NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Emin misin ahbap? Eğlenceli olacak.
İstemiyorlar.
-Kim? -O böyle anlam veriyor.
Hareket ettiren o değil. Eşyalar kendi kendini hareket ettiriyor.
Daha fazla sıcak çikolata ister misin?
Yani bana Kylo Ren'in hemen şuracıkta Luke'un X-wing'ini indirmek istemez mi
diyorsun?
Çünkü ben Kylo Ren olsam
X-wing'in takip edebilme kapasitesini aşmayı bekler,
daha sonra Luke galakside devriye gezmeye karar verince
onu vururdum, kaçamazdı. İt dalaşı!
Luke'un başı belada! Yardıma ihtiyacı var!
Peşimdeler. Kilitlendiler. Onlardan kurtulamıyorum.
İmdat! Asi İttifakı, neredesiniz?
Lanet olsun! Şimdi sen de ölmek zorundasın!
Olmaz! İt dalaşı! Bitir işlerini Luke!
Dalga mı geçiyorsun?
Birkaç gün önce birden bunları mı yapmaya başladı?
Hadi ama. Bu çok havalı.
Tamam, pekâlâ.
Batırdım.
-Dostum, bu muhteşemdi! -Çarpıştırdım onları.
Bak ne diyeceğim. Süper kahramanlar sürekli bir şeyleri çarpıştırır.
Olur arada. Normaldir.
Akıl Yürüten'im diyorum çünkü eşyaları...
Aklınla oynatıyorsun.
Çok akıllıca. Beğendim. Akıl Yürüten. Kullanıldığını sanmıyorum.
Süper kahraman muhabbetini biraz ağırdan alsak mı, ne dersin?
Bu güçler yüzünden ona az kalsın araba çarpıyordu.
Ona pelerin giydirmeyi düşünmeden önce
nasıl kontrol edeceğimizi çözmeliyiz.
Çoğu kahraman pelerin giymez.
Mesaj bu değildi.
Yani, bu onun suçu değil.
Ciddi bir akıl hocası altında, birkaç yıl eğitim almalısın.
-Pat'in akıl hocam olmasını istiyorum. -Sahiden mi?
-Ağlayacağım. -Evet.
Süper kahramanları, çizgi romanları, bilim kurguları biliyor.
Gerçek bilimi de.
Yardımını isterken bunu ima etmemiştim.
Biliyorum ve gerçekten seni anladım.
Ama her süper kahramanın bir takıma ihtiyacı olur.
-Süper takım! -Süper takım.
Süper takımının bir parçası olmama izin ver, Nicole.
Daha önce hiç süper takım üyesi olmamıştım.
İyi.
-Evet! -Çak!
Süper takım!
SAYI 103: SAAT
İyi misin?
Daha iyi misin?
-Pat'in bilmesine sevindim. -Ben de.
Biraz uyu.
Yarın senin süper kahramanlık durumunu kontrol altına alacağız.
Tamam.
Dur! Yatak hareketi.
Ne şapşalım.
Ne zaman okula dönebilirim?
Kendine zarar vermeyeceğini bildiğimizde.
Ya da başkasına.
-Söz mü? -Söz.
Ben hallederim. Sen oturup keyfine bakabilirsin.
İyi misin?
Hey.
Hey, sorun yok.
O iyi artık. O...
Geçti.
İyisin.
-Pardon. -Hayır, ne demek. Yani...
Onu arabanın önünde gördüğümden beri ben bile titriyorum.
Sen bununla tek başına mı uğraşıyordun?
Bak, onu BIONA'ya götürebilirim.
Fırtına simülatöründe onu serbest bırakır,
neler yapabileceğini görürüm.
Hayır. Bu iş çözülene dek evde kalacak.
-Karşımızda ne var bilmiyorum. -Peki.
Sanki yine bebekmiş gibi.
Ama titrek bacakları yerine, bakarak araba çarptırabiliyor.
Bunu yaptı mı?
-Hayır. -Hayır, elbette yapmadı. Tamam.
Şey...
Burayı biraz özel güç geçirmez kılmışsın.
Kendini yaralamasını veya YouTube'a çıkmasını istemiyorum.
Evet, siyah helikopterlerin doluşmasını istemezsin.
-Şaka yapıyordum, bu... -Hayır, yapmıyordun.
Onu burada saklamayı daha ne kadar sürdürebileceğini düşünüyorsun?
Okulda iki günü kaçırdı bile. Ben işe dönmeliyim.
Onun tek istediği diğer çocuklarla olmak, normal olmak.
Evet. Sadece biraz...
Sadece biraz kontrole ihtiyacı var.
Belki... Tamam.
Belki, güçlerini odaklamasına yardım edebilecek bir alet olabilir.
Yeşil Fener'in yüzüğü var ya hani?
Thor'un çekici var. Cyclops'un gözlüğü.
Onlar gerçek değil.
Gerçek olması gerekmez.
Onun odaklanmasına yardım edebilecek bir alet gerek,
yapmasını istediğin şeyi bilinçaltı yapabilsin diye.
Dev bir çekiçle mi dolaşsın yani?
Hayır, şey gibi... Büyülü bir tüy falan mesela.
Ne olduğu fark etmez, önemli olan Dion'un ona inanması.
Böyle bir şeyin var mı?
BIONA GİRİŞİMİ
Dion.
Sorun değil. Kutuyu kaldır yeter.
Sana bir şey göstereceğim.
-Başım belada mı? -Hayır.
Hatta, hoşuna gidecek bir şeyim var.
-Bu babamın saati. -Evet.
Tutmak ister misin?
Ağırmış.
Evet, ciddi bir parça.
Baban niye onu yolculuklarında yanına alırdı, biliyor musun?
Bu saat çok özel.
Nasıl özel?
Saati giyen kişi sakin kalsın diye
tasarlandı.
Yani baban çok büyük bir fırtınanın ortasındayken
bu onu iyi, sakin ve odaklı tutardı.
Niye onu kurtarmadı?
Çünkü takmıyordu.
Göstergelerden biri bozuktu, tamir ettirmesi gerekiyordu.
Onu korurdu.
Şimdi seni koruyabilir.
Denemek ister misin?
İşte.
Evet.
Güçlerim kesinlikle daha fazla kontrol altında.
-Öyle mi? -Öyle.
-Bu harika bebeğim. -Okula dönebilir miyim?
Nihai meydan okumayla yüzleşmeden olmaz.
Bunu yapabilirsin.
Hey, Twix'ten daha güçlü ol. Odağını koru, tamam mı?
Hangisi daha önemli? Bir Twix almak mı yoksa okula dönmek mi?
Başardın.
-İyi misin? -Sanırım.
İstediğin başka bir şey var mı?
Twix'ten çok yok.
Tamam. Şimdi gitmeyi deneyelim.
-Kontrol sende mi, emin misin? -Eminim.
Bir sorun yaşarsan veya bir şey yolursa
direkt ofise gidip beni ara.
İyiyim ben, söz.
Hey.
Yapacağın her şeyi önceden düşünmelisin.
-Kontrolü elinde tutmalısın. -Anne.
Ben iyiyim. Kimse sihirli saati yenemez.
Yardımcı olabilir miyim?
Herman Beavers.
Nicole Warren. Oğlum Dion bu sınıfta.
Yenisiniz.
Evet. Yeni taşındık ve...
Ve yeni okula henüz tamamen güvenmiyorsunuz.
Anlıyorum. Tanıştığım ilk endişeli ebeveyn değilsiniz.
Buraya geleli daha birkaç hafta oldu
ve Dion'un geçişinin sorunsuz olmasını istiyorum.
Seve seve yardımcı olurum.
Onu daha sık görebilmek için eski okulunda gönüllü olurdum.
Burada gönüllü olmak isterseniz söylemeniz yeter.
Bugün mesela?
Önce belediye için bazı formlar doldurulmalı.
Dolduralım.
Hemen mi? Peki.
Sizce bunu yaptığımda ne oluyor?
Saçınız dökülüyor.
Komikmiş ama hayır. Statik elektrik yaratılıyor.
Bu elektriği kullanarak, şunu yapabilirim.
Çok havalı!
Değil mi?
Şimdi, önümüzdeki birkaç ayda her biriniz
bir bilim projesi üstünde çalışacaksınız.
Bitirince okulun bilim fuarında sunabileceksiniz.
Bu yetenekliler programına girme fırsatınız.
-Bu daha da iş yaratmıyor mu? -Daha eğlenceli.
Programdaki çocuklar konferanslara gidiyor,
robotik yarışmalarda yer alıyor.
Babam sekizinci sınıfta onu kazanmıştı.
Robotiğe ilgin var mı Dion?
Güzel. Başka?
-Ben. -Peki.
-Ben. -Ben.
Jonathan? İlgin yok mu? Sana ihtiyacımız olacak.
Şuna bir bakın.
Bakın, binlerce yıl önce, insanlar gökyüzündeki kırmızı topun
Mars adındaki savaş tanrısı olduğunu sanıyorlardı.
Bilim insanları bize bunun gezegen olduğunu öğretti.
Sonra uzaya uzaktan kumandalı bir robot gönderdiler.
-Güzel. -Sonra, bir robot daha gönderdik.
Bakın, şu an, Mars'ta sadece robotlar var.
Sizi bilemem çocuklar ama bence robotlar
büyük planlara girişmeden oraya gitmeliyiz.
Evet.
Şimdi, sizden öğrenmeye hevesli olduğunuz bir şey bulmanızı istiyorum.
Mesela gezegenler arası robot liderlerini yenmek gibi.
Böyle bir projeniz olsun.
-Bir sorun çözün. Ve onu... -Bilimle çözelim!
Bilimle.
Gruplarınıza ayrılın.
-Bay Fry? -Efendim?
Dün burada değildim.
-Ne yapıyorsun? -Sen yokken ben seni seçmiştim.
-O ne? -Babamın saati.
Babam hesap makinesi kullanıyor ama bu çok daha havalı.
Kadranlar ne işe yarıyor?
Bilimsel şeyler.
Projemiz için kullanalım mı?
Bana özel.
-Hey, Dion. Sihir seviyorsun, değil mi? -Evet.
-Sana bir numara göstereyim. -Sihir bilmiyorsun ki.
Geçen gün bir numara öğrendim. Ver saatini, göstereyim.
-Hayır. -Hadi be korkak. Ver saatini.
Dikkat et, tamam mı?
Abracadabra, alakazam,
bu saati elimden yok et.
-Tamam, geri ver. -Hayır.
Yok ettim.
Bu komik değil. Geri ver.
Babamın saati o. Özel. İhtiyacım var.
Geri ver.
Geri ver!
Dövüşün!
Ne oluyor?
-Ona ne yaptın? -Saatimi çaldı.
Omzum.
-Senin mi? -Babamındı.
-Seni incitti mi? -Evet.
Acıyor.
Nereden geldiğini bilmiyorum genç adam
ama burada, şiddete karşı sıfır tolerans politikamız var.
Gidelim.
-Ona dokunmadım. -Hadi, üstünü başını silelim.
-Ona dokunmadım. -Gidelim, hemen.
Ama bu adil değil.
Dinleyin. Saatimi aldı ve geri vermiyordu.
Hey, ne oluyor?
-Sizi tanıyor muyum? -O benim oğlum.
Oğlunuz kavga çıkarmış.
-Dion? -Çıkarmadım.
Saatimi aldı.
Oğlumun saatini takıyor.
Başka bir öğrenciye vurdu o.
Dion, bu çocuğa vurdun mu?
Sakın yalan söyleme.
Vurmadım.
Ben vurmadım diyor. Ama bu çocuk onun saatini kesin almış.
Niye başı belada olan benim oğlum?
Çünkü ona inanmıyorum.
Bence iki gün uzaklaştırma aklını başına getirir.
-Hayır, uzaklaştıramazsınız. -Uzaklaştırırım.
Bakın, üzgünüm. O iyi bir çocuk. Ve burada yeni.
Bunu konuşarak çözemez miyiz?
-Yardımcı olur musunuz? -Ne oluyor?
Dion bir şey yapmadım diyor. Ve bu çocuk onun saatini çalmış.
Ama niyeyse arkadaşınız buna inanmıyor.
Biz hallediyoruz.
-Jonathan, saati aldın mı? -Sihir numarası için.
-Geri vermedin ama. -Şaka yapıyordum.
Dur, Dion sana vurdu mu?
Bana bir şey vurdu. Bilmiyorum.
Dion sana vurdu mu, onu söyle.
Bilmiyorum.
Bence bu çocuklar için barışmak yeterli olacaktır.
Sence öyle olur tabii.
İstediğin kadar konuşabilirsiniz
ama o, bugün okuldan sonra bir saat daha kalacak.
-Sadece benim oğlum mu? -Bir dahakine uzaklaştırılır.
Hadi ama adamım. Hey, dinle.
-O yapmadı. -Biliyorum.
Yardımcı olmuyorsun.
MÜDÜRÜN OFİSİ
Hey, ne...
Teşekkürler.
Rica ederim.
-Dion ile konuşabilir miyim? -Olur.
-Ona bir şey yaptın mı? -Bilmiyorum.
Saatimi aldı ve sinirlendim. Fark etmeden oldu.
Tamam, bana bak. Kimseye, asla zarar veremezsin.
Tamam mı?
Özellikle yapabileceklerinle.
Bay Campbell niye bana inanmadı?
Seni yaramaz bir çocuk sandı.
Niye?
-O... -Dion.
Gel, Jonathan ile konuşalım.
İyi misin?
Aralıksız 26 saattir çalışıyorum.
Kat.
-İyi misin? -Hayır.
Pek sayılmaz. Bilmiyorum.
Sorun ne? Ne oldu?
Az önce Dion'a uzaklaştırma vermek isteyen bir öğretmeni durdurdum.
Ne? Niye?
Dion'un kaykaycı çocuklardan biriyle kavga çıkardığını söyledi.
Çıkaranın Dion olduğunu mu varsaydı?
Tanrım. Onu niye o okula verdin hiç bilmiyorum.
-Lütfen şunu yapma, tamam mı? -Üzgünüm.
Bu konuyu Dion ile konuştun mu?
Henüz değil.
Ama konuşacaksın, değil mi? Bilmesi gerek.
Bilmiyorum. Yani, yaşı çok küçük ve ben...
Bilmiyorum.
Kızım, annem gibi konuşuyorsun.
Bana böyle demiş olamazsın.
Dillard's olayının kopyası.
Ama o olduğunda biz lisedeydik.
Neye karşı yaşayacağını bilmeli.
Onu koruduğunu mu sanıyorsun? Onu kurtlara yem ediyorsun.
Daha yedi yaşında.
Yeni bir okulda,
hiçbir arkadaşı yok. Babasını yeni kaybetti.
Dünyanın her fırsat bulduğunda ona vurmaya çalışacağını mı söyleyeyim?
Evet.
Diyeceğiniz başka bir şey var mı?
Jonathan?
Saatini aldığım için özür dilerim.
Dion?
İncindiğin için özür dilerim. Yaptığımı hatırlamıyorum.
Okuldan sonra düşünecek vaktin olacak.
Disiplin cezanda.
İkiniz de iyi çocuklarsınız
ama hareket etmeden önce düşünmelisiniz.
Kızsanız bile konuşarak çözmelisiniz.
Diğer kişinin yaşadıklarını anlıyorsanız
muhtemelen kavgaya girmezsiniz.
Tamam mı?
-Tamam. -Tamam.
Sonraki dersinize girin.
Bana niye hep kızgınsın?
-Niye hep övünüyorsun? -Ne?
Baban robot yapıyor. Baban bir şeyler kazanıyor.
Kazandı ama.
Bundan bahsetmesen olmaz mı?
Sen de babandan bahsedebilirsin.
Beni rahat bırak, yeter.
Bekle. Dion mu? Uzaklaştırılmak mı?
Çocuk onlar daha, uzaklaştırma niye?
Şanslıyım ki fen öğretmeni araya girdi ama...
Aslında, ararsa diye.
Öğretmenin adı var mı?
Anthony Fry.
Ve radarımda değil, tamam mı?
Buna ayıracak vaktim yok.
Belki yüzün bu yüzden bu hâldedir.
Tamam, öylesine dedim. Arkadaşımı özlüyorum.
Son zamanlarda beni ve Liz'i boşluyorsun.
Eline erkek eli değmiyor.
Dans etmiyorsun.
Benimle dans dersine gel. Kalbin çarpsın, kalçaların oynasın.
-Evet, kalçalar oynasın. -Daha iyi hissedersin.
Okuldan olabilir, pardon.
Alo.
Nicole Warren. Ben Charlotte Tuck. Beni aramışsın.
Charlotte. Geri aradığın için sağ ol.
Ne istiyorsun?
Karmaşık bir konu.
Sana soracak çok sorum var ama burada konuşamam.
Perkerson Park'taki salıncaklar. 20 dakika içinde.
-Atlanta'da mısın? -Kısa süreliğine.
Peki.
Hemen geleceğim. Perkerson Park ve...
-Seni nasıl bulacağım? -Ben seni bulurum.
Alo?
SPIDER-MAN KIYAFETİNİ TANIMAK
SPIDER-MAN KIYAFETİN SENİ GİYMESİN
Suzanne.
Teklifimi yeniden gözden geçirir misin diye merak ediyordum.
Son sorduğundan bu yana, hayır.
Tamam. Mark'ın işine bakmama izin vermelisin.
Onun ne yaptığını herkesten iyi ben bilirim.
Bu Mark'ın projesinin bir parçası mı? Teklife bir şey ekleyeyim mi?
Pat, sorun teklifinin kötü olması değil.
Peki.
Ama sen mühendissin, bilim insanı değil. Bu laboratuvar bilimsel araştırma için.
Belki sen
kuralları bükersin.
Bir kereliğine. Şey için...
...eğlencesine. Peki.
Tamam. Teşekkürler.
En başta okuduğun için teşekkürler.
Hey. İyi misin?
Dinle, Dion'a yardım etmek konusunda söylediklerinde ciddi miydin?
-Elbette, ne gerekirse. -Onu bugün okuldan alır mısın?
Bir saat kadar fazla kalması gerekiyor.
Bir olay oldu da.
-Ne oldu? -Sonra anlatırım ama...
Yapabilir misin?
Kat'ten isterdim ama bugün de görevde.
Tamam, yaparım. Ben...
Harika. Tamam, teşekkürler.
Sana yetki formunu göndereceğim.
Başka bir iş görüşmen falan mı var?
Öyle bir şey, evet.
Ama hey, teşekkür ederim. Tamam mı?
Çok gecikmem.
Acele etme. Ben...
Ben Dion'la gerçek bir süper kahraman akıl hocası gibi ilgilenirim.
Bu süper takım olayı hoşuma gitmeye başladı.
-Teşekkürler. -Benim de.
Peki, tamam.
Selam.
Burada konuşamayız. Çok insan var.
Taş binanın arkasına gel.
Seni sonra ararım.
Burada olduğunu ne bileceğim?
Seni görecek kadar yakınım.
Ve dürüst olmak gerekirse pantolonun çok dar.
Ne bekliyorsun? Bütün gün bekleyemem.
Tamam.
Tamam, kimse yok burada.
Aramanın gerçek sebebi neydi?
Mark, New Orleans'ta seni niye görmek istedi bilmek için.
İzlanda'da yaşanan bir şeyi araştırıyordu.
Bildiklerimi öğrenmek istedi.
-Sen de mi İzlanda'daydın? -Evet.
-Bilim insanısın yani. -Hayır.
O zaman Mark kendi öğrenemeyeceği neyi sana soracaktı ki?
Kocanla ilişkim olduğundan endişeleniyorsan, yoktu.
Tamam, bunun için sağ ol.
Ama onu canlı gören son kişiydin.
Bu yüzden mi ormanın ortasında tek başına durup
bir yabancıyla konuşuyorsun?
Gerçekte ne istediğini söyle.
-Neredesin? -Üç saniyen var, gideceğim.
Bir.
-İki. -Tamam.
Konu oğlum, Dion.
Bir şeyler yaşıyor.
-Fiziksel mi? -Evet.
Evet, ben...
Nasıl açıklarım bilmiyorum. Mümkün olmayan şeyler yapıyor.
Kulağa deli gibi geldiğimi farkındayım ama yemin ederim deli değilim.
Tabii, eğer deli değilsem.
Deli değilsin.
Hâlâ buradasın.
Babamın işi yüzünden, her akşamüstü cezalı gibiyim.
Senin ceza alıp da Jonathan'ın almaması adil değil.
Ona dokunmadın bile.
-Sen gördün mü? -Jonathan'ın düşüşünü mü? Harikaydı.
Şimdi bakma.
-Selam. -İyi beklenmedik yumruktu, serseri.
Annesi gelmeden gidelim.
Ben anneni seviyorum.
Selam dostum.
Pat!
-İçeride vaktin nasıl geçti? -Bundan bahsetmeyelim.
-Babana Pat mi diyorsun? -O babam değil, o...
Akıl hocam.
Akıl hocasıyım.
Hazır mısın? Peki.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Görüşürüz.
Seni niye okulda tuttular?
Bahsetmek istemiyorum.
Hey.
Bu babanın eski saati mi?
Güçlerime yardım ediyor. Odağım için.
Beğendin mi? Güzel saattir.
Evet.
Başımı belaya soktu ama.
Nasıl?
Hey, Dion.
Baskı yok.
Ama konuşmak istersen, buradayım ve seni kolluyorum, tamam mı?
Akıl Yürüten ve onun akıl hocası.
Tişörtünde iki tane akıl olacak.
İsim üstünde çalışabiliriz.
Ne?
Okuldakiler benden nefret ediyor.
Şey...
O zaman bence daha iyi çocuklar bulmalıyız, ne dersin?
Gidelim.
Ben de.
Genelde iyiye işarettir. Doğru.
Sanırım.
-N'aber ufaklık? -Selam Tessa.
-Nicole'un anlattığı sen misin? -Beni mi anlattı?
-Pat, değil mi? -Evet, Pat benim.
Malik. İnsanlara selam vermeden geçip gidilmez, biliyorsun.
Doğru, ben...
-N'aber? -Selam, ben Pat.
-Pardon, ben... -Evlat, kendine gel.
-Memnun oldum. -Ben de.
-N'aber ufaklık? -Nereye gidiyorsunuz?
Bu aptallara günlerini göstereceğim.
-Onlarla gitsene. -Yok.
İhtiyar haklı. Bizimle gel.
Bize yeteneklerini göster. Hadi.
Evet, hadi.
-Başka işimiz yok. -Hadi.
Hadi. İhtiyar haklı.
-Basketbolda iyi değilim. -Evet ama ben sahiden rezaletim.
O yüzden, gidelim.
Hadi.
15 yıllık evliydim.
O gittiğinde, Avrupa'ya tek yönlü bilet aldım ve...
Kaybolmayı planlıyordum. O zaman İzlanda'daki
ömürde bir meydana gelen hava olayını duydum.
Aurora olayı.
Her şey orada başladı.
Sadece gidip kuzey ışıklarını görecektim,
belki bir kuyruklu yıldız geçerdi ama sonra...
...gökyüzü...
...patladı.
Her yer
renk kaplıydı. Bu...
...gördüğüm en güzel şeydi.
Hayatımda hiç daha iyi hissetmemiştim. Sanki...
...uyuşturucu gibiydi.
Neyse, sonrasında eve döndüm.
Yavaşça normal hayatımda döndüm.
Ama orada tanıştığım birkaç kişiyle iletişimi sürdürdüm.
Tuhaf şeylerin başlaması yıllar sürdü.
Tuhaf şeyler mi?
Nasıl tuhaf?
Böyle.
Ama başta kontrol edemiyordum.
Öğrendikten sonra bile
İzlanda'dan kaynaklandığını bulmam bir yıl sürdü.
Bunu nasıl başardın?
Orada tanıştığım insanlar da değişmişti.
Bunu anlayınca Mark aradı.
Bir şey biliyordu.
-Ve konuşmak istemişti. -Ama...
...Mark nasıl bilebilirdi ki?
Çünkü bu ona da oluyordu.
Mark'ın...
...güçleri mi vardı?
Oğluna nasıl geçtiler sanıyorsun?
-Eve gidelim. -Ne diyorsun sen?
-Daha yeni başladık. -Topu o kadar kaldıramam bile.
Ben de kaldıramam.
Ellerinle atmamayı denesen?
-Ne diyorsun sen? -Anladın sen.
Aklınla yapmaya çalış.
Hey, bir saniyeliğine otur. Taktik mola.
Diz çök. Tamam, peki.
Süper kahraman olmanın ilk dersi
güçlerini, sivillere belli etmeden kullanmayı öğrenmektir.
Annem insanların içinde güçlerini kullanma dedi.
Bu yüzden anneler çizgi romanlarda olmuyor.
Ama ben ona söylemem.
Ve insanlar gücünü kullanırken seni görse bence üzülür.
Ama kimse bilmezse...
Ya da bırakalım da onlar bizi yensin.
Bu...
...dürüstçe olur.
Öyle yapalım.
Kaybetmeyi sever misin?
Hadi yapalım.
Evet. İşte bundan söz ediyorum.
Saati çıkar. Yumruğu çak.
-Bu niyeydi adamım? -Pardon.
-O niyeydi? -Bacak arası attı bana.
Bana pas atmalıydın.
Evet!
-İşte bu! -Aferin.
Evet!
Hey, Dion.
Küçük birinin attığını gördüğüm en iyi atışlardı.
Baban seni iyi eğitmiş.
Beni yüzmeye götürürdü.
-Ve kulübedeki şeyler.- -Kulübe?
Büyükbabam kendi elleriyle inşa etmiş.
Harika.
Çocuk basketçi.
-Gidelim Malik. -Tamam, görüşürüz ufaklık.
Tamam, başlayalım.
-Tamam, hadi. -Gidelim.
-Ne yaptığımı anlamadılar. -Evet, biliyorum.
İlk testini geçtin.
Şimdi şansımızı zorlamadan eve gitmeliyiz.
-Saatim. -Evet.
Teşekkürler.
Ama niye seninle konuşsun?
Sen yabancının tekisin. Seni tanımıyor bile.
Evli insanların birbirine her şeyi anlatacağına inananlardan mısın?
Bu tuhaf bir şey.
Benimle konuştu çünkü bana oluyordu.
Seni korkutmak da istemedi.
Çocukla başında yeterince şey vardı.
Dion hakkında seninle konuştu mu?
Senin hakkında da. Sürekli.
"Ailemi seviyorum." falan filan.
Ona haksızlık etme.
Yükünü sana yıkmadan önce neyle uğraştığını bilmek istiyordu.
Ve yaklaşıyordu da.
Ama öldü, seni kurtarırken.
Üzgünüm. Bu demek istediğimden daha sert çıktı.
Hayır, bu...
Haklısın.
Fırtınayla arama girmese şu an burada olmazdım.
Mark da bir fırtınadaydı.
Dion'un yapabildiklerini öğrendiğim gece
yağmurun içinde insanlar vardı
ve içlerinden biri de Mark'tı.
Aman Tanrım.
-Orada mıydı? -Mark mı?
Fırtınadaki şey.
Fırtınadaki ne şeyi? Nasıl yani?
Mark'ı o şey öldürdü.
Beni de öldürmek istiyor.
Gitmeliyim.
Neden bahsediyorsun? Bir fırtına seni öldürmeye mi geliyor?
Fırtınalar öyle şeyler yapamaz.
Hayır, bekle. Tekrar ne zaman görüşebiliriz?
Hey, Mark burada olsa yardımına ihtiyacım olmazdı.
Bana borçlusun!
-Selam. -Selam.
Çocuğum nerede?
Yatakta, okuyor.
Bugün büyük günümüz vardı. Biraz basketbol oynadık.
-Çok hoştu. -Peki.
Senin...
Senin görüşmen nasıl geçti?
-Charlotte Tuck ile tanıştım. -Ne? Nerede?
Onun da yetenekleri var. İzlanda'da kazanmış.
Aurora olayında.
Bu imkânsız.
Mark ile bütün göksel ve topraksal anomalileri
belgeledik ve katalogladık...
Mark'ın da güçleri varmış.
Ne?
Orada olan herkes bu güçleri elde etti diyor. Yani...
Sen de oradaydın.
Ben çadırda kaldım.
Veri topluyordum.
Çadırda kaldım. İş buydu. İşimi yapıyordum, yani ben...
Yani herkes, o olaydaki herkes süper güç kazanmış
ama ben hiç kazanamadım mı?
Kulağa delice geldiğini biliyorum ama bu her şeyi açıklıyor.
Dion bunu babasından almış.
Kalıtsal süper güçler gibi mi?
Tamam, bekle. Charlotte ile konuşmalıyım.
Kayboldu.
Tam anlamıyla. Onu bulmak imkânsız.
Bana o numarayı verebilir misin? Çünkü belki ben...
Onunla konuşmalıyım.
Hayır, bana güvenmeden hayatta dönmez.
Tamam.
Mark bana söylemedi.
Hey, bir değeri varsa, çizgi romanlarda
süper kahramanlar genelde güçlerini en sevdiklerinden saklarlar.
Onları şeyden korumak için...
...kötülerden, uzaylılardan ve meraklı gazetecilerden.
Ama beni korumadı.
Beni hazırlıksız bıraktı.
Bunların hepsi için.
Astrofizikte Radyatif Süreçler mi?
Babamın. İyi bir fen projesine ihtiyacım var.
Tamam, radyoaktif bir şey yapmadan önce benimle konuşur musun?
Bebeğim, konuşalım istiyorum.
Bugün okulda Bay Campbell ile olanlarla ilgili.
-Başım belada mı? -Hayır.
Sadece nasıl hissettiğini görmek istedim.
Bilmiyorum. Benden hoşlanmıyor. Beni kötü bir çocuk sanıyor.
-Ama değilsin, değil mi? -Değilim.
Peki sence niye böyle düşünüyor?
Bilmem.
Ben biliyorum.
Bak...
Çok özel bir çocuksun. Sen
cana yakınsın,
akıllısın,
çok yakışıklısın...
Anne ya.
Pardon.
Ama muhteşemsin.
Ama bazen
başka insanlar
senden korkacak.
Güçlerim var diye mi?
Hayır, bu güçlerle alakasız.
İnsanlar sana, cildinin renginden dolayı
farklı davranacak.
Dr. King bunu çözmemiş miydi?
Bir kısmını çözdü.
Bay Campbell'ın kafasında bazı kötü fikirler var.
Ve bu fikirler ona, sana kötü davranmasını söylüyor.
Bu yanlış bir şey.
-Ne hakla böyle davranabiliyor? -Bu harika bir soru.
Dünya adil değil.
Babam burada olsa onun ağzını burnunu...
Pekâlâ.
Belki, yani.
Aslında keşke burada olsaydı diyorum.
Sana çok iyi tavsiyeler verebilirdi.
Ama ben sana kendi tavsiyemi vereceğim.
Diğer çocuklardan daha dikkatli olmak zorundasın, tamam mı?
Bay Campbell gibilerine
sana zarar vermeleri için fırsat veremezsin.
Hey.
Bu senin suçun değil, tamam mı?
Bu Bay Campbell'ın suçu.
Bu onun ebeveynlerinin de suçu.
Onu doğru yetiştirmedikleri için.
Yine de okula onunla gitmem mi gerek?
Hey.
Kötü adamlar onları indirmeye çalıştığında süper kahramanlar ne yapar?
Pes mi ederler?
-Kimliklerinden vaz mı geçerler? -Hayır.
İşte cevap bu.
Gel bakalım.
Yatma vakti.
Yatak hareketi?
Kendimi yatırabilirim.
-İyi geceler. -İyi geceler.
CHARLOTTE TUCK FIRTINANIN İÇİNDEKİ ŞEY
Alt yazı çevirmeni: Anıl Can Çetinkaya