Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ผลงานคอมเมดี้สเปเชียลของ NETFLIX)
(โรงละครวอร์เนอร์ เดฟ ชาพเพลล์)
(เดฟ ชาพเพลล์ 2002)
(ความรักชนะความชัง)
(เดฟ ชาพเพลล์)
ผมกลับมาตรงจุดเริ่มต้นของผม
เพราะคืนนี้ต้องอัดตอนสุดท้าย คอมเมดี้สเปเชียลของเน็ตฟลิกซ์
ใช่ครับ
และหลังจากจบนี่...
ผมจะให้อเมริกากลับมารออีกครั้ง
ผมเก่งเกิน
ถ้าคุณเป็นคนดำในวงการแสดง และเก่งเกินไป มันน่ากลัว
คุณต้องลาวงการตอนกำลังรุ่ง
ตอนกำลังมือขึ้น
ถ้ายังทู่ซี้อยู่ จะเจอเหมือนเควิน ฮาร์ต
รู้ๆ กันอยู่
เขาเพื่อนผม แต่ถ้ามีข่าวเซ็กซ์เทปเขาหลุดละก็...
ผมก็ไม่แปลกใจ
แต่ไม่รู้ทำไมบางที
ผมก็อยากเลิกแสดงตลก
ผมไม่ได้อยากทำตัวขี้อวดนะ
แต่เหตุผลจริงๆ ที่ผมอยากเลิก
เพราะผมแม่งเก่งเกินไป
โคตรเก่งเลย
ผมไม่ได้... ผมไม่ได้โม้นะ
ผม... มัันไม่ตื่นเต้น
ทุกคืนก่อนขึ้นเวที
ผมนั่งอยู่หลังเวที คิดว่า "ต้องออกมาดีแน่"
แล้วก็ดีตลอด
ผมแต่งมุกตลกเก่งมาก
ไม่ได้โม้แม้แต่นิดเดียว
ผมแต่งมุกตลกถอยหลังด้วย
คือผมจะเขียนประโยคเด็ดก่อน โดยที่ยังไม่แต่งเนื้อเรื่อง
เขียนลงไปบนเศษกระดาษ
แล้วโยนลงไปในโหลเลี้ยงปลา
ที่บ้านผมจะมีโหลเลี้ยงปลา ที่เอาไว้ใส่ประโยคเด็ด
แล้ววันดีคืนดีผมจะเขย่าโหล
ล้วงขึ้นมาแผ่นนึง
ว่าจะเอามาเล่นได้ไหม
เทปนี้ผมเลือกมาแผ่นนึง
เป็นประโยคเด็ดที่เล่นไม่ง่าย
พร้อมไหม
พร้อม
เอาละนะ ประโยคเด็ดคือ
"ผมเลยเตะฝาหอยเธอ"
ยังเล่นมุกไม่ทันจบเลย
ผมแค่รู้ว่าไม่ว่าจะเปิดเรื่องยังไง
แต่ตอนจบ ด้วยเหตุผลบางอย่าง
ผมจะได้เตะฝาหอยสักคน
และมันต้องฮาสุดๆ
พิลึกตรงไหนรู้ไหม
ผมมีพรสวรรค์มาตั้งแต่เกิด
ไม่เคยไม่มีพรสวรรค์เลย
ตอนผมเด็กๆ น่าจะสักแปดขวบได้มั้ง
ตอนนั้นเราอยู่ที่ซิลเวอร์สปริง
ใช่ ครับ
คนชอบเข้าใจผิดว่าผมเกิดดี.ซี.
หลายคนคิดว่าผมมาจากถิ่นคนดำ
ไม่จริงครับ
แต่ผมไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องแก้ข่าว
เพราะผมอยากให้พี่น้องยอมรับ
ที่จริงผมตั้งใจปิดบังนะ
บางทีเวลาอยู่กับแรปเปอร์อย่างพวกนาส
แล้วพวกมันพูดถึงแฟลตกันขึ้นมา
"แม่ง ตอนอยู่แฟลตโคตรสนุกเลยว่ะ"
ผมก็จะแบบ "เออ ใช่เพื่อน"
แต่ไม่อินเลย
ผมไม่รู้เรื่อง
พ่อแม่ผมหาเงินเก่งพอ
ที่จะทำให้ผมโตมาแบบจนๆ ในหมู่คนขาว
แล้วสาบาน ตอนนาสกับเพื่อนๆ พูดถึงแฟลต
แม่ง ผมอิจฉานะ
เพราะมันท่าทางน่าสนุก
ทุกคนที่อยู่แฟลตจนเหมือนกัน
ยุติธรรมดี
แต่คนจนในซิลเวอร์สปริง
มันจนแบบหัวเดียวกระเทียมลีบ
นาสไม่เคยรู้ซึ้ง
ถึงตอนที่ไปนอนบ้านเพื่อนคนขาวครั้งแรก
พอวันอาทิตย์กลับมาถึงบ้าน มองหน้าพ่อแม่แล้วแบบ...
"ต้องถีบตัวเองหน่อยนะเรา
ของที่บ้านทิมมี่ไม่มีอะไรพังเลย"
จำได้ไหมครั้งแรกที่เห็น
ในหน้าหนาว
ตอนที่ไปบ้านเพื่อนคนขาวแล้วเห็นพวกมัน
ไม่ใส่เสื้อกันหนาวนั่งในห้องนั่งเล่น
ทิมมี่เป็นเพื่อนคนขาวคนแรกในชีวิตผมเลย
นิสัยดีด้วย เขาย้ายมาซิลเวอร์สปริง จากยูทาห์ได้ยังไงไม่รู้
สงสัยครอบครัวเขาเป็นสมาชิก
โบสถ์มอร์มอนที่นั่น
ผมกับเขาเคยซี้กัน
มีวันนึง ผมไปเล่นบ้านเขา แล้วทิมมี่บอก
"เดฟ คืนนี้อยู่กินมื้อค่ำที่นี่สิ"
ผมบอก "ก็อยากอยู่นะ แต่ไม่ได้
ถ้ากลับบ้านดึก แม่ตีฉันตายแน่"
ผมโกหก
แม่ผมทำงานหลายที่ ไม่ได้เจอกันมาสามสี่วันแล้ว
ที่ผมโกหกทิมมี่ก็เพราะ
ตอนอายุเท่านั้นผมมีความเข้าใจ
ว่าอาหารฝีมือคนขาวไม่อร่อย
ผมกลับบ้านไปทอดโบโลน่าอะไรพวกนั้นกินดีกว่า
แล้วทิมมี่ก็มาเล่นไม้นี้กับผม
เขาบอกว่า "น่าเสียดายที่นายอยู่ไม่ได้ เพราะ...
แม่ทำเครื่องยัดไส้ของสโตฟทอปด้วย
ผมคิด "เฮ้ย สโตฟทอปเหรอ
รอแป๊บนะเพื่อน ขอไปโทรศัพท์หน่อย"
ผมเห็นโฆษณามาหลายครั้งแล้ว
ใฝ่ฝัันมานานว่า จะได้สัมผัสเครื่องยัดไส้ของสโตฟทอป
ในที่สุดก็เจอไอ้เวรที่มีสโตฟทอปติดบ้าน
ผมไม่อยากพลาดโอกาส เลยทำเป็นโทรหาแม่
แล้วกลับมาบอกว่า "ทิมมี่
ทิมมี่นายต้องไม่เชื่อแน่ ข่าวดี แม่บอกว่าอยู่ได้"
เขาบอกว่า "แจ๋วเลย"
เขาบอกว่า "ไปช่วยฉันจัดโต๊ะหน่อยสิ
แล้วจะได้สวดมนต์กัน"
ผมไม่อยากจัดโต๊ะ
หรือสวดมนต์มอร์มอนบ้าบอนั่นเลย
แค่อยากกินเครื่องยัดไส้
ผมเลยบอกทิมมี่ว่า "ได้ เดี๋ยวไปช่วย
แต่ขอไปล้างมือก่อนนะ"
แผนของผมง่ายๆ
ล้างมือช้าๆ
กว่าจะล้างเสร็จ
เขาก็จัดโต๊ะ สวดมนต์กันเรียบร้อยแล้ว
เหลือแค่กินอย่างเดียว
ผมเข้าไปในห้องน้ำ
ล้างมือช้าๆ
น่าจะอยู่ในนั้นประมาณสิบนาทีได้
แล้วจู่ๆ ...
แม่ของเขาคนนึงก็เดินมา
เธอถามว่า "ไงจ๊ะ เดวิดใช่ไหม"
ผมบอก "ใช่ครับ"
เธอบอกว่า "ทิมมี่บอกว่า หนูจะอยู่กินมื้อเย็นใช่ไหม"
ผมบอก "หวังว่าคงไม่รบกวนนะครับ"
เธอบอก "ไม่เลยจ้ะ ยินดีด้วยซ้ำ
แต่เราไม่คิดว่าจะมีแขก
เลยเกรงว่า...
จะมีเครื่องยัดไส้สโตฟทอปไม่พอ
สำหรับทุกคน"
ผมเลยเตะฝาหอยเธอเลย
ท่านผู้มีเกียรติครับ...
ก็บอกแล้วว่าผมเก่ง
ผมบอกแล้วว่าจะพูด พวกคุณยังไม่รู้ตัวเลย
เพราะงี้ผมถึงได้รวยไง
โอ้โฮ
แต่มีอีกเหตุผลที่สำคัญ ว่าทำไมผมอยากเลิกแสดงตลกตอนนี้
และเหตุผลนี้ก็เริ่มชัดเจนขึ้นทุกที
นั่นก็คือกลุ่มคน ไม่ใช่พวกคุณ
ผมหมายถึงกลุ่มคนบนเวทีใหญ่
การให้ความบันเทิงพวกโลกสวยมันยากเกินไป
พวกแม่งบอบบาง
จนทั้งประเทศกลายเป็นชะนีขี้วีนแล้ว
พูดอะไรก็ไม่เข้าหูสักอย่าง
ผมจำได้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน
ตอนนั้นผมทำชาพเพลล์สโชว์
ตอนทำชาพเพลล์สโชว์...
ผมเคยทำโชว์
แล้วช่วงสุดสัปดาห์ ผมจะแสดงคอนเสิร์ต
ผมก็แสดงคอนเสิร์ต
แถวหน้ามีคู่นึงที่น่ารักมาก
ภรรยา ภรรยาเป็นคนเอเชีย
เห็นหน้าก็รู้แล้ว
ส่วนสามี...
บอกได้แค่ว่า ไอ้นี่แม่งซับซ้อนซ่อนเงื่อน
ไม่รู้ว่ามาจากไหน
ผิวสีคาราเมล ผมสลวย
แต่อาจจะมาจากบังคลาเทศ หรือเม็กซิโก
หน้าแบบนี้ผมเดาไม่ออก
ที่แน่ๆ ผมรู้ว่า...
เมียหมอนี่ร้ายชะมัด
เห็นหน้าก็รู้แล้วเหมือนกัน เขาหัวเราะ กำลังมีความสุข
แต่เธอทำหน้าบึ้งใส่ผมตอนดูการแสดงตลก
ผมไม่เข้าใจ
จากนั้นผมก็รู้ว่าเธอกำลังท้อง
แล้วผมก็สูบบุหรี่บนเวที
คิดว่า "อ๋อ มิน่าถึงได้โมโห"
ผมก็เลยดับบุหรี่
แต่เธอแกล้งสำลักควันบุหรี่ให้ผมเห็น
ผมก็เลยสูบต่อ
คิดว่า "เด็กไม่ตายหรอก อย่าเยอะ"
แต่ผมก็พยายามคลายเครียด ผมถาม... ถามแค่
ผมว่า "พวกคุุณมาจากไหนเนี่ย"
ผมดูออกว่าเธอไม่พอใจผม
เธอพูด... ด้วยน้ำเสียงจองหองว่า
"ฉันมาจากแคลิฟอร์เนีย
ถ้าหมายถึงเชื้อชาติอะไร
ฉันเป็นคนจีน"
ส่วนสามีเธอดูสบายๆ มาก
เขาบอกว่า "ผมเป็นคนเม็กซิกัน"
ผมบอก "ขอโทษนะถ้าทำให้ไม่พอใจ
แต่พวกคุณน่ารักมาก
คุณครับ รับรองได้ว่าลูกในท้องคุณ
ต้องเกิดมาเป็นเด็กที่ขยัน ที่สุดในสามโลกแน่"
ก็ฮาออก
เธอโมโหมาก
ลุกเดินออกไปเลย
แต่ไม่ใช่แค่เดินออกไป เธอหันมาด่าผมด้วย
"ฉันจะไม่ซื้อดีวีดีของคุณอีก เดฟ ชาพเพลล์"
ผมบอก "ขอโทษนะครับคุณ
คนจีนไม่ซื้อดีวีดี"
แล้วคนดูก็เฮลั่น
ทุกคนหัวเราะกันสนุก
ผมไม่ได้คิดอะไรเลย
แล้วสามวันต่อมา
แม่คนนี้ก็ส่งจดหมายหาโปรโมเตอร์ผม
บอกว่าอย่าให้งานผมอีก
เพราะเธอบอกว่าผม "เหยียดเชื้อชาติ"
และ... เธอพูดแบบนี้เลยนะ
"ไม่เห็นใจการแต่งงานข้ามเชื้อชาติ"
ผมนี่แบบ "เหรอชะนี ใช่เหรอ"
ถ้าเธอศึกษาหน่อย
จะรู้ว่าผมก็แต่งงานข้ามเชื้อชาติเหมือนกัน
ใช่ครับ
ที่จริงเมียผมก็เป็นคนเอเชีย
จ๊ะเอ๋ เจอกันวันขอบคุณพระเจ้านะ
แต่เมียผมไม่ใช่คนจีน
เป็นคนฟิลิปปินส์
ใช่ครับ
และลูกเราหน้าเหมือนคนเปอโตริโก เป็นไงล่ะ
แต่งงานข้ามเชื้อชาติแล้วไง
รู้ไหม ที่จริงแม่ผมเป็นลูกครึ่งผิวขาว
หลายคนไม่รู้
อ๋อ คุณตื่นเต้นไปหน่อย ไม่เป็นไร
หลายคนไม่เชื่อผม แต่นี่เรื่องจริง
ผมอาจจะไม่เหมือนลูกเสี้ยว
แต่ถ้าไว้ผมยาวนะ
คุณจะนึกว่านี่คอนเสิร์ตแคตต์ วิลเลียมส์
ผม...
ผมงานดีนะ
แต่ยัยนั่นก็เยอะไปจริงๆ
ผมไม่รู้ว่าทำไม หรือคนอ่อนไหวขนาดนี้ได้ไง
รู้ไหมใครเกลียดผมที่สุด
กลุ่มกะเทย
จริง พวกนั้น...
ผมไม่รู้ว่ามันหนักแค่ไหน พวกนั้น...
ผมโมโหมากตอนเน็ตฟลิกซ์สเปเชียลคราวก่อน
พูดไม่ออกนะ ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงเพราะ...
เพราะผมชอบพวกเขา
ชอบจริงๆ ไม่เคยมีปัญหาด้วย
จริงๆ
ผมแค่แซวเล่น
จริงๆ ผมว่าผมแซวทุกคนนะ
สำหรับคนส่วนใหญ่ ต้องยอมรับนะว่า...
มันโคตรจะฮาเลย
ขอโทษนะ ก็...
ผมไม่เคยเห็นคนที่สภาพดูไม่จืด
แต่ไม่มีอารมณ์ขันกับตัวเองมาก่อน
พวกเขาเกิดมาก็รู้สึก ว่าตัวเองไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองเป็น
ก็...
ตลกดีออก
ตลกถ้ามันไม่ได้เกิดขึ้นกับคุณ
เหมือนชะนีผิวขาวแต่ดำที่ออกข่าวบ่อยๆ
เรเชล โดลซัล
เธอชอบพูดแบบนั้น เธอๆๆ
เธอเป็นคนขาว แต่ชอบแต่งตัวเหมือนคนดำและ...
ทำตัวโคตรจะดำเลย
ผมอยากเจอเธอมาก จะได้เข้าใจ
ผมอยากดินเนอร์กับเธอ จะได้มองตาเธอ
แล้วเรียกเธอว่าน้องดำ
ยัยนั่นพูดเรื่องอะไร "ฉันคือคนดำ"
ภาษากะเทยชัดๆ อย่ากัดผม
อย่ากัด
ยัยนั่นกับกะเทยมันต่างกัน
ยัยนั่นกับกะเทยต่างกันตรงที่ ผมเชื่อกะเทย
ผมก็ไม่เข้าใจกะเทย แต่ผมรู้ว่าพวกเขาพูดจริง
แม่งกล้าตัดจู๋ตัวเองทิ้ง
แค่นี้ก็รู้ว่าคนจริง
ไม่เคยเห็นใครทิ้งจู๋ตัวเอง
ไม่ได้ใช้
ผมไม่เข้าใจ แต่ผมเชื่อคุณ
และเคารพการตัดสินใจของคุณว่ะ
แต่เรเชลใจถึงแค่ไหน
เรเชลจะทำอะไรให้คนดำอย่างเราเชื่อ
ว่าเธอเชื่อว่าเธอเป็นพวกเราจริงๆ
กล้าให้คนมายึดบ้านไหม
แล้วเอาเงินไปทำเทปรวมเพลงที่อาจจะขายไม่ออก
เธอไม่ได้เปลี่ยนชื่อด้วย
ไม่เปลี่ยนชื่อด้วยซ้ำ
เธอชื่อเรเชล
แค่ชื่อก็เชื่อไม่ได้แล้ว
ถ้าอยากให้ผมช่วย
ต้องเปลี่ยนชื่อให้ดำที่สุดเท่าที่จะดำได้
ต้องเปลี่ยนชื่อเป็นเดรย์มอนด์ กรีน
ไม่มีชื่อไหนดำกว่านี้แล้ว
ดำทั้งยวงเลย
ถ้าพิมพ์ "เดรย์มอนด์ กรีน" ในแอร์บีเอ็นบี
ระบบจะล็อกอัตโนมัติ
คนชอบโกรธ
โกรธทุกอย่างที่ผมพูด
ผมไปถ่ายรายการ ผมไปพอร์ตแลนด์ โอเรกอน
แล้วเชกอินเข้าโรงแรม
ในชื่อชาร์ลส์ เอดเวิร์ด ชีส
คืนนั้นผมกลับห้องมาตอนดึก
ก็เจอโน้ต เหมือนจดหมายวางอยู่บนโต๊ะ
จ่าหน้าถึงคุณชีส
เพราะงั้นผมเลยเหมาเอาว่า
คนที่เขียนมาให้ต้องเป็นเพื่อนสนิท
มันไม่ใช่ชื่อที่จะเดาได้ง่ายๆ
แล้วผมก็เปิดจดหมาย
กลายเป็นว่าผมไม่รู้จักคนส่งเลย
แฟนคลับส่งมา
ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองมีแฟนคลับด้วยซ้ำ
แต่ก็ดีใจนะ
และ...
และถึงผมจะดีใจที่มีแฟนคลับ ผม...
ผมไม่อ่านจดหมายน่ะ
ถ้าผมอ่านคงดี แต่เอาจริงๆ แล้วแบบ...
"เห็นผมเป็นซานตาคลอสเหรอ ผมไม่ว่าง
มีอย่างอื่นต้องทำ ต้องชิล"
ให้มาอ่านความฝัน คำขอของใครไม่รู้
แต่ว่าผมอ่านนะ
ก็เปิดไปแล้ว เลยอ่านจนจบเลย
แล้วรู้ไหม
คนที่เขียนจดหมายนั่น รักผมจริงๆ
เขาเขียนมาได้น่ารักมาก
เขาพรรณนาความรู้สึกที่ได้มาดูผมแสดง
ตื่นเต้นแค่ไหน และสนุกแค่ไหน
แล้วเขาก็บอกว่า...
ตอนผมเล่นมุกเกี่ยวกับกะเทย
พวกเขาบอกว่า
"ใจสลาย"
เพราะปรากฏว่าคนที่เขียนจดหมายเป็นกะเทย
ผมขอพูดจริงจังหน่อยนะ
นโยบายของผม เข้าใจด้วยนะ
ผมไม่เคยเสียใจในสิ่งที่พูดบนเวที
ผมไม่พูดแบบนี้หรอก ถ้าไม่ได้บังคับให้พวกคุณปิดมือถือ
แต่มันพิลึกมาก ตอนที่อ่านจดหมายนี้
มันทำให้ผมรู้สึกแย่
ผมไม่ได้เสียใจที่พูดไป เข้าใจนะ
ผมรู้สึกแย่ที่ทำให้คนอื่นรู้สึกแย่
บอกตามตรง ผมไม่รู้ว่าไปพูดอะไรแทงใจเขา
ผมเล่นมุกกะเทยไปทั่ว
แต่ผมรู้สึก...
ผมรู้สึกว่าอาจจะเป็น...
มุกที่ผมกำลังจะเล่น
ขอโทษนะ
มุกนี้ไม่ได้แย่เลยนะ
เป็นมุกจริง ก็ไม่จริงหรอกแต่ผม...
ผมอ่านข่าวเจอ
ว่าเคทลิน เจนเนอร์กำลังคิดจะถ่ายภาพนู้ด
ลงสปอร์ต อิลลัสเตรเทตฉบับต่อไป
และผมรู้ว่าการพูดแบบนี้มันทำร้ายจิตใจ
ผมเลยช่างแม่ง ผมจะพูดแทนทุกคนเอง
ยี้
คือบางทีผมก็แค่อยากอ่านสถิติ
ไม่เข้าใจว่าจะยัดเยียดจิ๋มผู้ชาย
เข้ามากลางหนังสือกีฬาทำไม
ผมว่ามันไม่ใช่ที่ที่เหมาะนะ
แต่ผมไม่ได้บอกว่า เคทลิน เจนเนอร์เป็นคนไม่ดีนะ
ผมไม่ได้โมโหที่เธอทำงั้น
ไม่ได้โมโหนิตยสารด้วย
ถ้าจะถามว่าโมโหใคร
ก็คงเป็นตัวเอง
เข้าใจไหม
เพราะลึกๆ แล้วผมรู้ว่าตัวเองใจไม่แข็งพอ
ที่จะไม่เปิดดูรูป
ทั้งที่คิดว่าตัวเองไม่พร้อมจะดู
เคทลิน...
บอกเลย ถ้าจะทำจริงๆ
ถ้าไปไม่สุด ก็ดับนะชะนี
ไปให้สุดตีนนะ
เอาแบบฮัสเลอร์เลย รู้จักฮัสเลอร์ไหมครับ
แปลว่าเผยอริมฝีปาก
ควรจะเผยอริมฝีปาก
แล้วมีจู๋อันจิ๋วอยู่ข้างใน
นี่คือโชว์หลังม่าน
ผมไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรแทงใจเขา
แต่จะบอกให้
ตอนที่ผมอ่านจดหมาย
ช่วงที่อ่านจบ
ผมทำสิ่งที่ผู้ชายผิวดำในอเมริกา
ไม่มีเวลาหรือเงินพอจะทำ
ผมคิดว่าตัวเองรู้สึกยังไง
ถามตัวเองด้วยคำถามง่ายๆ
ที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะคิดถึง
ผมบอกว่า "เฮ้ยเดฟ ที่เขียนมุกนี้
เพราะนายมีปัญหากับกะเทยรึเปล่า"
และคำตอบคือไม่มีเลย
คิดว่าผมเป็นใคร
ผมไม่เข้าใจสิ่งที่คนเลือกทำ
แต่ผมเข้าใจว่าชีวิตมันลำบาก
และตัวเลือกที่คุณเลือก มันไม่ได้
ทำให้คุณเสียศักดิ์ศรี เป็นทุกข์และเดือดร้อน
แต่ถ้าจะให้พูดตรงๆ
ปัญหาของผมไม่ใช่กับพวกกะเทย
ปัญหาของผม
อยู่ที่มุกเกี่ยวกับกะเทย
ผมรู้สึกว่าเรื่องพวกนี้ไม่ควรถกกัน
ต่อหน้าคนดำ
มันหยามกันชัดๆ
การคุยเรื่องความรู้สึกลึกๆ ของคน
อเมริกาสนใจตั้งแต่เมื่อไรว่าเรารู้สึกยังไง
และผมอดสงสัยไม่ได้ว่า
เหตุผลเดียวที่ทุกคนพูดถึงกะเทย
คือเพราะว่าผู้ชายผิวขาวอยากเป็น
ใช่
ผมพูดไปแล้ว
ถ้ามีแค่ผู้หญิงที่รู้สึกแบบนั้น
หรือผู้ชายดำกับเม็กซิกันบอกว่า
"ลึกๆ เราอยากเป็นผู้หญิงนะ"
เขาคงบอก "หุบปากเลย ใครถาม
เร็ว ไปเก็บสตรอว์เบอร์รี่ต่อ"
คนขาวมีสิทธิ์มากกว่าตลอด
ไม่เคยมีใครคิดว่า ทำไมบรูซ เจนเนอร์เปลี่ยนเพศ
ได้ง่ายกว่าแคสซีอัส เคลย์เปลี่ยนชื่อ
ถ้าจะให้ผมพูดแบบขวานผ่าซาก
เอาเลยเดฟ
เหตุผลเดียวที่ผมเคยโมโหพวกกะเทย
คือตอนที่ไปเที่ยวแอล.เอ.
แล้วเต้นกับกะเทยหกเพลงรวด
ผมไม่รู้เลย
พอไฟเปิด ผมก็เห็นเป้าตุงๆ
ผมบอก "ไม่นะ"
แล้วทุกคนก็หัวเราะผม
เวิลด์สตาร์
ผมบอก "ทำไมไม่บอก"
เขาตอบด้วยเสียงห้าวๆ ว่า
"ที่ไม่พูดน่ะ เดฟ ชาพเพลล์
เพราะฉันกำลังมีความสุข
และไม่แน่ใจว่าคุณจะคิดยังไง"
ผมบอก "คุณก็น่าจะรู้นะ"
แล้วเธอบอกว่า "ฉันกลับบ้านละ อย่าหาเรื่องฉันนะ"
ผมบอก "กลับละเหรอ เหลืออีกแค่สองเพลง
ยังไงเรามา...
ต่อให้จบไหม"
และสุดท้ายเรากินมื้อเช้าด้วยกัน
อย่าเวิ่น ไม่ได้แปลว่าผมเป็นเกย์
ผมแค่เอานม
ก็เหมือนนมสาวแอล.เอ.ทั่วไปนะ
ตอนนั้นตีสองแล้ว
ผมแค่ขอให้คนแปลกหน้าชักให้เอง
มันเป็นความบ้าของเด็กหนุ่ม
เป็นเรื่องผิดพลาดในวัยหนุ่ม
ผมไม่รู้หรอกว่าผิดพลาดไหม
ก็สนุกดี
แต่ผมไม่ทำแบบนั้นแล้ว แก่แล้ว 44 แล้ว
ใช่
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่ผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองแก่
คุณ... ทำใจลำบากนะ
รู้ไหมผมรู้ได้ไง
มันน่าอายนะแต่...
ผมอยู่ในห้องโรงแรม
ผม... ไม่โกหกละ ผมช่วยตัวเองอยู่
ผมต้องพยายามหนักมาก
เลยรู้ว่าตัวเองแก่
เก็บจู๋ทั้งที่ยังไม่เสร็จ
ผมไม่ชอบมองจู๋ตัวเองแล้ว
จู๋ผมดูเปลี่ยนไป
มันแก่ จู๋แก่ๆ
ขนเริ่มหงอกแล้วด้วย
จู๋ผมเหมือนมอร์แกน ฟรีแมนในยุค 90
แต่ไม่ตกกระนะ
จู๋ผมบรรยาย
"เดฟควักผมออกมา แล้วก็เริ่มชักผม
ชักมาชักไป
แต่ไม่ใช่ด้วย ความกระฉับกระเฉงเหมือนสมัยหนุ่ม
เขากับผมรู้ว่าไม่มีอะไรออกมาหรอก"
ลูกๆ ทำให้ผมรู้สึกแก่
ผมไปทัวร์กลับมา ไม่นานมานี้เอง
ผมหายไป... ลองนึกภาพ ผมหายไปหลายอาทิตย์
ตอนกลับมาไม่มีคนอยู่บ้าน
ไม่มีใครสักคนในครอบครัวผมที่คิดว่า
ผมอาจจะอยากเจอพวกเขาตอนกลับมา
พวกเขารู้ว่าผมจะกลับมาเมื่อไหร่ แต่...
ไม่อยู่บ้าน
เหตุการณ์นี้เตือนสติผม
รู้ไหมตอนลูกผมเด็กๆ เวลารถทัวร์มาจอดหน้าบ้าน
เด็กๆ จะแห่กันมาเลย
"ไชโย พ่อกลับมาแล้ว"
แล้วก็เข้ามากอดมาหอม
พอเวลาผ่านไป พวกเขาก็สนใจผมน้อยลง
"พวกเราดูสิ คุณสัญญากลับมาแล้ว"
แต่บ้านว่างๆ มันก็...
หนาวเหน็บนะ
ผมเข้าไปในห้องลูกชายคนโต ทัก "หวัดดีๆ"
เขาไม่อยู่
ผมไม่เคยทำแบบนี้กับเขามาก่อน แต่ผมเพิ่งทำ
ผม... ผมดูข้าวของเขา
เพื่อดูว่าเขาโตขึ้นมาเป็นแบบไหน
ผมเจอสมุด ก็เลยเปิดดู
เจอบทกลอนเพราะๆ เยอะแยะเลย
ตัวเขียน ลายมือเขา
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาแต่งกลอน
แล้วผมก็เปิดเก๊ะ เก๊ะกลาง...
ผมเจอกระดาษมวนบุหรี่
ผมก้มลงไปมองคิดว่า "อ๋อ...
บทกลอนมาจากไอ้นี่นี่เอง"
ผมใจสลายเลย
ผมก็ดูดกัญชานะ แค่เสียดายความใสของลูก
ร้องไห้นิดหน่อย
แล้วก็หยิบกระดาษขึ้นไปบนห้อง
มวนกัญชาที่ซ่อนเอาไว้
แล้วก็เมาเยิ้ม
แล้วผมก็เริ่มนอยด์
ก็เลยเอากระดาษไปเก็บที่เดิม
เขาจะได้ไม่รู้ว่าผมทำอะไร
เขาไม่รู้หรอกจนกว่าจะได้ดูเทปนี้
เออใช่ พ่อเจอกระดาษมวนบุหรี่
เขาเย็นชามาก
เด็กคนนี้อายุ 16 ปี เขาทำอะไรผมรู้ไหม
เขาโทรหาผม
กลางดึก ตอนนั้นตีหนึ่งแล้ว เขาบอก "พ่อ อย่าโกรธนะ"
ผมรู้เลยว่างานเข้าแล้ว
ผมบอก "มีอะไร" เขาบอก "พ่อ ผมสบายดี
และอย่าลืมว่าพ่อบอกให้ผมทำแบบนี้
ผมมาปาร์ตี้
และคนขับผมดื่มหนักไปหน่อย
พ่อมารับผมกับเพื่อนๆ หน่อยสิ
ผมบอก "เฮ้ย นี่มันตีหนึ่งแล้วนะเว้ย
พ่อเมาเละอยู่"
แต่ผมก็คิดว่า ก็ยังดีกว่ามันโทรหาเพื่อนล่ะ
ผมคงต้องยอมเสี่ยงไปรับลูกแล้ว
ผมบอก "ได้ เดี๋ยวพ่อไปรับ
เอาที่อยู่มา เดี๋ยวพ่อไป
พอเห็นที่อยู่ ผมนี่ช็อกเลย
ผมบอก "ลูกต้องไม่เชื่อแน่เลยแต่...
พ่อก็อยู่งานเดียวกันว่ะ"
เด็กๆ โตเร็วมากเลยเนอะ
ขอถามอะไรแปลกๆ ได้ไหม ผมไม่อยากให้คุณอึดอัดนะ
ไม่ต้องตอบก็ได้
และถ้าคำตอบไม่สวยเราก็ตัดออกอยู่ดี
รู้สึกแปลกไหมที่เป็นคนขาวคนเดียวในแถว
รู้สึก... พูดตรงๆ ได้เลย
มันแปลกไหม กังวลไหม
เอาเงินมาให้หมด ล้อเล่นนะ
มาดเขาเหี้ยมมาก ไม่กลัวเลย
ก็เหมือนคนดำวัยเดียวกัน
ครั้งแรกที่ผมเลือกตั้งคือแปดปีก่อน
ใช่แล้ว
ผมเห็นโอบาม่าทางทีบีเอส ผมบอก "จะเลือกคนนี้"
ผมจำวันที่ไปเลือกโอบาม่าได้
ที่รัฐโอไฮโอ
คะแนนเสียงของผมมีค่าที่โอไฮโอ
โอไฮโอเป็นสมรภูมิชี้ขาด
ตอนผมขับรถไปจอด มีทหารยืนเรียงอยู่
มีคนดำเข้าแถวอยู่เพียบเลย ผมไม่นึกว่ามันเป็นคูหาเลือกตั้ง
คิดว่าเป็นจุดรับค่าแรง
เรากอดกัน
คนแก่ร้องเพลงสรรเสริญ เพลงสวดนั่นนี่
อลังกว่าวันฟังคำพิพากษาของโอเจสิบเท่า
ผมไม่เคยเห็นคนดำมีความสุขเท่านี้เลย
แปดปีต่อมา ผมไปที่คูหาอีก
ครั้งนี้ผมขับรถพอร์ชคันใหม่ไป
เพราะสมัยโอบาม่าเป็นยุคทองของผม
ผมไปเลือกตั้งล่วงหน้า
หลังจากจอดรถ
ผมรู้อะไรบางอย่าง
ที่ทั้งประเทศเพิ่งรู้หลังจากนั้นอาทิตย์นึง
ผมรู้ว่าโดนัลด์ ทรัมป์ จะเป็นประธานาธิบดีคนต่อไป
เพราะโอไฮโอไม่เหมือนดี.ซี.
รู้ผลเลือกตั้งกันตั้งแต่ลานจอดรถเลย
แม่งมีทั้งรถกระบะ รถแทรกเตอร์
พอเดินเข้าไป ผมเห็นแถวยาวเฟื้อย...
ที่มีแต่คนขาว
ใช่ครับทุกท่าน คนขาวจนๆ
ต้องบอกว่าผมไม่เคยมีปัญหากับคนขาวเลย
แต่ขอพูดชัดๆ
ผมไม่ชอบคนขาวจนๆ เท่าไร
พวกเขาชอบสร้างปัญหา
และผมไม่เคยเห็นใกล้ๆ เยอะขนาดนี้
ผมมองหน้าเปื้อนถ่านหินของพวกเขา
และแปลกใจมาก
รู้ไหมผมไม่เห็นอะไร
ผมไม่เห็นใครหน้าตาเลวเลย
มีแต่สีหน้าโกรธและมุ่งมั่น
แต่ก็ดูเป็นคนดี
จริงๆ นะ ผมไม่ได้โกหกไม่ได้ตอแหลด้วย
แต่ผมสงสารพวกเขา
ผมรู้ทัน
ผมรู้ว่าคนขาวรวยๆ
เรียกคนขาวจนๆ ว่าสวะ
และที่ผมรู้
เพราะปีที่แล้วผมทำเงินได้เยอะมาก
คนขาวรวยๆ บอกผมในงานปาร์ตี้
ซึ่งผมไม่ได้อินนะ
ผมไปยืนรวมในแถว
ตามประสาอเมริกันในระบอบประชาธิปไตย
ไม่มีใครแซงคิวเลือกตั้ง
และผมได้ยินเขาพูด
ผมได้ยินเขาพูดตามประสาคนจนซื่อๆ
"พวกเรา โดนัลด์ ทรัมป์จะไปวอชิงตัน
แล้วเขาจะสู้เพื่อเรา"
ผมได้ยินก็คิดว่า "ไอ้พวกโง่เอ๊ย
พวกคนจน
ทรัมป์สู้เพื่อฉัน"
พวกเขามองผม คงพอจะรู้ว่าผมจะเลือกใคร
เหมือนที่ผมก็พอรู้ว่าพวกเขาจะเลือกใคร
แต่พวกคุณรู้ไหมว่าเราเหมือนกันตรงไหน
ไม่มีใครเลยสักคนเดียว
ที่ดูสบายใจกับสิ่งที่เราต้องทำในคูหา
เราแค่ทำตามหน้าที่เว้ย
เออ ผมเลือกฮิลลารี คลินตัน ใช่
ผมเลือกเธอ เพราะชอบนโยบายของเธอ
มากกว่าของเขาเยอะแยะมากมาย
บอกตามตรงนะ ตอนนั้น
เหมือนดูดาร์ท เวเดอร์ กล่าวสุนทรพจน์ "ผมมีฝัน" อยู่เลย
ผู้หญิงคนนั้นโหดว่ะ
เธอเตะสับขาเบอร์นี แซนเดอร์สมาแล้ว
เป็นการเลือกตั้งที่ยากมาก
แต่ก็ยังดีกว่าเลือกอีกคน
ผมรู้ว่าคุณเลือกคลินตันครับ
ขอโทษที่พูดแบบนั้น
ผมไม่ได้รู้สึกแย่ที่เลือกเธอ
แต่ก็ไม่ได้รู้สึกดีอย่างที่ควร
เธอเกือบได้เป็นปธน.หญิงคนแรกแล้ว
เขาเกือบทำเหรียญรูปหน้านางแล้ว
แต่เธอดันพลาดได้ไงไม่รู้
แน่นอนเธอน่าจะชนะเขา
รู้ไหมการเลือกเธอเป็นยังไง
มันหวานอมขมกลืน เหมือน...
ผมโชคดีได้กินเปลือกหอยของฮัลลี แบร์รี
แต่ตอนที่กินอยู่นั้น
เธอเสือกตดใส่หน้าผม
คงเข้าใจนะว่าผมจะทำต่อ
แต่เธอไม่น่าตดใส่หน้าประเทศนี้เลย
วันนั้นพอเลือกตั้งเสร็จผมก็บินไปนิวยอร์ก
ผมมีงาน
ที่คลับคอมเมดี้ในนิวยอร์ก
และผมพูดกับคนดูเกือบเหมือนที่พูดกับคุณ
ซึ่งผมไม่รู้ว่ามีสื่ออยู่ในนั้นด้วย
แล้วเขาเขียนบทความนึง
พาดหัวของบทความคือ
"เดฟ ชาพเพลล์เป็น ผู้สนับสนุนโดนัลด์ ทรัมป์ตัวยง"
ใช่ ผมไม่รู้เลยว่าเขาเขียนแบบนั้น
รู้ไหมว่าผมรู้ได้ไง
วันรุ่งขึ้นเมียผมโทรมาจากโอไฮโอ
น้ำเสียงตกใจมาก
"เดวิด เดวิดเกิดเรื่องห่า...
อะไรขึ้นที่นิวยอร์ก"
ผมบอก "ผมทำตัวดีนะ แต่คุณได้ยินอะไรมา"
เมียบอกว่า "หนังสือพิมพ์บอกว่า คุณเป็นผู้สนับสนุนโดนัลด์ ทรัมป์"
ผมนี่แบบ...
ผมบอก "ไม่ต้องห่วงที่รัก
ไม่มีคนสติดีๆ ที่ไหนเชื่อหรอก"
เมียบอกว่า "ไม่นะ เดวิด พวกเขาเชื่อ"
แล้วเธอก็เริ่มอ่านคอมเมนต์ให้ผมฟัง
โอ้โฮ เลวร้ายมาก
คนดำด่าผมว่าเป็นลุงทอม
ลืมบอก มันเป็นคำกล่าวหา ระหว่างคนดำที่รุนแรงมาก
ผมโกรธจัดเลย ลุงทอมเหรอ
ลุงทอมตรงไหนวะ ไอ้มืด
ตัวเองอ่านออบเซอร์เวอร์แท้ๆ
สรุปว่าข่าวก็กระจายไป
แล้วคืนวันเสาร์ก็ย่างกรายเข้ามา
แล้วทรัมป์ก็เป็นประธานาธิบดี
แล้วผมก็เป็นพิธีกรแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์
และผมไม่ได้เตรียมบทพูดมา
ผมด้นสด
พอพูดจบ ผมจำสิ่งที่ตัวเองพูดไม่ได้เลย
ผมพูดทำนอง "ช่างแม่ง
เราเคยถูกเพิกถอนสิทธิ์มาก่อน และเราจะ..."
"เราจะให้โอกาสเขา ถ้าเขาให้โอกาสเรา"
ผมไม่รู้ว่าพูดอะไร แต่ที่แน่ๆ
ผมไม่น่าพูดเลย
ได้ไม่คุ้มซวยเลย
ตอนเดินเข้าร้านตัดผม คนในร้านมองหน้าผมแบบ
"เฮ้ย เดฟ เพื่อนนายสบายดีเหรอ"
เฮ้ย ไอ้มืด!
ไม่ใช่เพื่อนฉัน
ผมไม่สนว่าคุณเป็นรีพับลีกัน หรือเดโมแครต หรือคุณสนับสนุนเขา
คนที่ไม่อคติต้องยอมรับ
ว่าไอ้ห่านี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ
จริงๆ นะ
เราเคยมีประธานาธิบดีที่ทำงานไม่เก่ง
แต่ไอ้นี่แม่งยิ่งกว่าทำงานไม่เก่งอีก
เห็นแล้วโคตรกลัว
โอ้โฮ
เหมือนเห็นบ้องบนเบาะข้างคนขับอูเบอร์
หมอนี่เป็นบ้าอะไรวะ
กินมื้อเที่ยงอยู่มั้ง
ผมดูโดนัลด์ ทรัมป์ในแถลงข่าว
แม่งเรียกสื่อมาเต็มไปหมด
แล้วมันก็
สั่งสื่อหน้าด้านๆ เลย
ให้เลิกแฉ
ผมแบบ "เฮ้ย
ไอ้ห่านี่น่ารำคาญว่ะ"
เสร็จแล้ว ผมไม่ได้โม้นะ
มันก็เหงื่อออกริมฝีปาก
ริมฝีปาก คุณเคยเห็นใคร เหงื่อออกริมฝีปากไหม
ริมฝีปากมัันเป็นอะไรวะ
เหมือนแบบเวลาขึ้นเครื่องบิน เคยขึ้นเครื่องบินไหม
ผมกลัวเครื่องบิน เป็นทุกครั้ง ผมกลัว
บางทีเครื่องบินก็ตกหลุมอากาศ
ผมเหวอสิ แต่ผมชอบมองแอร์บนเครื่อง
เธอดูนิ่ง ทำให้ผมอุ่นใจ
แต่ถ้าเธอเหงื่อออกริมฝีปากล่ะ
มันน่ากลัวคือ "เฮ้ย ทำไมริมฝีปากเหงื่อออกวะ
ไปรู้อะไรมา"
เสร็จแล้ว...
ผมไม่ได้โม้ด้วย มันจับโพเดียม ทำท่า...
"พวกคุณไม่รู้หรอกว่า ข้อมูลที่ผมอ่านมาน่ากลัวแค่ไหน"
ผมนี่แบบ "ไอ้ห่า จะมาบอกประชาชนทำไมวะ"
ผู้นำห่วยๆ
ขนาดพ่อแม่... คิดว่าผมจะเรียกลูกมา
"ลูกเอ๊ย มานี่ซิ พ่อขอคุยด้วยหน่อย
พ่อค้างค่าเช่ามาสามเดือนแล้ว
เครียดมาก
เครียดสุดๆ
อ่ะ ไปโรงเรียนไป ตั้งใจเรียนนะ
พ่อคิดดังไปหน่อย ปัญหามันหนักอก"
ผมแบบ "ทำอะไรของมึงวะ"
ไม่ไหวนะ
พระเจ้า
ไอเดียแม่งแต่ละอย่าง เหมือนไอเดียคนเมาปุ๊น
เหมือนเขาไม่ได้คิดให้ดีก่อนพูด
คืออะไรเด้งขึ้นมาในหัวก็พูดเลย
เหมือนคนบ้า
"ผมจะไปเมืองจีน
จะไปหางานที่เมืองจีน เอามาทำที่อเมริกา"
เพื่ออะไรวะ ไอโฟนจะได้เครื่องละ 9,000 เหรียญเหรอ
ทิ้งไว้ให้เขาทำที่จีนนั่นแหละ
พวกเราไม่อยากทำงานหนักหรอก
แม่งคิดห่าอะไรวะ
ผมอยากใส่ไนกี้ ไม่ได้อยากทำเว้ย
ทำห่าอะไรของมัน
เลิกหางานที่จีนมาให้เราทำได้แล้ว
"ผมจะนำถ่านหินกลับมาใช้"
ถ่านหิน!
ผมไม่ได้พูดเกินจริงนะ
ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยเห็นถ่านหินสักก้อน
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเอาไว้ทำอะไร
ถ้าจะจ้างคนขุดหาห่าอะไรสักอย่าง
ก็ขุดเห็ดทรัฟเฟิลเหอะ ผมชอบกิน
อย่างน้อยราคาเห็ดทรัฟเฟิลก็สูงนะ
ถ้าแพงหูดับผมจะลดระดับ
ไปกินเนยเหมือนคนอื่นเขา
ทำงานห่วยสุดๆ
มันถล่มเกาหลีด้วยการกัดจิกเขา
"ระเบิดนิวเคลียร์"
คือ "เฮ้ย! ทำอะไรของมึง"
นี่เกาหลีนะ
คิมจองอึนน่ากลัวจะตายห่า
เขา... เขาอาจจะบ้าพอๆ กับทรัมป์ก็ได้
น่ากลัวนะเว้ย
และถ้าคุณเป็นไอ้พวกละอ่อนที่คิดว่า
สงครามกับเกาหลีกระจอก
คุณคงไม่ได้เล่นคอลออฟดิวตีตอนตีสามเหมือนผม
เพราะคนเกาหลีเล่นเวลานั้น
เมื่อคืนเด็กเกาหลีแปดขวบ
ยึดกองทหารผมไปหมดเลย
ผมไม่เคยเห็นเจ้าหน้าที่ระดับสูง
แก้ปัญหาได้ต่ำเท่านี้มาก่อน
อย่างนี่ไง...
"เราไม่ควรปล่อยมุสลิมเข้าประเทศ
จนกว่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"
เขาพูดว่า "รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น" เหรอ
ใครคิดเลขง่ายๆ ไม่เป็นบ้าง
มานับพร้อมกัน
ในอเมริกามีการกราดยิง 17 ครั้ง
สี่ครั้งเป็นฝีมือมุสลิม
มุสลิมทั้งสี่คนไม่ได้มาจากเจ็ดประเทศ
ที่อยู่ในรายชื่อแบนของมึงเลย
ไหนๆ ก็พูดเรื่องยิงแล้ว อีก 13 ครั้ง
เกิดขึ้นโดยคนขาว
นี่คือข้อเท็จจริง
ผมไม่แบนผู้ชมคนขาว
เพื่อให้ผู้ชมที่เหลือปลอดภัย
มันเป็นไอเดียที่ห่วย เพราะมันโหดและเหยียดเชื้อชาติ
และที่สำคัญที่สุด
รายได้ผมจะหายนะมาก
ถ้าคืนนี้ไม่มีคนขาว
ผมอาจจะได้เงินแค่ 1,800 เหรียญ
ผู้ชายคนนี้ต้องรู้นะ
ว่าเราต้องการกันและกัน
นี่คือเหตุผลว่าทำไมเราไม่มีวันชนะเมืองจีน
เพราะทุกคนในอเมริกาเหยียดเชื้อชาติ
แต่ทุกคนในเมืองจีนเป็นคนจีน
ไอ้ห่านี่ทำงานพลาดไปหมด
แล้วอย่าไปเชื่อสื่อนะ เพราะสื่อพยายามทำให้เราเชื่อ
ว่าไอ้เรื่องบ้าๆ ที่เกิดขึ้น
ว่าความรุนแรงรอบตัวเราเป็นเรื่องปกติ
เราไม่ต้องเห็นด้วย ไม่เป็นไร
และพวกเราส่วนใหญ่เฉยๆ กับเรื่องนี้
นึกออกไหม
ปกติอเมริกันจะเคารพความเชื่อของคนอื่น
ถึงจะไม่เชื่อแบบนั้นก็ตาม
ผมคนนึงล่ะ ผมเคารพความเชื่อของคน
นอกจากคนอามิช
ผมพูดถึงคนพวกนั้นได้เต็มปากว่า
พระเจ้าพวกเขาผิด
ความเร็วสูงสุดในโอไฮโอ คือ 75 ไมล์ต่อชั่วโมง
แล้วถนนเลนนึงแม่งติดเพราะม้ากับรถม้า
พระเจ้านายไร้สาระว่ะ
คนอามิชแถวบ้านรู้จักผมดี
ไม่ใช่เพราะผมเป็นดาราเลยสักนิด
พวกเขารู้จักผมตัวเป็นๆ
เพราะเวลาเจอม้ากับรถม้า ผมจะจอดรถพอร์ชเทียบแล้วคุยกับเขา
"เอซีกีล
เอซีกีล แน่ใจนะ
ว่าพระเจ้านายไม่อยากให้ใช้เทคโนโลยีหรือรถ
ไม่ได้ยินเลย ขอปิดแอร์ก่อนนะ
ว่าไงนะ"
แล้วพวกเขาจะบอกว่า "อย่ามายุ่งน่านาย
นายพยายามเอาความชั่วร้ายมาล่อฉัน"
"ความชั่วร้าย
เปล่าเพื่อน ฉันพยายามทำให้นายทันโลก
โลกเขาไปถึงไหนกันแล้ว
สามสิบนาทีฉันไปได้ 25 ไมล์
นายใช้เวลาทั้งวัน
ไม่รู้ใช่ไหมว่าอากาศพรุ่งนี้จะเป็นยังไง
ฉันรู้
ไม่รู้ด้วยซ้ำสิว่าบนไหล่นาย มีโปเกมอนตัวเด็ดอยู่
เปรี้ยง"
แล้วผมก็ขับรถไป
บุหรี่ อะไรนะ
ขอบุหรี่
- บุหรี่ไฟฟ้าเหรอ - ใช่ ขอสูบหน่อย
อยากสูบบุหรี่ไฟฟ้าของผมเหรอ
เสียใจ ผมไม่อยากติดเริม ขอโทษ
ผมเลิกเล่นไล่จับกับเริมมา 30 ปีแล้ว
ทุกคืนเวลาไปดื่ม ผมจะพูดว่า "คืนนี้อย่าหวัง เริม"
ไม่ได้ว่านะ ผมไม่ได้บอกคุณเป็นเริม
แค่บอกว่าคนหนึ่งในห้าเป็น
เพราะงั้นเราควรระวังตัว และพยายาม...
กลับบ้านไปพร้อมริมฝีปากอันเดิมเถอะ
บางทีผมก็คิดว่าสื่อโหดกับทรัมป์ไปหน่อย
เพราะบางเรื่องผมว่าไม่เห็นจะแรงเลย
มันโดนกัดเรื่อง
ไม่ค่อยอยู่ทำเนียบขาว
ใครสนวะ ไอ้นี่มันรวย
เคยขี้บนชักโครกทองคำ
จริงๆ ไม่รู้พวกคุณเคยไปทำเนียบขาวไหม
มันก็ดูน่านั่งทำงานนะแต่...
ผมก็ไม่อยากอยู่บ้านสกูปี้ดูเหมือนกัน
บ้านหลังนั้นน่ากลัว
คิดดูตอนช่วยตัวเองบนเตียง
แล้วมีอับราฮัม ลินคอล์นยืนมอง...
บุชก็ไม่นอนที่นั่น เขาก็รวย
เขาบอกว่า "ไม่เอา จะไปอยู่ไร่ในเทกซัส"
โอบาม่าเป็นคนแรกที่ย้ายไปอยู่ในทำเนียบขาว
"ที่นี่สวยดีนะ
ดูพรมนี่สิ"
สื่อเล่นเขาเรื่อง แต่งตั้งแจเรด คุชเนอร์มาช่วยงาน
นั่นไม่ใช่เรื่องแย่ที่สุดที่เขาทำ
มันเร็วเกินไปและ
ไม่ใช่ไม่เคยเกิด
เคนเนดี้ให้น้องชายมาเป็นอัยการใช่ไหม
เขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับวอชิงตัน
บอกตามตรงผมก็คงทำแบบนั้น
ที่จริงผมทำอยู่
คิดว่าผมไปเจอคนขาวที่ฮอลลีวู้ดเองรึไง
ผมจะพาแมก มิทเทนส์เพื่อนผมไปด้วย
ไม่รู้ชื่อจริงหรอก
ทุกคนเรียกเขาว่าแมก มิทเทนส์
แต่ผมรู้ว่าเขาเข้าประชุมไม่ได้แน่
แต่มันทำให้ผมรู้สึกดี
พวกคนขาวจะมองผมแบบ
"เดฟ ช่วยบอกแมก มิทเทนส์เพื่อนคุณ
ให้ออกไปหน่อยสิ เราจะได้คุยงานกัน"
ผมบอกว่า "ไม่เอา
แมก มิทเทนส์ฟังได้ทุกเรื่องที่คุณพูด"
และเขาจะร่วมประชุมด้วย
พอประชุมเสร็จผมจะมองแมก มิทเทนส์
ถ้าเขาให้สัญญาณ...
ผมเซ็นเอกสาร
ไว้ทดสอบกึ๋นเขาน่ะ
มีอีกเรื่อง
จำได้ไหมหลังวันเลือกตั้ง
ปธน.ไต้หวันโทรมา แสดงความยินดีกับโดนัลด์ ทรัมป์
แน่นอนโดนัลด์ ทรัมป์รับสาย
คุยกับปธน.ไต้หวัน
ปัญหาคือ
ไต้หวันไม่มีปธน.
สหรัฐฯ ทำงานภายใต้คำว่า "นโยบายจีนเดียว"
และจีนบอกว่า ไต้หวันเป็นจังหวัดที่แยกตัวออกไป
และโดนัลด์ ทรัมป์ไม่รู้เรื่อง
เขารับสายตามปกติ
สื่อจวกเขาเละ นี่ไม่โกหกเลยนะ
ผมขำกลิ้งเลย แบบ...
"ว้าก ไอ้โง่เอ้ย มึงซวยแล้ว"
แล้วก่อนนอนคืนนั้น
จู่ๆ ผมก็ต้องยอมรับว่า...
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ"
แล้วผมก็รู้ว่าสื่อเขียนข่าวผิด
มันไม่ใช่ข่าวว่าทรัมป์รับสาย
ข่าวใหญ่คือ ไม่มีใครบอกโดนัลด์ ทรัมป์ว่าอย่ารับ
มันน่ากลัวนะ
ไอ้โง่ ไม่มีแมก มิทเทนส์อยู่ข้างตัว
ไม่ได้โทรเข้าทำเนียบขาวด้วย
เขาโทรเข้าเบอร์กลางทรัมป์ทาวเวอร์
ทุกคนต่อสายให้หมด
"ท่านครับ ริกกี ทิกกี ทาวีโทรมาหา"
"โอนสายมาเลย
ฮัลโหลๆ ริกกี ทิกกี
ดีใจจังที่คุณโทรมา"
"ท่านครับ จอห์น เจคอบ จิงเกิลไฮเมอร์ ชมิดท์โทรมา"
"ฮิส เนม อีส มาย เนม ทู โอนมาเลย
ฮัลโหลๆ จอห์น เจคอบ ว่าไง"
มีกี่คนในห้องนี้
ที่ไม่ได้เกิดในอเมริกา
ปรบมือหน่อย
มาจากไหนครับ คุณน่ะ
อิรักครับ
คุณมาจากอิรักเหรอ
ล้อเล่นนะ
คุณอยู่ประเทศนี้มานานแค่ไหนแล้ว
ยี่สิบสามปี
ยี่สิบสามปี เป็นพลเมืองรึยัง
เป็นแล้ว ยินดีด้วยเพื่อน ยินดีด้วย
ขอต้อนรับสู่ประเทศที่ยิ่งใหญ่
ผมจะสอนประวัติศาสตร์ให้
เพราะผมรู้ว่ามันไม่ได้อยู่ในข้อสอบ
แต่พลเมืองแปลงสัญชาติทุกคน
เคยได้ยินเรื่องที่ผมจะเล่า
นึกภาพนะ ต้นยุค 50 ในอเมริกา
เด็กหนุ่มวัย 14 ปีเดินทาง
จากชิคาโกลงมามิสซิสซิปปี
เพื่อมาเจอครอบครัวใหญ่เป็นครั้งแรก
เขาไม่เคยไปเลย
และก่อนไปแม่ของเขาพูดว่า
พูดชัดเจนมากว่า
"ถ้าคนขาวในมิสซิสซิปปีมองตา ให้หลบตา"
ไม่รู้คุณรู้จักคนดำจากชิคาโกไหม
แต่พวกเขาไม่กลัวใคร
ตำนานเล่าว่า เขายืนอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อ
เล่นกับญาติๆ อยู่
แล้วมีหญิงผิวขาวเดินออกมา
เขาคิดว่าเธอสวยดี เลยบอกว่า...
"บายจ้ะ"
โดยที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองทำผิดพลาดครั้งใหญ่
สี่วันต่อมา
สี่วันต่อมามีกลุ่มคนขาว
บุกเข้าไปในบ้านของครอบครัวนี้
ลากตัวเด็กชายอายุ 14 มาจากเตียง
ต่อหน้าครอบครัวที่ไม่สามารถหยุดยั้งได้
แล้วก็ไม่มีใครเห็นเขาอีกเลย
เขาชื่อเอมเมทท์ ทิล
มีคนพบศพเขาหลังจากนั้นไม่กี่วัน
ที่ลำธาร
โดนมัดติดกับล้อรถเพื่อให้จมน้ำ
โดนอัดจนเละและขึ้นอืด
น่ากลัว
และเป็นโชคดีของทุกคนในอเมริกา
แม่เขาเป็นอันธพาล
ใช่ครับ
นึกออกไหม
ท่ามกลางม่านหมอกแห่งฝันร้ายของแม่
ผู้หญิงคนนี้มองการณ์ไกลแทนทุกคน
เธอว่า "ไม่ต้องปิดโลงลูกฉัน"
เธอว่า "โลกจะได้เห็นว่าเขาทำอะไรลูกฉัน"
และสำนักข่าวทุกสำนักในอเมริกา
ตั้งแต่นิตยสารเจตไปจนถึงนิวยอร์กไทมส์
เอารูปศพอืดๆ ของเขาขึ้นปก
และถ้าขบวนการสิทธิพลเมืองของเราเป็นรถ
ศพของเด็กนั่นก็เป็นน้ำมันชั้นดี
นับเป็นจุดแตกหักในประวัติศาสตร์อเมริกา
ที่คนมีความคิด มีความรู้สึกบอก...
"เราต้องทำให้ดีกว่านี้"
พวกเขาจึงสู้สุดใจ จนเรามีวันนี้
ที่ผมยกเรื่องนี้มาพูดคืนนี้
และมันเกี่ยวข้องกันเพราะเกือบปีแล้ว
ผู้หญิงที่เขาโดนกล่าวหาว่าผิวปากให้
ยอมรับขณะนอนรอความตาย
ว่าเธอโกหกตอนให้การในศาล
คุณคงพอนึกออก พอเราอ่านเรื่องนี้
เราคิดว่า "อีตอแหลเอ๊ย"
โมโหมาก
นั่่นคือปฏิกริยาแรกของผม
และปฏิกริยาแรกน่ะ พออายุมากขึ้นเราจะรู้ว่า
มันมักจะผิด หรือไม่สมบูรณ์
เขาเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า "การยืนใกล้ช้างเกินไป"
เปรียบกับตอนที่คุณยืนใกล้ช้างมากๆ
คุณจะไม่เห็นช้าง
แต่จะเห็นแต่ผิวเหมือนหนังหุ้มจู๋
คุณต้องถอยออกมาแล้วมองดีๆ
ตอนที่ถอยออกมาผมก็มีเวลาคิด
เลยเข้าใจว่าผู้หญิงคนนี้คงทรมานมาก
ถึงไม่กล้าบอกเรื่องชั่วๆ ที่เธอทำให้ใครฟัง
แม้กระทั่งตอนใกล้ตาย
และผมขอบคุณมาก
ที่เธอกล้าพูดออกมาก่อนตาย
เพราะมันเป็นความจริงที่สำคัญ
และเราต้องรู้
ผมบอกตัวเองว่า "ขอบคุณที่พูดความจริง
อีตอแหล"
เย่!
พอเวลาผ่านไป
สักพักคุณจะเห็นช้างทั้งตัว
ที่ตัวนิดเดียว
เพราะคุณรู้แล้วว่าเธอโกหก
จนทำให้มีคนโดนฆาตกรรม
แต่การฆาตกรรมนั้น ทำให้เกิดเหตุการณ์ต่างๆ ตามมา
ที่ทำให้ชีวิตดีๆ ของผมเกิดขึ้นได้
ที่ทำให้คืนนี้เกิดขึ้นได้
คำโกหกทำให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้นได้ยังไง
มันบ้าสิ้นดี
นั่นคือสิ่งที่ผมรู้สึกเกี่ยวกับปธน.คนนี้
ผมรู้สึกว่าไอ้ห่านี่ อาจจะเป็นคำโกหกที่ช่วยเราไว้
เพราะผมไม่เคยรู้สึกอเมริกันมาก
เท่าตอนที่เราเกลียดมันพร้อมกันเลย
โอ้โฮ แม่งคือดี
ความร่วมใจจะเกิดขึ้นตอนที่ทุกคนลำบาก
เพราะงั้นถ้าผมขึ้นเวที
เล่นมุกที่ทำให้คุณอยากกระทืบกะเทย
ก็แปลว่าคุณแม่งชั่ว และคงไม่มาดูผมอีก
หรือถ้าคุณไม่เข้าใจว่าที่นักฟุตบอล
คุกเข่าข้างนึงตอนเพลงชาติขึ้น
จริงๆ เป็นการให้เกียรติผม คุณก็คงไม่สนใจผมอีก
เพราะสาบานได้ไม่ว่ามันจะเลวร้ายแค่ไหน
คุณก็เป็นเพื่อนร่วมชาติผม
ที่ผมมั่นใจว่าผมพร้อมเคียงข้างคุุณ
และถ้าวันนี้ผู้หญิงขี้โกหกนั่นยังไม่ตาย
ผมอยากขอบคุณที่เธอโกหก
เสร็จแล้วค่อยเตะฝาหอยเธอ
ขอบคุณมากครับวอชิงตัน ดี.ซี.
ขอพระเจ้าอวยพรและราตรีสวัสดิ์
(แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เดฟ)
(ยินดีด้วยกับ 16 โชว์ตลอด 30 ปี)
ริชไงจะใครล่ะ!