244 199 948 KM DO ORBITY MARSA
244 200 613 KM DO ORBITY MARSA
Wszystko się zgadza.
Nie ma szans, żeby nas wyprzedzili.
Chyba czas otworzyć szampana!
Wspaniale.
A ty pewnie się cieszysz, że NASA doleci ostatnia.
Przyjąłem.
Myślę, że zdobyliśmy dla ciebie Nagrodę za Podróże Międzyplanetarne.
Nie jest dla mnie.
W dniu, gdy wygramy…
dam całemu zespołowi Heliosa równą część tej nagrody.
Jezu, to będzie…
Jakieś 20 000 na osobę.
Pokonaliśmy światowe supermocarstwa w ich własnej grze!
Spójrzcie na to.
Samotny węgielek na nocnym niebie.
Nieskończenie mały w porównaniu ze Słońcem.
My zbudowaliśmy ten ogień…
wszyscy razem.
I ten ogień…
zabierze nas aż na Marsa.
Tak jest!
Dobra.
Phoenix, Sojourner 1. Odbiór.
Sojourner 1, tu Phoenix.
Witamy w głębokiej przestrzeni kosmicznej.
Muszę ci to przyznać.
Po starcie wcisnęliśmy gaz do dechy,
ale nasze silniki pochłonęłyby zbyt dużo paliwa, by was wyprzedzić.
Cóż mogę rzec?
Innowacje i myślenie nieszablonowe zawsze wygrywają.
Masz rację.
Jak się ma moja córka?
- Dobrze. - Miło mi to słyszeć.
Przykro mi, że twój staruszek tak mocno dał ci popalić.
Ale ostrzegałem.
Bycie pierwszym to nie wszystko.
Pilnuj jej, Danielle.
I dzięki za świetny wyścig. Popchnęliście nas do wielkości.
Cała przyjemność po mojej stronie. Sojourner bez odbioru.
Panie Halladay.
Czekam, pani kapitan.
Bij na alarm.
Wszyscy na stanowiska!
Oczyścić pokład!
Zamknąć luki!
Stawiać żagle, nicponie!
Panno Baldwin, potrzebna nam szanta.
Tak jest, kapitanie.
Kapitanie, Sojourner nadaje coś dziwnego.
Powariowali.
Stevens.
Monitoruj ich telemetrię i podłącz pod ich transmisję wideo.
- Chcę ich widzieć. - Przyjąłem.
Kontrola lotów, Sojourner coś knuje.
Pilnujcie ich.
Chyba są gotowi. A my?
Potwierdzam. Systemy Jolly Roger są gotowe.
To do dzieła.
Sojourner 1, Houston. Jaki wiatr?
Z północnego wschodu.
To go łapcie.
Sojourner 1 gotowy do Operacji Jolly Roger.
Przyjęłam. Zaczynamy Operację Jolly Roger.
Panie Halladay, wciągaj żagiel.
Tak jest, kapitanie.
ŻAGLE – PRZYGOTUJ – AKTYWUJ
Jezu, ten żagiel słoneczny
zbierze tyle ciśnienia promieniowania, że zapewni im ciągłe przyśpieszenie.
Pokonają nas o osiem dni.
Jak możemy odzyskać prowadzenie?
Przykro mi, ale to niemożliwe.
Zmniejszymy masę? Spalanie pulsacyjne?
Manewr zepsutego samolotu, przelatująca kometa…
To bardzo niebezpieczne.
Wiem, że bycie pierwszym jest ważne,
ale dotarcie tam w jednym kawałku jest ważniejsze.
Bycie pierwszym to jedyne, co się liczy.
Bycie pierwszym wszystko zmienia.
Wyrzucimy zapasy paliwa.
Phoenix je uzupełni, gdy dotrą na Marsa.
Nawet gdybyśmy ich wyprzedzili,
braknie nam paliwa, by zwolnić przed wejściem na orbitę.
Lecą tam hotelem. Za duża masa, za mało…
Phoenix, Sojourner 1.
Ed, szkoda, że nie widzę twojej miny,
gdy to przeliczysz i zrozumiesz, że właśnie was pokonaliśmy.
Dobrze to rozegrałaś.
Uczyłam się od najlepszych. Bez odbioru.
SZCZĘŚLIWA DOLINA
NOWY JORK
Niespodziewane zaprezentowanie przez NASA żagla słonecznego zmieniło losy wyścigu
i prawdopodobnie sprawi, że amerykański statek dotrze na Marsa,
aż tydzień przed współzawodnikami.
Dyrektorka Roskosmosu, Lenara Catiche,
oskarżyła USA o nieczyste zagrania,
ale twierdzi, że Związek Radziecki może wygrać i wygra wyścig.
Wielu ludzi kibicuje NASA,
ale jest też hałaśliwa i rosnąca mniejszość,
która krytykuje program kosmiczny i prezydentkę Wilson.
O co im chodzi?
SYNTEZA POZBAWIA LUDZI PRACY
Tak zwana czysta energia pozyskiwana dzięki syntezie helu-3.
Prezydentka Wilson okrzyknęła go cudownym paliwem,
które uratuje nas przed globalnym ociepleniem.
Ale to pracownicy fizyczni, górnicy, pracownicy naftowi
płacą cenę za ten postęp.
WARIACTWO WILSON: USTAWA O PRACY
W zeszłym miesiącu rząd Wilson przedstawił nowy projekt ustawy
z wielką pompą.
Wilson twierdzi, że dzięki niej pozbawieni pracy robotnicy
będą mogli konkurować w nowej gospodarce.
Ale ja tego nie kupuję.
TAŚMY Z BIAŁEGO DOMU
Dobrze, przejdźmy do rzeczy.
O co chodzi?
Pani prezydent, niestety Kongres
nie poprze pani propozycji budżetu.
Chyba żartujesz.
Chciałbym.
Siedziałeś tu tydzień temu i zgodziłeś się na te cięcia.
Mówiłem, że jestem na nie otwarty.
Nie, obiecałeś, że poprzesz je, jeśli podniesiemy podatki.
Co się zmieniło?
Moi kongresmeni obrywają od swoich wyborców.
Wiesz, ile krytyki zbieramy od Gingricha?
Dick, mamy historyczną szansę
zawrzeć układ i zrównoważyć budżet,
i pokazać Amerykanom, że dwupartyjność działa.
Uważam, że możemy zawrzeć ten układ,
jeśli rozważy pani inne podejścia.
- Jakie? - NASA.
Co z NASA? Finansuje się sama.
Chodzi o coś więcej.
Margo Madison stworzyła tam oligarchię,
która w zeszłym roku zarobiła 75 miliardów dolarów,
a Margo nie lubi się dzielić.
Jeśli się podzieli…
Nie ma mowy. Tak finansujemy program lotu na Marsa,
który jest właśnie w trakcie zapisywania się na kartach historii.
Pani prezydent,
wyścig na Marsa nadaje się do wiadomości i rozmowy na przyjęciach,
ale ludzie w tym kraju zastanawiają się, co Mars ma z nimi wspólnego.
Przemysł naftowy, węglowy i gazownictwo chylą się ku upadkowi.
Teraz interesuje cię przemysł naftowy?
Interesuje mnie cała Ameryka.
W Teksasie i Appalachii upadają całe miasta z powodu helu-3
i innych rozwiązań, które przyniósł ze sobą program kosmiczny.
Widziała pani protesty. Ludzie mają dość.
Nie ruszę NASA.
Dam im palec,
a Kongres pochłonie wszystkie pieniądze agencji.
Szkoda.
Jak pani wie,
jeśli w dwa tygodnie nie osiągniemy kompromisu,
trzeba będzie zawiesić prace rządu.
Wtedy ludzie obwinią pana.
Nie byłbym tego taki pewien.
Ludzie oczekuję, że prezydent rozwiąże ich problemy.
I dokładnie to zamierzam zrobić, Dick,
z twoją pomocą lub bez niej.
Dziękuję za poświęcony czas, pani prezydent,
i czekam na kolejne spotkanie.
Odprowadzę cię.
Bezmyślny gnojek.
Za kogo on się ma, że stawia takie ultimatum?
Dacie nam chwilę?
Dziękuję.
Dzięki.
Jak się masz?
Pamiętasz pierwszy dzień, gdy weszliśmy do tego gabinetu?
Oczywiście.
Wszystko wydawało się możliwe…
jakbyśmy naprawdę mogli coś zmienić.
A teraz mam wrażenie, że to po prostu praca.
Zmieniamy różne rzeczy. To wymaga czasu.
Amerykanin pierwszy postawi stopę na Marsie.
I to dzięki tobie.
Szkoda, że mnie tam nie było…
gdy rozwinęli żagiel.
Okej, to jedźmy.
- Do JSC? - Tak.
Nie byłaś tam od wyborów.
Możesz wszystkim pogratulować.
I myślę, że dobrze ci to zrobi.
Wrócisz do korzeni.
Dobrze to brzmi.
I można by zrobić zdjęcia.
- Larry. - Co?
Przyda nam się pozytywny przekaz.
Tak.
Przyda się.
266 935 803 KM DO ORBITY MARSA
266 934 561 KM DO ORBITY MARSA
266 933 292 KM DO ORBITY MARSA
Dzień dobry, kosmosie.
Słuchacie pierwszej i jedynej pirackiej radiostacji,
działającej wyłącznie w wewnętrznym Układzie Słonecznym.
Jeśli słuchacie, jestem Kelly Baldwin, wasz DJ.
Mam nadzieję, że podoba wam się muzyka.
Jesteśmy jedynymi ludźmi w odległości 1,5 mln kilometrów,
a nic nas tak nie zbliży jak muzyka.
Jeśli macie jakieś życzenia,
kierujcie je do mnie na mojej prywatnej częstotliwości, 6,8 MHz.
Może przyjrzymy się pogodzie?
Dziś w Houston jest 18 stopni Celsjusza.
W kraterze Shackleton minus 157.
Po południu na Wenus będzie kojące 482 stopnie.
A na Marsie w Valles Marineris
jest 21 stopni Celsjusza i czyste niebo.
Podoba mi się to.
Cały tydzień bawię się z tym w ciuciubabkę.
Spokojnie. Mogło być gorzej. Mogliśmy mieć jego pracę.
Świeże z recyklingu.
Wypij dziś, wysikaj jutro, zjedz pojutrze.
Jezu, Zizzo. O pewnych rzeczach wolałbym nie myśleć.
Sałatka Cezar?
Lepszej nie dostaniesz.
Jestem ci winien przysługę.
Okej, Louisa, testuję kanał pierwszy. Słyszysz mnie?
Głośno i wyraźnie.
Przyjąłem głośno i wyraźnie. Kanał drugi.
Przełączam na kanał drugi.
Przełączam na pasmo Ka. Słyszysz?
Głośno i wyraźnie.
Przyjąłem.
Delta też w porządku.
Wyścig na Marsa pobudza wyobraźnię
ludzi w całym kraju.
BOOM KOSMICZNYCH GADŻETÓW
Sprzedawcy zarabiają krocie na kosmicznych gadżetach.
Zainteresowanie podróżami w kosmos jest najwyższe…
NOWY JORK
…chce wziąć udział w wyścigu na Marsa według źródeł w Pentagonie
program kosmiczny Korei Północnej wysłał bezzałogową sondę na Marsa
na kilka tygodni przed startem Sojournera 1.
Północnokoreański program nie nadąża za innymi narodami
i wciąż się broni po tym, jak szczątki jednej z rakiet
trafiły w hotel Polaris…
…częścią śniadania.
DZIEŃ DOBRY, USA
Witamy w Dzień dobry, USA.
POZNAJCIE ZAŁOGĘ SOJOURNERA 1
Wracamy do naszych informacji o załodze Sojournera 1,
pierwszej załogowej misji USA na Marsa.
W zeszłym tygodniu byliśmy w górach Szkocji,
by przyjrzeć się dzieciństwu Clarke’a Halladaya.
Dziś skupimy się
na innym członku załogi NASA, Rolanie Baranowie.
Były kosmonauta zbiegł do USA w 1983 roku
w czasie kryzysu Jamestown.
Baranow, były oficer sowiecki
z doktoratem z geologii i inżynierii budowalnej,
był prowokacyjnym wyborem,
bo wielu ludzi w Związku Radzieckim uważa go za zdrajcę narodu.
Dzwonią przynajmniej trzy razy dziennie.
Dłużej tego nie zniosę.
Ignoruj ich.
Jesteś tu już dziesięć lat.
Nie rozumiem, czemu wciąż cię tym dręczą.
Przepraszam. Możemy pomówić o czymś innym?
Okej.
Zlew wciąż przecieka.
Który?
Ten, co zawsze.
Hej, Anne.
- Cześć, Will. - Cześć, Will.
Jak leci, młody?
Pilnuj Rolana, Will. Potrzebuje nadzoru.
Pożegnaj się, Peter.
- Pa, tato. Pa, Will. - Pa.
Moja rodzina bardziej lubi ciebie niż mnie.
Jestem mądrzejszy i niezwykle przystojny, więc…
To prawda.
Pić mi się chce. Przyniesie mi ktoś sok?
Przyjąłem. Zaradzimy temu.
Pożyczę to.
Terrorysta.
Dzięki.
Wedle życzenia.
Dziękuję, Sylvie.
Siadaj. Ciesz się widokiem.
Wygląda tak jak wczoraj.
I przedwczoraj. I jeszcze wcześniej.
- Jak farma mrówek. - Co?
Nic. Taki nasz dowcip.
Bez obaw. Wkrótce sceneria się zmieni.
Nie mogę się doczekać, aż wylądujemy w Szczęśliwej dolinie.
Melas Chasma?
Dla mnie to „Szczęśliwa dolina”.
Pamiętam, gdy ją zobaczyłam.
W książce w części biblioteki z książkami dla dużych dzieci.
I po prostu…
uszczęśliwiła mnie.
Mechanika orbitalna nie kłamie.
Mamy przesrane.
NASA to przemyślała, nim wyszła z orbity Księżyca.
Moglibyśmy ich zestrzelić torpedą fotonową.
„Zbombardujmy wszystko z orbity.
Tylko tak się upewnimy”.
Co to, Gniew Khana?
Nie, idioto. To Obcy.
O Boże. Dobra. Zaczyna się.
„Odsuń się od niej, suko!”
Tak.
O nie.
O rety.
Moje jedzenie.
Zrób ten fragment z filmu…
Jaki miał tytuł? Miłość w kosmosie.
- Jasne. Czekaj, okej. - Tak.
„Hej, nie widziałem tu tej blondynki.
To jedna ze studentek?”
„Nie mam pojęcia, Gordo. Też jej tu nie widziałem”.
„Co powiesz na lekcję latania, skarbie?”
Hej. Co się dzieje?
Nic. Tak sobie gadamy.
Nick, masz chwilę?
Pewnie, Danny.
Nie odtworzyłeś mojej ulubionej sceny. No dalej. Dawaj.
Daj spokój.
Wiesz, co myślę o twoich rodzicach.
- Chciałem rozładować atmosferę. - Ja zacznę.
„Hej, Trace, łap taśmę i owiń mnie nią.
Ciasno, do cholery!”
- Danny. - No dalej.
„Ciasno, do cholery!”
„O czym myślisz, Gordo?”
„Że jeśli pobiegnę do reaktora,
może uda mi się ocalić wszystkich w Jamestown”.
„Oszalałeś”.
Mów dalej.
- Daj spokój, proszę. - Mów.
- Przepraszam. Okej? - Nick.
Nie miałeś przygotować raportów?
Tak jest.
Też nie podobał mi się ten film.
Ale wielu ludzi go uwielbia,
w tym ci, którzy powinni wiedzieć lepiej.
Nick tam był, na litość boską.
- To żadna wymówka. - Wiem.
Liczę na ciebie, że pomożesz mi dowodzić tą załogą.
A to się robi, dając przykład.
Rozmawialiśmy o tym.
Musisz się nauczyć panować nad sobą.
Uwierz mi. Wiem, jakie to może być trudne.
Utknęliśmy z nimi na bardzo długo
i liczę, że pomożesz mi nad tym wszystkim zapanować.
Tak jest.
Wciąż nie zagraliśmy w piki.
Mam talię kart specjalnie dla ciebie.
Tak, koniecznie. Tylko byłem dotąd bardzo zajęty.
- Tak. - Sam wiesz.
Zagramy. Wkrótce.
Uratujcie nasze posady!
NASA UWAŻA, ŻE JESTEM ZBĘDNY
ZMARNOWANE PODATKI
JAMESTOWN NIE ZAPŁACI ZA CZYNSZ
Uratujcie nasze posady!
Gdybyś mógł pomówić z prezydentką Wilson,
co byś jej powiedział?
Ty i twoi przyjaciele w NASA i Heliosie bogacicie się na helu-3.
A co z nami?
Mój ojciec pracował na polach naftowych i jego ojciec też.
Wszystko przepadło.
Pieprzyć NASA!
Uratujcie nasze posady!
Jesteś Jimmy Stevens? Syn Tracy i Gorda Stevensów?
Jestem Jack Gould z Houston Sentinel.
Czemu przyszedłeś na protest?
Odpierdol się.
Pieprzone pijawki.
Twierdzą, że chodzi im o prawdę, a mają ją w dupie.
Masz rację. Są w kieszeni NASA.
Jestem Sunny.
Hej, z przyjaciółmi zamierzamy później
iść na piwo.
Chcesz iść z nami?
Tak.
Spoko.
Uratujcie nasze posady!
- Dzień dobry. - Pani prezydent, witamy w NASA.
Dziękuję.
- Będę pani towarzyszyć. - Świetnie.
Dziękuję.
Miło tu być.
Bo to dom.
Panie i panowie, prezydentka Stanów Zjednoczonych.
NASA WITA PREZYDENTKĘ WILSON
Dzień dobry.
Dziękuję. Miło was widzieć.
Jim. Jak leci? Dziękuję.
To się nie zmienia.
My pracujemy, a politycy zgarniają chwałę.
Ale jest jedną z nas.
Już nie.
Dziękuję.
Pani prezydent.
Witamy w Houston. Tęskniliśmy.
Dziękuję, Margo.
Dobrze być w domu.
Dwa lata temu poproszono was, byście pozbyli się
wszystkich waszych szczegółowych planów i grafików
i przyśpieszyli start Sojournera, żebyśmy mogli pokonać Heliosa.
Wielu mówiło, że NASA za bardzo utknęła w swoim sposobie działania,
że jest zbyt dużo biurokracji, by sprostać takiemu wyzwaniu.
Ale wy…
pokazaliście malkontentom, na co was stać
i przywróciliście nam wiarę, że gdy zjednoczymy się we wspólnej sprawie,
możemy osiągnąć wszystko.
To było niezłe.
I tak jak wyprawa Krzysztofa Kolumba ponad 500 lat temu,
Sojourner zagłębia się w nieznane
i jest o krok od odkryć, których żadne z nas się nie spodziewa,
odkryć, które zmienią nasze życie.
I jako była astronautka…
I osoba, która kiedyś pracowała w tym pomieszczeniu…
chcę wam podziękować za służbę krajowi.
Dziękuję.
- Pieprz się, NASA. - Pieprz się, NASA.
Pieprz się, NASA.
NASA KRADNIE PRACĘ
Jimmy, znasz Charlesa?
Charles pracował w NASA. Był astronautą.
Byłem jednym z marines w Jamestown.
Moja mama tam była.
Wiem. Byłem tam z nią w 1983 r.
- Serio? - Tak.
Trenowała mnie.
Była z niej twarda sztuka.
Tak.
Kiedy tam byłeś…
Byłem na patrolu, gdy stało się cokolwiek się stało.
Jak to „cokolwiek się stało”?
Czytałeś raport komisji?
Tak.
Nie mówię, że nic się nie stało.
Ale nie stało się to, co mówią.
Tuszowali coś. To jasne.
Vance Paulson był najlepszym marine, najlepszym astronautą, jakiego znałem.
I twierdzą, że Rosjanin postrzelił go w plecy?
Nie sądzę.
Musisz spojrzeć na to szerzej.
Dlaczego był problem z reaktorem?
Wiem, że miał zapasowy układ chłodzenia.
- Nie mówią nam wszystkiego. - Zastanów się.
Po tym, co się stało,
NASA i Rosja dzielą Księżyc między siebie,
a potem „odkrywają” hel-3.
To najcenniejszy zasób od 500 lat.
I to ma być zbieg okoliczności?
Mówi Kelly, co chcesz usłyszeć?
Mam problem.
Jest problem.
Kto mówi?
Mars-94?
Jestem na rosyjskim statku.
Co? Słabo cię słyszę.
Moja załoga zamierza zrobić coś niebezpiecznego.
Są zdeterminowani, by wygrać wyścig.
Co chcą zrobić?
Możesz mi powiedzieć.
Słucham cię. Radia.
Dzień dobry, kosmosie.
Gdy mówisz, myślę: „Można ci zaufać”.
Zaufać. W jakiej sprawie?
Żeby nam pomóc. Jeśli…
- Halo? - Muszę kończyć.
Słyszysz mnie?
To ugotowana głowa owcy. Im więcej jesz, tym jest gorzej.
Puste oczodoły jakby na ciebie patrzyły…
Mam coś lepszego.
Inkubowane kacze jajo, z pierzem i dziobem, by kości ładnie chrupały.
Jezu. Co jest z wami nie tak?
- Co to? - Telemetria Rosjan.
Delta-v właśnie wzrosła.
ZMIANA PRĘDKOŚCI
Zmieniają prędkość lotu.
Pani dyrektor.
Telemetria Rosjan wskazuje na zmianę prędkości.
Od kiedy?
Biorąc pod uwagę opóźnienia, jakieś pięć minut temu.
Co się dzieje?
Rosjanie odpalili silniki jądrowe.
Myślisz, że to może być manewr korygujący trajektorię?
Za długo na TCM. Mocno dają do pieca.
Próbują wrócić do wyścigu.
Właśnie zwiększyli moc silnika o 20%.
To za dużo. Mogą go przegrzać.
Co twoi ludzie kombinują?
Chcą wygrać, rzecz jasna.
I nie są już moimi ludźmi.
Ci stuknięci Ruscy mają jaja, co?
Jeśli utrzymają prędkość przez siedem minut,
pobiją Sojournera o trzy dni.
A my będziemy ostatni.
ANALIZA TELEMETRII
To niemożliwe.
Coś się dzieje. Sowieci zakończyli manewr za wcześnie.
Wrzucam ich trajektorię na ekran.
TRAJEKTORIA LOTU
Coś jest nie tak.
Jeśli odpalili silniki, to wciąż by działały.
To musi być jakaś duża awaria.
Dzwońcie do ambasadora.
Powodzenia.
Nigdy nie przyznają się do awarii silnika.
Wiem.
- Okej. - Dziękuję.
Panie ambasadorze.
Mam najnowsze wieści.
Rosjanie przyznali,
że ich silniki jądrowe się stopiły.
Przesadzili.
Szlag. Ile mamy czasu na ratunek?
Jakieś 72 godziny, nim promieniowanie zabije wszystkich na statku.
Jezu.
Okej.
Zrobimy to.
Nie macie dość paliwa, żeby zabrać Rusków
i wyhamować przed wejściem na orbitę.
Wiem. Wy też nie. Ratunek to bilet powrotny do domu.
Przemyśl to.
Spotkanie z Rosjanami oznacza nieprzyjemny lot,
szczególnie jeśli szlag trafił systemy manewrowania.
Wybacz, że to mówię, młoda, ale tankowałem w locie,
gdy ty dopiero uczyłaś się czytać.
Nieważne, jaki jesteś dobry.
Ten wasz statek lata jak czołg.
Ma rację. Okej? Może lepiej, żeby oni…
Gdyby to nasz statek popsuł się w kosmosie,
liczylibyśmy na tę samą wyrozumiałość, nie?
Wykorzystamy lądownik jako prom.
Mamy dużo więcej miejsca na ich załogę niż wy, więc…
Wciąż zapominam, że macie tam hotel i kasyno.
Powinnaś zobaczyć basen.
Przynajmniej macie przekąski na powrót.
Mam nadzieję, że lubią makaron.
W porządku. Przejmij tę akcję, Ed.
Przynajmniej już wiesz, że skopałam ci tyłek.
Więc nic nie straciłem.
W razie czego daj znać.
Dobrych wiatrów. Bez odbioru.
Wciskamy hamulec. Lecimy po Rosjan.
Przeliczyłem. Możemy lecieć.
Danny, sprawdź i wrzuć do komputera kontroli lotów. Jasne?
Louisa, ty i Zizzo rozwiążcie problem towarów konsumpcyjnych.
Musimy tu jakoś zakwaterować pięć osób.
Wiem, że wszyscy są zawiedzeni.
Ale sprowadzenie tych ludzi bezpiecznie do domu
jest ważniejsze od powodzenia misji.
Okej…
będziemy gotowi do drogi, nim nam odpowiecie.
Bez odbioru.
Dobra. Pogadajmy o tym.
Co myślicie o propozycji Eda, by odpuścić sobie Marsa?
Jeśli statek ma kłopoty, to go ratujesz, prawda?
Takie jest prawo morza od zarania dziejów.
Też uważam, że powinniśmy pomóc.
Ktoś jeszcze?
Jeśli ktoś ma inne zdanie, niech mówi.
Heather, co uważasz?
Nie jesteśmy tam jedynym statkiem.
Czemu ma to spaść na nas?
Czemu nie NASA?
Bo możemy się zająć dodatkowymi ludźmi lepiej niż oni.
Mamy sobie odpuścić Marsa, bo mają gorszy statek od nas?
NASA to agencja rządowa.
W takich sytuacjach powinni się wykazać.
I NASA współpracowała już kiedyś z Rosjanami.
Tak, a naszą załogę szkoliła NASA,
więc są w stanie pomóc…
Zagłosujmy.
Ci, którzy są z tym, by to NASA ich ratowała?
Wszystko jasne.
Tim, zadzwoń do Margo Madison. Daj znać, gdy się połączysz.
Hej, jeśli to zrobią,
NASA braknie paliwa, by dotrzeć na Marsa.
W czym problem?
Dlatego to robisz?
To była decyzja grupy.
Jasne.
Wspólnie podjęliśmy decyzję, by NASA ich ratowała.
Lećcie na Marsa.
Przykro mi. Mam nadzieję, że rozumiesz.
Okej.
Nic się nie zmienia.
Wykonujemy misję ratunkową.
Zignorujemy Deva?
Podaj mi wektor stanu rosyjskiego statku.
Masz jakiś problem, Danny?
Nie.
- Wprowadzony. - Dobrze.
Zwiększanie ciśnienia zbiorników nominalne. Wszystko okej.
Załogo, mówi dowódca. Przygotujcie się na zmianę kursu.
Adarsh, włącz ramię sterujące.
BŁĄD – KOMENDA NIEWYKONANA
Sterowanie nie działa.
Przejście na sterowanie ręczne też nie działa.
Ciśnienie zbiornika spada. Zawory się odłączyły.
Nigdzie nie lecimy.
Sprawdź rejestr komunikacji.
Z ostatnią wiadomością przyszła aktualizacja.
Aktualizacja.
O co chodzi?
Dev Ayesa zablokował mi dostęp do mojego statku.
Nie, nie rozumiem, Dev.
Wasz statek lepiej sobie poradzi z misją ratunkową niż nasz.
To…
Nie mów tak. Nie.
Narażasz życie ludzi dla własnych egoistycznych interesów.
Ale to nic nowego.
Odmawia pomocy.
Jezu.
Samolubny gnojek.
- Musisz go do tego zmusić. - Jak?
Upaństwawiając jego firmę.
Wykorzystaj nadzwyczajne uprawnienia. Już tak robiono.
Mamy wejść z Gwardią Narodową do Heliosa
i zarekwirować prywatny majątek do użytku publicznego?
Jeśli tak trzeba.
Czasem trzeba zignorować politykę i zrobić to, co słuszne.
To jest słuszne, Margo.
To NASA robi najlepiej. Ratuje ludzi, daje przykład. Pamiętasz?
To ważniejsze od wygrania wyścigu.
To nasze zadanie.
Nie będzie Marsa ani parad.
- Ani Nagrody. - Jesteśmy pracownikami rządowymi.
I tak nie dostalibyśmy tych pieniędzy.
Ale może chociaż tabliczkę.
Hej. Zasłużyliśmy na to, by być pierwsi na Marsie.
Nikt nam tego nie odbierze.
Wiem, że to nie było naszą misją,
ale teraz jest.
Może Rosjanie dadzą nam tabliczkę.
Dobra. Do roboty.
Sylvie, zainicjujcie z Willem zawijanie żagla.
Robi się.
Clarke, przelicz manewr przejęcia.
Przyjąłem.
- Ruchy, ludziska. - Tak jest, kapitanie.
Kosmonautom nie spodoba się, że ratuje ich zbieg.
Nie martw się. Jestem z tobą, Rolls.
Nie chciałem, żeby tak się stało.
Jeśli mogę was jakoś wspomóc, zrobię to.
Przepraszam.
Nie przepraszaj, Ed.
Pracuję dla Stanów Zjednoczonych, a ty dla dupka.
Gdy misja ratunkowa się powiedzie…
NASA RATUJE SOWIETÓW
…będzie to pierwszy raz od misji Apollo-Sojuz w 1983 roku,
gdy kosmonauci wejdą na pokład amerykańskiego statku.
Ale ratowanie Sowietów ma swoją cenę.
Sojourner nie będzie miał dość paliwa, by wylądować na Marsie.
Połączone załogi będą zmuszone do powrotu do domu
i tylko Phoenix Heliosa będzie wciąż leciał na Marsa.
Mars-94, mówi dowódczyni Danielle Poole z Sojournera.
Rozpoczynamy podejście końcowe do misji ratunkowej.
Przygotować się do przejścia na mój rozkaz
i tylko na mój rozkaz.
Miły facet.
Tak.
Prędkość zbliżania?
Pół metra na sekundę. Powinniśmy przyśpieszyć
i jak najszybciej ich stamtąd zabrać.
Nie.
Zwolnimy jeszcze o połowę.
Musimy być ostrożni. Statków nie zaprojektowano do dokowania,
a nigdy wcześniej czegoś takiego nie robiliśmy.
Przyjąłem.
Lepiej się ubierz. Dostałam informację z Houston,
że rosyjskie silniki mogą być chłodzone ciekłym wodorem jak nasze.
Jeśli zdobędziemy dostęp do ich paliwa, możemy dolecieć na Marsa.
Nie dajmy się ponieść.
Sfilmuj ich zawory LH2.
Może Houston wymyśli, jak przepompować paliwo.
Chętnie.
Zajęliśmy pozycję i jestem w kontakcie z Sowietami.
Zapewnili mnie, że napromieniowanie jest minimalne i są mobilni.
To opóźnienie nas wykończy. Ile trwa teraz?
Pięć minut i 29 sekund w każdą stronę.
Jesteśmy dla nich bezużyteczni.
Pierwsi kosmonauci przechodzą na nasz statek.
Bądźcie czujni.
Przemieszczam się, ale powoli.
Słyszymy cię.
Clarke, jak odległość od Marsa-94?
Trzymamy się stabilnie.
Widzę zawór LH2. Wysyłam nagranie do Houston.
Przyjęłam, Syl.
Nawiązuję połączenie.
Obraz wygląda dobrze.
Pierwszy kosmonauta w śluzie. Jeszcze czterech.
Witaj na pokładzie, Dimitri.
Pieprzony zbieg.
Mamy dwóch, jeszcze trzech.
Nagrywam układ napędowy.
Przesyłam do Houston.
Jasna cholera.
Co widzisz?
Temperatura wyjściowa czwartego silnika rosyjskiego statku.
Jeśli ich silniki są jak nasze…
To ciepło przeniesie się na zbiornik ciekłego wodoru,
stworzy nadciśnienie…
Mogą puścić spoiny zbiornika.
To może zniszczyć oba statki.
Sojourner, Houston.
Przerwijcie operację ratunkową
i odsuńcie się od rosyjskiego statku.
FIDO, potrzebuję manewru, który odsunie od siebie statki na pięć km.
I to już.
Przyjąłem. Robi się.
Dostaną ostrzeżenie za pięć minut.
Kurwa.
Są zdani na siebie.
Mamy czterech, jeszcze jeden.
Problemy z kontrolą rotacji.
Jesteśmy za blisko!
Szlag.
Przejdźcie na lewą stronę. Już!
Przygotować się na zderzenie.
Zejść ze sterburty! Szybko!
Napisy: Agnieszka Otawska