NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Biz BIONA Girişimi'yiz.
Daha iyi bir dünya için iklimsel çözümler yaratıyoruz.
Hey! Oğlum nerede?
-Üzgünüm hanımefendi. Adınız nedir? -Dion!
Oturursanız, birini çağırayım, sizinle konuşsun.
-Dion! -Hanımefendi, oraya gidemezsiniz!
Yanınızda biri olmadan buraya giremezsiniz.
-Hanımefendi. -Dion!
Hanımefendi! Durun!
Aşağı geliyor.
-Hanımefendi! Durun! -Anlaşıldı.
Kod dört, beşe yaklaşıyor.
Di!
-L5'e sivil girişi. -Arkadaşlar, yakalayın.
-Durun! -Çıkışları kapatın.
-Çekilin. -Çıkışları kapatın.
-Çekilin! -Hanımefendi, durun!
-Ben yakalarım. -Dur!
-Hey!
Oğlum nerede?
Yerinizi koruyun.
Artık ilginizi çekebildim mi?
Bana çocuğumu getirin yoksa yemin ederim burayı yıkarım.
Beni izle.
SAYI 108: KIZARSA ONDAN HİÇ HOŞLANMAZSIN
-Çocuğumu kaçırdın. -Onu kurtardık.
Onu kollarımdan alıp, bir arabaya atıp götürdün.
Ciddi zaman sıkıntımız vardı.
CDC, üçüncü seviye bir karantina tesisi istedi.
Şanslısın ki biz de öyleyiz.
Şanslı mıyım?
Şu an bir CIA kara bölgesinde olabilirdi. Ya da daha kötü bir yerde.
Daha mı kötü? Sen kimsin?
İçeri gel.
-Dion nerede? -O güvende. İyi.
-Beni hemen ona götür. -İkimiz bir konuşmalıyız.
Bu oda hava araştırmamıza özel.
Hava örüntülerini tahmin ederek
yaşamları kurtaran erken uyarı sistemimizle gurur duyuyoruz.
Tur istemedim. Oğluma ihtiyacım var.
Aman Tanrım. Onu orada yapayalnız mı bıraktınız?
Çok korkuyor olmalı. Çocuklardan anlar mısınız siz?
Çocuğun hakkında birkaç bildiğim var.
-Ne zamandır bizi izliyorsun? -Laboratuvarımıza girildiğinden beri.
Etrafta dolanan bir hermit yengeci görmüş olabilir misin?
Elbette, bir de tilki var.
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Pat, ofisimi terk ettiği an söylemiştir diye düşünmüştüm ama...
...şöyle yapabiliriz.
Dion'un ziyareti öncesi.
Dion'un ziyareti sonrası.
Oğlunun yetenekleri, aurora olayı sonrası İzlanda'dan aldığımız
bitkiler ve hayvanlar ile ortakyaşar.
Mark'ın o olaya olan büyük ilgisini düşününce
kendinin de anomalilerden muzdarip olduğunu,
bunları Dion'a da geçirdiğini düşünüyoruz.
İzlanda'dan sonra dünya genelinde düzensiz mikro fırtınalar olmaya başladı.
Ulusal Okyanus ve Atmosfer Dairesi de onları fark etti.
Hızlıca belirip kayboluyorlar, hedefli yıkım yaratıyorlar.
Hedefli.
Bunlardan biri evinin dışında yaşandı.
Bir diğeri, göl kulübenin yakınında.
Bence bu tesadüf değil.
Bence fırtınalar oğluna çekiliyor.
-Ne istiyorsun peki? -Dion üstünde çalışmak.
Bunun neden yaşandığını, onun neler yapabildiğini öğrenmeliyiz.
-Hayır. -İznini istemiyordum ki.
CDC onu 72 saatlik karantinaya aldı.
Ve topluma tehdit olarak görülürse bu süre sonsuza dek uzatılabilir.
-Ama o tehlikeli değil... -Sormadım ki.
Onu sonsuza dek karantina altında tutacak kadar
anormal verimiz var.
Bunu yapmak istemiyorum.
Ama elimdeki tek insan örneğinden de vazgeçecek değilim.
Ya Mark'ın verisi elinde olsaydı?
Sende var mı?
Kendi üstünde çalışıyordu. DNA'sındaki değişimleri.
Ve aurora olayını tecrübe edenlerle iletişim hâlindeydi.
Karşılığında, Dion'u hemen eve götürmeme izin ver.
Bir de, bütün bunları istiyorum.
Bu fırtınaların ne zaman, nerede olduğunu
yine olup olmayacaklarını bilmek istiyorum.
-Bu gizli bilgidir. -Mark'ın verileri de öyle.
Özel bir portal açarız. Verilerimizi karşılıklı yükleriz.
Bir şey daha var. Bizi takip etmeyi bırak.
Olmaz.
Bırakacağız diyebilirim ama bırakmayız.
İşin gerçeği, bırakmamızı da istemezsin.
Dışarıda tehlikeli bir şey var ve bana inansan da inanmasan da
oğlunu korumaya çalışıyoruz.
Ben düşmanın değilim Nicole.
O.
Düşman o.
Dion.
-Anne. -Selam böceğim.
O bir kedi.
Evet, öyle. Aferin evlat.
Sen de mi benden korkuyorsun?
Hayır. Ben sadece... Komik görünmüyor muyum? Hadi ama.
Hayır!
Kıçım meydanda.
Evet, bunlar tuhaf.
Korkmuştum.
Biliyorum.
Ama durumlar iyiye gidecek. Eve gideceğiz, tamam mı?
Sihirli saatin nerede?
Tamam, hadi seni giydirelim.
Bayan Suzanne ile birlikte ufak bir takas yaptık.
Tamam mı? Sonra buradan çıkabiliriz.
Tamam mı? Aldın mı?
-Selam. -Niki? Aman Tanrım, tatlım.
-Dion nasıl? -Yorgun.
-Gelmene gerek yoktu. -Dalga mı geçiyorsun?
Yaşadıklarınızdan sonra mı?
Keşke beni daha önceden arasaydın,
o kapıları seninle birlikte yıkardım.
İşini yeni kaybettin ve senin de tutuklanmanı istemedim.
Kokusu güzel.
Karides ile yulaf yaptım.
-Gece yarısını geçti. -Aç mısın?
Dion'u yatır. Sana bir tabak koyayım.
Selam küçük böceğim.
Ara verelim mi?
-Hayır, iyiyim ben. -Güzel cevap.
Bütün bunları sana öylece verdi mi?
Fazla seçeneği yoktu. Oğlunu istiyordu.
Bunları bana verdiğini biliyor mu?
Henüz değil.
Sen söylersin, eminim.
Onun dairesine giriş çıkış sayından anladığımız kadarıyla
ikiniz epey yakınsınız.
Onun için işini kaybetmeye hazırdın.
Dion'a değer veriyorum.
Olanları sana anlatmadığım için üzgünüm.
Nicole'un isteklerine saygı duymaya çalışıyordum. Yeminle, bir daha olmayacak.
Göreceğiz.
Ne buldun peki?
Dion'un kan tahliline bakıyordum,
Mark'ın verileri ve bizim örneklerimizle karşılaştırdım...
Ve?
Ve... İyi değil.
Yüksek ateşle hastaneye kaldırılması çok mantıklı geliyor.
O...
-Kendini fazla zorluyor. -Açıkla.
Üniversitede bir arabam vardı.
Çok yakıt yakıyordu
ama sürdüğüm en sağlam araçtı.
90 kilometre hızı geçmediğim sürece.
Bir gıdım bile fazla zorlasam motor patlardı.
Tamirci arabanın o kadar hızlı sürmek için yapılmadığını söylemişti.
Dion da böyle.
Cheez Doodles kaldırmak başka şey.
Ama güçleri çok zorlanırsa...
Tilki iyileştirmeye çalışıp hastanelik olmak gibi.
Evet.
İyi ki o hasta değilmiş.
O kadar büyük bir şey muhtemelen Dion'u öldürürdü.
Evet.
-Uyu biraz. -Peki.
Kahveni nasıl istersin?
Kremalı, şekersiz.
Erkencisin. Akşamdan önce beklemiyordum.
Evet.
Bulduğum şeyi sana söylemeliydim.
Peki.
Pekâlâ.
Çiftçi, Walter.
Yeteneklerini Mark ve benimle aynı zamanda kazanmış.
Oğlu Brayden da öyle.
Yani o da ikinci nesil, Dion gibi.
Şey...
En azından ona yardım etmesi için babası var.
-Fırtına adamı götürmüş. -Ne?
Ne zaman? Dion, BIONA laboratuvarlarına girdiğinde yaşıyordu.
Çok uzun süre öyle kalamamış.
Dion'un bu evden çıkmasına izin veremem.
Benim işe gitmem, onun okula gitmesi lazım.
Onunla kalabilirim.
-Ne, sonsuza dek mi? -Bugünü bir atlatalım da.
-Selam. -Selam.
Aramadın, ben de bizim bu tuhaf durumumuza rağmen buraya
Dion'u okula götürmeye geldim.
Gerçi yaşadığı geceden sonra okula gidecek mi
emin değilim ama yine de onu kontrol etmek istedim.
Evet, hastaneden bu yana çok şey oldu.
Evet, biliyorum.
Suzanne, dün gece geç saatte beni aradı
ve benden ona verdiğin verilere bakmamı istedi.
Mark'ın verilerine.
-Bu işte olduğunu biliyor yani. -Evet.
Sana karşılığında ne teklif etti? Dion dışında.
Fırtınanın haritalarını ve tarafımızda olacağının garantisini.
Bir değeri varsa, bence sahiden senin tarafında.
En azından karşınızda değil diyeyim.
Aurora olayı ekstrem bir hasara sebep oldu
ve oradaki toprak bildiğin ölüyor.
Dev yarıklar açıldı ve yarıklar yayılıyor. O da sadece...
Nasıl durduracağını çözmeye çalışıyor.
Dion buna yardım edebilir diye düşünüyor.
Tilkinin hastalığını tersine çevirmişti sonuçta.
Belki İzlanda'daki nekrozu da tersine çevirebilir. Ben...
-İşte. -Böyle mi düşünüyor?
O, bilimi izliyor.
O olay tarafından değiştirilen her şeyi.
Dion, bitkiler, toprak, Mark.
Hepsi bilmecenin parçası.
-Bir de hâlâ benden nefret ediyor. -Evet.
Evet.
Ama şimdilik, senin için, gözüm onun üstünde olacak.
-Bunu yapmana gerek yok. -Var.
Hatırladın mı, biz..
Hiçbir şey değişmedi. Hâlâ arkadaşız, kankayız.
-Pat! -Selam ahbap.
Beni E.T.'deki gibi bir bilim odasına aldılar ama şimdi iyiyim.
-Bu harika. -Bugün beni okula mı götüreceksin?
Aslında bir saniye bekle tatlım.
-Onunla biraz konuşmalıyım. -Peki.
Ahbap, otur şöyle.
Evet.
-Bugün okula gidemezsin. -Niye ki?
Çünkü çok tehlikeli.
Bilim projem üstünde çalışmalıyım.
-Bazı şeyler daha önemli ama. -Bilimden mi?
-Bırak okula gitsin. -Ne?
Evet!
Onunla gideceğim. Tüm gün Dion ile takılacağım.
-Hayır. -Görünmez olarak, tabii.
-Ama kimseye orada olduğumu söyleyemezsin. -Pat dışında.
Pat'e bile. Kimseye. Yoksa gidemezsin.
Tamam.
-Ama ya... -Sorun olmaz.
-Hep yanında olacağım. -Tuvalette olmaz.
-Her şey yolunda. -Peki.
-Görüşürüz anne. Seni seviyorum. -Ben de seni.
Endişelenme. Halledeceğim.
Lewis Kumpanyası.
-Ne düşünüyorsun? -Müthiş.
Bence süper iş çıkardın.
Nicole süper iş çıkardı ama ben de ona evet dedim, yani süper iş çıkardım.
-Kızım, süper iş. -Lanet olsun.
Bir tane de evime istiyorum.
Resmini çekip bastır.
-Sınırsız bütçem yok. -Oğlum! Bu çok fena var ya.
Tamam, pano ve radyo reklamları yapacağız.
Program düzenini yapmanı istiyorum.
Ben de sağlık sigortası istiyorum.
Öyle mi olduk?
Evet...
Bugün birisi terfi ediyor gibi.
Teşekkürler. Gün bitmeden getireceğim.
Getirsen iyi olur. Çok sıkı çalışsan iyi olur.
Sigorta kapsamı zor.
Tanrım! Kızım!
-Hadi ama. Evet! İşte bu! -Evet! Çok iyiydin.
Yeni terfin yüzünden meşgul olacağını ve öğlen gelemeyeceğini söyleme.
Dalga mı geçiyorsun? Seni dans pistine sürüklemek istiyorum.
Öyle mi? Büyük hamleyi yapabilir misin?
Büyük hamleyi yaparım. Sen?
Hâlâ danstan mı bahsediyorsunuz? Çünkü benim kafam karıştı.
-Bunu kapatamam. -Derdin ne senin?
Normal gününe devam et sen. Burada olduğumu unut.
Her hareketimi izliyorsun.
Annemi tanıyan bir hayalet bana dadanmış gibi.
Kötü bir şey yapmazsan endişelenecek bir şeyin olmaz.
-Olamaz. -O kim?
Bay Campbell. Bana uzaklaştırma vermeye çalışmıştı.
-Niye ki? -Annem onun kötü fikirli olduğunu söyledi.
Hangi konuda?
İnsanları görünüşüne göre yargılıyormuş. Benim kötü çocuk olduğumu düşündü.
Öyle mi?
Sen dümdüz yürü. Onun karşısına çıkma.
Hemen arkanda olacağım.
Tamam, hadi Dion. Devam edelim.
Orada oturacak yerim yok, o yüzden kapının yanında olacağım.
-Beni kopyalama. -Of ya.
-Ne? -Yine kıkırdıyorlar.
-Kıskandın mı? -Hayır.
Kiminle konuşuyorsun be deli?
Hey, Dion. Bak.
Yok artık. Tek boynuzlar mı? Araba çizmiyor muyduk?
Hey, projeyi konuşabilir miyiz?
Bilimde çok iyi olduğun için sunumu sen yaparsın diye düşünüyorduk.
-Tamam. -Harika.
Hey, Jonathan. YouTube işiyle uğraşalım.
PROGRAM FOX TİYATROSU
Tamam sınıf, öğle yemeği vakti. Bir saatlik ara.
İkinci sınıf çok sıkıcı.
Evet ama Dion iyi mi?
O iyi ama bütün bunları her gün nasıl tekrarlıyor?
Bana bir içki falan lazım.
-Hazır mısın? -Evet, bir saniye.
Okul saat 15.00'da bitiyor, yani...
Çarpım tablosuna falan çalış.
Doğru. Görüşürüz.
In The Light'ı yapabiliriz diye düşünüyordum.
-Hayır. -Hayır mı?
Biraz farklı bir şey yapalım.
-Yetişmeye çalış. -Tamam.
Hazır mısın?
Hazırsın hazırsın.
Halledersin.
-O kalçalar. -Nicole Warren geri döndü.
Başardın.
Artık... Artık oturalım.
Soluklanmaya mı ihtiyacın var?
Domuz pirzolası mı onlar?
Annen terfi aldığı için bu akşam kutlama yapıyoruz.
Beyaz ve kırmızı Jordan 3 alabilecek miyim yani?
Bu konuda oturup konuşabileceğiz demek.
İşte bu!
Dans partisi!
-Nicole. -Efendim?
Bir konuşabilir miyiz?
Olur.
Çimdik'e selam versene.
Yetişkin konuşması.
Bir şey mi buldun?
Evet.
Bu...
Bu sandığımdan çok daha büyük.
Aurora olayından beri Mark'ın listesindeki insanlardan bazılarını arıyordum.
Yedi tanesi kayıp bildirilmiş.
Onlar da sadece benim bulduklarım.
Kayıp yani.
Bir hastalıktan ölü değil.
İz bırakmadan yok olmuşlar.
Şuna bak. Bu BIONA haritası fırtınanın gittiği yerleri gösteriyor.
Kerry Philips. 6 Haziran 2014'te Atlanta, Georgia'da kayıp bildirilmiş. Fırtına.
O ismi biliyorum.
Peki. Dr. Morton Lungstad, Alesund, Norveç.
22 Mayıs 2018 tarihinde kayıp bildirilmiş. Fırtına.
Jill Noonan.
Bizim karşımızdaki gölde çıkan fırtınada kayboldu.
Ve şuna bak.
-New Orleans. 12 Ağustos 2017. -Mark.
Fırtına hepsini öldürdü.
Onları avladı.
Fırtına çocuğumun penceresine gelmişti.
Bu seri katil, çocuğumun penceresinin önündeydi.
Ne yapmam gerek?
-Kaç. Saklan. -Dion'a bunu yapamam. Yani...
Kaçak, evsiz, arkadaşsız, hep korku hâlinde bir yaşam sürmek.
Bu ne biçim bir yaşam?
Benim yaşamım.
-Üzgünüm, ben... -Bunu kimseye layık görmem.
Ama bu şeyi durdurmanın yolunu bulana dek
başka şansımız yok.
Ben şanslıydım.
Değer verdiğim bir arkadaşım veya ailem yoktu.
Buna şans mı diyorsun?
Vazgeçecek fazla şeyim yoktu.
Senin için bu öyle değil.
-Bizimle kal. -Ne?
Ailen biziz.
Oğlumu korumama yardım et.
Ona hayatta kalmayı öğret.
Kaçmamız gereken vakit geldiğinde kaçarız
ama o ana dek, bir arada kalalım.
Bizimle kal.
-Günaydın. -Selam.
-İyi misin? -Evet, onu getireyim.
Güzel, ben de...
...koridorda aptalın teki gibi dikileyim.
Tamam, Pat geldi. Anlaşmamız aklında mı?
-Charlotte hakkında konuşmak yok. -Aferin.
Dişlerine bakayım.
-Pat! -Hey! Gitmeye hazır mısın?
-Hadi. -Tamam.
-Görüşürüz anne. -İyi günler böceğim.
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
Hey.
Hey. Bu sabah kahvaltıya gelen kimdi?
Bir arkadaş.
Senin arkadaşın mı?
Annenin.
-Bu konuda konuşmaya iznim yok. -Peki.
Bu arkadaş, yeni bir arkadaş mı yoksa...
İsim sormadım, sadece...
Endişelendim. Güveneceğin kişilere dikkat etmelisin.
Annem bu kişiye her konuda güvenebilirsin dedi.
Hem bu asansör de çok yavaş.
Okula gecikeceğim. Alt katta görüşürüz.
Sona kalan dona kalır.
Selam.
Evet, doğru.
Bugün Dion'u okuldan yine arkadaşım Charlotte alacak, haber vereyim dedim.
Bak, dün bir tane göndermiştim.
Peki, bana eposta atın. Geri göndereyim.
Lewis Kumpanyası.
Bir sorunumuz var. Posterler battı.
Programla uyuşmuyorlar.
-Gidip bunu düzeltmelisin. -Tamam.
-Kızım, bu kabalık. -Çok üzgünüm.
Dion'un okulu için form dolduruyorum,
arkadaşım onu gidip alabilsin diye. Ve tamamdır.
Asıl sipariş formu, makbuz, her şey.
Oraya hemen in ve bunu düzelt. Materyaller yarın dağıtılacak.
Tamamdır.
-Beni ekmiyorsun umarım. -Seni aramaya çalışıyordum.
Yazıcıda sıkıntı çıkmış. Kwame düzeltmemi istiyor.
Okuldan da aradılar. Yolladığım formlar ulaşmamış.
Bugün olmaz.
Suçluluk hissettirme.
-Hissettirmem. -Ne düşündüğünü biliyorum.
Akıl okuyucu mu oldun?
Kendi kendimi engellediğimi düşünüyorsun.
Kendimi çok meşgul tuttuğumu, kendime bakmayı dert edindiğimi.
Konuşmadım ben.
Belki önce kendimi düşünmeliyim ama sorumluluklarım var Rashad.
Hayatım böyle artık. Gerçek dünya böyle.
Anlıyorum. Açıkçası aklımdan geçen tek şey seninle dans etmek istediğim.
Günümün en iyi kısmı.
Akıl okumanı geliştir.
Yarın görüşürüz, umarım.
Hey.
Bir dakikalığına.
Evet.
Tamam. Bu neredeyse hazır gibi.
Nasılsın bakalım?
Tamam, bunu beğendim.
-Takım Hava Kontrolü nasıl? -Esperanza ile ben harikayız.
Esperanza kavanozda fırtına yarattı.
YouTube'da gördüm. Jonathan da yardım etti.
Kavanozda fırtına.
Bayıldım. Başka?
-Bir konuşmam var. -Öyle mi? Dinleyelim.
Fırtınalar, sıcak cephe soğuk cepheyle karşılaşınca olur.
İki sıcaklık arasında ne kadar fark varsa
fırtına o kadar güçlüdür.
-Araştırmanı yapmışsın. -Daha bitirmedi.
Fırtınalar insanları öldürür. Babam...
Babam, gelecekte fırtınaları durdurmanın bir yolunu bulmak için BIONA'da çalışırdı.
Ama ya bir fırtınayı şu an durdurmanın bir yolu var deseydim?
Hanımlar beyler, karşınızda, fırtına söndürücü.
Sonra da Jonathan fırtına söndürücüyle gelecek.
O nerede?
O şey değil... Yani...
Bitirmedim.
Bugün projelerinizi onaylamam gerek.
Ödevi yapmadıysan ben nasıl...
Bitirdi! Göstersene.
Aptalca ya. Ne yapacağımı bilmiyordum.
Hortum niye?
-Şeyden... -Sıvı azot kutusundan
-soğuk hava. -Evet, soğuk hava şeysi. O...
Fırtınanın sıcaklığını değiştirip gücünü elinden alıyor.
Peki.
-Dur. Bunu sen mi yaptın? -Evet.
-Lastik bant? -Şey...
Fırtına olunca yıldırım da olur dedim. Lastik yıldırımı durdurur, sanırım.
Durum ondan biraz daha karmaşık ama araştırmaya devam et.
İyi düşünmüşsün. Ne zaman biter?
-Bugün, okuldan sonra. Söz. -Tamam.
Yarına kadar vaktiniz var, tamam mı?
-Bugün okuldan sonra gelemem. -Gerek de yok.
Jonathan ile okuldan sonra Zelda oynayacağız zaten.
Ne?
Önce onun projedeki kısmını bitireceğiz.
-Zelda mı oynuyorsunuz? -Evet.
Seni de davet ederdim ama Zelda'dan nefret ediyorsun.
Etmiyorum ki.
Hey, Jonathan. Buraya gel.
Ne istiyorlar?
Ona karşı çok kabalar. Onlarla niye konuşuyor bilmiyorum.
-Arkadaşlar. -Değiller.
Ona karşı bir gün iyiler.
Ama sonraki gün dalga geçiyorlar.
Yaşadığı yerle, babasıyla...
Hey, n'aber çocuklar?
Çocuklarla kaykay parkına gideceğim.
Ama Fırtına Katili'ni bitireceğimize söz vermiştik.
-Gelecek misin artık? -Beklemem ben.
Proje ne olacak?
Sen kendi kısmını yap. Beni dert etme.
Teslimi yarın. Bu bizim projemiz.
-Sorun değil, ben yaparım. -Ne?
O daha iyi yapar zaten.
Hey. Benimle gel.
Jonathan'ı boş ver. Sana eğlenceli bir şey göstereceğim.
Çabuk.
Ne yapıyorsun?
Ne yapıyorsun sen?
Uçabilmek varken kim kaykayı ne yapsın?
Dion, indir beni.
Eskiden sadece Foot Loops kaldırabiliyordum.
İndir beni.
Dur. En iyi kısmı geliyor. Kaçıracaksın.
Dur. Bacaklarıma ne yapıyorsun? İndir beni.
Dion!
-Bunu neden yaptın? -Niye kızdın ki?
Beni sandalyemden aldın. Sandalyemden kaldırdın.
Bunu niye yaptın?
-Senin... -Yürümemi mi istedin?
Evet.
Kapıyı aç.
Teşekkürler.
Selam. Burada ne işin var?
Kendime dedim ki...
...bir şeyi bırakırsan, olacağı varsa olur dedim.
Çok aptalım.
Pat, neyin var bilmiyorum
ama yazıcıya gecikiyorum. Sonra konuşsak olur mu?
-Olmaz. -Olmaz mı?
Olmaz.
Bundan çok bıktım.
Bana her ihtiyacın olduğunda yanındayım. Dion'u okula götürmek için, pizza için.
Ne istersen önüne, yüzümde büyük bir gülümsemeyle seriyorum.
Şimdi bunu neden yapıyorsun?
Bence benden faydalanıyorsun.
Çünkü biliyorsun ki ben...
Sana karşı hislerim var diye.
Üzgünüm, ben...
Ben hiç...
Ama... Haklısın. Ben...
Senden bu şekilde destek almayı sürdürmemeliydim.
O adamla mı görüşüyorsun?
Pardon?
Bu sabah Dion'u aldığımda masada fazladan tabak vardı.
O adamın mıydı? Yoksa...
Bu seni ilgilendirmez.
-Sahiden mi? -Evet.
Dion ve benim için yaptığın her şeye minnettarım ama...
...kiminle kahvaltı yaptığım,
kiminle ne yaptığım, seni hiç ilgilendirmez.
Ama Nicole, seninle ilgilenmek benim işim.
Tamam mı? Sırlarını tutuyordum. Senin için işimi riske atıyordum.
Ve sen...
Zavallı küçük hizmetçin olayım diye bir şansım olduğunu düşündürdün.
Bu konuşma sona erdi. İşe dönmem gerekiyor.
Bu akşam Dion'u eve getirdiğimde bitiririz.
Bunu yapmana gerek yok. Çünkü ben hallettim.
Ne?
Hatta bence bir ara vermeliyiz.
Neye ara vereceğiz?
Senin Dion ile, benimle vakit geçirmene.
Şey...
Beni Dion'dan uzak tutamazsın.
Pardon?
O beni seviyor. Onunla senden daha çok vakit harcıyorum.
Bu konuşma öyle bir bitti ki.
Benden de Dion'dan da uzak dur.
Anlamıyorum. Esperanza niye o kadar kızdı?
Buradan gidelim, bu insanlardan uzaklaşalım,
sonra Esperanza felaketini konuşacağız.
-Selam. -Selam, Dion yanında mı?
Evet, yeni aldım.
Tamam, ona söyleme ama Pat'le çok tuhaf bir kavga ettik.
Bir şey mi yapayım? Onu bir şoklasam ömür boyu yamuk işer.
Hayır, sorun değil. Uzak durup sakinleşmesi gerek.
Eve dönüyoruz.
-Beni Esperanza'ya götürür müsün? -Hayır.
-Hayır. Hey, sen iyi misin? -Hayır, kızgınım.
Benden bir şey beklemeye hakkı varmış gibi beni gizlice biriyle görüşmekle suçladı.
Ondan ne gizleyeceğim ki ben?
Bak, bu konuda biraz sakinleşmelisin.
Ona karşı dürüst olmayı denedim. Denedim.
Ama yine de benden bir şey bekliyordu.
Buradan çıkmam şart. Bunu sonra konuşsak olur mu?
Pat'in Dion ile konuşmasına izin verme. Evde görüşürüz.
-O kadar da kötü değildi. -Oradaydım. Kötüydü.
Tekerlekli sandalyede olsam uçmak isterdim.
Sen Esperanza değilsin.
Herkes uçmak ister.
Bence az önce bunun aksini kanıtladın.
Esperanza hakkında ne biliyorsun ki?
Niye sandalyede?
Ne zamandır sandalyede? Hiç yürüdü mü ki?
Uzun zamandır arkadaşsınız ama hiç konuşmadınız mı? Sormadın mı?
Bu konuyu düşünmüyorum. Sadece...
Esperanza bu yani.
Şimdi, bunu söylediğini duymak isterdi bence.
Sen içeri girsene. Birkaç dakikaya sana katılırım.
-Esperanza ile FaceTime yapabilir miyim? -Olur.
-Pardon. -Pat, değil mi?
Ben Nicole'un bir arkadaşıyım.
-Selam. Dion'a selam vermeye geldim. -Dion çok yorucu bir gün geçirdi.
Kimseyi görecek durumda değil.
-Beni görmek ister. -Nicole gösterme dedi.
Ne?
Onu görmeni istemiyor. Üzgünüm.
-Bu saçmalık. -Bu onun seçimi.
Dion ile konuşmak istiyorum, tamam mı?
Sen eve gidip biraz kendine gel derim.
Bak, vaktim yok. Tamam.
Nicole ile ufak bir anlaşmazlık yaşadık, tamam mı?
-Çocuğun babası sayılırım ben. -Oha.
-Sahiden beklentilerin varmış. -Öyle mi dedi?
Evet, vaftiz oğlumu görmek gibi bir beklentim var.
O yüzden yolumdan çekil.
Sana dedim ki...
...hayır!
Seni New Orleans'ta öldürmeliydim.
Hayır.
Alo?
-Neredesin? -Niye?
Şu an binanda mikro fırtına var.
-BIONA'ya gel. Sizi burada koruruz. -Hayır, Dion evde.
Tanrım.
Hadi. Aç şunu.
Dion'u alamazsın!
Hayır!
Alt yazı çevirmeni: Anıl Can Çetinkaya