Ta kobieta to moja babcia.
Dzielna kobieta, która musiała sama wychować czwórkę dzieci.
Pamiętam, że nie skrzywdziłaby nawet muchy.
Angelo, pospiesz się!
To wujek Tom.
Chociaż miał wtedy tylko dziesięć lat, był już głową rodziny.
Trzyma cioteczkę Aggie.
Nazywano ją najzacniejszą damą w Limerick.
Angelo!
A to wujek Pat.
Dlaczego Aggie nie ma sweterka?
Nie mogłem go włożyć. Angela się spóźnia.
Trafię przez nią do domu dla obłąkanych.
Mama trafi do obłąkanych, jeśli nie zejdziesz!
Pat!
Angelo!
A ta mała dziewczynka...
- Angelo! - Już idę!
Już z tego wyrosłaś? Zamarzniesz na śmierć.
- Dam mój płaszcz. - ...kiedyś zostanie moją mamą.
Dziękuję.
Znowu spóźnieni.
Tak. Witam, pani Blake.
- Pat, oddaj kurtkę Angeli. - Że co? Niech sobie sprawi swoją!
- Dość. - Masz.
Daj kurtkę Patowi.
Opowiem wam historię pewnej Wigilii...
Wyglądasz jak klaun! Workowate...
- Pat! - ...gdy Angela miała sześć lat.
- Jestem duży. - Przeziębisz się.
Nie chcę iść w maminym płaszczu.
To weź mój szalik.
Dobrze, chodźmy. Bo dotrzemy do kościoła po Świętach.
Nosisz męskie ciuchy! Angela ma płaszcz chłopaka!
Zaraz wpadniesz!
- Świnia. - Chyba ty.
- Powiem mamie! - Nie!
- Pójdziesz spać bez kolacji! - Wcale nie!
Jak wziąłeś pensa z jej torebki, miałeś karę, więc teraz tym bardziej.
- Szybko. - Pat mnie popchnął.
Wcale nie!
Do środka.
Kościół Świętego Józefa.
Było tu tak zimno, że jeśli przed mszą nie byłeś chory, to po mszy już na pewno.
Święta to czas na przemyślenia, na poświęcenie czasu najuboższym.
Czas przebaczenia wrogom i grzesznikom. Czas dla rodziny...
- Skarżypyta. - Przestań.
...we wspólnej miłości.
Jezus wchodzący do Jerozolimy, wkraczający do świątyni.
Oni też byli spóźnieni...
Co to było?
Przepraszam.
Czy moglibyście na minutę przestać się kłócić?
Jak czytamy: „Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel,
którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was.
Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie.
Pasterze mówili nawzajem do siebie”...
Zamarznie na śmierć.
- Cisza. - Jest mu zimno.
Angelo.
W tamtym momencie Angeli przyszedł do głowy mały pomysł.
Dla niej był logiczny,
ale małe pomysły często są początkiem wielkich kłopotów.
Amen.
Życzę Wesołych Świąt!
Mama.
- Mogę wrócić i zapalić świeczkę? - Nie, wracamy do domu.
Proszę, jedną świeczkę dla Jezuska.
- Proszę... - Mama.
Dość już, Aggie. Możesz iść.
- Ale potem prosto do domu. - Dobrze!
- ...i w Jezusa Chrystusa... - ...Pana naszego...
Chwała Ojcu...
Co to było?
Co? Na zdrowie.
Dziękuję.
Panie, wybaw nas!
Witaj.
Dlaczego nikt cię nie przykrył?
Pewnie nie narzekasz, bo nie chcesz, żeby mamusia się martwiła.
Co?
- Powiedział „dziękuję”. - Najpierw mnie.
Chwileczkę...
Jeśli dobrze pamiętam...
Wygodnie ci?
Wrócimy do domu, gdzie będzie ci cieplutko,
bo zawiniemy cię w koce.
To niedaleko. Kilka ulic w tamtą stronę.
- Ojcze, wydarzył się cud. - Jakiż znowu cud?
Spójrz na te wszystkie słodkości.
Jak będziesz grzeczny, mama da nam pensa i coś sobie kupimy.
Miętówki, landrynki, co tylko zapragniesz.
Co mówisz?
Nie możemy tam wejść, Jezusku.
Mama kazała iść prosto do domu.
Cóż... Masz dziś urodziny, możemy wejść na minutkę.
Patrzenie nie kosztuje. Możemy oglądać przez cały dzień.
POLICJA
- Tylko popatrz... - Przepraszam.
- Najbardziej lubię landrynki. - Przepraszam. Sklep zamknięty.
Ja tylko...
Co ty tam trzymasz?
- Lalkę od Świętego Mikołaja? - Jeszcze go nie było.
Ukradłaś ją Mikołajowi?
Spokojnie.
Co tam masz?
Czy to...
świąteczny szyling?
Dziękuję.
Mały Jezusku, oni nie rozumieją.
Nie ukradłam cię, chcę tylko cię ogrzać.
Spędzisz jedną noc u mnie i wrócisz do kościoła.
To tylko głupie cienie.
PRZECHOWALNIA KONI HARTIGANA
To tylko cienie.
Nie boję się ich, więc ty też nie powinieneś.
Daj pensa nędzarzowi.
Proszę bardzo.
Nawet ja widzę, że masz dobre serce, moja droga.
Wesołych Świąt.
I tobie też Wesołych Świąt.
Nie chcę, żeby ktoś nas przyłapał. Wejdziemy tyłem.
Pomożesz mi, mały Jezusku?
W takim razie... Raz, dwa, trzy.
Nie, Jezusku. Musisz przelecieć nad murem.
Jeszcze raz. Raz, dwa, trzy.
Weź się w garść, dość tych wygłupów.
Teraz naprawdę się postaraj.
Raz, dwa, trzy.
Udało ci się, Jezusku! Dobra robota.
O nie.
O nie, mały Jezusku.
Co robisz na podwórku pani Blake?
Nie możesz tak sobie latać jak aniołek. Powinnam cię tutaj zostawić.
Już dobrze. Zabiorę cię stamtąd.
Tylko bądź cicho.
O nie, biedaku. Tak na ciebie narzekałam,
a ty się uśmiechasz, choć cię skrzywdziłam.
Chodź tu do mnie.
To Jezusek z kościoła!
Powinien spać sobie w żłóbku, a ty wyniosłaś go na taki mróz.
Chcę go ogrzać.
Jego mama będzie płakać, gdy się zorientuje.
No tak, ogień.
Tutaj śpię ja i Aggie.
Musisz na nią uważać, urwała głowę mojej lalce.
Ale nie martw się, tobie nic nie zrobi.
Oczka zmruż
Ciepło tu i spokój już...
Nigdzie w Limerick nie było cieplej...
Mój mały, słodko śpij...
...niż w pokoju Angeli.
Niech pięknie ci się śni...
Angela na górze z Jezuskiem!
Zobacz, ile gwiazd
To dla ciebie złoty ich blask
Tak? Czy to nie wspaniale?
Dzieciątku chcą rozjaśniać każdą noc
Bo masz niezwykłą moc
Jego mamusia będzie płakać.
To pewnie wszyscy święci też przyjdą na kolację.
Ja czuwam, więc oczka zmruż
Mówię wam prawdę!
I śpij maluśki już
- Nie zmyślałem! - Matko święta.
Czy to dzieciątko z kościoła?
Chciałam go tylko ogrzać.
O Jezusie.
Możemy podrzucić go do sklepu.
- Zamarznie! - Nie wolno zabierać Jezuska.
Jego mama się martwi.
- Tu mu ciepło! - Ma wrócić do mamy!
- Dość. - Rozchoruje się!
- Nie może tutaj zostać. - Musi wrócić!
Wystarczy!
Przestańcie wszyscy.
Pat, wstaw wodę.
- A co, jeśli... - Proszę, wstaw wodę.
Proszę, ogrzeję go i powiem jego mamie, że jest bezpieczny.
Dość już usłyszałam.
Teraz ja opowiem wam historię o nocy, gdy się urodziłaś.
W Nowy Rok.
Równo o północy. Głowa w starym roku, stopy w nowym.
Mieliśmy pytać papieża, który to rok.
Nie możemy słuchać opowieści, gdy Jezusek leży na stole.
Gdy się urodziłaś, było bardzo zimno.
Akuszerka nawet nie zdjęła płaszcza.
Była młoda, zakochana, miała przed sobą nowy rok i nową miłość.
Ale nikt nie wiedział, że ja miałam złamane serce.
Najlepszego.
Co złamało ci serce, mamo?
Wasz ojciec...
Idźcie poznać siostrę.
Nie chciał, by dziecko rodziło się w zimnie.
Cześć.
Wyszedł zdobyć węgiel.
Dowiedziałam się na chwilę przed narodzinami.
Straże zamknęły ojca w więzieniu,
bo próbował ukraść z wozu kilka bryłek węgla.
Chciał dobrze.
Próbował ogrzać nasz dom.
To miał być jeden z najszczęśliwszych dni.
Zamiast tego moje serce było w rozsypce.
Ale wtedy...
Hop na łóżko, Pat.
Razem było nam ciepło.
Bo od tego ma się rodzinę.
Rodzina jest schronieniem,
daje radość w miejsce smutku i ciepło tam, gdzie go nie ma.
Wasz ojciec nie był z siebie dumny,
ale gdy usłyszał, jak się mną zajmujecie,
gdy ujrzał swoją córeczkę,
był najdumniejszym mężczyzną w Limerick.
Tęsknię za tatą.
Wiem. My też tęsknimy.
Musi wrócić do domu.
- Angela? - Muszę coś zrobić.
Co ona wyprawia?
Chodźcie.
Czekaj!
- Idziecie? - Ubierzcie się.
Chodźcie!
Przez was wyląduję w domu dla obłąkanych.
A co, jeśli nas złapią?
Nie złapią, chodź.
A wtedy zdarzyło mu się kichnąć.
Iście niebiańskie kichnięcie, jedynie anioł mógł tak kichnąć.
Oto cud kichania!
A potem...
Jezusek we własnej osobie przemówił i podziękował nam.
Niewiarygodne!
Szybko.
Chodźcie.
Zniszczyłaś go.
Przepraszam.
Straż! Mamy złodzieja!
Ale...
Nie! Ona tylko ogrzewała Jezuska.
Nie weźmiecie jej do więzienia!
Możecie wziąć mnie!
Było mu zimno, więc zabrałam go, by go ogrzać.
No cóż.
Chyba nie mamy wyboru.
Musimy zamknąć cię za kradzież pewnego małego Jezuska z kościoła.
I to jeszcze w jego urodziny.
- Co w tym śmiesznego? - Ma ojciec rację.
Nie ma nic śmiesznego w zabieraniu dziecka
od jego rodziny w Boże Narodzenie.
Czekajcie.
Przyda ci się, jeśli nie chcesz zmarznąć.
Dziękuję.
Do widzenia.
- Zuch chłopak. - Dzięki.
- Dobra robota, Pat. - Dzięki.
Dobry Boże.
Wesołych Świąt!
Pobłogosławił mi! To prawdziwy cud. Świąteczny cud!
To jakiś cud.
- Wesołych Świąt. - Panu również Wesołych Świąt.
- Angelo. - Już idę.
Chcecie wiedzieć, co się stało z Jezuskiem?
Cóż, uśmiechał się tak jak zawsze i wyciągał rączki do świata.
Tej nocy było mu tak ciepło jak każdemu dziecku.
Wszystko dzięki małej pomocy Angeli.
Czyli dzięki pomocy mojej mamy.
Cytat z Ewangelii św. Łukasza za Biblią Tysiąclecia.
Napisy: Monika Bączkowska