.
Przyzwyczaić! Cholera.
Deke tak zbudował ten system, byśmy wiedzieli,
że ten, kto podejmuje decyzje, przeżył to samo co my.
A teraz będzie to banda biurokratów.
Brawo. Mam nadzieję, że jesteś z siebie dumna.
- Nie. - Patrz!
- Miażdży go! - Tak jest!
- Dobry początek. - Tak jest.
- Zniszczy go. - Nie postawiłabym na niego.
- Zmiażdży go. - Patrz!
Już po nim.
- Miażdży go. - Bez jaj.
Wyrzuca go w powietrze.
O rety.
O rety!
Samo oglądanie boli.
- Bombshell zniszczony. - Halo.
Rety.
- To okropne. - Hej, Margo.
- Hej. Tak. - Zaczekaj chwilę.
Rozpoczynamy bitwę robotów, a Bombshell…
Żartujesz sobie.
Co się stało z Edem?
Dlaczego?
O mój Boże. Margo… Tak się cieszę.
Nie będziesz tego żałować. Tak? Obiecuję.
Tak. Do jutra.
O mój Boże.
O rety.
Nie sądziłam, że to zrobi. Czasy naprawdę się zmieniły.
Nie do takiej agencji się zgłaszaliśmy. To na pewno.
Dobrze, że Deke tego nie widzi.
Za Deke’a. Buzza.
Za ciebie i mnie, ginący gatunek.
Mam ci to oddać?
Sądzę, że lepiej grać nie będę.
Pewnie dostanę za to niezłą sumkę w Outpost.
Prawdziwa pamiątka po astronaucie.
Outpost.
Kolejne miejsce, które trafił szlag.
Tak jak nas dwoje.
Rosales, chodź. Zameldujmy cię.
Okej, Rin. Chodźmy.
DANIE DNIA
- Dziękuję. - Miłego dnia.
Szkocka z lodem. Dzięki.
Cześć, Bob.
Nie, nie chcę tego tu już mówić.
Nie brzmi mi to dobrze.
Gratuluję.
Pierwszy człowiek na Marsie.
Ed, nie chciałam, by tak to wyglądało.
Wiesz o tym.
Przepraszam.
Nic nie zrobiłaś. To sprawka NASA.
Rachmistrzowie przejmują NASA.
Gordo to przewidział.
Przewidział to już, gdy byliśmy w Jamestown.
Nie ma miejsca dla pionierów.
Która to solenizantka?
Trzy, dwa, jeden.
Start!
Sto lat!
Start.
Za cztery lata będziesz 225 milionów kilometrów od tego syfu.
A ja będę siedział tam w rogu i podpisywał pamiątki.
Mało prawdopodobne. Nikt nie będzie wiedział, kim jesteś.
Pewnie nie.
Zawsze będę się zastanawiał,
czemu nie wylądowałem Apollo 10, gdy miałem okazję.
Ale to była moja decyzja.
A to mi po prostu odebrali…
I po…
Po co?
Dani.
Wiem, co potrafisz.
Szkoliłem cię. Latałem z tobą. Dałem ci twoją pierwszą misję.
Ale?
Ale oboje wiemy, że tu w grę wchodzą inne czynniki.
Inne czynniki?
Na przykład?
Daj spokój, Dani.
Jesteś świetną astronautką. Nikt tego nie podważa.
Ale gdyby były równe szanse,
ja bym dowodził tą misją i wiesz o tym.
Nawet nie wiem, co powiedzieć.
Całe życie słucham takich bzdur, ale nie sądziłam, że usłyszę to od ciebie.
Dani.
Hej. Dani.
No dawaj.
Co się stało?
Zgubiłem zegarek.
Na pewno gdzieś jest. Znajdziesz go. Zawsze znajdujesz.
Jest tam Javi?
Sí, sí…
Javi!
Dogadujesz się z Vikiem?
Ja się z nim dogaduję.
On nie dogaduje się ze mną.
Papá, postaraj się jakoś z nim porozumieć, okej?
- Nie mogę… - Cześć, mamo.
Cześć. Wiesz, gdzie jestem?
Jestem na Księżycu.
Jestem w bazie Jamestown.
Widziałeś ją w telewizji, prawda?
Pracuję przy Sojournerze 1,
czyli dużym statku, który zabierze ludzi z Księżyca na Marsa za cztery lata.
Twoja mamá pracuje przy silnikach, które to umożliwią.
Ogląda Kacze opowieści.
Papá, to jest prawdziwe.
Naprawdę tu jestem. Jestem na Księżycu.
Dasz wiarę?
Nie. Twoja matka byłaby dumna.
Bardzo dumna.
Chciałabym, żeby tu była.
Aleido, muszę znaleźć zegarek. Wybacz.
Muszę zrobić kolację na 18.00.
Muszę znaleźć zegarek.
Szukałeś na stoliku nocnym?
- Może ktoś go ukradł. - Nikt go nie ukradł.
Papá?
A oto człowiek, którego znacie, gubernator Jim Bragg.
Choć niespodziewany,
wybór gubernatora Jamesa Bragga na kandydata na wiceprezydenta,
jest uważany przez wielu analityków za sprytne posunięcie senatorki Wilson.
Gubernator Bragg przejawia silne stanowisko konserwatywne,
które ma przyciągnąć głosy ewangelików.
Ed?
Jezu, co ty tu, do diabła, robisz?
Cholerny zabawkowy samochód.
Nic ci nie jest?
Krwawisz.
Cholerne krzewy róż.
Okej. To chyba wejdziemy i cię opatrzymy.
Cholerny but.
Będę dobijał do siedemdziesiątki, gdy będzie kolejna misja na Marsa.
Myślisz, że zaangażują starucha?
Nie, kurwa.
Co mi zostało?
Więcej dostaw na Księżyc?
Naprawy na niskiej orbicie?
Jestem bliżej końca niż początku, Kar.
Nie tak chciałem skończyć karierę.
Wiem. Nie cierpisz, gdy narzekam.
A jak ty się trzymasz?
Ponoć sprzedałaś firmę.
Tak.
Tak? Nie takiej reakcji spodziewałem się po kimś,
kto ma miliony dolarów na rachunku bankowym.
Polaris miał być nowym rozdziałem.
A teraz go nie ma.
To chyba jest…
ta piękna przyszłość, o której zawsze marzyliśmy.
Mniej wyjątkowa, niż oczekiwałem.
Tak.
Zastanawiasz się…
Co?
…jak wyglądałoby nasze życie, gdybyśmy się nie spotkali?
Gdybym nie wpadła na pękniętą rurę przy Penfield Avenue
i pojechała inną drogą do szkoły,
i nie wpadła na ciebie na posesji, gdzie odpalałeś rakiety z butelek?
Czyli zastanawiałaś się nad tym.
Raz czy dwa.
Kto wie?
Może zrobiłbym coś zupełnie innego.
Daj spokój, Ed.
Miałbyś nie być astronautą? No jasne.
Może inżynierem budownictwa.
Myślałem o tym na pierwszym roku w Annapolis.
O odejściu z Akademii.
- Naprawdę? - Tak.
To było piekło. Tęskniłem za domem.
Tęskniłem za tobą.
To czemu nie odszedłeś?
Chciałem latać.
I… nie chciałem cię zawieść.
Choć i tak zawiodłem. Zbyt wiele razy.
Dlaczego akurat inżynier budownictwa?
Fajnie by było zbudować coś, co trwa.
Jak most. Albo zaporę.
Latam od ilu, 40 lat…
- Tak. - …i co z tego mam?
Kilka medali. Naszywek z misji.
Wyblakłe fotografie z gazet.
Mogę nimi zapełnić pudełko po butach.
Cześć. Karen Baldwin do Deva.
Okej.
To pani pierwszy raz w Heliosie?
Tak.
Jeśli się uda, niech pani obejrzy Budynek 2.
Tam składamy rakiety.
Części silnika drukujemy na drukarce 3D.
To niesamowicie obniża koszty produkcji i sprawdza się w kontroli jakości.
Okej.
Dziękuję, Renee.
Karen.
To twoje biuro?
- Coś nie tak? - Nie, skąd.
Sama nie wiem… Sądziłam, że masz biuro.
Nie mamy tu struktury hierarchicznej.
Jesteśmy kolektywem. Pamiętasz?
O czym chciałaś pomówić?
Zastanawiałam się, czy wybrałeś już dowódcę misji na Marsa.
- Jeszcze nie. - Dlaczego?
Gdy zmodyfikujemy twój hotel, statek będzie zautomatyzowany.
Załoga to będą tylko opiekunowie.
Okej. Ale wciąż potrzebujesz silnego lidera.
W rzeczy samej.
Na szczęście mamy tu wielu dobrych astronautów.
Hej. Napijesz się yerba maté?
Pewnie.
Kierowca ciężarówki z helem-3 nie nadaje się do tego.
Będziesz współzawodniczył z NASA i Sowietami.
Jeśli zamierzasz powiedzieć światu,
że chcesz przyczepić silnik do mojego hotelu i lecieć na Marsa,
Wall Street cię wyśmieje.
Potrzebujesz kogoś wiarygodnego,
kogoś z długim, legendarnym CV,
kto pobudzi wyobraźnię ludzi.
Pobudzę ich wyobraźnię, gdy pierwsi wylądujemy na Marsie.
Jeśli wylądujecie.
A co, gdy coś tam pójdzie nie tak?
Komunikacja z Ziemią może mieć opóźnienie do ośmiu minut
i potrzebujesz kogoś na miejscu, kto potrafi improwizować,
przystosować się i działać.
Kogoś, kto się nie ugnie pod presją,
ale wręcz pod nią rozkwita.
Czemu mam wrażenie, że masz kogoś na myśli?
Mojego byłego męża.
Założyłem, że NASA go wybierze.
Edowi nie podoba się obecny sposób zarządzania.
Oczywiście.
Szuka następnego wyzwania.
I myślę, że spodoba mu się to, co próbujecie tu zrobić.
Chyba to, co tu robimy?
Hej. Podejdźcie tu.
To jest Karen Baldwin.
Podrzuciła mi właśnie ciekawy pomysł.
Co powiecie na to, by Ed Baldwin dowodził naszą wyprawą na Marsa?
- Podoba mi się. - To by było radykalne.
Tak.
Jakby Bebe Ruth był w naszej drużynie.
Babe Ruth nie żyje.
Obawiam się, że Ed Baldwin niedługo do niego dołączy.
Bez obrazy.
Ale ma doświadczenie,
a nikt nigdy nie leciał takim statkiem.
Właśnie.
Pewnie jest oporny jak wszyscy w NASA.
Chodzi o przywództwo. Misja potrwa ponad dwa lata.
Potrzebujemy kogoś takiego jak on.
Rozumiem, ale może powinniśmy dać szansę komuś nowemu.
Nie ma nad czym myśleć.
Powinien był być pierwszy na Księżycu.
Niech będzie pierwszy na Marsie.
Ciekawe punkty widzenia.
Wszyscy za podnieście ręce.
Okej. Porozmawiam z Edem.
- Karen. - Tak?
- Zapomniałem o czymś. - Tak?
Zacznij dla mnie pracować. W zasadzie już to robisz.
Co? Oferujesz mi pracę?
Co miałabym robić?
Cokolwiek zechcesz.
Co to znaczy?
Nie ma tu stanowisk
ani hierarchii.
Rób to, co w Polarisie.
Rekrutowałaś najlepszych astronautów, inżynierów i kontrolerów lotów.
Umiesz wyszukiwać talenty
i wiesz, jak je przyciągnąć.
Doceniam ofertę. Naprawdę. Ale podziękuję.
Karen.
Zaryzykowałaś realizację szalonego pomysłu i się nie udało.
I co z tego?
Pokaż mi kogoś, kto nigdy nie zawiódł,
a ja ci pokażę kogoś, kto nigdy nie ryzykował.
Nie dam rady robić tego znowu. Przykro mi.
Jak lepiej upamiętnić Sama
niż pomagając mi zabrać to, co zbudowaliście, na Czerwoną Planetę.
Aleida Rosales rozwiązała problem z silnikiem NERVA,
więc znów jesteśmy na bieżąco.
Nie możemy sobie pozwolić na kolejny błąd.
Rok 1996 wydaje się daleko,
ale te cztery lata miną, nim się obejrzymy.
To porozmawiajmy o załodze.
Im szybciej ich powiadomimy,
tym szybciej zajmiemy się sprzętem i projektem misji.
Mam tu listę załogi Eda. Już się z nimi kontaktował.
Chciał, żeby jego córka leciała?
Mów, jeśli chcesz kogoś z nich.
Jeśli nie, będziesz musiała im to powiedzieć.
Wiem, kogo chcę na mojego zastępcę.
Wiesz, że jest dobrym pilotem,
a jego wiedza na temat awioniki na pewno nam się tam przyda.
Przepraszam.
O co chodzi?
Powinna pani obejrzeć wiadomości.
Dzięki, Nuri.
Soloflex. Prosty…
Perfekcja…
Chciałbym powitać współzałożycielkę Polarisa,
Karen Baldwin, w rodzinie Heliosa.
Chce być kolejnym Conradem Hiltonem?
Niektórzy twierdzą, że obywateli nie powinny interesować podróże w kosmos.
Ja się z tym nie zgadzam.
Pierwszy balon, który uniósł na swoim pokładzie człowieka,
zaprojektowali bracia Montgolfier.
Pierwszy samolot zbudowali konstruktorzy rowerów,
Wilbur i Orville Wright.
Charles Lindbergh jako pierwszy przeleciał nad Atlantykiem
w samolocie zbudowanym przez prywatną firmę.
A Robert Goddard
zbudował pierwszą rakietę, która poleciała ku niebiosom,
na swojej farmie w Auburn w stanie Massachusetts.
Kupiliśmy Polaris, by móc wyruszyć w całkiem nową podróż tam,
gdzie nikt jeszcze nie był.
Wykorzystując nasze przełomowe silniki metanowe Osprey,
napędzimy jedyny w swoim rodzaju statek,
który zabierze nas z orbity Ziemi w niesamowitą podróż…
na Marsa.
Panie i panowie,
z przyjemnością przedstawiam wam…
Phoeniksa.
Ustanowimy strefę wolnego handlu na Czerwonej Planecie,
by innowacje i rozwój gospodarki kwitły,
budując nową kolonię, nowe społeczeństwo dla wszystkich ludzi.
Ale nie wierzcie mi na słowo.
Uwierzcie człowiekowi, który dowodzi naszej misji.
Żywa legenda, której doświadczenie sięga
początków eksploracji kosmosu.
Człowiek, który dowodził pierwszą bazą na Księżycu,
został tam sam, gdy jego załoga wróciła na Ziemię.
Pierwszy dowódca, który obsługiwał silnik jądrowy w kosmosie.
Ed Baldwin.
- Co do… - …cholery?
Dzięki, Dev.
Ed Baldwin nie będzie musiał czekać czterech lat, by dowodzić misją.
Startujemy w kolejnym oknie startowym, czyli w 1994 roku,
dwa lata przed NASA i Związkiem Radzieckim.
Przyszłość należy do nas.
Dobra robota, Ed.
Pokaż tym gnojom.
Napisy: Agnieszka Otawska