Wysokość 6,4 km.
Prędkość 579 km/h.
Blok E 2050 kg.
Otwieram spadochron.
Za wcześnie.
Schodzimy pod ostrym kątem!
Włączam pilota!
Osłona się nie otwiera!
Jeszcze raz!
Właz otwarty.
Spadochrony wystrzelone.
Wciąż leci za szybko!
Zderzenie!
Przygotować się na zderzenie!
Zderzenie!
8 LUTEGO 1995
Mówi Lee Jung-Gil.
Ukończyłem cel misji ku czci naszego narodu.
Czekam na odpowiedź. Koniec transmisji.
Mówi Lee Jung-Gil.
Ukończyłem cel misji ku czci naszego narodu.
Czekam na odpowiedź.
Koniec transmisji.
Mówi Lee Jung-Gil.
Ukończyłem cel misji ku czci naszego narodu.
Czekam na odpowiedź.
Koniec transmisji.
Mówi Lee Jung-Gil.
Ukończyłem cel misji ku czci naszego narodu.
Czekam na odpowiedź.
Koniec transmisji.
Mówi Lee Jung-Gil.
Ukończyłem cel misji ku czci naszego narodu.
Czekam na odpowiedź.
Koniec transmisji.
Analiza próbki gleby 134
wykazuje wysoki poziom magnezu.
Czekam na odpowiedź.
Koniec transmisji.
Odsuńcie się od statku!
To terytorium Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej!
Odsuńcie się od statku!
Czego tu chcecie?
Nie strzelaj.
Wtargnęliście tu!
- Przyszliśmy… - Cofnąć się!
Czego chcecie?
Nie zabierzecie statku!
Zostańcie tam!
Nie podchodźcie!
OBCY W OBCYM ŚWIECIE
WILSON: JESTEM LESBIJKĄ
PREZYDENTKA JEST LESBIJKĄ
DOCHODZENIE WYWOŁUJE PROTESTY
KŁAMCZUCHA – WILSON OSZUKAŁA AMERYKANÓW
CO JESZCZE UKRYWA?
Wiceprezydent do pani.
Poproś go.
Cześć, Jim.
Pani prezydent.
Po wczorajszym oświadczeniu
musi pani wiedzieć, jak wygląda sytuacja.
Oczywiście.
Rozmowy o usunięciu pani z urzędu nabierają tempa.
Prawie wszyscy republikanie w obu izbach Kongresu
są za odwołaniem.
Czują się zdradzeni, okłamywani.
Sądzę, że moja nieszczerość nie dorównuje zbrodniom i występkom.
Myślę, że mądrze byłoby oszczędzić sobie i krajowi upokorzenia
procedury impeachmentu, a następnie wyroku w Senacie.
Potrzebne są dwie trzecie głosów.
Ze wsparciem demokratów wygram proces w Senacie.
Chce pani oddać swój los w ręce partii,
z którą walczymy od dwóch lat?
A co sugerujesz?
Rezygnację z urzędu.
Żeby ocalić Partię Republikańską przed apokalipsą w następnych wyborach.
Zapewne chętnie mnie zastąpisz?
To nie ma nic wspólnego ze mną. Jesteśmy atakowani.
Ja jestem atakowana.
Zrobię, co w mojej mocy, żeby chronić pani dziedzictwo.
Może być pani pewna.
Nie pieprz mi o dziedzictwie.
Albo o mnie.
Wiem, że już planujesz
pozbawienie NASA środków.
Pozwolę sobie zauważyć,
jeśli pani nie zauważyła, że Mars to skrajna katastrofa.
To cyrk od samego początku.
Najpierw Will Tyler, potem rosyjskie dziecko.
Nie wspominając o tym, że zginęło siedem osób.
Nie robiliśmy tych rzeczy, bo były łatwe, ale dlatego, że były trudne.
Nie pozwolę ci zniszczyć wszystkiego, na co tak ciężko pracowaliśmy.
A ja nie pozwolę zniszczyć Partii Republikańskiej.
Może trzeba ją trochę zniszczyć.
A teraz, jeśli pozwolisz, muszę pracować.
Molly. Cześć. To ja, Karen.
Wayne utknął na konferencji studenckiej.
Możesz na niego zaczekać.
- Okej. - Usiądź.
Albo nie.
Mnie to obojętne.
Molly. Ten obraz jest fantastyczny.
Tamte są Wayne’a.
Okej. Nie mogę tak. Nie mogę się skupić.
Stąd czuć twój niepokój.
- Okej. Pójdę sobie… - Gadaj. O co chodzi?
Wolałabym porozmawiać o tym z Wayne’em.
Zaufaj mi. Też bym to wolała.
Ale ja tu jestem i ty tu jesteś, więc w czym problem?
Okej.
Pracuję w Heliosie z Devem Ayesą i jestem…
Dyrektorką operacyjną. Wayne mi powiedział. Płyń do portu.
- Okej. Do portu. - Do rzeczy.
Tak.
Zarząd chce, żebym została dyrektorką generalną.
- To jest ten problem? - Tak.
Dev jest dyrektorem. On założył Heliosa.
To on mnie wprowadził po tym,
co się stało z Polaris i…
- Czujesz, że jesteś mu coś winna? - Bo jestem.
- Chcesz tego? - Nie w tym rzecz.
Dokładnie w tym rzecz. Chcesz tego czy nie.
- Tak, chcę tego. Ale… - Pamiętasz Apollo 15?
- Jak mogłabym zapomnieć? - To był lot Gorda.
Gordo trenował ponad rok, by znaleźć lód na Księżycu.
A gdy Deke powiedział, że wyśle mnie,
myślisz, że się zastanawiałam?
Mówiłam: „Nie mogę. Co powie Gordo? Może będzie mu przykro?”.
Pieprzyć to! Powiedziałam: „Tak. Lecę”.
Jasne, że tak zrobiłaś, bo jesteś…
Samolubnym chujem.
Nie. Chciałam powiedzieć, że jesteś żywiołem i…
Nie. Jestem samolubnym chujem. W porządku.
Oni zmieniają świat.
Twój były mąż nim jest.
Dev Ayesa, gwarantuję,
jest członkiem Klubu Samolubnych Chujów.
I w głębi serca, nieważne, jak bardzo starasz się to ukryć, ty też nim jesteś.
BAZA SZCZĘŚLIWA DOLINA
Dziecku nic nie jest?
Dowiem się więcej z wyników badań.
Zaraz wracam.
Hej.
Co się dzieje?
Z powodu stanu przedrzucawkowego dziecko nie dostaje dość krwi.
Jezu.
A Kelly?
Ma wysokie ciśnienie krwi. Za wysokie.
Musimy odebrać poród, by ocalić ją i dziecko.
Nie mogę… jej stracić. Rozumiesz to, Dimitri?
Robię, co mogę, Edwardzie.
Ale nie mam tutaj potrzebnego wyposażenia.
Płód urodzi się za wcześnie o przynajmniej miesiąc.
Co to znaczy?
Że musimy zabrać ją i dziecko jak najszybciej na Phoeniksa.
Mają respirator i magnez na toksemię.
Ale nie będziemy mieć dość paliwa do startu jeszcze przez miesiąc.
Jeśli nie urodzi w ciągu 24 godzin, mogą umrzeć.
HAMULEC BEZPIECZEŃSTWA
Łazik 1, Szczęśliwa dolina, zgłoś się.
Łazik 1, Szczęśliwa dolina. Poole, Kuzniecow, zgłoście się.
To miała być bezzałogowa sonda.
Utrzymywali to w sekrecie, na wypadek gdyby nie wyszło.
Pewnie myślą, że nie żyje. Biedaczysko.
Chwila.
Wylądowali na Marsie przed nami.
On wylądował na Marsie przed nami.
Był pierwszym człowiekiem na Marsie?
Sukinsyn.
Jasne.
Nie mówisz po koreańsku?
Myślałam, że Rosja przyjaźni się z Koreą.
To bez znaczenia.
Nie jest na naszej częstotliwości. Nie słyszy nas.
Co zrobimy? Nie możemy tu siedzieć.
Cóż…
Jeśli go zaatakujemy,
razem, jednocześnie,
postrzeli tylko jedno z nas.
Oby to nie był twój najlepszy pomysł.
A masz lepszy?
Może nie potrzebujemy słów.
Co robisz, Danielle?
Jeszcze nie wiem.
Okej…
Okej.
Musimy pożyczyć część twojego statku.
Tak.
To jest twój statek.
Potrzebujemy jego części, by móc… odlecieć.
Co powiesz na to?
Żebyśmy mogli…
wrócić do domu.
Tak?
Dom?
Dom. Tak.
Tak! Żebyśmy mogli wrócić… Tak.
Czekaj! Co… Kuz, niech to szlag.
Próbuję… Czekaj.
Daj mi to.
Mam.
Okej.
Co to było?
Masz rację. Nie potrzebujemy słów.
NASA ZSRR
Szczęśliwa dolina? Łazik 1. Słyszycie nas?
Nic wam nie jest?
Wszystko dobrze.
Macie system Kurs?
Mamy i wracamy.
Ale powinniście coś wiedzieć.
Jak to jest możliwe?
Ledwie wystrzelili satelitę na orbitę.
Nasi przyjaciele z Korei
zawsze chcieli udowodnić, że są światową potęgą.
Jak mamy go nazwać? Uchodźcą? Więźniem?
Sekretarz Bush martwi się,
że Koreańczycy uznają to za wrogie działanie.
Pomówię z Przewodniczącym. Potrzebują wsparcia ZSRR.
Po prostu przywieź ich kosmonautę w jednym kawałku.
Zrobi się.
I mogę coś dodać odnośnie do twoich kłopotów politycznych?
Nie. Nie musisz…
Jest takie rosyjskie powiedzenie.
Po angielsku brzmiałoby to:
„Uciekałem od wilka, wpadłem na niedźwiedzia”.
W rzeczy samej.
Powodzenia.
Dziękuję.
Do widzenia.
CENTRUM LOTÓW KOSMICZNYCH IM. JOHNSONA
Jak dobrze wiesz, mamy sporo na głowie.
Więc czemu zawdzięczam tę nieplanowaną wizytę, pani Catiche?
Mam do omówienia delikatną sprawę.
Jeśli chodzi o naszego gościa…
Nie.
Właśnie planuję operację ratunkową.
Jesteś przedmiotem śledztwa.
Słucham?
Mamy agenta w waszym Departamencie Sprawiedliwości.
Poinformował nas, że jesteś pod lupą FBI.
Rozmawia z nimi ktoś z NASA.
Kto?
Aleida Rosales.
Z tego, co udało nam się dowiedzieć,
agenci szykują się do aresztowania.
Możemy ci pomóc.
Widziałam, jak pomagacie.
Aresztują cię, jeśli nic nie zrobisz.
Spędzisz kolejne 40 lat życia w zakładzie karnym.
Tego chcesz?
W Sojournerze jest dużo ciekłego wodoru.
W ich modułach można szybciej syntetyzować metan.
To brzmi obiecująco.
Ogranicza nas prędkość, z jaką możemy wyciągać CO2 z atmosfery Marsa.
Możemy porozmawiać?
Pewnie. Zaraz wracam.
Niedługo jedziemy do JSC.
- Spotkamy się tam. - Tak.
Tak.
Jak się trzymasz?
- Dobrze. - Tak?
Dobrze. Tak…
Będę się czuć lepiej, gdy Kelly trafi bezpiecznie na Phoeniksa.
I trafi tam.
Okej, chciałem cię ostrzec, bo wygląda na to,
że gnoje wykonają swój ruch.
Kto?
Zarząd.
Chcą nam odebrać Heliosa.
Nie możemy siedzieć i czekać, aż przejmą kontrolę.
Rozmawiałem z zagranicznymi partnerami.
- Hej, Dev. - Posłuchaj.
Rozmawiałem z zagranicznymi partnerami
i są zainteresowani tym, co robimy.
Trochę się wahają,
- przez to co… - Dev.
Co?
Zarząd zwrócił się do mnie.
Chcą, bym została dyrektorką.
Co powiedziałaś?
Że muszę to przemyśleć.
Przemyślałaś?
Wierzę w tę firmę. Naprawdę.
Wierzę w to, co zbudowaliśmy i co budujemy.
Ale w tej chwili ta firma potrzebuje stabilnego kierownictwa.
- Dev, chcę, byś… - Nie.
- Chcę, byś wiedział… - Nie przepraszaj.
To moja wina.
Nie powinienem był łamać naszych podstawowych zasad.
Dałem ci gabinet, tytuł, wszystko, o co prosiłaś,
a to zniszczyło to, co reprezentowała ta firma.
Dev, oboje wiemy, że to nie ma nic wspólnego
z abstrakcyjnym pojęciem wspólnoty.
Nie? To o co chodzi, Karen?
Oświeć mnie.
O ciebie.
Przez ostatnich kilka miesięcy
twoje chaotyczne zachowanie, podejmowanie decyzji…
twoja niezdolność do dostosowania się naraziły nasze finanse na szwank.
Chodzi o przyszłość tej firmy.
I o ludzi, na których podobno tak bardzo ci zależy.
Czyli robisz to dla nich? Dla nikogo innego?
Nie.
Robię to też dla siebie. Ale powiedz mi, co w tym złego, co?
Harowałam jak wół, by tu dotrzeć.
- Odbierasz to, co ci się należy. - Nie chciałam, żeby tak było, okej?
Dev, chcę, żebyś z nami został, okej? Ze mną, masz swoje miejsce w zarządzie.
Dalej będziemy budować to, co budowaliśmy.
Mam patrzeć, jak plądrujesz moją firmę?
Sprzedajesz ją na części?
Nie, dziękuję.
NASA nad tym pracuje, ale…
Nie jest łatwo.
By wystartować z tą ilością paliwa, którą mamy,
musimy zmniejszyć masę MSAM-a.
Jest coś jeszcze, co możemy wyrzucić z Popeye’a?
- Ile potrzebujemy? - Według NASA około 450 kg.
Już wyjęliśmy większość siedzeń.
Cały sprzęt, który nie jest niezbędny.
Nie ma nic innego, jeśli wciąż ma latać.
Można pozbyć się jeszcze jednej rzeczy.
Jakiej?
Nas.
My jesteśmy obciążeniem.
Nasza dziewiątka.
To około 450 kilogramów.
Co? Nie.
Jeśli my zostaniemy, Kelly poleci.
Nie. Nie. To nie jest…
Będziemy musieli czekać na Sojournera 2, żeby nas zabrał.
Będzie tu za półtora roku.
To szaleństwo.
Nie możecie. Nie wystarczy wam jedzenia.
Jeśli będziemy racjonować posiłki
i uprawy Kelly w dżungli będą rosły w takim tempie…
Będzie ciężko, ale może się udać.
Nie ma mowy.
Nie pozwolę wam na to.
Musimy wymyślić coś innego albo… Nie wiem.
Dimitri, czy jest jakiś sposób, bym mogła tu urodzić?
Przykro mi. Nie ma.
Zostanę.
Danny. Nie.
Ja też zostanę.
- Ja też. - I ja.
To obłęd.
Nie przetrwacie tu tak długo.
Nie róbcie tego.
Dużo się tu mówi, żeby odpuścić sobie Marsa.
Ale choć było ciężko i choć wciąż opłakujemy tych, których straciliśmy,
to wszystko poszłoby na marne, gdybyśmy się teraz poddali.
Kelly poleci na Phoeniksa,
a wy będziecie musieli po nas przylecieć…
bo się nigdzie nie wybieramy.
Bez odbioru.
KONIEC TRANSMISJI
Połącz z prezydentką.
Sprawdzam. Raz, dwa, test. Jak słychać, Brandon?
Dobrze.
Jestem przed Centrum Lotów, gdzie właśnie usłyszeliśmy…
Kelly Baldwin i jej dziecko polecą na Phoeniksa,
gdzie jest potrzebny jej sprzęt medyczny.
To szokujące doniesienie z Centrum Lotów Kosmicznych,
gdzie setki zebrały się…
USŁUGI PRODUKCYJNE
Gdy wejdziesz do pokoju 329, szukaj panelu wideo.
Odłącz kabel podłączony do przełącznika pierwszego
i podłącz do nadajnika.
Wtedy Sunny wgra film, który nagramy kamerą tutaj.
Bułka z masłem.
To na pewno odpowiedni moment?
To idealny moment.
Oczy wszystkich są skierowane na NASA.
Ludzie zobaczą, jak skorumpowana jest ta instytucja.
Dziś zmienimy świat, Jim.
I oddamy sprawiedliwość twoim rodzicom.
W porządku?
Tak.
…medyczną dostępną na orbitującym Phoeniksie.
Będziemy mieli najnowsze…
Nawet redukując liczbę pasażerów do jednego,
z dostępnym od ręki paliwem…
mamy tylko 95,3%.
Dziewięćdziesiąt pięć procent. Wolne żarty.
- To lepiej niż 80%. - Kogo to obchodzi?
Nie da się przelecieć 95% drogi do Phoeniksa. Albo 100%, albo nic.
Aleido.
Wyjdź ze mną na chwilę.
Margo, ja…
Potrzebuję cię tu.
Wiem. Ja…
Musimy o czymś porozmawiać.
Wiem o śledztwie.
- Wiesz? - Tak.
Przepraszam, że jesteś w to zamieszana. Nigdy tego nie chciałam.
Uwierz mi. Próbowałam to przerwać.
Dlaczego to zrobiłaś?
Dlaczego im pomogłaś?
Porozmawiamy, gdy będzie po wszystkim.
Ale w tej chwili kończy nam się czas.
Potrzebuję cię tam.
- Przed czy po tym… - Daj spokój.
…jak rozbijesz statek na powierzchni, przez co będzie bezużyteczny.
Wysadziliście górę.
No dobrze.
Zaakceptujmy fakt,
że MSAM osiągnie tylko
95% prędkości orbitalnej.
Jak pokonamy ostatnie pięć procent drogi?
Gdybyśmy mieli czas, żeby zbudować nowszą wersję MSAM-a z innym paliwem,
to by się udało. Ale nie mamy czasu.
Może mamy.
Ona jest nowszą wersją.
- Co? - Kelly.
Jak to w ogóle…
Damy jej niezależny układ napędowy.
PMU.
Powinni go mieć na pokładzie Sojournera.
I jest przeszkolona.
Mobilna jednostka napędowa była zaprojektowana,
by astronauta chodził po kadłubie Sojournera.
Nie ma dość siły ciągu, by dotarła na Phoeniksa.
Nie chodzi o siłę, a o impuls. Potrzebujemy większego zbiornika.
Jeśli znajdziemy sposób,
by podłączyć zbiorniki z paliwem do PMU,
to osiągnie prędkość, której potrzebuje, by dostać się na orbitę.
Przepraszam. Sugerujesz, że mamy wystrzelić Kelly Baldwin jak rakietę?
W zasadzie tak.
Steven, zabierz zapasowy PMU i zbiorniki paliwa do budynku 7.
Wymyśl, jak doczepić zbiorniki i zdobądź nam te pięć procent.
Robi się.
Bill, jeśli to się uda,
będzie musiała być na zewnątrz na dachu MSAM-a.
- Wymyślcie, jak to zrobimy. - Do roboty.
Ludzie w symulatorach mają opracować każdy możliwy scenariusz.
Nie będzie miała systemu naprowadzania ani nawigacji,
więc będzie musiała zrobić to wzrokowo.
Do dzieła.
Dobra. Podejdźcie.
Chcę dać wam znać, że zarząd poprosi mnie,
żebym zrezygnował z funkcji dyrektora generalnego.
Moje miejsce zajmie Karen Baldwin.
To jakiś żart.
Uważają, że powinniśmy dać sobie spokój z Marsem.
I skupić się na wydobywaniu helu-3.
W tym są pieniądze.
Nie będę was okłamywał, tam jest dużo pieniędzy.
A przez ostatnie niepowodzenia
uważają, że działamy za ostro i za szybko.
Że powinniśmy się wycofać.
Ale my tacy nie jesteśmy.
- Nie. - Prawda?
To bzdura, Dev.
Nie mogą tego zrobić.
Przyjaciele,
Helios to dzieło mojego życia.
To nasze dzieło.
Ale tak naprawdę,
Helios to tylko nazwa na budynku.
A my osiągnęliśmy zdecydowanie więcej.
- Tak, to prawda. - To rewolucja. I wywołaliśmy ją my.
Razem.
Możemy zacząć i zaczniemy od nowa.
Tak jest.
Ale tym razem zrobimy to dobrze.
Żadnego zarządu. Niczego takiego.
Wy będziecie zarządem.
Nie odwrócimy się od Marsa! Nie!
Podwoimy wysiłki.
Więcej baz, więcej misji, więcej wszystkiego.
To dopiero początek.
Mam pytanie.
Dotyczące tych, którzy pójdą za tobą.
Będą dostawali takie samo wynagrodzenie jak teraz?
Dziękuję za troskę, Karen.
Będą pewne cięcia wypłat, zanim staniemy na nogi.
Jestem z wami szczery.
- O czym mówimy? - Tak, jakie cięcia?
Mówimy o 10%, 15%?
Nie jesteśmy tu dla pieniędzy.
- Trzymajmy się razem. - Mów za siebie.
A co z opcjami na akcje?
Opcjami na akcje?
Tak. Jeśli odejdziemy, stracimy opcje na akcje w Heliosie, tak?
- Nie wiem, czy to prawda… - To prawda.
To jakieś sto patyków.
- Okej. - Nie mogę odejść.
To dużo pieniędzy.
Okej. Ludzie.
Tu nie chodzi o pieniądze.
Tu nie chodzi o nas.
Tu chodzi o to, że wszyscy walczymy o coś większego.
Łatwo ci mówić, Dev.
Jesteś nadziany.
- Chcę kupić dom. - Spłacam kredyt.
A ja hipotekę.
Z dachu MSAM-a?
To szaleństwo.
Tak, może, ale…
taki jest plan.
Dasz sobie radę, Kel.
Pamiętaj, że tam prawie nie ma atmosfery, więc start
będzie przypominał jazdę na tyle LSAM-a na Księżycu.
Ćwiczyłaś na PMU najwięcej z nas.
To będzie jak kolejne EVA.
Bardziej jak bycie wystrzelonym z armaty.
Cóż…
Jeśli dzięki temu dziecko będzie bezpieczne, to zrobię to.
Zuch dziewczyna.
Ale skoro będę na dachu MSAM-a, jak będę go pilotować?
Nie będziesz.
Ja będę.
Nie, to…
Zużyjemy prawie całe paliwo.
Nie zostanie ci na lądowanie, rozbijesz się.
Nie pozwolę, by ktoś ryzykował
dla ciebie i Eda Juniora.
Nie martw się.
Rozmawiam z Houston
i wymyślimy, jak bezpiecznie ściągnąć mnie na dół.
I mam do pomocy najlepszego pilota, jakiego znam.
Dobra.
Wystarczy już.
Bierzmy się do roboty.
Gdzie jest królowa ciemności?
Cześć, Molly.
Brakowało mi tego głosu.
Słyszałam, że Ed Baldwin mnie potrzebuje.
Tak. Powiedział, że chce kogoś…
Kogoś, kto nadstawiał już dupy?
Tak to ujął, zgadza się.
Okej, nie roztrząsajmy tego. Co mamy?
Ile zostanie mu paliwa,
gdy Kelly oddzieli się od MSAM-a?
Zostanie mu w zbiornikach około dwóch do trzech procent.
To niewiele.
Zespoły FIDO i GUIDO…
zapewnijcie pani Cobb wszystko, czego potrzebuje.
Cieszę się, że wróciliście.
To są mieszkańcy Szczęśliwej doliny.
Witaj.
Jak ma na imię?
Nie wiem. Nie powiedział ani słowa.
Jak się nazywasz?
Podpułkownik Lee Jung-Gil.
Co, do diabła?
Nauczyłem się co nieco podczas wojny.
Dowódca Ed Baldwin.
Musicie mnie odwieźć na moje stanowisko.
Stanowisko?
Musicie mnie odwieźć na moje stanowisko.
Powtarza, że powinniśmy…
odwieźć go do domu.
Nie był szczęśliwy, że go zabieramy z jego statku,
ale co mieliśmy zrobić? Zostawić go tam na śmierć?
Dla niego najważniejsza jest misja, nie zważając na koszt.
Mój drogi pierożku…
teraz to jest twój dom.
Okej. Dani. Zanieś system Kurs Louisie.
- Tak. - Wkrótce musimy startować.
Okej.
POKÓJ TECHNICZNY
Jimmy.
- Karen. - Cześć.
Cześć.
Co ty…
Tak, jesteś… Jesteś tu, bo…
Tak, ale ciebie się tu nie spodziewałam.
Tak. Ale tu jestem.
Danny na pewno to docenia.
Tak.
Wszystko w porządku?
Tak…
Chyba po prostu… Pójdę zapalić.
Okej. To do zobaczenia w środku.
Tak. Do zobaczenia.
Okej.
Karen.
Mamy dla ciebie miejsce.
Dzięki.
DYREKTOR LOTU
Wiedziałam, że jakoś cię namówię, byś ze mną pracowała.
To zabawne, kiedyś trzymali mnie tam.
Mnie też.
Tak, 20 lat temu byłam w galerii widokowej,
czekając na informację, czy mój mąż przeżyje.
A teraz jestem tutaj.
I też czekam na informację, czy on i moja córka przeżyją.
MIEJSCE SPOTKANIA ODLEGŁOŚĆ ZASIĘG
Hej, Jim.
Jak poszło?
Dobrze.
Dobrze. Wszystko gotowe.
Świetnie. Doceniamy to.
- Prawda, Hal? - Pewnie.
Spoko.
Muszę iść do łazienki.
Dobra. To do zobaczenia.
Cześć, tu Amber. Zostaw wiadomość.
Amber, mówi Jimmy. Oddzwoń do mnie, proszę.
Myślę, że coś złego stanie się w JSC
i nie wiem, co robić.
Może…
Hej, wszystko okej?
Tak. W porządku.
Spoko. Tak, bo wybiegłeś stamtąd, więc…
Nie, musiałem iść siku. To wszystko.
Do kogo dzwonisz?
Do Amber.
Mówiłem jej, że wrócę późno.
To miłe.
To pójdę siku.
Pani Madison?
Rozmowa wideo do pani z Bazy Ramstein w Niemczech.
Przełącz.
BAZA LOTNICZA RAMSTEIN
Margo?
Załatwione.
Wydostaliśmy się. Ja i moja rodzina. Bardzo ci dziękuję.
Cieszę się, że to słyszę, Siergieju.
To było emocjonujące.
Zabrali nas w środku nocy.
Wylądowaliśmy w Niemczech godzinę temu.
Mam nadzieję, że to nie było za dużo dla rodziców.
Nie. Wręcz przeciwnie.
Nie, nigdy nie byli bardziej podekscytowani.
Pierwszy raz w helikopterze.
Dziękuję.
Jeszcze raz dziękuję, Margo.
Nie wiem, jak ci się odwdzięczę.
Nie martw się o to. Uważaj na siebie.
Mówią, że do końca tygodnia będziemy już w Stanach.
To…
wspaniale.
Nie mogę się doczekać życia w Stanach.
Trzeba będzie się przyzwyczaić do życia w nowym miejscu.
Tak.
Nie mogę się doczekać.
Wkrótce się zobaczymy.
Tak.
Do widzenia, Siergieju.
Cała sztuczka polega na odpowiednim wyczuciu czasu.
Nie oceniaj wysokości, patrząc na ziemię.
Będzie się zbliżać za szybko.
Nie możesz ufać radiowysokościomierzowi,
bo nie wiemy, z jakim terenem będziesz miał do czynienia.
Więc jest bezużyteczny.
Musisz patrzeć na horyzont,
by ocenić, kiedy je włączyć.
Sekundę za wcześnie i zostanie z ciebie dymiąca dziura,
sekundę za późno i upieczesz się jak kurczak na rożnie.
To dobrze, że już kończysz karierę, Ed.
I tak niewiele cię już czeka.
Powodzenia, przyjacielu.
KONIEC TRANSMISJI
Mol.
Czy to się uda?
Nie będę kłamać. Gorzej już nie może być.
Ostatni raz coś takiego robiłam
podczas pokazów lotnictwa na jarmarku w Topece.
Byłaś pilotką na pokazach. Czemu mnie to nie dziwi?
O tak. Przebranie klauna, latanie na skrzydłach, pełen zestaw.
Tylko tak mogłam zarobić na życie, gdy te gnojki zamknęły Mercury’ego 13.
Nie powstrzymają cię, co?
Nie ma mowy.
Przepraszam.
- Amber? - Cześć. Karen,
przepraszam, że przeszkadzam, ale nie wiedziałam, do kogo dzwonić.
- Co jest? - Chodzi o Jimmy’ego.
Dostałam od niego wiadomość,
mówił bardzo szybko,
że coś dziwnego dzieje się w JSC,
a potem się rozłączył.
Martwię się o niego. Ostatnio nie jest sobą.
Okej.
Spróbuję się czegoś dowiedzieć, okej?
Dziękuję, Karen.
Wszystko gotowe do startu?
- Tak. - Świetnie.
- Ed. - Tak?
Pozwól mi to zrobić.
Trenuję na MSAM-ie od 1992 roku. Znam go.
- To moja córka. - Wiem.
Ale szansa, że wrócisz…
To ja powinienem lecieć.
Jeśli ktoś ma to zrobić…
- to powinienem być ja. - O czym ty, do diabła, mówisz?
Masz w domu żonę i dziecko. Masz całe życie przed sobą.
Koniec dyskusji.
Ale…
- Nie mam czasu na kłótnię… - To byłem ja, Ed.
Ty co? O czym ty, do diabła, mówisz?
To ja nie zmniejszyłem ciśnienia obudowy świdra.
Nie Nick.
Co?
To była moja wina, że się rozpadł.
- Nie, to niemożliwe. - To prawda, Ed.
Byłeś rozkojarzony. To był błąd.
Nie.
Widziałem, jak wzrasta. Nic nie zrobiłem, by je zmniejszyć.
Dlaczego?
Ja…
Wyłączyłem komunikację.
Nie wiem. Byłem zły.
Byłem w rozsypce.
Przepraszam, Ed.
Przepraszam.
Ed, proszę. Muszę to zrobić.
- Muszę to zrobić, proszę. - Nie.
- Proszę, pozwól mi to zrobić. - Nie!
Po tym, co powiedziałeś, mam ci pozwolić lecieć z moją córką?
- Pomyślałem… - Pomyślałeś?
W ogóle nie myślałeś, samolubny gnoju.
Przepraszam, Ed.
Moja córka nie jest twoim sposobem na uwolnienie się od poczucia winy.
Powiem ci, co zrobisz. Weźmiesz się ostro do pracy
i dopilnujesz, by wszystko poszło zgodnie z planem.
A gdy to się skończy…
przyjdzie dzień sądu, Danny.
Rozumiesz?
Nie słyszę cię, kurwa.
Tak jest.
Wynoś się stąd.
Przepraszam.
Widział pan młodego mężczyznę, długie włosy, flanela, dżinsowa kurtka?
- Nie. - Nie? Okej. Dzięki.
Cholera.
Hej, tu Jimmy.
Zostaw wiadomość.
Dobrze. Przekaż to do bazy Szczęśliwa dolina.
Niech startują w zaktualizowanym oknie.
Słuchajcie.
Pamiętam, że stałam tu, gdy Gene Kranz przerwał odliczanie
i wezwał tu wszystkich przed Apollo 11.
Tak, jestem stara.
Do dziś pamiętam jego słowa.
„To my walczymy o przyszłość i wygramy”.
Miał wtedy rację.
I wciąż ją ma.
Chciałam tylko powiedzieć,
że to był zaszczyt
i przywilej
pracować z wami wszystkimi.
Dziękuję.
Aleido.
Przejmujesz kontrolę.
No dobra.
Zaczynamy.
Mamy kilka minut, nim opóźnienie w komunikacji
przeszkodzi w wysyłaniu im informacji,
więc dopilnujcie, by mieli aktualne trajektorie
i by załoga na Phoeniksie widziała miejsce startu.
AWARYJNA TRAJEKTORIA LOTU
A. POLETOW
Aleksiej by tego chciał.
Tęsknię za nim.
Ja też.
Byłby z ciebie dumny.
WZNOSZENIE OPADANIE
Sześćdziesiąt sekund do startu.
Wszystko okej, młoda?
No wiesz. Zastanawiam się, czy wybrałam odpowiednią ścieżkę kariery.
Dasz radę, Kel.
Szczęśliwa dolina, Phoenix.
Systemy działają.
Wyrównanie płaszczyzny orbitalnej wygląda dobrze. Trajektoria dobra.
Jesteśmy gotowi na spotkanie.
Przyjęłam, Phoenix.
Systemy z naszej strony działają poprawnie.
Popeye…
Możesz startować.
Przyjąłem. Włączam booster. Zbiorniki mają dobre ciśnienie.
- Tato. - Tak?
Kocham cię.
Ja też cię kocham, młoda.
Zawsze.
Zapłon za pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Szlag.
SILNIK: WŁĄCZ
Trajektoria dobra. Prędkość 122 metrów na sekundę.
PALIWO
Zaraz się uspokoi, Kel.
Mało paliwa.
Paliwo na poziomie 30%.
Prędkość 2500 metrów na sekundę.
Minuta do odłączenia.
- Mało paliwa. - No dalej.
- Przygotuj się, Kel. - Przyjęłam.
Ciśnienie zbiornika dwa włączone.
Widzę Phoeniksa.
Możesz się odłączyć.
Zaczynamy, młoda.
Wykonuję manewr przechylenia.
Wyłączam silnik.
Odpinam uprząż bezpieczeństwa.
Odpal silniki PMU za trzy, dwa, jeden. Odpalaj!
- Mamy ją. Mamy ją. - Tak!
Jest w śluzie.
Udało się.
Jimmy.
- Dzięki Bogu. - Okej.
- Musimy uciekać. - O Boże.
Chodź.
O Boże.
Biegnij!
O cholera.
Ruchy!
Ochrona!
Ochrona. Cześć.
Tam jest szary dostawczak, a przy nim mężczyzna.
Cofnąć się! Cofnijcie się!
Wysoka prędkość opadania.
14 000 metrów.
Wysoka prędkość opadania.
10 000 metrów. Wysoka prędkość opadania.
8000 metrów.
Za wysoka prędkość opadania.
Za wysoka prędkość opadania. 3000 metrów.
Za wysoka prędkość opadania.
1000 metrów. Wznieś.
Wznieś. Za wysoka prędkość opadania.
500 metrów. Wznieś.
Wznieś.
Otrzymujemy doniesienia o wybuchu bomby w JSC w Houston.
Wygląda na to, że jest wiele ofiar…
Liczba ofiar jest nieznana.
Otrzymujemy doniesienia o…
Podobno wybuchła bomba w aucie
zaparkowanym przed głównym budynkiem JSC.
Nie wiemy, ile osób zginęło.
Kto tam jest?
Andrew.
- Jesteś ranny? - Tak. W głowę.
- Możesz wstać? - Chyba tak.
Okej. Zabiorę cię stąd.
Wstajemy.
Tędy. Idźcie za moim głosem.
Jeszcze 25 kroków do klatki schodowej.
Damy radę, Andrew. Nie jest daleko.
Okej, są schody. Głowa nisko.
Wyjdźcie przed budynek. Niech ktoś mu pomoże.
Wracam po resztę ludzi.
DYREKTOR NASA
Ed.
W JSC wybuchła bomba.
Karen tam była.
Tak mi przykro.
TĘSKNIMY ZA WAMI SPOCZYWAJCIE W POKOJU
Zdecydowaliśmy, że tak będzie najlepiej.
Co miesiąc ktoś będzie przywoził ci zapasy.
Rozumiem.
W 1620 roku statek o nazwie Mayflower
przepłynął Atlantyk w poszukiwaniu nowego świata.
Niektórzy uciekali przed przeszłością,
inni gonili za marzeniami.
Zmagali się z wieloma trudnościami.
Ale razem
i mając w pamięci tych, którzy zginęli…
udało im się sobie poradzić.
Co kiedyś było grupą nieznajomych,
podróżników szukających lepszego życia,
stało się czymś zupełnie innym,
czymś więcej.
I w najbardziej nieoczekiwanym miejscu…
odnaleźli nowy dom.
Hej.
Więc…
co robimy teraz?
Nie wiem.
CENTRUM LOTÓW NASA ZMIENIŁO NAZWĘ NA CZEŚĆ POLEGŁEJ BOHATERKI, MOLLY COBB
Dzień dobry.
Napisy: Agnieszka Otawska