Hereditary (2018) ซับแปล 23.976 fps runtime 02:07:25
Ellen taperLeigh อายุ78 เสียชีวิตจาก การป่วยยืดเยื้อ ณ. บ้านลูกสาวของเธอ แอนนี่
มรณะ วันที่ 3 เมษายน 2018
ภรรยาที่รักของสามี Matin Leigh.(ตาย) แม่สุดที่รักของ AnnieLeigh Graham
และ CharlesLeigh (ตาย)
ยายที่รักของปีเตอร์ เกรแฮมและชาร์ลี เกรแฮม เธอซึ่งดูแลโดยลูกเขย Dr.Steven Graham
เธอจะถูกรำลึกถึง
พิธีเคารพศพ ณ.ฌาปนสถานคิงส์ตัน ในวันศุกร์ เวลา 10.00 น.-12.00 น.
กำหนดเคลื่อนศพไปฝังในวันเสาร์ เวลา 10.00 น. ณ.สุสาน SpringBlossom
ไม่เอาน่า ปีเตอร์
ตื่นได้แล้ว ปีเตอร์ ตื่นซักที
นี่สูทของลูก
ลูกรู้มั้ย เมื่อคืนน้องสาวของลูก นอนในห้องหรือเปล่า?
ไม่รู้ครับ
เร็วเข้า ปีเตอร์ ลุกเถอะน่า
โธ่ ชาร์ลี ให้ตายสิ เอาอีกแล้ว!
มันเย็นเฉียบเลยนะ เมื่อคืน!
ลูกถึงได้เป็นปอดบวมไง
หนูไม่เป็นไร
โอเค รีบหน่อย ไปกันได้ เราสายแล้ว
แม่ของลูก ไปนั่งรออยู่ในรถแล้ว
ช่างน่ายินดีนัก ที่ได้เห็นใบหน้า ที่แปลกตามากมายที่นี่ ในวันนี้
ดิฉันรู้ว่าคุณแม่ท่าน ต้องสัมผัสได้อย่างมาก
และก็แอบระแวงนิดๆ..
ที่ได้เห็นมันเป็นแบบนี้
คุณแม่ดิฉันเป็นคนที่ ซุกงำความลับและเก็บตัว
แม่มีพิธีกรรมส่วนตัว
เพื่อนส่วนตัว, ความกังวลส่วนตัว
มันให้ความรู้สึก เหมือนถูกหักหลัง
ที่มายืนพูดเรื่องแม่ให้คนอื่นฟัง
แม่เป็นคนที่เข้าใจยาก
ถ้าคุณเคยคิดว่าคุณรู้ ว่าอะไรเกิดขึ้นกับแม่
พระเจ้าก็จะขัดขวางไม่ให้คุณ ได้ลองเผชิญหน้ากับสิ่งนั้น
แต่เมื่อใดที่ชีวิตแม่ ไม่มีเรื่องมาแปดเปื้อน
แม่ก็เป็นคนอ่อนหวาน อบอุ่น
และน่ารักที่สุดในโลก
แม่ยังคงปากแข็ง อย่างไม่น่าเชื่อ
ซึ่งบางที น่าจะ อธิบายความเป็นตัวฉัน
คุณสามารถพึ่งแม่ได้เสมอ ยามเมื่อคุณต้องการคำตอบ
และถ้าแม่เคยทำผิด
แล้วก็นั่น คือความคิดเห็นของคุณ..
แปลว่าคุณคิดผิด
ไม่มีถั่วในนั้นใช่มั้ย?
- ไม่มี - ดีแล้ว
มีถั่วรึเปล่า เพราะเราไม่มี "อีพิเนฟรีน" แก้แพ้ มาด้วย
ผมรู้
สวัสดี เร็กซี่! ไง เจ้าหมาน้อย
ถอดรองเท้ากันด้วยนะ
ชาร์ลี ถอดรองเท้าซะ
มันรู้สึกแปลกๆ
ใช่
ฉันควรเศร้ากว่านี้มั้ย?
เป็นตัวของตัวเองน่ะแหละ เดี๋ยวก็รู้สึกเอง
เฮ้ เป็นไงบ้าง?
ก็แค่ทำงานน่ะ
พักซะบ้าง จากการหลบหน้าผู้คน
ยังไม่เสร็จตรงห้องพักฟื้นนี่เหรอ?
ค่ะ ระหว่างตรงนี้แล้วก็ ตรงโรงเรียนอนุบาลด้วย
แล้วกำหนดส่งเมื่อไหร่? 7 เดือน?
- 6 เดือนครึ่ง - อู้ว ใกล้แล้วสิ
คิดชื่อออกรึยังล่ะ?
เชิญ
เฮ้..
- กู้ดไน้ท์ ไอ้หนู - กู้ดไน้ท์ครับ
แล้วลูก เอ่อ.. ลูกรู้สึกว่า โอเคมั้ยกับทุกเรื่อง?
ครับ ก็ปกติดี
เศร้านิดหน่อย?
ใช่ พ่อเข้าใจ พ่อรู้
- ราตรีสวัสดิ์ - ครับ
รักลูกนะ
นี่ใครจ๊ะ?
คุณยายหรือเปล่า?
ลูกรู้ว่าเป็นหลานคนโปรด ของยายใช่มั้ย?
นับตั้งแต่หนูยังเป็นทารกเลย
ยายไม่ยอมให้แม่เลี้ยงหนู เพราะยายอยากเลี้ยงเอง
ทำแม่แทบคลั่ง
ยายอยากให้แม่เป็นผู้ชาย
ลูกรู้มั้ย แม่เคยเป็นทอมนะ ตอนที่แม่เริ่มจะโต
แม่เกลียดชุดแบบผู้หญิง เกลียดตุ๊กตา เกลียดสีชมพู
ต่อไปนี้ใครจะสนใจหนู?
เอิ่ม โทษทีนะจ๊ะ
ลูกไม่คิดว่าแม่ จะเป็นคนดูแลหนูรึไง?
แต่ถ้าแม่ตาย
ก็ถ้างั้น..
พ่อก็จะดูแลหนูเอง
ไม่ก็ปีเตอร์
ลูกไม่เคยร้องไห้เหมือนเด็กอื่น
ลูกรู้มั้ยข้อนั้น?
แม้กระทั่งตอนที่ลูกเกิด
ลูกรู้สึกอยากร้องไห้บ้างไหมวันนี้?
ลูกคิดว่า มันจะช่วยบรรเทาบ้างไหม?
ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ ลูกรัก
ที่รักของแม่ สุดที่รัก แอนนี่คนสวย ให้อภัยแม่ด้วย กับทุกเรื่องที่ไม่ได้บอกลูก
ได้โปรดอย่าเกลียดแม่และอย่าได้ สิ้นหวังต่อการสูญเสียของลูก
ลูกจะได้เห็นเองในบั้นปลาย ว่าพวกมันคุ้มค่า
การเสียสละของเรา ช่างอ่อนด้อย เมื่อเทียบกับรางวัลที่จะได้รับ
รักลูกนะ แม่ของหนู
แม่คะ
ฉันเพิ่งทำตัวเองหลอนในห้องทำงาน
ด้วยอะไรล่ะ?
ไม่เหรอ?
เสร็จรึยังจ๊ะ?
เกือบแล้ว
งั้น เราน่าจะจบของเล่นไว้ก่อนแล้ว ค่อยมาต่อ หลังจากทำแบบทดสอบแล้ว
หนูคิดว่ายังไงล่ะ?
- ตกลงค่ะ - โอเค
คุณพระช่วย! นั่นมันอะไรน่ะ?
เช่นนั้น ถ้าเราดูตามกฎ
ที่ว่าฮีโร่มักทำอะไรไม่จบ ด้วยข้อบกพร่องร้ายแรงของเขา
ข้อบกพร่องของเฮอร์คิวลีส คืออะไร?
ความหยิ่งยโส
โอเค ทำไมล่ะ?
เพราะเขาปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงที่ จะใส่ใจในลางบอกเหตุทั้งหลาย
ที่เป็นตัวช่วยอย่างแท้จริง ช่วยเขาให้ไปตลอดรอดฝั่ง
โอเค ก็น่าสนใจ
งั้นเขาก็คิดว่าเขาเอาอยู่
แต่ขอให้ทุกคนจำไว้ว่า
โซโฟคลิสเขียนคำทำนาย เพื่อที่จะให้ไม่มีเงื่อนไข
หมายความว่า เฮอร์คิวลีสไม่เคยมี ทางเลือกใดๆ ถูกไหม?
อย่างนั้น มันจะทำให้เรื่องเศร้า มากขึ้นหรือน้อยลง
หากว่าเขามีทางเลือก?
- น้อยลง - โอเค
- ทำไมล่ะ? - เพราะว่า
สนใจเสนอความเห็นมั้ย ปีเตอร์?
ตรงไหนดีล่ะครับ?
หนูคิดว่าเศร้ามากขึ้น
เพราะถ้าทุกอย่างเป็น สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ซึ่งนั่นหมายความว่า ทุกตัวละคร ไม่มีความหวัง
พวกเขาไม่เคยมีความหวัง
เพราะว่าพวกเขาทั้งหมด เป็นแค่ พวกสิ้นหวัง
พวกเขาทั้งหมดเหมือนเฟืองเล็กๆ ในสิ่งที่น่ากลัวนี้ เครื่องจักรที่สิ้นหวัง
- ฮัลโหล! - ไงคะ!
คุณได้ขึ้นไปห้องแม่บ้างไหมคะ?
เปล่า
เห็นประตูมันเปิดอยู่
ฮัลโหล?
ขอโทษที ฉันรู้ว่ามันไม่มีเหตุผล
- ไม่มีปัญหา - ขอบคุณค่ะ
พ่อครับ ที่สุสานโทรมา
เรื่องอะไรรึ?
ให้ผมคุยดู
ฮัลโหล? ใช่ครับ
นั่นหมายความว่ายังไง?
ถูกขุดสุสาน?
แต่มันเพิ่งจะ อาทิตย์เดียวเองนะ
ครับ โอเค ได้ครับ
ผมเข้าใจดีครับ ใช่..
ทำไมถึงจะไม่โทรไปล่ะ? ครับ สวัสดี
มีอะไรคะ?
เรื่องวางบิลงี่เง่าน่ะ
โอเค ฉันว่าจะ เอ่อ.. ฉันว่าจะไปดูหนัง
ก็ดีนะ
เขาจะพูดว่า
"ฉันเป็นภาระ ฉันเป็นภาระ ฉันเป็นภาระ"
และผมก็จะปลอบเขาว่า เปล่าเลย ไม่ใช่หรอก
แต่จริงๆ น่ะ เขาเป็นภาระ
ต้อนนี้เราต้องพักไว้ก่อน เผื่อเวลาไว้ให้กับผู้มาใหม่
ที่อาจจะอยากพูด
ดังนั้น ท่านทั้งหลาย
หากว่าคุณมาครั้งแรก หรือครั้งที่ 2 ที่ร่วมกับเรา
เราเปิดพื้นที่ให้ครับ
ครับ คุณต้องการที่จะ..
อาจจะไม่ค่ะ
โอเค, ไม่กดดันนะ
ฉันชื่อแอนนี่
สวัสดี แอนนี่
แม่ของฉันตาย เมื่ออาทิตย์ก่อน
ฉันก็เลยมาที่นี่เพื่อลองดู
ฉันเคยต่อต้าน อะไรแบบนี้มาก่อน
แต่ฉันก็เข้ามาร่วมได้ ราวๆ สัก 2 ปีแล้ว
ฉันถูกบังคับให้มา และฉันก็คิดว่ามัน เอ่อ..
ฉันคิดว่ามันช่วยได้
แม่ของฉันแก่มาก และก็ไม่ได้ อยู่ร่วมกัน ตอนบั้นปลายชีวิต
และเราก็ค่อนข้าง ห่างเหินกันก่อนหน้านั้น
จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
เพราะฉันก็ยังรักแม่
และแม่ก็ไม่ได้มีชีวิต ที่สุขสบายนัก
แม่เป็นโรคหลายบุคลิก จนมันกำเริบถึงที่สุด
และภาวะสมองเสื่อม
และพ่อของฉันเสียชีวิต ตอนฉันยัง เป็นทารก จากการขาดสารอาหาร
เพราะเขามีภาวะโรคซึมเศร้า
พ่อทำให้ตัวเอง ขาดสารอาหารเอง
ซึ่งฉันว่า มันไม่น่ายินดีนัก ที่จะรับฟัง
แล้วก็พี่ชายฉันอีก
พี่ชายฉัน เป็นโรคจิตเภท
พอเขาอายุได้ 16 ปี
เขาก็แขวนคอตาย ในห้องนอนแม่
และก็แน่นอน จดหมายลาตาย ตำหนิแม่อยู่คนเดียว
กล่าวหาแม่ว่าพยายาม ยัดเยียดให้เขาเป็นคนอื่น
นั่นคือชีวิตของแม่ฉัน
แล้วแม่ก็มาอาศัยอยู่ในบ้านเรา
และก็ไปจบที่สถานดูแล ผู้ป่วยระยะสุดท้าย
เราไม่เคยได้คุยกันเลย ก่อนหน้านั้น
แบบว่า เราเคยคุย จากนั้นก็เลิก
แล้วต่อมาก็กลับมาคุย
แม่มักจะชักนำเราให้ คล้อยตามอย่างพร้อมใจ
จนกระทั่งสามีของฉัน ในที่สุด ก็ห้ามฉันติดต่อด้วย
ซึ่งกินเวลานานจนกระทั่ง ฉันตั้งท้องลูกสาว
ฉันไม่ยอมให้แม่เข้าใกล้ ไม่ว่าที่ไหน นับตั้งแต่ฉันมีลูกชายคนแรก
นั่นคือเหตุผลที่ยอมให้แม่ ดูแลลูกสาวของฉัน
ซึ่งแม่ก็รีบคว้าโอกาสไว้ทันที
และฉันก็แค่.. ฉันรู้สึกว่าทำผิดอีกครั้ง
เมื่อแม่ป่วย
ไม่ว่าจะยังไง แม่ก็คือแม่ฉัน ยันวันตาย
ไม่ว่าแม่จะไม่เคยรู้สึกผิด กับเรื่องอะไรเลยก็ตาม
และฉันก็ไม่ต้องการ ที่จะเพิ่มความเครียด ให้มากขึ้น กับครอบครัวของฉัน
ฉันไม่แน่ใจจริงๆ ว่า ว่าพวกเขาสามารถ..
สามารถที่จะทนเข้าข้างฉันได้ตลอด
และฉันแค่.. ฉันแค่รู้สึกเหมือน..
ในบางครั้ง ฉันรู้สึกว่า ทุกอย่างพังทลายสิ้น
แล้วจากนั้นฉันก็ตระหนัก ว่าฉันคือคนที่ต้องถูกกล่าวโทษ
หรือฉันจะไม่ถูกกล่าวโทษ
แต่ฉันนั่นแหละคนผิด! ฉัน..
แล้วอะไรล่ะ ที่คุณคิดว่าคุณทำผิด?
ฉันไม่รู้
เฮ้ เกิดอะไรขึ้นในเมือง
ยังไล่ะ คุณครับ? มีการชุมนุมหรืออะไรใช่มั้ย?
ว่าไงนะ?
ก็ชุดที่คุณสวมอยู่นั่นไง
ผมได้คุยมากับคนๆ นึงเมื่อเช้า
คนที่สวมชุด เหมือนกันกับคุณ
อาจจะเป็นคนเดียวกับ ที่คุณตามหามั้ย?
คุณได้คุยกับเขาหรือเปล่า?
เขาบอกอะไรคุณ? เขาไปไหนมา?
เฮ้ คุณมีเรื่องอะไรนี่?
เฮ้ เอามือของคุณออกไปนะ
คุณต้องบอกผม เขาพูดอะไรกับคุณ!
ทำไมผมต้องบอกล่ะ
เฮ้ คุณคิดว่าคุณใหญ่มาจากไหน?
เขาเข้ามา พร้อมกับป้ายห้อยคอ!
ต้องการรู้เกี่ยวกับที่อยู่
ผมก็เลยบอกเขาไป ว่าจะหาเจอได้ยังไง
ที่ไหน?
ไง แอนนี่ ไม่อยากรบกวนคุณนะ แต่เรา อยากเห็นว่าเรา คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว
ส่งรูปภาพงานของคุณ มาให้เราได้ไหม เอาเท่าที่ถึงขั้นตอนปัจจุบัน
ฉันสัญญาว่าเราจะไม่ปากมาก :ซิลเวีย
แม่ครับ เอิ่ม.. แม่คิดว่าผมพอจะยืม
รถสักคัน คืนนี้ได้มั้ย?
ทำไมล่ะ? ลูกจะไปไหนเหรอ?
พอดีมีงานเลี้ยงบาร์บีคิว ที่โรงเรียน
อ้อ งั้นลูกก็ไม่กินมื้อค่ำกับเรา?
เปล่าครับ ผมจะกลับมากินที่นี่
ลูกกินซะที่นั่นก็ได้ ถ้าลูกต้องการ แม่ก็แค่..
ไม่ ไม่ ไม่ครับ ผมจะกลับ มากินที่นี่ ผมก็แค่..
แค่จะออกไปสังสรรค์ซักหน่อย
ไม่มีเหล้าใช่มั้ย?
พวกเรายังไม่โตพอที่จะหา เหล้ากินแม้ว่าพวกเราก็อยาก
นั่นแหละสาระ ที่แม่ต้องถาม ว่าลูกจะดื่มเหล้ากันรึเปล่า
ผมก็ตอบแล้วว่าไม่
ลูกจะเอาน้องไปด้วยมั้ย?
เอ่อ.. แล้วน้องอยากไปด้วยเหรอ?
ได้ลองถามน้องรึยัง?
ชาร์ลี?
ชาร์ลี!
ลูกทำอะไรของลูกน่ะ? ทำไมถึง ออกจากบ้าน โดยไม่สวมรองเท้า?
หนูเป็นบ้าไปแล้วรึไง?
ลูกมาเตร็ดเตร่แถวนี้ไม่ได้ หากไม่มีรองเท้ากับเสื้อคลุม
- หนูอยากเจอคุณยาย - อ๋อ
ว่ายังไงนะ? นี่ลูกกำลังโกรธแม่ใช่มั้ย?
ลูกต้องไปงานนี้.. เฮ้ ถอดถุงเท้าก่อน
ลูกต้องไปปาร์ตี้ กับพี่ชายของลูก
ปาร์ตี้อะไรล่ะ?
บางคนที่โรงเรียนออกมา สังสรรค์กับเด็กคนอื่นๆ
มันก็โอเคนะ
- ไม่ มันไม่โอเค - ลูกสมควรไปนะ
- ทำไมล่ะ? - เพราะดูแล้วน่าสนุก
เพราะว่าลูกจะได้ สังสรรค์กับเด็กอื่น
- กับใครล่ะ? - กับ..
กับพี่ชายของหนู กับเด็กคนอื่นๆ
- ก็ได้ - เยี่ยม งั้นลูกไป
- น้องจะไปกับแธอ - เจ๋ง
ตอนนี้ก็หมายความว่า ไม่มีการดื่มจริงๆ แล้ว
ครับ ผมก็จะไม่ดื่มจริงๆ
ปาร์ตี้เป็นไงบ้าง?
ทำไมล่ะ? นายอยากรู้ว่า สมควรมามั้ย อย่างงั้นเหรอ?
เอ่อ ก็ใช่ เธอคิดว่ายังไงล่ะ?
ก็ทั้ง 2 อย่าง
เฮ้ เธอได้ปุ๊นอะไรบ้างรึยัง?
ฉันมีกัญชาชั้นดี ติดมาด้วย
- ห้องอื่นล่อบ้องกันเลยล่ะ - เจ๋งดิ
เธอคอยพี่ อยู่ข้างนอกนี่ ซักแป๊บได้ไหม?
- ไม่ - ชาร์ลี เถอะนะ แค่..
มันก็แค่ 2 นาทีเอง แล้วเราก็ไปเที่ยวกันต่อ
เธอวาดรูปรอก็ได้ ขอร้องนะ ชาร์ลี พี่..
อุ๊ต๊ะ ดูนั่นสิพวกเขาเอา ช๊อคโกแลตเค้กมาแจกด้วย
ไม่ได้แจกทุกคน
แจกทุกคนนั่นแหล่ะ นี่มันปาร์ตี้นะ
- หนูไม่รู้จักใครเลย - ก็ไม่มีใครรู้จักใคร
เธอก็แค่เดินตรงเข้าไปเดี๋ยว พวกเขาก็ตัดแจกให้ชิ้นนึง
เร็วเข้านะ เกือบจะหมดแล้ว ให้ไวเลย ชาร์ลี
เฮ้ พวกเราโว้ย ปีเตอร์เอากัญชา
น้องสาวนาย อยู่ข้างล่างเหรอ?
ใช่ ชื่อชาร์ลี
น่ารักมั้ยวะ?
อันที่จริง ฉันเห็นเธอ วาดรูปฉัน เมื่อสัปดาห์ก่อน
อ้อ งั้นเหรอ?
เธอทำให้ฉัน ดูเหมือนคนปัญญาอ่อน
ใช่เลย นั่นแหล่ะชาร์ลี
ปีเตอร์?
ชาร์ลี
มีอะไรเหรอ?
เธอโอเคมั้ย?
หนูหายใจลำบาก
เธอหมายความว่ายังไง?
หนูคิดว่าลำคอของหนู กำลังบวมขึ้น
ไม่เป็นไรนะ ชาร์ลี เราใกล้ถึงโรงพยาบาลแล้ว โอเค?
ชาร์ลี!
โอเค เยี่ยม ลูกๆ ถึงบ้านแล้ว
ดีมาก
พอดีแม่ออกไปหา ซื้อบรรทัดไม้บัลซ่า
ลูกอยากได้อะไรมั้ย?
พ่อก็ด้วย ลูกรัก ขับระวังๆ นะ
โอเค 20 นาทีถึงบ้าน
คุณพระช่วย! คุณพระช่วย!
โธ่ ไม่นะ ฉันไม่ไหว ฉันทนไม่ไหว..
ฉันอยากตาย!
พระเจ้า มันเจ็บเหลือเกิน!
ฉันแค่อยากตาย!
ชาร์ลี!
พระเจ้า
โธ่ ชาร์ลี!
นี่ พวกนายเป็นเพื่อนกับเบ๊คกี้ บนเฟซบุ๊ครึเปล่า?
นายเป็นเพื่อนกับเบ๊คกี้เหรอ?
กูบอกว่า "เพื่อนบนเฟซบุ๊ค" โว้ย
จริงๆ นะ นายเคยเห็น สเตตัสของหล่อนมั้ย?
พระเจ้า เพื่อน ฉันรู้ทันน่า
- แบบว่า แทบจะทุกๆ 10 วินาที - เรื่องจริง
โธ่ เพื่อน แกมั่วแล้ว ห่าเอ้ย.. ส่งมาให้ฉันมั่ง
- ไบรอัน? - ไบรอันกับแฟนสาว
เขาเรียกหล่อนว่าอะไรซักอย่าง..
เขาเรียกหล่อนว่าอะไรสักอย่าง ที่แม่งต๊องๆ เขาเรียกหล่อนว่า..
อ๋อ เขาเรียกหล่อนว่าเจ้าหญิง
ใครจะโง่บัดซบ เรียกแฟนของตัวเอง ว่าเจ้าหญิงวะ?
โง่บัดซบยังไงล่ะ?
เพื่อน หมอนี่มันชอบแบบว่า
ฉันกำลังไปรับเจ้าหญิง ของฉันที่สนามบิน
- กำลังสวาปามคูสคูส.. - แม่งคืออะไรวะ
มันก็คือคูสคูส
คูสคูส ฉันไม่ได้สนสักนิด "แค่เอาใจเจ้าหญิงของฉันนะ"
ใครวะเป็นแฟนหมอนั่นได้?
ก็มีบางคน ลูกเจี๊ยบโง่ๆ บางตัวในวิทยาลัย
ฉันก็อยากกระดวนเจ้าหญิงโง่ๆ ในวิทยาลัยซักคนว่ะเพื่อน
เฮ้ เพื่อน เพื่อน เพื่อน เพื่อน
นายเป็นอะไรมั้ย?
ฉันคิดว่าฉันคล้าย.. คล้ายกับว่ากรดไหลย้อน
คอของฉันมัน..
ฉันคิดว่า คอของฉันมันกำลังบวม
เพื่อน มันก็คงจะแค่.. แค่ผลจากกัญชาน่ะ
เย็นไว้ เพื่อน ไม่เป็นไรหรอกน่า
กุมมือฉันไว้สิ กุมไว้
เอ่อ ฉันต้องขอโทษจริงๆ ที่ไล่ตามคุณมา
เอ่อ คุณจะไม่เข้าข้างในก่อนหรือคะ
ฉัน.. ไม่ค่ะ ฉันแค่.. ฉันลืมของไว้บางอย่าง
อ้อ โอเคค่ะ ขอโทษ ขอโทษนะ ฉันก็แค่..
ฉันพอจะจำคุณได้จาก 2-3 เดือนที่ผ่านมา
โธ่ พระเจ้า.. ฉันเหลวไหลซะจริง ฉันชื่อโจน
ไงคะ
คุณดีขึ้นกว่าเดิมไหมคะ?
- อะไรนะ? - หลังจากที่คุณเสียแม่น่ะ
อะไรคะ? ไม่ ไม่หรอก นั่นไม่ใช่..
ฉัน เอิ่ม.. ลูกสาวฉันเพิ่งตาย
โธ่ ฉัน..
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
คุณอยากเข้าไปข้างใน กับฉันมั้ยคะ?
หรือไม่ เราก็หาที่นั่งจิบกาแฟกัน
เอ่อ เสียใจค่ะ จริงๆ นะ ฉัน..
ฉันทำไม่ได้.. ฉันทำเป็นว่าลืมบางสิ่ง จริงๆ ไม่ได้
ลูกชายฉันก็ตาย
เสียใจด้วยค่ะ
ของคุณอายุเท่าไหร่คะ?
13
พระเจ้า ช่างเลวร้ายมากๆ
ลูกชายและหลานชายของฉัน จมน้ำตายเมื่อ 4 เดือนก่อน
เจ้าตัวเล็ก เพิ่งจะ 7 ขวบ
โธ่ คุณพระช่วย!
ฉันมาที่นี่ได้ราวๆ สัก 2-3 เดือนมาแล้ว
และมันก็ช่วยได้
ก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตง่ายขึ้น อย่างเห็นได้ชัดนัก
แต่บางครั้ง ก็ทำให้เหงาน้อยลง
โอเคค่ะ
ถึงตอนนี้ ฉันอาจทำให้ตัวเองหน้าแตก แต่ก็ เอ่อ..
หากว่าคุณอยากหาใครสักคน เพื่อคุยด้วย..
อย่างที่เราทุกคนทำ
หากว่าคุณต้องการ
ขอบคุณค่ะ จริงๆ นะ
โอเค
บ๊าย-บาย
- ไงบ้าง - ดีค่ะ
- ฉันจะไปนอนแล้ว - คุณหายไปไหนมา?
ก็แค่ไปดูหนัง ขอตัวไปนอนก่อนนะ
โอเค เดี๋ยวผมตามขึ้นไป
เดี๋ยวฉันกลับมา
ไม่ คุณไม่มาหรอก คุณควรเอาผ้าห่มไปด้วย
ฉันหลับไม่ลง
มันเย็นยะเยือกเลยนะข้างนอก
เครื่องทำความร้อนอยู่ที่นั่น
ตามใจ
นั่นโอเครึเปล่า?
หากว่าข้างนอกมันหนาวเกิน กลับเข้ามานะ
ฉันแค่อยากหลับให้ลง
เวร
แอนนี่ คุณมาแล้ว
มันค่อนข้างกระชั้นชิด นับตั้งแต่ตอนที่คุยกัน
คุณทำถูกแล้ว เชิญเข้ามา เข้ามาก่อน
เอ่อ พรหมเช็ดเท้าของคุณน่ะ
มันน่ารักไหมล่ะ หา?
ค่ะ คุณแม่ของดิฉันท่าน ก็เคยเย็บปักงานแบบนี้
จริงหรือคะ? ไม่ได้ล้อกันเล่นนะ?
เชิญเข้ามาเลยค่ะ นั่งก่อน
แรกเลยมันก็มี..
กลิ่นบางอย่างที่ผิดปกติ
แล้วก็ร่างของเธอ
ท่วมเปรอะไปด้วยเลือดสีดำ เหมือนน้ำมันดิน
ลูกมีแต่ร่างที่ไร้หัว ฉันเลยมองไม่เห็นหน้าลูก
แล้วทั้งหมดก็หายไป
แล้วไหนจะมือของเธอ กับเล็บมือเล็กๆ ของเธอ
ความสัมพันธ์ของคุณเป็น ยังไงบ้างกับลูกชายของคุณ?
- ปีเตอร์เหรอ? - ค่ะ
โอ้ พระเจ้า..
อย่างนี้นะ ฉันเป็นคนนอนละเมอ
แบบว่า ไม่ได้เกิดขึ้นกับฉัน มาเป็นปีแล้ว แต่..
เมื่อสัก 2 ปีก่อน ฉันตื่นขึ้นมา
และฉันกำลังยืนอยู่ถัดจาก ปีเตอร์อยู่ในเตียงของชาร์ลี
ตอนที่พวกเขา ยังร่วมห้องกัน
และพวกเขาก็..
ชุ่มโชกไปด้วยทินเนอร์ผสมสี
และฉันก็ด้วย
จากหัวจรดเท้า
และฉันกำลังยืนอยู่ที่นั่น พร้อมกับกล่องไม้ขีดไฟ
กับกระป๋องใส่ทินเนอร์ที่ว่างเปล่า
และฉันก็สะดุ้งตื่น ตอนที่เริ่มจุดไม้ขีด
ซึ่งก็ทำให้ตื่นขึ้น ปีเตอร์ขึ้นด้วย และเขาก็เริ่มกรีดร้อง
แล้วฉันก็ทิ้งไม้ขีด จากมือในทันที
เหมือนกับว่า แทบจะทันที
ฉันว่า ฉันคงช๊อคเมื่อ เห็นเขาเป็นแบบนั้น
และก็ไม่มีทาง ทำให้พวกเขาเชื่อ
ว่ามันเป็นแค่การเดินละเมอ
ซึ่งแน่นอนว่ามันใช่ แต่ว่า..
จังหวะมันแย่มาก
ปีเตอร์กับฉัน ก็เข้าสู่โหมด ของการทะเลาะกันอย่างงี่เง่า
ทะเลาะกันได้ตลอด ไม่ว่าเรื่องอะไร
กระทั่งเรื่องเล็กๆ น้อยๆ
ปีเตอร์ก็มักจะงัดกับฉันอยู่ตลอด
ซึ่งก็ไม่มีอะไรเลย ที่ฉันสามารถพูดได้
และก็ไม่มีอะไร ที่ฉันทำได้
เพราะว่ามันเคยเกิดขึ้นแล้ว
ในตอนที่ฉันหลับ
เฮ้! ลูกกลับแต่หัววันเลย
ลูกขี่จักรยาน กลับมาบ้านเหรอ?
เปล่าครับ ที่จริงคือ เพื่อนผมขับรถมาส่งบ้าน
เอ่อ แล้วก็อีกอย่าง ปีเตอร์ ลูกได้ทำ เอิ่ม..
แล้วลูกได้กรอกใบลงทะเบียน หลักสูตรเตรียมสอบมาตรฐานรึยัง?
ผมจะทำพรุ่งนี้ครับ
ได้ ลูกคงรู้นะว่า ลูกต้องทำอะไร
เพราะว่ามันใกล้ถึงเวลาแล้ว
พระเจ้าช่วย แอนนี่
คุณไม่ได้กำลังวางแผนที่จะ ปล่อยให้เขาเห็นมัน ใช่มั้ย?
- ใครล่ะ? - ปีเตอร์
คุณไม่คิดบ้างหรือไงว่าเขา จะรู้สึกยังไง เมื่อเห็นมัน?
อะไรกัน? นี่ไม่เกี่ยวกับเขาเลย
อ้อ ไม่รึ
ไม่เกี่ยว มันก็แค่มุมมอง ที่เป็นกลางของอุบัติเหตุ
แล้วคุณล่ะ คุณจะลงไป กินมื้อค่ำไหม?
- ฉันจะไปทำมื้อค่ำ - ไม่ต้อง ผมทำแล้ว แค่มาตามคุณ
มาเถอะน่า ไม่ว่าอยากหรือไม่อยาก ผมไม่อยากให้มันแย่กว่านี้ จริงๆ นะ
อร่อยจริงๆ ครับพ่อ
ขอบใจ
โอเคมั้ย แม่?
อะไรล่ะ?
อะไรบางอย่าง ที่คาใจแม่?
มีอะไรที่คาใจแม่งั้นรึ?
ก็ดูคล้ายๆ กับว่าแม่มีอะไร ซักอย่างที่อยากจะพูด
- ปีเตอร์.. - เช่นอะไรล่ะ?
แบบว่า ทำไมฉันถึงอยาก จะพูดอะไรสักอย่าง
เพื่อที่จะได้เห็นแก ยิ้มเยาะแม่ล่ะ
ยิ้มเยาะแม่งั้นเหรอ? ผมไม่เคยยิ้มเยาะแม่เลยนะ
โถ ลูกรัก ลูกไม่ได้ทำหรอก
ลูกเลยเถิดไปไกลกว่านั้นแล้ว
โอเค ก็ได้ งั้นก็พูดมาเลย อะไรก็ได้ ที่แม่อยากจะพูด
ฉันก็ไม่ได้อยากจะพูดอะไรทั้งนั้น ฉันแค่พยายามบอกอะไรบางอย่าง
โอเค งั้นก็ลองอีกครั้ง แม่ลองระบายออกมา
อ๋อ ระบายกับแก ที่แกหมายถึงน่ะ
ได้เลย ระบายกับผมก็ได้ แค่พูดมันออกมา
พูดแม่งออกมาสิวะ!
อย่ามาสบถใส่ฉันนะ ไอ้บัดซับตัวน้อย!
อย่าได้บังอาจ มาขึ้นเสียงใส่ฉัน!
ฉันเป็นแม่ของแกนะ!
แกเข้าใจใช่มั้ย?
ทุกอย่างที่ฉันทำ คือคอยห่วงใย ยอมเป็นทาส และคอยปกป้องแก
แล้วทุกอย่างที่ฉันได้กลับมาคือ สีหน้าเหี้ยๆ บนใบหน้าของแก
ซึ่งเต็มไปด้วยความรังเกียจ และความไม่พอใจ
และแม่งก็มักจะหงุดหงิดเสมอ
ตอนนี้น้องสาวของแกตายแล้ว
แม่รู้ว่า แกคิดถึงน้อง และแม่รู้ว่า มันเป็นอุบัติเหตุ
และแม่ก็รู้ว่า แกกำลังเจ็บปวด
แม่ก็ได้แต่หวังว่าแม่จะ ลบเลือนมันไปจากแกได้
แม่หวังว่าแม่จะปกป้อง แกได้จากการรับรู้
ว่าแกทำอะไรลงไป, แต่น้องแกก็จากไปแล้ว!
เธอจากไปตลอดกาล!
คิดแล้วก็ช่างเจ็บปวดใจนัก
มันอาจทำให้พวกเรากลับมา เป็นเหมือนเดิมหรือทำนองนั้น
ถ้าหากแกแค่พูดว่า "ผมเสียใจ"
หรือไม่ก็เผชิญหน้ากับเรื่องที่มันเกิดขึ้น
บางที เราน่าจะผ่านอะไรพวกนี้ไปได้
แต่แกก็ไม่เคยที่จะยอม รับผิดไม่ว่าอะไรซักอย่าง!
ซึ่งฉันไม่มีทางยอมรับมันได้..
และฉันก็ไม่มีทางให้อภัย..
เพราะไม่มีใครสักคนยอมรับ ผิดสิ่งที่พวกเขาได้ทำลงไป!
แล้วตัวแม่เองล่ะ?
น้องไม่สมควรที่จะไปงานปาร์ตี้
ทำไมน้องถึงได้ไปที่นั่น?
เอาล่ะ พ่อว่าพวกเราเลิกพูด เรื่องนี้กันได้แล้ว
ขอเถอะนะ
ฉันบอกว่า พอได้แล้ว
ได้สิ!
ได้เลย
โจน?
โอ้ว! แอนนี่!
- แอนนี่! - สวัสดีค่ะ!
โอ้ว ที่รัก!
เป็นยังไงบ้างคะ?
- โอ้ว แอนนี่! ฉัน.. - คุณโอเคมั้ย?
ฉัน.. ฉันสบายดี ฉันสบายดีมากเลยล่ะ
- จริงๆ นะ จริงๆ.. - โอเคค่ะ
มีบางอย่าง.. มีบางอย่างเกิดขึ้น แอนนี่
ฉันรู้สึกอิ่มเอม เมื่อมองไปรอบๆ
มีอะไรเหรอคะ?
ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี
- คุณหมายถึงเรื่องอะไร? - เธอต้องคิดว่าฉันบ้าแน่ๆ!
ไม่ ไม่หรอกค่ะ
เอาล่ะ มาทางนี้สิ
ฉันเจอกับพวกร่างทรง
พวกเขาจัดงานชุมนุม ร่างทรงเจ้าเข้าผี
ฉันรู้ ฉันรู้ คุณกำลังคิดยังไง
แต่พวกเขาขอให้ฉันเข้าร่วม
พวกเขานำความคลางแคลง มาสู่คำว่าวิทยาศาสตร์
ซึ่งฉันก็เลยรุดไปด้วย ความสงสัยอย่างเต็มที่
และจากประสบการณ์ที่นั่น แอนนี่.. มันเป็นเรื่องจริง..
เปิดใจให้กว้าง..
พวกเขาอัญเชิญ.. วิญญาณของ คนจากสมัยศตวรรษที่ 19
แล้วก็ไม่ ไม่มีนะ ไอ้แบบที่ว่า ควับตลบกับกระจกเงา ไม่มี
และผู้ชายคนที่นั่งถัดจากฉัน
เป็นคนแบบว่าน้ำเต็มแก้ว มองในแง่ร้าย แพทย์ด้านประสาท
เขาคอยจ้องจับผิดตลอด แล้วเปลี่ยนไปในท้ายที่สุด
ไม่นะ ฉัน.. ฉันรู้ เธอกำลังคิดอะไร
แต่ฉัน.. ฉันค่อยแอบย่อง ไปหาพวกร่างทรงภายหลัง
แล้วฉันก็ถามเธอ เรื่องลูกชาย กับหลานชายของฉัน
เธอมาที่อพาร์ตเมนต์ของฉัน และเธอก็..
เธอจบลงด้วยการเข้าทรง..
จากนั้น.. เธอก็เชิญวิญญาณ ของหลานฉันมา
ไม่ ไม่ ไม่นะ ฉันรู้ ฉันซึ้งเลย กับการที่ยิ้มแบบนั้น ฉันรู้
แอนนี่ แอนนี่.. ฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกัน
ฉันก็ยังไม่เชื่อมันทันที
แต่ฉันได้ยินเสียงเขา
ฉันรู้สึกได้เลย ว่าเขาอยู่ในห้อง
แอนนี่ นี่เป็นความจริงนะ
แล้วเธอมีอะไรทำ ตอนนี้มั้ยล่ะ?
ฉันแค่แวะมาช้อปปิ้ง
เธออยากไปลองดูมั้ย?
โธ่ แอนนี่ขอร้องล่ะ แอนนี่.. ฉันคิดจริงๆ นะว่าเธอควรไป
มันจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง ถ้าเธอมาด้วยกัน
นั่งทำใจให้สงบ
เอาหล่ะ
ฉันจะเอามือของฉัน วางลงบนแก้ว
แต่ฉันจะไม่ออกแรงผลักใดๆ ทั้งนั้น
คุณก็ทำแบบเดียวกัน
เอาหล่ะ
หลุยส์..
หลุยส์ เธออยู่นี่รึเปล่า? นี่ยายเอง
หลุยส์ หากว่าหลานอยู่กับเรา
ขอร้องนะ ช่วยผลักแก้วหน่อย
หลุยส์ หากว่าหลานอยู่ที่นี่..
ไงจ๊ะ หลุยส์!
- สวัสดีจ๊ะ หลุยส์! - คุณทำได้ยังไงนี่?
หลุยส์ ยายจะขอถามหนูบางอย่าง โอเคมั้ย หลานรัก?
ถ้าคำตอบคือใช่ เลื่อนแก้วไปทางขวา
หากว่าไม่ใช่
เลื่อนมันไปอีกทางนึง ไปทางซ้าย
หลานเข้าใจนะ?
หลุยส์ หนูโอเคนะ?
หนูเจ็บปวดบ้างรึเปล่า?
- โอ้ว พระเจ้า! - ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรๆ
หลุยส์ ยายเอากระดานดำมาด้วย
จำกระดานดำของหนูได้ไหมล่ะ?
หลานเขียนอะไรสักอย่างได้มั้ย?
โธ่ หลุยส์! ยายรักหนูเหลือเกิน หลานรัก!
ขอโทษทีนะ เราหยุดแค่นี้ได้ไหม?
ว่าไงนะ?
ฉันเสียใจค่ะ
หลุยส์ เราคงต้องหยุด สักครู่แล้วหลานรัก
เดี๋ยวฉันกลับมานะ
เธอไม่เป็นไรแน่นะ?
ฉันขอโทษ ฉันแค่.. จริงๆ แล้วฉัน..
ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจดี
ครั้งแรก ฉันก็มีอาการแบบนี้
ฉัน.. ฉันเสียใจค่ะ ขอบคุณนะ
- ไม่ ไม่เป็นไรๆ - ขอบคุณค่ะ
ฉันรู้ ฉันรู้ที่รัก
ถ้าอยากลองทำด้วยตัวคุณเอง..
- พระเจ้า.. - ไม่เป็นไรจ๊ะ ไม่เป็นไร
จุดเทียนก่อน
จากนั้นเลือกพวกสิ่งของที่ เคยเป็นของลูกสาวของคุณ
นั่นจะเป็นการเชื่อมโยงของคุณ ฉันจะกลายเป็นกระดานดำ
นั่นคือการเชื่อมโยงกับฉัน
ไม่เป็นไรแล้วๆ
โอเคนะ เอาอย่างนี้สิ
ทำมันเมื่อเธอพร้อม
อ่านสิ่งนี้ ออกมาดัง ๆ
สะกดทุกพยางค์ อย่างระมัดระวัง
ขอโทษนะ ทำไมล่ะ? มันคืออะไรคะ?
ฉันก็ไม่รู้ว่า มันคือภาษาอะไร
คนทรงให้ฉันอ่านมันก่อน
เพื่อให้สิ่งต่างๆ เริ่มต้นขึ้น
แต่จำไว้ให้ดี ทั้งครอบครัวของคุณ..
สมาชิกทุกคน จำเป็นต้องอยู่ในบ้าน
ลูกชายคุณ ทุกๆคน มันสำคัญมาก
- โอเคค่ะ - โอเคนะ?
หายใจลึกๆ
คุณไม่ได้ฆ่าลูก แอนนี่
ว่าไงนะ?
เธอไม่ได้จากไป
แม่? แม่ทำอะไรน่ะ?
เกิดอะไรขึ้น?
แม่เดินละเมอ
แม่ขอโทษ ชาร์ลีอยู่ที่นี่ใช่มั้ย?
ทำไมแม่ต้องทำให้ผมกลัว?
อะไรนะ?
ฉันไม่เคยอยากเป็นแม่ของแก
ทำไมล่ะ?
ฉันกลัว
ฉันไม่รู้สึกเหมือนเป็นแม่
เธอเคี่ยวเข็ญฉัน
งั้นแม่ทำให้ผมเกิดมาทำไม?
มันไม่ใช่ความผิดของฉัน ฉันพยายามหยุดมันแล้ว
ยังไงล่ะ?
ฉันพยายามทำแท้ง
ยังไง?
ทุกวิธี เท่าที่ทำได้
ฉันลองทำทุกอย่างที่เขา ว่ากันแต่มันก็ไม่ได้ผล
ฉันสุขใจ ที่มันไม่ได้ผล
แม่พยายามที่จะฆ่าผม
เปล่า ฉันเปล่านะ ฉันรักแก!
แม่พยายามที่จะฆ่าผม!
- แม่รักแกนะ! - แล้วทำไมถึงจะฆ่าผมล่ะ?
แม่เปล่านะ! แม่แค่พยายามจะช่วยแก!
แล้วทำไมต้องฆ่าผมด้วยล่ะ?
ปีเตอร์?
ปีเตอร์ ลูกรัก ตื่นสิ
- อะไรกัน? - ไม่เป็นไร นี่แม่เอง
แม่เสียใจจริงๆ กับทุกๆ เรื่อง
- ได้โปรด ยกโทษให้แม่ด้วย - ไม่เป็นไรครับ
แม่ไม่อาจทนกับสิ่ง ที่แม่พูดออกไปได้
ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร
พอจะลุกได้ไหม ลูกรัก? เราไปลองทำอะไรกันสักอย่าง
ผมกำลังฝันร้ายครับ
ไม่เป็นไรหรอก เราอาจทำบางอย่างได้
ทำอะไรครับ?
แม่คิดออกแล้ว มาเถอะ เร็วเข้า
สตีเว่น ที่รักคะ สตีฟ ตื่นสิ
- มีอะไรเหรอ? - ลงไปข้างล่างกัน
เราจะลองทำบางอย่างด้วยกัน
สตีฟ เถอะน่า ลุกได้แล้ว
- พ่อครับ? - ไม่เป็นไรหรอก
เร็วเข้าๆ!
เอาล่ะ งั้น..
มันหนาวจังนะในนี้
เดี๋ยวนะ! ไม่ ไม่ ไม่นะ คุณจะทำอะไรน่ะ?
ผมแค่จะปิดหน้าต่าง
ไม่นะ ไม่ เราเปลี่ยนอะไรไม่ได้
ฉันไม่อยากให้มันยุ่งเหยิง
ทุกคนก็แค่นั่งลง มานั่งเถอะ
เพื่อนของฉันโจน บอกว่าต้องทำยังไง
ใครกันน่ะคือโจน?
เราต้องวางฝ่ามือของเราบนโต๊ะ
และเอามือของเราแตะมันไว้
คุณกำลังจะทำอะไรน่ะ แอนนี่?
ขอร้องหล่ะ แล้วคุณจะเห็น
ได้โปรด เชื่อฉันเถอะ
เอาล่ะ ก็ได้
งั้นเราก็มาทำกันซะตรงนี้
ปีเตอร์ โอเคนะ
โอเคนะ สตีฟ มาตรงนี้สิ
ฉันอยากให้ทั้งสองคน ตั้งสมาธิ
- กับอะไรล่ะ? - คิดถึงชาร์ลีเข้าไว้ ถ้าทำได้
- โธ่ ให้ตายสิวะ - ที่รัก ขอร้องหล่ะ
ฉันลองแล้วเมื่อ 20 นาทีก่อน
- และมันได้ผล - ได้ผลยังไง?
ไม่ลากคุณลงมาที่นี่แน่ ถ้าไม่มีอะไร ฉันก็แค่อยากแสดงให้คุณดู
- ให้ดูอะไรล่ะ? - โธ่โว้ย! ฉันเป็น..
ฉันเป็นร่างทรง ชัดมั๊ย?
ฉันเคยเห็นการปรากฏตัว ก่อนหน้านี้
แต่ฉันทำให้พวกเขาสะบัดหน้าหนี ซึ่งฉันไม่สมควรทำ
ได้โปรด ฉันรู้ว่ามันฟังดูแปลกๆ แต่ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง
ฉันก็แค่อยากแสดงให้ดู โอเค? แล้วคุณกับลูก ก็จะได้เห็น
- ฉันเข้าใจแจ่มชัด - ปีเตอร์ต้องไปนอนแล้ว
ไงนะ! ไม่นะ ไม่ ไม่! ปีเตอร์ แม่ขอร้อง!
เราต้องทำเรื่องนี้ ในแบบครอบครัว
สิ่งนี้ต้องการ พลังงานของเราทุกคน โอเคนะ? ร่วมด้วยกัน
ก็ได้ ผมจะอยู่ต่อ
สตีฟๆ ขอร้องล่ะ
จริงๆ นะ ฉันอยากให้คุณ เปิดใจให้กว้างกับเรื่องนี้
ขอร้องล่ะ ได้โปรดเถอะ ฉันขอสัญญา.. กับทั้งคู่เลย
ได้โปรด ฉันอยากให้คุณเปิดใจ
เถอะน่า สตีฟ เร็วเข้าๆ ฉันสัญญา
โอเค ดีแล้ว
เอาล่ะ ฉันท่องมันไปแล้วหนนึง
ฉันไม่คิดว่าฉันอยาก จะท่องมันอีกครั้ง
นั่นมันภาษาอะไรกันน่ะ?
พยายามตั้งสมาธิ
ชาร์ลี?
ชาร์ลี ลูกอยู่รึเปล่า?
ชาร์ลี นี่แม่เองนะ
กับพ่อแล้วก็ปีเตอร์ด้วย
ชาร์ลี ถ้าหากว่าลูกอยู่ ในห้องนี้กับพวกเรา
ฉันอยากให้พวกเรา เอามือวางไว้บนแก้ว
แต่อย่าออกแรงนะ
เอาล่ะ ถ้าลูกอยู่ในนี้นะ ชาร์ลี
แม่อยากให้หนู เคลื่อนแก้วให้พวกเราดู
สักนิดก็ยังดี
- พระเจ้า แอนนี่! - ยังไงก็ได้
ขยับสักนิดสิ โอเคมั้ย ชาร์ลี?
ห่ะ! มันอะไรวะนั่น?
- อะไรลูก? - พ่อไม่รู้สึกหรือครับ?
- อะไรล่ะ? รู้สึกถึงอะไร? - พ่อไม่รู้สึกว่า อากาศมันปั่นป่วนเหรอ?
ว้าว! นี่แหละ!
ขอบใจจ๊ะ ชาร์ลี! นั่นช่างสุดยอด!
ตอนนี้นะ ชาร์ลี สิ่งที่แม่อยากให้หนูทำ
คืออยากให้ลูกแสดง สิ่งที่ทำมาก่อนหน้านั้น
ลูกแสดงให้พวกเขาดูได้มั้ย เหมือนที่ทำให้แม่ดูก่อนหน้า?
- แม่ - น้องทำมันได้น่า
- พอได้แล้ว! - อะไรวะ! ไม่นะ ไม่ ไม่!
ฟังนะ, ตอนที่ฉันทำครั้งก่อน
ไอ้นี่มันปรากฏบนหน้านี้ ฉันเห็นมันมาแล้ว!
- ฉันเห็นมัน! - มันคืออะไรล่ะ?
- นั่นคือชาร์ลี! - แอนนี่!
ชาร์ลี ลูกอยากวาดอะไรอีกมั้ย?
- ลูกทำต่อไปได้นะ - หยุดนะ! พอได้แล้ว!
โอเค เราต้องเอานิ้วแตะไว้ต่อ..
เธอทำให้ลูกกลัวนะ!
ไม่นะ ฉันเปล่า! ปีเตอร์ ปีเตอร์ ฟังแม่..
หยุดที!
ฟังแม่นะ อย่ากลัวไปเลยลูก
นี่น้องสาวของลูกเองนะ
แม่
ชาร์ลี มีอะไรงั้นเหรอ?
ฮัลโหล?
- แม่ครับ - แม่คะ แม่?
ผมไม่ชอบแบบนี้เลย
- พ่อ ผมไม่ชอบแบบนี้เลย - มันเกิดอะไรขึ้นกับหนู
- เงียบเถอะ - แอนนี่ ได้โปรด
- มันเกิดอะไรขึ้น? - โปรดหยุดสักที
- แม่คะ - แม่จะทำให้ผมสติแตกแล้ว พอที
- มีอะไรงั้นรึ? ทำไมทุกคนกลัว? - พ่อครับ ช่วยหยุดที
ทำไมแม่ต้องทำให้หนูกลัว!
หยุดสักที! หยุดสักที! หยุดแม่งสักทีสิโว้ย!
- หยุดสักที! - แม่อยู่ไหนคะ!
หยุดนะ! หยุดเดี๋ยวนี้! ขอร้องล่ะ!
แม่คะ? ปีเตอร์เหรอ? พี่ปีเตอร์ หนูกลัว
พ่อ ช่วยหยุดมันที!
เรื่องบ้าอะไรกันนี่? คุณทำอะไรของคุณน่ะ?
เกิดอะไรขึ้น?
ประเทศของเราบ่อยครั้ง ที่เฟื่องฟูแล้วก็ฟุบ
ถ้าพูดในเชิงเศรษฐกิจ
เราลองย้อนไป ถึงสมัยรุ่นบุกเบิก
ในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 เทียบกับการล่มสลาย ในปี 1929
ในยุคสมัยนั้น กลายเป็นที่รู้จักกันดี
ว่าเป็นภาวะเศรษฐกิจ ตกต่ำครั้งใหญ่
นับทศวรรษ ที่เราต้องทนทุกข์ทรมาน เผชิญช่วงแห่งความยากลำบากมากมาย
ในปี 1929 ตลาดหุ้นวอลล์สตรีท ก็ยังไปได้สวย
จนกระทั่งมาล้มครืนลง เพราะวิกฤตฟองสบู่แตก
มันก่อให้เกิด การถดถอยอย่างหนัก ในระบบเศรษฐกิจ
หนักจนถึงขนาดที่ว่า เข้าคิวรออาหาร
นี่คือสิ่งที่รัฐบาลกลางทำ
หรือยังมี..
มีอะไรรึ ปีเตอร์?
ผมขอโทษครับ ผมต้องไปห้องน้ำ
เอิ่ม ได้สิ เชิญเลยทางนั้น
อย่างที่ครูกำลังพูด..
ฮัลโหล?
คุณเดาได้มั้ย ว่าใครเพิ่ง โทรหาผมจากโรงเรียน
แบบฟูมฟาย กระหืดกระหอบ?
- ชาร์ลีเหรอคะ? - ว่าไงนะ?
เอ่อ ไม่มีอะไรค่ะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?
ปีเตอร์โทรหาผม แอนนี่
กลัวจนตัวสั่น ร้องโวยวายให้ลั่นห้อง
มั่นใจว่าเขากำลังถูกคุกคาม
จากวิญญาณแห่งการล้างแค้น
ทำไมเขาถึงได้คิดว่าโดนคุกคามล่ะ?
ฟังผมนะ แอนนี่ ผมมีลูกชายคนเดียว ที่ต้องปกป้อง
หมายความว่ายังไง?
หมายความว่านั่นคือ เรื่องที่ผมเริ่มกังวลแล้ว
แล้วก็ที่ว่า..
นี่ อย่าพูดกับฉันแบบนี้
เขาก็เป็นลูกชายฉันด้วย..
อย่ามาวางหูใส่ฉันอีกนะ
ฉันไม่ได้นอนเดินละเมออีกแล้ว คุณเข้าใจไหม?
หลังสิ้นเสียงสัญญาณ
กรุณาบันทึกข้อความเสียงของคุณ
เมื่อคุณบันทึกเสียงเสร็จแล้ว
คุณอาจวางสาย หรือกดปุ่มอื่น สำหรับตัวเลือกเพิ่มเติม
แอนนี่ สวัสดี!
นี่ผมแพททริกนะ จากอาร์เชอร์แกลเลอรี่
เอิ่ม ผมโทรมาก่อนเพื่อ ดูว่าคุณเป็นยังไงบ้าง
ครอบครัวคุณสบายดีไหม
เราทุกคนกำลังคิดถึงคุณ
และเป็นกังวลเกี่ยวกับคุณ
และหวังว่าคุณจะโอเค
พวกคุณไม่เคยทำให้เราผิดหวัง จากใจที่มุ่งมั่น
และจากนั้นยัง เอ่อ เราแค่ ต้องการงานที่คุยกันไว้ตอนแรก
หากว่าคุณอยากให้เราเลื่อน การแสดงหรือเลื่อนวันออกไป
ชัดเลยว่า มากกว่าคำว่าโอเค
ถ้าหากว่ามันไม่ เอ่อ, เราก็แค่อยากโทรหา
หากเราพอช่วยได้ ไม่ว่าทางใดหรือมีข้อเสนอ..
พระเจ้า กลิ่นนั่น!
แอนนี่? นั่นมันกลิ่นอะไรน่ะ?
มันเกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่?
ฉันไม่มีความรู้สึก ว่าอยากเห็นมันอีก
ชาร์ลี?
ปีเตอร์? คุณพระช่วย ปีเตอร์!
มีอะไรเหรอ ลูกแม่? เกิดอะไรขึ้น?
แม่กำลังจะทำอะไรน่ะ?
ลูกหมายความว่ายังไง?
แม่กำลังฉีกกระชากหัวผม!
ว่าไงนะ? แม่เปล่า แม่เพิ่งเข้ามา
ตอนที่ลูกกำลังกรีดร้อง มันเกิดอะไรขึ้น?
ผมเห็นชาร์ลี อยู่ตรงมุมนั้น
แล้วจากนั้นแม่ก็เริ่มที่ พยายามกระชากหัวผม!
โธ่ ปีเตอร์ แม่ไม่มีทางทำแบบนั้นแน่
ลูกเพี้ยนไปแล้วรึไง ลูกแม่
มุมไหนล่ะ ที่ลูกเห็นชาร์ลี?
ปีเตอร์ ฟังแม่นะ
แม่ไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น หรือว่าลูกเห็นอะไร
แต่แม่จะหยุดเรื่องนี้
อย่าได้บอกพ่อนะ แบบที่ลูกบอกกับแม่
ห้ามเลย โอเคมั้ย? เพราะมันไม่ใช่เรื่องจริง
มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น และ แม่คือคนเดียวที่หยุดมันได้
ลูกเข้าใจมั้ย? แม่เป็นคนเดียวเท่านั้น
ที่แก้ไขเรื่องนี้ได้
โจน?
โจน ขอร้องล่ะ ฉันต้องคุยกับคุณ
โจน ฉันมีเรื่องที่ อยากถามคุณจริงๆ นะ
โจแอน!
ปีเตอร์!
ข้าขอขับไล่เจ้า!
Zantany!
Dagdany!
Aparagon!
ปีเตอร์!
ออกไปซะ!
ปีเตอร์!
ราชาไพม่อน(เทพแห่งหายนะ)
เมื่อพิธีกรรมสำเร็จ ไพม่อนจะเข้าสิง ร่างที่อ่อนแอที่สุด
ราชาไพม่อนจะถูกขังไว้ในร่างที่เลือก เรื่องใหม่ที่ต้องทำคือไล่เจ้าของร่างเดิม
ราชาไพม่อนเป็นบุรุษ จึงปราถนาร่างกายมนุษย์เพศชาย
ร่ำรวยราวกับเนรมิตขึ้นมา
งั้นทุกคนก็คงรู้สึก ว่าชอบด้วยเหตุผล
การฆาตกรรม "อิฟิฟจีไนอา" คือคำบัญชาของพระเจ้า
งั้น จริงรึ, ที่อกาเมมน่อน ไม่มีทางเลือก..
ปีเตอร์
ปีเตอร์ เป็นอะไรรึเปล่า?
ปีเตอร์ นายโอเคมั้ย?
เขาหายใจไม่ออกมั้ง?
ปีเตอร์ นายกำลังทำอะไรวะเพื่อน?
โทรมาจากเวสต์ไฮสกูลค่ะ
ครับ
ใช่ครับ
ขอบคุณพระเจ้า
รอเดี๋ยวสิ? คุณพระช่วย!
มันเกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้นกับเขา?
พระเจ้า ไม่นะ ใครทำเขาแบบนั้น?
เขาทำตัวเอง ชัดเลยว่า เขาทำตัวเอง
กระแทกหน้าของเขา เข้ากับขอบโต๊ะ
โอเค สตีฟ เดี๋ยวนะ เดี๋ยว สตีฟ.. ฟังนะ
ยกเท้าเขาหน่อย ได้โปรด ช่วยยกเท้าเขา
สตีฟ เอ่อ ข้างบน..
ในห้องใต้หลังคาน่ะ ตอนที่คุณไม่อยู่ ฉันไปที่นั่นและฉัน..
ฉันแค่.. ฉันต้องการคุณจริงๆ
ให้ขึ้นไปที่นั่นด้วยและ เห็นในสิ่งที่ฉันเห็น
มีศพอยู่ที่นั่น
ใช่ ฉันคิดว่า นั่นคือศพแม่ของฉัน
ฉันได้แต่คิด แต่พูดไม่ออก เพราะผิวแม่เป็นสีดำไปหมด
แถมยังขึ้นอืดไปทั้งตัว และหัวของแม่หายไป
ช่วยหน่อยได้มั้ย? ฉันแค่อยาก ให้คุณขึ้นไปดูที่ชั้นบน
ขอร้องนะ สตีฟ
มันมีอะไรมากกว่านั้น
คุณหมายถึงว่า มีมากกว่า ร่างที่ไร้หัวของแม่คุณรึ?
แหงอยู่แล้ว
- พระเจ้า แม่งเอ้ย! - มีนี่อีก
นั่นมันเรื่องเหี้ยอะไรน่ะ?
ทำไมคุณถึงไม่โทรแจ้งตำรวจ?
ตำรวจช่วยอะไรเราไม่ได้
ใครกันแน่ ที่อยู่บนนั้น?
คุณจำผู้หญิงชื่อโจนได้ไหม เพื่อนของฉัน ที่หลานชายตาย
- เธอพาฉันไปที่อพาร์ตเม้นท์ของเธอ - ยัยนั่นดูคล้ายแม่ของคุณ
ฟังก่อนสิ เธอสอนฉันให้เข้าทรง
ฉันก็ไม่ได้อยากทำ แต่เธอ พาหลานชายของเธอกลับมา
และฉันเห็นมัน และรู้สึกแค่ เหมือนๆ กับที่คุณทำกับชาร์ลี
ตอนนี้ ดูนี่สิ นี่คืออัลบั้มรูปของแม่ฉัน
ดูตรงนี้ เห็นนี่มั้ย?
เห็นเธอมั้ย? นั่นแหล่ะ เธอนั่นคือโจน
เธอไม่เคยพูดถึงแม่ของฉันเลย
ฉันก็ไม่เคยเจอเธอมาก่อน, แต่เธอก็เข้าถึงตัวฉันได้
หล่อนปลอบใจฉัน
เล่าให้ฉันฟังเรื่องเข้าทรง และแสดงให้ฉันดู ว่าทำยังไง
ดูตรงนี้ เห็นสัญลักษณ์นี่ไหม บนสร้อยคอที่แม่ของฉันให้ไว้
มันอยู่ที่คอเธอ ถูกมั้ย? พวกเขาทั้งคู่สวมมัน
และพวกเขาก็สวมมัน ตามในรูปทุกรูป
ลองดูรูปแบบของมันสิ! คุณเห็นมั้ยข้างบนนั้นน่ะ?
พวกนี้ถูกวาด เต็มไปหมดบนศพ ถูกไหม?
ด้วยเลือด!
คุณแอบไปขุดสุสานมา ฝีมือคุณ ใช่รึเปล่า?
- ว่าไงนะ? - ทุกๆ คืนที่คุณออกไป
แกล้งทำเป็นไปดูหนัง
คุณไม่ได้ฟังสักนิด!
แล้วยังวันนั้นที่สุสานโทรมา ที่ผมพูดว่า
"อ๋อ ผมไม่อยากบอกเธอ เพราะจะทำให้เธอกังวล"
โธ่ ให้ตายสิวะ! ฟังฉันหน่อย สตีฟ!
ฉันรู้ว่าคุณไม่เชื่อ
และก็ไม่มีอะไรที่ฉันทำ เกี่ยวกับเรื่องนี้ได้แล้ว
พวกนั้นปล่อยคำสาปใส่เรา ตอนที่เราพาชาร์ลีกลับมา
เราเผลอทำข้อตกลงกับ อะไรบางอย่าง
บางอย่างที่ว่านั่น อยู่ในบ้านนี้แล้ว ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่มันไล่ล่าปีเตอร์
ฉันดูหน้าบันทึกพวกนี้ ที่ถูกวาดเติมเข้าไป
ทั้งหมดของพวกนี้ คือปีเตอร์!
ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป
ฉันไม่รู้ว่าฉันทำอะไร แต่ปีเตอร์ตกอยู่ในอันตราย..
ซึ่งฉันเป็นคนเริ่มมัน
ตอนนี้หากเราทำลาย หนังสือเล่มนี้
มันก็จะฆ่าฉันตามไปด้วย
ฉันเคยเผามันแล้ว ฉันลองเผามันดู
แต่แล้วแขนของฉันก็ ลุกติดไฟขึ้นมาดื้อๆ
ราวกับว่าฉันถูกเชื่อมโยงกับมัน ใช่ เพราะฉันเชื่อมโยงกับมัน
ฉันเข้าใจแล้วหล่ะ ตอนนี้!
หากว่าเราไม่ทำลาย หนังสือเล่มนี้..
ปีเตอร์จะ..
โธ่ พระเจ้า คุณเข้าใจมั้ยนี่?
เราต้องทำเรื่องนี้ ได้โปรด ขอร้องล่ะ ขอร้อง
เพื่อปีเตอร์
ฉันอยากให้คุณเชื่อใจฉัน สตีฟ
ต้องเป็นฉันแน่ ความผิดของฉันเอง
มันคือความผิดของฉัน ฉันรู้ดี ฉันเองที่ผิด
ได้โปรด ฉันอยากให้คุณ เอามันโยนลงในกองไฟ
เถอะนะ ฉัน.. ฉันทำมันเองไม่ได้
ฉันทำไม่ได้จริงๆ ฉันกลัวอย่างห่าเลย
แต่หากเราไม่ทำมัน..
หากว่าเราไม่ลงมือทำ มันจะกลายเป็นปีเตอร์
มันจะกลายเป็นลูกของเรา ฉันรู้ว่ามันใช่แน่ๆ ฉันรู้
น่านะ ได้โปรด ได้โปรดๆ ๆ ๆ..
สตีฟ ขอร้องล่ะ ช่วยเข้าใจหน่อยนะที่รัก
ได้โปรด ได้โปรด ช่วยโยนมันเข้ากองไฟให้ที
นะที่รัก
ขอร้องนะ จัดการมันให้ที คุณทำได้อยู่แล้ว
คุณต้องทำมันได้
โอเคนะ ขอบคุณ ขอบคุณ
โอเค แบบนี้
ตอนนี้ฟังฉันนะ ฟังฉัน
คุณคือสุดที่รักของชีวิตฉัน
ฉันรักคุณ สตีฟุ ฉันรักคุณยิ่งนัก
พระเจ้า ฉันรักคุณเหลือเกิน
และฉันก็รักปีเตอร์มาก
ตอนนี้ก็แค่..
แค่โยนมันเข้าไป
ผมจะไม่ทำเรื่องแบบนี้ กับคุณอีกต่อไปแล้ว
ว่าไงนะ? ไม่นะ ไม่ ไม่!
ไม่หรอก ไม่ มันไม่ได้ช่วยอะไรคุณ
คุณกำลังป่วย แอนนี่
ผมต้องโทรหาตำรวจ
พระเจ้า!
แม่ครับ?
พ่อ?
แม่ครับ?
พ่อเหรอ?
ฮัลโหล?
แม่?
หยุดนะ! แม่ ขอร้องล่ะ หยุดนะ!
แม่ครับ ผมขอโทษ! โอเคนะ ผมขอโทษ
แม่ครับ.. แม่ ได้โปรด ผมขอร้องนะ
ผมขอร้องให้แม่หยุดซักที
แม่ครับ?
ก็แค่ต้องตื่นขึ้นมา
นายก็แค่ต้องตื่นขึ้น เร็วเข้า ตื่นขึ้นมา
แค่ตื่นขึ้นมา ตื่น! ตื่นสิวะ! ตื่น!
โอ้ว เฮ้ เฮ้ เฮ้ ไม่เป็นไรนะ
ชาร์ลี..
เธอไม่เป็นไรแล้วตอนนี้
เธอคือไพม่อน,
1 ใน 8 กษัตริย์แห่งนรก
เราต้องมองไปทางทิศ ตะวันตกเฉียงเหนือ
และอัญเชิญท่านเข้ามา
เราได้จัดการร่างเพศหญิง ร่างแรกของท่านแล้ว
และที่ให้ท่านตอนนี้ คือร่างของชายที่มีสุขภาพดี
เราปฏิเสธไตรลักษณ์ และสวดภาวนา ถึงท่านอย่างจริงใจ ไพม่อนผู้ยิ่งใหญ่
มอบให้เรา.. ความรู้ของท่าน ของสรรพสิ่งที่ลี้ลับ
นำพาเราสู่เกียรติยศ ความมั่งคั่ง และครอบครัวที่ดี
ผูกพันทุกคนให้เป็นไป ตามประสงค์ของเรา
ดั่งที่เราผูกพันตัวเราเองไว้จน บัดนี้และตลอดกาลนานกับท่าน
ไชโย ไพม่อน!
ไชโย!
บทบรรยายไทยโดย Komkean
ทำแจกให้ดูกันฟรีๆ ใน dedbit ห้ามเอาไปใช้หาเงิน
[THAI]