27. DOROCZNA KONFERENCJA IAC LONDYN, ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Przepraszam.
Cieszę się, że w końcu znaleźliśmy czas na drinka.
Tak, ja też.
Choć, Boże, mój panel zaczyna się o 7.00.
„Manewry wspomagania grawitacyjnego przy lotach międzyplanetarnych”.
To jest…
Nie mogę się doczekać.
- Będzie ciekawy. - Tak.
Choć dr Alper ma tendencję…
Nie zamyka się.
Tak!
Masz szczęście, jeśli wciśniesz trzy słowa.
Do zobaczenia.
Bez „prawa i porządku”,
jak to ująłby wasz święty Ronald Reagan,
układ słoneczny pogrąży się w chaosie za mniej niż dekadę.
Potrzebujemy wzoru takiego jak prawo morza.
Nie, Margo. To jest za słabe.
Potrzebujemy czegoś obowiązkowego.
Jak gdy Rosjanie wjechali czołgami do Pragi?
Nieśmieszne.
Nie miało być.
Niemniej jednak zrozumiałem aluzję.
Ciąg dalszy nastąpi.
Tak. Zdecydowanie.
To prawda. Mógłbyś umrzeć.
Jak to?
Jeśli nóż zahaczy o któryś organ, kucharz może zabić klienta.
Zabity przez rybę rozdymkę.
W Houston jest dużo restauracji sushi?
Nippon. Zawsze pełna. Głównie jedzą tam Japończycy.
Dzięki temu wiadomo, że jest dobra.
Ekspertka w dziedzinie surowych ryb.
Smakowało ci?
Węgorz mi smakował.
Mnie nie smakuje. Zbyt chropowaty. Łuskowate, ostre brzegi.
Przepraszam. Brzmi jak Leonow.
Tu wysiadam.
Tak.
Cóż…
Do jutra.
Dobranoc.
Dobry wieczór, doktorze Nikulow, pani Madison.
Dobranoc.
- Dobranoc. - Dobranoc.
ZA WSZYSTKO
O ile nie mieszkacie pod kamieniem,
czytaliście wiadomości.
Helios ogłosił,
że wyruszą na Marsa w 1994 roku.
Proszę, nie mów tego.
- Proszę… - I my też.
Powiedziała to.
Prezydent Hart nie chce, byśmy znowu byli drudzy.
Nieważne, czy po Heliosie, czy po Sowietach.
Jak to zrobimy w dwa lata? Ledwo miało się udać w 1996.
Sojourner 1 będzie gotowy.
A załoga?
Mam swojego człowieka.
Możemy wybrać resztę załogi.
Mamy już kilku kandydatów.
Bez obaw. Oni nas nie zdradzą.
A szkolenie?
Musielibyśmy skrócić harmonogram,
wyeliminować mniej istotne zajęcia, ale…
- To możliwe. - Tak.
Wybaczcie, że pytam,
ale co mają robić, gdy tam dotrą?
Moduły mieszkalne, generatory paliwa, system podtrzymywania życia
to elementy misji dostaw zaplanowanej na 1994,
by wszystko tam było, gdy przylecą astronauci.
Produkcja modułów potrwa jeszcze rok.
To wymyślimy, jak je zbudować szybciej.
Żądasz, byśmy zbudowali Partenon w dzień.
Na szczęście mamy więcej zasobów niż Grecy.
Nie przerobiliśmy Skylabu, by zbudować moduł Jamestown?
Zgadza się. Możemy przerobić moduły Jamestown na te na Marsa.
One są już wyprodukowane.
W przyszłym miesiącu mają lecieć na Księżyc.
Musimy zmienić specyfikacje, ale to się może udać.
To połowa rozwiązania.
Nawet jeśli się uda, trzeba je tam wysłać.
Przypominam, że okno startu zdarza się raz na 26 miesięcy.
I przegapiliśmy ostatnie.
Nasz plan misji opiera się na tym,
że te rzeczy tam dotrą przed astronautami.
A może zapomnimy o planie misji?
I wyślemy ludzi na Marsa bez zapasów?
Nie mówiąc o paliwie na powrót?
Możemy wysłać zapasy poza oknem w przyszłym roku…
ale w kierunku Wenus.
Polecą trochę na około na Marsa.
MIT napisało o tym pracę.
Zajmie to więcej czasu, ale zapasy dotrą przed załogą.
To nie najgorszy pomysł.
To świetny pomysł.
I to zrobimy.
Nie pozwolimy, by Marsa wyzyskiwał kapitalizm,
ale zachowamy go dla wszystkich robotników świata.
Dlatego Związek Radziecki wyruszy z misją na Marsa w 1994.
To się stało wczoraj w Moskwie,
gdy Związek Radziecki dołączył do wyścigu na Marsa.
WYŚCIG NA MARSA
Nasi kandydaci na prezydenta mieli dużo do powiedzenia na ten temat
we wczorajszej debacie.
Jeśli gubernator Clinton zapomniał, jakie to było uczucie przegrać wyścig na Księżyc
i woli oddać Marsa Sowietom…
Wkłada mi pani słowa w usta.
Jestem za obecnością USA na Marsie.
Kwestionuję tylko logikę wydawania miliardów dolarów,
by wyruszyć dwa lata wcześniej,
gdy za te pieniądze można kupić jedzenie dla biednych.
NASA więcej pieniędzy daje rządowi, niż zabiera.
Wie pan, że to nie ma wpływu na programy żywnościowe.
Musimy iść naprzód. Zapewniam, że Rosjanie i Helios to robią.
Phoenix 4. EV 3 wymienił uwięź
i dotarł do przyłącza alfa 4 zbiornika z ciekłym tlenem.
Przyjąłem EV 3.
Kontynuujcie instalację systemu blokady stóp.
Widzę dobry prześwit między silnikiem 2 i miejscem spawania 7.
Przyjęłam, EV 5.
Kontynuujemy zamykanie kratownicy
na miejscu spawania 7.
EV 7 gotowa do włączenia DCSU 68.
OPERACJE KOMPUTEROWE
Wiele się dowiedzieliśmy.
Zainstalowaliśmy trzy systemy zapasowe.
Pokoje hotelowe zostały przekształcone w stacje robocze, kwatery, magazyny.
Wymieniamy dwa moduły po obu stronach pierścienia
na moduły mobilne.
- Mobilne. - O tak.
Gdy dolecisz tą bestią na Marsa,
będziesz mógł dotrzeć tam, gdzie są najlepsze zapasy wody.
Muszę przyznać, że to imponujące.
Nie pokazałem ci najlepszego.
I to ja rozumiem.
Zaopiekujemy się tobą i twoją załogą.
Potraktujemy was jak ludzi.
Dni, kiedy trzy osoby w ścisku jadły karmę dla kotów z puszek,
dobiegły końca.
Na Phoeniksie będą wykwintne posiłki. Od Wolfganga Pucka.
Muszę tylko wiedzieć, czego chcesz od nas.
Karen załatwi ci, kogokolwiek zechcesz.
Nawet jeśli jest w NASA?
Ty byłeś w NASA.
Miłe uczucie. Naprawdę dobre.
Patrząc na to, jak wygląda mostek,
będę potrzebował trzech pilotów,
przynajmniej dwóch inżynierów mechaników, nawigatora.
Potrzebuję ludzi z doświadczeniem,
którzy nie boją się ryzykować.
Prawda jest taka, że potrzebujesz tylko jednego pilota.
Siebie.
Systemy kontroli lotów są zautomatyzowane,
dzięki czemu w załodze jest 15 miejsc dla naukowców, inżynierów, artystów.
- Artystów? - Artystów?
To tylko taki pomysł.
Ale wyobraźcie sobie poetę, który uchwyci ten majestat,
cud bycia na innej planecie.
Chwila.
W mojej załodze nie będzie poetów, okej?
I co masz na myśli, mówiąc, że systemy są zautomatyzowane?
Żeby zminimalizować ryzyko,
komputery będą sterować większością operacji na statku.
W razie potrzeby muszę móc przejąć nad nim kontrolę.
Będę 50 milionów kilometrów od Ziemi
z ośmiominutowym opóźnieniem w komunikacji.
Jeśli system nawali,
muszę być w stanie improwizować.
Życie mojej załogi od tego zależy.
Ma rację.
Wstrzymać prace.
Wstrzymać prace!
Popełniliśmy błąd.
Ja popełniłem błąd.
Musimy zmienić systemy kontroli lotu
według dowódcy statku…
natychmiast.
Spadamy szybko. Z prędkością dziesięć metrów na sekundę.
Przechodzę na tryb manualny.
- Powinniśmy przerwać. - Dam radę.
Nie dasz.
- Pilnuj ścieżki schodzenia. Do góry! - Wiem.
Dam radę.
W górę!
Kurwa.
Nic z was nie zostało, Sojourner.
Przeładowuję symulację.
Wszystko okej?
Przepraszam. Mam sporo na głowie.
Na przykład?
Kupiliśmy z Amber dom.
No proszę.
Dom, żona. Wiesz, co jest dalej, nie?
Tak. Tego też chce.
Danny, chłopcze Małżeński obowiązek wzywa
Bardzo zabawne.
Może odwołajmy dziś te symulacje.
Nie. Nie trzeba.
Naprawdę ciężko pracowaliśmy. Idź do domu.
Kup po drodze jakieś świece, płyn do kąpieli.
No dobra.
To do jutra.
PAMIĘCI GORDA I TRACY STEVENSÓW
PRZYSZŁOŚĆ NIE NALEŻY DO BOJAŹLIWYCH, TYLKO DO ODWAŻNYCH.
Puk, puk.
Kelly! Co za niespodzianka.
Witaj w domu.
Jakie to uczucie?
Szczerze mówiąc, to dziwne. Ciepło tu, dużo ludzi.
Zbyt długo byłaś wśród pingwinów.
Piętnaście miesięcy. Bardzo długa krioterapia.
Wybacz, antarktyczny humor.
Tak się dzieje, gdy siedzisz w małej chatce.
Wiem coś o tym.
Siedziałam w chatce na Księżycu z twoim tatą.
Powinnaś dostać za to pokojową nagrodę Nobla.
Nie mylisz się.
- Widziałaś się z nim? - Przyjechałam tu z lotniska.
Między wami wszystko dobrze?
Przez lata wiele razem przeszliśmy.
Będzie dobrze.
Gratuluję.
Będziesz pierwszą kobietą na Marsie.
Zamierzam być pierwszym człowiekiem na Marsie.
Właśnie dlatego tu jestem.
Możemy porozmawiać?
Pewnie. Hej, zostawicie nas na chwilę?
Dzięki.
Usiądź.
Chciałabym móc zostać w twojej załodze.
- Myślałam, że polecisz z Heliosem. - Zaoferowali mi miejsce,
ale misja NASA bardziej skupia się na nauce,
a to mnie interesuje.
I jeśli mam być szczera,
wolę brać udział w misji nie dlatego, że mój ojciec jest dowódcą.
Wiem, co masz na myśli.
Tata nauczył mnie latać i nie pozwolił o tym zapomnieć.
Gdybyśmy mieli miejsce na kolejnego biologa,
byłabyś nim ty.
Ale mamy sześć miejsc.
- Kto leci? - Andy Freedman.
Jego znajomość botaniki będzie nieoceniona.
Prawda, ale to krótkowzroczne.
Słucham?
Lubię Andy’ego,
ale każdy biolog potrafi coś wyhodować.
NASA musi myśleć szerzej.
Przez dwa lata szukałam mikrobów w najbardziej nieprzyjaznych środowiskach.
Powinniśmy robić to samo na Marsie.
Jeśli nie NASA, ktoś inny to zrobi.
I dokona jednego z największych odkryć w historii.
Czyli jakiego?
Że nie jesteśmy sami.
Twierdzisz, że zapominamy, że najważniejszą osobą w załodze
jesteś ty?
Dokładnie tak twierdzę.
Wiem, że jestem w NASA od niedawna i powinnam być cierpliwa,
ale jestem najlepszą osobą na to miejsce.
Jak przyjmie to twój tata? Że jesteś w mojej załodze?
Nie sądzę, że dobrze.
I wciąż chcesz lecieć?
Bardzo.
- Proszę. - Dzięki.
Pracowałeś tu?
Tak. Moja pierwsza praca. Zamiatałem tu podłogi,
gdy to był tylko Outpost, a nie nowa wersja Hard Rock Café.
Nie wiedziałem, kto przyjdzie i co zrobi.
Tatę wywlekali stąd… Szlag, nie wiem ile razy.
- To twoi rodzice, prawda? - Tak.
Jesteś podobny do taty.
Trochę słodszy.
Mogę ci postawić następnego?
To nie ja powinienem to robić?
Równouprawnienie.
Wszystko okej?
Tak. W porządku.
Chcesz stąd wyjść?
Aleida?
Karen Baldwin.
Wiem.
Mogę się przysiąść?
Pewnie.
- Dobrze. - Przepraszam…
W czym mogę pomóc?
Przepraszam, że tak cię napadłam, gdy pracujesz.
Ja zawsze pracuję.
To o tobie słyszałam.
Przejdę do rzeczy, okej?
Chcemy cię w Heliosie.
Bill Strausser może być głównym inżynierem,
ale wiem, że to ty jesteś siłą napędową Sojournera 1.
Wzbiłaś się w NASA szybciej i wyżej niż ktokolwiek inny.
Poza Margo Madison, rzecz jasna.
Wiem też, że twoja roczna pensja wynosi 53 000 dolarów,
co nie jest złe,
ale biorąc pod uwagę liczbę godzin… Dwanaście dziennie?
Bardziej 18.
To znaczy, że zarabiasz około siedem dolarów za godzinę,
czyli ledwo ponad najniższą krajową.
Menu.
Twoja kelnerka zarabia więcej od ciebie,
a ty jesteś cholerną inżynierką.
Może też powinnam prosić o napiwki.
Nie będziesz musiała.
Oferujemy ci sto tysięcy rocznie.
Plus dodatki i możliwość zakupu akcji.
Będą warte pięć razy tyle, co twoja pensja.
Nie chodzi tylko o pieniądze.
Helios jest inny. To prawdziwy kolektyw.
Nie ma narożnych biur, tytułów,
rządowej biurokracji czy rozporządzeń z góry.
Możesz się skupić na pracy,
a nie na tych bzdurach.
Tak. Jesteś…
Jesteś w tym dobra.
Tak, okej. To znaczy, że wchodzisz w to?
Nie mówię, że mnie to nie kusi. Po prostu…
Podziwiam twoją lojalność w stosunku do Margo.
To piękne, ale w pewnym momencie musisz przestać żyć w jej cieniu.
Bo inaczej zawsze będziesz znana jako inżynierka Margo.
Wiesz, co to jest?
Zgaduję, że skała księżycowa.
Inżynierowie zwykle nie latają w kosmos,
ale Margo mi to umożliwiła.
Aleida Rosales, dzieciak z Parras de la Fuente,
sięgnęła i podniosła tę skałę z Księżyca.
Więc jeśli mam być znana jako „inżynierka Margo”…
to niewielka cena.
Dziękuję za ofertę…
ale nie odejdę z NASA.
Rozumiem.
Dziękuję za twój czas.
Czemu się uśmiechasz?
Nie obudźmy sąsiadów.
Będziemy cicho.
Masz prezerwatywę?
Tak, oczywiście. Chwileczkę.
- Szlag. - Co się stało?
Proszę wyjść z basenu.
Wtargnęła pani na teren prywatny.
Mówiłeś, że to twój dom.
Nie jesteś za stary, żeby się kąpać w czyimś basenie?
To mój dom.
To był mój dom.
Masz szczęście, że właściciel
nie skorzystał z prawa do odstrzelenia ci głowy.
Centrala, proszę o sprawdzenie.
- Nazwisko Stevens, przez „V”. - Mogę iść?
Drugie imię Gordon. G-O-R-D-O-N. Data urodzenia 10.11.1963.
Mężczyzna, Daniel Gordon Stevens, 10.11.1963.
Proszę zaczekać.
Gordon.
Coś cię łączy z Gordonem „Gordem” Stevensem, astronautą?
To mój tata.
PRAWO JAZDY
Tak. Widać podobieństwo.
Rety. Twoi rodzice są bohaterami.
Twój tata był znany w naszym wydziale.
Wszyscy go znali. Ja go nigdy nie zatrzymałem,
ale każdy glina ma opowieść o Gordzie Stevensie.
Zabawowy Gordo.
Brak nakazów aresztowań.
Przyjąłem.
To twój szczęśliwy dzień, Danny Stevensie.
Angela, daj mi numer do JSC.
JSC? Przepraszam, co pan robi?
Nie pozwolę, by dzieciak Gorda Stevensa siedział w więzieniu.
Nie martw się. Są na to procedury. Twój sekret jest bezpieczny.
Przepraszam, Danielle. Nie wiedziałem, że do ciebie zadzwonią.
W twoim aucie była sterta puszek po piwie.
Musiałem spuścić trochę pary.
Szkolenie jest stresujące i…
Nie chrzań.
Co się z tobą dzieje?
Dobrze sobie radziłeś i nagle co?
- Znowu pijesz? - Daj spokój.
Tata wciąż pakował się w kłopoty.
To nie są lata 60., kochanie.
A tobie już nie raz się upiekło.
Czy zapomniałeś, co się działo osiem lat temu?
Picie, narkotyki…
O mało nie zginąłeś w wypadku samochodowym.
I wielu ludzi cię wtedy usprawiedliwiało.
Nie pal tu.
Cholera, Danny.
- Co zrobisz, gdy mnie i Eda nie będzie? - Nie prosiłem o pomoc.
Przepraszam. To…
Miałem kiepski wieczór. To się nie powtórzy. Przysięgam.
Masz rację, że to się nie powtórzy.
Bo zrezygnujesz z latania i wrócisz na spotkania AA.
Nie. Nie możesz tego zrobić.
Mars to najmniejszy z twoich problemów.
Ta dziewczyna cię kocha, a ty kochasz ją.
Może ci pomóc.
W zdrowiu i chorobie. Na tym polega małżeństwo.
Wiem coś o tym.
Znajdź swój spokój.
Mars się nigdzie nie wybiera.
Nie uważasz, że powinnaś była ze mną porozmawiać,
zanim odmówiłaś?
O czym tu rozmawiać?
Kocham moją pracę.
Codziennie na nią narzekasz.
„Pracuję z idiotami. Mam za małe biuro”.
Tak, ale na ciebie też narzekam.
To nie znaczy, że chcę wziąć rozwód.
Daj spokój, skarbie. Zaoferowali ci dwa razy wyższą pensję.
Wiesz, jak zmieniłoby się nasze życie?
Tak. To demoralizujące
mieć trzypokojowe mieszkanie, dwa auta, bieżącą wodę…
Kanalizacja nie jest symbolem sukcesu.
Tam, skąd pochodzę, jest.
Nie mów tak.
Byłoby nas stać na opiekunkę, sprzątaczkę, dom opieki dla twojego taty.
Tylko biali wyrzucają rodziców do domów starców, okej?
- Meksykanie opiekują się rodziną. - Zaczyna się.
I nie pozwolę, by jakaś niania opiekowała się moim dzieckiem.
Łatwo ci mówić.
Cały czas cię nie ma. To ja utknąłem w pieluchach.
Okej. Mój tata tu jest i pomaga.
„Pomaga”. Błagam. Wcale nie pomaga. Jest jak drugie dziecko.
To nie fair.
Aleido, zabrał wczoraj Javiego do parku i zgubił się w drodze powrotnej.
Zostawia włączoną kuchenkę ze dwa razy w tygodniu.
A teraz popadł w paranoję,
bo sądzi, że sąsiedzi nas okradają.
Coś jest nie tak, okej?
Nie zauważyłam tego.
Tak?
Może dlatego, że cię nie ma.
Cześć.
Co robisz w domu? Właśnie wstawiłam pieczeń.
Skończyliśmy wcześniej.
Piwonie.
Wiesz, gdzie jest misa, którą dała nam moja siostra?
Nie wiem.
Zniknęła. Tak jak wazon. Były bardzo drogie.
- Chyba nie ludzie od przeprowadzki… - Muszę z tobą porozmawiać.
O co chodzi?
Podejdź. Usiądź.
Co się dzieje? Przerażasz mnie.
Nie bój się. Ja tylko…
Muszę ci coś powiedzieć,
coś co jest…
Wiesz, że możesz powiedzieć mi wszystko.
Tak.
Pamiętasz mój wypadek w Annapolis?
Byłem wtedy zagubiony, a teraz…
Przez to, co się stało… Było mi ciężko i…
Staram się nie zboczyć z właściwej ścieżki.
I…
Tu Stevensowie. Zostaw wiadomość.
Ja…
Danny, mówi Ed Baldwin. Właśnie usłyszałem…
- Halo. - Hej.
Jak się trzymasz, młody?
Dobrze.
Szkoda, że tak wyszło, ale co poradzić?
Właśnie siadamy do kolacji.
To niewiarygodne, jak teraz traktują ludzi w NASA.
Tak jest.
A co gdybym ci powiedział,
że jest dla ciebie miejsce w Heliosie?
Słyszałem, że nie lecisz.
Danny, jesteś tam?
- Tak. - No więc?
Co ty na to? Będziesz moim skrzydłowym?
Baldwin i Stevens znowu razem w kosmosie.
Będzie jak za czasów Apollo 10 z twoim tatą.
Tylko tym razem dotrzemy tam pierwsi.
Co ty na to?
Ja…
Potrzebuję ludzi z doświadczeniem,
którzy nie boją się ryzyka.
Okej. Tak.
Dobrze. Cześć.
Danny, co się dzieje?
Lecę na Marsa.
Wiem, kochanie.
Popełniasz błąd. Nie jest w dobrej kondycji.
Daj spokój, Dani.
Według twoich standardów
połowa załogi Apollo nigdy by nie poleciała, w tym ja.
Dzieciak się trochę upił i poszedł popływać.
Trochę?
Danny jest alkoholikiem. On się nie upija tylko trochę.
Jest w takim stanie jak przed wypadkiem.
Picie, lekkomyślne zachowanie, kłamstwa.
Znowu zaczyna się staczać.
Nic mu nie jest.
Widziałaś, co zrobił podczas wesela.
Gdyby nie Danny Stevens,
nawet byśmy tu nie stali.
Ed, posłuchaj. Kocham Danny’ego. Wszyscy go kochamy.
Ale czasem miłość przeszkadza. Musi ponieść konsekwencje.
Nie, potrzebuje celu, misji. To się stało po wypadku.
Dzięki Annapolis miał do czego dążyć.
Mówię ci, podróż na Marsa będzie dla niego dobra.
Nie wszystko da się wyleczyć podróżą w kosmos. Wiesz o tym?
Powodzenia, Dani.
Zostawimy ci włączoną lampkę, gdy dotrzemy na Marsa.
Ed.
Dzień dobry. Przepraszam. Hej, Phil.
Potrzebuję chwili. Chcę coś ogłosić.
Zatrudniłem…
nowego pilota MSAM-a…
prosto z NASA, Danny Stevens.
Tak. Świetnie.
35. DOROCZNA KONFERENCJA IAC LONDYN, ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
WYŚCIG NA MARSA
Nie da się tego zauważyć,
ale stresuję się w takich sytuacjach.
Siedzę w łazience pokoju hotelowego,
patrzę w lustro i ćwiczę.
Mam się ukłonić? Cofnąć? Bo są zasady.
Nie można się odwrócić tyłem do królowej,
dlatego trzeba się dziwacznie cofać.
Musisz się powoli eksmitować sprzed jej oblicza,
co jest dziwnym zjawiskiem.
I co mam jej przynieść?
Co przynieść kobiecie, która ma wszystko?
Wymyśliłem coś.
Kojarzycie tego artystę, MC Hammera?
Bardzo popularny gość. Wielki celebryta.
Dziękuję. Potrzebuję tego.
Słyszałem o panelu. Przykro mi, że go przegapiłem.
Już myślałam, że nie przyjedziesz w tym roku.
Przepraszam. Musiałem się uporać z pewnym komplikacjami.
Jak wyruszenie na Marsa dwa lata przed czasem?
Tak.
Ale wiesz, że nie przegapiłbym IAC.
- Żartuję. - Masz…
Byłaś na Marsie? Chcesz lecieć?
Dasz wiarę?
Chcesz dyskutować o wartości różnych programów, okej.
Ale…
ten cały spektakl…
Sądzę, że to jego specjalność.
Za naszego wspólnego wroga.
Nie słyszę cię.
Ostatnia kolejka.
Ostatnia kolejka? Myślałam, że to Europa.
Cóż… Anglia.
Racja.
Napiłabym się jeszcze. Weź tę butelkę.
Mogę skorzystać z twojej łazienki?
- Oczywiście. Jest tam. - Dziękuję.
Piękny pokój. Myślę, że…
Chciałabym, żebyś mnie pocałował.
Dobrze się czujesz?
Tak, oczywiście. Dobrze.
Bo jeśli nie chcesz, to nie…
Nie. Nie o to…
Po prostu…
Margo…
Przepraszam.
Po prostu…
nasz reaktor nuklearny…
System chłodzenia nie działa prawidłowo,
nieważne, co zrobimy.
Myślisz o pracy?
Przepraszam. Margo, przepraszam. Naprawdę.
Wiem, że to nie fair w stosunku do ciebie. Ale, Margo…
Musisz zrozumieć, że nie mam innych opcji.
Jeśli tego nie rozwiążemy,
nie wystartujemy w 1994, a to będzie…
To będzie nie do przyjęcia dla moich przełożonych.
Boże. To był błąd.
Proszę, Margo, proszę. Wysłuchaj mnie.
Jeśli nie weźmiemy udziału w wyścigu, przestaniemy się liczyć.
Jeśli przestaniemy się liczyć, będziemy słabi. Wiesz o tym.
Zaprojektowaliśmy nasz statek
z nadzieją, że rozwiążemy ten problem z silnikiem przed startem.
Rozwiązałbym go, gdybym miał więcej czasu.
Ale nie mam. I…
Potrzebuję, żebyś mi dała… projekt waszego silnika.
Wiesz, że to wykracza poza ramy naszej umowy.
Margo, proszę.
To bardzo ważne.
Jestem pod ogromną presją.
Przykro mi. Naprawdę.
Ale gdy zgodziliśmy się ze sobą pracować,
jasno uzgodniliśmy,
że nie będzie to nic, co można wykorzystać militarnie.
- Tak. - Nie chcę kolejnego Burana.
To nie Buran. Tu chodzi o Marsa.
Tu chodzi o to, o czym oboje marzyliśmy, Margo.
Proszę?
Nie wykorzystamy tego do celów wojskowych. Obiecuję.
Nie możesz mi tego obiecać.
Przykro mi, Siergieju.
Tak, ja…
Rozumiem.
Rozumiem. I…
I przepraszam.
Przepraszam za wszystko.
Kto tam?
Kto to jest?
ORYGINALNY OUTPOST
OBSŁUGUJE ASTRONAUTÓW I ICH RODZINY OD 1960
Dobrze cię tak widzieć. Jakbyś znowu cieszyła się życiem.
Ty też.
Oto ona.
Chodź tutaj.
Tęskniłam za tobą.
Pokaż się. Wciąż jesteś stałocieplna?
Ledwo.
Schudłaś.
- Ed, jest chudsza? - Mamo.
Tak, bo jadła sardynki z puszki przez ostatnich 15 miesięcy.
Dieta mistrzów.
Spaghetti pomoże.
Dziękuję.
No dobrze.
Możecie przestać się gapić? Czuję się dziwnie.
Co? Dawno cię nie widzieliśmy.
Wiem.
Nie pamiętam, kiedy ostatni raz byliśmy razem i było normalnie.
Noc jest jeszcze młoda.
Twój ojciec doprowadza mnie do szału wyborem załogi.
Jest jedno miejsce, co do którego się zgadzamy. Twoje.
Jutro powinnaś wpaść do Heliosa i poznać resztę.
Mamy świetną grupę ludzi z całego świata.
Bardzo chcą cię poznać.
Tak.
Bez pośpiechu, jeśli potrzebujesz się zadomowić.
Nie, nie o to chodzi. Nie wiem, jak to powiedzieć.
Co? Co się dzieje?
Powiedz, że nie wracasz na Antarktydę.
Nie, lecę na Marsa.
Dzięki Bogu.
Ale lecę z NASA.
Co?
Danielle mi to dziś potwierdziła.
Jestem w jej załodze.
No jasne. Podebraliśmy im Danny’ego,
więc ona stara się zabrać nam…
Nie, poprosiłam ją o to.
Co? Dlaczego?
Tato. Kocham cię.
Uwielbiam latać z tobą i uwielbiam latać z twojego powodu.
Ale całe życie chciałam być astronautką w NASA.
I to, że nadszedł moment, byś ty odszedł,
nie znaczy, że dla mnie też.
Muszę to zrobić sama.
Tato.
Ed?
Chodź tu.
Twój kraj będzie z ciebie dumny, młoda.
- A rodzice dumniejsi. - Dzięki, mamo.
Jestem z was dumna.
Martwiłam się, że się wkurzysz.
Nie. Musisz się martwić tylko o to, że będę pierwszy na Marsie.
O to się martw.
- O rety. - Okej. Dawaj, staruszku.
Nie obchodzi mnie, ile zdjęć zrobiliście
mnie albo jemu, albo komukolwiek.
Nie dam wam projektu naszego silnika.
Jest pani bardzo inteligentną kobietą.
Dlatego chcę, by dobrze zrozumiała pani sytuację.
Dzieli się pani z nami poufnymi informacjami
od dziewięciu lat.
Wszystko, co mu powiedziałam,
miało na celu umożliwienie podróży w kosmos i utrzymanie pokoju.
Jestem pewien, że FBI spojrzy na to inaczej.
Podejrzewam, że gdyby się o tym dowiedzieli,
uznaliby panią za szpiega, zdrajczynię.
I pewnie spędziłaby pani resztę życia w więzieniu.
Może jestem gotowa zaryzykować.
Nie pozwolę się szantażować.
To godne pochwały.
Szanuję to.
Rosjanie mają długą historię postępowania zgodnie z zasadami.
Człowiek, który wygrał wyścig na Księżyc,
sam ojciec programu kosmicznego Sowietów, Siergiej Korolow,
został wysłany do gułagu na Syberii na dwa lata z powodu swoich zasad.
Ale był silny. Nie dał się złamać.
Tragedią, rzecz jasna, jest cena, jaką płacą inni.
Ci, których kochamy.
Przestań! Jezu!
Proszę, przestań!
Przestańcie!
Cholera! Przestańcie!
Pro…
Ma pani dzień.
Jeśli się pani zdecyduje, proszę zadzwonić do mnie pod ten numer.
Witamy z powrotem.
Dzięki. Wiadomości?
Tak. Zespół od podtrzymania życia chce omówić nową propozycję modułu.
Dobrze.
Dzwonił znowu sekretarz rolnictwa…
Następna.
Neptune Records mają album, który pani zamówiła.
Niech go odeślą.
Pan Strausser czeka na panią w środku.
Dlaczego?
Pamiętam ten dzień.
Twój pierwszy dzień w kontroli misji.
Jedyna kobieta w morzu idiotów w białych koszulach i krawatach.
Wywinęliśmy ci głupi numer…
Sznycel wiedeński i kapusta kiszona.
Myśleliśmy, że jesteśmy zabawni.
Eva von Braun. Tak było?
Ale ty to zignorowałaś,
pochyliłaś głowię i ruszyłaś do pracy.
Skoro o tym mowa, mam…
Jasne. Przepraszam.
Chciałem się pożegnać osobiście.
Przyjąłem pracę w Heliosie.
To nic osobistego.
Większe pieniądze.
Okej.
To do zobaczenia.
Do widzenia.
Nie wierzę, że odchodzisz.
Myślałem, że zostanę w NASA na zawsze.
Do końca życia.
Ale gdy robisz to samo od 30 lat,
ludzie się tobą nie interesują.
Chcę iść gdzieś, gdzie mnie docenią.
Mam dość bycia ignorowanym. Chcę być doceniany.
Karen Baldwin, gdy wymieniała moje osiągnięcia,
cieszyła się, że wziąłem jej ofertę pod uwagę.
Wiesz, jak mnie nazwała?
„Zdobyczą”.
Mnie.
Bill Strausser. „Zdobycz”.
Nie będę kłamał.
Poczułem się dobrze.
Bez ciebie nie będzie tak samo.
Dasz sobie radę.
Ty i Margo się dogadujecie.
My was tylko obserwujemy.
Nie powiedziałabym.
Będziesz świetną dyrektorką lotu, Aleido.
Dzięki, Orzeszku.
Będę za tobą tęsknić.
Ja za tobą też.
Daj nam fory, co?
Nie ma mowy.
Dobranoc.
DWA LATA PÓŹNIEJ
Sojourner 1, mówi Houston.
Załoga startowa życzy wam powodzenia.
Janice Haan z KOPT News.
Wielu ludzi zebrało się pod JSC. Wielu kibicuje NASA,
a inni protestują przeciwko ich udziałowi w sektorze wydobycia helu-3.
Za mniej niż dziesięć minut
Sojourner 1 wystartuje z basy Jamestown na Księżycu
i dołączy do wyścigu na Marsa razem z Heliosem i Rosją.
Wszystkie trzy starty odbywają się w ciągu dwóch tygodni,
przez co nasuwa się pytanie.
Kto pierwszy pokona prawie 55 milionów kilometrów?
KONTROLA LOTÓW
Rozpocząć start na Marsa.
Dziesięć, dziewięć,
osiem, siedem, sześć…
No to lecimy, młody.
…pięć, cztery, trzy,
dwa, jeden.
…pięć, cztery, trzy…
…dwa, jeden.
START SOWIETÓW KOSMODROM BAJKONUR, ZSRR
Start.
Prezydent na linii.
Dziękuję, Nuri.
Margo.
Pani prezydent.
Ta chwila to coś, na co obie pracowałyśmy od dawna.
Gratuluję.
Powinnaś być dumna.
A teraz skopmy im tyłki.
Napisy: Agnieszka Otawska