Άλεξ, από 'δώ!
Έλα!
Γρήγορα.
-Μπες μέσα και μη βγεις. -Ντάνιελ, φοβάμαι.
Ντάνιελ, σε παρακαλώ. Θέλουν να με σκοτώσουν.
Σε παρακαλώ, βοήθησέ με, Ντάνιελ.
-Εδώ είναι! -Όχι! Θεέ μου, όχι!
Όχι, Τσαρλς! Σταματήστε!
-Ελίν! -Σας παρακαλώ, σταματήστε!
Όχι! Τσαρλς! Όχι!
Τσαρλς.
Όχι, σας παρακαλώ, σταματήστε.
Δε χρειάζεται να το κάνετε αυτό.
Ντάνιελ, είμαι πολύ περήφανη για σένα.
Παρακαλώ, ακούστε...
Δε χρειάζεται να το κάνετε. Τίποτα δεν θα συμβεί.
Ελίν! Σε παρακαλώ, μίλησέ τους.
Ελίν!
Σας παρακαλώ, όχι!
30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Να είμαστε μαζί.
Από 'δώ και στο εξής.
Για καλό και για κακό.
Στα πλούτη και στη φτώχεια.
Στην ασθένεια και στην υγεία.
Ώσπου να μας χωρίσει ο θάνατος.
Αν και η οικογένειά σου είναι πάμπλουτη
και τη βρίσκω πολύ τρομακτική,
ο πατέρας σου σίγουρα με μισεί και ο αλκοολικός αδελφός σου μου κολλάει...
ειλικρινά ανυπομονώ να γίνω μέλος της μετρίως αρρωστημένης οικογένειάς σου.
"Μετρίως"; Πολύ γενναιόδωρο.
Γεια.
Θεέ και Κύριε!
Είσαι πανέμορφη.
Τι κάνεις; Καπνίζεις; Στο παλιό μου δωμάτιο;
Δώσ' το αυτό.
Πρέπει να κατεβούμε.
Ο πατέρας σου είναι σαν σε κηδεία.
-Με μισεί. -Όχι, δεν σε μισεί, Γκρέις.
-Πιστεύει ότι θέλω τα λεφτά σας. -Αυτό είναι αλήθεια.
-Δώσ' του χρόνο... -Πολύ κακός!
Τι; Αλήθεια είναι.
Δώσ' του λίγο χρόνο, αγάπη μου.
-Εντάξει. -Τους αιφνιδιάσαμε.
Έχουν συνηθίσει αρραβώνες τριών ετών.
Όχι αυτό που κάναμε εμείς.
-Τον 18μηνο... -Γαμο-θώνιο.
"Γαμο-θώνιο"; Εντάξει, ναι.
-Να το βάλουμε στους όρκους. -Το έβαλα.
Ωραία.
Ποιον ενδιαφέρει η γνώμη τους; Είναι φρικτοί.
Εμένα μ' ενδιαφέρει.
Είναι η οικογένεια του άντρα που αγαπώ.
Και θέλω να με αποδεχτούν.
Εσύ είσαι καλά; Αρκετά αγχωμένη είμαι.
Όχι, δεν είναι αυτό...
-Χωρίς εσένα, είμαι... -Ένας από εμάς.
-Ντάνιελ. -Μ' έστειλαν να σε φωνάξω.
Έρχεται ο γαμπρός Χεσμένος πάνω του
Ντάνιελ, ηλίθιε. Σταμάτα.
Θα σε αφήσω σε τρία, δύο... Σε απελευθερώνω.
Ηρέμησε.
Δεν είναι αργά για να το σκάσεις.
Δεν ανήκεις στην οικογένεια. Για καλό το λέω.
Εντάξει, αν είσαι ακόμα αποφασισμένη να γίνεις Λε Ντόμας,
παρακαλώ, βγείτε έξω.
Συγχαρητήρια, μαλάκα.
Ευχαριστώ.
Δεν πιστεύω ότι σε μισή ώρα...
θα γίνω μέλος της δυναστείας ή αυτοκρατορίας...
των παιχνιδιών Λε Ντόμας.
"Επικράτεια". Το προτιμούμε.
-"Επικράτεια". -Ναι, αλλά...
Ο Ντάνιελ έχει δίκιο.
Μπορούμε απλώς... να φύγουμε.
Σίγουρα. "Ευχαριστούμε για τα δώρα. Άντε γαμηθείτε".
Σοβαρά μιλάω, αγάπη μου.
Σου προσφέρω μια διέξοδο.
Τώρα αμέσως.
Όχι, ευχαριστώ. Είμαι μέσα.
-Είσαι έτοιμη γι' αυτό; -Και βέβαια όχι.
ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ;
Χαμογελάστε.
Μπορούσε να βρει καλύτερη.
Το λες επειδή είναι ο αγαπημένος σου.
Σε παρακαλώ. Σας αγαπώ όλους το ίδιο.
Δύο χρόνια είναι πολύς καιρός, Άλεξ.
Σκέφτηκα ότι σε χάσαμε.
Χαμογελάστε, παρακαλώ.
Όσο πιο φυσικά, τόσο καλύτερα.
Εντάξει, ωραία.
Μην το πάρεις προσωπικά.
Προσπαθούν να καταλάβουν αν είσαι χρυσοθήρας πόρνη.
Ξέρεις, σαν τη γυναίκα μου.
Αριστερά.
Είναι αρκετά όμορφη. Μ' έναν φτηνιάρικο τρόπο.
-Μα ποτέ δεν θα γίνει σαν εμάς. -Φυσικά όχι, αγαπητή μου.
Εκείνη έχει ψυχή.
Πού διάολο είναι η αδερφή σου;
Σίγουρα φταίει ο Φιτς.
Είναι άχρηστος. Αλλά είναι δικός μας.
Η Γκρέις είναι;
Εδώ είσαι.
Γεια!
Γεια.
-Βάλε το χέρι σου. -Εντάξει.
-Όμορφη ταμπακιέρα. -Ευχαριστώ. Ήταν της μητέρας μου.
Καπνίζεις;
Όχι.
Αγχωμένη;
Επειδή δεν είσαι αρκετά γαλαζοαίματη;
Το ίδιο είπαν και για μένα.
Αλήθεια;
Στάσου στο ύψος σου και χέσ' τους.
Το μόνο που έχει σημασία είναι η γνώμη του Άλεξ.
Κι αυτήν την ξέρουμε.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
Έχω κάτι;
Να πάρει.
Θυμάσαι τίποτα απ' όσα έγιναν σήμερα;
Πολύ αμυδρά. Αλλά είμαι σίγουρος...
-Παντρευτήκαμε; -Ναι.
-Είσαι γυναίκα μου; Θεέ μου! -Ναι. Είσαι ο σύζυγός μου!
Θεέ μου. Μωρό μου.
-Είναι δύσκολο μ' αυτό. -Το ξέρω. Άκου.
Πρέπει να σου πω κάτι.
-Σκάσε. Βγάλε το παντελόνι. -Όχι, πρέπει να σου πω κάτι.
-Γκρέις. -Θα σου το βγάλω εγώ.
-Γαμώτο! Κάποιος είναι εδώ. -Τι;
Χριστέ μου, θεία Ελίν! Δώσε μας μισό λεπτό.
Πρέπει να κρυφτείτε καλύτερα.
Δεν κρυβόμαστε, προφανώς.
Όλοι περιμένουν.
Θα κατεβούμε σε λίγο.
-Συγγνώμη, γλυκιά μου. -Τι διάολο ήταν αυτό;
Είναι η θεία Ελίν.
Προφανώς έχει θέμα με τα όρια.
Έχεις μυστική πόρτα, φυσικά.
Είναι διάδρομος υπηρεσίας.
Υπάρχουν σ' όλο το σπίτι.
Συγγνώμη, ποιος περιμένει;
Αυτό προσπαθούσα να σου πω.
Τα μεσάνυχτα... πρέπει να παίξεις ένα παιχνίδι.
Είναι κάτι που κάνουμε για κάθε νέο μέλος της οικογένειας.
-Ένα παιχνίδι; -Ναι.
-Τι παιχνίδι; -Δεν ξέρω. Τραβάς ένα χαρτί.
Μπορεί να είναι τάβλι, κροκέ, ντάμα, δεν ξέρω.
Ξέρω, είναι χαζό.
Είναι λίγο αλλόκοτο.
Γιατί, όμως;
Επειδή κάναμε περιουσία με τα παιχνίδια, είναι μέρος της μύησης.
-Πρέπει να κερδίσω; -Όχι. Πρέπει μόνο να παίξεις.
Και μετά...
Και μετά είσαι κι επίσημα μέλος της οικογένειας.
Ειλικρινά, τους νοιάζει πιο πολύ απ' τη νίκη.
-Αυτό μόνο; -Ναι, αυτό.
Ξέρω ότι είναι γελοίο.
Μια αλλόκοτη ιεροτελεστία. Και το κάνουμε μόνο μια φορά. Εντάξει;
Εντάξει.
-Ναι. -Εντάξει.
Αν έτσι με αποδεχτεί η οικογένειά σου,
θα αλλάξω τα φώτα στην ντάμα.
Είμαι πολύ καλή.
Καθυστέρησέ τους δέκα λεπτά μέχρι να ετοιμαστώ για το παιχνίδι.
Κατάλαβα τι λες. Πολύ καλά.
Λοιπόν, θα σε δω κάτω. Στο δωμάτιο μουσικής.
Ναι. Ένα πολύ φυσιολογικό δωμάτιο να έχει κανείς.
Είναι απλώς κάτω. Δεύτερη πόρτα στα δεξιά σου.
Εντάξει.
Το περίμενα ότι θα σ' έβρισκα εδώ.
Σίγουρα είναι μαζί μας ο κ. Λε Μπελ σήμερα.
Πόσα της έχεις πει;
Τίποτα. Κι ούτε θα της πω.
Αύριο φεύγουμε.
Αν τραβήξει εκείνο το χαρτί, είσαι έτοιμος να κάνεις τα απαραίτητα;
Κάνε γρήγορα κι έλα πριν τα μεσάνυχτα.
Πάρε με όταν ακούσεις το μήνυμα.
Ντόρα, άλλα δύο, παρακαλώ.
Γκρέις, αγαπητή μου.
-Υπέροχοι οι όρκοι σου. -Ευχαριστώ.
Ο Άλεξ δεν μας είπε ότι μεγάλωσες σε ανάδοχες οικογένειες.
Δε μας λέει τίποτα τελευταία. Σαμπάνια;
Ευχαριστώ.
Οι ανάδοχοι γονείς μου ήταν υπέροχοι.
Κι έκαναν ό,τι μπορούσαν.
Αλλά ήταν πάντα προσωρινό.
Πάντα ονειρευόμουν να είχα μια οικογένεια.
Στον Άλεξ θα άρεσε να ζούμε για πάντα στην αμαρτία.
Δεν αμφιβάλλω.
Αλλά κατάλαβε πόσο σημαντικό ήταν για μένα...
να έχω επιτέλους μια αληθινή, μόνιμη οικογένεια.
Και δεν θέλω να σας απογοητεύσω.
Γκρέις, όταν σε πρωτοείδα, είπα στον Τόνι
"Επιτέλους, ένα απ' τα παιδιά μας έφερε σπίτι μια καλή κοπέλα".
Και δεν ξέρεις πόσο ευγνώμονες είμαστε που μας έφερες πίσω τον Άλεξ.
Αλλά, σε παρακαλώ...
προσπάθησε να τον φέρεις ξανά κοντά μας.
Είμαστε η οικογένειά του.
Το υπόσχομαι.
Γλυκιά μου.
Το ήξερα.
Μαμά, θα την κλέψω. Εντάξει;
Γεια σου.
Τι σου είπε;
-Είναι πολύ γλυκιά. -Είπε τίποτα;
-Όχι. -Εντάξει.
-Είσαι καλά; Συνέβη κάτι; -Ναι, όχι.
Απλώς δεν νιώθω πολύ καλά.
Αν θες να ξαπλώσεις, δεν γίνεται να παίξουμε αύριο;
Όχι, πρέπει να γίνει απόψε.
-Σκότωσε, σκότωσε! -Όχι!
Πιάσ' τον, Τζόρτζι!
-Ήρθαμε, μπαμπά. -Βγάλ' την αμέσως!
-Μπαμπά; -Συνέχισε να παίζεις, φιλαράκο.
Είσαι πολύ σφιγμένος.
Μαλάκα.
-Σκότωσε! -Μεσιέ Λε Μπελ!
Εσύ, κυρία με τα λευκά.
Πρέπει να είσαι η νύφη.
-Γεια. -Φιτς Μπράντλι.
-Γκρέις. -Χαίρω πολύ.
-Άλεξ. -Τι κάνεις, Φιτς;
Μπράβο σου.
Συγγνώμη που αργήσαμε.
Δεν προλάβαμε το συνηθισμένο τσάρτερ απ' το ντε Γκολ το πρωί.
Και δεν μπορώ να ταξιδέψω πια με κανονική πτήση.
Είναι χάλια. Καταλαβαίνεις.
-Γεια. -Είμαι η Έμιλι.
Υπέροχο το νυφικό σου! Σε παρακολουθώ στο Instagram.
Αλήθεια;
Θα γίνουμε κολλητές.
Γεια. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Χαίρομαι που έγινα μέλος της οικογένειάς σας.
Κι εγώ το ίδιο!
Αυτός θα το αποφασίσει αυτό, αγαπητή μου.
Θεία Ελίν. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Καστανή ανιψιά.
Συνεχίζεις να υπάρχεις.
Κυρίες και κύριοι, είναι 11:55.
Αυτό θα σε ξετρελάνει.
Εντάξει.
Αυτό το δωμάτιο είναι μόνο για τα μέλη της οικογένειας.
Παρακαλώ, αγαπητή μου.
Θεέ μου.
Ο προπάππος απολάμβανε τα παιχνίδια του.
Γκρέις.
ΒΙΚΤΟΡ ΛΕ ΝΤΟΜΑΣ
Κάθισε.
Σ' αρέσουν τα παιχνίδια;
Εξαρτάται απ' το τι παίζουμε.
Θα μάθουμε σε λίγο.
Θα πρόσεξες ότι η οικογένειά μας τηρεί τις παραδόσεις.
Κι ήρθε η ώρα να συμμετέχεις κι εσύ σ' αυτές τις παραδόσεις.
Ώρα για παραμύθι.
Όπως ξέρεις, ο προπάππος μου, ο Βίκτορ,
άνοιξε ένα μικρό τυπογραφείο στη διάρκεια του Εμφυλίου
κι έφτιαχνε τράπουλες.
Μια γενιά μετά,
ο παππούς μου επεκτάθηκε σε αθλητικά είδη και επιτραπέζια παιχνίδια.
Υπό την ηγεσία μου, τα Παιχνίδια Λε Ντόμας απέκτησαν τέσσερις επαγγελματικές ομάδες
κι ανέβηκαν ακόμα πιο ψηλά.
Κάποιοι το θεωρούν τύχη, αλλά είναι κάτι περισσότερο απ' αυτό.
Είναι σαν να μας προσέχει κάποιος.
Όλα ξεκίνησαν μ' έναν πολύ γενναιόδωρο ευεργέτη.
Κι αυτό το κουτί.
Αρχικά ο προπάππος ήταν στο εμπορικό ναυτικό.
Ήταν δύσκολη ζωή.
Κι όπως πολλοί άλλοι, ήθελε περισσότερα.
Σ' ένα απ' τα πολλά ταξίδια του έξω, ο προπάππος γνώρισε τον κ. Λε Μπελ.
Ήταν επιβάτης στο πλοίο.
Συλλέκτης, ας πούμε.
Πουλούσε εξωτικές αρχαιότητες σε πλούσιους Αμερικανούς.
Αφού ανακάλυψαν το κοινό τους πάθος για τα τυχερά παιχνίδια,
πέρασαν πολλές ώρες παίζοντας χαρτιά.
Ανάμεσα στα υπάρχοντα του κ. Λε Μπελ ήταν...
αυτό το κουτί.
Ένα βράδυ, αφού κατανάλωσαν μεγάλη ποσότητα ρούμι,
ο κ. Λε Μπελ πρότεινε ένα στοίχημα.
Αν ο προπάππος έλυνε το μυστήριο του κουτιού πριν πιάσουν λιμάνι,
ο κ. Λε Μπελ θα χρηματοδοτούσε όποια επιχείρηση ήθελε ο προπάππος.
Λοιπόν...
O προπάππος πέρασε τις ατέλειωτες ώρες στη θάλασσα μελετώντας το κουτί.
Ώσπου τελικά...
Κι από τότε...
όταν οι Λε Ντόμας αποκτούν νέο μέλος στην οικογένεια,
τοποθετούμε ένα λευκό χαρτί μέσα στο κουτί.
Το νέο μέλος έχει την τιμή να τραβήξει το χαρτί
κι ο κ. Λε Μπελ θα μας πει ποιο παιχνίδι θα παίξουμε.
-Εμένα μου έτυχε σκάκι. -Εμένα, μουντζούρης.
-Σοβαρά, τι διάολο σημαίνει αυτό; -Φιτς...
Απλώς τραβάω το χαρτί;
Αγαπητή μου, είναι η σειρά σου.
Τι λέει, κοπέλα μου;
Λέει...
Λέει "κρυφτό". Αλήθεια αυτό θα παίξουμε;
Όλα καλά;
Ναι. Αυτοί είναι οι κανόνες.
Κρυφτό, έτσι, μπαμπά;
Ναι, όντως.
Αυτοί είναι οι κανόνες.
Ποιος κρύβεται και ποιος τα φυλάει;
Είναι η δική σου μύηση, αγαπητή μου.
Εσύ θα κρυφτείς.
Φυσικά.
Θα 'χει πλάκα, αγάπη μου. Έλα να με βρεις στο δωμάτιό μου.
-Θέλω να παίξω. Είναι πολύ παράξενο. -Το ξέρω.
Στον κ. Λε Μπελ, λοιπόν.
Στον κ. Λε Μπελ.
Οι κανόνες είναι απλοί.
Μπορείς να κρυφτείς οπουδήποτε στο σπίτι.
Θα μετρήσουμε ως το 100 και θα προσπαθήσουμε να σε βρούμε.
Δεν νομίζετε ότι έχετε πλεονέκτημα;
Όχι. Ποτέ δεν χρησιμοποιούμε τις κάμερες.
Πάντα παίζουμε τα παιχνίδια όπως στην εποχή του προπάππου.
Πάντα.
Ώστε αποκλείεται να κερδίσω, έτσι;
Μπορείς να μείνεις κρυμμένη ως την αυγή.
Όχι, ευχαριστώ.
Θ' αρχίσουμε το μέτρημα μόλις φύγεις, εντάξει;
Εντάξει.
Γκρέις, καλή τύχη.
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΡΥΦΤΟΥ
Ποιος θέλει να παίξει;
Είναι ώρα για κρυφτό.
Τρέξε, τρέξε Ώρα να τρέξεις να κρυφτείς
"Εδώ βασιλεύουμε ασφαλείς
και από επιλογή μου
το να βασιλεύεις είναι άξια φιλοδοξία".
Τόνι, τι διάολο είναι αυτό; Πόσο παλιό είναι;
Έτοιμος ή όχι, έρχομαι!
Γλυκέ μου, ίσως είναι καλύτερα να μείνεις εδώ.
Πρόσεχε την πόρτα.
Ευχαριστώ, Τσάριτι.
Λοιπόν, πώς ήταν η πρώτη νύχτα του γάμου σου, Γκρέις;
Ήταν υπέροχη. Υπέροχη...
Μέσα σε ασανσέρ τροφίμων.
Άλεξ, γλυκέ μου, θέλεις παρέα;
Να με πάρει!
Πόσο θα κρατήσει αυτό;
Πόσο κρατάει συνήθως;
Δεν υπάρχει τίποτα συνηθισμένο σ' αυτό.
Έχει συμβεί μόνο μια φορά από τότε που ήρθα εγώ.
Πρέπει να ξέρω πώς λειτουργεί αυτό το πράγμα;
Ξέρεις κάτι;
Θα κάνω ένα γρήγορο διάλειμμα. Έχω αγχωτικό στομάχι.
Ξέρεις ότι ποτέ δεν σε συμπάθησα, έτσι;
Εντάξει.
Αρκετά κράτησε αυτό.
Γαμώτο.
Γαμώτο!
Γαμώτο.
Τζόρτζι.
-Συγγνώμη. -Χριστέ μου. Παραλίγο να κατουρηθώ.
Πρέπει να μ' ακούσεις προσεκτικά.
-Γαμώτο. Έλα μαζί μου. -Στάσου. Τι κάνουμε;
Κάτσε κάτω. Πιάσε το φόρεμά σου.
Τζόρτζι, ξέρω ότι είσαι εδώ.
Εδώ! Εδώ!
Παιδιά, τη βρήκα!
Μπαμπά, τα κατάφερα! Κοίτα!
Μπαμπά, έλα να δεις...
Γαμώτο. Γαμώτο.
Χριστέ μου.
Αυτή είναι η Κλάρα.
Φοράει ένα τεράστιο, λευκό νυφικό, Έμιλι;
Γιατί την πυροβόλησες στο πρόσωπο;
Έπρεπε να τη χτυπήσεις, να 'ναι ζωντανή για την τελετή.
-Δεν ξέρω. -Άκουσα πυροβολισμό.
Αν πεθάνει, μετράει αυτό;
Και βέβαια δεν μετράει. Πρέπει να είναι η νύφη.
Τι κάνουμε τώρα;
Δεν ξέρω. Σκέφτομαι.
Όλα θα πάνε καλά.
Ντάνιελ, μπορείς;
-Έλα, πάμε μια βόλτα. -Θα πεθάνει, παιδιά.
Πάμε να περπατήσουμε.
Λοιπόν, τι θα κάνουμε μ' αυτήν;
Να τη μετακινήσουμε. Μην τη δει η Γκρέις.
Δώσε μου τα λυχνάρια.
Εντάξει. Κορώνα ή γράμματα;
-Κορώνα. -Κορώνα είναι.
Εσύ πιάσε τα πόδια.
Κράτα.
Γλιστράει. Ωραία. Εντάξει.
Ήταν η αγαπημένη μου.
Περίμενε εδώ. Μην κουνηθείς.
Γλυκιά μου, σήκω. Πρέπει να φύγουμε από 'δώ αμέσως.
Σήκω, πάμε.
Πάρε το τηλέφωνό σου. Και τα κλειδιά.
Γαμώτο.
Ο Στίβενς θα πήρε το τηλέφωνο.
-Άλεξ, τι διάολο; -Πρέπει να φύγεις.
Κρυφτό. Τράβηξες το μοναδικό κακό χαρτί.
Πιστεύουν ότι πρέπει να σε σκοτώσουν πριν την αυγή.
Έλα μαζί μου.
Μισό λεπτό! Ξέχασα το όπλο μου.
Εντάξει.
Όχι άλλα λάθη, κοπελιά.
Είσαι νικήτρια, ακούς;
Πήρες τα παπούτσια σου;
-Φόρα τα παπούτσια σου. -Άλεξ, τι διάολο συμβαίνει;
Θέλω να φορέσεις τα παπούτσια σου. Αμέσως.
Εντάξει, εδώ είμαστε.
Εντάξει.
Πιστεύουν πως αν δεν σε σκοτώσουν,
κάτι πολύ κακό θα συμβεί στην οικογένεια.
Έπρεπε να πάω με τα νερά τους για να σε γλιτώσω.
Αλλά το σπίτι είναι κλειδωμένο τώρα, θα είναι πολύ δύσκολο.
Ήξερες τι θα γινόταν αν τραβούσα αυτό το χαρτί.
-Δεν πίστευα ότι θα το έκαναν. -Το ήξερες!
Κανείς δεν τραβά αυτό το χαρτί. Ποτέ!
-Μα το ήξερες! -Όχι, δεν το ήξερα.
-Είμαι ο Ρίτσαρντ Μπάμπις. -Κι εγώ, ο Τσάρλι.
Κι η σημερινή ενότητα λέγεται "Γνωρίζω τη βαλλίστρα μου".
Γαμώτο. Πίστευα ότι ήσουν ασφαλής.
Αλλά αν δεν τραβούσα κανένα χαρτί...
Η τρελή οικογένειά σου δεν θα προσπαθούσε να...
-Θα με σκοτώσουν. -Θα πεθαίναμε κι οι δυο.
Όταν παντρεύεσαι στην οικογένεια, παίζεις το παιχνίδι.
Αλλιώς, πεθαίνεις. Ακούγεται τρελό, αλλά πίστεψέ με, είναι αλήθεια.
Συνέβη στον μακρινό μου θείο.
Παντρεύτηκε, δεν έπαιξε και την άλλη μέρα πέθανε.
Και η γυναίκα του. Το έπαθε κι η ξαδέρφη Ρέιτσελ.
Και διάφοροι άλλοι που δεν τους γνώρισα ποτέ.
Πρέπει να παίξεις.
Είπες ότι η οικογένειά σου είναι διαταραγμένη.
-Δεν είπες ότι είναι δολοφόνοι. -Το ξέρω.
-Μ' έφερες εδώ χωρίς προειδοποίηση. -Ήθελες να παντρευτούμε.
-Εγώ φταίω, λοιπόν; -Όχι, συγγνώμη.
Μιλάς σοβαρά;
-Μπορούσαμε να κλεφτούμε. -Όχι. Υπάρχουν κανόνες.
Δεν μπορείς να κλεφτείς.
Πρέπει να παντρευτείς εδώ και πρέπει να παίξεις το παιχνίδι.
Δεν μου είπες τίποτα. Μπορούσες να μου το πεις, να...
-Απλώς... -Αν σου το έλεγα, θα έφευγες.
Κι αν δεν σου έκανα πρόταση, πάλι θα έφευγες.
Είσαι τα πάντα για μένα και σου υπόσχομαι να σε βγάλω από 'δώ.
Εντάξει; Άκουσέ με, λοιπόν.
Προχώρα σε αυτόν τον διάδρομο ώσπου να φτάσεις στην κουζίνα.
Εγώ θα πάω στο δωμάτιο ασφαλείας. Θα ξεκλειδώσω όλες τις πόρτες.
-Θα ξεκλειδώσω κι εσύ θα φύγεις. -Μη μ' αφήνεις.
Πρέπει, αγάπη μου.
Απλώς μείνε μέσα ώσπου να φτάσεις...
Μπορείς να το κάνεις. Πού θα πας;
Ευθεία και μετά στην κουζίνα.
Στην κουζίνα. Ωραία.
Μπορείς. Όλα θα πάνε καλά.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
Πήγαινε.
Γαμώτο.
Εντάξει.
Γαμώτο.
-Κανένα ίχνος της; -Όχι. Μπορεί να 'ναι οπουδήποτε.
Τη βρήκα.
Χριστέ μου!
Να πάρει!
Έμιλι, σημάδεψε το κέντρο της βαρύτητας!
Δεν ξέρω τι κάνω!
Βοήθεια.
Ήρθα να πάρω ένα ποτό.
Πρέπει να καλέσω τους άλλους.
Όχι, δεν πρέπει.
Όχι.
Βοήθησέ με. Σε παρακαλώ.
Δεν θα έχεις καλή κατάληξη.
Απλώς δεν θέλω να σε προδώσω εγώ.
Ντάνιελ, σε ικετεύω.
Λυπάμαι πολύ για όλο αυτό.
Είναι αλήθεια αυτό που λένε. Οι πλούσιοι είναι διαφορετικοί.
Θα σου δώσω δέκα δεύτερα προβάδισμα.
Ντάνιελ.
Ένα.
Δύο.
Δυόμισι.
Είναι στο γραφείο!
Μη σημαδεύετε τον εαυτό σας.
Σου ξέφυγε;
Όντως.
Είσαι αξιολύπητος.
Όντως.
Τουλάχιστον προσποιήσου ότι σε νοιάζει.
Είμαι σίγουρος ότι θα τη βρεις και θα τη σκοτώσεις με ή χωρίς τη βοήθειά μου.
Ξέρεις, κάτι σκέφτηκα, όμως.
Ο Άλεξ ίσως έκανε λάθος που την κράτησε στο σκοτάδι...
αλλά θυμάσαι πώς αντέδρασες εσύ όταν σου μίλησα γι' αυτό;
Δεν κούνησες βλέφαρο.
Δεν έβλεπες την ώρα να πουλήσεις την ψυχή σου.
Ξέρεις από πού κατάγομαι και πώς ήταν η ζωή μου πριν.
Προτιμώ να πεθάνω, παρά να χάσω όλα αυτά.
Από το στόμα σου...
-Πού είναι; -Δυστυχώς, μόλις τη χάσατε.
Τόνι, ο Άλεξ ξέφυγε. Λυπάμαι.
Να πάρει!
Ποιος είναι ο αποτυχημένος τώρα;
Ακόμα εγώ;
-Τη βρήκατε; Τελείωσε; -Όχι, δεν τελείωσε.
Και τώρα ξέρει τι συμβαίνει.
Αλλά η Έμιλι πυροβόλησε την Κλάρα στο πρόσωπο.
Είναι νεκρή. Απλή υποσημείωση.
Η Κλάρα είναι νεκρή;
Ήταν η αγαπημένη μου.
Γαμώτο! Ξέχασα το όπλο μου.
Μπαμπά, ξέχασα το όπλο μου. Είμαι απαίσια.
-Δεν πειράζει. -Δεν είσαι απαίσια, γλυκιά μου.
Γλυκιά μου, χρησιμοποίησε το δικό μου.
Κύριε Λε Ντόμας, την είδα να τρέχει προς...
Θεέ μου!
Γιατί μου συμβαίνει πάντα αυτό;
-Έλα τώρα! -Ηρέμησε.
Μωρό μου.
-Δεν πειράζει, γλυκιά μου. -Μη θυμώσεις.
Πάμε μια βόλτα, να βρούμε κάτι να φας, να συνέλθεις λίγο.
Ίσως βρούμε αυτή που έμεινε ζωντανή να καθαρίσει αυτό το χάλι.
Μια στιγμή.
-Το προσωπικό μετράει; -Όχι!
Γιατί το ρωτάνε όλοι αυτό;
Πρέπει...
Πρέπει να...
Τι διάολο!
Πρέπει να σκοτώσουμε τη νύφη ως την αυγή.
Την πατήσαμε. Την πατήσαμε άγρια.
Ηρέμησε. Σκέψου το πρόβλημα.
Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τις κάμερες.
-Δεν σέβεσαι την παράδοση. -Έχει δίκιο.
Δεν θα χρησιμοποιούσε κι ο προπάππος τις κάμερες αν τις είχε;
Δεν είναι παράδοση το ότι γεννήθηκε πριν τις κάμερες. Αυτό είναι χαζό.
Ακριβώς. Οι εποχές αλλάζουν.
Με την ευκαιρία, μπορώ να έχω ένα όπλο αυτού του αιώνα;
-Έχω πιστόλι στην τσάντα. -Αλήθεια;
Όχι. Χρησιμοποιούμε του προπάππου, αυτό είναι παράδοση.
Διαλέγεις ό,τι σε συμφέρει.
Τουλάχιστον δεν μας φόρεσες αυτές τις μάσκες.
Αυτή ήταν ιδέα του μπαμπά.
Ήταν η δεκαετία του '80.
-Η ευλάβεια δεν πρέπει να χαθεί. -Γαμώτο, αδελφή.
Αν δεν τη βρούμε για να κάνουμε την τελετή πριν την αυγή, θα πεθάνουμε όλοι.
Τόνι, πάρε τον Ντάνιελ και ανοίξτε τις κάμερες.
Οι υπόλοιποι χωριστείτε και βρείτε τον Άλεξ.
Χριστέ μου.
Γαμώτο.
Έλα, Άλεξ.
Οθόνες...
Εντάξει.
Να πάρει.
Να πάρει!
Η θεία σου πάντα χάνεται στις λεπτομέρειες.
Ποιον νοιάζει πώς θα τη βρούμε;
-Συμφωνώ απολύτως. -Ναι.
Δεν είμαστε οι μόνοι, φαίνεται.
Κάποιος άνοιξε τις κάμερες.
Ο Άλεξ.
Άνοιξε τις πόρτες. Άνοιξέ τες, γαμώτο.
Subtitles by sub.Trader @ subs4free.info
Γαμώτο.
Κουνήσου.
Δυστυχώς, δεν μπορώ.
Τα πυρομαχικά είναι μόνο για βιτρίνα.
Νόμιζες ότι θα ήμουν τόσο χαζός...
Ναι, γαμώτο!
Άνοιξε, Άλεξ!
Είναι εδώ μέσα!
Άνοιξε την πόρτα, γαμώτο!
Γαμώτο, Άλεξ!
Άνοιξε την πόρτα!
Αν δεν μας βοηθήσεις, τότε δίνε του.
Άφησέ την ήσυχη! Κατάλαβες;
-Άλεξ! -Είναι η γυναίκα μου!
Άλεξ.
Άλεξ, δεν χρειάζεται αυτό.
Εντάξει.
Θεέ μου.
Ξέρω.
-Πρέπει να με βοηθήσεις. -Ξέρω.
-Είναι το παν για μένα. -Το ξέρω. Θα τη γλιτώσουμε.
-Ευχαριστώ. -Το υπόσχομαι.
-Με ποιον είσαι εσύ; -Δεν του απέσπασα την προσοχή;
Κορώνα ή γράμματα;
Ποιος νοιάζεται, διάολε;
Γράμματα. Εσύ πιάσε το κεφάλι.
Να πάρει.
-Στάσου. Να πάρω το όπλο μου. -Γύρνα να το πάρεις!
Κουβαλάω το βαρύ μέρος, πατέρα.
Τόσα χρόνια αλκοόλ και ναρκωτικά, επηρεάζουν.
Θεέ μου.
Δεν καταλαβαίνω τι γίνεται.
-Θέλω να κάνεις ησυχία. -Δεν είμαι καν καμαριέρα.
Απλώς αρέσει ο χορός μου στον κ. Λε Ντόμας.
Ας αλλάξουμε θέσεις.
Εμένα ψάχνουν, όχι εσένα. Έλα, εμπρός.
-Σε παρακαλώ. -Είναι εδώ!
-Όχι, όχι.
Θεέ μου.
Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.
Γαμώτο.
-Τόνι. -Ναι;
Τι κάνεις;
Προσπαθούμε να τον φέρουμε κοντά μας.
Κύριε.
Φίλε.
Δεν μπόρεσα να επισκευάσω το σύστημα ασφαλείας.
Πόρτες και παράθυρα παραμένουν ανοικτά.
Και δυστυχώς, η Ντόρα συνεθλίβη, κύριε. Απ' το ασανσέρ τροφίμων.
Και δεν έμεινε κανείς.
Χριστέ μου. Μας σκοτώνει όλους.
-Πώς το κάνει αυτό; -Γλυκέ μου.
Είναι παράλογο, Μπέκι.
-Είναι μια ξανθιά κοκαλιάρα... -Τόνι.
Σταμάτα ένα λεπτό.
Αλλά μόνο ένα λεπτό.
Δεν γίνεται να βγει έξω. Πρέπει να φρουρήσουμε τις πόρτες.
Έχασε τον δρόμο του.
-Δεν έπρεπε να τον αφήσεις να φύγει. -Ορίστε;
Εκείνος κι εγώ πάντα μοιάζαμε πολύ.
Ήξερα ότι η κοπέλα θα τραβούσε το χαρτί κι αυτός θα είχε το ίδιο δίλημμα μ' εμένα.
Βλακείες.
Κανείς μας δεν το περίμενε αυτό απόψε.
Eίχα γκολφ στις οκτώ.
Κι αν δεν το πρόσεξες, δεν ήταν δίλημμα γι' αυτόν.
Τη βοηθάει απ' την αρχή.
-Μας μισεί. -Όχι.
Απλώς φοβάται το ποιος πραγματικά είναι.
Όπως φοβόμουν κι εγώ.
Ποτέ δεν θα μάθεις πώς ένιωσα τότε
όταν μου είπαν ότι ο μόνος άντρας που αγάπησα έπρεπε να πεθάνει.
Μα δεν έπρεπε να αντισταθώ.
Έπρεπε να είχα σκοτώσει τον Τσαρλς εγώ η ίδια.
Ο Άλεξ έχει ακόμα χρόνο να κάνει το σωστό.
Πρέπει μόνο να αποδεχτεί την αλήθεια.
Ποια αλήθεια;
Ότι πρέπει να ηγηθεί της οικογένειας, όχι να ξεφύγει απ' αυτήν.
Μισούσε τη συμφωνία μας απ' την αρχή. Είναι ο καλός γιος. Το θυμάσαι;
Τότε γιατί είναι ο μόνος που έχει δει τον κ. Λε Μπελ στην καρέκλα του;
Θεέ μου, ήταν πέντε ετών.
Μάλλον το ονειρεύτηκε. Ή το επινόησε.
Αφού το λες εσύ.
ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΑΛΗΘΕΙΑ Ή ΜΠΟΥΡΔΕΣ
ΝΕΟ ΜΗΝΥΜΑ
"Τι τρέχει, φίλε;"
Βλάκα.
Τίποτα σπουδαίο.
Οικογενειακά θέματα.
Τζόρτζι;
Δόξα τω Θεώ.
Άκου, ξέρω ότι αυτό είναι τρομακτικό, αλλά...
Γαμώτο.
Μικρό μαλακισμένο!
Σε τσάκωσα.
Σε τσάκωσα, σκύλα.
Γαμώτο!
Είναι έξω, τρέχει προς τον βορινό φράκτη.
Θα φωνάξω τους άλλους.
Βοήθεια!
Σας παρακαλώ, βοήθεια!
Βοήθεια!
Γαμώτο.
Βοήθεια! Σταματήστε. Σας παρακαλώ, βοήθεια.
Δόξα τω Θεώ. Ευχαριστώ.
-Δίνε του απ' τον δρόμο. -Περιμένετε.
Τι πρόβλημα έχεις, γαμώτο;
Κτήνος!
Κάθαρμα, μικρέ, μικροσκοπικέ μαλάκα, γαμημένο καθίκι...
Γαμημένοι πλούσιοι.
Γαμώτο.
Θα πήγε στο δάσος. Μην ανησυχείτε, κύριε, δεν θα πάει μακριά.
Θα τη βρω.
Και θα φτιάξω τον φράκτη αύριο.
Λοιπόν...
βγήκε έξω.
Λοιπόν...
ωραία περάσαμε.
Τι λέτε να δούμε τα δώρα γάμου στο μπραντς αύριο;
Νομίζεις ότι είναι παιχνίδι αυτό;
Ναι.
Κρυφτό. Θυμάσαι;
Καταλαβαίνεις ότι αν ζει την αυγή, θα πεθάνουμε όλοι;
Θυμάστε τι συνέβη στους Βαν Χορν, έτσι;
Δεν πέθαναν σε πυρκαγιά;
Ναι, αυτό είπαν στις ειδήσεις, αλλά...
Δε θες να ξέρεις πώς πέθαναν. Πίστεψέ με.
Δεν τα βάζεις με τον κ. Λε Μπελ. Ο κ. Λε Μπελ τα βάζει μαζί σου.
Δεν μπορούσες να διαπραγματευτείς καλύτερους όρους, Βικ;
Δεν μπορούσες...
δεν ξέρω, να αποφύγεις τη ρήτρα πλήρους εξόντωσης;
Στην υγειά σου, μαλάκα, γιατί τώρα είμαστε όλοι χαμένοι!
Έγινες κατανοητός, γλυκέ μου, ευχαριστούμε.
Για τον Θεό. Πήγαινε να περιμένεις τον Στίβενς.
Ίσως χρειαστεί βοήθεια.
Όχι εσείς οι δυο. Δεν σας θέλω στα πόδια μας.
Πηγαίνετε τις καμαριέρες στον λάκκο.
Γλυκιά μου, προσπάθησε να μη σκοτώσεις κανέναν άλλον.
Καθάρισμα αγγαρεία για τους αποτυχημένους.
-Όχι, μπαμπά. -Εμπρός, Εμ.
Άκου τη μητέρα σου.
Πότε ακριβώς σταματάμε και την κάνουμε;
Σωστά;
Έλα τώρα. Σωστά;
Άντε πηδήξου.
Ντάνιελ!
Ντάνιελ, βοήθεια!
Γκρέις.
Γιατί της έτυχε το κρυφτό;
Είναι αλήθεια, λες;
Ότι θα εκραγούμε ή θα πιάσουμε φωτιά αν δεν τη σκοτώσουμε;
Δεν ξέρω. Μπορείς...
Εντάξει...
Δεν μπορώ. Αν ξεράσεις, θα ξεράσω κι εγώ.
Ένα, δύο, τρία.
Ήσουν μαζί τους την τελευταία φορά που έπαιξαν κρυφτό, σωστά;
Ήσουν έξι, επτά ετών; Θυμάσαι τίποτα;
Τα θυμάμαι όλα.
Ήταν κι ο Άλεξ μαζί μου.
Προσπάθησα να τον προστατεύσω. Δεν ξέρω τι είδε ή τι θυμάται.
Πάντα τον πρόσεχες.
Αν ήταν αλήθεια, δεν θα τον άφηνα να παντρευτεί την Γκρέις.
Του άξιζε καλύτερος αδελφός.
Κι όλοι αξίζουμε τον θάνατο.
Τα παιδιά μου όχι.
Μαμά;
Γλυκέ μου! Τζόρτζι.
Είσαι καλά; Τι κάνεις εδώ;
Ακολούθησα εκείνη την κυρία εδώ και την πυροβόλησα με το όπλο που βρήκα.
-Γιατί το έκανες αυτό; -Αυτό προσπαθούσαν όλοι.
Γλυκέ μου.
Είμαι περήφανη για σένα.
Έλα εδώ, Γκρέις!
Καθίκι!
Μαλάκα!
Ευχαριστώ που καλέσατε. Παρακαλώ μείνετε στη γραμμή.
Θα σας συνδέσουμε με τον επόμενο διαθέσιμο εκπρόσωπο.
Καλησπέρα. Είμαι ο Τζάστιν. Το τηλεφώνημα καταγράφεται...
Θέλουν να με σκοτώσουν. Θα με βοηθήσετε;
Ναι, μπορώ να βοηθήσω. Χρειάζεστε ιατρική βοήθεια...
Θα καλέσετε την αστυνομία, παρακαλώ;
Ναι. Θα χαρώ να σας βοηθήσω.
Συγγνώμη, ο υπολογιστής κόλλησε πάλι.
Να κάνω επανεκκίνηση.
Τζάστιν, κάλεσε την αστυνομία, γαμώτο.
Κυρία μου, εδώ λέει ότι το αυτοκίνητο έχει δηλωθεί ως κλεμμένο.
Λυπάμαι, πρέπει να το απενεργοποιήσω.
Όχι, τι; Τι διάολο; Πλάκα μου κάνεις;
Είναι πολιτική της εταιρείας.
Σε παρακαλώ, Τζάστιν!
-Μείνετε εκεί. Έρχεται η αστυνομία. -Βάλε μπρος το αμάξι, γαμώτο!
-Δεν χρειάζεται να βρίζετε. -Βάλε μπρος, Τζάστιν!
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν έχω άλλη επιλογή.
Τζάστιν;
Εμπρός; Τζάστιν!
Μπορώ να σας βοηθήσω με κάτι άλλο;
Ναι, άντε πηδήξου, Τζάστιν!
Εντάξει. Ευχαριστώ που χρησιμοποιήσατε την υπηρεσία μας. Καλό βράδυ.
Εντάξει, είσαι καλά.
Έρχεται η αστυνομία.
Έρχεται η αστυνομία. Όλα θα πάνε...
Καληνύχτα, Γκρέις.
Άλεξ, εσύ είσαι;
Είσαι ασφαλής τώρα.
Φεύγουμε.
Πού είσαι;
Πλησιάζουμε την πίσω πύλη, κύριε.
Σε λίγο φτάνουμε.
Εντάξει. Είμαστε ακόμα μέσα στο παιχνίδι.
Τόνι.
Στίβενς! Κοίτα πίσω σου.
Στίβενς!
Χαμήλωσε τη μουσική, ηλίθιε!
Γαμώτο!
Για φαντάσου.
Είναι αστείο. Ήρθα εδώ για να ξεφύγω απ' την τρέλα.
Ευχαριστώ που διέλυσες ένα αμάξι στη γαλήνη μου.
Ντάνιελ.
Δεν θες να με σκοτώσεις. Δεν θέλεις να πεθάνω.
Όχι, δεν θέλω.
Σε συμπαθώ, Γκρέις.
Άσε με να φύγω, λοιπόν. Εντάξει;
Είμαι αδύναμος.
Είσαι καλός άνθρωπος.
Είσαι πολύ καλός άνθρωπος.
Κι ο Άλεξ σ' αγαπάει.
Κι εσύ τον αγαπάς.
Δεν θα σε συγχωρέσει αν το κάνεις αυτό.
Ίσως.
Αλλά τουλάχιστον θα ζει.
Δεν μπορώ ν' αφήσω την οικογένειά μου να πεθάνει εξαιτίας σου.
Είναι τρελό.
Δεν το βλέπεις αυτό;
Κανείς δεν θα πεθάνει. Κανείς.
Κι εσύ μπορείς να κάνεις κάτι γι' αυτό.
Είναι βλακείες!
Όχι.
Δεν είμαι αυτός που νομίζεις.
Ο Άλεξ είναι αυτός που ξέφυγε.
Αν σε έσωζε κάποιος, θα ήταν αυτός.
Μπορείς να βγεις τώρα.
Ήξερες ότι ήμουν εδώ;
Μεθυσμένος είμαι, όχι τυφλός.
Πρέπει να βιαστούμε. Σε λιγότερο από ώρα ξημερώνει.
Και πρέπει να την ετοιμάσουμε για την τελετή.
Πού είναι η Γκρέις;
Είναι αδιάθετη.
Δεν περίμενες ότι θα το άφηνα να συμβεί, έτσι;
Με τους συγγενείς ελπίζεις για το καλύτερο.
Το θέμα είναι...
ότι τη συμπαθώ.
Δεν θέλω να το κάνω αυτό.
Αλλά πρέπει να προστατεύσουμε την οικογένεια.
Αν πεθάνει...
θα σε σκοτώσω.
Λοιπόν...
τότε μάλλον θα πεθάνω όπως και να 'χει.
Ίσως είναι όλα βλακείες και δεν θα συμβεί τίποτα.
Σε παρακαλώ.
Αν το πίστευες αυτό, δεν θα την άφηνες να τραβήξει χαρτί.
Γιατί μας άφησες, Άλεξ;
Δεν ξέρω, μαμά.
Ίσως ένα βράδυ που έψελνα κι έκοβα τον λαιμό μιας κατσίκας,
σκέφτηκα ότι αυτό δεν ήταν και πολύ φυσιολογικό.
Αλλά, κι αυτό ήταν το πιο τρομακτικό...
το ένιωθα φυσιολογικό.
Αλήθεια.
Και κατάλαβα ότι κάνεις οτιδήποτε... αν η οικογένειά σου πει ότι είναι σωστό.
Μετά γνώρισα την Γκρέις.
Είναι το αντίθετο όλων σας.
Είναι καλή.
Κι ένιωσα ότι μπορώ κι εγώ να γίνω καλός.
Αν πρέπει να διαλέξω εσάς ή εκείνη, διαλέγω εκείνη.
Δεν σε πιστεύω.
Ούτε κι εσύ πιστεύεις
ότι μια κοπέλα που γνωρίζεις ενάμισι χρόνο
σε γνωρίζει καλύτερα από εμένα.
Η οικογένειά μας έχει έναν πολύ ξεχωριστό φίλο, τον κ. Λε Μπελ.
Ο κ. Λε Μπελ είναι η αιτία που έχουμε όλα αυτά τα όμορφα πράγματα.
Αλλά μερικές φορές ο κ. Λε Μπελ θέλει κάτι από εμάς ως αντάλλαγμα.
Μπορείς, Φιτς.
Μπορείς, Φιτς! Μην είσαι κότα, Φιτς.
Μην είσαι κότα, Φιτς. Μπορείς.
Ξέρω ότι το αποψινό δεν πήγε όπως σχεδιάζαμε.
Αλλά θα το διορθώσω, κ. Λε Μπελ.
Θα δεις.
Ανανεώνουμε τον όρκο μας απόψε.
Όπως οι πρόγονοί μας πριν από εμάς.
Μ' αυτήν την προσφορά ζώσης σάρκας και αίματος.
Χαίρε...
Αδελφέ!
Δηλητηριασμένο!
Κάθαρμα!
-Τι μας έδωσες; -Αυτό που ρίξαμε στις καμαριέρες.
Λευκό μπουκάλι, κόκκινο καπάκι.
Υδροχλωρικό οξύ!
Εμπρός, πάμε.
Γκρέις!
Τους σκότωσες;
Όχι, λίγο τους έδωσα.
Το γκούγκλαρα. Θα έχουν μόνο διάρροια καμιά εβδομάδα.
Μην ανησυχείς, θα βγάλω και τον Άλεξ.
Το ήξερα ότι θα με βοηθούσες.
Εγώ όχι.
Ήξερα μόνο ότι κάποτε κάποιος έπρεπε να τα κάψει όλα.
Δεν περίμενα ότι θα ήμουν εγώ.
Ντάνιελ.
Φύγε απ' τη μέση.
Τσάριτι.
Αλήθεια δε σε νοιάζει αν πεθάνω.
Δε χρειάζεται...
Ντάνιελ.
Φύγε.
Σ' ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Για πού το 'βαλες, σκύλα;
Ποια νομίζεις ότι είσαι;
Η οικογένειά μας έχει αντέξει και χειρότερα.
Είσαι απλώς άλλη μια θυσία.
Άλλη μια κατσίκα.
Χέσε τον βωμό.
Θα το κάνω εδώ.
Γκρέις;
Ντάνιελ.
Κοίταξέ με.
Προς υπεράσπισή μου, έχει περάσει καιρός.
Μη φύγεις. Εντάξει;
Ντάνιελ, μη φύγεις! Σε χρειάζομαι, Ντάνιελ!
Εννοούσα όσα είπα το πρωί. Νόμιζα ότι θα γινόσουν σαν εμένα.
Αλλά δε θα σ' αφήσω να βλάψεις την οικογένειά μου!
Πέθανε.
Δε σου αξίζει μια οικογένεια.
Στον διάολο η οικογένειά σου.
Στον διάολο η γαμημένη σου οικογένεια!
Γκρέις.
Λυπάμαι.
Κι εγώ.
Ο Ντάνιελ είναι νεκρός.
Δε θα μείνεις μαζί μου τώρα, έτσι;
Άλεξ...
Άλεξ.
-Με πονάς. -Εδώ είναι!
Όχι, σε παρακαλώ!
Άσε με να φύγω!
Μπράβο, αγόρι μου.
Μπέκι...
Ο ήλιος ανατέλλει. Πρέπει να το κάνουμε τώρα.
Ώρα να πάρουν οι γιοι σου τη θέση τους.
Δώσε μας άφεση, παντοδύναμε, από παρελθόντα λάθη.
Στον σκοτεινό δρόμο που βαδίζουμε, να μη χάσουμε το κουράγιο μας.
Αλλά, με τη βοήθειά σου, να γίνουμε πιο σοφοί και δυνατοί.
Χαίρε, Σατανά!
Όχι.
Χάθηκε.
Συγχώρεσέ μας.
Δεν γίνεται τίποτα.
Το ήξερα.
Το ήξερα, γαμώτο. Είναι όλα βλακείες.
Γκρέις.
Λοιπόν, τι...
Τι θα κάνουμε μ' αυτήν;
Ξέρω ότι είναι πολύ αργά.
Αλλά δεν θα σε απογοητεύσω ξανά.
Η κοπέλα θα πεθάνει!
Τι διάολο;
Ποιος θέλει να παίξει;
Είναι ώρα για κρυφτό.
Τρέξε, τρέξε Ώρα να τρέξεις να κρυφτείς
Γαμώτο.
Μάλλον είχες δίκιο.
Κ. Λε Μπελ, το παίρνω πίσω.
Θέλω να πάω σπίτι!
Γαμώτο! Κρυφτείτε!
Όχι! Τα έκανα όλα σωστά!
Ακολούθησα τους κανόνες!
Κι εγώ έχω τον έλεγχο.
Όχι, μη φεύγεις.
Μη μ' αφήνεις. Λυπάμαι πολύ.
-Δεν θέλω να πεθάνω. -Ούτε εγώ ήθελα, εγωιστή μαλάκα!
Όχι, δεν είμαι σαν αυτούς.
Δεν είμαι σαν αυτούς. Εσύ μ' έκανες καλύτερο.
Και δεν θα με πάρει αυτός.
Σωστά; Θα αλλάξω, γλυκιά μου.
Κι αυτό χάρη σ' εσένα. Ναι; Γλυκιά μου;
-Γκρέις, φοβάμαι πολύ. -Μη μ' αγγίζεις, γαμώτο.
Εντάξει.
Άλεξ.
Ναι;
Θέλω διαζύγιο.
Να πάρει.
Είστε καλά;
Μ' ακούτε;
Έχω κάποιον στον νότιο κήπο. Χρειάζομαι νοσοκόμους εδώ αμέσως.
Ελήφθη.
Χριστέ μου, τι σας συνέβη;
Πεθερικά.
Έτοιμος ή όχι, έρχομαι!