WODA NA MARSIE
Odkrycie ciekłej wody
na wzgórzu nad Valles Marineris zmieniło sytuację na Czerwonej Planecie,
bo wspólną misję
wykonują teraz Sowieci i Helios Aerospace.
HELIOS/SOWIECI OGŁASZAJĄ MISJĘ
Na miejsce przetransportowany zostanie specjalny świder
ze statku Heliosa, Phoeniksa.
Po wykopaniu studni
woda z niej będzie napędzać rozwój kolonii na Marsie,
co jest marzeniem założyciela Heliosa, Deva Ayesy.
ZSRR
Związek Radziecki już rozpoczął planowanie
pierwszych odwiertów z nowymi partnerami.
Pytanie brzmi, jak odpowie na to NASA,
bo Rosjanie wykluczyli organizację z udziału w nowej operacji.
Gdy zadomowisz się w Heliosie, wymyślimy, jak utrzymywać kontakt,
gdy wszystko będzie…
Nie przechodzę do Heliosa.
Jak to?
Odsyłają mnie do Moskwy.
Ponieważ twoja współpraca nie jest już potrzebna,
ja też nie jestem dłużej tu potrzebny.
Potrzebuję więcej czasu.
Przynajmniej kilka dni, żeby…
Margo, zabierają mnie na lotnisko.
Co?
Nie. To nie…
- Nie. - Margo.
Doceniam wszystko, co próbowałaś zrobić.
Jeśli…
Jeśli już się nie zobaczymy…
Zobaczymy.
Zobaczymy się jeszcze.
Tak.
Do widzenia, Margo.
DAWAJCIE GO
Panie Wilson, przemowa z Gettysburga ma 272 słowa.
POSIEDZENIE PODKOMISJI DS. UMÓW NASA
Deklaracja niepodległości ma 1322 słowa.
Pańskie oświadczenie na temat umowy Rocketdyne ma 27 000 słów.
Poproszone mnie o szczegóły mojej pracy dla Rocketdyne
w latach 1981-1987 i dokładnie to zrobiłem.
Nie mam nic do ukrycia… Trochę się rozpisałem.
Jest pan tutaj, bo uważamy,
że wykorzystał pan swoją pozycję,
by wpłynąć na to, że NASA zawiera umowy z podwykonawcami,
z którymi ma pan relacje osobiste.
Nie. Jestem tu, bo uwziął się pan na moją żonę
od dnia, gdy została wybrana.
Pani prezydent nie jest dziś pod przysięgą. Pan jest.
A zyski z niektórych tych umów, Rocketdyne, Aerojet, FIP Systems.
Zysk z L&M Labs mógłby zawstydzić maskotkę Green Giant.
Zgadza się, panie Wilson?
Nigdy nie poznałem pana Gianta,
więc nie mogę odpowiedzieć.
Ostatnia sprawa.
Niech zgadnę. „Czy poznałem maskotkę Pillsbury Doughboy?”.
Źródło poinformowało komisję,
że ktoś w Białym Domu ma romans
z kimś z pracowników pańskiej żony.
Wie pan coś o tym?
Źródło? Jakie źródło?
Wie pan o takim romansie?
Nie. I nie wiem, co to ma wspólnego z umowami NASA,
które są tematem posiedzenia.
Ja decyduję, o co pytam na posiedzeniu.
To niedorzeczne.
Czy pan, panie Larry Wilson,
ma sekretny romans z pracownikiem Białego Domu?
Przypominam,
że jest pan pod przysięgą.
Mam nadzieję, że nie czekałeś.
Z kim rozmawiałeś o naszym związku?
Z nikim.
- Przysięgam! Nie mówiłem… - W porządku. Nie jestem zły.
Musimy się dowiedzieć, kto to zrobił.
- Mówiłeś coś mamie? - Nie rozmawiamy. Wiesz o tym.
Nikomu o nas nie mówiłem.
Willie Baron zapytał mnie dziś, czy mam z tobą romans.
Ze mną? Podał moje nazwisko?
„Pracownik Białego Domu”.
- Może nie wie, że to ja. - To bez znaczenia.
Okłamałem Kongres,
a to przestępstwo.
Zróbmy sobie przerwę…
- O Boże. - …i sprób…
Cholera. Okej. Powiedziałem komuś, ale obiecał…
Przykro mi, Lar.
- Co mu powiedziałeś? - Nic. Tylko…
- Co do ciebie czuję… - Chryste.
- Nie ma dowodu. - Kto to?
Nie znasz go. Kolega ze studiów.
Pewnie chodzi o „Po pierwsze mundur”. Był o to zły.
Oto co zrobisz.
Zadzwonisz do kolegi
i powiesz mu, że kłamałeś.
Że byłeś pijany, naćpany i wymyśliłeś tę historię.
- Nie uwierzy mi. - Spraw, by uwierzył.
Idź na odwyk, jeśli musisz.
- Zrywasz ze mną, prawda? - Zadzwoń.
WILSON PRZEGAPIA GORĄCZKĘ WODY
HELIOS I SOWIECI WSPÓŁPRACUJĄ NA MARSIE
„Prezydentka Wilson i USA
nie zostali poinformowani o umowie, aż potwierdzono odkrycie”.
Przywództwo pierwsza klasa.
Mówią, że ryba psuje się od głowy.
Najgorszy prezydent w historii.
- Całej? - Tak.
Dlatego, że to kobieta?
- Bo jest obiektywnie beznadziejna. - Tak.
Przychodziła do nas w Dzień Niepodległości.
Ellen trenowała z moją mamą.
„Ellen”?
Patrzcie na niego.
Po imieniu z prezydentką Stanów Zjednoczonych.
- Jaka ona jest? - Nie wiem.
Nie rozmawiała ze mną.
Jej strata.
Namieszała ze sprawą gejów, co?
Tak. Co to w ogóle znaczy „Po pierwsze mundur”?
Problem w tym, że ciągle je zdejmują.
Co za gość!
Dobry, pani Stevens.
Hej.
Jimmy, widziałeś Jedwabika Avery?
- Nie. - Cześć.
Przykro mi.
- Cześć, Avery. - Hej.
Jest śliczna.
Dzięki.
Chodź do mnie.
Jesteś gotowy?
Nie wiem.
To łatwizna. Wchodzisz i wychodzisz.
Prawie się tam urodziłeś.
Wiem. Chodzi o to…
Nie jestem w tym dobry.
Dlatego Sunny idzie z tobą.
Zabawimy się.
BAZA HELIOSA
OKSYKODON
DEKSTROAMFETAMINA
Słuchajcie.
Mamy wyniki badań próbek pobranych przez geologa Castillo.
Nie ma w nich biosygnatur, więc możemy wiercić.
Helios wyznaczył idealne miejsce na studnię.
ZDŚ właśnie leci z Phoeniksa na grań Gagarina.
- „ZDŚ”? - Zajebiaszczo duży świder.
Rozpoczniemy wiercenie za dwa dni.
Będę pilotował MSAM-a na szczyt grani, a Stevens…
Stevens?
- Stevens? - Tak jest.
- Jesteś drugim pilotem. - Tak jest.
Mueller, będziesz dowodzić bazą, gdy mnie nie będzie.
Corrado, będziesz nadzorować kompresor CO2
i system ciśnienia świdra. Jasne?
- Tak jest. - Tak jest.
Ja i kosmonauta Castillo będziemy nadzorować
wiercenie na grani.
Mamy dużo do przygotowania, więc współpracujmy.
Dobrze powiedziane. Bierzmy się do roboty.
Twój ojciec, on wciąż…
nie przepada za mną.
On jest…
Jest jak kaktus.
Kłujący z zewnątrz, mięciutki w środku.
Mięciutki?
Trudno mi to sobie wyobrazić.
Daj mu trochę czasu.
Jest dobrym dowódcą. Skupionym, inteligentnym.
- Zaczynamy wiercenie. - Czekaj.
Jak to „wiercenie”?
Jutro idziemy na grań Gagarina.
Ale jeszcze nie skończyłam badań próbki.
Myślałem, że z nim rozmawiałaś.
- Nie. - Co…
Zanim… Kelly, nie!
KONIEC TRANSMISJI
To jest…
- Obłęd, co? - Tak.
To pewnie ktoś, kto pracował w moim dziale.
Rosjanie zdobyli wczesną wersję projektu,
a to jedyni ludzie, którzy mieli do niej dostęp.
Za każdym razem, gdy myślę, że mam odpowiedź,
znajduję coś nowego, co nie pasuje.
Przeglądałam to już ze sto razy.
To podchwytliwe.
Nie wiem. Muszę to przemyśleć.
Nie rozwiążę tego metodą eliminacji.
Trzeba w to wliczyć czynnik ludzki, nieprzewidziane okoliczności i…
- Tak, wiem. - Tak.
Dziękuję, że na to zerknąłeś.
Nie wiedziałam, do kogo się zwrócić.
Jasne. Chętnie pomogę. Tak.
Skąd on ma tyle energii?
Mnie męczy patrzenie na niego.
Powinniśmy się zbierać.
Okej.
To są jego rzeczy. Krople do uszu włożyłam do kieszonki.
Tak.
Chyba że…
Chcesz przyjść na kolację? Tata robi machacę.
Uwielbiam jego machacę.
Wiem o tym.
Ale ja…
Obiecałem Javiemu, że zabiorę go na mecz Astros.
Jasne. Nie ma sprawy.
Spodoba mu się.
Jak się czuje twój ojciec?
Czasem lepiej, czasem gorzej.
Mieliśmy już cztery pielęgniarki.
Jedna dziwnie pachniała, druga go okradała.
- Sam rozumiesz. - Tak.
Chodźmy, tato!
W porządku. Chodźmy.
Okej. Chodź tu.
Baw się dobrze na meczu. Widzimy się w niedzielę, okej?
Okej. Pa, mamusiu.
- Pa, skarbie. - Chodź.
Co do twojej pracy,
może nie bierzesz czegoś pod uwagę.
Przyjrzałam się każdemu, kto dla mnie pracował.
Wiem, ale…
może to nie ktoś, kto pracował dla ciebie.
Nie wiem. Tak tylko mówię.
Chodź.
PROJEKT NAPĘDU
BIURO DYREKTORA
Nie mogłeś utrzymać go w spodniach na jedną kadencję? Jedną!
Wiem, że dałem ciała.
Gdyby Baron miał więcej, wykorzystałby to.
Sprawa przycichnie. Wszystko będzie dobrze.
Dobrze?
Skłamałeś pod przysięgą. Nie rozumiesz?
Wrobili mnie. To była pułapka.
Nie kazali ci się z nim przespać, prawda?
Kurwa.
Co…
Co jest takiego wyjątkowego w Jeremym, że jesteś gotów porzucić wszystko,
na co pracowaliśmy całe życie,
by zbudować… nasze kariery, naszą rodzinę, nas?
Nic. Niczego w nim nie ma.
- On tylko… - Co?
Lubi mnie.
Do kurwy nędzy, Larry.
Do kurwy nędzy. Chyba żartujesz.
Czasem nie jest łatwo być twoim mężem.
Jestem pośmiewiskiem.
„Jak urządzi pani Biały Dom, pani Wilson?”
„Co pani robi Ellen na kolację?”
Daj spokój.
Od kiedy cię obchodzi, co myślą ludzie?
Nie o to chodzi.
Wiem, że to…
Wiem, że trudno to zrozumieć, ale całe życie
postępowałem logicznie.
Robiłem to, co mądre, właściwe, ale ostatnio… czuję się…
Ja…
Sam nie wiem.
Larry.
Nie zrozum mnie źle, El.
Jestem dumny ze wszystkiego, co osiągnęliśmy.
Ale ile ja musiałem poświęcić, i ty,
i wszyscy, którzy są nam bliscy.
Twoi rodzice, brat,
Tom, Shirley, Pam, moja rodzina, moje siostry.
Żebyś mogła tu dotrzeć.
Jak to Pam? O czym ty mówisz?
O niczym. Ja nie…
Mówię tylko, że wszyscy coś poświęciliśmy.
Pam zostawiła mnie dla Elise.
Nie o to mi chodziło.
Czemu mówisz, że Pam coś poświęciła?
Zrobiła dla ciebie coś, czego ty nie potrafiłaś zrobić.
O czym ty mówisz?
Wiedziała, że będzie albo ona, albo kariera, że nie możesz mieć obu.
- Czy ty… - Nie.
- Kazałeś jej odejść? - Nie! Jasne, że nie!
To była jej decyzja.
Wiedziałeś o tym i mi nie powiedziałeś.
Daruj mi te świętoszkowate bzdury.
Nie udawaj, że jesteś pasywna w tym wszystkim.
Okłamałeś mnie!
Oboje okłamaliście!
Jak śmiesz podejmować decyzje za mnie? Decydować o moim życiu?
Nic by cię nie powstrzymało, Ellen. Ja to wiedziałem i Pam też.
Nie wierzę.
PAMIĘCI GORDA I TRACY STEVENSÓW
19 WRZEŚNIA 1983
PRZYSZŁOŚĆ NIE NALEŻY DO BOJAŹLIWYCH, TYLKO DO ODWAŻNYCH.
To są twoi rodzice?
Tak.
Ta fasada.
Zbudować pomnik czemuś, co się nie stało,
by powtarzać to kłamstwo.
To cholernie…
Diaboliczne.
Gotowy?
ODWAŻNE RODZINY OPOWIADAJĄ SWOJE HISTORIE – ALZHEIMER
Chodź tu do mnie.
Dzień dobry, pani Meineke.
Niech ci się przyjrzę.
O rety. Wyglądasz jak on.
Co u brata?
Dobrze. Chyba. Jest na Marsie.
Gdy będziesz z nim rozmawiał,
powiedz, że pani Meineke go pozdrawia i jest z niego dumna.
Postaram się pamiętać.
A kim jest ta młoda dama?
To… To jest…
Jego dziewczyna, Sunny. Obiecał, że mnie oprowadzi.
Wspaniale.
Martwię się o niego.
Nie wychodzi z pokoju.
A gdy czasem wyjdzie, jest niemiły i zdystansowany,
nawet dla Avery.
Spędza czas z nowymi przyjaciółmi.
Zawsze przesiadują w ogródku. Sama nie wiem.
Mówi dziwne rzeczy.
Mówi, że może wasi rodzice nie umarli,
tak jak wszyscy mówią.
To nie ma sensu.
Wybacz, że to na ciebie zrzucam.
To bez sensu.
Pa.
KONIEC TRANSMISJI
Ciężka noc?
Tak, wybacz. Oglądałem nagranie od Amber.
Muszę zadzwonić do Kel.
Czas się pakować. Wyruszamy o 8:00.
Sprzęt jest w Module 2, więc do roboty!
Tak jest.
Chodź, PJ!
Dasz radę. Jeszcze trochę.
Mam nagrodę.
Dawaj, PJ! Dobry pies. Chcesz smaczka?
Dojdź do mnie. Tak!
Dobry pies.
Tak.
Twój?
Nie. Należy do Sandy.
Ale adoptowałem go, gdy jest na Phoeniksie.
Pies najlepszym przyjacielem.
Mówisz po hiszpańsku?
Nie. Podróżowałem po Gwatemali.
Chciałbym kiedyś jechać na Kubę.
Wracajmy do pracy.
Sí. Tak. Jasne, praca. Oczywiście.
Hej. Masz ochotę na przygodę? Okej.
Nie baw się zbyt dobrze beze mnie, okej?
Idź, PJ.
- Hej. - Hej.
- Cześć. - Jak leci?
Hej, Danny. Przywitaj się z PJ-em.
Nick. Możesz to coś stąd zabrać, proszę?
To nie coś, to PJ.
Nie martw się. Nie ugryzie cię.
Nie lubisz zwierząt?
To nie jest zwierzę.
Nie słuchaj go, Peej, co?
Jesteś zwierzęciem. On jest marudą.
Idź się pobawić.
To jest…
To jest popieprzone, tato.
- Daj spokój. - Nie możesz.
Przeanalizowałam próbkę i nie uważam, że wiemy dostatecznie dużo,
by wykluczyć obecność mikrobów w tej wodzie.
Kel, wykonaliśmy wszystkie niezbędne testy.
NASA wymyśliła te wymogi.
Zrobiliśmy, co trzeba.
Ale nauka ewoluuje.
To, co robiłam na Antarktydzie, pokazuje, że metody…
Kel, wiemy, że te metody nie są powszechnie akceptowane.
Tracisz z oczu to, co najważniejsze.
Ta woda zmieni tu wszystko,
utoruje drogę dla ludzkiej osady.
Prawdziwej kolonii.
Objawione Przeznaczenie, co?
Wszystko na Marsie jest dla nas.
Zaczyna się.
Zawsze chciałeś być w czymś pierwszy, tato.
Może będziesz pierwszy, który zabije życie na innej planecie.
Daj spokój, Kel!
Cholera!
To klif… Jest tam dzika jaskinia,
stara jaskinia pełna stalaktytów. Jest w niej mnóstwo…
Co, do kurwy?
Danny, przestań!
Co z tobą?
Myślałam, że będzie tu więcej ludzi budujących statki kosmiczne.
Nie, jest dość nudno. Poza kontrolą lotów.
Możemy tam pójść?
Nie. Trzeba mieć specjalne zezwolenie.
Gości nie wpuszczą.
- Co tam jest? - Dział szkoleń.
- Chyba.
Co tam jest?
Nie wiem. Chyba więcej biur.
SALA SPOTKAŃ ASTRONAUTÓW
- To obiecujące. - Czekaj.
Wszyscy się gapią.
Bo jesteś kosmiczną rodziną królewską.
Tak nam powiedzieli, tak?
Ale jeśli chcesz poprawić parametry,
to wymaga czasu.
BANANOWE BLIŹNIAKI
Czym są Bananowe Bliźniaki?
Biszkopt z bitą śmietaną. Chyba.
- Chodźmy już. - Zobaczmy.
Szlag. Jest nieziemskie.
Tak?
Chyba kilka ukradnę.
Przepraszam. Szlag.
- Tak. Pomogę. - Przepraszam.
Dziękuję.
Grawitacja jest do bani.
- To zabawne. Niezdara ze mnie. - Tak.
- Myślałam o słodyczach. - Proszę.
- Dziękuję. - Smacznego.
Przepraszam. Lepiej już pójdźmy. Mówiłem, że nie jestem w tym dobry.
Wiem, że się dobrze bawisz.
- Widzę uśmiech. - Wcale nie.
Serio? Widziałam go przez chwilę.
Jimmy Stevens.
Hej, panie Rossi.
Już ci mówiłem. Jestem Al.
Co tu robisz?
Skusiła cię rodzinna tradycja?
Tylko oprowadzam koleżankę.
Sunny.
Jimmy obiecał, że będą tu ukryte smaczne przekąski.
Ale chyba wprowadził mnie w błąd.
Chowam oreo za batonikami musli w szafce.
Nikt tam nie zagląda.
Dzięki za podpowiedź.
To jakaś romantyczna relacja?
To świetnie, młody.
Jak się masz?
Wciąż interesują cię… Czym się zajmujesz? Komputery, tak?
Tak. My…
Serwisujemy systemy i naprawiamy sprzęt IT.
Tego typu rzeczy.
- Brzmi fajnie. - Tak.
- Widziałeś? - Co?
Tutaj.
Fajna, co?
25-LECIE PIERWSZEJ KLASY ASTRONAUTEK
„Droga pani Stevens, jestem pani fanką.
Mam nadzieję, że to pani poleci na Księżyc.
Rodzice mówili mi, że mogę zostać, kim zechcę.
Ale do teraz im nie wierzyłam”.
Twoja mama była wyjątkowa.
Tak.
Gdy ją poznałem w Jamestown, nie było jej łatwo.
Ale szybko się zadomowiła.
Odnalazła siebie.
Poza chwilami, gdy paliła papierosy w śluzie powietrznej.
Ja jej je wysyłałem.
Ty?
Tak.
Powinienem donieść na ciebie do ochrony.
Pomyślałem, że chciałbyś to zobaczyć.
Dzięki.
Do zobaczenia, Jimmy.
Tu jesteś. Wszędzie cię szukałem.
Nie mogłam znaleźć żadnego identyfikatora.
O Boże.
Jesteś niesamowity. Chodźmy.
Siedzieliśmy w tym gabinecie
i mówiliśmy o partnerstwie i współpracy.
Przykro mi, pani prezydent.
Nie mogę dłużej wspierać tej ustawy.
Przykro mi, że tak uważasz, John.
Zatrzymujemy się na śniadanie między Tallahassee a Birmingham.
Lee zamawia płatki kukurydziane, a potem polewa je tabasco.
Siedzę i myślę:
„Co ty wyprawiasz?”.
A on na to: „Karl, tylko tak mają jakiś smak”.
Wyprzedzał swoje czasy. Nie byłoby nas tu bez niego.
Nie byłoby. Niech spoczywa w pokoju.
Ale nie przyszliśmy rozmawiać o Lee Atwaterze.
Tylko o tej sytuacji.
Po pierwsze, to kompletne bzdury.
Wymyślone. Nigdy się nie stało.
Demokraci nie mogą przeżyć tego, że przegrali w 1992,
dlatego robią wszystko, by zasabotować moją prezydenturę.
To zorganizowany atak na nas, na to, co reprezentujemy.
A teraz, gdy nasze notowania spadły, to dobry moment.
Wszystko pięknie,
ale będą cię atakować z tego powodu.
A gdy trafi do mediów, stanie się prawdą, niezależnie, czy nią jest, czy nie.
To obłęd. Prawda…
Prawda musi mieć jakieś znaczenie.
Nie o prawdę im chodzi.
Gdyby chodziło, czemu wykorzystywaliby posiedzenie w sprawie umów NASA,
by poruszać prywatną sprawę w małżeństwie?
Które trwa od ponad 20 lat. Na dobre i na złe.
To absurd.
Kompletny absurd.
Prawda jest taka, że nic ich nie powstrzyma.
Znajdą każdą szczelinę i będą szukać,
i wykopywać brudy, aż znajdą coś, czego się uczepią.
My robimy to samo. Lee by robił.
Jak to zakończyć, nim się rozpocznie?
Kluczem jest Baron.
Od czasu jego seks-skandalu szuka sposobu, by się zemścić.
I posłucha głosu rozsądku?
Zapewniam, że ma więcej trupów w szafie i nie chce, by ujrzały światło dzienne.
Tak. To świetny pomysł. Przyciśnijmy go.
Przycisnę.
Ale szczerze mówiąc, właśnie patrzę na naszą najlepszą obronę.
Reprezentujecie to, czym powinna być Ameryka.
Eksperci zastanawiają się:
„Czy to spowoduje, że amerykańskie firmy
będą robić interesy z Sowietami?”.
Tego obawia się dziś Wall Street, gdy wiadomość o współpracy Rosji i Heliosa
zaskoczyła sektor finansowy…
James, zabierz mnie do Andrews.
Pani prezydent, zbiórka jest…
Powiedz im, że jestem chora i wracam do Białego Domu.
Polecimy 707. Żadnej prasy.
Tak jest.
Stevens, na słówko.
Co jest?
Nie polecisz na grań. Louisa zajmie twoje miejsce.
Tak? Dlaczego?
Nie potrafisz skupić wzroku, stać nieruchomo.
Myślisz, że nie widziałem naćpanego pilota?
Nie wiem, o czym mówisz.
Gówno prawda.
W jednej chwili zasypiasz, w kolejnej gadasz jak najęty.
Jesteś w rozsypce.
A do tego depczesz psy.
Co? To przez tę zabawkę?
Dawałem ci dużo więcej luzu niż większości, ale mam cię na oku.
Popełniłem ten błąd raz z twoim ojcem, nie popełnię go znowu.
- Nie jestem moim tatą. - Masz rację.
Louisa, będziesz drugim pilotem w locie na grań.
Nick, dowodzisz bazą, gdy nas nie będzie.
Danny, pomożesz mu z łącznością.
- Dasz radę? - Tak jest.
Schrzanisz coś jeszcze raz, tylko raz,
a zamknę cię na Phoeniksie do powrotu na Ziemię.
- Rozumiesz? - Tak, jak chcesz.
- „Jak chcę”? - Jak chcesz, szefie.
Co się stało z „tak jest”?
Tak jest.
Okej.
Dziękuję.
Nie przeginaj.
Cokolwiek powiesz… szefie.
- Nie przeginaj! - Albo co?
Co zrobisz? Jesteś twardzielem?
Co?
Dawaj, Danny.
Uderz mnie.
Tego chcesz? Uderz mnie. No dawaj.
Uderz mnie! Bądź mężczyzną!
Tak myślałem.
Żałosne.
DYREKTOR NASA
Dobrze.
Musimy pomówić o nowym miejscu z wodą.
Wygląda obiecująco, ale jest kilka kilometrów od…
Co?
- Wiem, kto to był. - Kto?
Kto dał mój projekt silnika Rosjanom.
- Aleido, ja… - Emma.
Emma?
Tylko to ma sens.
Uważasz…
Uważasz, że Emma Jorgens pracuje dla Rosjan?
Tak.
Okej.
Nie.
Wszystkie plany, projekty przechodziły przez jej biurko.
Pracowałam z nią 20 lat.
Poświęciła życie temu programowi.
Nie zrobiłaby tego, o co ją oskarżasz.
Tak, wiem. To samo pomyślałam, ale spójrz na to.
- Co to? - Raport kredytowy.
- Sprawdziłaś ją? - Ma długi.
Jakieś 40 000 $ długu.
Aldrich Ames był winny połowę tego.
Wiesz, dlaczego ma takie długi?
Nie.
Bo jej siostra ma raka piersi i Emma opłaca jej opiekę medyczną.
To, że ma chorą siostrę, nie sprawia, że nie jest podejrzana.
Sekretarki zwykle pierwsze zdradzają,
bo mają dostęp do wszystkiego i zero władzy…
Dość tego!
Aleido.
Cholera, kazałam ci to odpuścić.
Jesteś inżynierką misji, dzięki której pierwsi ludzie wylądowali na Marsie.
A zamiast wykonywać swoją pracę, nie śpisz i bawisz się w szpiega.
Wykonuję swoją pracę.
Doprawdy? Bo wydaje mi się,
że rzucasz podejrzenia na niewinnych ludzi.
Powinnaś dobrze wiedzieć, jak krzywdzące mogą być fałszywe oskarżenia.
Może zrób sobie przerwę.
Przerwę?
Wakacje, urlop naukowy. Nazwij to, jak chcesz.
Od kiedy Margo Madison daje wolne?
To ewidentnie dla ciebie za dużo.
Stres, presja.
Wiem, że w domu też wiele się dzieje.
- Nie chcę przerwy. - To musisz skończyć z tymi…
bzdurami.
Albo nie ty podejmiesz decyzję.
Mówi Sunny. Wiesz, co robić.
Hej, to ja.
Jimmy Stevens.
To nie był najlepszy pomysł.
Chodzi mi o identyfikator.
Powinniśmy tam wrócić
i go gdzieś zostawić.
Okej?
Oddzwoń.
Cześć.
Hej, Sunny.
Mówi Charles.
- Hej. - Wyjdź na zewnątrz.
- Czyli… - Przed dom.
Okej.
Hej.
- Co jest? - Wybacz, że tak późno.
Poszło jak z płatka.
- Właśnie wróciłem z wycieczki do JSC. - Co zrobiłeś?
Odzyskaliśmy ich.
Są znowu twoi, bracie.
Co myślisz?
Muszę wymyślić, gdzie to cholerstwo postawić.
Tak.
Cześć.
Mogę wejść?
Ciekawe, jak ta dolina będzie wyglądać za dziesięć, dwadzieścia, sto lat.
I ilu ludzi będzie w stanie tu żyć,
dzięki temu, co właśnie robimy.
Dobre ciśnienie.
Możemy wiercić. Ciśnienie osłony się utrzymuje.
MIEJSCE ODWIERTU WODY
Mamy dobry moment obrotowy.
Zaczepy działają. Ustawienie dobre.
Nie śpiesz się. Zróbmy to dobrze.
Szykuj się na kolejny segment.
Podaj mi klucz hakowy.
Tak, podkręćmy prędkość obrotową.
Uważaj na ciśnienie CO2.
Uwaga na ciśnienie obudowy świdra.
Musimy uważać na ciśnienie, jeśli chcemy się przebić.
Jeśli będzie za niskie,
woda odparuje i wytryśnie szybem pod wysokim ciśnieniem.
Struktury geologiczne się trzymają.
Zwierciadło wody wygląda dobrze.
Szacuję 60 metrów do przebicia.
700 metrów.
Ciśnienie świdra wzrasta.
PRACA W TOKU
Baza, zwiększyć prędkość kompresora CO2, by utrzymać ciśnienie zbiornika.
Przyjąłem. Zwiększam prędkość.
OSTRZEŻENIE
PRACA W TOKU
Pilnuj ciśnienia obudowy świdra.
Tak.
710 metrów.
Ciśnienie nominalne.
Przyjąłem.
Odczyty stabilne.
Przyjąłem, Baza.
Muszę się wyłączyć i sprawdzić dane, nim się przebijemy.
Zostało jeszcze 30 metrów.
Ty dowodzisz.
Pilnuj ciśnienia.
Louisa…
Przygotuj przedłużkę.
Osłona gotowa do wprowadzenia.
730 metrów.
Prędkość wzrasta szybciej, niż sądziliśmy.
Zbliżamy się do głębokości przebicia.
740 metrów.
Zwalniam. Świder za bardzo skacze.
Ciśnienie wzrasta.
Zaraz się przebijemy.
- Uważaj na okno. - Uważam.
GRANICA CIŚNIENIA ALARM
Baza, zgłoś się.
Ciśnienie wzrasta.
Zwiększyć prędkość kompresora do maksimum.
- Uważaj na okno. - Pilnuj ciśnienia.
- Spokojnie. - Uwaga na okno.
Za duży nacisk na świder.
Zmniejsz. Baza, zgłoś się.
Zwiększyć prędkość kompresora.
Baza, odbiór?
BŁĄD DANYCH TELEMETRII
Myślisz, że nie widziałem naćpanego pilota?
- Nie mogę tego cofnąć. - Baza, zgłoś się.
Uważaj na ciśnienie.
Uderz mnie!
Zaraz się złamie.
- Szlag. - Ciśnienie rośnie.
Obudowa wibruje. To gaz!
- Mayday! - Ciśnienie za wysokie.
- To gaz! - Kompresor!
Wynoście się!
ZASILANIE ŁĄCZNOŚCI WYŁĄCZ
AWARIA!
Łączność nie działa.
Słyszysz coś?
Jezu Chryste.
Mayday! Mayday! Dwoje rannych.
Świder… O Boże, rozpadł się.
Louisa, powtórz? Raportuj.
Wsadzamy ich do MSAM-a.
- Szykujcie ambulatorium! - Powiadomcie lekarza.
Odłamek wbił mu się w brzuch.
Co zrobiłeś?
Mayday! Mayday! Mamy dwoje rannych.
Zostań ze mną.
Za ile będziecie?
Za 30 sekund.
Isabel, co z tobą?
Ciśnienie skafandra spada.
Dziura jest duża.
Spokojnie i uciskaj.
Majakowski w Module 2.
Zaraz będziemy.
Przyjąłem. Spotkamy się na miejscu.
Mam Eda.
Weź go do Modułu 2.
Pobiegnę do ambulatorium i pomogę Dimitriemu.
- Louisa. Zabezpiecz MSAM-a. - Przyjąłem.
- W porządku? - Musi iść do ambulatorium.
Aleksiej, złap ją. Pomóż mi.
Is, chodźmy.
Będzie dobrze, Ed.
O Boże.
Biegiem!
Biegnijcie!
Do Modułu 1. Jest bliżej.
Napisy: Agnieszka Otawska